Światowy Dzień Majsterkowicza (3 grudnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Światowy Dzień Majsterkowicza obchodzimy 3 grudnia. To święto wszystkich, którzy lubią coś zbudować, skręcić, przykleić, naprawić albo zrobić samodzielnie, zamiast od razu kupować gotowe. Dzień majsterkowicza w przedszkolu to świetna okazja, żeby zamienić salę w warsztat pełen kartonów, taśmy, rolek i zabawkowych narzędzi. Dzieci uwielbiają tworzyć własnymi rękami, a jeszcze bardziej lubią się potem chwalić tym, co zrobiły. Grudzień, kiedy myśli się o prezentach, to dobry moment, żeby pokazać, że wiele rzeczy można zrobić samemu.

We wpisie znajdziesz krótką historię narzędzi i majsterkowania, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne i konstrukcyjne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Dużo miejsca poświęcamy bezpieczeństwu, bo narzędzia w rękach dzieci zawsze wymagają nadzoru dorosłego.

W skrócie

  • Data: 3 grudnia.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, obecne w polskich kalendarzach świąt nietypowych dla przedszkoli i szkół.
  • Od kiedy: pochodzenie i rok ustanowienia nie są znane.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: zabawkowe narzędzia, kartony i pudełka, rolki, taśma malarska, klej, sznurek, miarka krawiecka, klocki drewniane, papier ścierny, kredki, nożyczki.

Historia Światowego Dnia Majsterkowicza

Światowy Dzień Majsterkowicza pojawia się pod datą 3 grudnia w polskich kalendarzach świąt nietypowych, z których korzystają przedszkola i szkoły. Nie udało nam się ustalić, kto i kiedy wymyślił to święto, a dostępne źródła tego nie podają. Wiadomo tylko, że ma docenić domowe złote rączki i zachęcić do samodzielnego tworzenia. Zamiast wymyślać genezę święta, opowiadamy więc dzieciom historię tego, co majsterkowicz trzyma w ręku, czyli narzędzi.

Ludzie robią narzędzia od bardzo dawna. Najstarsze znalezione kamienne narzędzia mają ponad dwa miliony lat: były to obtłuczone kamienie z ostrą krawędzią, którymi kroiło się mięso i obrabiało drewno. Później ludzie nauczyli się osadzać kamień na drewnianym trzonku, tak powstały siekiery i młotki. Gdy odkryto, jak wytapiać metale, narzędzia stały się mocniejsze i trwalsze, a z czasem pojawiły się piły, dłuta, świdry i gwoździe. Przez wieki rzemieślnicy, tacy jak stolarze, kowale i cieśle, uczyli swojego fachu młodszych w warsztatach, przekazując wiedzę z pokolenia na pokolenie.

W XX wieku narzędzia trafiły do zwykłych domów, a wiele osób zaczęło samodzielnie naprawiać meble, malować ściany i budować półki. Na świecie mówi się na to DIY, od angielskiego „do it yourself”, czyli „zrób to sam”. W Polsce osobę, która wszystko potrafi naprawić, nazywamy złotą rączką. W przedszkolu majsterkowanie oznacza przede wszystkim konstruowanie z kartonów, rolek, taśmy i klocków, a prawdziwe narzędzia pojawiają się tylko w rękach dorosłego albo starszych dzieci pod ścisłym nadzorem.

Po co obchodzić Dzień Majsterkowicza z dziećmi

Majsterkowanie to jeden z najlepszych sposobów na rozwój małej motoryki. Dziecko, które kręci zakrętką, odrywa taśmę, nawleka sznurek i przykleja elementy, ćwiczy precyzję dłoni potrzebną później do pisania. Konstruowanie rozwija też myślenie przestrzenne, planowanie i rozwiązywanie problemów: co zrobić, żeby wieża się nie przewróciła, jak połączyć dwa kartony, czym zastąpić brakujący element. To praca w sferze fizycznej i poznawczej jednocześnie. Dzieci uczą się przy tym nazw narzędzi i czynności, co wzbogaca ich słownictwo.

W sferze emocjonalnej majsterkowanie daje poczucie sprawczości i dumy. Gotowa praca, którą dziecko zrobiło samo, buduje wiarę we własne siły, a nieudana próba uczy cierpliwości i poprawiania błędów. W sferze społecznej wspólne budowanie wymaga dogadania się, podziału zadań i dzielenia się materiałami. Dzień Majsterkowicza to również dobra okazja do rozmowy o bezpieczeństwie: o tym, że narzędzia są dla dorosłych, że w warsztacie obowiązują zasady i że po pracy się sprząta. Starsze dzieci poznają też ideę naprawiania zamiast wyrzucania.

Ciekawostki o narzędziach i majsterkowaniu dla dzieci

Ciekawostki czytaj dzieciom przy prawdziwej skrzynce z narzędziami, którą pokazujesz z bezpiecznej odległości. Przed każdą ciekawostką zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czym ludzie wbijali coś, zanim wymyślono młotek?”. Dzieci chętnie zgadują, a potem możesz pokazać odpowiedni przedmiot. Najmłodszym wystarczą dwie ciekawostki i nazwanie kilku narzędzi.

  • Pierwsze narzędzia były z kamienia. Ludzie obtłukiwali kamienie, żeby miały ostrą krawędź.
  • Młotek ma dwie części: ciężką głowę i trzonek, który trzyma się w ręku.
  • Śrubokręt służy do wkręcania śrub. Śruby mają na główce nacięcie w kształcie kreski albo krzyżyka i do każdej pasuje inny śrubokręt.
  • Poziomica pokazuje, czy coś wisi prosto. W środku ma bąbelek powietrza, który przy prostej półce staje dokładnie pośrodku.
  • Miarka pomaga zmierzyć długość. Majsterkowicze mówią: mierz dwa razy, tnij raz.
  • Niektóre zwierzęta też używają narzędzi. Szympansy wyciągają patykiem termity z kopca, a wydry rozbijają muszle kamieniem.
  • Bóbr to przyrodniczy majsterkowicz. Ścina drzewa zębami i buduje z nich tamy i żeremia.
  • Okulary ochronne chronią oczy przed wiórami i pyłem, dlatego zakłada się je przy piłowaniu i wierceniu.
  • Wiele zepsutych rzeczy da się naprawić. Wystarczy klej, śrubka, igła z nitką albo trochę cierpliwości.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi majsterkujemy na niby i ćwiczymy proste ruchy dłoni. Używaj tylko dużych elementów: dużych plastikowych słoików z zakrętkami, dużych klocków, zabawkowych narzędzi bez drobnych części. Nie dawaj maluchom śrubek, nakrętek, gwoździ ani koralików, które mieszczą się w buzi. Każdą czynność najpierw pokaż sama.

Zakręć i odkręć

Przygotuj kilka dużych plastikowych słoików i butelek z szeroką szyjką, z dużymi zakrętkami w różnych kolorach. Do środka włóż coś, co dziecko chce zobaczyć, na przykład pluszową figurkę albo kolorową chustkę. Dzieci odkręcają zakrętkę, wyjmują skarb, a potem wkładają go z powrotem i zakręcają. Starsze dwulatki mogą dobierać zakrętki do słoików według koloru albo wielkości. Zabawa ćwiczy ruch obrotowy nadgarstka, chwyt i dobieranie par.

Taśma na stole

Przyklej na stoliku kilkanaście pasków kolorowej taśmy malarskiej, z jednym końcem lekko podwiniętym, żeby łatwo było go złapać. Dzieci odklejają paski, a potem przyklejają je na dużym kartonie albo na kartce, tworząc własny wzór. Możesz też przykleić taśmą do stołu zabawkowe samochody i zwierzątka, które dzieci muszą uwolnić. Zabawa ćwiczy chwyt pęsetkowy, czyli kciukiem i palcem wskazującym, cierpliwość i siłę palców. Dzieci są przy tym bardzo skupione.

Mały majster stuka

Daj każdemu dziecku zabawkowy młotek z tworzywa albo drewnianą łyżkę i postaw przed nim odwrócony karton. Majster stuka razem z tobą w rytm prostej rymowanki: raz cicho, raz głośno, raz szybko, raz wolno. Potem stukacie w różne przedmioty: w karton, w klocek, w dywan, i słuchacie, jak zmienia się dźwięk. Pilnuj, żeby dzieci stukały tylko w przedmioty, a nie w siebie nawzajem. Zabawa ćwiczy koordynację ręki i oka, poczucie rytmu i słuch.

Zabawy dla 3- i 4-latków

W tym wieku dzieci chętnie bawią się w role i potrafią już dopasować narzędzie do zadania. Zabawy łączą poznawanie nazw narzędzi z ruchem i działaniem. Dzieci w tym wieku dużo pytają, więc daj im czas na oglądanie i dotykanie zabawkowych narzędzi. Prawdziwe narzędzia pokazujesz tylko w swoich rękach.

Co do czego pasuje?

Przygotuj obrazki narzędzi i rzeczy, do których służą: młotek i gwóźdź, śrubokręt i śruba, piła i deska, pędzel i puszka farby, nożyczki i kartka, klucz i nakrętka. Rozłóż obrazki na dywanie i poproś dzieci, żeby łączyły je w pary, pokazując przy tym ruch, jaki wykonuje się danym narzędziem. Potem możesz zrobić zagadkę: pokazujesz ruch, a dzieci zgadują narzędzie. Zabawa ćwiczy kojarzenie, słownictwo i pantomimę.

Warsztat w kąciku

Urządź w kąciku zabaw warsztat: stół warsztatowy z kartonu, zabawkowe narzędzia, kaski z papieru, zepsute zabawki do naprawy na niby. Dzieci są majsterkowiczami, którzy przyjmują zamówienia od klientów: misia z urwanym uchem, samochodu bez koła, krzesła lalek, które się chwieje. Majster ogląda zabawkę, mówi, co zrobi, i udaje naprawę, a klient płaci uśmiechem. Zabawa rozwija mowę, wyobraźnię i uczy grzecznego zwracania się do klienta.

Mierzymy stopami

Pokaż dzieciom miarkę krawiecką i powiedz, że majsterkowicz zawsze mierzy, zanim coś zrobi. Potem mierzycie salę bez miarki: dzieci stawiają stopę za stopą i liczą kroki od drzwi do okna, od stolika do szafy, od dywanu do umywalki. Porównajcie, ile stóp zmierzyło dziecko, a ile ty, i porozmawiajcie, dlaczego wyniki są różne. Na koniec pokaż, że miarka mierzy zawsze tak samo. Zabawa ćwiczy liczenie, porównywanie i jest pierwszym krokiem do pojęcia miary.

Gładko czy szorstko?

Przygotuj drewniane klocki albo kawałki gładkiej deski oraz kawałki papieru ściernego przyklejone do większych klocków. Dzieci najpierw dotykają papieru ściernego i drewna i opisują, co czują: szorstko, gładko, chropowato. Potem pod twoim okiem pocierają klocek papierem ściernym i sprawdzają dłonią, czy stał się gładszy. Uważaj, żeby dzieci nie pocierały papierem skóry. Zabawa rozwija zmysł dotyku, słownictwo i pokazuje, że majsterkowicz najpierw wygładza drewno, żeby nie było drzazg.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już planować, rysować prosty projekt i pracować w zespole. To dobry wiek na prawdziwe konstruowanie z kartonów i pierwsze kontakty z prawdziwymi narzędziami, zawsze pod nadzorem dorosłego, jeden na jednego. Zanim zaczniecie, ustalcie razem zasady warsztatu. Dzieci w tym wieku chętnie ich pilnują.

Zasady bezpiecznego warsztatu

Przygotuj obrazki przedstawiające zachowania w warsztacie: dziecko w okularach ochronnych, dziecko biegające z nożyczkami, dorosły trzymający piłę, rozrzucone gwoździe na podłodze, posprzątany stół, dziecko pytające dorosłego o pomoc. Dzieci dzielą obrazki na dwie grupy: bezpiecznie i niebezpiecznie, i wyjaśniają swój wybór. Z dobrych zachowań układacie regulamin warsztatu z obrazkami i wieszacie go w kąciku. Zabawa uczy przewidywania skutków i odpowiedzialności za siebie i innych.

Najpierw plan, potem budowa

Dzieci w małych grupach rysują projekt prostej budowli, na przykład garażu dla samochodzików, mostu dla misia albo domku dla lalki. Na projekcie zaznaczają, z czego zbudują poszczególne części: z pudełka, z rolki, z kartonu po soku. Potem budują według planu, łącząc elementy taśmą malarską i klejem. Na koniec każda grupa pokazuje projekt i budowlę i mówi, co udało się zrobić tak, jak zaplanowali, a co trzeba było zmienić. Zabawa uczy planowania, współpracy i elastycznego myślenia.

Śruba szuka nakrętki

Przygotuj kilka dużych śrub z nakrętkami w różnych rozmiarach, najlepiej grubych i krótkich, oraz pudełko. Dzieci dopasowują nakrętki do śrub, próbując nakręcić je palcami, i odkładają gotowe pary na tackę. Starsze mogą dobierać pary na czas albo układać je od najmniejszej do największej. Ta zabawa jest przeznaczona tylko dla dzieci, które już nie wkładają przedmiotów do buzi, a po zajęciach policz wszystkie elementy. Zabawa ćwiczy precyzję palców, porównywanie wielkości i cierpliwość.

Majsterkowicz w akcji

Przygotuj kawałek miękkiej deski lub płyty pilśniowej, kilka gwoździ z dużymi łebkami, mały młotek i okulary ochronne. Dziecko zakłada okulary, a dorosły trzyma gwóźdź szczypcami albo wbija go lekko na start, tak żeby dziecko mogło dokończyć wbijanie lekkimi uderzeniami. Pracujecie zawsze jeden na jednego, w spokojnym kącie sali, a reszta grupy w tym czasie zajmuje się innym zadaniem. Z gwoździ i gumek recepturek możecie potem zrobić geoplan do układania figur. Zabawa uczy ostrożności i daje dzieciom dumę z prawdziwej pracy.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie klas 1-3 mogą podczas Dnia Majsterkowicza zrobić coś, co naprawdę przyda się w klasie albo w domu. Zajęcia łączą technikę z matematyką i pisaniem. Warto poprosić rodziców o przyniesienie materiałów z recyklingu na kilka dni wcześniej. Przed zajęciami przypomnij zasady bezpiecznej pracy.

Mierz dwa razy, tnij raz

Uczniowie dostają linijki, ołówki i kartki kolorowego papieru, a ich zadaniem jest przygotować paski o konkretnej długości: 5, 10 i 15 centymetrów. Najpierw mierzą i zaznaczają, potem sprawdzają pomiar z kolegą i dopiero wtedy tną. Z pasków składają łańcuch na choinkę klasową, w którym długość ogniw powtarza się według wzoru. Porozmawiajcie, co się dzieje, gdy ktoś zmierzy źle, i dlaczego majsterkowicze mierzą dwa razy. Zajęcia ćwiczą posługiwanie się linijką, centymetry i rytmy.

Węzły i supełki

Pokaż uczniom trzy proste węzły: zwykły supełek, kokardkę i węzeł płaski. Uczniowie ćwiczą je na grubszym sznurku przywiązanym do nogi krzesła, w parach pomagając sobie nawzajem. Potem dostają zadania: zawiąż paczkę z pudełka, przywiąż zawieszkę do ozdoby, zrób kokardę na prezencie. Sznurki zawsze wiążemy na przedmiotach, nigdy na szyi. Zajęcia ćwiczą precyzję, cierpliwość i umiejętność, która przyda się przy wiązaniu butów i pakowaniu prezentów.

Instrukcja obrazkowa dla młodszych

Uczniowie w grupach robią prostą zabawkę, na przykład grzechotkę z rolki zaklejonej z obu stron i wypełnionej ziarenkami, a potem rysują instrukcję w czterech, pięciu obrazkach. Instrukcja ma być zrozumiała dla przedszkolaka, który jeszcze nie czyta. Gotowe instrukcje i zabawki możecie podarować grupie przedszkolnej albo zerówce. Zabawki z drobnymi elementami w środku muszą być dokładnie zaklejone i trafić do starszych dzieci. Zajęcia ćwiczą przekazywanie informacji obrazem i myślenie o odbiorcy.

Narzędzia dawniej i dziś

Przygotuj pary obrazków: kamienny tłuczek i młotek, ręczny świder i wiertarka, piła ręczna i piła elektryczna, liczydło i kalkulator. Uczniowie łączą je w pary i zapisują, co zmieniło się w pracy z danym narzędziem: szybkość, wysiłek, bezpieczeństwo. Potem zastanawiają się, które narzędzia zostały takie same od setek lat, na przykład młotek czy igła. Jeśli ktoś ma w domu stare narzędzie po dziadku, może je pokazać na zdjęciu. Zajęcia rozwijają rozumienie upływu czasu i umiejętność porównywania.

Prace plastyczne

Prace plastyczne na Dzień Majsterkowicza to głównie konstruowanie, więc przygotuj dużo kartonów, rolek, taśmy i kleju. Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej. Przy kleju na gorąco pracuje tylko dorosły. Gotowe prace mogą stać się grudniowymi prezentami.

Skrzynka z narzędziami

  • pudełko po butach albo karton z rączką z paska tektury
  • szara tektura na narzędzia
  • farby, kredki, klej, nożyczki

Dzieci malują pudełko w wybranym kolorze, a dorosły dokleja rączkę z grubego paska tektury. Potem dzieci rysują na tekturze kształty narzędzi: młotek, śrubokręt, piłę, klucz i miarkę, wycinają je i kolorują. Narzędzia trafiają do skrzynki, a skrzynka do kącika zabaw albo do domu. Młodszym dzieciom szablony narzędzi przygotowujesz wcześniej. Praca ćwiczy wycinanie po linii i utrwala nazwy narzędzi.

Frotaż z warsztatu

  • płaskie przedmioty z warsztatu: klucze, podkładki, duże śruby, kawałek siatki, papier ścierny
  • cienki papier
  • kredki świecowe bez papierowej osłonki

Dzieci kładą przedmioty pod kartką i pocierają po niej bokiem kredki, a na papierze pojawiają się kształty i faktury. Potem zgadują, który ślad należy do którego przedmiotu, i dorysowują wokół nich własne historie. Starsze mogą tworzyć wzory, przesuwając przedmiot i zmieniając kolory. Drobne elementy zbierasz po pracy i nie dajesz ich dzieciom, które jeszcze wkładają rzeczy do buzi. Praca rozwija wyobraźnię i pokazuje, że każdy przedmiot ma swoją fakturę.

Gra w kółko i krzyżyk z kartonu

  • kwadrat z grubej tektury
  • paski taśmy malarskiej albo flamaster
  • po pięć nakrętek w dwóch kolorach, farby lub naklejki

Starsze dzieci rysują na tekturze planszę z dziewięciu pól albo układają ją z pasków taśmy. Nakrętki ozdabiają: jedne kółkami, drugie krzyżykami, albo malują je w dwóch kolorach. Gotowa gra trafia do kącika gier albo do domu, a dzieci od razu uczą się w nią grać w parach. Ta praca jest dla dzieci od pięciu lat, ze względu na nakrętki. Praca uczy, że zabawkę można zrobić samemu, i rozwija myślenie strategiczne.

Order złotej rączki

  • koło z tektury
  • złoty lub żółty papier, folia aluminiowa
  • wstążka, klej, kredki

Dzieci robią order dla domowego majsterkowicza: oklejają koło złotym papierem albo folią, rysują na nim młotek albo klucz i doklejają wstążkę. Na odwrocie dorosły zapisuje słowa dziecka, na przykład „Za naprawienie mojego roweru”. Order może trafić do mamy, taty, babci, dziadka albo sąsiada, który coś naprawił. Praca uczy wdzięczności i pokazuje, że każdy może być złotą rączką.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Ruchy majsterkowicza świetnie nadają się do zabaw ruchowych: wbijanie, piłowanie, wkręcanie i malowanie. Przygotuj miejsce na dywanie i rytmiczną muzykę. Zabawy możesz wpleść między prace plastyczne jako przerwę. Po każdej zabawie zrób chwilę spokojnego oddechu.

Majster każe

Jesteś majstrem i wydajesz polecenia, ale dzieci wykonują je tylko wtedy, gdy zaczniesz od słów „Majster każe”. Polecenia to ruchy majsterkowicza: wbijamy gwoździe, piłujemy deskę, wkręcamy śrubę, malujemy ścianę, nosimy ciężkie deski, wspinamy się na drabinę. Gdy powiesz polecenie bez słów „Majster każe”, dzieci stoją w miejscu. Potem rolę majstra przejmują dzieci. Zabawa ćwiczy uwagę słuchową, koordynację i wyobraźnię ruchową.

Gwoździe i młotek

Dzieci są gwoździami i stoją prosto w rozsypce po sali. Ty jesteś młotkiem i uderzasz w bębenek: przy każdym uderzeniu gwoździe kucają trochę niżej, aż przy trzecim uderzeniu są wbite i siedzą w kucki. Przy dźwięku trójkąta albo gwizdka gwoździe wyskakują z deski i wstają. Potem zmieniasz rytm i liczbę uderzeń. Zabawa ćwiczy przysiady, reagowanie na sygnał i liczenie.

Piła w parach

Dzieci siadają w parach naprzeciwko siebie na dywanie, z nogami złączonymi, i chwytają się za ręce. Przy muzyce poruszają się do przodu i do tyłu jak piła, raz jedno się pochyla, raz drugie, w rytm melodii. Potem wstają i piłują na stojąco, a na koniec śpiewają razem wymyśloną piosenkę o pile, w której słowa „szur, szur” powtarzają się w każdym wersie. Zabawa rozciąga plecy, uczy współpracy i wspólnego rytmu.

Scenariusz zajęć: Dzień majsterkowicza w przedszkolu

TematMały majsterkowicz w warsztacie
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko nazywa podstawowe narzędzia i wie, do czego służą; zna zasady bezpiecznej pracy w warsztacie; planuje i buduje prostą konstrukcję z kartonów; współpracuje w grupie
Pomoceskrzynka z prawdziwymi narzędziami do pokazania, obrazki narzędzi i ich zastosowań, obrazki bezpiecznych i niebezpiecznych zachowań, kartony, rolki, taśma malarska, klej, kartki i kredki, bębenek
Przebieg1. Powitanie (4 minuty): przynosisz skrzynkę z narzędziami i pytasz dzieci, co może w niej być.
2. Narzędzia pod lupą (6 minut): pokazujesz narzędzia z bezpiecznej odległości, nazywacie je i mówicie, do czego służą.
3. Co do czego pasuje? (6 minut): łączenie obrazków narzędzi z zastosowaniami.
4. Zasady warsztatu (6 minut): sortowanie obrazków na bezpieczne i niebezpieczne, ułożenie regulaminu.
5. Majster każe (5 minut): zabawa ruchowa z ruchami majsterkowicza.
6. Najpierw plan, potem budowa (15 minut): grupy rysują projekt i budują garaż albo most z kartonów.
7. Sprzątanie warsztatu (3 minuty): wszyscy odkładają materiały i narzędzia na miejsce.
ZakończenieGrupy prezentują swoje budowle, a reszta dzieci bije brawo i zadaje pytania. Każdy majsterkowicz dostaje uścisk dłoni od majstra.
EwaluacjaKciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, do czego służy śrubokręt, i czy pamiętasz, co zakładamy na oczy przy piłowaniu. Obserwuj, czy grupy budowały według planu i dzieliły się materiałami.

Jeśli ktoś z rodziców jest stolarzem, mechanikiem albo po prostu domową złotą rączką, zaproś go na zajęcia. Gość może pokazać prawdziwe narzędzia, opowiedzieć o swojej pracy i z pomocą dzieci zrobić coś prostego, na przykład karmnik albo półkę. Przed wizytą ustal z nim zasady: narzędzia z ostrzami trzyma tylko dorosły, a dzieci pomagają, trzymając deskę albo podając gwoździe. Taka wizyta zostaje w pamięci dzieci na długo.

Książki, wiersze i piosenki

Nie znaleźliśmy polskiej książki dla dzieci o majsterkowaniu, którą moglibyśmy z pełnym przekonaniem polecić z autorem i tytułem, dlatego nie podajemy tu niepewnych propozycji. Dobrze sprawdzą się za to przedszkolne encyklopedie i atlasy z działem o zawodach, w których dzieci zobaczą stolarza, ślusarza i kowala przy pracy. Możesz też sięgnąć po baśń o szewczyku Dratewce, w której bohater radzi sobie dzięki sprytowi i zręcznym rękom. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Stuk, stuk, młotek, szur, szur, piła, majster pracuje, praca mu miła. Miarka mierzy, śrubka się kręci, a gotowa półka cieszy dzieci.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Zanim zaczniesz, załóż okulary i poproś dorosłego o pomoc do pary. Mierz dwa razy, tnij tylko raz, a potem sprzątanie, bo już czas.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „3 grudnia obchodzimy Światowy Dzień Majsterkowicza. Będziemy budować z kartonów, poznawać narzędzia i uczyć się zasad bezpiecznej pracy. Prosimy o przyniesienie czystych pudełek, rolek i kartonów po sokach oraz, jeśli to możliwe, zabawkowych narzędzi. Dzieci mogą przyjść w ubraniach, które się nie zniszczą, i w kasku z papieru albo czapce.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne naprawienie jednej zepsutej rzeczy, na przykład przyklejenie urwanego ucha kubka albo przyszycie guzika z pomocą dorosłego, i narysowanie tego.

Rodzice, którzy lubią majsterkować, mogą zaproponować krótki pokaz w przedszkolu albo wspólne zrobienie czegoś dla grupy, na przykład półki na książki albo domku do zabawy. W klasach 1-3 dobrym zadaniem jest rodzinny wywiad: „Co ostatnio naprawiłeś w domu i jakich narzędzi użyłeś?”. Odpowiedzi tworzą potem gazetkę „Nasze złote rączki”. Udział jest dobrowolny, a każda forma pomocy jest cenna.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Światowy Dzień Majsterkowicza?

Światowy Dzień Majsterkowicza przypada 3 grudnia. To święto nieoficjalne, które można znaleźć w polskich kalendarzach świąt nietypowych dla przedszkoli i szkół.

Skąd się wziął Dzień Majsterkowicza?

Nie wiadomo, kto i kiedy ustanowił to święto, a źródła tego nie podają. Jego sens jest prosty: docenić złote rączki i zachęcić do samodzielnego tworzenia i naprawiania rzeczy.

Jak obchodzić Dzień Majsterkowicza w przedszkolu?

Zamień salę w warsztat z kartonów, rolek i zabawkowych narzędzi, poznajcie nazwy narzędzi i ustalcie zasady bezpiecznej pracy. Dzieci mogą zbudować coś według własnego planu. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść do przedszkola na Dzień Majsterkowicza?

Najbardziej przydadzą się czyste pudełka, rolki, kartony po sokach i zabawkowe narzędzia. Dziecko może przyjść w ubraniu, które może się pobrudzić, i w papierowym kasku albo czapce.

Czy przedszkolaki mogą używać prawdziwych narzędzi?

Starsze przedszkolaki mogą spróbować wbić gwóźdź lekkim młotkiem albo wygładzić drewno papierem ściernym, ale zawsze w okularach ochronnych i pod opieką dorosłego, jeden na jednego. Narzędzia z ostrzami, jak piła czy nóż, obsługuje wyłącznie dorosły. Najmłodsze dzieci bawią się tylko narzędziami zabawkowymi.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *