Dzień Składanki i Łamigłówki (29 stycznia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień Składanki i Łamigłówki obchodzimy 29 stycznia. To święto wszystkich zadań, przy których trzeba pogłówkować: układanek z kawałków, labiryntów, tangramów, zagadek logicznych, krzyżówek i sudoku. Dzień składanki i łamigłówki w przedszkolu to świetny pretekst, żeby przez cały dzień ćwiczyć myślenie w formie zabawy, bo dzieci uwielbiają moment, w którym coś wreszcie „pasuje” albo „wychodzi”. Łamigłówka uczy też cierpliwości i tego, że pomyłka jest normalną częścią szukania rozwiązania.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta i łamigłówek, ciekawostki do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, w których dzieci same robią łamigłówki, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy różnią się od tych, które proponujemy na Dzień Puzzli: tutaj więcej jest tangramów, labiryntów, wzorów i zagadek logicznych niż klasycznych układanek z obrazka. Wszystkie łamigłówki zrobisz z papieru, klocków i rzeczy z przedszkolnej szafy.

W skrócie

  • Data: 29 stycznia.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, obecne w polskich kalendarzach świąt nietypowych dla przedszkoli; tego samego dnia w Stanach Zjednoczonych obchodzi się National Puzzle Day.
  • Od kiedy: pochodzenie polskiej nazwy jest nieznane, a amerykański dzień łamigłówek ma według większości źródeł swój początek w 2002 roku.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: karton, kolorowy papier, nożyczki, taśma malarska, klocki, kubeczki, krążki z kartonu, kredki, pokrywka od pudełka.

Historia Dnia Składanki i Łamigłówki

Dzień Składanki i Łamigłówki znajdziemy w polskich kalendarzach świąt nietypowych, które przygotowują dla nauczycieli portale i wydawnictwa edukacyjne. Żaden z nich nie podaje, kto wymyślił polską nazwę ani od którego roku jest obecna w kalendarzach. Data 29 stycznia nie jest jednak przypadkowa, bo tego dnia w Stanach Zjednoczonych obchodzi się National Puzzle Day, czyli dzień łamigłówek. Większość źródeł przypisuje jego stworzenie Jodi Jill, amerykańskiej autorce łamigłówek i quizów publikowanych w gazetach, i podaje rok 2002. Pojawiają się też inne daty początku, więc ten szczegół traktuj ostrożnie.

Angielskie słowo „puzzle” znaczy więcej niż polskie „puzzle”. Oznacza każdą łamigłówkę: układankę z kawałków, krzyżówkę, zagadkę, labirynt czy kostkę do układania. Prawdopodobnie dlatego w polskiej wersji święto dostało dłuższą nazwę, która obejmuje i składanki, i łamigłówki. Dla przedszkola to dobra wiadomość, bo daje dużo swobody: można układać, składać, przekładać, szukać drogi i rozwiązywać zagadki.

Same łamigłówki są bardzo stare. Labirynty ludzie rysowali i budowali już w starożytności, a w greckim micie o Tezeuszu bohater wydostaje się z labiryntu dzięki nici, którą dała mu Ariadna. Tangram, czyli kwadrat pocięty na siedem części, z których układa się różne figury, pochodzi z Chin i w XIX wieku stał się modny w Europie. Pierwszą krzyżówkę opublikował w 1913 roku w nowojorskiej gazecie Arthur Wynne, a kostkę do układania kolorowych ścianek wymyślił w 1974 roku węgierski architekt Ernő Rubik. Dzięki temu Dzień Składanki i Łamigłówki można połączyć z małą podróżą w czasie.

Po co obchodzić Dzień Składanki i Łamigłówki z dziećmi

Łamigłówki to przede wszystkim trening rozwoju poznawczego. Dziecko, które składa figurę z kawałków albo szuka drogi w labiryncie, ćwiczy spostrzegawczość, pamięć, myślenie przestrzenne i planowanie. Uczy się porównywać kształty, obracać je w wyobraźni, dostrzegać wzory i przewidywać, co będzie dalej. To umiejętności, które później bardzo pomagają w nauce matematyki, czytania i pisania. Zadania z porządkowaniem według wielkości czy koloru przygotowują do liczenia i klasyfikowania.

Równie ważna jest sfera emocjonalna. Łamigłówka nie zawsze wychodzi od razu i dziecko musi znieść chwilę frustracji, spróbować jeszcze raz albo poprosić o pomoc. To trening cierpliwości i wytrwałości, a radość z rozwiązania wzmacnia wiarę we własne siły. Łamigłówki rozwiązywane w parach i grupach uczą współpracy, słuchania pomysłów innych i dzielenia się zadaniem, czyli kompetencji społecznych. Układanie małych elementów rozwija sprawność dłoni, a łamigłówki ruchowe, takie jak szukanie drogi w labiryncie na podłodze, łączą myślenie z ruchem całego ciała.

Ciekawostki o łamigłówkach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, a przy każdej pokaż, jeśli możesz, prawdziwą łamigłówkę albo obrazek. Starsze dzieci możesz zapytać, którą łamigłówkę chciałyby dziś spróbować rozwiązać.

  • Tangram ma tylko siedem części. Są to trójkąty, kwadrat i równoległobok, a da się z nich ułożyć setki figur: ludziki, koty, łódki i domki.
  • Tangram wymyślono w Chinach. Do Europy trafił około dwieście lat temu i szybko stał się modną zabawą.
  • Pierwsze puzzle były mapą. Ponad dwieście pięćdziesiąt lat temu w Anglii przyklejano mapy do drewnianej deseczki i cięto je wzdłuż granic krajów, żeby dzieci uczyły się geografii.
  • Pierwsza krzyżówka ukazała się w gazecie w 1913 roku. Wymyślił ją Arthur Wynne i miała kształt rombu.
  • Kolorową kostkę do układania wymyślił węgierski architekt Ernő Rubik. Chciał pokazać swoim studentom, jak poruszają się części w przestrzeni.
  • W starym greckim micie bohater Tezeusz wyszedł z labiryntu dzięki nici. Rozwijał ją, idąc do środka, a potem szedł za nią z powrotem.
  • Nazwa sudoku pochodzi z języka japońskiego. W tej łamigłówce w każdym rzędzie i każdej kolumnie każda cyfra może być tylko raz.
  • Łamigłówki rozwiązują także zwierzęta. Naukowcy dają psom, wronom i małpom zadania, w których trzeba otworzyć pudełko albo pociągnąć sznurek, żeby dostać smakołyk.
  • Nie ma wstydu w tym, że łamigłówka nie wychodzi od razu. Nawet najlepsi zawodnicy próbują wiele razy, zanim znajdą rozwiązanie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Łamigłówki dla dwulatków i trzylatków to proste zadania z dopasowaniem i kolejnością. Elementy muszą być duże, bez drobnych części, które zmieszczą się w buzi, a zabawa trwa tylko kilka minut.

Kubeczek w kubeczku

Przygotuj zestaw plastikowych kubeczków albo pudełek w różnych rozmiarach, które da się wkładać jeden w drugi. Pokaż dzieciom, jak najmniejszy kubeczek chowa się w większym, a ten w jeszcze większym. Potem dzieci próbują same, a Ty podpowiadasz słowami „mały, większy, największy”. Gdy wszystkie kubeczki są w środku, odwracacie je do góry dnem i budujecie wieżę od największego do najmniejszego. Zabawa uczy porównywania wielkości i pierwszego logicznego porządkowania.

Skarpetkowe pary

Rozłóż na dywanie kilka par dużych, kolorowych skarpet z wyraźnymi wzorami: w paski, w kropki, w serduszka, jednokolorowe. Wymieszaj je i poproś dzieci, żeby znalazły dla każdej skarpetki jej parę. Gdy para się znajdzie, dziecko może ją włożyć na ręce jak pacynki i pomachać. Na koniec liczycie razem pary. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość, porównywanie wzorów i kolorów, a do tego przydaje się w codziennym ubieraniu.

Gdzie mieszka klocek?

Na dużym arkuszu papieru obrysuj flamastrem kilka dużych klocków o różnych kształtach: kwadrat, prostokąt, walec, trójkątny daszek. Dzieci biorą klocek z koszyka, szukają na papierze jego „domku”, czyli obrysu o tym samym kształcie, i kładą go na miejscu. Przy każdym klocku nazywacie kształt. Gdy wszystkie domki są zajęte, możesz zamienić arkusz na nowy. Zabawa uczy dopasowywania kształtu do konturu, co jest wstępem do każdej układanki.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki są gotowe na łamigłówki z kilkoma krokami. Lubią zadania, które mają wyraźny koniec, i chętnie pokazują, że coś im się udało.

Domek z czterech kawałków

Wytnij z kolorowego kartonu kilka zestawów prostych figur: duży kwadrat, trójkąt, mały prostokąt i małe kółko. Pokaż dzieciom wzór domku: kwadrat to ściany, trójkąt to dach, prostokąt to drzwi, a kółko to okno. Dzieci układają domek według wzoru, a potem wymyślają z tych samych kawałków coś innego: rakietę, choinkę, robota. Na koniec każde dziecko pokazuje swoją budowlę i opowiada, co to jest. Zabawa jest wstępem do tangramu i rozwija wyobraźnię przestrzenną.

Labirynt z taśmy

Przyklej na podłodze taśmą malarską prosty labirynt z kilkoma ślepymi uliczkami. Na końcu połóż pluszaka, który czeka na przyjaciół. Dzieci po kolei przechodzą labirynt, idąc tylko po wyznaczonych ścieżkach, a gdy trafią na ślepą uliczkę, wracają i szukają innej drogi. Potem mogą przeprowadzić przez labirynt samochodzik albo pluszaka. Zabawa ćwiczy orientację w przestrzeni i pokazuje, że cofnięcie się nie jest porażką, tylko częścią szukania drogi.

Co nie pasuje?

Ułóż na tacy cztery przedmioty, z których trzy łączy coś wspólnego, a jeden jest inny: trzy owoce i łyżka, trzy czerwone klocki i jeden niebieski, trzy zwierzęta z gospodarstwa i lew. Dzieci szukają przedmiotu, który nie pasuje, i mówią, dlaczego. Czasem odpowiedzi może być więcej niż jedna i każda dobrze uzasadniona jest dobra. Zabawa uczy klasyfikowania i uzasadniania swojego zdania.

Koraliki na niby

Przygotuj paski papieru z narysowanym wzorem z kolorowych kółek: czerwone, niebieskie, czerwone, niebieskie, a potem trudniejsze, na przykład żółte, żółte, zielone. Dzieci kontynuują wzór, przyklejając albo kładąc duże kółka wycięte z papieru. Nie używaj prawdziwych koralików, bo dla młodszych dzieci są niebezpieczne. Gdy dzieci opanują wzory, same wymyślają swoje i dają je do rozwiązania kolegom. Zabawa ćwiczy dostrzeganie rytmu i reguł, czyli myślenie matematyczne.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już rozwiązywać łamigłówki z regułą i dłużej skupić się na zadaniu. To dobry moment na prawdziwy tangram, sudoku obrazkowe i pierwsze zagadki logiczne.

Prawdziwy tangram

Przygotuj dla każdej pary tangram wycięty z kartonu: duży kwadrat podzielony na siedem części. Na początek dzieci dostają wzory, na których widać kontury wszystkich części, więc wystarczy je dopasować. Potem dostają wzory z samym konturem całej figury, na przykład kota, łódki albo ludzika, i muszą same znaleźć ułożenie. Na koniec spróbujcie złożyć z powrotem kwadrat, co jest zaskakująco trudne. Zabawa rozwija myślenie przestrzenne i wytrwałość, a praca w parach uczy dzielenia się pomysłami.

Sudoku z obrazkami

Narysuj na dużym arkuszu planszę cztery na cztery pola i przygotuj obrazki czterech owoców, na przykład jabłka, gruszki, banana i śliwki. Kilka pól jest już wypełnionych. Wyjaśnij zasadę: w każdym rzędzie i w każdej kolumnie każdy owoc może być tylko raz. Dzieci wspólnie uzupełniają puste pola, tłumacząc, dlaczego w danym miejscu musi być właśnie ten owoc. Później mogą rozwiązywać mniejsze plansze w parach. Zabawa uczy myślenia logicznego i uzasadniania.

Wieża z trzech krążków

Wytnij z kartonu trzy krążki w różnych rozmiarach i narysuj na kartce trzy kółka, czyli trzy miejsca. Na pierwszym miejscu ułóż wieżę: na dole największy krążek, na górze najmniejszy. Zadanie polega na przeniesieniu całej wieży na trzecie miejsce, ale można przenosić tylko jeden krążek naraz i nigdy nie wolno położyć większego krążka na mniejszym. Dzieci próbują, a Ty liczysz ruchy. To uproszczona wersja słynnej łamigłówki zwanej wieżą Hanoi. Zabawa uczy planowania kilku kroków naprzód.

Kto mieszka w którym domku?

Narysuj trzy domki w różnych kolorach i przygotuj obrazki trzech zwierząt: kota, psa i królika. Czytasz wskazówki, na przykład: „Kot nie mieszka w czerwonym domku. Pies mieszka obok kota. Królik mieszka w niebieskim domku”. Dzieci po każdej wskazówce przesuwają obrazki i sprawdzają, czy wszystko się zgadza. Gdy rozwiążą zagadkę, mogą wymyślić własną dla kolegów. Zabawa ćwiczy uważne słuchanie, rozumowanie i słowa określające położenie.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać polecenia, liczyć i wyjaśniać swoje rozwiązanie. Dzień Składanki i Łamigłówki może być u nich turniejem albo małym projektem, w którym sami tworzą łamigłówki.

Przeprawa przez rzekę

Opowiedz starą zagadkę: rolnik musi przewieźć przez rzekę wilka, kozę i kapustę, ale jego łódka mieści tylko jego i jedną rzecz. Jeśli zostawi wilka z kozą, wilk zje kozę, a jeśli kozę z kapustą, koza zje kapustę. Uczniowie w grupach dostają obrazki i kartkę z narysowaną rzeką i przesuwają postacie, szukając sposobu. Gdy znajdą rozwiązanie, zapisują kolejne przeprawy w punktach. Zajęcia uczą planowania, sprawdzania warunków i zapisywania kolejnych kroków.

Piramida liczb

Narysuj na tablicy piramidę z cegiełek: w dolnym rzędzie trzy cegiełki, wyżej dwie, a na górze jedna. Zasada jest prosta: liczba w cegiełce to suma dwóch cegiełek pod nią. Najpierw uczniowie uzupełniają piramidy, w których dolny rząd jest wypełniony, a potem trudniejsze, w których brakuje liczby na dole. Najszybsi mogą zbudować piramidę z czterema cegiełkami w dolnym rzędzie. Zajęcia ćwiczą dodawanie i odejmowanie w zakresie, który akurat przerabiacie.

Biuro łamigłówek

Uczniowie w parach projektują własną łamigłówkę dla innej pary: labirynt na kartce, wzór do kontynuowania, zagadkę „co nie pasuje” albo małe sudoku. Każda łamigłówka musi mieć rozwiązanie zapisane na odwrocie. Potem pary wymieniają się zadaniami i rozwiązują je, a autorzy sprawdzają wyniki. Na koniec zbierzcie wszystkie łamigłówki w klasowej teczce, z której uczniowie mogą korzystać na przerwach. Zajęcia rozwijają kreatywność i pokazują, że dobra łamigłówka musi mieć jasne zasady.

Prace plastyczne

W tych pracach dzieci same robią łamigłówki, którymi potem mogą się bawić. Przy nożyczkach pracują pod nadzorem dorosłego, a dla najmłodszych elementy wycinasz wcześniej.

Tangram do domu

  • kwadrat z grubego kartonu z narysowanym podziałem na siedem części
  • kredki albo farby
  • nożyczki, koperta

Dzieci kolorują cały kwadrat według własnego pomysłu, na przykład w paski albo kropki. Starsze dzieci wycinają części wzdłuż linii, a młodszym robi to dorosły. Wszystkie części trafiają do podpisanej koperty razem z kartką z trzema wzorami figur do ułożenia. Tangram dzieci zabierają do domu i mogą się nim bawić z rodzicami.

Przekładanka zwierzaków

  • trzy kartki A5 ułożone jedna na drugiej i zszyte z boku (zszywacz obsługuje dorosły)
  • kredki
  • nożyczki

Dorosły przecina kartki poziomo na trzy paski, nie przecinając grzbietu, więc powstaje książeczka z trzema rzędami stron. Na każdej stronie dziecko rysuje jedno zwierzę tak, żeby głowa była na górnym pasku, tułów na środkowym, a nogi na dolnym. Przekładając paski niezależnie, dzieci tworzą śmieszne zwierzęta: głowa kota, tułów ryby i nogi bociana. Wymyślają też dla nich nazwy, co jest świetną zabawą językową.

Labirynt w pudełku

  • pokrywka od pudełka po butach
  • paski kartonu, klej
  • kulka z folii aluminiowej

Dzieci przyklejają paski kartonu na stojąco w pokrywce, tworząc ścieżki i ślepe uliczki. Na jednym końcu rysują start, a na drugim metę. Gdy klej wyschnie, wkładają do środka kulkę z folii i przechylają pokrywkę, żeby doprowadzić ją do mety. Pilnuj, żeby kulka była duża, a najmłodsze dzieci bawiły się nią tylko pod okiem dorosłego.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Łamigłówki da się rozwiązywać też całym ciałem. Te zabawy łączą myślenie z ruchem i rytmem.

Ścieżka wzorów

Ułóż na podłodze długą ścieżkę z kartek w trzech kolorach. Dzieci mogą stawać tylko na kartkach według reguły, którą ogłaszasz, na przykład „czerwony, niebieski, czerwony, niebieski” albo „tylko żółte”. Kto stanie na złym kolorze, wraca na start i próbuje jeszcze raz. Ze starszymi dziećmi reguła może być trudniejsza: „dwa skoki na zielonym, jeden na czerwonym”. Zabawa łączy skakanie z dostrzeganiem reguły.

Figury z ludzi

Dzieci biegają po sali przy muzyce. Gdy muzyka cichnie, mówisz nazwę figury, a dzieci muszą ją ułożyć z własnych ciał, leżąc na podłodze: trójkąt z trzech osób, kwadrat z czterech, długą linię z całej grupy. Za każdym razem same decydują, ile osób potrzeba i kto gdzie się kładzie. Zabawa uczy nazw figur, liczenia i szybkiego porozumiewania się w grupie.

Rytmiczna łamigłówka

Wyklaskaj albo wystukaj prosty rytm z klaśnięć i tupnięć, na przykład „klask, klask, tup”. Dzieci powtarzają go jak echo. Potem rytm się wydłuża, a w końcu pomijasz ostatni element i dzieci muszą zgadnąć, co powinno być na końcu. Starsze dzieci mogą wymyślać własne rytmiczne zagadki dla grupy. Zabawa rozwija pamięć słuchową i poczucie rytmu.

Scenariusz zajęć: Dzień Składanki i Łamigłówki w przedszkolu

TematMałe głowy, wielkie łamigłówki
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko układa figurę z części tangramu według konturu; dostrzega i kontynuuje regułę we wzorze; rozwiązuje proste sudoku obrazkowe i uzasadnia wybór; nie poddaje się po pierwszej nieudanej próbie
Pomocetangramy z kartonu dla każdej pary, wzory figur, plansza sudoku cztery na cztery z obrazkami owoców, kolorowe kartki do ścieżki wzorów, trzy krążki z kartonu, muzyka
Przebieg1. Powitanie (4 minuty): nauczyciel pokazuje pudełko z napisem „Tajemnicze łamigłówki” i pyta, co to jest łamigłówka.
2. Ciekawostki (5 minut): krótko o tangramie, labiryncie z nicią Ariadny i pierwszych puzzlach z mapy.
3. Ścieżka wzorów (7 minut): dzieci skaczą po kolorowych kartkach według reguły.
4. Prawdziwy tangram (10 minut): układanie figur w parach, najpierw z liniami, potem z samym konturem.
5. Sudoku z obrazkami (8 minut): wspólne uzupełnianie planszy z uzasadnianiem.
6. Figury z ludzi (6 minut): zabawa ruchowa z układaniem figur z ciał.
7. Wieża z trzech krążków (5 minut): chętne dzieci próbują przenieść wieżę, grupa liczy ruchy.
ZakończenieKażde dziecko mówi, która łamigłówka była najtrudniejsza i co pomogło mu ją rozwiązać: próbowanie, pomoc kolegi czy podpowiedź.
EwaluacjaDzieci przyklejają kropkę na plakacie przy łamigłówce, która najbardziej im się podobała. Obserwuj, kto próbował kolejny raz po nieudanej próbie, a kto od razu prosił o pomoc.

Pamiętaj, że celem nie jest wyścig. Niektóre dzieci rozwiązują łamigłówki szybko, a inne potrzebują więcej czasu i to jest w porządku. Dla tych, które skończą wcześniej, miej w zanadrzu trudniejsze wzory tangramu, a tym, które mają trudność, podsuń wzór z liniami. Chwal za wysiłek i sposób myślenia, a nie tylko za wynik.

Książki, wiersze i piosenki

Do zajęć o łamigłówkach dobrze pasuje opowieść o labiryncie z greckiego mitu o Tezeuszu i Ariadnie, którą starszym dzieciom możesz opowiedzieć własnymi słowami w łagodnej wersji, bez szczegółów o potworze. W przedszkolnej bibliotece warto poszukać zeszytów z labiryntami, książeczek „znajdź różnice” i wyszukiwanek, w których dzieci szukają ukrytych postaci na dużych obrazkach. Uczniom klas 1-3 możesz zaproponować czasopisma dziecięce z krzyżówkami i rebusami. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kawałek tu, kawałek tam, obracam, sprawdzam, zaraz mam. Nie wyszło? Nic! Spróbuję znów, łamigłówko, poczekaj, już!
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kręta dróżka, ślepy kąt, cofam się i szukam stąd. Patrzę, myślę, krok po kroku, wyjście czeka już na boku.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „29 stycznia obchodzimy Dzień Składanki i Łamigłówki. Będziemy układać tangramy, szukać drogi w labiryntach i rozwiązywać zagadki logiczne. Jeśli macie w domu ulubioną łamigłówkę lub grę logiczną, dziecko może ją przynieść, żeby pokazać ją kolegom (prosimy o podpisanie wszystkich części).”. Przypomnij, że przyniesione łamigłówki nie powinny mieć drobnych elementów, jeśli w grupie są młodsze dzieci. Zabawki z domu możesz ustawić na „stole łamigłówek”, z którego dzieci korzystają przez cały dzień.

Jako zadanie do domu dzieci zabierają tangram zrobiony na zajęciach i zachęcają rodziców do ułożenia trzech figur. Rodzice mogą też wymyślić z dzieckiem łamigłówkę dla całej grupy, na przykład zagadkę obrazkową albo labirynt narysowany na kartce, które w kolejnych dniach rozwiązujecie w przedszkolu. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapytać dziadków o łamigłówki z ich dzieciństwa. Udział jest dobrowolny, a każdy pomysł jest mile widziany.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Składanki i Łamigłówki?

Dzień Składanki i Łamigłówki obchodzimy co roku 29 stycznia. To stała data, ta sama co amerykańskiego National Puzzle Day.

Skąd się wziął Dzień Składanki i Łamigłówki?

Polska nazwa pochodzi z kalendarzy świąt nietypowych i nie wiadomo, kto ją wymyślił. Tego samego dnia w Stanach Zjednoczonych obchodzi się National Puzzle Day, którego stworzenie większość źródeł przypisuje autorce łamigłówek Jodi Jill i datuje na 2002 rok.

Jak obchodzić Dzień Składanki i Łamigłówki w przedszkolu?

Przygotuj stanowiska z różnymi łamigłówkami: tangram, labirynt, wzory do kontynuowania i proste sudoku z obrazkami. Dzieci mogą też same zrobić łamigłówki na zajęciach plastycznych. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść na Dzień Składanki i Łamigłówki?

Dziecko może przynieść swoją ulubioną łamigłówkę albo grę logiczną z podpisanymi częściami. Nie trzeba niczego kupować, bo wszystkie łamigłówki z tego wpisu zrobisz z papieru i klocków.

Od jakiego wieku dzieci mogą rozwiązywać łamigłówki?

Już dwulatki radzą sobie z prostymi zadaniami, takimi jak wkładanie kubeczków jeden w drugi czy dopasowanie klocka do konturu. Tangram i sudoku z obrazkami sprawdzają się zwykle u pięcio- i sześciolatków, ale zawsze dopasuj trudność do konkretnego dziecka.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *