Dzień Gumowej Kaczuszki (13 stycznia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień Gumowej Kaczuszki obchodzimy co roku 13 stycznia, w środku zimy, kiedy wieczorna kąpiel w ciepłej wodzie jest dla wielu dzieci najprzyjemniejszą chwilą dnia. Żółta kaczuszka to zabawka, którą zna prawie każdy maluch, bo pływa w wannie, piszczy i daje się łapać mokrymi rączkami. Dzień gumowej kaczuszki w przedszkolu to jednak nie tylko wesoła zabawa w wodzie. Mała zabawka prowadzi do prawdziwej przygody: tysiące plastikowych kaczuszek przepłynęło kiedyś ocean i pomogło naukowcom poznać morskie prądy. Przy okazji porozmawiacie o tym, dlaczego coś pływa, i o prawdziwych kaczkach, które kąpią się w stawie przez cały rok.

We wpisie znajdziesz historię święta i sprawdzoną opowieść o kaczuszkach z Pacyfiku, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje lektur, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Przy zabawach z wodą piszemy wprost, jak zadbać o bezpieczeństwo najmłodszych. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić od razu, bez dodatkowego szukania.

W skrócie

  • Data: 13 stycznia, co roku.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, znane z amerykańskich kalendarzy, w Polsce obchodzone przez przedszkola i żłobki.
  • Od kiedy: nie wiadomo, kto i kiedy ustanowił to święto.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: kilka dużych gumowych kaczuszek, miska lub wanienka z wodą, ręczniki, żółty i pomarańczowy papier, papierowe talerzyki, niebieska chusta animacyjna, mapa świata.

Historia Dnia Gumowej Kaczuszki

Dzień Gumowej Kaczuszki przyszedł do polskich kalendarzy z kalendarzy amerykańskich, gdzie nazywa się National Rubber Ducky Day. Nie udało się ustalić, kto go wymyślił ani od którego roku jest obchodzony, a strony, które o nim piszą, same przyznają, że pochodzenie tej daty jest niejasne. Nie będziemy więc dopisywać mu genezy. Polskie kalendarze świąt łączą to święto z prawdziwą historią z lat dziewięćdziesiątych, kiedy plastikowe kaczuszki trafiły do oceanu i przysłużyły się nauce. Ta historia jest dobrze opisana i warto ją dzieciom opowiedzieć, bo brzmi jak bajka, a wydarzyła się naprawdę.

10 stycznia 1992 roku kontenerowiec płynący z Hongkongu do portu Tacoma w Stanach Zjednoczonych wpadł w sztorm na północnym Pacyfiku. Za burtę spadło kilkanaście kontenerów, a w jednym z nich było 28 800 plastikowych zabawek do kąpieli w czterech wzorach: żółte kaczuszki, czerwone bobry, zielone żabki i niebieskie żółwie. Kontener się otworzył i zabawki wypłynęły na ocean. Pierwsze z nich wyrzuciło na brzeg Alaski w listopadzie tego samego roku. Sprawą zainteresowali się oceanografowie z Seattle, Curtis Ebbesmeyer i James Ingraham, którzy badali prądy morskie i zbierali informacje o tym, gdzie i kiedy ludzie znajdowali zabawki.

Dzięki tym znaleziskom naukowcy mogli sprawdzić swoje obliczenia, bo jedna duża grupa zabawek wypuszczonych w jednym miejscu dała im więcej danych niż setki butelek z listami, którymi zwykle bada się prądy. Udało im się przewidzieć, kiedy zabawki dotrą do kolejnych wybrzeży, a część z nich po latach dryfowania przez lody Arktyki dopłynęła aż do brzegów Atlantyku. Słońce i słona woda wybieliły kaczuszki, które z żółtych zrobiły się prawie białe. Sama gumowa kaczuszka jest starsza od tej historii, bo zabawki z gumy w kształcie zwierząt robiono już pod koniec XIX wieku, choć pierwsze z nich nie pływały. Kaczuszki, jakie znamy dziś, z lekkiego plastiku, upowszechniły się w połowie XX wieku, a w Polsce są w łazience prawie każdego domu z małym dzieckiem.

Po co obchodzić Dzień Gumowej Kaczuszki z dziećmi

Gumowa kaczuszka to zabawka z codziennego życia dziecka, a to, co znane i bezpieczne, najlepiej otwiera drzwi do nowych pytań. Dlaczego kaczuszka pływa, a kamyk tonie? Dlaczego kaczuszka piszczy, gdy się ją ściśnie? Jak to możliwe, że zabawka przepłynęła cały ocean? Takie pytania to początek myślenia naukowego, czyli pracy w sferze poznawczej. Dzieci obserwują, przewidują i sprawdzają, a przy okazji poznają słowa: pływać, tonąć, unosić się, prąd, fala.

Zabawy z wodą mają też ogromne znaczenie dla rozwoju zmysłów i emocji. Przelewanie, łowienie i chlapanie uspokajają, dają radość i ćwiczą koordynację ręki i oka, a dzieciom, które boją się kąpieli, pomagają oswoić wodę w bezpiecznych warunkach. Zabawy w kaczki i kaczątka uczą trzymania się w grupie i chodzenia za przewodnikiem, co przydaje się na każdym spacerze. Rozmowa o prawdziwych kaczkach w parku prowadzi z kolei do tematu dokarmiania i szacunku dla zwierząt. Historia kaczuszek z oceanu pozwala też starszym dzieciom porozmawiać o tym, co się dzieje z plastikiem, który trafia do morza.

Ciekawostki o gumowych kaczuszkach dla dzieci

Czytaj dzieciom po trzy, cztery ciekawostki naraz, a przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, dlaczego kaczuszka nie tonie?”. Najpierw niech dzieci zgadują, potem przeczytaj odpowiedź.

  • Kaczuszka pływa, bo w środku ma powietrze. Jest pusta w środku i lekka, a woda unosi ją do góry jak łódkę.
  • Kaczuszka piszczy dzięki dziurce. Gdy ją ściskasz, powietrze ucieka przez małą dziurkę i robi dźwięk, a gdy puszczasz, wciąga powietrze z powrotem.
  • Do środka kaczuszki może się dostać woda. Dlatego po kąpieli warto ją wycisnąć i wysuszyć, żeby w środku nie zrobiło się brudno.
  • Pierwsze gumowe zabawki w kształcie zwierząt nie pływały. Były ciężkie i pełne. Lekkie kaczuszki, które unoszą się na wodzie, pojawiły się dużo później.
  • Tysiące plastikowych kaczuszek przepłynęło ocean. W 1992 roku wypadły ze statku razem z żabkami, bobrami i żółwiami, a naukowcy śledzili, gdzie dopłynęły.
  • Od słońca i morskiej wody kaczuszki z oceanu wyblakły. Z żółtych zrobiły się prawie białe.
  • Prawdziwe kaczki nie przemakają. Mają przy ogonie gruczoł z tłuszczem i smarują nim piórka dziobem, dzięki czemu woda spływa z nich jak z płaszcza przeciwdeszczowego.
  • Kaczki mają płetwy między palcami. To błona, która pomaga im wiosłować łapkami w wodzie.
  • Małe kaczątka chodzą za mamą gęsiego. Idą jedno za drugim i pilnują się, żeby się nie zgubić.
  • Holenderski artysta Florentijn Hofman zbudował ogromną nadmuchiwaną kaczkę. Jest wysoka jak dom i pływała w portach wielu miast na świecie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Przy zabawach z wodą dorosły jest przy dzieciach przez cały czas, nawet gdy w misce jest tylko kilka centymetrów wody. Używaj dużych kaczuszek, które nie mieszczą się w buzi, i rozłóż ręczniki pod miską.

Kaczuszki w misce

Postaw na niskim stoliku albo na podłodze dużą miskę z letnią wodą i wrzuć do niej kilka gumowych kaczuszek. Dzieci podchodzą po dwoje albo troje, łapią kaczuszki rękami, wyjmują, puszczają i patrzą, jak się kołyszą. Ty pokazujesz, jak delikatnie dmuchnąć na kaczuszkę, żeby popłynęła na drugą stronę miski, i jak zrobić małą falę dłonią. Nazywaj to, co się dzieje: kaczuszka płynie, kaczuszka skacze na fali, kaczuszka odpoczywa. Zabawa rozwija zmysł dotyku, uczy dmuchania, co ćwiczy aparat mowy, i daje dużo spokojnej radości.

Kwa, kwa, piszczy kaczka

Siądź z dziećmi w kole i podawaj sobie po kolei kaczuszkę z piszczałką. Każde dziecko ściska ją raz i mówi „kwa”, a cała grupa powtarza. Potem kaczuszka piszczy dwa razy i wszyscy mówią „kwa, kwa”, a przy trzech piśnięciach dzieci dodatkowo machają rękami jak skrzydełkami. Na koniec kaczuszka „zasypia” schowana pod chustką i wszyscy szepczą „ciii”. Zabawa ćwiczy słuch, liczenie do trzech na konkretach, siłę dłoni i naśladowanie głosów.

Mama kaczka i kaczątka

Ty jesteś mamą kaczką i idziesz przez salę powolnym kaczym krokiem, kołysząc się na boki, a dzieci są kaczątkami i idą za tobą gęsiego. Mama kaczka wchodzi do stawu, czyli na niebieską chustę rozłożoną na podłodze, a kaczątka wchodzą za nią i „pływają”, siedząc i machając rękami. Potem mama wychodzi na brzeg, otrzepuje się z wody, a dzieci robią to samo. Zabawa uczy chodzenia za przewodnikiem, co przyda się na spacerach, i rozwija równowagę dzięki kołyszącemu się krokowi.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki chętnie łowią, liczą na palcach i bawią się w proste gry z regułą. Woda nadal może być obecna, ale zabawy wymagają już więcej uwagi.

Łowimy kaczuszki

Do dużej miski z wodą wrzuć kilka kaczuszek albo pływających zabawek w różnych kolorach. Dzieci dostają małe sitka albo plastikowe łyżki cedzakowe i po kolei łowią kaczuszkę w kolorze, który wskażesz. Każda złowiona kaczuszka trafia do koszyka w tym samym kolorze. Gdy wszystkie są już złowione, liczycie razem, ile kaczuszek jest w każdym koszyku. Zabawa ćwiczy precyzję ruchu, rozpoznawanie kolorów i przeliczanie, a sitko w ręku dobrze przygotowuje do posługiwania się łyżką i narzędziami.

Gdzie zgubiła się kaczuszka?

Schowaj gumową kaczuszkę w sali, gdy dzieci zakrywają oczy, a potem prowadź je słowami „ciepło, cieplej, gorąco” albo „zimno, zimniej”. Kto znajdzie kaczuszkę, mówi, gdzie ją znalazł, używając słów na, pod, za, obok albo w środku. Potem to dziecko chowa kaczuszkę, a reszta grupy szuka, a ty pomagasz mu prowadzić poszukiwania słowami. Zabawa rozwija orientację w przestrzeni, rozumienie przyimków i umiejętność dawania wskazówek innym.

Kaczka czy kaczuszka?

Przygotuj obrazki prawdziwych kaczek w stawie i zdjęcia lub prawdziwe gumowe kaczuszki. Dzieci porównują: co ma prawdziwa kaczka, a czego nie ma zabawka. Szybko odkryją, że prawdziwa kaczka ma pióra, oddycha, je, chodzi i lata, a zabawka tylko pływa i piszczy. Potem pokazujesz kolejne obrazki i przedmioty, a dzieci dzielą je na dwie grupy: żywe i zabawki, na przykład kot i pluszowy kot, ryba i gumowa rybka. Zabawa rozwija pojęcie tego, co żywe, i uczy, że z żywym zwierzęciem obchodzimy się inaczej niż z zabawką.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na małe doświadczenia i dłuższe opowieści. Tutaj kaczuszka staje się pretekstem do nauki o wodzie i o świecie.

Kaczuszka płynie przez ocean

Opowiedz dzieciom prawdziwą historię kaczuszek, które w 1992 roku wypadły ze statku na Pacyfiku, i pokaż na mapie świata, skąd płynął statek i gdzie zabawki zaczęły wypływać na brzeg. Rozłóż na podłodze niebieską chustę albo papier, który jest oceanem, i narysuj na nim strzałki pokazujące prądy. Dzieci po kolei przesuwają kaczuszkę wzdłuż strzałek, a w kilku miejscach czekają kartki z wydarzeniami: burza, lodowe morze, brzeg Alaski, spotkanie z wielorybem. Każde dziecko dopowiada jedno zdanie do wspólnej opowieści o podróży kaczuszki. Zabawa rozwija wyobraźnię i mowę, a przy okazji wprowadza pierwsze pojęcia o mapie i oceanach.

Łódka dla kaczuszki

Przygotuj miskę z wodą i różne materiały: tackę styropianową, wieczko od pudełka, kawałek gąbki, płaską nakrętkę, korek i kartkę papieru. Zadanie brzmi: zbuduj łódkę, na której kaczuszka przepłynie przez miskę i nie wpadnie do wody. Dzieci w parach najpierw przewidują, który materiał się sprawdzi, potem testują i opowiadają, co się stało. Szybko zauważą, że kartka nasiąka i tonie, a tacka i wieczko unoszą nawet ciężką kaczuszkę. Zabawa uczy przewidywania, sprawdzania i wyciągania wniosków, czyli myślenia jak mały naukowiec.

Wyścig kaczuszek na rynnie

Z kartonu albo połówki dużej plastikowej rury zrób długą rynnę i ustaw ją lekko pochyło nad miską. Dzieci dzielą się na dwie drużyny, a każda ma swoją kaczuszkę. Na sygnał jedno dziecko z drużyny wlewa kubek wody na górę rynny, a kaczuszka spływa w dół, a potem drużyny sprawdzają, co się stanie, gdy wody jest więcej albo gdy rynna jest bardziej pochyła. Opowiedz, że w wielu miastach na świecie organizuje się na rzekach wyścigi gumowych kaczuszek, z których dochód trafia na cele dobroczynne. Zabawa pokazuje, jak płynąca woda unosi przedmioty, i uczy kibicowania bez złości na przegraną.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, mierzyć i liczyć, więc historia kaczuszek z oceanu daje materiał na prawdziwy mały projekt badawczy.

Detektywi oceanicznych prądów

Przygotuj kartki z krótkimi „zgłoszeniami znalezisk”: data, miejsce i co znaleziono, na przykład „listopad 1992, Alaska, żółta kaczuszka” albo „po wielu latach, wybrzeże Atlantyku, wyblakła kaczuszka”. Uczniowie w grupach zaznaczają miejsca na konturowej mapie świata i łączą je strzałkami w kolejności dat. Potem odpowiadają na pytania: w którą stronę płynęły zabawki, dlaczego niektóre dotarły dopiero po latach, czemu kaczuszki wyblakły. Wyjaśnij, że naukowcy zrobili dokładnie to samo, tylko z prawdziwymi zgłoszeniami od ludzi z całego świata. Zajęcia uczą czytania informacji, pracy z mapą i tego, jak nauka korzysta z pomocy zwykłych ludzi.

Ile kaczuszek się zmieści?

Postaw przed uczniami pudełko, miskę i wiaderko oraz kilkanaście jednakowych kaczuszek albo klocków. Uczniowie najpierw szacują, ile kaczuszek zmieści się w każdym pojemniku, zapisują swoje przypuszczenia, a potem sprawdzają. Następnie liczą różnicę między szacunkiem a wynikiem i zastanawiają się, kto był najbliżej i dlaczego. Na koniec przypomnij, że w prawdziwym kontenerze było prawie trzydzieści tysięcy zabawek, i porównajcie to z liczbą uczniów w szkole. Zajęcia ćwiczą szacowanie, liczenie i porównywanie dużych liczb w przystępny sposób.

Pamiętnik kaczuszki podróżniczki

Uczniowie piszą trzy lub cztery krótkie wpisy do pamiętnika kaczuszki, która wypadła ze statku i płynie przez ocean. Każdy wpis zaczyna się od daty i opisuje jedno wydarzenie: pierwszą noc na falach, spotkanie z rybą, zimne lody, wyrzucenie na brzeg i dziecko, które znalazło kaczuszkę. Podpowiedz, żeby kaczuszka pisała w pierwszej osobie i opisywała, co czuje. Najchętniejsi czytają wpisy na głos, a pozostali zgadują, gdzie kaczuszka była w danym dniu. Zajęcia rozwijają pisanie krótkiej formy, wyobraźnię i umiejętność opisywania uczuć.

Prace plastyczne

Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Dla dwulatków nie używaj małych ozdób, które mieszczą się w buzi.

Kaczuszka z papierowego talerzyka

  • papierowy talerzyk
  • żółta farba i pędzel albo gąbka
  • pomarańczowy papier na dziób, czarna kredka, klej

Dzieci malują cały talerzyk na żółto i zostawiają do wyschnięcia. Z pomarańczowego papieru wycinają albo dostają gotowy trójkątny dziób i przyklejają go z boku talerzyka. Czarną kredką rysują oko, a z żółtego papieru doklejają małe skrzydełko. Z kaczuszek zróbcie staw na drzwiach sali, przyklejając je do dużego niebieskiego arkusza.

Staw z bąbelkami

  • arkusz niebieskiego papieru
  • folia bąbelkowa, niebieska i biała farba
  • wycięte żółte kaczuszki, klej

Dorosły przykleja kawałek folii bąbelkowej do stołu bąbelkami do góry, a dzieci malują ją niebieską i białą farbą. Potem przykładają do folii kartkę i dociskają dłońmi, a po zdjęciu na papierze zostaje wzór przypominający wodę z bąbelkami. Po wyschnięciu dzieci przyklejają na „wodę” swoje papierowe kaczuszki i rysują trzciny. Folię bąbelkową obsługuje dorosły i chowa ją po zajęciach.

Kaczuszka podróżniczka

  • kartka z narysowanym konturem kaczuszki
  • kredki, farby, kawałki kolorowego papieru
  • nożyczki, klej

Starsze dzieci projektują własną kaczuszkę, która mogłaby przepłynąć ocean. Mogą ją ubrać w czapkę żeglarza, dać jej plecak albo narysować wzór, po którym rozpozna się ją na każdym brzegu. Na odwrocie kartki piszą albo dyktują dorosłemu, skąd kaczuszka wypłynęła i dokąd chce dopłynąć. Gotowe kaczuszki powieście na sznurku nad mapą świata.

Kaczy dziób z kartonu

  • kawałek pomarańczowego kartonu złożony na pół
  • gumka krawiecka, dziurkacz (obsługuje dorosły)
  • kredki

Dorosły odrysowuje na złożonym kartonie kształt dzioba tak, żeby zagięcie było z przodu, a dzieci go wycinają i ozdabiają. Po bokach dorosły robi dziurki i przewleka gumkę, dopasowując ją do głowy dziecka tak, żeby dziób luźno trzymał się na nosie. Dzioby przydadzą się w zabawach ruchowych. Pilnuj, żeby gumka nie była za ciasna i nie uciskała szyi ani uszu.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Do tych zabaw przydadzą się kacze dzioby z pracy plastycznej i niebieska chusta animacyjna, która udaje staw albo ocean.

Kaczuszki na falach

Dzieci trzymają niebieską chustę animacyjną, a na jej środek kładziesz kilka gumowych kaczuszek. Na hasło „cisza na morzu” chusta leży spokojnie, na „małe fale” dzieci lekko nią poruszają, a na „sztorm” mocno potrząsają, aż kaczuszki podskakują. Zadanie polega na tym, żeby przy sztormie żadna kaczuszka nie wypadła za burtę. Gdy któraś wypadnie, grupa przypomina sobie historię z oceanu i odkłada ją do „portu”. Zabawa uczy współpracy i kontrolowania siły ruchu.

Kaczy chód

Pokaż dzieciom, jak chodzi kaczka: w przysiadzie, z rękami opartymi na biodrach jak skrzydełka, kołysząc się na boki. Dzieci przechodzą kaczym chodem od jednej ściany do drugiej, a w połowie drogi czekają na nie zadania: zanurkuj, czyli zrób skłon, otrzep piórka, czyli potrząśnij całym ciałem, napij się wody, czyli kiwnij głową trzy razy. Przy powrocie zamieniają się w kaczki, które lecą, machając rękami. Zabawa wzmacnia mięśnie nóg i ćwiczy równowagę, więc młodszym wystarczy krótka trasa.

Kacza orkiestra

Rozdaj dzieciom kaczuszki z piszczałką, a tam, gdzie ich brakuje, instrumenty perkusyjne. Ty dyrygujesz: podniesiona ręka oznacza, że wszyscy piszczą, opuszczona oznacza ciszę, a ruch ręki w bok oznacza, że gra tylko jedna połowa grupy. Potem wystukujecie proste rytmy, na przykład dwa piśnięcia i klaśnięcie, a dzieci powtarzają. Na koniec zagrajcie piosenkę, którą grupa zna, tylko dodając piśnięcia na końcu każdej linijki. Zabawa ćwiczy poczucie rytmu, uwagę i reagowanie na gest.

Scenariusz zajęć: Dzień Gumowej Kaczuszki w przedszkolu

TematWielka podróż małej kaczuszki
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wie, dlaczego kaczuszka pływa; opowiada fragment historii kaczuszek z oceanu; sprawdza doświadczalnie, które materiały unoszą się na wodzie; odróżnia prawdziwą kaczkę od zabawki
Pomocegumowe kaczuszki, miska z wodą, ręczniki, materiały do budowy łódek, mapa świata, niebieska chusta animacyjna, obrazki prawdziwych kaczek, kartki i kredki
Przebieg1. Powitanie (4 minuty): kaczuszka wychodzi z pudełka, piszczy i mówi, że dziś jest jej święto.
2. Kaczka czy kaczuszka? (6 minut): porównanie prawdziwej kaczki z zabawką.
3. Opowieść z mapą (8 minut): historia kaczuszek z Pacyfiku i wskazywanie trasy na mapie.
4. Kaczuszki na falach (6 minut): zabawa z chustą, w której żadna kaczuszka nie może wypaść.
5. Łódka dla kaczuszki (10 minut): budowanie i testowanie łódek w parach.
6. Rozmowa (5 minut): co pływało, co zatonęło i dlaczego.
7. Rysunek (6 minut): dzieci rysują miejsce, do którego chciałyby wysłać swoją kaczuszkę.
ZakończenieDzieci kaczym chodem wracają do koła, a kaczuszka żegna się z każdym, piszcząc raz.
EwaluacjaZapytaj, dlaczego kaczuszka nie tonie i co znaleźli naukowcy na brzegu Alaski. Obserwuj, kto samodzielnie przewidział, który materiał się utrzyma na wodzie.

Po zajęciach z wodą wytrzyj podłogę od razu, żeby nikt się nie poślizgnął, i wymień wodę w misce. Kaczuszki z piszczałką wyciśnij i zostaw do wyschnięcia otworem w dół, bo woda w środku sprzyja pleśni. Jeśli w grupie są dzieci, które boją się wody, pozwól im najpierw obserwować i dotykać kaczuszek na suchym ręczniku. Zabawa ma dawać radość, a nikt nie musi wkładać rąk do wody, jeśli nie chce.

Książki, wiersze i piosenki

Młodszym dzieciom przeczytaj wiersz Jana Brzechwy „Kaczka Dziwaczka”, który świetnie łączy się z rozmową o prawdziwych kaczkach i z naśladowaniem ich chodu. Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 pasuje baśń Hansa Christiana Andersena „Brzydkie kaczątko”. Prawdziwą historię kaczuszek z oceanu opowiada książka obrazkowa Erica Carle’a „10 Little Rubber Ducks”, wydana po angielsku, której obrazki są tak czytelne, że łatwo opowiadać ją dzieciom po polsku. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Żółta kaczka w wannie pływa, piszczy, kiedy ją ścisnę. Po kąpieli wodę z kaczki na ręcznik wycisnę.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Płynie kaczka przez ocean, fala w górę, fala w dół. Dopłynęła do Alaski, a tam śnieg i lodów pół.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „13 stycznia obchodzimy Dzień Gumowej Kaczuszki. Będziemy bawić się wodą, sprawdzać, co pływa, i poznamy prawdziwą historię kaczuszek, które przepłynęły ocean. Prosimy, aby dzieci przyszły w żółtych ubraniach i przyniosły swoją gumową kaczuszkę podpisaną imieniem. Prosimy też o ubranie na zmianę, bo zabawy z wodą lubią się kończyć mokrymi rękawami.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne sprawdzanie w wannie, które domowe przedmioty pływają, a które toną, i narysowanie wyników.

Rodziców poproś też, żeby przy okazji kąpieli porozmawiali z dzieckiem o bezpieczeństwie przy wodzie: do wanny, stawu i basenu wchodzimy tylko z dorosłym. W klasach 1-3 można zaproponować wspólny spacer nad staw lub rzekę i obserwację prawdziwych kaczek, połączony z rozmową o tym, że chleb im szkodzi i lepiej ich nie dokarmiać. Chętni rodzice mogą przynieść zbędne gumowe zabawki do kąpieli, z których powstanie przedszkolna kolekcja. Udział ma być dobrowolny, a dzieci, które nie mają kaczuszki, dostaną przedszkolną.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Gumowej Kaczuszki?

Dzień Gumowej Kaczuszki obchodzimy co roku 13 stycznia. To święto nieoficjalne, które przedszkola i żłobki chętnie wykorzystują na zimowe zabawy z wodą.

Skąd się wziął Dzień Gumowej Kaczuszki?

Święto pochodzi z amerykańskich kalendarzy, ale nie wiadomo, kto je ustanowił i od kiedy jest obchodzone. Często łączy się je z prawdziwą historią z 1992 roku, kiedy tysiące plastikowych zabawek do kąpieli wypadło ze statku na Pacyfiku i pomogło naukowcom badać prądy morskie.

Jak obchodzić Dzień Gumowej Kaczuszki w przedszkolu?

Połącz zabawy z wodą i proste doświadczenia z opowieścią o kaczuszkach z oceanu i rozmową o prawdziwych kaczkach. Do tego pasują prace plastyczne z papierowych talerzyków i zabawy ruchowe z chustą animacyjną. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co dziecko powinno przynieść na Dzień Gumowej Kaczuszki?

Wystarczy własna gumowa kaczuszka podpisana imieniem i ubranie na zmianę. Mile widziane są żółte ubrania, ale nie są obowiązkowe.

Czy zabawy z wodą są bezpieczne dla dwulatków?

Tak, jeśli dorosły jest przy dzieciach przez cały czas, w misce jest niewiele wody, a kaczuszki są na tyle duże, że nie zmieszczą się w buzi. Pod miską rozłóż ręczniki, a mokrą podłogę wycieraj na bieżąco, żeby nikt się nie poślizgnął.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *