Dzień Dentysty (5 marca): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Ogólnopolski Dzień Dentysty obchodzimy 5 marca i o tej dacie co roku przypomina Polskie Towarzystwo Stomatologiczne. W innych krajach dentyści mają swoje święta w innych terminach, na przykład w Stanach Zjednoczonych 6 marca, a 9 lutego to wspomnienie świętej Apolonii, patronki dentystów. Dzień dentysty w przedszkolu to dobra okazja, żeby oswoić dzieci z gabinetem stomatologicznym, zanim pójdą do niego z bólem zęba. Dziecko, które w zabawie usiadło na fotelu, policzyło zęby misiowi i poznało lusterko dentysty, idzie na prawdziwą wizytę spokojniejsze.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta z wyjaśnieniem, skąd biorą się różne daty, ciekawostki o zębach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Nauka mycia zębów przewija się przez cały wpis, ale w różnej formie dla każdego wieku. Tam, gdzie trzeba uważać, na przykład przy szczoteczkach i jedzeniu, piszemy o tym wprost.

Historia Dnia Dentysty

W Polsce 5 marca obchodzi się Ogólnopolski Dzień Dentysty, a przypomina o nim co roku Polskie Towarzystwo Stomatologiczne, czyli stowarzyszenie lekarzy dentystów. Nie udało nam się ustalić, kto i kiedy wybrał tę datę, dlatego nie podajemy roku pierwszych obchodów. Polskie Towarzystwo Stomatologiczne łączy święto z postacią świętej Apolonii, patronki dentystów i osób cierpiących na ból zębów, ale jej wspomnienie przypada 9 lutego, a nie 5 marca. Pochodzenie marcowej daty pozostaje więc niejasne. Pewne jest natomiast to, że 5 marca dentyści w całej Polsce przyjmują życzenia, a przedszkola i szkoły organizują zajęcia o zdrowych zębach.

Nazwy i daty tego święta łatwo się mieszają. W Stanach Zjednoczonych Dzień Dentysty przypada 6 marca i część polskich stron nazywa go światowym, choć to święto amerykańskie. Z kolei 9 lutego, we wspomnienie świętej Apolonii, w niektórych krajach obchodzi się Międzynarodowy Dzień Dentysty. Święta Apolonia żyła w III wieku w Aleksandrii w Egipcie, a według tradycji podczas prześladowań chrześcijan zadano jej wielkie cierpienie, między innymi wybijając jej zęby, stąd jej patronat. Z dziećmi wystarczy powiedzieć, że święta Apolonia jest opiekunką dentystów i osób, które bolą zęby, a szczegóły jej historii zostawić dorosłym.

Polskie Towarzystwo Stomatologiczne przypomina też, że stomatologia ma w Polsce długą historię. Pierwsze wzmianki o leczeniu zębów pochodzą z XIV wieku, a pierwszy gabinet stomatologiczny otwarto w Warszawie w 1770 roku. Dawniej leczenie zębów bolało i budziło strach, a dziś dentysta ma znieczulenie, cichsze wiertła i lampy, które pomagają mu dokładnie widzieć. Dla dzieci to dobra wiadomość: wizyta u dentysty jest dziś zupełnie inna niż w dawnych opowieściach dziadków. W przedszkolach Dzień Dentysty często łączy się z wizytą stomatologa albo higienistki, a także z Dniem Zdrowia, który przypada w kwietniu.

Po co obchodzić Dzień Dentysty z dziećmi

Najważniejszym celem jest zdrowie. W wieku przedszkolnym dziecko uczy się samodzielnie myć zęby, a nawyk nabyty teraz zostaje na całe życie. Dzień Dentysty pozwala w zabawie pokazać, jak trzymać szczoteczkę, ile czasu myć zęby i dlaczego słodycze i słodkie napoje szkodzą zębom. Dzieci poznają budowę zęba, uczą się liczyć zęby i odróżniać zęby mleczne od stałych, co wspiera rozwój poznawczy. Rozmowa o zdrowych przekąskach, takich jak jabłko czy marchewka, łączy temat zębów z zasadami zdrowego jedzenia.

Drugi cel ma wymiar emocjonalny. Wiele dzieci boi się dentysty, bo słyszały straszne historie od starszych albo same pamiętają ból. Zabawa w gabinet, w której dziecko raz jest pacjentem, a raz dentystą, pozwala oswoić fotel, lampę, lusterko i maseczkę, a więc rzeczy, które w prawdziwym gabinecie mogą przestraszyć. Dzieci uczą się też nazywać swój strach i mówić o nim dorosłym. Zabawy w parach uczą współpracy i delikatności, a mycie zębów w rytm piosenki i zabawy ruchowe rozwijają sprawność fizyczną, w tym małą motorykę dłoni.

Ciekawostki o zębach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, ile zębów ma przedszkolak?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• Dziecko ma 20 zębów mlecznych. Pojawiają się, gdy jest malutkie, a około szóstego roku życia zaczynają wypadać.
• Dorosły ma więcej zębów niż dziecko. Zębów stałych jest razem 32, jeśli wyrosną wszystkie, także ósemki, czyli zęby mądrości.
• Szkliwo to najtwardsza część naszego ciała. Pokrywa zęby z wierzchu jak zbroja, ale nie odrasta, więc trzeba o nie dbać.
• Zęby myjemy dwa razy dziennie. Rano po śniadaniu i wieczorem przed snem, a mycie ma trwać około dwóch minut.
• Cukier lubią bakterie w buzi. Gdy jemy słodycze, bakterie wytwarzają kwas, który niszczy szkliwo i robi dziury w zębach.
• Zęby mleczne też trzeba leczyć. Pod nimi rosną już zęby stałe, więc chore zęby mleczne mogą im zaszkodzić.
• Rekin ma zęby w wielu rzędach. Gdy jeden ząb wypadnie, na jego miejsce wysuwa się następny.
• Kły słonia to jego zęby. Rosną przez całe życie słonia i są bardzo długie.
• Bóbr ma pomarańczowe zęby. Są bardzo mocne i rosną cały czas, dlatego bóbr musi je ścierać, gryząc drewno.
• Dentysta ogląda zęby lusterkiem. Małe okrągłe lusterko na rączce pozwala mu zobaczyć zęby od tyłu i od środka.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na naśladowanie, dotyk i spokojne oswajanie. Wszystkie pomoce mają być duże, a każde dziecko używa tylko swojej szczoteczki, podpisanej imieniem. Nie dawaj dwulatkom drobnych elementów, na przykład nakrętek udających zęby, bo mieszczą się w buzi.

Miś myje ząbki

Weź dużego pluszowego misia albo krokodyla i dużą szczoteczkę, na przykład do czyszczenia butów, wyparzoną i przeznaczoną tylko do zabawy. Opowiadasz, że miś zjadł na śniadanie miodek i ma brudne ząbki, a dzieci po kolei myją mu zęby: góra, dół, w kółeczko. Wszyscy razem mówicie rymowankę o myciu zębów i liczycie do pięciu. Na koniec miś uśmiecha się szeroko i dziękuje. Zabawa oswaja z ruchem szczoteczki i pokazuje, że mycie zębów to zwykła, przyjemna czynność.

Pokaż ząbki

Siądźcie w kole przed dużym lustrem albo z małymi nietłukącymi się lusterkami w rękach. Prosisz dzieci, żeby pokazały ząbki jak lew, jak zajączek, jak wesoła żabka, a potem zamknęły buzię jak rybka. Każde dziecko ogląda swoje zęby w lusterku i mówi, czy są białe i czyste. Na koniec wszyscy uśmiechają się szeroko do lustra. Zabawa oswaja z otwieraniem buzi, które przyda się na prawdziwej wizycie, i ćwiczy mięśnie twarzy.

Chrup, chrup

Za zgodą rodziców i po sprawdzeniu alergii przygotuj talerz z cienkimi plasterkami jabłka bez skórki i kawałkami ugotowanej, miękkiej marchewki, pokrojonymi tak, jak podaje się je dwulatkom. Dzieci siedzą przy stole i jedzą powoli, dokładnie gryząc każdy kęs. Opowiadasz, że jabłko i marchewka są dobre dla ząbków, a cukierki im szkodzą. Po jedzeniu wszyscy płuczą buzię wodą. Zabawa uczy uważnego jedzenia i łączy zdrowe przekąski z dbaniem o zęby, a przy dwulatkach pilnuj, żeby siedziały przy jedzeniu i nie biegały z kawałkami w buzi.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią odgrywać role i sortować, więc to dobry wiek na zabawę w gabinet i na pierwsze rozmowy o tym, co zębom pomaga, a co szkodzi.

Gabinet dentystyczny

Z krzesła z poduszką zrób fotel, z latarki lampę, a z łyżeczki lusterko dentysty. Rozdaj role: dentysta, pomoc dentystyczna, pacjent i mama pacjenta w poczekalni. Pacjent siada, otwiera szeroko buzię, a dentysta zagląda do środka latarką i liczy zęby, ale niczego nie wkłada pacjentowi do buzi, bo to tylko zabawa. Dentysta chwali pacjenta za odwagę i daje mu papierową naklejkę „dzielny pacjent”. Potem wszyscy się zamieniają, a zabawa oswaja z wizytą i uczy zwrotów grzecznościowych.

Ząbek zdrowy, ząbek chory

Wytnij z białego kartonu dwa duże zęby: jeden uśmiechnięty, drugi smutny z ciemną plamką. Rozłóż na podłodze obrazki jedzenia i picia: jabłko, marchewka, woda, ser, cukierki, lizak, słodki napój, ciasteczko. Dzieci po kolei wybierają obrazek i kładą go przy uśmiechniętym albo smutnym zębie, tłumacząc swój wybór. Porozmawiajcie, że słodycze zjedzone raz na jakiś czas i po nich umyte zęby to nie tragedia. Zabawa uczy klasyfikowania i świadomych wyborów bez straszenia.

Szczoteczka tańczy

Każde dziecko ma swoją podpisaną szczoteczkę bez pasty. Włączasz spokojną muzykę na dwie minuty, a dzieci „myją” zęby w powietrzu albo na obrazku zębów przyklejonym do kartki, zmieniając miejsce na twój sygnał: górne zęby, dolne, z przodu, z tyłu, na końcu język. Szczoteczki nie wędrują między dziećmi, a po zabawie każda wraca do kubeczka z imieniem. Dzieci uczą się, jak długo trwają dwie minuty i że myjemy wszystkie strony zębów.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na doświadczenia i dłuższe rozmowy, a wiele z nich właśnie zaczyna tracić pierwsze zęby mleczne.

Jajko jak ząb

Przygotuj dwa ugotowane na twardo białe jajka i dwa słoiki: z wodą i z ciemnym, słodkim napojem albo z octem. Wyjaśnij, że skorupka jajka jest trochę podobna do szkliwa zęba. Dzieci wkładają jajka do słoików i zostawiacie je na noc, a rano oglądacie: jajko z napoju jest przebarwione, a z octu robi się miękkie. Porozmawiajcie, co to znaczy dla naszych zębów i dlaczego po słodkich napojach warto wypić wodę. Jajek po doświadczeniu nie jemy, a dzieci myją ręce.

Ząbek mi się rusza

Siądźcie w kole i zapytaj, komu już wypadł ząb albo się rusza. Dzieci opowiadają swoje historie, a ty pokazujesz na rysunku, że pod zębem mlecznym rośnie ząb stały, który go wypycha. Porozmawiajcie, jak w różnych rodzinach świętuje się wypadnięcie zęba i co robi się z mlecznym zębem. Na koniec dzieci liczą na obrazku zęby mleczne i stałe i porównują, których jest więcej. Rozmowa oswaja dzieci z tym, co właśnie się z nimi dzieje, i uspokaja te, które się tego boją.

Plakat dla młodszych

Dzieci w małych grupach przygotowują plakat dla młodszej grupy: jak myć zęby. Każda grupa rysuje jeden krok: nakładamy pastę, myjemy górne zęby, dolne, z tyłu, płuczemy buzię, odkładamy szczoteczkę. Potem układacie kroki w kolejności i razem idziecie do młodszej grupy, żeby pokazać plakat i zademonstrować mycie na pluszaku. Starsze dzieci czują się ważne, a młodsze chętniej słuchają rówieśników niż dorosłych. Zabawa uczy planowania, współpracy i odpowiedzialności.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie w tym wieku wymieniają zęby, więc temat jest dla nich bardzo osobisty. Zajęcia mogą łączyć przyrodę, matematykę i pisanie.

Liczymy zęby

Uczniowie w parach liczą swoje zęby w lusterku: górne, dolne, mleczne i nowe, stałe. Wyniki zapisują w tabeli na tablicy, a potem cała klasa liczy, ile zębów ma razem, ile wypadło, a ile wyrosło nowych. Na koniec robicie prosty wykres słupkowy: kto stracił jeden ząb, dwa, trzy i więcej. Przypomnij, że liczymy zęby tylko we własnej buzi i palce są wtedy umyte. Zajęcia ćwiczą liczenie, zapisywanie danych i czytanie wykresów.

Dzienniczek mycia zębów

Każdy uczeń dostaje kartę na dwa tygodnie z okienkami rano i wieczorem, w które zaznacza umyte zęby. Na lekcji omawiacie, jak wypełniać kartę uczciwie i dlaczego regularność jest ważniejsza niż jednorazowy wysiłek. Po dwóch tygodniach uczniowie liczą, ile razy umyli zęby i ile razy zapomnieli, i piszą jedno zdanie o tym, co pomogło im pamiętać. Karty nie służą do porównywania uczniów ani do wystawiania ocen. Zadanie buduje nawyk i ćwiczy prowadzenie prostych zapisów.

Wywiad z dentystą

Przygotujcie wspólnie listę pytań do dentysty: dlaczego wybrał ten zawód, czego używa w gabinecie, co robi, gdy pacjent się boi, jaki ząb leczy najczęściej. Jeśli uda się zaprosić do klasy dentystę albo higienistkę, uczniowie zadają pytania i notują odpowiedzi. Jeśli nie, uczniowie przeprowadzają wywiad przy okazji własnej wizyty albo z pomocą rodziców i przynoszą odpowiedzi na kartce. Na koniec z notatek powstaje klasowa gazetka o pracy dentysty. Zajęcia ćwiczą formułowanie pytań i pisanie notatki.

Zagadki o zębach

Uczniowie w grupach układają zagadki o przedmiotach z gabinetu i łazienki: szczoteczka, pasta, nić dentystyczna, lusterko, fotel, lampa. Każda zagadka ma trzy wskazówki, od najtrudniejszej do najłatwiejszej. Grupy zadają zagadki sobie nawzajem, a za każdą odgadniętą po pierwszej wskazówce dostają punkt. Najlepsze zagadki trafiają na plakat w łazience szkolnej. Zajęcia ćwiczą opis przedmiotu i precyzyjne formułowanie myśli.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.

Uśmiech z talerzyka

• papierowy talerzyk
• czerwona farba albo kredka
• białe prostokąty z papieru jako zęby, klej

Dorosły składa talerzyk na pół, a dzieci malują jego wnętrze na czerwono jako buzię. Do brzegów przyklejają białe prostokąty: górne i dolne zęby. Starsze dzieci liczą zęby, żeby było ich dwadzieścia jak u przedszkolaka. Uśmiechy wieszacie na ścianie jako galerię zdrowych buzi.

Szczęka z wytłaczanki

• biała wytłaczanka po jajkach pocięta na paski
• czerwony papier
• farby, klej, nożyczki

Wytłaczanki są jak prawdziwe zęby, bo mają wypukłe kształty. Dzieci naklejają dwa paski wytłaczanki na czerwony papier złożony na pół, tak żeby powstały górna i dolna szczęka. Na kilku zębach mogą namalować ciemne plamki, a potem „wyleczyć” je, zamalowując na biało. Taka szczęka przyda się w zabawie w dentystę i do ćwiczenia ruchu szczoteczki.

Ząbek z plasteliny

• biała plastelina
• różowa plastelina
• deseczki do lepienia

Dzieci lepią z różowej plasteliny dziąsło, a z białej duże zęby, które w nie wciskają. Starsze dzieci lepią ząb z koroną i korzeniami, a ty pokazujesz na rysunku, że korzeń schowany jest w dziąśle. Najmłodszym dawaj duże kawałki plasteliny i pilnuj, żeby jej nie wkładały do buzi. Praca utrwala wygląd i budowę zęba.

Wesoła szczoteczka

• pasek kolorowego kartonu jako rączka
• kawałki białej bibuły albo waty jako włosie
• klej, kredki, naklejki

Dzieci ozdabiają rączkę szczoteczki według własnego pomysłu i przyklejają na końcu włosie z bibuły. Starsze mogą dopisać na rączce swoje imię i hasło, na przykład „Myję zęby rano i wieczorem”. Papierowe szczoteczki wiszą przy umywalce jako przypomnienie. Praca jest prosta i pasuje do każdej grupy wiekowej.

Zabawy ruchowe i muzyczne

W zabawach ruchowych dzieci stają się zębami, szczoteczkami i bakteriami, dzięki czemu zapamiętują zasady całym ciałem.

Szczoteczka i bakterie

Kilkoro dzieci to bakterie, które mają przyczepione do ubrania kolorowe szarfy, a jedno lub dwoje dzieci to szczoteczki. Na sygnał szczoteczki gonią bakterie i zdejmują z nich szarfy, a bakteria bez szarfy siada na ławce jako „umyta”. Gdy wszystkie bakterie są umyte, zamieniacie role. Przypomnij, że prawdziwe bakterie w buzi znikają dzięki szczoteczce i paście. Zabawa daje dużo ruchu i uczy przestrzegania zasad gry.

Zęby w buzi

Dzieci trzymają chustę animacyjną, która jest buzią, a kilka dużych, miękkich piłek w środku to resztki jedzenia. Na hasło „jemy” dzieci poruszają chustą spokojnie, na hasło „płuczemy” szybko, aż piłki wypadną na zewnątrz. Potem jedno dziecko jest szczoteczką i przechodzi pod chustą z jednej strony na drugą, a reszta unosi chustę wysoko. Zabawa uczy współpracy i wprowadza hasło, że po jedzeniu warto przepłukać buzię.

Piosenka na dwie minuty

Wybierz z dziećmi znaną, wesołą piosenkę, która trwa mniej więcej dwie minuty, albo odmierzajcie czas klepsydrą. Dzieci stają w kole i pokazują w rytm muzyki ruchy mycia zębów: w górę i w dół, kółeczka, szorowanie tylnych zębów, a na koniec płukanie buzi i wielki uśmiech. Co kilka taktów zmieniasz miejsce w buzi, a dzieci naśladują twoje ruchy. Ta sama piosenka może potem towarzyszyć myciu zębów w przedszkolu i w domu. Zabawa uczy mierzyć czas mycia i łączy ruch z muzyką.

Scenariusz zajęć na Dzień Dentysty

Temat	Nie boję się dentysty
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, kim jest dentysta i czym się zajmuje; zna zasady mycia zębów (dwa razy dziennie, około dwóch minut); odróżnia jedzenie dobre dla zębów od tego, które im szkodzi; oswaja się z gabinetem stomatologicznym
Pomoce	pluszak z dużymi zębami, duża szczoteczka do zabawy, latarka, krzesło z poduszką, obrazki jedzenia, dwa kartonowe zęby (zdrowy i chory), szczoteczki podpisane imionami, papierowe talerzyki, farby, klej
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pluszowy krokodyl skarży się, że boli go ząb, a dzieci zastanawiają się, co powinien zrobić. 2. Kto to jest dentysta? (6 minut): rozmowa o pracy dentysty i pokaz narzędzi na obrazkach. 3. Gabinet dentystyczny (9 minut): zabawa w role, w której dzieci są pacjentami i dentystami. 4. Ząbek zdrowy, ząbek chory (7 minut): sortowanie obrazków jedzenia. 5. Szczoteczka i bakterie (6 minut): zabawa ruchowa. 6. Szczoteczka tańczy (5 minut): nauka ruchów mycia w rytm muzyki. 7. Uśmiech z talerzyka (7 minut): praca plastyczna.
Zakończenie	Krokodyl wraca od dentysty zadowolony i dziękuje dzieciom, a każde dziecko pokazuje mu swój najszerszy uśmiech.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: ile razy dziennie myjemy zęby i czy boisz się dentysty mniej niż przed zajęciami. Obserwuj, które dzieci chętnie przyjęły rolę pacjenta, a które potrzebują więcej oswajania.

Najlepszym uzupełnieniem zajęć jest wizyta dentysty albo higienistki w przedszkolu lub wycieczka do pobliskiego gabinetu. Wiele gabinetów chętnie przyjmuje grupy przedszkolne i pokazuje fotel, lampę i narzędzia bez leczenia. Przed wizytą uzgodnij z dentystą, że nie będzie pokazywał niczego, co może przestraszyć dzieci, a dzieciom zapowiedz, co zobaczą. Nie obiecuj dzieciom, że u dentysty „nic nie będzie bolało”, tylko mów, że dentysta dba o to, żeby było jak najmniej przykro. Jeśli placówka prowadzi szczotkowanie zębów po posiłkach, zadbaj o to, żeby każde dziecko miało własną szczoteczkę i kubek podpisane imieniem, a szczoteczki schły osobno.

Książki, wiersze i piosenki

Najmłodszym przeczytaj „Kicię Kocię u dentysty” Anity Głowińskiej, krótką kwadratową książeczkę z serii o Kici Koci, w której bohaterka po raz pierwszy idzie do dentysty i przekonuje się, że nie ma się czego bać. Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 możesz pokazać obrazkową książkę Taro Gomiego o krokodylu i dentyście, którzy boją się siebie nawzajem (w oryginale „The Crocodile and the Dentist”), jeśli macie ją w bibliotece. Nie znamy pewnych polskich wierszy i piosenek o dentyście, dlatego poniżej są dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl. Możesz dowolnie wykorzystywać je w grupie, na przykład przy codziennym myciu zębów.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Góra, dół i kółeczko, szoruj ząbki, szczoteczko. Rano, wieczór, dwa razy dziennie, a uśmiech błyszczy promiennie.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Siadam śmiało na fotelu, buzia szeroko jak brama. Pani doktor liczy ząbki, a obok siedzi mama.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „5 marca obchodzimy Dzień Dentysty. Będziemy uczyć się myć zęby, bawić się w gabinet stomatologiczny i rozmawiać o zdrowym jedzeniu. Prosimy o przyniesienie nowej szczoteczki podpisanej imieniem dziecka oraz o informację o alergiach pokarmowych, bo planujemy degustację warzyw i owoców.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne mycie zębów przy piosence trwającej dwie minuty i zaznaczanie tego w kalendarzyku przez tydzień. W klasach 1-3 uczniowie mogą z rodzicami sprawdzić w łazience, jaką pastę mają w domu i czy jest odpowiednia dla dzieci w ich wieku.

Rodzice, którzy pracują w gabinetach stomatologicznych, mogą przyjść do przedszkola i opowiedzieć o swojej pracy albo przynieść kilka bezpiecznych rzeczy do pokazania, na przykład maseczkę, rękawiczki i lusterko. Poproś wszystkich rodziców, żeby w rozmowach z dziećmi nie straszyli dentystą ani zastrzykiem, bo to najczęstsze źródło lęku przed wizytą. Możesz też przekazać krótką informację, że dentysta zaleca pierwszą kontrolną wizytę już z małym dzieckiem, a nie dopiero wtedy, gdy ząb boli. Udział ma być dobrowolny, bez presji na nikogo.

Najczęstsze pytania