Dzień Tabliczki Mnożenia (trzeci piątek listopada): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Tabliczki Mnożenia obchodzimy w trzeci piątek listopada, więc co roku wypada innego dnia: w 2025 roku był to 21 listopada, a w 2026 roku przypada 20 listopada. Jego najważniejszy pomysł jest bardzo prosty i bardzo lubiany przez dzieci: tego dnia to uczniowie egzaminują dorosłych z tabliczki mnożenia, a nie odwrotnie. Samo mnożenie to materiał klas 2-3, ale dzień tabliczki mnożenia w przedszkolu też ma sens, jeśli potraktujemy go jako święto liczenia w grupach, par, trójek i równych porcji. Właśnie z takich doświadczeń wyrasta później rozumienie mnożenia. Dlatego w tym wpisie młodsze dzieci nie uczą się tabliczki na pamięć, tylko bawią się w to, co ją poprzedza.

We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, dlaczego jego data się zmieniała, ciekawostki o mnożeniu, które zrozumie nawet przedszkolak, i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Najwięcej typowej tabliczki mnożenia jest w sekcji dla klas 1-3, bo to tam ten dzień naprawdę żyje. W grupach przedszkolnych proponujemy zabawy z liczeniem, porównywaniem i grupowaniem, bez kart pracy i bez presji.

Historia Dnia Tabliczki Mnożenia

Mimo słowa „światowy” w nazwie Dzień Tabliczki Mnożenia narodził się w Polsce. Jego pomysłodawcą jest Andrzej Grabowski, matematyk i twórca edukacyjnych kart do nauki matematyki, a organizatorem akcji jest jego wydawnictwo, Karty Grabowskiego. Pierwsze obchody odbyły się w 2011 roku. Celem od początku było pokazanie, że nauka tabliczki mnożenia może być przygodą, a nie nudnym obowiązkiem, i że można się jej uczyć przez zabawę. Choć organizatorem jest firma, udział w akcji jest bezpłatny dla wszystkich szkół, a zarejestrowane placówki dostają do pobrania materiały: logotypy, bilety egzaminacyjne, wzory certyfikatów i scenariusze gier.

Najbardziej charakterystyczne dla tego dnia jest odwrócenie ról. Uczniowie zostają egzaminatorami i sprawdzają znajomość tabliczki mnożenia u starszych kolegów, nauczycieli, pracowników szkoły, rodziców, a czasem także przechodniów na ulicy. Kto zda egzamin, dostaje imienny certyfikat Eksperta Tabliczki Mnożenia. Szkoły mogą obchodzić święto w jednej klasie, w całej szkole albo wyjść z nim do lokalnej społeczności, na przykład z patrolami egzaminacyjnymi w mieście. Przed samym dniem uczniowie zwykle przez kilka tygodni przygotowują się w grach i zabawach, a po wydarzeniu szkoła może wysłać sprawozdanie i otrzymać dyplom uczestnictwa.

Data święta się zmieniała, co bywa źródłem nieporozumień. Do 2018 roku Dzień Tabliczki Mnożenia wypadał w ostatni piątek września, na przykład 28 września 2018 roku. Potem przez kilka lat obchodzono go w pierwszy piątek października, a obecnie organizator wyznacza go na trzeci piątek listopada. Niektóre kalendarze świąt nietypowych podają stałą datę 20 listopada, ale to tylko data przypadająca w 2026 roku, a nie stała data święta. Przed zaplanowaniem zajęć warto więc sprawdzić termin na stronie organizatora. W Polsce w akcji co roku biorą udział szkoły z całego kraju, często z pomocą bibliotek i samorządów.

Po co obchodzić Dzień Tabliczki Mnożenia z dziećmi

W klasach 2-3 tabliczka mnożenia jest jednym z najważniejszych i najtrudniejszych tematów, a wielu uczniów kojarzy ją z nudnym wkuwaniem i stresem przy odpytywaniu. Dzień Tabliczki Mnożenia odwraca tę sytuację: uczeń staje się ekspertem, który sprawdza dorosłych, a to daje poczucie kompetencji i motywację do ćwiczeń. Gry i zabawy z mnożeniem wspierają rozwój poznawczy, bo uczą dostrzegać wzory, zależności i skróty w liczeniu. Wspólne egzaminowanie, praca w parach i zabawy ruchowe rozwijają też kompetencje społeczne, takie jak cierpliwość, uprzejmość i umiejętność przyjęcia błędu. Dla nauczyciela to okazja, żeby zobaczyć, którzy uczniowie potrzebują więcej wsparcia, bez stawiania ocen.

Przedszkolaki nie uczą się tabliczki mnożenia, ale potrzebują doświadczeń, na których później się ona oprze. Należą do nich liczenie parami, dzielenie po równo, układanie przedmiotów w rzędy, porównywanie, gdzie jest więcej, a gdzie tyle samo, i zauważanie, że trzy talerze po dwa ciastka to razem sześć ciastek. Podstawa programowa wychowania przedszkolnego mówi o liczeniu obiektów, porównywaniu liczebności zbiorów i klasyfikowaniu, a to właśnie jest materiał tego dnia w przedszkolu. Zabawy ruchowe z liczeniem łączą matematykę z rozwojem fizycznym, co bardzo pomaga dzieciom, które trudno utrzymać przy stoliku. Najważniejsze jest to, żeby matematyka od samego początku kojarzyła się z przyjemnością, a nie z lękiem.

Ciekawostki o mnożeniu dla dzieci

Ciekawostki dobierz do wieku: przedszkolakom przeczytaj te o parach i dłoniach, a uczniom te o skrótach i sztuczkach. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, ile palców mają trzy osoby?”.

• Mnożenie to szybkie dodawanie. Trzy razy dwa to to samo, co dwa dodać dwa dodać dwa.
• Wszystko, co mamy parami, można liczyć dwójkami. Dwoje oczu, dwoje uszu, dwie ręce i dwie nogi, a u dwóch dzieci jest już czworo oczu.
• Kolejność nie ma znaczenia. Trzy razy cztery to tyle samo, co cztery razy trzy, więc prawie połowę tabliczki znasz już za darmo.
• Mnożenie przez jeden niczego nie zmienia. Pięć razy jeden to po prostu pięć.
• Mnożenie przez zero zawsze daje zero. Jeśli mamy pięć pustych talerzy, to razem mamy na nich zero ciastek.
• Mnożenie przez dziesięć jest bardzo łatwe. Wystarczy dopisać zero na końcu: siedem razy dziesięć to siedemdziesiąt.
• Wyniki mnożenia przez pięć kończą się na zero albo pięć. Można to sprawdzić, licząc piątkami na palcach obu rąk.
• Tabliczkę mnożenia przez dziewięć można policzyć na palcach. Rozkładamy dziesięć palców i zginamy ten, przez który mnożymy, a palce po lewej to dziesiątki, po prawej jedności.
• Tabliczki mnożenia znano już w starożytności. Bardzo dawno temu w Mezopotamii zapisywano je na glinianych tabliczkach.
• W różnych krajach tabliczka ma różną długość. W Polsce uczymy się jej zwykle do dziesięciu razy dziesięć, a w niektórych krajach do dwunastu razy dwanaście.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Dwu- i trzylatki nie liczą jeszcze w grupach, ale mogą doświadczać par, porcji i tego, że każdy dostaje tyle samo. Wszystkie przedmioty mają być duże, bez nakrętek, koralików i drobnych klocków, które mieszczą się w buzi.

Wszystko ma parę

Przygotuj koszyk z parami rzeczy: dwie rękawiczki, dwa kapcie, dwie skarpetki, dwie łyżki, dwa duże klocki. Wyjmujesz jedną rzecz, a dzieci szukają w koszyku jej pary i układają obie obok siebie na dywanie. Potem liczycie razem „jeden, dwa” przy każdej parze. Na koniec dzieci pokazują pary na sobie: dwie ręce, dwie nogi, dwoje oczu i dwoje uszu. Zabawa wprowadza pojęcie pary i liczenia do dwóch, a przy okazji ćwiczy dopasowywanie i spostrzegawczość.

Każdy miś dostaje tyle samo

Posadź przy stoliku trzy pluszaki i postaw przed każdym papierowy talerzyk. Dzieci dostają duże drewniane klocki albo woreczki gimnastyczne, które udają ciastka, i rozdają je misiom tak, żeby każdy dostał dwa. Potem sprawdzacie, czy na każdym talerzu jest tyle samo, i poprawiacie, jeśli któryś miś ma więcej. Zapytaj, czy misie są zadowolone, gdy mają tyle samo. Zabawa uczy dzielenia po równo i porównywania liczebności, a także buduje poczucie sprawiedliwości.

Po dwa do koszyka

Rozsyp na dywanie kolorowe piłeczki albo woreczki gimnastyczne i ustaw kilka koszyków lub pudełek. Dzieci zbierają piłeczki, ale mogą wrzucić do koszyka tylko dwie naraz, jedną w każdej ręce. Przy każdym wrzucie mówicie razem „raz, dwa, hop!”. Gdy wszystkie piłki są zebrane, zaglądacie do koszyków i podziwiacie, ile się uzbierało. Zabawa ćwiczy chwytanie oburącz, liczenie do dwóch i koordynację ruchów.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki zaczynają liczyć przedmioty i porównywać zbiory, więc możemy tworzyć pierwsze równe grupy i powtarzające się wzory.

Nakrywamy do stołu

Ustaw przy stoliku cztery krzesła z pluszakami i daj dzieciom zestawy do nakrywania: talerzyki, kubeczki, łyżki i serwetki. Dzieci nakrywają do stołu tak, żeby każdy gość miał jeden talerz, jeden kubek i jedną łyżkę, a potem liczycie, ile razem jest talerzy, kubków i łyżek. Następnie dochodzi zadanie trudniejsze: każdy gość ma dostać dwie serwetki, bo jest bardzo łakomy. Dzieci liczą, ile serwetek potrzeba razem. Zabawa uczy przyporządkowywania jeden do jednego i pierwszego liczenia w równych grupach.

Kropki biedronek

Wytnij z czerwonego papieru kilka dużych biedronek z czarną kreską przez środek grzbietu. Dzieci dostają czarne kółka z papieru i przyklejają kropki tak, żeby po obu stronach kreski było tyle samo. Potem liczycie kropki po jednej stronie, po drugiej i razem, na przykład dwie i dwie to cztery. Porównajcie biedronki i ułóżcie je od tej, która ma najmniej kropek, do tej, która ma najwięcej. Zabawa ćwiczy symetrię, liczenie i pierwsze podwajanie liczb.

Rytmiczne korale

Przygotuj długi sznurek rozłożony na podłodze i duże klocki w dwóch lub trzech kolorach. Układasz początek wzoru, na przykład czerwony, czerwony, niebieski, czerwony, czerwony, niebieski, a dzieci kontynuują go po kolei. Potem możesz zaproponować wzór z trzech elementów albo poprosić dzieci, żeby same wymyśliły swój rytm. Na koniec liczycie, ile jest niebieskich klocków i ile czerwonych. Zabawa rozwija dostrzeganie powtarzających się wzorów, które są podstawą późniejszego liczenia w grupach.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Pięcio- i sześciolatki potrafią już liczyć do dziesięciu i dalej, więc mogą liczyć dwójkami i piątkami, układać przedmioty w rzędy i rozwiązywać proste zadania z życia.

Rzędy i kolumny

Każde dziecko dostaje kilkanaście nakrętek albo klocków i kartkę z narysowanymi kratkami. Mówisz: „Ułóż trzy rzędy po cztery nakrętki”, a dzieci układają je w kratkach i liczą, ile mają razem. Potem obracają kartkę i sprawdzają, że teraz mają cztery rzędy po trzy, a nakrętek jest nadal tyle samo. Na koniec możesz zapytać, na ile sposobów da się ułożyć w równych rzędach dwanaście nakrętek. Nakrętki są tylko dla starszych dzieci, a przy młodszych grupach zastąp je dużymi klockami. Zabawa buduje obraz mnożenia jako prostokąta i pokazuje, że kolejność czynników nie zmienia wyniku.

Sklepik z paczkami

Przygotuj stoisko, na którym produkty sprzedaje się tylko w paczkach: jabłka po trzy w torebce, jajka po sześć w opakowaniu, klocki po pięć w pudełku. Dzieci są klientami i dostają zadanie, na przykład „Kup dwie torebki jabłek” albo „Kup tyle klocków, żeby mieć dziesięć”. Po zakupie liczą, ile sztuk mają razem, a sprzedawca sprawdza, czy się zgadza. Zabawa pokazuje mnożenie w codziennych sytuacjach i uczy liczenia w grupach.

Ile nóg jest w sali?

Przygotuj obrazki zwierząt: kury, psy, pająki i ślimaki, a dzieci najpierw ustalają, ile nóg ma każde z nich. Potem losujesz dwie lub trzy karty tego samego zwierzęcia, na przykład trzy kury, a dzieci liczą, ile nóg mają razem, pomagając sobie palcami albo klockami. Na koniec liczycie nogi wszystkich dzieci w grupie, stojąc w kole i licząc dwójkami. Zabawa łączy wiedzę przyrodniczą z liczeniem i pierwszym dodawaniem jednakowych liczb.

Zajęcia dla klas 1-3

W klasach 2-3 Dzień Tabliczki Mnożenia może być wielkim szkolnym wydarzeniem, a pierwszaki mogą w nim uczestniczyć, licząc dwójkami, piątkami i dziesiątkami.

Klasa egzaminatorów

Na kilka dni przed świętem uczniowie przygotowują własne bilety egzaminacyjne: kartki z pięcioma działaniami z tabliczki mnożenia i miejscem na podpis egzaminatora. W dniu święta w parach wyruszają do innych klas, do pokoju nauczycielskiego, do sekretariatu i do kuchni i egzaminują dorosłych. Za zdany egzamin wręczają przygotowany przez siebie dyplom Eksperta Tabliczki Mnożenia, a za niezdany zaproszenie na poprawkę. Przed wyjściem przećwiczcie grzeczne zwroty i to, jak powiedzieć komuś, że się pomylił, żeby nie było mu przykro. Zajęcia dają uczniom poczucie kompetencji i zmuszają ich do bardzo dokładnego sprawdzania wyników.

Tajemnice kwadratu stu kratek

Każdy uczeń dostaje kartkę z tabelą liczb od 1 do 100. Najpierw koloruje na żółto wszystkie wyniki mnożenia przez dwa, potem otacza kółkiem wyniki mnożenia przez pięć, a na końcu zaznacza wyniki mnożenia przez dziesięć. Uczniowie opowiadają, jakie wzory zobaczyli: paski, kolumny, powtarzające się końcówki. W drugiej części mogą wybrać inną liczbę, na przykład trzy albo dziewięć, i sprawdzić, jaki wzór tworzą jej wyniki. Zajęcia pokazują, że tabliczka mnożenia ma swój porządek, który ułatwia zapamiętywanie.

Bingo mnożenia

Uczniowie rysują planszę z dziewięcioma polami i wpisują w nie dowolne wyniki z tabliczki mnożenia, które wybierają z listy na tablicy. Ty losujesz i czytasz działania, na przykład „cztery razy sześć”, a uczniowie szukają wyniku na swojej planszy i zakreślają go. Kto pierwszy zakreśli trzy pola w linii, woła „Bingo!” i odczytuje działania, które je dały. Kolejne rundy można prowadzić z uczniami w roli prowadzącego. Gra ćwiczy szybkie przypominanie sobie wyników i uważne słuchanie.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym kształty wycinasz wcześniej sama.

Łąka kwiatów po pięć płatków

• kolorowy papier z wyciętymi płatkami
• zielone paski papieru na łodyżki
• duży arkusz, klej, kredki

Dzieci naklejają na arkusz kwiaty, a każdy kwiat ma dokładnie pięć płatków. Młodsze dzieci liczą płatki przy każdym kwiatku, a starsze liczą piątkami płatki całej łąki: pięć, dziesięć, piętnaście. Uczniowie mogą podpisać pod łąką działanie, na przykład „6 razy 5 to 30”. Łąka wisi potem w sali jako żywa ilustracja mnożenia przez pięć.

Pająki i ich nogi

• czarne koła z papieru na ciała pająków
• paski czarnego papieru na nogi
• klej, białe kredki na oczy

Każde dziecko robi jednego pająka, przyklejając mu osiem nóg z pasków papieru, a potem rysuje oczy. Grupa wiesza pająki na wspólnej pajęczynie narysowanej na arkuszu. Starsze dzieci liczą, ile nóg mają dwa, trzy i cztery pająki, a uczniowie zapisują to jako mnożenie. Przedszkolaki mogą liczyć nogi pojedynczo, a starsze dzieci po dwie.

Wachlarz tabliczki

• pasek brystolu podzielony na dziesięć pól
• kredki, flamastry
• spinacz albo zszywacz (obsługuje dorosły)

Uczniowie wybierają jedną liczbę, na przykład siedem, i wpisują na kolejnych polach paska wyniki jej mnożenia: siedem, czternaście, dwadzieścia jeden i tak dalej. Każde pole ozdabiają innym kolorem, a potem składają pasek w harmonijkę i spinają dół, tak żeby powstał wachlarz. Wachlarz służy jako ściągawka na czas ćwiczeń, a kiedy uczeń zapamięta wyniki, może go podarować młodszemu koledze. Klasa może zrobić wachlarze dla wszystkich liczb od dwóch do dziesięciu.

Biedronki bliźniaczki

• kartka złożona na pół
• czerwona i czarna farba, pędzel

Dzieci malują na jednej połowie kartki połowę biedronki z kilkoma kropkami, dopóki farba jest mokra. Potem składają kartkę i mocno dociskają, a po otwarciu widzą całą biedronkę z kropkami po obu stronach. Liczycie kropki po jednej stronie i razem, odkrywając, że liczba się podwoiła. Z tą pracą dobrze radzą sobie nawet najmłodsze dzieci.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Liczenie w ruchu to najlepszy sposób, żeby liczby weszły dzieciom w nogi i ręce, a nie tylko do głowy.

Klaszczemy co trzeci

Dzieci stoją w kole i liczą po kolei na głos, każde kolejną liczbę. Przy każdej liczbie z tabliczki mnożenia przez trzy, czyli trzy, sześć, dziewięć, dziecko zamiast mówić klaszcze w dłonie. Z młodszymi dziećmi zacznij od klaskania co drugi, a z uczniami możesz wprowadzić trudniejsze wersje: klaskanie przy wielokrotnościach trzech i tupanie przy wielokrotnościach pięciu. Kto się pomyli, nie odpada, tylko cała grupa zaczyna od nowa. Zabawa ćwiczy uwagę, rytm i przygotowuje do zapamiętania kolejnych wyników.

Skaczemy po liczbach

Ułóż na podłodze z taśmy malarskiej albo kartek ścieżkę z liczbami od 1 do 20 albo do 30. Dzieci przeskakują po niej, ale nie na każdą liczbę: najpierw co dwie, potem co pięć, a starsze także co trzy albo co cztery. Przy każdym lądowaniu mówią liczbę na głos. Przedszkolaki mogą skakać obunóż po kolejnych polach i liczyć, a uczniowie ścigają się, kto pierwszy dojdzie do końca, skacząc co cztery. Zabawa łączy ruch z liczeniem i pokazuje, że mnożenie to równe skoki na osi liczbowej.

Marsz parami i trójkami

Włącz marszową muzykę, a dzieci maszerują swobodnie po sali. Gdy muzyka milknie, mówisz liczbę, na przykład „dwójki!”, a dzieci jak najszybciej łączą się w pary i trzymają za ręce. Potem liczycie, ile jest par i ile dzieci razem, a jeśli ktoś zostaje bez pary, dołącza do ciebie. Kolejne rundy to trójki, czwórki i piątki. Zabawa uczy grupowania i szybkiej reakcji, a uczniom pokazuje, że liczba grup razy liczba osób w grupie daje całą klasę.

Scenariusz zajęć: Dzień Tabliczki Mnożenia w klasie 2

Temat	Jesteśmy ekspertami tabliczki mnożenia
Grupa wiekowa	klasa 2 (w przedszkolu zamień kroki 3, 5 i 6 na zabawy „Rzędy i kolumny”, „Sklepik z paczkami” i „Ile nóg jest w sali?”)
Czas	około 45 minut
Cele	uczeń rozumie mnożenie jako dodawanie jednakowych składników; zna wyniki mnożenia przez 2, 5 i 10; dostrzega, że kolejność czynników nie zmienia wyniku; potrafi sprawdzić cudzy wynik uprzejmie i dokładnie
Pomoce	kartki z tabelą od 1 do 100, kredki, nakrętki lub klocki, kartki w kratkę, bilety egzaminacyjne, dyplomy, taśma malarska
Przebieg	1. Wprowadzenie (5 minut): opowiadasz, że dziś uczniowie egzaminują dorosłych, i pytasz, gdzie w życiu mnożymy. 2. Ciekawostki (5 minut): mnożenie jako szybkie dodawanie, zamiana czynników, mnożenie przez zero. 3. Rzędy i kolumny (8 minut): układanie nakrętek w prostokąty i zapisywanie działań. 4. Marsz parami i trójkami (5 minut): zabawa ruchowa z liczeniem grup. 5. Tajemnice kwadratu stu kratek (10 minut): kolorowanie wyników mnożenia przez 2, 5 i 10. 6. Próbny egzamin (9 minut): uczniowie w parach egzaminują się nawzajem biletami egzaminacyjnymi. 7. Przygotowanie do wyjścia (3 minuty): ćwiczycie zwroty grzecznościowe przed egzaminowaniem dorosłych.
Zakończenie	Każdy uczeń dostaje dyplom Młodszego Egzaminatora i zabiera bilet egzaminacyjny dla rodzica.
Ewaluacja	Uczniowie zaznaczają na kartce buźką, które działania szły im łatwo, a które trudno. Obserwuj, kto korzystał z zamiany czynników i kto sprawdzał wyniki kolegi uprzejmie i dokładnie.

Jeśli chcesz, żeby twoja szkoła oficjalnie dołączyła do akcji, zarejestruj ją wcześniej na stronie organizatora, bo termin rejestracji zamyka się kilka dni przed świętem. Nie jest to jednak konieczne, żeby przeprowadzić zajęcia w klasie. Pamiętaj, żeby egzaminowanie dorosłych było zabawą, a nie sprawdzianem: dorosły, który się pomyli, dostaje zaproszenie na poprawkę, a nie złą ocenę. Uczniom, którzy mają z tabliczką trudność, daj rolę egzaminatora z kartą odpowiedzi, dzięki czemu też poczują się ekspertami.

Książki, wiersze i piosenki

Nie znamy książki dla dzieci w tym wieku, która byłaby w całości poświęcona tabliczce mnożenia i której tytuł moglibyśmy z pełnym przekonaniem polecić. Zamiast tego zajrzyj do szkolnej biblioteki po zbiory zagadek matematycznych dla klas 1-3 i wybierz te, które dotyczą liczenia w grupach. Z przedszkolakami możesz korzystać z dowolnych książeczek obrazkowych, w których da się liczyć zwierzęta, nogi, łapki i kropki. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie i w klasie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Dwie rączki, dwie nóżki, dwoje oczu, dwa uszka. Policz je u dwojga dzieci, cztery, cztery, czas leci!
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Raz, dwa, trzy, dziś egzaminator to ty. Pytasz mamę, pytasz tatę, kto odpowie, ma zapłatę: dyplom z pieczątką i wielką piątką!

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wyślij przez dziennik informację: „W piątek obchodzimy Światowy Dzień Tabliczki Mnożenia. Tego dnia to dzieci egzaminują dorosłych, więc prosimy o przygotowanie się i przyjęcie egzaminu od swojego dziecka w domu. Dziecko przyniesie bilet egzaminacyjny i dyplom do wręczenia.”. Jako zadanie do domu uczniowie klas 2-3 egzaminują rodziców, dziadków albo starsze rodzeństwo i wręczają im dyplomy, a następnego dnia opowiadają w klasie, jak poszło. Przedszkolakom zaproponuj rodzinną zabawę w liczenie par w domu: skarpetek, butów, rękawiczek, a potem narysowanie ich na kartce. Warto dodać do informacji prośbę, żeby rodzice nie poprawiali dziecka surowo, jeśli się pomyli, tylko wspólnie sprawdzili wynik.

Chętnych rodziców możesz zaprosić do szkoły w dniu święta jako egzaminowanych gości, co dla uczniów jest wielką atrakcją. Rodzic, który na co dzień pracuje z liczbami, na przykład w sklepie, w banku albo na budowie, może opowiedzieć, gdzie w pracy przydaje mu się mnożenie. Przedszkole może zorganizować krótkie popołudnie gier matematycznych z rodzicami, z kostkami, kartami i klockami. Udział rodziców ma być dobrowolny, a nikt nie powinien czuć się zawstydzony, jeśli czegoś nie pamięta.

Najczęstsze pytania