Międzynarodowy Dzień Geparda obchodzimy 4 grudnia. To święto najszybszego zwierzęcia lądowego świata, kota, który potrafi w kilka chwil rozpędzić się szybciej niż samochód w mieście, ale nie umie ryczeć jak lew. Dzień geparda w przedszkolu to doskonały pretekst do zajęć o szybkości, o Afryce i o tym, dlaczego niektóre zwierzęta potrzebują naszej pomocy. Gepard jest smukły, cętkowany i ma na pyszczku czarne paski wyglądające jak ślady łez, więc dzieci łatwo go zapamiętują. Grudzień to dobry moment, żeby w zimowej sali pomyśleć przez chwilę o gorącej sawannie.
We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o gepardach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i rymowanki serwisu oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Zabawy w bieganie zaplanowaliśmy tak, żeby były bezpieczne także w zwykłej sali.
W skrócie
- Data: 4 grudnia, co roku.
- Zasięg: święto międzynarodowe, nieoficjalne, promowane przez organizacje chroniące gepardy i ogrody zoologiczne.
- Od kiedy: od 2010 roku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: żółty i pomarańczowy papier, czarna farba, gąbki, rolki, szarfy, pachołki albo krzesła, stoper, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, obrazki zwierząt sawanny.
Historia Międzynarodowego Dnia Geparda
Datę święta wybrała doktor Laurie Marker, amerykańska badaczka, która założyła organizację Cheetah Conservation Fund, czyli Fundusz Ochrony Geparda. 4 grudnia to urodziny Khayama, geparda, którego Laurie Marker wychowała od małego kociaka. To właśnie on sprawił, że postanowiła poświęcić życie ochronie tych zwierząt. Gdy Khayama zabrakło, badaczka uczciła jego pamięć, wybierając dzień jego urodzin na święto wszystkich gepardów. Międzynarodowy Dzień Geparda obchodzi się od 2010 roku.
Fundusz Ochrony Geparda działa przede wszystkim w Namibii, w południowej Afryce, gdzie żyje jedna z największych dzikich populacji tych kotów. Jego pracownicy badają gepardy, leczą ranne zwierzęta i współpracują z rolnikami, żeby gepardy i zwierzęta hodowlane mogły żyć obok siebie. Słynnym pomysłem funduszu są psy pasterskie, które pilnują kóz i owiec i odstraszają drapieżniki, dzięki czemu rolnicy nie muszą na gepardy polować. Gepardów na wolności jest dziś bardzo mało, a organizacje ochrony przyrody szacują ich liczbę na około siedem tysięcy. Główne zagrożenia to utrata terenów do życia, konflikty z ludźmi i nielegalny handel młodymi gepardami.
W Polsce Międzynarodowy Dzień Geparda jest mało znany i obchodzą go głównie przedszkola, szkoły i niektóre ogrody zoologiczne, w których żyją gepardy. Zoo organizują wtedy pogadanki przy wybiegach, konkursy dla dzieci i zbiórki na ochronę dzikich zwierząt. W przedszkolu to dobra okazja, żeby połączyć zabawy ruchowe z rozmową o przyrodzie Afryki i o tym, że człowiek może zwierzętom szkodzić, ale też pomagać. Nie trzeba do tego wizyty w zoo, bo wystarczą zdjęcia, ruch i trochę wyobraźni.
Po co obchodzić Dzień Geparda z dziećmi
Gepard jest dla dzieci fascynujący, bo jest najszybszy, a szybkość to coś, co każde dziecko chce sprawdzić na sobie. Dzięki temu zajęcia o gepardzie naturalnie łączą się z ruchem: biegiem, startem na sygnał, zatrzymywaniem i odpoczynkiem. To rozwój fizyczny, a przy okazji nauka, że po wielkim wysiłku trzeba odpocząć, tak jak robi to gepard po sprincie. Porównywanie szybkości różnych zwierząt, mierzenie odległości i liczenie kroków wspiera rozwój poznawczy. Dzieci uczą się też nowych słów: sawanna, drapieżnik, cętki, sprint, ochrona przyrody.
Drugi cel jest emocjonalny i społeczny. Historia Khayama i badaczki, która mu się poświęciła, pokazuje, że jedna osoba może zrobić wiele dobrego dla przyrody. Dzieci dowiadują się, że gepardów jest mało i że ludzie na całym świecie starają się je chronić, a to buduje wrażliwość i poczucie odpowiedzialności za świat. Rozmowa o tym, że gepard często traci zdobycz na rzecz silniejszych lwów i hien, otwiera temat siły i słabości, a nawet radzenia sobie z porażką. Wspólne zabawy w drużynach uczą też kibicowania innym zamiast wyłącznie wygrywania.
Ciekawostki o gepardach dla dzieci
Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy gepard umie ryczeć jak lew?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.
- Gepard jest najszybszym zwierzęciem na lądzie. Potrafi biec szybciej niż samochód jadący po mieście, ale tylko przez krótką chwilę.
- Po szybkim biegu gepard musi odpocząć. Długo dyszy i dochodzi do siebie, zanim zabierze się do jedzenia.
- Gepard nie ryczy. Mruczy jak kot domowy, a do porozumiewania się używa dźwięków podobnych do ćwierkania ptaka.
- Czarne paski na pyszczku wyglądają jak łzy. Biegną od oczu do pyska i prawdopodobnie pomagają gepardowi patrzeć w ostrym słońcu.
- Gepard ma pełne, okrągłe cętki. Lampart ma cętki w kształcie różyczek z pustym środkiem, i po tym łatwo te koty odróżnić.
- Długi ogon pomaga gepardowi skręcać. W czasie biegu działa jak ster, dzięki któremu gepard nie przewraca się na zakrętach.
- Gepard nie chowa całkiem pazurów. Wystają trochę jak kolce w butach sportowców i pomagają mu odbijać się od ziemi.
- Gepard poluje w dzień. Lwy i hieny polują częściej nocą, a gepard woli wtedy unikać silniejszych sąsiadów.
- Małe gepardy mają na grzbiecie puszyste, jasne futerko. Przypomina płaszczyk i pomaga maluchom ukryć się w trawie.
- Gepardy żyją głównie w Afryce. Bardzo nieliczne mieszkają jeszcze w Iranie w Azji.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Najmłodsze dzieci poznają geparda przez naśladowanie, rytm i proste kontrasty: szybko i wolno, biegnę i odpoczywam. Wszystkie pomoce mają być duże, bez koralików, guzików i drobnych elementów, które mieszczą się w buzi.
Gepard szybko, żółw powoli
Pokaż dzieciom dwa duże obrazki: geparda i żółwia. Gdy podnosisz geparda, dzieci szybko tupią w miejscu albo truchtają w kółko, a gdy podnosisz żółwia, chodzą bardzo powoli na czworakach. Zmieniaj obrazki coraz szybciej, a na koniec pokaż śpiącego geparda, przy którym wszyscy kładą się i dyszą jak po biegu. Mów przy tym głośno słowa szybko i powoli, żeby dzieci je powtarzały. Zabawa uczy reagowania na znak i dwóch ważnych pojęć.
Cętki na gepardzie
Narysuj na dużym arkuszu szarego papieru sylwetkę geparda i pomaluj ją na żółto, a dzieciom daj gąbki albo stemple z ziemniaka i czarną farbę w płaskich talerzykach. Każde dziecko odbija na gepardzie kilka cętek, a ty liczysz głośno razem z nimi. Gdy gepard jest już pełen cętek, dorysowujesz mu czarne paski pod oczami i pokazujesz dzieciom, gdzie są „łezki”. Zabawa ćwiczy chwyt i koordynację oko-ręka, a wspólna praca od razu trafia na ścianę sali.
Mama gepardzica liczy dzieci
Ty jesteś mamą gepardzicą, a dzieci małymi gepardami, które bawią się wokół ciebie na kocu. Na hasło „hiena idzie” maluchy szybko przychodzą do mamy i przytulają się albo chowają pod rozłożoną chustą animacyjną. Mama liczy na głos, czy wszystkie dzieci są, i chwali je za szybki powrót. Potem „hiena odchodzi” i maluchy znów się bawią. Zabawa daje poczucie bezpieczeństwa, ćwiczy reagowanie na sygnał i uczy, że zwierzęca mama opiekuje się młodymi.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki zaczynają porównywać i dopasowywać, więc w tej grupie wprowadzamy różnice między dużymi kotami i pierwsze wiadomości o sawannie.
Gepard czy lampart?
Przygotuj duże zdjęcia geparda i lamparta oraz kilka kartoników z powiększonymi wzorami ich futra. Pokaż, że gepard ma pełne czarne kropki i czarne łezki na pyszczku, a lampart różyczki z jaśniejszym środkiem. Dzieci losują kartoniki i kładą je przy właściwym zwierzęciu, mówiąc, po czym poznały. Na koniec wszyscy rysują palcem w powietrzu kropkę i różyczkę. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość i porównywanie szczegółów.
Start na sygnał
Gepard zanim ruszy, skrada się i czeka bez ruchu, a potem nagle startuje. Dzieci ustawiają się na linii z taśmy w pozycji czajenia, czyli na czworakach z nisko opuszczoną głową. Mówisz cicho „czaimy się, czaimy”, a dzieci powoli przesuwają się do przodu, i dopiero na klaśnięcie wstają i biegną krótki odcinek do drugiej linii, gdzie od razu siadają i dyszą. Wcześniej usuń z drogi krzesła i zabawki, a odcinek biegu zrób krótki, bez ściany na końcu. Zabawa uczy cierpliwości, koncentracji i kontrolowania ciała.
Kto mieszka na sawannie?
Rozłóż na podłodze żółtą chustę albo papier jako sawannę i niebieską szarfę jako wodopój. Dzieci dostają obrazki różnych zwierząt: gepard, żyrafa, zebra, słoń, antylopa, ale też pingwin, wiewiórka i krowa. Po kolei mówią, co jest na obrazku, i decydują, czy to zwierzę mieszka na sawannie, kładąc je na chuście albo obok. Przy niepasujących zwierzętach zapytaj, gdzie w takim razie mieszkają. Zabawa porządkuje wiedzę o środowiskach i rozwija słownictwo.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki lubią mierzyć, porównywać i działać w drużynach, więc dzień geparda w przedszkolu może być dla nich małym zawodami z nauką w tle.
Wyścig zwierząt na taśmie
Naklej na podłodze długą taśmę z zaznaczoną metą i przygotuj obrazki zwierząt: gepard, koń, pies, człowiek, kot, żółw, ślimak. Dzieci w grupach układają zwierzęta od najszybszego do najwolniejszego, a ty potem ustawiasz je na taśmie: gepard najbliżej mety, ślimak na samym starcie. Porównajcie wyniki grup i zapytajcie, czy ktoś się zdziwił, że koń jest wolniejszy od geparda. Na koniec każde dziecko staje przy zwierzęciu, które jego zdaniem biega podobnie jak ono. Zabawa ćwiczy porządkowanie i rozmowę o porównywaniu.
Ogon jak ster
Ustaw w sali slalom z pachołków albo krzeseł. Dzieci przypinają z tyłu za pasek albo wkładają za gumkę spodni szarfę, która udaje ogon geparda. Najpierw przechodzą slalom z rękami przy ciele, a potem z rozłożonymi rękami, które pomagają utrzymać równowagę na zakrętach, tak jak gepardowi pomaga ogon. Zapytaj, kiedy łatwiej było skręcać. Zabawa w prosty sposób tłumaczy, jak ciało zwierzęcia przystosowało się do biegu, i ćwiczy zwinność.
Psy, które pomagają gepardom
Opowiedz, że w Namibii rolnicy mają specjalne psy pasterskie, które pilnują kóz i owiec, a gepardy omijają takie stada z daleka. Dzięki temu rolnicy nie muszą przeganiać ani krzywdzić gepardów. Potem zróbcie zabawę: kilkoro dzieci to kozy w zagrodzie z szarf, jedno dziecko to pies, który chodzi wokół zagrody i szczeka, a gepardy próbują się zbliżyć, ale gdy pies szczeknie, odchodzą bez dotykania kóz. Po zabawie porozmawiajcie, że to sprytny sposób, w którym nikt nie zostaje skrzywdzony. Zabawa uczy szukania rozwiązań bez przemocy i pokazuje, czym jest ochrona przyrody.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią mierzyć, liczyć i czytać krótkie teksty, więc Międzynarodowy Dzień Geparda może stać się małym projektem przyrodniczym.
Sprint i odpoczynek
Na boisku albo w sali gimnastycznej uczniowie w parach mierzą, ile sekund zajmuje im przebiegnięcie dwudziestu metrów. Potem od razu liczą oddechy przez pół minuty i sprawdzają, po jakim czasie oddech się uspokaja. Wyniki zapisują w prostej tabeli. Porozmawiajcie, dlaczego gepard po sprincie musi długo odpoczywać i dlaczego nie da się szybko biec bardzo długo. Zajęcia łączą wychowanie fizyczne z obserwacją własnego ciała i zapisem wyników.
Paszport geparda
Uczniowie dostają kartę z rubrykami: gdzie mieszka, co je, ile ma młodych, jak się porozumiewa, co mu zagraża, jak możemy pomóc. Na podstawie ciekawostek przeczytanych przez nauczyciela albo krótkiego tekstu wypełniają rubryki pełnymi zdaniami. Do karty doklejają rysunek geparda z charakterystycznymi łezkami. Gotowe paszporty możecie zszyć w klasową książeczkę o zwierzętach Afryki. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem i wyszukiwanie informacji.
Gepard czy lew: kto wygrywa?
Przygotuj kartki z cechami: najszybszy, najsilniejszy, ryczy, mruczy, poluje w dzień, poluje nocą, żyje w stadzie, żyje samotnie lub w małej grupie. Uczniowie w parach przypisują cechy gepardowi albo lwu i układają je w dwóch kolumnach. Potem dyskutujecie: gepard jest szybszy, ale lew silniejszy, więc kiedy lew zabiera gepardowi zdobycz, gepard odchodzi, żeby nie odnieść ran. Zapytaj, czy to znaczy, że gepard przegrał, czy że jest mądry. Zajęcia uczą porównywania, argumentowania i rozmowy o różnych rodzajach siły.
Mapa Afryki z gepardami
Narysuj albo wydrukuj prosty kontur Afryki i zaznacz na nim Namibię, gdzie działa Fundusz Ochrony Geparda. Uczniowie zaznaczają też, gdzie leży Polska, i porównują odległość palcem na globusie albo mapie świata. Potem doklejają na kontur Afryki małe rysunki zwierząt sawanny i podpisują je. Na zakończenie każdy pisze jedno zdanie o tym, dlaczego warto chronić gepardy. Zajęcia rozwijają orientację na mapie i ciekawość świata.
Prace plastyczne
Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Czarne cętki łatwo odbijać gąbką, patyczkiem kosmetycznym albo opuszkiem palca.
Gepard z rolki
- rolka po papierze toaletowym
- żółta farba, czarny flamaster albo farba
- żółty papier na ogon i łapki, klej
Dzieci malują rolkę na żółto i po wyschnięciu stawiają czarne kropki flamastrem albo palcem umoczonym w farbie. Górną krawędź rolki wciskasz z dwóch stron, żeby powstały uszka. Dzieci rysują oczy, nos i dwie czarne łezki od oczu do pyszczka, a z tyłu doklejają długi papierowy ogon z czarnym końcem. Gotowe gepardy możecie ustawić w rzędzie na starcie wyścigu.
Maska geparda z papierowego talerzyka
- papierowy talerzyk
- żółta i pomarańczowa farba, czarny flamaster
- gumka albo patyczek do trzymania, nożyczki (obsługuje dorosły przy otworach na oczy)
Dzieci malują talerzyk na żółto, a po wyschnięciu dorysowują cętki, nos i łezki. Dorosły wycina otwory na oczy i doczepia patyczek, za który dziecko trzyma maskę przy twarzy, albo luźną gumkę. Dla najmłodszych lepszy jest patyczek, bo nie ma niczego wokół głowy i szyi. Maski przydadzą się w zabawach ruchowych.
Sawanna o poranku
- kartka z bloku technicznego
- farby: żółta, pomarańczowa, niebieska, zielona
- czarny papier na sylwetki, klej, nożyczki
Dzieci malują tło: niebieskie niebo i szeroki pas żółtej trawy sawanny. Po wyschnięciu starsze dzieci wycinają z czarnego papieru sylwetki akacji o płaskiej koronie i biegnącego geparda według szablonu, a potem naklejają je na tło. Młodszym wycinasz sylwetki wcześniej. Na koniec mogą dorysować pomarańczowe słońce wschodzące nad horyzontem.
Gepard z odcisków dłoni
- arkusz papieru
- żółta farba, czarna farba, pędzle
- chusteczki do wycierania rąk
Dziecko odbija na kartce żółtą dłoń z rozłożonymi palcami odwróconymi w dół: dłoń to tułów, a palce to łapy. Kciuk to głowa albo ogon, zależnie od ułożenia. Po wyschnięciu dziecko dorysowuje pędzlem czarne kropki, oczy i łezki. Odciski dłoni całej grupy możecie połączyć w stado biegnące przez sawannę na jednym dużym arkuszu.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Przed zabawami w bieganie odsuń meble, wyznacz bezpieczne miejsce na zatrzymanie i przypomnij, że biegamy w jedną stronę. Po każdym sprincie zawsze następuje odpoczynek.
Gepard i antylopy
Jedno dziecko jest gepardem i czai się w rogu sali, a reszta to antylopy, które pasą się na sawannie w rytm spokojnej muzyki albo bębenka. Gdy muzyka nagle się zatrzymuje, gepard startuje, a antylopy uciekają do bezpiecznej strefy wyznaczonej szarfami. Gepard ma tylko kilka sekund biegu, a potem musi usiąść i odpocząć, nawet jeśli nikogo nie złapał. Złapane dziecko zostaje gepardem w kolejnej rundzie. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, szybkość i przypomina o odpoczynku po wysiłku.
Mruczenie i ćwierkanie
Powiedz dzieciom, że gepard nie ryczy, tylko mruczy i ćwierka jak ptak, gdy woła swoje młode. Podziel grupę na mamy gepardzice i małe gepardy, które chowają się w sali. Mamy ćwierkają cienkim „ćwir, ćwir”, a małe odpowiadają cichym mruczeniem, aż się odnajdą. Potem zamieńcie się rolami. Zabawa rozwija słuch, ćwiczy aparat mowy i pokazuje, że zwierzęta porozumiewają się na różne sposoby.
Sztafeta cętek
Podziel dzieci na dwie lub trzy drużyny i każdej daj duży kontur geparda bez cętek przyklejony na ścianie. Na starcie leżą czarne papierowe kółka z taśmą klejącą. Dzieci po kolei biegną do geparda, przyklejają jedną cętkę i wracają, przekazując zmianę następnemu przez przybicie piątki. Wygrywają wszyscy, gdy gepardy mają już po dwadzieścia cętek, więc liczcie wspólnie. Zabawa łączy ruch, współpracę w drużynie i liczenie.
Scenariusz zajęć: Dzień Geparda w przedszkolu
| Temat | Najszybszy kot świata |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko rozpoznaje geparda i odróżnia go od lamparta; wie, że gepard jest najszybszym zwierzęciem lądowym i po biegu musi odpocząć; rozumie, że gepardów jest mało i ludzie je chronią; reaguje ruchem na sygnał |
| Pomoce | zdjęcia geparda i lamparta, kartoniki z wzorami futra, obrazki zwierząt do wyścigu, taśma malarska, szarfy, bębenek, rolki, żółta i czarna farba, klej, papier |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): zagadka o kocie, który biega najszybciej na świecie i ma łezki na pyszczku. 2. Opowieść i ciekawostki (6 minut): historia Khayama i badaczki oraz trzy ciekawostki. 3. Gepard czy lampart? (6 minut): dopasowywanie wzorów futra. 4. Wyścig zwierząt na taśmie (7 minut): porządkowanie zwierząt według szybkości. 5. Gepard i antylopy (8 minut): zabawa ruchowa z odpoczynkiem po sprincie. 6. Gepard z rolki (10 minut): praca plastyczna. 7. Wystawa (3 minuty): dzieci ustawiają gepardy w rzędzie i nadają im imiona. |
| Zakończenie | Dzieci siadają w kole, mruczą jak gepardy i każde mówi jedną rzecz, którą zapamiętało o gepardach, a nauczyciel przypomina, że ludzie na całym świecie starają się je chronić. |
| Ewaluacja | Pokaż zdjęcie geparda i lamparta i poproś kilkoro dzieci o wskazanie geparda z uzasadnieniem. Zapytaj, co robi gepard po szybkim biegu. Obserwuj, które dzieci w zabawie ruchowej zatrzymywały się na sygnał. |
Jeśli w pobliskim ogrodzie zoologicznym mieszkają gepardy, warto zapytać o lekcję przy wybiegu albo o materiały edukacyjne. Przed wycieczką przypomnij dzieciom, że przy wybiegach nie stukamy w szyby, nie krzyczymy i niczego nie wrzucamy, bo zwierzęta łatwo się stresują. Dobrze zaplanuj liczbę opiekunów i miejsce zbiórki. Wiele zoo prowadzi też programy adopcji zwierząt, w których przedszkole może wesprzeć opiekę nad wybranym zwierzęciem.
Książki, wiersze i piosenki
Z przedszkolakami najlepiej sięgnąć po atlasy zwierząt z dużymi zdjęciami z przedszkolnej biblioteki i porównać na nich duże koty. Atlas „Mapy” Aleksandry i Daniela Mizielińskich pokazuje na stronach o krajach Afryki zwierzęta, które tam żyją, więc starsze dzieci mogą szukać na nim kotów sawanny. Książek obrazkowych poświęconych wyłącznie gepardowi nie polecamy z nazwy, bo nie znaleźliśmy pewnych polskich tytułów. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czai się gepard w trawie wysokiej, kropki na futrze, łezki pod oczami. Hop i już biegnie, szybki jak wiatr, a potem dyszy i śpi pod krzakami.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Gepard nie ryczy, gepard mruczy, ćwierka do małych, biegać je uczy. Choć jest najszybszy na całym świecie, pomocy ludzi potrzebuje, wiecie?
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „4 grudnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Geparda. Będziemy poznawać najszybsze zwierzę świata, biegać, porównywać szybkość zwierząt i rozmawiać o ochronie przyrody. Prosimy, aby dzieci przyszły w wygodnych butach sportowych i w czymś żółtym albo w cętki oraz przyniosły rolkę po papierze toaletowym.”. Jako zadanie do domu zaproponuj obejrzenie z dzieckiem krótkiego filmu przyrodniczego o gepardach i rozmowę o tym, co je zaskoczyło. W klasach 1-3 uczniowie mogą razem z rodzicami znaleźć jedną dodatkową ciekawostkę o gepardach i przynieść ją zapisaną na kartce.
Chętne rodziny mogą wziąć udział w klasowej zbiórce na ochronę dzikich zwierząt, na przykład wspólnie z pobliskim ogrodem zoologicznym, który prowadzi programy dla dzikich kotów. Zanim ją ogłosisz, sprawdź wiarygodność organizacji i zasady zbiórek obowiązujące w placówce. Rodzice podróżujący po Afryce albo pracujący w zoo mogą opowiedzieć dzieciom o swoich doświadczeniach. Udział jest dobrowolny, bez presji na nikogo.
Najczęstsze pytania
Międzynarodowy Dzień Geparda obchodzimy co roku 4 grudnia. Święto obchodzi się od 2010 roku.
Datę wybrała doktor Laurie Marker, założycielka Funduszu Ochrony Geparda. 4 grudnia to urodziny Khayama, geparda, którego wychowała od małego i który zainspirował ją do ochrony tych zwierząt.
Połącz zabawy ruchowe ze startem na sygnał i odpoczynkiem z ciekawostkami o gepardach i rozmową o ochronie przyrody. Dobrze sprawdzają się prace plastyczne z cętkami i porównywanie szybkości zwierząt. Gotowy scenariusz na około 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczą wygodne buty sportowe i ubranie w kolorze żółtym albo w kropki. Maskę geparda dzieci zrobią same w przedszkolu z papierowego talerzyka.
Gepard ma pełne, okrągłe czarne cętki i czarne paski od oczu do pyska, które wyglądają jak łzy. Lampart ma cętki w kształcie różyczek z jaśniejszym środkiem i nie ma takich łezek. Gepard jest też smuklejszy i ma dłuższe nogi.
Dodaj komentarz