Światowy Dzień Darwina obchodzimy 12 lutego, w rocznicę urodzin Karola Darwina, angielskiego przyrodnika, który urodził się w 1809 roku. Darwin przez całe życie uważnie obserwował zwierzęta i rośliny, zbierał okazy i zadawał pytania, na które wcześniej nikt nie znał odpowiedzi. Dzień darwina w przedszkolu nie wymaga tłumaczenia dzieciom skomplikowanych teorii. Wystarczy pokazać im, jak patrzy prawdziwy przyrodnik, i zachwycić je tym, jak różne są zwierzęta i dlaczego każde pasuje do miejsca, w którym żyje.
We wpisie znajdziesz historię święta i krótki życiorys Darwina, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy opisaliśmy krok po kroku, z materiałów z przedszkolnej szafy i z tego, co dzieci znajdą na spacerze. Najmłodszym proponujemy zabawy w podróż statkiem i odkrywanie zwierząt, a starszym prawdziwą pracę małego przyrodnika.
W skrócie
- Data: 12 lutego, w rocznicę urodzin Karola Darwina (1809).
- Zasięg: święto nieoficjalne, obchodzone na świecie przez naukowców, muzea, szkoły i miłośników przyrody.
- Od kiedy: uroczystości ku czci Darwina odbywały się od XIX wieku, a regularne obchody w dniu jego urodzin od lat 90. XX wieku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: chusta animacyjna, pluszowe zwierzęta, globus lub mapa świata, lupy, liście i szyszki ze spaceru, papierowe talerzyki, kredki, farby, wytłaczanki, bębenek.
Historia Światowego Dnia Darwina
Karol Darwin urodził się 12 lutego 1809 roku w Shrewsbury w Anglii. Już jako ośmiolatek interesował się przyrodą i zbierał różne okazy, a podczas studiów w Cambridge zaraził się od kuzyna pasją do zbierania chrząszczy. W grudniu 1831 roku, jako młody człowiek, wypłynął w podróż dookoła świata na statku HMS Beagle, która trwała prawie pięć lat. Odwiedził między innymi Amerykę Południową i Wyspy Galapagos, gdzie zbierał rośliny, zwierzęta, skały i skamieniałości oraz prowadził dokładne notatki. Po powrocie przez wiele lat porządkował zebrane okazy i zastanawiał się nad tym, co zobaczył.
Na Wyspach Galapagos Darwin zauważył, że przedrzeźniacze na różnych wyspach nieco się od siebie różnią. Zebrane przez niego małe ptaki ornitolog John Gould rozpoznał jako dwanaście osobnych gatunków, które dziś nazywamy ziębami Darwina, i różniły się one między innymi kształtem dziobów. Takie obserwacje doprowadziły Darwina do wniosku, że gatunki zwierząt i roślin przez bardzo długi czas powoli się zmieniają i dopasowują do miejsca, w którym żyją. W 1859 roku wydał książkę „O powstawaniu gatunków”, która zmieniła sposób myślenia o przyrodzie i do dziś jest jedną z najważniejszych książek w historii nauki. Darwin zmarł 19 kwietnia 1882 roku w Downe i został pochowany w Opactwie Westminsterskim w Londynie.
Uroczystości ku czci Darwina odbywały się już po jego śmierci, a w setną rocznicę jego urodzin w 1909 roku w Cambridge spotkało się ponad czterystu naukowców i gości z wielu krajów. Pod koniec XX wieku różne grupy zaczęły obchodzić jego urodziny regularnie: w Londynie od 1994 roku odbywały się spotkania nazwane urodzinami Darwina, a w Kalifornii w 1995 roku zorganizowano pierwszy publiczny wykład z okazji tego dnia. Na początku XXI wieku powstała organizacja, która zaczęła promować 12 lutego jako Dzień Darwina na całym świecie, a dziś jego stroną zajmuje się Międzynarodowa Fundacja Dnia Darwina. To święto nieoficjalne, nie ustanowiła go żadna organizacja międzynarodowa ani państwo.
Z okazji Dnia Darwina muzea przyrodnicze, uczelnie i szkoły organizują wykłady, wystawy i warsztaty o przyrodzie i nauce. W polskich przedszkolach i szkołach święto pojawia się w kalendarzach dni nietypowych i jest dobrą okazją do zajęć przyrodniczych w środku zimy. Ciekawostką jest to, że tego samego dnia i tego samego roku urodził się Abraham Lincoln, późniejszy prezydent Stanów Zjednoczonych, a w tym samym 1809 roku urodził się także Louis Braille, twórca pisma dla niewidomych.
Po co obchodzić Dzień Darwina z dziećmi
Dzieci są urodzonymi przyrodnikami: zbierają kamyki, przyglądają się mrówkom i zadają setki pytań „dlaczego?”. Dzień Darwina pozwala docenić tę ciekawość i pokazać, że zadawanie pytań i uważne patrzenie to praca prawdziwego naukowca. W sferze poznawczej dzieci ćwiczą obserwację, porównywanie, klasyfikowanie i wyciąganie wniosków, czyli podstawowe umiejętności myślenia naukowego. Poznają też różnorodność zwierząt i uczą się, że wygląd zwierzęcia ma związek z jego sposobem życia. Starsze dzieci mogą zrozumieć proste powiązanie: dziób ptaka pasuje do tego, co ptak je.
Zabawy w podróż, poszukiwanie i zbieranie rozwijają sferę fizyczną i społeczną, bo dzieci pracują w grupach, dzielą się znaleziskami i wspólnie opowiadają o swoich odkryciach. Historia Darwina uczy też cierpliwości: przez wiele lat zbierał i porządkował okazy, zanim zrozumiał, co one znaczą. W sferze emocjonalnej dzieci uczą się szacunku dla przyrody, bo przyrodnik obserwuje zwierzęta, ale ich nie krzywdzi i nie niszczy ich domów. Przy zbieraniu okazów ustalcie zasadę, że bierzemy tylko to, co już leży na ziemi.
Ciekawostki o Karolu Darwinie dla dzieci
Przeczytaj dzieciom po kilka ciekawostek, a przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy dżdżownica ma uszy?”. Przy ciekawostkach o podróży pokazuj trasę na globusie.
- Darwin jako chłopiec zbierał wszystko, co znalazł w przyrodzie. Muszle, kamienie i inne skarby, a podczas studiów stał się zapalonym zbieraczem chrząszczy.
- Podróż statkiem Beagle trwała prawie pięć lat. Darwin opłynął świat i wrócił do domu jako dorosły, doświadczony przyrodnik.
- Statek, którym płynął Darwin, nazywał się tak samo jak rasa psa. Beagle to rasa psa myśliwskiego o długich, oklapniętych uszach.
- Na Wyspach Galapagos żyją żółwie olbrzymie. Darwin oglądał je podczas swojej podróży, a wyspy do dziś słyną z niezwykłych zwierząt.
- Zięby Darwina mają różne dzioby. Ptaki z grubym, mocnym dziobem rozłupują twarde nasiona, a te z cienkim dziobem łapią owady.
- Darwin badał dżdżownice. Sprawdzał nawet, czy słyszą, grając przy nich na instrumentach, i okazało się, że nie reagują na dźwięk, ale czują drgania ziemi.
- Dżdżownice są bardzo pożyteczne. Darwin napisał o nich całą książkę i pokazał, że spulchniają i użyźniają glebę.
- Darwin miał dziesięcioro dzieci. Niektóre z nich pomagały mu w obserwacjach przyrody.
- Darwin, Abraham Lincoln i Louis Braille urodzili się w tym samym 1809 roku. Darwin i Lincoln nawet tego samego dnia, 12 lutego.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Dwulatki poznają zwierzęta przez naśladowanie, dotyk i wspólne przeżywanie przygody. Wszystkie pomoce mają być duże, a znaleziska ze spaceru dzieci oglądają przy tobie i nie wkładają do buzi.
Płyniemy statkiem po morzu
Rozłóż chustę animacyjną, a dzieci chwytają ją za brzegi. Na środku chusty połóż pluszowego misia w czapce marynarza, który jest kapitanem statku. Mówisz: „Płyniemy statkiem przez morze”, a dzieci delikatnie falują chustą, potem mocniej, gdy wieje wiatr, i znów spokojnie. Na hasło „Wyspa!” chusta opada na podłogę, a ty kładziesz na niej pluszowe zwierzę, które „znaleźliśmy na wyspie”. Dzieci nazywają zwierzę i naśladują jego głos, a potem płyniecie dalej. Zabawa rozwija współpracę, ruch ramion i słownictwo.
Kto ma dziób, a kto pyszczek?
Przygotuj kilka pluszowych zwierząt albo dużych obrazków: kaczkę, kurę, ptaszka, kotka, pieska i krówkę. Pokazujesz zwierzę, a dzieci odpowiadają, czy ma dziób, czy pyszczek, i pokazują to rączkami: złączone palce udają dziób, a otwarta dłoń pyszczek. Potem naśladujecie, jak zwierzę je: ptaszek dziobie, kotek chłepcze, krówka żuje. Na koniec dzieci szukają w sali wszystkich ptaków, które schowałaś wcześniej w widocznych miejscach. Zabawa uczy nazw zwierząt i części ciała oraz porównywania.
Skarby z wyprawy
Przynieś koszyk z dużymi skarbami przyrody: dużą szyszką, kawałkiem kory, wielkim liściem, muszlą, gładkim dużym kamieniem i piórem. Wyjmujesz po jednym, a dzieci dotykają skarbu i mówią, jaki jest: twardy, miękki, gładki, chropowaty, lekki, ciężki. Potem kładziecie skarby na dwóch tackach: na jednej rzeczy z lasu, na drugiej rzeczy z morza. Pilnuj, żeby dzieci nie brały skarbów do buzi i umyły ręce po zabawie. Zabawa rozwija zmysł dotyku, słownictwo i pierwsze sortowanie.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki uwielbiają zbierać i porządkować, więc to dobry moment, żeby pobawić się w kolekcjonerów i odkrywców jak młody Darwin.
Kolekcja jak u Darwina
Po spacerze albo z przygotowanego przez ciebie pudła dzieci dostają różne skarby przyrody: liście, szyszki, kasztany, gałązki, kamyki i kawałki kory. Zadanie polega na podzieleniu kolekcji na grupy według wybranej cechy, na przykład kształtu, koloru albo tego, z czego pochodzą. Każda grupa dzieci opowiada, jak ułożyła swoją kolekcję, a ty pokazujesz, że można to zrobić na wiele sposobów. Na koniec ułóżcie kolekcję w pudełku albo wytłaczance i podpiszcie rysunkami. Zabawa rozwija klasyfikowanie, spostrzegawczość i mowę, a ponieważ zawiera drobne elementy, prowadź ją od 3 lat i pod nadzorem.
Żaden liść nie jest taki sam
Rozdaj dzieciom liście tego samego drzewa, zebrane wcześniej i wysuszone, albo kawałki kory i szyszki. Poproś, żeby każde dziecko dokładnie obejrzało swój liść i znalazło w nim coś szczególnego: dziurkę, plamkę, zagięcie albo dłuższy ogonek. Potem zbierasz wszystkie liście, mieszasz je i rozkładasz na stoliku, a dzieci próbują odnaleźć swój. Porozmawiajcie, że wśród ludzi, zwierząt i roślin nie ma dwóch dokładnie takich samych, i że Darwin bardzo uważnie przyglądał się takim różnicom. Zabawa ćwiczy obserwację szczegółów i pamięć wzrokową.
Podobni, ale nie tacy sami
Przygotuj obrazki rodzin zwierząt, w których młode różnią się od siebie: kotka z kociętami w różnym umaszczeniu, suczka z rudym i łaciatym szczeniakiem, kura z jasnymi i ciemnymi kurczętami. Dzieci szukają, w czym młode są podobne do mamy, a w czym się różnią. Potem rozmawiacie o własnych rodzinach: kto ma oczy jak mama, a kto włosy jak tata, ale przecież nikt nie jest dokładnie taki sam jak rodzic. Zabawa rozwija porównywanie, mowę i pokazuje w prosty sposób, że w przyrodzie każde młode jest trochę inne.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki mogą już zrozumieć, że wygląd zwierzęcia pasuje do jego sposobu życia, i odbyć wyobrażoną podróż Darwina dookoła świata.
Dzioby i obiady z Galapagos
Narysuj albo wydrukuj kilka ptasich głów z wyraźnie różnymi dziobami: gruby i krótki jak u wróbla, cienki i długi jak u kolibra, haczykowaty jak u sowy, płaski i szeroki jak u kaczki. Na drugich kartach narysuj jedzenie: nasiona, kwiat z nektarem, mysz i wodne roślinki. Dzieci w parach dopasowują dziób do jedzenia i tłumaczą, dlaczego tak wybrały. Potem opowiedz o ziębach z Wysp Galapagos, które mają różne dzioby, bo jedzą różne rzeczy. Zabawa rozwija logiczne myślenie i pokazuje związek między budową zwierzęcia a jego sposobem życia.
Podróż statkiem Beagle
Na podłodze ułóż z szarf trasę statku, a na niej pięć przystanków oznaczonych kartkami: Anglia, wielki ocean, Ameryka Południowa, Wyspy Galapagos i powrót do domu. Dzieci płyną jako załoga, a na każdym przystanku czeka zadanie: na oceanie fale z chusty, w Ameryce Południowej szukanie ukrytych w sali obrazków zwierząt, na Galapagos naśladowanie powolnego żółwia olbrzymiego, a w domu opowiedzenie, co znaleźliśmy. Na globusie pokazuj, gdzie jesteście. Zabawa łączy ruch, wyobraźnię i pierwszą wiedzę o kontynentach.
Rysuję jak przyrodnik
Wyjaśnij, że Darwin nie miał aparatu fotograficznego, więc to, co zobaczył, dokładnie opisywał, a czasem rysował. Każde dziecko dostaje jeden przedmiot przyrodniczy, na przykład szyszkę, muszlę albo pióro, oraz lupę. Przez kilka minut ogląda go z każdej strony i rysuje tak dokładnie, jak potrafi, a potem opowiada, co zauważyło przez lupę, czego nie widać gołym okiem. Prace zbierzcie w „księdze przyrodnika” grupy. Zabawa uczy cierpliwej obserwacji i dokładności, a rysowanie z natury ćwiczy rękę przed nauką pisania.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią już czytać, liczyć i pracować z mapą, więc mogą lepiej poznać podróż Darwina i spróbować swoich sił w prostych obserwacjach.
Mapa podróży Darwina
Na dużej mapie świata albo na konturze kontynentów uczniowie zaznaczają trasę statku Beagle: wypłynięcie z Anglii w grudniu 1831 roku, wybrzeża Ameryki Południowej, Wyspy Galapagos, Australię i powrót po prawie pięciu latach. Przy każdym miejscu przyklejają rysunek zwierzęcia, które tam żyje. Policzcie, ile lat miał Darwin, gdy wypływał, wiedząc, że urodził się w 1809 roku, i ile lat temu odbyła się ta podróż. Zajęcia rozwijają orientację na mapie, liczenie i wiedzę o świecie.
Czy dżdżownica słyszy?
Opowiedz uczniom o doświadczeniu Darwina, który sprawdzał, czy dżdżownice reagują na dźwięk. Zapytaj, jak można by to sprawdzić, i zapisz pomysły uczniów na tablicy, a potem przedstaw, co zrobił Darwin: grał przy nich na instrumentach i nie zauważył reakcji, ale gdy doniczka stała na pianinie, dżdżownice reagowały na drgania. Uczniowie w parach sprawdzają podobną rzecz na sobie: z zamkniętymi oczami kładą dłoń na stole i mówią, kiedy czują lekkie stukanie kolegi w drugi koniec blatu. Porozmawiajcie o różnicy między słyszeniem a czuciem drgań. Zajęcia uczą stawiania pytań badawczych i planowania prostego eksperymentu bez krzywdzenia zwierząt.
Muzeum osobliwości klasy
Uczniowie przynoszą z domu albo zbierają na spacerze jeden przedmiot przyrodniczy, na przykład muszlę, szyszkę, kamień o ciekawym kształcie, pióro albo suchy liść. Każdy przygotowuje do niego etykietę jak w muzeum: nazwa, gdzie został znaleziony, kiedy i co w nim najciekawsze. Przedmioty układacie na stole albo w kartonach jako klasowe muzeum, a uczniowie oprowadzają po nim gości z innej klasy. Przypomnij, że do kolekcji zbieramy tylko to, co już leżało na ziemi, i nie zabieramy żywych zwierząt. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkich tekstów informacyjnych i wypowiadanie się przed grupą.
Prace plastyczne
Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.
Zięba z papierowego talerzyka
- papierowy talerzyk
- brązowy, szary i żółty papier
- farby, kredki, klej, nożyczki
Dzieci malują talerzyk na brązowo lub szaro, a po wyschnięciu doklejają skrzydła z papieru i oko. Najważniejszy jest dziób: każde dziecko wybiera, czym będzie się żywić jego zięba, i wycina dziób gruby do nasion albo cienki do owadów. Pod ptakiem dzieci rysują jego ulubione jedzenie. Z gotowych zięb powstanie wystawa „Wyspa Galapagos”, na której widać, jak różne mogą być dzioby.
Statek Beagle z kartonu
- połowa kartonowego pudełka lub wytłaczanki
- patyczki lub rolki papierowe na maszty
- biały papier na żagle, farby, klej, taśma
Dzieci malują pudełko, które będzie kadłubem statku. Dorosły pomaga wbić lub przykleić taśmą maszty, a dzieci doklejają do nich papierowe żagle. Na burcie można napisać nazwę statku. Statek może potem stać na stoliku przyrody, a na jego pokładzie małe papierowe zwierzęta, które Darwin „przywiózł” z podróży.
Drzewo życia
- duży arkusz papieru
- brązowa farba lub bibuła na pień i gałęzie
- obrazki zwierząt wycięte z gazet lub narysowane przez dzieci
- klej, kredki
Na arkuszu malujecie pień, który rozgałęzia się na kilka dużych konarów. Każdy konar to jedna grupa zwierząt: ptaki, ssaki, ryby, owady. Dzieci przyklejają swoje obrazki na odpowiednich gałęziach i rozmawiają, dlaczego dane zwierzę pasuje właśnie tam. To prosty sposób, by pokazać, że wszystkie zwierzęta są ze sobą spokrewnione jak gałęzie jednego drzewa.
Skrzynka kolekcjonera
- wytłaczanka po jajkach
- farby, kredki
- małe skarby ze spaceru, małe karteczki na podpisy
Dzieci malują wytłaczankę, a po wyschnięciu umieszczają w każdym dołku jeden skarb ze spaceru: kasztan, żołądź, kamyk, kawałek kory, liść. Przy każdym dołku przyklejają karteczkę z rysunkiem lub podpisem. Gotowa skrzynka to mała kolekcja przyrodnicza jak u młodego Darwina. Ta praca jest dla dzieci od 4 lat, bo zawiera drobne elementy.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Wszystkie zabawy możesz poprowadzić w sali gimnastycznej albo w sali przedszkolnej po odsunięciu stolików.
Dżdżownice czują drgania
Dzieci są dżdżownicami i pełzają powoli po dywanie na brzuchach albo na czworakach, z zamkniętymi oczami albo z głową przy podłodze. Gdy cicho zagrasz na flecie lub zaśpiewasz, dżdżownice nie reagują, bo przecież nie słyszą. Gdy jednak uderzysz mocno w podłogę albo zaczniesz tupać, dżdżownice czują drgania i szybko chowają się w swoich norkach, czyli zwijają się w kłębek. Zabawa ćwiczy uważność, reagowanie na bodźce i utrwala ciekawostkę o doświadczeniu Darwina.
Zięby na wyspach
Na podłodze rozłóż kilka szarf jako wyspy, a przy każdej połóż kartkę z innym jedzeniem: nasiona, owady, kwiaty. Dzieci to zięby, które przy muzyce latają między wyspami. Gdy muzyka cichnie, mówisz, czym są: „Zięby z grubym dziobem!”, a te zięby lecą na wyspę z nasionami. Zmieniaj rodzaje dziobów, żeby dzieci za każdym razem musiały pomyśleć, gdzie lecieć. Zabawa łączy ruch z utrwaleniem wiedzy o związku dzioba z jedzeniem.
Fale wokół Beagle’a
Dzieci trzymają chustę animacyjną, a na środku leży statek z papieru albo duża piłka. Przy spokojnej muzyce chusta faluje łagodnie, przy szybszej coraz mocniej, a na hasło „Sztorm!” dzieci starają się, żeby statek nie spadł z chusty. Na hasło „Ląd!” chusta opada i wszyscy wbiegają pod nią jak na wyspę. Zabawa rozwija współpracę, siłę ramion i reagowanie na zmianę tempa muzyki.
Scenariusz zajęć: Dzień Darwina w przedszkolu
| Temat | Mały przyrodnik w podróży z Darwinem |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, kim był Karol Darwin i że podróżował statkiem dookoła świata; dopasowuje kształt dzioba do pokarmu; uważnie obserwuje przedmiot przez lupę; współpracuje z grupą w zabawie ruchowej |
| Pomoce | globus lub mapa, karty z dziobami i pokarmem, szarfy, chusta animacyjna, lupy, szyszki, muszle i pióra, kartki i kredki, bębenek |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): pokazujesz globus i opowiadasz, że dziś wyruszamy w podróż z młodym przyrodnikiem. 2. Historia Darwina (6 minut): krótko o statku Beagle i Wyspach Galapagos, z pokazywaniem trasy na globusie. 3. Ciekawostki (5 minut): zięby, żółwie olbrzymie i dżdżownice, przed każdą pytanie. 4. Dzioby i obiady z Galapagos (8 minut): dopasowywanie dziobów w parach. 5. Zięby na wyspach (7 minut): zabawa ruchowa. 6. Rysuję jak przyrodnik (10 minut): obserwacja przez lupę i rysunek. 7. Dżdżownice czują drgania (4 minuty): krótka zabawa wyciszająca. |
| Zakończenie | Dzieci pokazują swoje rysunki i mówią jedno zdanie o tym, co zauważyły przez lupę, a potem składacie je w księgę przyrodnika grupy. |
| Ewaluacja | Zapytaj, czym płynął Darwin i dlaczego zięby mają różne dzioby. Obserwuj, które dzieci potrafiły uzasadnić dopasowanie dzioba do pokarmu i jak długo skupiały się przy rysowaniu z natury. |
Jeśli w okolicy jest muzeum przyrodnicze albo ogród botaniczny, Dzień Darwina to dobry pretekst do wycieczki albo zajęć muzealnych. Możesz też zaprosić rodzica, który zajmuje się biologią, weterynarią albo ogrodnictwem, żeby pokazał dzieciom prawdziwe okazy przez mikroskop lub lupę. Jeżeli planujesz obserwację żywych zwierząt, na przykład owadów, rób to krótko i delikatnie, a potem wypuść je tam, gdzie zostały znalezione. Przypomnij dzieciom, że przyrodnik dba o zwierzęta, które bada.
Książki, wiersze i piosenki
Uczniom klas 1-3 przeczytaj wybraną opowieść z „Takich sobie bajeczek” Rudyarda Kiplinga, w których autor żartobliwie wyjaśnia, skąd zwierzęta mają swoje cechy. Porozmawiajcie potem, czym bajka różni się od wyjaśnienia naukowca, który obserwuje i sprawdza. Młodszym dzieciom pokaż albumy i encyklopedie przyrodnicze z dużymi zdjęciami zwierząt z biblioteki i porównujcie razem dzioby, łapy i ogony. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Płynie statek, płynie Beagle, Darwin patrzy przez lornetkę. Tu jest żółw, a tam jest ptak, każdy inny, każdy tak.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Gruby dziobek ziarno łupie, cienki dziobek łapie muchę. Każdy ptaszek ma swój dziób, żeby zjeść, co lubi, mógł.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „12 lutego obchodzimy Światowy Dzień Darwina. Będziemy bawić się w przyrodników i poznawać, jak różne są zwierzęta. Prosimy, aby dzieci przyniosły jeden skarb przyrody znaleziony na spacerze, na przykład szyszkę, kasztan, muszlę albo ciekawy kamień, oraz lupę, jeśli macie ją w domu”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer przyrodniczy: dziecko z rodzicem szuka trzech różnych ptaków, drzew albo śladów zwierząt na śniegu i rysuje je w domu. W klasach 1-3 uczniowie mogą razem z rodzicami przygotować etykietę do klasowego muzeum osobliwości.
Rodzice mogą też pomóc w zrobieniu karmnika albo w regularnym dokarmianiu ptaków zimą odpowiednim pokarmem, co pozwoli dzieciom obserwować, które ptaki przylatują i co jedzą. To prawdziwe badanie w duchu Darwina, prowadzone za oknem sali. Zachęć rodziców, żeby rozmawiali z dziećmi o tym, co zauważyły, i odpowiadali na ich pytania „dlaczego?”, a gdy nie znają odpowiedzi, szukali jej razem w książce. Udział w zadaniach jest dobrowolny.
Najczęstsze pytania
Światowy Dzień Darwina obchodzimy 12 lutego. To rocznica urodzin Karola Darwina, który urodził się 12 lutego 1809 roku w Anglii.
Uroczystości ku czci Darwina odbywały się od XIX wieku, a regularne obchody jego urodzin zaczęły się w latach 90. XX wieku w Londynie i w Kalifornii. Dziś święto promuje Międzynarodowa Fundacja Dnia Darwina. Nie jest to święto ustanowione przez państwo ani przez ONZ.
Pobawcie się w przyrodników: obserwujcie skarby przyrody przez lupę, dopasowujcie dzioby ptaków do pokarmu i odbądźcie wyobrażoną podróż statkiem Beagle. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy jeden skarb przyrody ze spaceru, na przykład szyszka, kasztan, muszla albo kamień, i lupa, jeśli jest w domu. Specjalny strój nie jest potrzebny, choć kapelusz podróżnika może dodać zabawie uroku.
Najprościej powiedzieć, że Darwin był przyrodnikiem, który bardzo uważnie oglądał zwierzęta i rośliny i zauważył, że każde z nich pasuje do miejsca, w którym żyje. Przykładem są ptaki z różnymi dziobami, którymi zdobywają różne jedzenie. Na tym etapie nie trzeba wchodzić w szczegóły teorii.
Dodaj komentarz