Dzień Biegania (pierwsza środa czerwca): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Biegania obchodzimy w pierwszą środę czerwca, więc jego data zmienia się co roku: w 2026 roku wypada 3 czerwca, a w 2027 roku 2 czerwca. To święto dla wszystkich, którzy lubią biegać, i dla tych, którzy dopiero chcą spróbować, a dzieci należą do obu grup naraz. Dzień biegania w przedszkolu to świetny pretekst, żeby wyjść do ogrodu, pobiegać bez rywalizacji i porozmawiać o tym, co ruch robi z naszym ciałem. Maluchy biegają przecież przez cały dzień, ale rzadko zastanawiają się, dlaczego po biegu serce bije szybciej, a oddech przyspiesza. Wpis pomoże zamienić tę naturalną energię w zajęcia z sensem.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o bieganiu do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, sprawdzoną bajkę do przeczytania i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy biegowe zaplanowaliśmy tak, żeby nikt nie odpadał i nie był ostatni, bo w tym wieku liczy się radość z ruchu, a nie miejsce na podium. Zasady bezpieczeństwa opisujemy przy zabawach, w których są potrzebne.

Historia Dnia Biegania

Dzień Biegania narodził się w Stanach Zjednoczonych jako National Running Day, czyli Narodowy Dzień Biegania. Pierwsze obchody odbyły się tam w 2009 roku, a święto od początku przypadało w pierwszą środę czerwca. Jego celem było zachęcenie ludzi do biegania, niezależnie od wieku i formy, i pokazanie, że wystarczą wygodne buty, żeby zacząć. Święto promowały amerykańskie organizacje biegowe, a wokół niego co roku odbywały się wspólne biegi, treningi i akcje w szkołach.

W 2016 roku święto wyszło poza Stany Zjednoczone i stało się Światowym Dniem Biegania (Global Running Day). Pierwszy światowy dzień obchodzono 1 czerwca 2016 roku, a przy jego organizacji współpracowały między innymi nowojorskie stowarzyszenie biegaczy New York Road Runners, Boston Athletic Association i Atlanta Track Club. Już za pierwszym razem ponad 2,5 miliona osób ze 177 krajów zadeklarowało, że tego dnia pobiegnie. Burmistrz Nowego Jorku ogłosił wtedy 1 czerwca 2016 roku Światowym Dniem Biegania w swoim mieście.

Święto nie ma jednego organizatora ani oficjalnych obchodów. Każdy może świętować po swojemu: przebiec kilka minut wokół bloku, zorganizować bieg w szkole albo po prostu pobiegać z dziećmi w parku. W Polsce Dzień Biegania popularyzują kluby biegowe i szkoły, a w przedszkolach dobrze łączy się z czerwcowymi festynami i Dniem Sportu. Ponieważ data jest ruchoma, przed zaplanowaniem zajęć sprawdź w kalendarzu, na który dzień wypada pierwsza środa czerwca w danym roku.

Po co obchodzić Dzień Biegania z dziećmi

Bieganie to jedna z pierwszych umiejętności ruchowych dziecka i jedna z najważniejszych. Podczas biegu dziecko ćwiczy równowagę, koordynację rąk i nóg, orientację w przestrzeni i szybką reakcję, a przy okazji wzmacnia serce, płuca i mięśnie. W sferze fizycznej Dzień Biegania to po prostu okazja do dużej porcji ruchu na świeżym powietrzu, której wiele dzieci potrzebuje bardziej, niż się wydaje. Zabawy biegowe uczą też bezpiecznego poruszania się w grupie: omijania innych, zatrzymywania się na sygnał i patrzenia przed siebie. To umiejętności, które przydają się na każdym placu zabaw.

W sferze poznawczej dzieci dowiadują się, co dzieje się z ciałem podczas biegu: dlaczego serce bije szybciej, po co pijemy wodę i czemu przed biegiem robimy rozgrzewkę. W sferze emocjonalnej i społecznej ważne jest, żeby bieg nie kojarzył się z przegraną. Dlatego w naszych zabawach nie ma ostatnich miejsc, a zamiast mierzenia czasu dzieci liczą wspólne okrążenia albo pokonują trasę w parach. Dziecko, które wolniej biega, też kończy trasę z uśmiechem i oklaskami, a to buduje chęć do ruchu na długie lata.

Ciekawostki o bieganiu dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, dlaczego po biegu tak szybko oddychamy?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Najlepiej czytać je po zabawie ruchowej, kiedy dzieci same czują, jak bije im serce.

• Po biegu serce bije szybciej. Mięśnie pracują mocniej i potrzebują więcej tlenu, więc serce szybciej pompuje krew, a my szybciej oddychamy.
• Podczas biegu jest chwila, w której żadna stopa nie dotyka ziemi. To właśnie różni bieg od chodzenia, w którym zawsze jedna noga stoi na ziemi.
• Najsłynniejszy długi bieg to maraton. Biegacze pokonują w nim ponad czterdzieści dwa kilometry, czyli tyle, ile jedzie się samochodem z jednego miasta do drugiego.
• Nazwa „maraton” pochodzi od greckiej miejscowości Maraton. Według starej legendy posłaniec przybiegł stamtąd do Aten z wiadomością o zwycięstwie.
• Najszybszym lądowym zwierzęciem jest gepard. Na krótkim odcinku biegnie szybciej niż samochód w mieście, ale szybko się męczy i musi odpocząć.
• Podczas biegu machamy rękami nie bez powodu. Ręce pomagają utrzymać równowagę i nadają rytm nogom.
• Biegacze piją wodę przed biegiem i po nim. Kiedy się ruszamy, pocimy się i tracimy wodę, więc trzeba ją uzupełnić.
• Rozgrzewka chroni mięśnie. Zanim zaczniemy biegać, podskakujemy i kręcimy rękami, żeby mięśnie się rozgrzały i nie bolały.
• Biegać można prawie wszędzie. Po parku, lesie, plaży, bieżni na stadionie, a nawet po schodach, byle bezpiecznie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Dwu- i trzylatki biegają jeszcze niepewnie, często się przewracają i nie potrafią nagle się zatrzymać. Wybierz płaskie, miękkie podłoże, na przykład trawę albo salę z matami, i ogranicz liczbę dzieci biegających naraz. Wszystkie pomoce mają być duże, a do biegania dzieci mają mieć wygodne buty albo bose stopy na miękkiej trawie.

Łapiemy bańki mydlane

Wyjdź z dziećmi do ogrodu i puszczaj bańki mydlane, najlepiej przy lekkim wietrze. Dzieci biegają za bańkami i próbują złapać je w dłonie albo przebić palcem. Co chwilę zmieniaj miejsce, z którego puszczasz bańki, żeby dzieci musiały pobiec w inną stronę. Pilnuj, żeby płyn nie trafił do oczu, i puszczaj bańki nad głowami, a nie prosto w twarze. Zabawa zachęca do biegania w różnych kierunkach, ćwiczy koordynację oka i ręki i daje mnóstwo radości.

Biegniemy do domku w kolorze

Rozłóż na trawie albo w sali trzy duże obręcze albo kółka z szarf w trzech kolorach: czerwonym, żółtym i niebieskim. Dzieci spacerują albo tańczą dookoła, a ty podnosisz kartkę w jednym z kolorów i mówisz jego nazwę. Wszyscy biegną do domku w tym kolorze i stają w środku albo dotykają go ręką. Nie ma odpadania, bo domki są duże i zmieszczą wszystkich. Zabawa uczy nazw kolorów, reagowania na sygnał i biegania do celu.

Wstążka ucieka

Przywiąż do krótkiego patyka długą kolorową wstążkę z bibuły albo materiału. Biegasz powoli po trawie, ciągnąc wstążkę za sobą nisko nad ziemią, a dzieci gonią ją i próbują nadepnąć albo złapać jej koniec. Co chwilę zwalniasz, żeby każdy mógł ją dogonić, a potem znów przyspieszasz. Starsze dziecko z grupy może zostać prowadzącym i ciągnąć wstążkę za ciebie. Zabawa ćwiczy bieg z patrzeniem na ruchomy cel i zmianę kierunku.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Średniaki biegają już pewniej i potrafią zatrzymać się na sygnał, więc możesz wprowadzać proste zasady. To też dobry wiek na pierwsze rozmowy o tym, co czujemy w ciele po biegu.

Serduszko po biegu

Poproś dzieci, żeby położyły dłoń na klatce piersiowej i posłuchały, jak spokojnie bije serce, gdy siedzą. Potem przez minutę biegacie w miejscu albo dookoła sali, a po zatrzymaniu dzieci znów przykładają dłoń i mówią, co czują. Serce bije szybciej i mocniej, a oddech jest szybki. Następnie wszyscy kładą się na plecach, oddychają spokojnie, a ty liczysz powoli do dwudziestu, i dzieci sprawdzają, czy serce się uspokoiło. Zabawa pokazuje, jak ciało reaguje na wysiłek, i uczy wyciszania się po ruchu.

Żółw i zając biegną razem

Opowiedz krótko bajkę o żółwiu i zającu, a potem podziel dzieci na żółwie i zające. Gdy grasz wolno na bębenku, żółwie idą powoli na czworakach, a zające siedzą. Gdy grasz szybko, zające biegną, a żółwie chowają się pod „skorupy”, czyli zwijają się w kłębek. Na hasło „meta!” wszyscy spotykają się w wyznaczonym miejscu i przybijają sobie piątki. Potem zmiana ról. Zabawa ćwiczy reakcję na tempo muzyki i pokazuje, że ważne jest dotarcie do mety, a nie wyścig.

Bieg po skarby lata

Rozłóż w ogrodzie albo w sali kilkanaście kolorowych przedmiotów: woreczki gimnastyczne, piłeczki, szarfy, duże klocki. Każde dziecko dostaje koszyczek albo pudełko. Na sygnał biegnie po jeden przedmiot, wraca, wkłada go do koszyczka i znów biegnie. Po zebraniu wszystkich skarbów dzieci liczą, co przyniosły, i porównują kolory. Zabawa łączy bieg z liczeniem i sortowaniem, a przy okazji uczy patrzenia, czy nikt nie biegnie z przeciwka.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki lubią wyzwania, mapy i liczenie, więc bieg może stać się zadaniem, a nie tylko ruchem. Pamiętaj o rozgrzewce przed każdą dłuższą zabawą biegową i o przerwie na picie wody.

Mapa biegacza

Narysuj prostą mapę ogrodu przedszkolnego z zaznaczonymi znakami: piaskownica, huśtawka, drzewo, ławka, brama. W tych miejscach wcześniej ukryj kartki z obrazkiem i jedną literą albo cyfrą. Dzieci w parach biegną od punktu do punktu według mapy, zapisują albo zapamiętują znaleziony znak i wracają do ciebie. Na koniec wszystkie pary układają ze znaków hasło, na przykład słowo „BIEG”. Zabawa to pierwsze kroki w biegu na orientację i ćwiczy czytanie planu.

Liczymy okrążenia klamerkami

Wyznacz pachołkami albo krzesełkami krótką pętlę wokół ogrodu lub sali. Przy starcie przyczep do sznurka dużo klamerek. Każde dziecko biegnie albo idzie swoim tempem, a po każdym okrążeniu przypina jedną klamerkę do swojej koszulki albo do kartki z imieniem. Po dziesięciu minutach wszyscy liczą swoje klamerki, a potem sumujecie okrążenia całej grupy. Zabawa ćwiczy wytrzymałość, liczenie do dwudziestu i pokazuje, że wspólny wynik tworzą wszyscy, szybcy i wolniejsi.

Bieg po literki

Na drugim końcu sali albo ogrodu rozłóż duże kartki z literami, z których da się ułożyć kilka krótkich słów, na przykład „LAS”, „BIEG”, „MAMA”. Dzieci pracują w zespołach po trzy osoby. Na sygnał jedno dziecko z zespołu biegnie po literę, przynosi ją, a następne biegnie po kolejną. Zespół układa słowo, które wskazałaś, i odczytuje je razem na głos. Zabawa łączy bieg z pierwszym czytaniem i uczy współpracy w zespole.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już mierzyć, liczyć i planować, więc Dzień Biegania może być połączeniem lekcji wychowania fizycznego, matematyki i przyrody. Wszystkie biegi prowadź na bezpiecznym terenie i pod stałą opieką.

Mierzymy puls

Pokaż uczniom, jak wyczuć puls na nadgarstku albo na szyi dwoma palcami. W parach jeden uczeń liczy uderzenia serca drugiego przez piętnaście sekund, gdy ty mierzysz czas zegarkiem. Potem wszyscy biegają przez dwie minuty w miejscu albo wokół boiska i mierzą puls jeszcze raz, a po trzech minutach odpoczynku po raz trzeci. Wyniki zapisują w tabelce i porównują. Zajęcia uczą obserwacji własnego ciała, zapisywania wyników i porównywania liczb.

Biegniemy przez Polskę

Wyznaczcie na boisku pętlę o znanej długości, na przykład stu metrów, i zmierzcie ją razem taśmą albo krokami. Przez tydzień każdy uczeń zapisuje, ile okrążeń przebiegł albo przeszedł podczas przerw i lekcji wychowania fizycznego. Na koniec tygodnia klasa sumuje wszystkie metry i zamienia je na kilometry. Na mapie Polski zaznaczacie, jak daleko od waszej miejscowości „dobiegła” klasa. Zajęcia ćwiczą dodawanie, zamianę jednostek i czytanie mapy.

Mój tydzień w ruchu

Uczniowie dostają kartkę z tabelą na siedem dni. Codziennie zapisują albo rysują, jak się ruszali: bieg, rower, pływanie, taniec, zabawa na podwórku, spacer z psem. Obok zaznaczają, ile mniej więcej trwał ruch, na przykład w kratkach po dziesięć minut. Po tygodniu porównujecie w klasie, jaki ruch był najczęstszy i czy każdy ruszał się codziennie. Zajęcia uczą planowania, zbierania danych i dbania o zdrowie.

Wywiad z biegaczem

Jeśli w rodzinie któregoś ucznia albo wśród nauczycieli jest osoba, która biega, zaproś ją do klasy. Uczniowie wcześniej przygotowują pytania: „Od kiedy biegasz?”, „Jak się przygotowujesz?”, „Co jesz przed biegiem?”, „Czy kiedyś nie chciało ci się biegać?”. Gość może przynieść numer startowy albo medal z biegu i pokazać swoje buty. Po spotkaniu uczniowie zapisują trzy rzeczy, których się dowiedzieli. Zajęcia ćwiczą zadawanie pytań i notowanie informacji.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Prace z tego dnia przydadzą się podczas biegów w ogrodzie.

Numer startowy

• kartka papieru A5 w jasnym kolorze
• flamastry, kredki, naklejki
• agrafki (zapina dorosły) albo taśma malarska

Każde dziecko wybiera swój numer, na przykład swój wiek, datę urodzin albo ulubioną liczbę, i pisze go dużymi cyframi na środku kartki. Dookoła ozdabia numer rysunkami, na przykład butami, słońcem albo sercem. Dorosły przypina numer do koszulki dziecka agrafką albo przykleja taśmą malarską. Najmłodszym numer wypisuje dorosły, a dzieci go kolorują. W numerach dzieci biegają podczas wszystkich zabaw tego dnia.

But do sznurowania

• sylwetka buta wycięta z grubej tektury
• dziurkacz (obsługuje dorosły)
• grube sznurowadło albo kolorowa wełna z owiniętą taśmą końcówką, kredki

Dziecko koloruje tekturowy but tak, jak wyglądałby jego wymarzony but do biegania. Dorosły robi dziurkaczem dwa rzędy dziurek w miejscu sznurowania. Dzieci przewlekają sznurowadło przez dziurki, a starsze próbują zawiązać kokardkę. Praca to świetne ćwiczenie precyzji dłoni i przygotowanie do samodzielnego wiązania butów. Dla dwulatków wystarczy kolorowanie i przewlekanie grubego sznurka przez dwie duże dziurki pod okiem dorosłego.

Transparent dla kibiców

• długi pas szarego papieru albo stara tapeta
• farby plakatowe, pędzle, gąbki
• kredki, klej, kolorowy papier

Cała grupa maluje jeden długi transparent z hasłem, które wymyślacie razem, na przykład „Biegniemy razem!” albo „Brawo, biegacze!”. Dorosły pisze litery ołówkiem, a dzieci wypełniają je farbą i ozdabiają tło odciskami dłoni, słońcami i butami. Transparent zawieszacie przy mecie w ogrodzie. Praca uczy współpracy przy dużym projekcie, a potem cieszy każdego, kto kończy bieg.

Biegacz z ruchomymi nogami

• tułów i głowa ludzika z brystolu
• cztery paski brystolu na ręce i nogi
• spinacze rozdwajające (mocuje dorosły), kredki

Dzieci kolorują ludzika i jego ubranie sportowe. Dorosły przebija dziurki w tułowiu i w paskach, a następnie łączy ręce i nogi z tułowiem spinaczami rozdwajającymi. Dzieci ustawiają ręce i nogi ludzika w pozycji biegu, a potem pokazują, jak porusza się biegacz, jak skoczek, a jak ktoś, kto idzie spacerem. Praca pomaga zrozumieć ruch ciała i ćwiczy obserwację. Z uwagi na spinacze nie dawaj tej pracy dwulatkom.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Przed zabawami zrób krótką rozgrzewkę: podskoki, krążenia ramion, skłony i marsz w miejscu. Pamiętaj o wodzie, cieniu i przerwach, bo na początku czerwca bywa już gorąco.

Berek z ogonkami

Każde dziecko wkłada za gumkę spodni z tyłu szarfę albo pasek bibuły, tak żeby zwisał jak ogonek. Nigdy nie zakładaj szarf na szyję. Na sygnał wszyscy biegają po wyznaczonym terenie i próbują zabrać innym ogonki, jednocześnie chroniąc swój. Kto straci ogonek, biegnie do ciebie po nowy i wraca do gry, więc nikt nie odpada. Zabawa ćwiczy zwinność, zmianę kierunku i uważne patrzenie na innych.

Przez rzekę po kamieniach

Rozłóż na trawie dwie szarfy równolegle, tak żeby tworzyły wąską rzekę, a obok kilka płaskich woreczków jako kamienie. Dzieci biegną w stronę rzeki i przeskakują ją obunóż albo przebiegają po kamieniach, nie wpadając do wody. Po każdej rundzie poszerzasz rzekę o kawałek, żeby skok był trudniejszy, ale zostawiasz też wąskie miejsce dla młodszych. Zabawa ćwiczy rozbieg i skok, a każde dziecko wybiera trudność na miarę swoich możliwości.

Piosenka biegacza

Dzieci stoją w rozsypce, a ty śpiewasz albo mówisz rytmicznie prostą przyśpiewkę: „Biegniemy wolno, wolno, wolno, biegniemy szybko, szybko, szybko, a teraz stop!”. Przy słowach „wolno” dzieci biegają w miejscu powoli, przy „szybko” przyspieszają, a na „stop” zastygają w pozie biegacza. Kolejne zwrotki możesz wymyślać z dziećmi, na przykład biegamy na palcach, wysoko unosząc kolana, albo tyłem w miejscu. Zabawa ćwiczy poczucie rytmu, słuchanie i kontrolę ruchu.

Scenariusz zajęć: Dzień Biegania w przedszkolu

Temat	Biegamy dla zdrowia i radości
Grupa wiekowa	4-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, po co robimy rozgrzewkę i pijemy wodę; zauważa, że po biegu serce bije szybciej; biega bezpiecznie w grupie i zatrzymuje się na sygnał; cieszy się ze wspólnego wyniku grupy
Pomoce	numery startowe, szarfy, pachołki, klamerki, bębenek, transparent, bidony z wodą
Przebieg	1. Powitanie (4 minuty): mówisz, że dziś jest Dzień Biegania, i przypinacie numery startowe. 2. Rozgrzewka (6 minut): podskoki, krążenia ramion, skłony i marsz w miejscu, z wyjaśnieniem, po co to robimy. 3. Serduszko po biegu (6 minut): sprawdzanie bicia serca przed biegiem i po nim. 4. Liczymy okrążenia klamerkami (12 minut): bieg po pętli swoim tempem, przerwa na wodę. 5. Berek z ogonkami (7 minut): zabawa w ganianego bez odpadania. 6. Ciekawostki (5 minut): trzy ciekawostki o bieganiu, czytane w cieniu. 7. Liczenie wyniku (5 minut): sumujecie okrążenia całej grupy i zapisujecie wynik na transparencie.
Zakończenie	Dzieci kładą się na trawie, oddychają spokojnie i słuchają, jak uspokaja się serce, a potem przybijają piątki całej grupie.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, po co jest rozgrzewka, i czy wiesz, dlaczego pijemy wodę po biegu. Obserwuj, czy dzieci zatrzymywały się na sygnał i omijały innych podczas biegu.

Przed zajęciami biegowymi zapytaj rodziców, czy któreś dziecko ma przeciwwskazania do dużego wysiłku, na przykład astmę albo wadę serca, i dostosuj dla niego zadania. W upalne dni biegajcie rano, w cieniu, z przerwami na picie i w nakryciach głowy. Teren biegu sprawdź wcześniej, czy nie ma na nim dziur, kamieni, szkła ani korzeni, a w sali odsuń meble od ścian. Dziecko, które jest zmęczone, zawsze może przejść trasę spacerem, i to też jest ukończony bieg.

Książki, wiersze i piosenki

Najlepiej pasuje do tego święta bajka Ezopa „Żółw i zając”, znana w wielu wersjach i wydaniach dla dzieci, bo pokazuje, że wytrwałość bywa ważniejsza niż szybkość. Po przeczytaniu porozmawiajcie, dlaczego zając przegrał, choć biegał szybciej, i czy w Dniu Biegania chodzi o wygrywanie. Nie znaleźliśmy innych pewnych tytułów książek dla dzieci o bieganiu, dlatego poniżej zamieszczamy dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie. Pierwsza pasuje do rozgrzewki, a druga do chwili po biegu, gdy dzieci odpoczywają.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Hop do góry, skłon do ziemi, rozgrzewamy się, biegniemy. Ręce kręcą młynki w koło, biegać razem jest wesoło.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Serce stuka, puk, puk, puk, jak bębenek, jak ten stuk. Wodę piję łyk po łyku, brawo, brawo, biegaczyku!

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W środę obchodzimy Światowy Dzień Biegania. Będziemy biegać w ogrodzie i rozmawiać o tym, jak ruch wpływa na zdrowie. Prosimy, aby dzieci przyszły w wygodnym, sportowym ubraniu, butach sportowych i nakryciu głowy oraz miały podpisany bidon z wodą.”. Dodaj prośbę o informację, jeśli dziecko ma przeciwwskazania do wysiłku. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer z krótkim biegiem, na przykład od latarni do latarni, a w klasach 1-3 wypełnianie tabeli „Mój tydzień w ruchu”.

Chętnych rodziców zaproś na wspólny bieg rodzinny w ogrodzie przedszkolnym albo w pobliskim parku, bez pomiaru czasu i bez klasyfikacji. Rodzice mogą biec z dzieckiem za rękę, a na mecie wszyscy dostają oklaski i papierowe medale zrobione przez dzieci. Jeśli któryś rodzic biega amatorsko, poproś go o krótką rozmowę z dziećmi o tym, dlaczego lubi biegać. Udział we wszystkich propozycjach jest dobrowolny, a dzieci, których rodzice nie mogą przyjść, biegną z nauczycielką.

Najczęstsze pytania