Dzień Tęczy (3 kwietnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Tęczy przypada 3 kwietnia, a jego pełna nazwa to Dzień Szukania Tęczy. To nieoficjalne święto z amerykańskich kalendarzy świąt nietypowych, które zachęca, żeby wiosną częściej patrzeć w niebo po deszczu. Tęcza zachwyca każde dziecko, a jednocześnie jest zjawiskiem, które da się wyjaśnić i nawet wywołać samemu przy oknie. Dzień tęczy w przedszkolu to więc idealne połączenie zabawy kolorami z pierwszymi doświadczeniami o świetle. Kwiecień to dobry moment, bo w tym miesiącu słońce i przelotne deszcze często przeplatają się ze sobą.

We wpisie znajdziesz uczciwą informację o tym, co wiadomo o święcie, krótką historię tego, jak ludzie odkryli tajemnicę tęczy, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego proste doświadczenia z wodą i światłem, prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Tam, gdzie pojawiają się lusterka, woda albo latarka, piszemy wprost, na co uważać.

Historia Dnia Tęczy

O samym święcie wiadomo niewiele. Dzień Szukania Tęczy, po angielsku National Find a Rainbow Day, obchodzi się 3 kwietnia głównie w Stanach Zjednoczonych, a kalendarze świąt nietypowych piszą wprost, że nie wiadomo, kto i kiedy je wymyślił. Nie ustanowiła go żadna organizacja ani urząd. Kwiecień wybrano prawdopodobnie dlatego, że wiosną na półkuli północnej słońce i deszcz często pojawiają się na zmianę, a to najlepsze warunki do oglądania tęczy. Dlatego nie wymyślamy genezy święta, tylko przechodzimy do tego, co najciekawsze, czyli do samej tęczy.

Tęcza od zawsze budziła podziw i pytania. W wielu kulturach powstawały opowieści, które próbowały ją wyjaśnić: tęcza była mostem, drogą albo znakiem. Naukowe wyjaśnienie przyszło dużo później. W XVII wieku angielski uczony Isaac Newton przepuścił promień słońca przez szklany graniastosłup, czyli pryzmat, i pokazał, że białe światło składa się z wielu kolorów. Newton wyróżnił w tym pasie siedem barw i to od niego pochodzi zwyczaj mówienia o siedmiu kolorach tęczy. Tęcza na niebie powstaje podobnie, tylko zamiast pryzmatu światło rozszczepiają krople deszczu.

Warto wiedzieć, jak to działa, bo dzieci na pewno zapytają. Promienie słońca wpadają do kropli wody, odbijają się w jej wnętrzu i wychodzą rozszczepione na kolory. Żeby zobaczyć tęczę, trzeba stanąć plecami do słońca i patrzeć w stronę, gdzie pada deszcz albo unosi się mgiełka wody. Dlatego tęczę najczęściej widzimy rano po zachodniej stronie nieba, a wieczorem po wschodniej. W przedszkolu tęcza pasuje do cyklu zajęć o pogodzie, razem z Dniem Słońca, Dniem Chmur i Dniem Wiatru, a kolory łączą ją z Dniem Kredki.

Po co obchodzić Dzień Tęczy z dziećmi

Tęcza to zjawisko, które dziecko może zobaczyć na własne oczy, a potem odtworzyć w sali. Dzięki temu Dzień Tęczy świetnie nadaje się do pierwszych doświadczeń przyrodniczych: dziecko stawia pytanie, sprawdza, obserwuje i opowiada, co widziało. To praca w sferze poznawczej, która rozwija ciekawość i myślenie przyczynowo-skutkowe. Nauka nazw kolorów i ich kolejności wspiera mowę i pamięć, a układanie barw w rzędzie ćwiczy szeregowanie. Starsze dzieci mogą już zrozumieć, że białe światło kryje w sobie wszystkie kolory.

Tęcza to też symbol radości i nadziei po burzy, więc dobrze otwiera rozmowę o emocjach. Możesz porozmawiać z dziećmi o tym, że po smutku przychodzi radość, tak jak po deszczu wychodzi słońce, i że każdy kolor jest potrzebny, żeby powstała cała tęcza. To wspiera rozwój emocjonalny i społeczny: dzieci widzą, że różnorodność tworzy coś pięknego. Zabawy z chustą, bibułą i szarfami ćwiczą ruch i koordynację. A szukanie tęczy na spacerze uczy patrzenia w niebo i zauważania pogody.

Ciekawostki o tęczy dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni albo na deszczowy dzień, kiedy tęcza może się pojawić. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy można dojść do końca tęczy?”, i poczekaj na pomysły. Przy ciekawostkach o świetle warto od razu pokazać małe doświadczenie ze szklanką wody albo płytą CD. Dzieci łatwiej zapamiętują to, co mogą zobaczyć. Starsze mogą narysować ciekawostkę, która najbardziej je zaskoczyła.

• Tęcza powstaje z kropli deszczu i słońca. Kiedy światło wpada do kropli, rozdziela się na kolory.
• Tęczę widać tylko wtedy, gdy słońce jest za tobą. Deszcz musi padać przed tobą, a słońce świecić ci w plecy.
• Kolory tęczy są zawsze w tej samej kolejności. Czerwony, pomarańczowy, żółty, zielony, niebieski, granatowy i fioletowy.
• Czasem widać dwie tęcze naraz. Druga tęcza jest bledsza i ma kolory ułożone odwrotnie niż pierwsza.
• Nie da się dojść do końca tęczy. Kiedy idziesz w jej stronę, tęcza przesuwa się razem z tobą, bo zależy od tego, gdzie stoisz.
• Tęcza jest naprawdę kołem. Z ziemi widzimy tylko jej łuk, ale z samolotu czasem da się zobaczyć całe tęczowe koło.
• Każdy widzi swoją tęczę. Dwie osoby stojące obok siebie widzą tęczę w odrobinę innych kroplach.
• Tęczę można zrobić samemu. Wystarczy szklanka wody w słońcu albo mgiełka z węża ogrodowego w słoneczny dzień.
• Białe światło składa się z wielu kolorów. Odkrył to Isaac Newton, który przepuścił promień słońca przez szklany pryzmat.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na kolor, ruch i zachwyt. Pomoce mają być duże i bezpieczne: bez koralików, drobnych klocków i małych nakrętek, a butelki sensoryczne szczelnie zakręca i okleja taśmą dorosły. Nie wymagaj od dwulatków znajomości nazw wszystkich kolorów, wystarczy, że będą je oglądać i słyszeć. Zabawy trwają kilka minut i dobrze jest je powtarzać przez cały tydzień.

Pod tęczową chustą

Chusta animacyjna ma zwykle wiele kolorów, więc łatwo zamienić ją w tęczę. Dorośli i dzieci trzymają chustę za brzegi i unoszą ją wysoko, a ty wołasz kolor, na przykład „czerwony!”. Dzieci, które trzymają czerwony fragment, wbiegają pod chustę i siadają pod tęczą, a potem wracają na swoje miejsce. Jeśli dziecko jeszcze nie zna kolorów, pokazujesz mu, który to, i biegniecie razem. Zabawa ćwiczy rozpoznawanie kolorów, reagowanie na polecenie i współpracę całej grupy.

Tęczowe butelki

Przygotuj wcześniej kilka przezroczystych plastikowych butelek z wodą zabarwioną farbą albo bibułą na różne kolory. Nakrętki mocno zakręć i oklej taśmą, tak żeby dziecko nie mogło ich odkręcić. Dzieci turlają butelki po podłodze, potrząsają nimi i oglądają przez nie światło z okna. Ułóżcie butelki w rzędzie od czerwonej do fioletowej i pokażcie, że powstała tęcza. Zabawa rozwija zmysł wzroku, uczy nazw kolorów i wprowadza pierwsze szeregowanie.

Kolorowe koszyki

Postaw na dywanie kilka koszyków albo pudełek, każdy oklejony kartką w jednym kolorze tęczy. Rozrzuć po sali duże klocki, piłki, szarfy i miękkie zabawki w tych samych kolorach. Dzieci zbierają przedmioty i wkładają je do koszyka w tym samym kolorze, a ty nazywasz kolory i chwalisz każde trafienie. Na koniec ustawiacie koszyki w łuk i oglądacie swoją tęczę z zabawek. Zabawa ćwiczy dopasowywanie kolorów, chodzenie, schylanie się i porządkowanie.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki coraz lepiej nazywają kolory i uwielbiają szukać ukrytych rzeczy. To dobry wiek na tęczowy spacer i pierwsze doświadczenie ze światłem.

Tęczowy spacer

Każde dziecko dostaje kartonik z siedmioma kolorowymi polami w kolejności tęczy. Na spacerze po ogrodzie przedszkolnym albo w sali dzieci szukają czegoś w każdym kolorze: czerwonego kwiatka, żółtego liścia, zielonej trawy, niebieskiego samochodu. Kiedy znajdą, stawiają kreskę przy danym kolorze albo przyklejają naklejkę. Na końcu sprawdzacie, który kolor najtrudniej było znaleźć, zwykle jest to granatowy albo fioletowy. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość, nazywanie kolorów i cierpliwość.

Tęcza z płyty

Zasłoń okna, a potem zaświeć latarką na starą płytę CD trzymaną pod kątem. Na ścianie albo na suficie pojawią się kolorowe plamki, a dzieci próbują je złapać albo wskazują kolory. Potem daj płytę starszym dzieciom do potrzymania i pokaż, jak poruszać nią powoli, żeby tęcza tańczyła po sali. Latarkę trzymasz ty albo dziecko pod twoim okiem, a nikt nie świeci innym w oczy. Zabawa zachwyca i pokazuje, że w zwykłym świetle ukryte są kolory.

Kolorowe miny

Przygotuj siedem kart w kolorach tęczy i powiedz, że każdy kolor ma swój nastrój. Czerwony może być gorący i złoszczący się, żółty wesoły jak słońce, niebieski spokojny jak woda, a fioletowy tajemniczy. Pokazujesz kartę, a dzieci robią minę i ruch, który do niej pasuje. Potem pytasz, w jakim kolorze jest dzisiaj każde dziecko i dlaczego, a odpowiedzi nie oceniasz. Zabawa pomaga mówić o emocjach i rozwija wyobraźnię.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na prawdziwe doświadczenia i zapamiętanie kolejności kolorów. W tym wieku tęcza staje się tematem do badania.

Tęcza w szklance

Wybierz słoneczny dzień i postaw przezroczystą szklankę pełną wody na parapecie w pełnym słońcu. Pod szklanką, na podłodze albo na stoliku, połóż białą kartkę i przesuwaj ją powoli, aż pojawi się mała tęcza. Jeśli słońca brak, użyj mocnej latarki skierowanej przez szklankę na białą ścianę w zaciemnionej sali. Dzieci obserwują, nazywają kolory i sprawdzają, co się stanie, gdy wyleją wodę ze szklanki. Zabawa to pierwsze doświadczenie naukowe: pytanie, próba, obserwacja i wniosek.

Wędrujące kolory

Ustaw w rzędzie siedem przezroczystych kubków. Do co drugiego wlej wodę zabarwioną farbą: czerwoną, żółtą, niebieską i znów czerwoną, a pozostałe zostaw puste. Złóż paski ręcznika papierowego i połącz nimi sąsiednie kubki, jak mostki. Przez kilka godzin woda wędruje po ręcznikach do pustych kubków i kolory się mieszają, a w pustych kubkach powstaje pomarańczowy, zielony i fioletowy. Dzieci co godzinę zaglądają i rysują, co się zmieniło, a na koniec opowiadają, skąd wzięły się nowe kolory.

Kolejka kolorów

Naucz dzieci kolejności kolorów tęczy za pomocą rymowanki serwisu podanej niżej albo własnej wyliczanki. Potem rozdaj każdemu dziecku kartkę w jednym kolorze i poproś, żeby grupa sama ustawiła się w tęczę w odpowiedniej kolejności, bez twojej pomocy. Kiedy tęcza stoi, sprawdzacie ją razem i poprawiacie, jeśli coś się pomyliło. Następnie ty zmieniasz kolejność, a dzieci szukają błędu. Zabawa ćwiczy pamięć, współpracę i samodzielne rozwiązywanie zadań w grupie.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, notować obserwacje i porównywać wyniki. Dzień Tęczy może być lekcją fizyki dla najmłodszych i okazją do pisania.

Pryzmat Newtona w klasie

Opowiedz uczniom o Isaacu Newtonie i jego doświadczeniu z pryzmatem. Jeśli nie macie pryzmatu, wystarczy szklanka z wodą, lusterko włożone do miski z wodą albo płyta CD. Uczniowie w grupach próbują uzyskać tęczę na białej kartce każdym sposobem i zapisują w tabeli, co zadziałało, a co nie. Lusterko trzyma dorosły albo uczniowie pod jego okiem, a nikt nie kieruje odbitego światła w oczy innych. Zajęcia uczą planowania doświadczenia, notowania wyników i ostrożności przy pracy ze światłem.

Krążek Newtona

Uczniowie wycinają z kartonu koło i dzielą je na siedem części, które kolorują kredkami w kolejności tęczy. Dorosły robi dziurkę w środku i przewleka ołówek albo patyczek, tak żeby koło dało się szybko zakręcić jak bączek. Podczas kręcenia kolory zlewają się w jasny, szarobiały odcień. Porozmawiajcie, dlaczego tak się dzieje: nasze oczy mieszają kolory i widzimy prawie białe światło. Zajęcia pokazują w praktyce, że biel kryje w sobie wszystkie barwy.

Legenda o tęczy

Powiedz uczniom, że dawniej, zanim ludzie wiedzieli, jak powstaje tęcza, wymyślali o niej opowieści. Uczniowie w grupach piszą własną krótką legendę: skąd wzięła się tęcza, kto ją namalował albo dokąd prowadzi. Legenda ma mieć początek, rozwinięcie i zakończenie, a na końcu każda grupa rysuje ilustrację. Potem porównujecie legendy z naukowym wyjaśnieniem i rozmawiacie, czym różni się bajka od wiedzy. Zajęcia ćwiczą pisanie opowiadania i odróżnianie fikcji od faktów.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy przygotowujesz wcześniej sama. Wszystkie prace można zrobić z papieru, bibuły i farb z przedszkolnej szafy.

Tęcza z pasków bibuły

• papierowy talerzyk albo połowa koła z tektury
• paski bibuły w siedmiu kolorach
• wata albo biała bibuła na chmurkę, klej

Dzieci przyklejają do brzegu talerzyka paski bibuły w kolejności kolorów tęczy, tak żeby zwisały swobodnie. Na talerzyk naklejają watę albo pogniecioną białą bibułę jako chmurkę. Gotowe prace można zawiesić przy oknie, gdzie paski będą się poruszać przy każdym otwarciu drzwi. Młodszym dzieciom daj gotowe paski i pokaż kolejność na wzorze. To praca, którą z pomocą dorosłego zrobią nawet dwulatki.

Tęcza z odcisków dłoni

• duży arkusz białego papieru
• farby w kolorach tęczy na talerzykach
• mokre chusteczki do mycia rąk

Narysuj ołówkiem na arkuszu siedem łuków. Każde dziecko wybiera jeden kolor, macza dłoń w farbie i odbija ją na odpowiednim łuku, a grupa po kolei wypełnia całą tęczę. Powstaje wspólny obraz, na którym widać ręce wszystkich dzieci. Nad tęczą napiszcie imiona i tytuł „Nasza tęcza”. Praca uczy współdziałania i pokazuje, że każdy dokłada swój kolor.

Tęcza z kółek

• kartka z bloku
• kółka wycięte z kolorowego papieru albo wydzierane kawałki bibuły
• klej, ołówek

Dzieci rysują ołówkiem na kartce łuki, a potem wypełniają je naklejanymi kółkami albo wydzieranymi kawałkami papieru, każdy łuk w innym kolorze. Starsze dzieci same wycinają kółka, a młodsze wydzierają papier palcami, co świetnie ćwiczy dłonie. Na dole kartki dzieci mogą dorysować krople deszczu, a w rogu słońce. Przypomnij przy tym, że tęcza pojawia się, gdy świeci słońce i pada deszcz. Praca ćwiczy precyzję, cierpliwość i kolejność kolorów.

Tęczowa spirala

• koło z brystolu
• kredki albo farby w siedmiu kolorach
• nożyczki, sznurek do zawieszenia

Narysuj na kole spiralę od brzegu do środka. Dzieci kolorują spiralę pasami w kolejności tęczy, a potem wycinają ją po linii pod nadzorem dorosłego. Dorosły przewleka sznurek przez środek i wiesza spiralę pod sufitem albo przy oknie, gdzie kręci się przy każdym ruchu powietrza. To dobra praca dla 5- i 6-latków oraz uczniów, a młodszym możesz przygotować spiralę wyciętą wcześniej. Sznurek wisi wysoko, poza zasięgiem dzieci.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Kolory tęczy łatwo zamienić w ruch, rytm i taniec. Zabawy przeprowadź w sali z odsuniętymi stolikami albo na sali gimnastycznej.

Deszcz i słońce

Dzieci poruszają się swobodnie po sali. Gdy grasz cicho na bębenku albo palcami na stole, pada deszcz i dzieci chodzą na palcach, poruszając palcami jak kroplami. Gdy podnosisz żółtą kartkę, wychodzi słońce i dzieci rozkładają szeroko ręce i obracają się powoli. Gdy podnosisz jednocześnie kartkę i grasz na bębenku, świeci słońce i pada deszcz, więc wszyscy chwytają się za ręce i tworzą wielki łuk tęczy. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał wzrokowy i słuchowy oraz uczy, kiedy powstaje tęcza.

Tęczowe szarfy

Rozdaj dzieciom szarfy w różnych kolorach. Przy muzyce dzieci tańczą i machają szarfami, rysując w powietrzu łuki. Gdy muzyka milknie, wołasz kolor, a dzieci z szarfą w tym kolorze stają na środku i pokazują swój taniec, a reszta je naśladuje. Na koniec wszyscy ustawiają się w łuk w kolejności tęczy i razem podnoszą szarfy wysoko. Zabawa rozwija ekspresję ruchową, rozpoznawanie kolorów i poczucie rytmu.

Kolory śpiewają

Przypisz każdemu kolorowi tęczy jeden dźwięk: czerwony to niskie „bum”, żółty wysokie „dzyń”, zielony klaśnięcie, niebieski tupnięcie, a fioletowy cichy szept. Pokazujesz kolejno kolorowe kartki, a dzieci wydają odpowiedni dźwięk. Potem ułóż z kartek krótką melodię, na przykład czerwony, żółty, żółty, niebieski, i zagrajcie ją razem. Starsze dzieci mogą same układać melodie dla grupy. Zabawa ćwiczy uwagę, pamięć i poczucie rytmu.

Scenariusz zajęć na Dzień Tęczy

Temat	Skąd się bierze tęcza?
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że tęcza powstaje, gdy świeci słońce i pada deszcz; nazywa kolory tęczy w odpowiedniej kolejności; przeprowadza proste doświadczenie ze światłem; współpracuje w grupie przy wspólnej pracy
Pomoce	szklanka z wodą, latarka, biała kartka, płyta CD, chusta animacyjna, szarfy w kolorach tęczy, kartki w siedmiu kolorach, farby i duży arkusz papieru
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pokazujesz zdjęcie tęczy i pytasz, kto widział tęczę i kiedy to było. 2. Rozmowa (6 minut): wyjaśnienie, że tęcza powstaje ze słońca i kropli deszczu, i ciekawostka o końcu tęczy. 3. Tęcza w szklance (8 minut): doświadczenie ze szklanką wody albo latarką i obserwacja kolorów. 4. Deszcz i słońce (6 minut): zabawa ruchowa. 5. Kolejka kolorów (6 minut): dzieci ustawiają się w tęczę według kolorów kartek. 6. Tęcza z odcisków dłoni (10 minut): wspólna praca plastyczna. 7. Pod tęczową chustą (4 minuty): zabawa z chustą na zakończenie.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole pod wspólną tęczą i każde mówi, który kolor lubi najbardziej i z czym mu się kojarzy.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, kiedy powstaje tęcza, i czy potrafisz wymienić jej kolory. Obserwuj, kto samodzielnie ustawił się na właściwym miejscu w kolejce kolorów.

Przy doświadczeniach ze światłem pamiętaj o kilku zasadach. Nigdy nie patrzymy prosto w słońce, także przez szklankę, lusterko ani płytę. Światło latarki i odbicia z lusterka kierujemy na ścianę albo kartkę, a nie w twarze innych dzieci. Szklanki i lusterka obsługuje dorosły albo starsze dzieci pod jego okiem, a przy najmłodszych używamy plastikowych kubków. Rozlaną wodę od razu wycieramy, żeby nikt się nie poślizgnął.

Książki, wiersze i piosenki

Do Dnia Tęczy pasuje książka Marcusa Pfistera „Błysk. Najpiękniejsza rybka w oceanie”, znana na świecie jako opowieść o tęczowej rybce. Jej bohater ma łuski we wszystkich kolorach tęczy i odkrywa, że prawdziwą radość daje dzielenie się z innymi, co świetnie łączy się z rozmową o tym, że każdy kolor jest ważny. Z polskich książek wybierz dowolny atlas pogody albo książkę o zjawiskach przyrody dla dzieci, która jest w waszej bibliotece, i poszukajcie w niej rozdziału o tęczy. Nie cytujemy wierszy ani piosenek o tęczy, bo nie mamy pewności co do ich autorów. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie, a pierwsza pomaga zapamiętać kolejność kolorów.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czerwony na górze, pomarańcz pod nim, żółty jak słonko, zielony za nim. Niebieski, granat, fiolet na końcu, tak tęcza świeci w deszczu i słońcu.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kap, kap, deszczyk pada, słonko się z chmury wykrada. Stań plecami do słoneczka, a zobaczysz tęczy kółeczka.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „3 kwietnia obchodzimy Dzień Tęczy. Będziemy robić doświadczenia ze światłem, poznawać kolory tęczy i bawić się w szukanie kolorów. Prosimy, aby dzieci przyszły ubrane w jednym wybranym kolorze tęczy, a jeśli macie w domu starą płytę CD, prosimy o jej przyniesienie.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne polowanie na tęczę: po deszczu razem wyjrzyjcie przez okno albo wyjdźcie na dwór, a jeśli tęcza się pojawi, zróbcie zdjęcie albo rysunek. W słoneczny dzień rodzina może też zrobić tęczę z mgiełki wody w ogrodzie.

W klasach 1-3 uczniowie mogą z rodzicami poszukać tęczy w domu: w bańkach mydlanych, na płycie, w szklance albo na krawędzi lusterka, i zapisać, gdzie ją znaleźli. Ubranie grupy w kolorach tęczy daje piękne wspólne zdjęcie, jeśli rodzice zgodzą się na jego zrobienie. Rodzice, którzy fotografują albo interesują się pogodą, mogą przynieść zdjęcia tęczy, podwójnej tęczy albo halo wokół słońca. Udział ma być dobrowolny, bez presji na nikogo i bez kupowania nowych ubrań. Jeśli dziecko nie ma ubrania w danym kolorze, wystarczy kolorowa wstążka albo kartka przypięta do bluzki.

Najczęstsze pytania