Dzień Dziadka (22 stycznia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Dziadka obchodzimy w Polsce 22 stycznia, czyli dzień po Dniu Babci. W wielu placówkach oba święta łączy się w jedną uroczystość, na którą zaprasza się dziadków do sali, ale warto dać dziadkom także ich własne zajęcia. Dzień dziadka w przedszkolu to dobra okazja, żeby porozmawiać o tym, czym zajmowali się dziadkowie, gdy byli mali, w co się bawili i czego mogą nauczyć wnuki. Dla dzieci dziadek bywa mistrzem od majsterkowania, spacerów, opowieści i cierpliwego czekania, i właśnie te role wykorzystujemy w zabawach.

We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, skąd się wzięła data 22 stycznia, ciekawostki o dawnym dzieciństwie do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut z udziałem dziadków, pewne tytuły książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Osobno piszemy o tym, jak przygotować zajęcia, gdy w grupie są dzieci, które dziadka nie mają albo widują go rzadko. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania.

Historia Dnia Dziadka

Dzień Dziadka nie ma jednego twórcy ani daty ustanowienia w żadnym dokumencie, bo to święto zwyczajowe, które wyrosło z Dnia Babci. Najczęściej opowiada się, że pomysł dnia dla babć pojawił się w 1964 roku na łamach tygodnika „Kobieta i Życie”. Rok później, 21 stycznia 1965 roku, dziennikarz „Expressu Poznańskiego” wręczył w Poznaniu tort i kwiaty aktorce Mieczysławie Ćwiklińskiej, która grała wtedy rolę babci w sztuce „Drzewa umierają stojąc”. Wydarzenie opisała także warszawska prasa i od tej chwili zwyczaj świętowania babć zaczął się szerzyć po całym kraju. Tak mówią relacje, które przytaczają dziś serwisy historyczne, choć szczegóły tej opowieści bywają różnie podawane.

Dziadkowie dostali swój dzień później i tu źródła się rozchodzą. Tygodnik „Do Rzeczy” pisze, że na początku lat 70. Telewizja Polska ogłosiła konkurs na datę Dnia Dziadka, a ostatecznie wybrano 22 stycznia, żeby oba święta stały obok siebie. Radio RMF FM podaje z kolei, że Dzień Dziadka wprowadzono dopiero około 1981 roku. Pewne jest jedno: od dawna oba dni obchodzi się w Polsce jeden po drugim, a w przedszkolach często łączy się je w jedną uroczystość. Zamiast podawać dzieciom konkretny rok, wystarczy powiedzieć, że święto dziadków obchodzili już ich rodzice, gdy sami chodzili do przedszkola.

W innych krajach dzień dziadków wypada w różnych terminach. W Stanach Zjednoczonych święto dziadków ustanowił oficjalnie prezydent Jimmy Carter w 1978 roku. Od 2021 roku Kościół katolicki obchodzi też Światowy Dzień Dziadków i Osób Starszych, który ustanowił papież Franciszek. Przypada on w czwartą niedzielę lipca, blisko wspomnienia świętych Joachima i Anny, dziadków Jezusa, więc to inne święto niż polski Dzień Dziadka i nie ma stałej daty. W polskich przedszkolach i szkołach świętuje się 22 stycznia i na tę datę przygotowaliśmy ten materiał.

Po co obchodzić Dzień Dziadka z dziećmi

Dziadek jest dla dziecka często pierwszym przewodnikiem po przeszłości: pamięta czasy bez telefonów komórkowych, wie, jak naprawić rower, i ma czas na długą rozmowę. Zajęcia wokół Dnia Dziadka budują więź między pokoleniami i szacunek dla osób starszych, czyli pracują w sferze emocjonalnej i społecznej. Dzieci uczą się, że starsza osoba ma swoją historię, umiejętności i uczucia, a nie jest tylko kimś, kto odbiera je z przedszkola. Przy okazji ćwiczą wdzięczność, bo przygotowują coś dla drugiej osoby i czekają na jej reakcję. Dla wielu dzieci to także pierwsza okazja, żeby publicznie powiedzieć bliskiej osobie coś miłego.

Drugi cel to rozwój poznawczy i mowa. Porównywanie dawnych i dzisiejszych przedmiotów uczy dostrzegania zmian w czasie, a rozmowa o zdjęciach z albumu ćwiczy opowiadanie i zadawanie pytań. Zabawy z narzędziami z drewna, klockami i nakrętkami rozwijają sprawność rąk, a spacery i gry podwórkowe dawnych lat dają dużo ruchu. Pamiętaj, że rodziny są różne: niektóre dzieci mieszkają z dziadkiem, inne widują go raz w roku, a jeszcze inne straciły go albo nigdy go nie poznały. Dlatego w zajęciach zawsze mówimy też o „bliskiej starszej osobie”, która może być prababcią, sąsiadem, wujkiem albo przyjacielem rodziny.

Ciekawostki o dziadkach i dawnym dzieciństwie dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, a przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy dziadek miał w dzieciństwie tablet?”. Najlepiej, gdy odpowiedzi szukacie razem, a potem dzieci sprawdzają je w domu, pytając swoich dziadków.

• Dziadek to tata twojej mamy albo twojego taty. Każde dziecko może mieć dwóch dziadków, a tata dziadka to pradziadek.
• Dzień Dziadka jest dzień po Dniu Babci. Babcie świętują 21 stycznia, dziadkowie 22 stycznia, dlatego w przedszkolach często świętuje się oba dni razem.
• Gdy dziadkowie byli mali, telefon wisiał na ścianie albo stał na stoliku. Miał kabel i tarczę z cyframi, którą kręciło się palcem, a nie ekran.
• Dawniej zdjęcia robiło się na kliszę. Na gotowe zdjęcia czekało się kilka dni, więc nikt nie robił ich setek, tylko kilka na ważne okazje.
• Dzieci dawno temu bawiły się na podwórku w klasy, w berka i w kapsle. Kapsle to metalowe zakrętki od butelek, które pstrykało się palcem po narysowanej trasie.
• Wiele zabawek dziadkowie robili sami. Z patyka i kawałka kory powstawała łódka, a z pudełka samochód.
• Włosy siwieją, gdy się starzejemy. Siwe albo białe włosy nie bolą, to zwykła zmiana, która przychodzi z wiekiem.
• W wielu krajach dziadkowie mają swoje święto, ale w innym terminie. W Polsce to 22 stycznia, a w Kościele katolickim jest też Dzień Dziadków w lipcu.
• Dziadek też kiedyś chodził do przedszkola albo do szkoły. Zapytaj go, jak wyglądała jego sala i jak miała na imię jego pani.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsi najlepiej reagują na proste czynności, które znają z domu: noszenie kapelusza, chodzenie o lasce, czytanie gazety. Wszystkie pomoce mają być duże, bez drobnych elementów, guzików i nakrętek, które mieszczą się w buzi.

Dziadkowy kapelusz

Przygotuj duży kapelusz albo czapkę z daszkiem i połóż ją na środku koca. Każde dziecko po kolei zakłada kapelusz, a grupa mówi razem: „Idzie dziadek na spacerek, tup, tup, tup”. Dziecko w kapeluszu robi kilka kroków w kółku, macha ręką na do widzenia i oddaje kapelusz następnej osobie. Zabawa uczy czekania na swoją kolej i ośmiela dzieci, które nie lubią występować, bo każdy robi to samo, krótko i w bezpiecznym kole. Dzieci, które nie chcą zakładać kapelusza, mogą go tylko przekazać dalej.

Gazeta dziadka

Rozdaj dzieciom całe płachty starej gazety. Najpierw „czytacie” je jak dziadek w fotelu, trzymając gazetę w obu rękach, potem gazeta szeleści cicho, a potem głośno. Następnie dzieci zwijają ją w kulę, rzucają do dużego kosza i na koniec razem sprzątacie wszystkie kule. Zabawa rozwija sprawność rąk, uczy słów cicho i głośno, a sprzątanie po zabawie to dobra okazja do pochwały. Pilnuj, żeby dzieci nie wkładały kawałków gazety do buzi.

Tik-tak, zegar dziadka

Opowiedz, że u dziadka w pokoju stoi duży zegar, który głośno tyka. Dzieci stają w kole, kiwają się na boki i mówią „tik-tak” w wolnym rytmie, który wybijasz na bębenku. Gdy przestajesz grać, zegar „śpi” i wszyscy zamierają, a po uderzeniu „bim-bam” zegar się budzi i dzieci podskakują. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, poczucie rytmu i koncentrację, a przy okazji uczy wyrazu dźwiękonaśladowczego, który łatwo powtórzyć w domu dziadkowi.

Zabawy dla 3- i 4-latków

W tym wieku dzieci chętnie odgrywają role i opowiadają o swojej rodzinie, więc zabawy łączą ruch, rozmowę i proste zadania rąk.

Warsztat dziadka

Z kartonów i klocków zbudujcie warsztat, a na stole połóż drewniane i plastikowe narzędzia z kącika konstrukcyjnego, klocki do skręcania i kawałki tektury. Dzieci w małych grupach „naprawiają” krzesło lalki, wóz z klocków albo domek z kartonu. Przed zabawą ustalcie zasadę, że prawdziwe narzędzia obsługuje tylko dorosły, a my bawimy się zabawkowymi. Podczas pracy nazywaj czynności: przykręcam, stukam, mierzę, sklejam. Zabawa rozwija motorykę małą, słownictwo i współpracę, a dzieci z ochotą opowiadają potem, co dziadek naprawia w domu.

Jak dziadek był mały

Przygotuj dwa pudełka: w jednym przedmioty dzisiejsze (plastikowy telefon zabawkowy, latarka, samochodzik), w drugim obrazki rzeczy dawnych, na przykład telefonu z tarczą, lampy naftowej, drewnianego wózka. Dzieci losują przedmiot albo obrazek i próbują zgadnąć, do czego służył i czy dziadek mógł się tym bawić, gdy był mały. Mów prosto: „Dawno temu telefony miały kabel i nie robiły zdjęć”. Zabawa rozwija pojęcie czasu i ciekawość, a pytanie „A jak było u twojego dziadka?” możesz zostawić na rozmowę w domu.

Wędrówka z dziadkiem

Wybierz jedno dziecko na dziadka, który prowadzi grupę na spacer po sali, a pozostałe dzieci idą za nim w rzędzie. Dziadek pokazuje ruchy: przechodzimy przez strumyk szerokim krokiem, schylamy się pod gałęzią, zatrzymujemy się i nasłuchujemy ptaków, wspinamy się pod górkę. Po kilku ruchach zmieniacie przewodnika. Zabawa uczy naśladowania i prowadzenia grupy, a rozmowa po niej o tym, dokąd dzieci chodzą z dziadkiem na spacer, rozwija mowę.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już słuchać dłuższych opowieści, porównywać i przestrzegać reguł gry, więc tu wprowadzamy dawne zabawy podwórkowe i rozmowę o upływie czasu.

Kapsle na trasie

Narysuj kredą na podłodze albo ułóż z taśmy malarskiej krętą trasę wyścigową. Zamiast metalowych kapsli użyj dużych nakrętek od butelek. Dzieci na zmianę pstrykają swoją nakrętkę palcem wskazującym, a kto wypadnie z trasy, wraca do poprzedniego miejsca. Opowiedz, że w taką grę bawili się dziadkowie na podwórkach, gdy nie było jeszcze gier na ekranie. Zabawa ćwiczy precyzję ruchu palców, cierpliwość i przestrzeganie reguł, a dzieci mogą ją potem pokazać dziadkom albo zapytać ich o własne zasady.

Kiedyś i dziś

Przygotuj pary obrazków: pralka z bębnem i tara do prania, telefon komórkowy i telefon z tarczą, samochód dziś i dawny samochód, lampa i świeca. Dzieci w parach łączą obrazki, które służą do tego samego, a potem układają je na osi czasu: po lewej dawniej, po prawej dziś. Zapytaj, co jest lepsze w dawnych przedmiotach, a co w dzisiejszych, i przyjmij każdą rozsądną odpowiedź. Zabawa uczy porównywania, klasyfikowania i uzasadniania swojego zdania.

Laurka z odciskiem ręki

Każde dziecko odrysowuje na kartce swoją dłoń i ozdabia ją, a potem liczy palce i przy każdym palcu dopisuje z twoją pomocą albo rysuje jedną rzecz, którą lubi robić z dziadkiem. Dzieci, które nie mają dziadka, robią laurkę dla innej bliskiej starszej osoby. W kole każde dziecko pokazuje swoją dłoń i mówi jedno zdanie o dziadku. Zabawa ćwiczy liczenie do pięciu, wypowiadanie się przed grupą i dostrzeganie tego, co w relacji jest ważne.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, pisać krótkie teksty i zadawać pytania, więc Dzień Dziadka może być małym projektem historii rodzinnej.

Wywiad z dziadkiem

Wspólnie ułóżcie pięć pytań do dziadka albo bliskiej starszej osoby, na przykład: „W co bawiłeś się jako dziecko?”, „Jak wyglądała twoja szkoła?”, „Jaka była twoja ulubiona książka?”. Uczniowie zapisują pytania na kartce, a w domu notują odpowiedzi albo proszą dorosłego o pomoc w zapisie. Następnego dnia każdy czyta jedną najciekawszą odpowiedź, a klasa szuka podobieństw i różnic. Zajęcia uczą formułowania pytań, słuchania i zapisywania informacji, a przy okazji budują rozmowę w domu.

Drzewo rodziny

Narysuj na tablicy proste drzewo z trzema piętrami: ja, rodzice, dziadkowie. Uczniowie wykonują własne drzewo na kartce A4 i wpisują imiona, a tam, gdzie nie wiedzą, zostawiają puste miejsce do uzupełnienia w domu. Uprzedź klasę, że każde drzewo może wyglądać inaczej, bo rodziny są różne, i nikt nie musi pokazywać swojej pracy innym. Zajęcia porządkują pojęcia pokrewieństwa, uczą czytania prostego schematu i pokazują, że każdy ma swoją historię.

Ile lat ma dziadek?

Uczniowie w parach dostają karty z wymyślonymi postaciami: dziadek Jan urodził się pięćdziesiąt lat przed wnukiem, wnuczek ma siedem lat, i tak dalej. Liczą, ile lat ma każdy dziadek, kto jest najstarszy i o ile lat. Potem możesz dodać zadanie z kalendarza: ile dni dzieli Dzień Babci od Dnia Dziadka, a ile Dzień Dziadka od twoich urodzin. Zajęcia ćwiczą dodawanie, odejmowanie i orientację w kalendarzu na przyjaznym, rodzinnym przykładzie, bez pytania o wiek prawdziwych dziadków.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Wszystkie prace mogą trafić do dziadków jako prezent.

Krawat dla dziadka

• szablon krawata z brystolu
• farby, pędzle, stemple z ziemniaka albo korka
• wstążka albo sznurek do zawieszenia (zawiązuje dorosły)

Dzieci malują krawat na jeden kolor, a po wyschnięciu stemplują na nim kropki, paski albo kratkę. Dorosły przykleja z tyłu kawałek wstążki, tak żeby krawat dało się przypiąć do swetra dziadka spinaczem albo powiesić na wieszaku. Nie zakładaj krawatów na szyję dzieciom, bo sznurki przy szyi są niebezpieczne. Z pomocą dorosłego tę pracę wykonają nawet dwulatki, pod warunkiem że stemple są duże.

Ramka na zdjęcie z nakrętek

• tekturowa ramka wycięta z pudełka
• kolorowe nakrętki, klej magik albo gęsty klej wikolowy
• farby i pędzle

Dzieci malują ramkę i czekają, aż wyschnie, a potem przyklejają na niej nakrętki w dowolny wzór. W środku umieszczają rysunek „Ja i dziadek” albo zdjęcie przyniesione z domu. Ta praca jest dla dzieci od trzech lat, bo nakrętki mieszczą się w buzi młodszych. Klej na gorąco obsługuje wyłącznie dorosły, najlepiej gdy dzieci są w innej części sali.

Wąsy i okulary dziadka

• brystol w kolorze szarym, białym i czarnym
• patyczki do szaszłyków ze ściętym ostrzem albo słomki
• nożyczki, klej, taśma

Starsze dzieci wycinają z brystolu wąsy i okulary według szablonu, a dorosły przykleja je taśmą do słomki. Z takimi rekwizytami dzieci robią sobie zdjęcia, odgrywają scenki i występują dla dziadków podczas uroczystości. Przy okazji porozmawiajcie o tym, że dziadkowie wyglądają różnie: jedni mają wąsy, inni brodę, a jeszcze inni nie noszą okularów. Praca ćwiczy wycinanie po linii i jest pretekstem do zabawy teatralnej.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Najlepiej, gdy dzieci mają przy sobie rekwizyty z prac plastycznych, na przykład wąsy na patyczku, bo rola od razu dodaje im energii i odwagi.

Dziadek, dziadek, co robisz?

Jedno dziecko jest dziadkiem i stoi przodem do ściany, a reszta grupy stoi na drugim końcu sali. Dzieci pytają chórem: „Dziadku, dziadku, co robisz?”, a dziadek odpowiada, na przykład „rąbię drewno”, „łowię ryby” albo „piłuję deskę”. Wszyscy naśladują czynność i przesuwają się krok bliżej, a gdy dziadek odpowie „idę na obiad!”, odwraca się i łapie dzieci, które uciekają na swoje miejsce. Zabawa łączy pantomimę, reakcję na sygnał i bieg.

Spacer z laską i bez

Ustaw tor z krzeseł, szarf i woreczków gimnastycznych. Dzieci przechodzą go najpierw szybko, potem wolno i ostrożnie, jakby szły po śliskim chodniku zimą, a na koniec w parach, trzymając się za ręce jak wnuk, który pomaga dziadkowi. Porozmawiajcie, dlaczego starszym osobom czasem trudniej się chodzi i jak można im pomóc, na przykład trzymając drzwi albo idąc wolniej. Zabawa rozwija równowagę i kontrolę tempa ruchu oraz uczy uważności wobec innych.

Koncert dla dziadka

Dzieci siadają w kole i wybierają instrumenty: bębenki, kołatki, grzechotki z pudełek. Śpiewacie znaną piosenkę ludową, na przykład „Stary niedźwiedź mocno śpi”, a przy każdej zwrotce inna grupa instrumentów gra razem z wami. Potem ćwiczycie ukłon i wspólne podziękowanie, które dzieci wykonają przed dziadkami na uroczystości. Zabawa uczy wspólnego muzykowania, reagowania na gest dyrygenta i występowania przed publicznością bez tremy.

Scenariusz zajęć na Dzień Dziadka w przedszkolu

Temat	Mój dziadek, mój przyjaciel
Grupa wiekowa	4-5 lat, z udziałem zaproszonych dziadków
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, kiedy jest Dzień Dziadka i kim jest dziadek w rodzinie; porównuje dawne i dzisiejsze przedmioty; bawi się z dziadkiem w dawną zabawę podwórkową; wyraża wdzięczność słowem i prezentem
Pomoce	kapelusz, obrazki do zabawy „Kiedyś i dziś”, duże nakrętki i trasa z taśmy, instrumenty, przygotowane wcześniej krawaty albo ramki, krzesła dla gości
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): dzieci witają dziadków piosenką i każde prowadzi swojego gościa na miejsce. 2. Rozmowa w kole (7 minut): nauczyciel mówi, dlaczego dziś świętujemy, a dwoje lub troje dziadków opowiada krótko, w co bawili się jako dzieci. 3. Kiedyś i dziś (8 minut): dzieci z dziadkami łączą pary obrazków i układają je na osi czasu. 4. Kapsle na trasie (8 minut): wnuki i dziadkowie grają razem w pstrykanie nakrętek. 5. Dziadek, dziadek, co robisz? (7 minut): zabawa ruchowa, w której dziadkiem jest najpierw jeden z gości. 6. Koncert dla dziadka (5 minut): krótki występ z instrumentami. 7. Wręczenie prezentów (5 minut): dzieci dają dziadkom krawaty albo ramki i mówią jedno zdanie od siebie.
Zakończenie	Wszyscy stają w dużym kole, trzymając się za ręce, i mówią razem: „Dziękujemy, dziadkowie!”. Dzieci odprowadzają gości do szatni.
Ewaluacja	Po zajęciach zapytaj dzieci, co najbardziej podobało się ich dziadkom i czego się od nich dowiedziały. Obserwuj, kto opowiadał o dziadku z własnej inicjatywy, a kto potrzebował pomocy.

Jeśli zapraszasz dziadków do sali, pomyśl o dzieciach, których dziadek nie przyjdzie. Ustal z rodzicami, że dziecko może zaprosić inną bliską osobę, a jeśli nikt nie dotrze, przydziel mu ważną rolę, na przykład gospodarza, który wita gości i rozdaje instrumenty. Nie komentuj przy grupie, czyj dziadek nie przyszedł i dlaczego. Jeśli podajesz poczęstunek, zapytaj rodziców o alergie i uzgodnij menu z dyrekcją, a przy dzieciach z alergiami dopilnuj osobnego talerzyka.

Książki, wiersze i piosenki

Młodszym dzieciom przeczytaj wiersz Juliana Tuwima „Rzepka”, w którym dziadek zaprasza do pomocy całą rodzinę, bo świetnie nadaje się do odgrywania z podziałem na role. Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 poleć „Dzieci z Bullerbyn” Astrid Lindgren, gdzie dzieci odwiedzają dziadka i czytają mu gazetę, a także „Babcię na jabłoni” Miry Lobe, opowieść o chłopcu, który wymyślił sobie babcię, bo swojej nie miał, co jest dobrym wstępem do rozmowy o różnych rodzinach. Z piosenek sięgnij po ludowe zabawy ze śpiewem, takie jak „Stary niedźwiedź mocno śpi”. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Dziadek ma kapelusz, dziadek ma zegarek, idzie ze mną wolno na długi spacerek. Liczy ze mną ptaki, zna każdą uliczkę, a gdy się zmęczymy, siadamy na ławeczkę.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Dziadku, dziadku, mam dla ciebie krawat w kropki i w paseczki. Noś go zawsze, gdy się śmiejesz, a ja ci zaśpiewam dwie piosneczki.

Jak zaangażować rodziców i dziadków

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „22 stycznia obchodzimy Dzień Dziadka. Zapraszamy dziadków, a jeśli nie mogą przyjść, inną bliską osobę, na krótkie zajęcia i wspólną zabawę. Prosimy o przyniesienie zdjęcia dziecka z dziadkiem albo zdjęcia dziadka z czasów, gdy był mały”. Zaznacz wyraźnie, że zdjęcie jest dobrowolne i wróci do domu, a ty nie publikujesz go w internecie bez zgody. Jako zadanie do domu zaproponuj rozmowę z dziadkiem o jego ulubionej zabawie z dzieciństwa i narysowanie jej, a w klasach 1-3 wywiad z pięcioma pytaniami. Jeśli dziadek mieszka daleko, dziecko może zadać mu pytania przez telefon.

Poproś rodziców, żeby uprzedzili cię dyskretnie, jeśli w rodzinie jest żałoba albo trudna sytuacja, bo wtedy możesz zaproponować dziecku inną osobę do laurki. Dziadkowie chętnie włączają się w zajęcia, gdy dostaną konkretne zadanie: może to być pokazanie starej zabawki, przeczytanie bajki, wspólna gra albo nauczenie dzieci wyliczanki z własnego podwórka. Przyjmij każdą propozycję, ale ustal wcześniej, ile czasu trwa występ, żeby nie wydłużać zajęć. Po uroczystości podziękuj rodzinom krótką wiadomością z informacją, czym dzieci się zajmowały.

Najczęstsze pytania