Dzień Marchewki (4 kwietnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Międzynarodowy Dzień Marchewki obchodzimy co roku 4 kwietnia. Marchewka jest jednym z pierwszych warzyw, które poznaje małe dziecko: najpierw jako papka ze słoiczka, potem w zupie, surówce i w ręce na podwieczorek. Dzień marchewki w przedszkolu to okazja, żeby przyjrzeć się jej z bliska: zobaczyć, że ma korzeń i nać, że kiedyś bywała fioletowa, i że z jednej piętki można wyhodować zielone liście na parapecie. Temat jest prosty, tani i bardzo wdzięczny, bo marchewkę można dotknąć, powąchać, zmierzyć, zetrzeć i zjeść. A przy okazji łatwo przemycić rozmowę o tym, skąd się bierze jedzenie.

We wpisie znajdziesz to, co wiadomo o historii święta, krótką historię samej marchwi, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje wierszy oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Przy degustacjach piszemy wprost o alergiach, zgodzie rodziców i o tym, dlaczego najmłodszym nie podaje się twardych kawałków surowej marchewki.

Historia Dnia Marchewki

Międzynarodowy Dzień Marchewki obchodzi się 4 kwietnia. Istnieje nawet strona internetowa tego święta, która potwierdza datę i zachęca do organizowania marchewkowych przyjęć i zabaw na całym świecie, ale nie podaje, kto wymyślił ten dzień ani od kiedy dokładnie się go obchodzi. Niektóre kalendarze świąt wskazują konkretny rok, jednak nie udało nam się tego potwierdzić u źródła. Dlatego piszemy ostrożnie: święto jest obchodzone od początku XXI wieku, a jego pomysłodawca pozostaje nieznany. Nie należy go mylić z Dniem Ciasta Marchewkowego, który jest osobnym, amerykańskim świętem w innym terminie.

Dużo więcej wiadomo o samej marchwi. To warzywo uprawia się od bardzo dawna, a dziko rosnąca marchew do dziś spotykana jest na łąkach i przydrożach w Polsce, z drobnymi białymi kwiatami zebranymi w baldachy. Dawniej marchew uprawna miała różne kolory: bywała fioletowa, żółta albo biała. Pomarańczowa marchewka, którą dziś znamy najlepiej, upowszechniła się w Europie dopiero kilkaset lat temu i stopniowo wyparła inne odmiany. Dziś w sklepach znów można spotkać marchewki fioletowe i żółte, co zawsze bardzo dziwi dzieci.

W polskiej kuchni marchewka jest wszędzie: w rosole, w surówce, w jarzynowej, w leczo, w ciastach i w soku. Jest tania, dostępna przez cały rok i dobrze się przechowuje, dlatego od pokoleń należy do podstawowych warzyw w domu. W przedszkolach Dzień Marchewki przypada na początek wiosny, kiedy zaczyna się sezon na siew w ogródkach, więc łatwo połączyć go z zakładaniem grządki albo hodowlą na parapecie. Marchewka pasuje też do Dnia Królika, bo to przysmak, z którym kojarzą się króliki, oraz do Dnia Zdrowego Jedzenia i Dnia Jabłka, jeśli planujesz cykl zajęć o warzywach i owocach.

Po co obchodzić Dzień Marchewki z dziećmi

Marchewka to świetny przykład na to, że jedzenie rośnie w ziemi, a nie powstaje w sklepie. Dzieci mogą zobaczyć całą roślinę, z korzeniem i nacią, i zrozumieć, którą część jemy. To pierwsza lekcja przyrody o budowie rośliny i o tym, czego potrzebuje, żeby rosnąć: ziemi, wody i słońca. Hodowla naci z piętki marchewki uczy cierpliwości i codziennej obserwacji, a mierzenie i porównywanie marchewek ćwiczy myślenie matematyczne. Wszystko to wspiera rozwój poznawczy w bardzo konkretny, namacalny sposób.

Dzień Marchewki pomaga też oswajać dzieci z warzywami. Dziecko, które samo myło, oglądało i wąchało marchewkę, chętniej jej spróbuje, niż gdy dostaje ją po prostu na talerzu. Nie zmuszamy nikogo do jedzenia, tylko zachęcamy do poznawania, a każda próba, nawet polizanie kawałka, jest sukcesem. Wspólne przygotowanie surówki pod okiem dorosłego uczy współpracy i samodzielności przy stole, a zabawy ruchowe w zajączki i grządki dają porcję ruchu. Rozmowa o tym, dlaczego marchewka jest zdrowa, buduje dobre nawyki bez straszenia i moralizowania.

Ciekawostki o marchewce dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy marchewka zawsze była pomarańczowa?”, i poczekaj na pomysły. Najlepiej, jeśli w trakcie masz pod ręką całą marchewkę z nacią i możesz pokazać, o czym mówisz. Starsze dzieci mogą same sprawdzić niektóre ciekawostki, na przykład w doświadczeniu z piętką. Warto też mieć zdjęcia fioletowej i żółtej marchewki.

• Marchewka to korzeń. Jemy tę część rośliny, która rośnie pod ziemią i pobiera z niej wodę.
• Zielone liście marchewki nazywają się nać. Nać można jeść, na przykład posiekaną jak natkę pietruszki.
• Dawniej marchewki bywały fioletowe, żółte i białe. Pomarańczowa marchewka stała się najpopularniejsza dopiero kilkaset lat temu.
• Marchewka ma w sobie beta-karoten. To pomarańczowy barwnik, z którego nasz organizm robi witaminę A, potrzebną między innymi dla zdrowych oczu.
• Marchewka nie daje widzenia w ciemności. To stara opowieść. Marchewka pomaga dbać o wzrok, ale nie zamienia nas w koty, które widzą w nocy.
• Marchew kwitnie w drugim roku. W pierwszym roku rośnie korzeń, a jeśli marchew zostawi się w ziemi na kolejny rok, wypuszcza wysoką łodygę z białymi kwiatkami i nasionami.
• Z piętki marchewki wyrosną nowe liście. Nowej marchewki z niej nie będzie, ale nać zazieleni się w miseczce z wodą.
• Króliki nie powinny jeść dużo marchewki. Jest dla nich słodka jak dla nas cukierek, więc dostają ją tylko czasem, a na co dzień jedzą siano i zielone rośliny.
• Z marchewki robi się nawet ciasto. Ciasto marchewkowe jest słodkie, a starta marchewka sprawia, że jest wilgotne i miękkie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Surowa marchewka jest twarda, a kawałki i krążki łatwo stają dzieciom w gardle, dlatego dwulatkom i trzylatkom nie podajemy do jedzenia surowych kawałków. Na degustację przygotuj marchewkę ugotowaną do miękkości albo drobno startą, zawsze po sprawdzeniu alergii i za zgodą rodziców. W zabawach używamy całych, dużych marchewek, których nie da się włożyć do buzi w całości, i cały czas obserwujemy dzieci. Zabawy są krótkie i oparte na dotyku, zapachu i ruchu.

Marchewki w piaskownicy

Wkop do skrzyni z piaskiem albo do dużej miski z ziemią kilka całych marchewek z nacią, tak żeby wystawały tylko liście. Dzieci po kolei chwytają za nać i ciągną, a gdy marchewka wyskoczy, wszyscy wołają „jest!”. Potem oglądacie, gdzie była ziemia, a gdzie liście, i otrzepujecie marchewkę z piasku. Na koniec dzieci myją marchewki w misce z wodą szczoteczką. Zabawa pokazuje, że marchewka rośnie w ziemi, i ćwiczy siłę rąk oraz chwyt.

Chrup, chrup, zajączek

Dzieci są zajączkami: kucają, przykładają dłonie do głowy jak długie uszy i skaczą po dywanie. Gdy pokazujesz dużą, papierową marchewkę, zajączki podskakują do niej i udają, że chrupią, mówiąc „chrup, chrup, chrup”. Gdy chowasz marchewkę za plecami, zajączki zamierają i nasłuchują, poruszając uszami. Powtarzajcie kilka razy, zmieniając tempo. Zabawa ćwiczy skoki, reakcję na sygnał i aparat mowy.

Pomarańczowy koszyk

Ustaw na dywanie koszyk i rozłóż wokół kilka dużych przedmiotów w różnych kolorach, a wśród nich pomarańczowe: piłkę, klocek, szarfę, papierową marchewkę i pluszaka. Dzieci szukają wszystkiego, co jest pomarańczowe jak marchewka, i wkładają do koszyka. Potem wyjmujecie rzeczy po kolei, a dzieci mówią albo pokazują, co to jest. Na koniec pokazujesz prawdziwą marchewkę i porównujecie jej kolor z innymi rzeczami. Zabawa uczy rozpoznawania koloru i nazywania przedmiotów.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki chętnie porównują, mierzą i sortują. Marchewka daje do tego wiele okazji, a przy okazji dzieci dowiadują się, co rośnie pod ziemią.

Pod ziemią czy nad ziemią?

Połóż na podłodze długą szarfę, która jest powierzchnią ziemi. Nad szarfą jest słońce i niebo, a pod nią ziemia. Przygotuj obrazki albo prawdziwe warzywa i owoce: marchewkę, ziemniaka, buraka, rzodkiewkę, jabłko, pomidora, gruszkę i ogórka. Dzieci decydują, czy dana część, którą jemy, rośnie pod ziemią, czy nad nią, i kładą ją po odpowiedniej stronie szarfy. Zabawa uczy klasyfikowania i pierwszej wiedzy o roślinach.

Marchewkowa miarka

Przygotuj kilka marchewek różnej długości. Dzieci układają je od najkrótszej do najdłuższej, a potem mierzą marchewkami różne rzeczy w sali: ile marchewek ma długość stolika, a ile książki. Mogą też sprawdzić, czy ich własna stopa jest dłuższa, czy krótsza od najdłuższej marchewki. Wyniki zapisujesz na tablicy rysunkami marchewek. Zabawa wprowadza porównywanie długości i mierzenie za pomocą przedmiotu.

Jaka jest marchewka?

Przygotuj na talerzykach marchewkę w kilku postaciach: całą surową, pokrojoną w słupki, startą, ugotowaną w kawałkach i jako sok w kubeczku. Dzieci najpierw oglądają i dotykają, mówiąc, czy jest twarda, miękka, mokra, chrupiąca. Jeśli rodzice się zgodzili i nie ma alergii, dzieci próbują startej, ugotowanej marchewki i soku, a słupki surowej marchewki dostają tylko te dzieci, które dobrze gryzą, i jedzą je na siedząco przy stole. Nikogo nie zmuszamy do jedzenia. Zabawa rozwija zmysły i słownictwo, a przy okazji oswaja z warzywem.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już przeprowadzić prawdziwe doświadczenie i zapisać obserwacje rysunkiem. W tym wieku dobrze sprawdza się też przygotowanie prostej potrawy.

Hodowla z piętki

Dorosły odcina od kilku marchewek górne kawałki o długości około dwóch centymetrów, razem z miejscem, z którego rosła nać. Dzieci kładą piętki w płaskiej miseczce z odrobiną wody, tak żeby były zanurzone tylko do połowy, i stawiają na jasnym parapecie. Codziennie sprawdzają poziom wody i rysują w dzienniczku, co się zmieniło. Po kilku dniach z piętek wyrastają nowe zielone listki. Zabawa uczy obserwacji, systematyczności i pokazuje, że roślina żyje, nawet gdy wydaje się, że to tylko kawałek warzywa.

Surówka z marchewki

Dzieci myją marchewki i jabłka, a dorosły obiera je i ściera na tarce, bo tarka jest ostra i obsługuje ją tylko dorosły. Dzieci wsypują startą marchewkę i jabłko do miski, dodają łyżeczkę soku z cytryny i mieszają. Potem dzielicie surówkę na małe miseczki i każdy może spróbować, jeśli rodzice się zgodzili. Przed zajęciami sprawdź alergie w grupie, bo niektóre dzieci są uczulone na marchew albo jabłko. Zabawa uczy prostych czynności kuchennych, współpracy i zasad bezpieczeństwa w kuchni.

Kolorowe marchewki

Pokaż dzieciom zdjęcia marchewek fioletowych, żółtych, białych i pomarańczowych, a jeśli uda ci się je kupić, przynieś prawdziwe. Dzieci porównują kolory, zgadują, czy smakują tak samo, i sprawdzają, jaki kolor mają w środku po przekrojeniu przez dorosłego. Opowiedz, że dawniej marchewki były właśnie takie różnokolorowe, a pomarańczowe pojawiły się później. Na koniec dzieci rysują marchewkowy bukiet w czterech kolorach. Zabawa rozwija ciekawość, porównywanie i pierwsze myślenie o historii.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie czytają, liczą i potrafią prowadzić dłuższe obserwacje. Dzień Marchewki może być dla nich lekcją przyrody, matematyki i krytycznego myślenia.

Od nasionka do talerza

Uczniowie dostają rozsypankę obrazków: nasiona, siew, kiełki, marchew w ziemi, zbiór, mycie, sklep, talerz. Układają je w kolejności i dopisują pod każdym obrazkiem jedno zdanie. Potem porozmawiajcie, ile osób pracuje nad jedną marchewką, zanim trafi na stół: rolnik, kierowca, sprzedawca, kucharz. Dla chętnych zadanie dodatkowe: dorysować, co się stanie z marchewką, jeśli zostanie w ziemi na drugi rok. Zajęcia ćwiczą porządkowanie zdarzeń, pisanie krótkich zdań i wiedzę o rolnictwie.

Mit czy prawda?

Przygotuj kilka zdań o marchewce, prawdziwych i nieprawdziwych: marchewka to korzeń, marchewka pozwala widzieć w ciemności, nać marchewki można jeść, marchewka zawsze była pomarańczowa, króliki powinny jeść tylko marchewkę. Uczniowie w parach decydują, co jest prawdą, a co mitem, i uzasadniają swoje zdanie. Potem sprawdzacie odpowiedzi razem, korzystając z ciekawostek. Porozmawiajcie, dlaczego niektóre mity żyją bardzo długo i jak sprawdzać informacje. Zajęcia uczą krytycznego myślenia i argumentowania.

Marchewkowa ankieta

Uczniowie przygotowują ankietę: w jakiej postaci najbardziej lubisz marchewkę, surowej, w zupie, w surówce, w soku czy w cieście. Pytają kolegów z klasy albo z innej klasy i zaznaczają odpowiedzi kreskami. Następnie robią wykres słupkowy z kolorowych pasków papieru i odczytują, która forma wygrała. Na koniec piszą dwa zdania z wnioskiem. Zajęcia ćwiczą zbieranie danych, liczenie i czytanie wykresu.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy przygotowujesz wcześniej sama. Wszystkie prace można zrobić z papieru, bibuły i farb z przedszkolnej szafy.

Marchewka z rożka

• pomarańczowy papier albo kartka pomalowana farbą
• zielona bibuła
• klej, taśma, kredki

Z pomarańczowego papieru dorosły albo starsze dziecko zwija rożek i skleja go taśmą. Dzieci rysują na rożku poprzeczne kreski jak na prawdziwej marchewce. Z zielonej bibuły robią pęk pasków na nać i wklejają go do otworu rożka. Gotowe marchewki można postawić w pudełku jak na grządce albo powiesić na nitce jako dekorację. To praca dobra dla każdego wieku, bo najmłodszym wystarczy przygotować gotowy rożek.

Grządka z wyciąganymi marchewkami

• pudełko po butach albo karton
• brązowa farba, pomarańczowy i zielony papier
• nożyczki (używa dorosły), klej

Dzieci malują pudełko na brązowo, żeby wyglądało jak ziemia. Dorosły robi w pokrywce kilka szczelin. Dzieci wycinają z papieru marchewki z doklejoną zieloną nacią i wsuwają je do szczelin, tak żeby wystawały tylko liście. Potem można bawić się w zbieranie plonów: dzieci wyciągają marchewki i liczą, ile ich zebrały. Praca łączy plastykę z zabawą matematyczną i przypomina, że marchewka rośnie w ziemi.

Portret z warzyw

• kartka z bloku
• gazetki reklamowe ze zdjęciami warzyw i owoców
• nożyczki, klej, kredki

Pokaż dzieciom reprodukcję obrazu Giuseppe Arcimbolda, włoskiego malarza, który malował twarze ułożone z warzyw i owoców. Dzieci wycinają z gazetek zdjęcia warzyw i układają z nich twarz: marchewka może być nosem, rzodkiewki oczami, a sałata włosami. Dopiero gdy ułożenie im się podoba, przyklejają elementy. To praca dla starszych przedszkolaków i uczniów, która świetnie ćwiczy wyobraźnię i wprowadza w świat malarstwa.

Zajączek z marchewką

• rolka po papierze
• biały i różowy papier, pomarańczowy papier
• kredki, klej

Dzieci oklejają rolkę białym papierem, a z białego papieru wycinają dwa długie uszy z różowym środkiem i przyklejają je od środka rolki. Rysują oczy, nosek i wąsy, a z pomarańczowego papieru robią małą marchewkę, którą zajączek trzyma w łapkach. Przy okazji przypomnij ciekawostkę, że króliki jedzą marchewkę tylko od czasu do czasu. Z gotowych zajączków można ułożyć wystawę na parapecie obok hodowli marchewkowych piętek.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Marchewka podsuwa dużo pomysłów na ruch: wyciąganie z ziemi, skakanie jak zajączek, rośnięcie jak roślina. Zabawy przeprowadź w sali z odsuniętymi stolikami albo w ogrodzie.

Zajączki i ogrodnik

Na jednym końcu sali leżą papierowe marchewki na grządce z szarf, a na drugim jest norka zajączków. Jedno dziecko jest ogrodnikiem i pilnuje grządki. Zajączki skaczą obunóż w stronę grządki i próbują zabrać po jednej marchewce, a ogrodnik może złapać tylko tego zajączka, który zatrzymał się w miejscu. Złapany zajączek zostaje pomocnikiem ogrodnika. Zabawa ćwiczy skoki obunóż, szybkość i spostrzegawczość.

Mar-chew-ka

Dzieci siedzą w kole. Wymawiasz powoli słowo „mar-chew-ka”, klaszcząc przy każdej sylabie, a dzieci powtarzają. Potem dodajesz inne warzywa: „bu-rak”, „ziem-niak”, „pie-trusz-ka”, „ka-la-fior”, a dzieci klaszczą i liczą sylaby. Starsze dzieci mogą same wymyślać warzywa i owoce dla grupy albo tupać zamiast klaskać. Zabawa ćwiczy słuch fonematyczny, poczucie rytmu i przygotowuje do nauki czytania.

Marchewkowe zbiory

Podziel dzieci na dwie drużyny ustawione w rzędach na jednym końcu sali. Na drugim końcu, na grządce z chusty animacyjnej, leżą pomarańczowe woreczki gimnastyczne, które są marchewkami, a przy każdej drużynie stoi pusty koszyk. Na sygnał pierwsze dziecko z każdej drużyny biegnie do grządki, kładzie woreczek na głowie i wraca spokojnym krokiem, uważając, żeby marchewka nie spadła, a potem wrzuca ją do koszyka i przybija piątkę następnemu. Gdy grządka jest pusta, obie drużyny liczą marchewki w swoich koszykach. Zabawa ćwiczy równowagę, współpracę w drużynie i liczenie.

Scenariusz zajęć na Dzień Marchewki

Temat	Marchewka rośnie w ziemi
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że marchewka to korzeń, który rośnie w ziemi; nazywa części rośliny, czyli korzeń i nać; porównuje długość marchewek i układa je od najkrótszej do najdłuższej; poznaje marchewkę wszystkimi zmysłami
Pomoce	kilka całych marchewek z nacią, skrzynia z piaskiem lub miska z ziemią, obrazki warzyw i owoców, szarfa, miseczki z wodą, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, dwa koszyki, pomarańczowy papier i zielona bibuła
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): zagadka o warzywie, które jest pomarańczowe, rośnie pod ziemią i lubią je zajączki. 2. Marchewki w piaskownicy (6 minut): dzieci wyciągają marchewki z piasku i oglądają korzeń i nać. 3. Pod ziemią czy nad ziemią? (7 minut): sortowanie warzyw i owoców wzdłuż szarfy. 4. Marchewkowe zbiory (6 minut): zabawa ruchowa z woreczkami w dwóch drużynach. 5. Marchewkowa miarka (7 minut): układanie marchewek według długości i mierzenie stolika. 6. Hodowla z piętki (6 minut): nastawienie hodowli na parapecie. 7. Marchewka z rożka (8 minut): praca plastyczna.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole i każde mówi, w jakiej postaci najbardziej lubi marchewkę albo w jakiej chciałoby jej spróbować. Jeśli rodzice się zgodzili, grupa kończy zajęcia degustacją miękkiej, ugotowanej marchewki albo soku.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, gdzie rośnie marchewka, i jak nazywają się jej zielone liście. Obserwuj, kto samodzielnie ułożył marchewki według długości.

Przed każdą degustacją zapytaj wszystkich rodziców o alergie i uzyskaj ich zgodę, bo marchew może uczulać, szczególnie dzieci uczulone na pyłki brzozy. Sprawdź też zasady placówki dotyczące przygotowywania jedzenia w sali. Najmłodszym podawaj marchewkę tylko miękką albo drobno startą, a starszym słupki surowej marchewki podawaj wyłącznie wtedy, gdy siedzą przy stole i jedzą spokojnie. Tarkę, nóż i obieraczkę obsługuje dorosły. Dzieci mogą za to myć warzywa, mieszać surówkę i nakładać ją na talerzyki.

Książki, wiersze i piosenki

Do Dnia Marchewki pasuje wiersz Juliana Tuwima „Warzywa”, w którym warzywa z targu trafiają do garnka, oraz wiersz Jana Brzechwy „Na straganie”, w którym warzywa prowadzą ze sobą zabawną rozmowę. Oba teksty świetnie nadają się do czytania z podziałem na role, bo każde dziecko może być innym warzywem. Młodszym dzieciom przeczytaj je fragmentami, pokazując obrazki albo prawdziwe warzywa, a starsze mogą same odegrać scenkę. Nie znamy książki dla dzieci w całości o marchewce, której polskie wydanie moglibyśmy wskazać z pewnością, dlatego nie podajemy dodatkowych tytułów. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Pod ziemią marchewka śpi, nad ziemią nać zielona lśni. Ciągnę za nać, raz, dwa, trzy, marchewka wyskakuje, witaj i ty.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Chrup, chrup, marchewka pomarańczowa, dla oczu dobra, dla brzuszka zdrowa. Zajączek ją lubi, ja też ją znam, dziś w surówce zjem ją sam.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „4 kwietnia obchodzimy Dzień Marchewki. Będziemy poznawać marchewkę wszystkimi zmysłami, zakładać hodowlę na parapecie i przygotujemy surówkę. Prosimy o przyniesienie jednej marchewki, najlepiej z nacią, oraz o informację o alergiach pokarmowych i zgodę na degustację do piątku.”. Prosimy też o ubranie dziecka tego dnia w coś pomarańczowego lub zielonego. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne przygotowanie z dzieckiem potrawy z marchewką i narysowanie jej albo zrobienie zdjęcia.

W klasach 1-3 uczniowie mogą zapytać rodziców i dziadków o rodzinne przepisy z marchewką, na przykład na ciasto marchewkowe albo surówkę, i przynieść je do klasowej książki kucharskiej. Rodziny, które mają ogródek albo działkę, mogą opowiedzieć, jak siać marchewkę, a nawet przynieść nasiona i pomóc założyć grządkę w ogrodzie przedszkolnym. Rodzice mogą też pomóc w zdobyciu kolorowych marchewek do porównania. Udział ma być dobrowolny, bez presji na nikogo, a jeśli ktoś nie może nic przynieść, marchewek wystarczy dla wszystkich. Zadbaj tylko, żeby marchewek z nacią było kilka na grupę, bo przydadzą się do większości zabaw.

Najczęstsze pytania