Dzień Rogalika (30 stycznia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień Rogalika obchodzimy co roku 30 stycznia. Rogalik zna każde dziecko: z piekarni, z domowego stołu, z kolacji u babci albo z drugiego śniadania w przedszkolu. Dzień rogalika w przedszkolu to wesoła okazja, żeby porozmawiać o pieczywie, o tym, skąd bierze się mąka, i o tym, jak jeden kształt może mieć w różnych krajach różne nazwy. Rogal ma też swoją piękną polską tradycję, bo w Poznaniu co roku 11 listopada piecze się słynne rogale świętomarcińskie. Wystarczy kilka trójkątów z papieru, żeby dzieci same zobaczyły, jak powstaje rogalik.

We wpisie znajdziesz to, co wiadomo o samym święcie, krótką historię rogali w Polsce i w Europie, ciekawostki do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Przy każdej zabawie z prawdziwym jedzeniem pamiętaj o alergiach: rogaliki zawierają gluten, a często także mleko, jajka, orzechy i mak. Przed degustacją zapytaj rodziców o zgodę i sprawdź informacje o alergiach w grupie.

W skrócie

  • Data: 30 stycznia, co roku tego samego dnia.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, znane z polskich kalendarzy świąt nietypowych, obchodzone w przedszkolach i szkołach.
  • Od kiedy: pomysłodawca i rok powstania nie są znani.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: kolorowy papier, masa solna lub plastelina, ręczniki, obrazki pieczywa, szarfy, bębenek, kosz piekarza, ewentualnie gotowe ciasto i dostęp do piekarnika.

Historia Dnia Rogalika

Pochodzenie samego Dnia Rogalika jest niejasne. Data 30 stycznia pojawia się w polskich kalendarzach świąt nietypowych, na przykład w kalendarzu kalbi.pl i w kalendarzach dla przedszkoli, ale żaden z nich nie podaje, kto i kiedy wymyślił to święto. Nie trzeba więc szukać dla niego uroczystej genezy. Dużo ciekawsza jest historia samego rogala, który od wieków ma swoje miejsce w polskiej i europejskiej kuchni. To właśnie o niej warto opowiedzieć dzieciom.

Najbardziej znany polski rogal to rogal świętomarciński z Poznania. Piecze się go na 11 listopada, czyli na dzień świętego Marcina, który jest też świętem ulicy Święty Marcin w Poznaniu. To duży rogal z ciasta półfrancuskiego z nadzieniem z białego maku, bakalii i orzechów. Od 2008 roku rogal świętomarciński ma unijne Chronione Oznaczenie Geograficzne, co oznacza, że pod tą nazwą mogą go sprzedawać tylko certyfikowane cukiernie i piekarnie z Wielkopolski, które pieką go według ustalonego przepisu. W Poznaniu działa nawet Rogalowe Muzeum, gdzie dzieci mogą zobaczyć, jak powstaje.

Rogale piecze się też w innych krajach. W Austrii znany jest kipferl, a we Francji croissant, którego nazwa oznacza po francusku półksiężyc. Popularna opowieść mówi, że rogaliki upieczono w Wiedniu po zwycięstwie nad wojskami tureckimi w 1683 roku, a ich kształt miał nawiązywać do półksiężyca z tureckich sztandarów. Historycy uważają jednak tę opowieść za legendę, bo nie ma na nią pewnych dowodów. W polskich domach od pokoleń piecze się rogaliki drożdżowe albo kruche z dżemem, powidłami czy marmoladą, a Dzień Rogalika jest dobrym pretekstem, żeby wrócić do tych rodzinnych przepisów.

Po co obchodzić Dzień Rogalika z dziećmi

Rogalik to temat bliski dzieciom i bardzo konkretny, a to dobry punkt wyjścia do nauki. Przy okazji Dnia Rogalika dzieci poznają drogę pieczywa od ziarna przez mąkę do piekarni, czyli prosty proces w kilku etapach. Rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe i słownictwo związane z kuchnią: ciasto, mąka, wałkować, zwijać, piec, nadzienie. Zwijanie trójkątów z papieru albo z ciasta to ćwiczenie sprawności dłoni i koordynacji wzrokowo-ruchowej, które przyda się później przy nauce pisania. Do tego dochodzi matematyka: trójkąty, liczenie rogalików na blasze i dzielenie ich po równo.

Ważny jest też aspekt społeczny i kulturowy. Wspólne przygotowywanie i jedzenie uczy dzielenia się, czekania na swoją kolej i zachowania przy stole. Rozmowa o rogalach świętomarcińskich i o tym, że w innych krajach jedzą podobne pieczywo, otwiera dzieci na tradycje regionalne i zwyczaje innych narodów. Dzień Rogalika to także dobra okazja do rozmowy o zdrowym jedzeniu bez moralizowania: rogalik jest pyszny, ale słodkie pieczywo jemy od czasu do czasu, a na co dzień potrzebujemy też warzyw, owoców i chleba. Pieczenie z dziećmi uczy wreszcie cierpliwości, bo na upieczony rogalik trzeba poczekać.

Ciekawostki o rogalikach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom dwie lub trzy ciekawostki, a resztę zostaw na koniec dnia. Przed każdą zapytaj, jak myślą, i pozwól im zgadywać.

  • Rogalik ma kształt podobny do księżyca. Kiedy na niebie widać tylko wąski kawałek Księżyca, mówimy, że wygląda jak rogalik.
  • Francuskie słowo croissant znaczy półksiężyc. Tak Francuzi nazywają swoje maślane rogaliki.
  • W Poznaniu na 11 listopada piecze się ogromne rogale. Nazywają się rogale świętomarcińskie i mają w środku biały mak.
  • Prawdziwy rogal świętomarciński może upiec tylko piekarnia, która ma certyfikat. To znaczy, że piecze go według specjalnego, ustalonego przepisu.
  • Rogalik zaczyna się od ziarna. Z ziaren pszenicy w młynie robi się mąkę, a z mąki piekarz robi ciasto.
  • Ciasto drożdżowe rośnie, bo drożdże wytwarzają gaz. Gaz tworzy w cieście małe bąbelki, dlatego rogalik jest puszysty.
  • Rogalik zwija się z trójkąta. Piekarz kroi ciasto na trójkąty i zwija je od szerokiego boku do czubka.
  • Piekarze zaczynają pracę bardzo wcześnie. Często pracują w nocy albo nad ranem, żeby świeże pieczywo było w sklepach na śniadanie.
  • Rogaliki można nadziewać na wiele sposobów. Dżemem, powidłami, serem, makiem, czekoladą, a nawet na słono, na przykład serem żółtym.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsze dzieci uczą się przez dotyk i naśladowanie. W zabawach używaj dużych, miękkich przedmiotów, a jeśli pojawia się jedzenie, podawaj je pod stałą opieką i tylko dzieciom, które mogą je jeść.

Zwijamy rogalik z ręcznika

Każde dziecko dostaje mały ręcznik albo kawałek miękkiego materiału, który złożysz w trójkąt. Pokazujesz, jak zwinąć trójkąt od szerokiego boku do czubka, a potem lekko zagiąć końce, tak żeby powstał rogalik. Dzieci zwijają swoje rogaliki z twoją pomocą i układają je na wspólnej „blasze”, czyli na tacy albo kocu. Potem rozwijacie je i zwijacie jeszcze raz, licząc razem do trzech. Zabawa ćwiczy sprawność rąk i uczy prostego ciągu ruchów.

Rogaliki dla misia

Przygotuj kilka dużych rogalików z masy solnej, papieru albo materiału oraz kilka pluszaków siedzących przy stoliku. Dzieci po kolei podają rogalika jednemu pluszakowi i mówią „Proszę, misiu”, a pluszak dziękuje twoim głosem. Gdy każdy pluszak ma rogalika, liczycie razem, ile ich jest na stole. Na koniec pytasz, czy wszyscy dostali po równo. Zabawa ćwiczy zwroty grzecznościowe, liczenie do trzech lub czterech i pierwsze dzielenie się.

Ciepły rogalik, zimny rogalik

Weź dwa woreczki z materiału: jeden ogrzany chwilę na kaloryferze, a drugi chłodny, wyjęty z miejsca przy oknie. Powiedz, że to rogaliki prosto z pieca i rogaliki z wczorajszej piekarni. Dzieci dotykają obu woreczków i mówią, który jest ciepły, a który zimny. Potem dzieci szukają w sali innych ciepłych i zimnych miejsc, dotykając ich ostrożnie dłonią. Zabawa rozwija zmysł dotyku i słownictwo, a przy okazji wprowadza zasadę, że do prawdziwego pieca nie zbliżamy się bez dorosłego.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią rozpoznawać kształty i grać role. W tych zabawach rogalik jest przewodnikiem po świecie pieczywa.

Koszyk piekarza

Do koszyka włóż obrazki albo atrapy różnego pieczywa: rogal, bułkę, bochenek chleba, chałkę i precel. Opowiedz, że piekarz rozsypał swoje pieczywo i nie wie, które jest które. Dzieci po kolei losują obrazek, nazywają pieczywo i mówią, jaki ma kształt: okrągły, podłużny, zawinięty, pleciony. Następnie układają obrazki w rzędzie od najmniejszego do największego. Zabawa poszerza słownictwo, rozwija spostrzegawczość i uczy porównywania wielkości.

Rogalik czy nie rogalik?

Przygotuj kilkanaście obrazków przedmiotów: rogal, banan, księżyc w kształcie rogalika, podkowa, piłka, kostka, jabłko i pasek. Pokazujesz obrazki po kolei, a dzieci wstają, jeśli przedmiot ma kształt podobny do rogalika, i siedzą, jeśli nie ma. Przy każdym rogalikowym kształcie zapytaj, co go łączy z rogalikiem. Na koniec dzieci szukają w sali przedmiotów wygiętych jak rogalik. Zabawa uczy dostrzegania kształtów w otoczeniu i porównywania.

Co jest w środku?

Narysuj na dużych kartkach rogaliki przecięte na pół i z każdego wystaje inne nadzienie: czerwony dżem, ciemne powidła, biały ser i czarny mak. Dzieci losują kartoniki z obrazkami owoców, krowy, maku i śliwki i dopasowują je do rogalika, w którym jest nadzienie z tego składnika. Porozmawiajcie, które nadzienie dzieci lubią najbardziej, i zróbcie proste głosowanie klockami. Jeśli w grupie są dzieci z alergią, wspomnij, że nie każdy może jeść każde nadzienie i to jest w porządku. Zabawa uczy łączenia produktu ze źródłem i szacunku dla różnych potrzeb.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na proces w kilku krokach i na prawdziwe pieczenie pod opieką dorosłego. Tu rogalik staje się małym projektem kulinarnym.

Od ziarna do rogala

Przygotuj sześć obrazków: pole pszenicy, kombajn, młyn, worek mąki, piekarz zwijający ciasto i upieczony rogal. Dzieci w małych grupach układają obrazki w kolejności i opowiadają, co dzieje się na każdym etapie. Następnie każda grupa przedstawia swoją historię reszcie dzieci, a ty zadajesz pytania typu „Co by było, gdyby zabrakło młyna?”. Na koniec pokaż prawdziwe ziarna pszenicy i trochę mąki w miseczce, ale dzieci tylko oglądają je i dotykają. Zabawa rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe i opowiadanie.

Pieczemy rogaliki

Kup gotowe ciasto francuskie albo drożdżowe w rolce, a jeśli wolisz, przygotuj ciasto wcześniej. Na stolnicy rozwałkowujesz ciasto i kroisz je na trójkąty, a dzieci z umytymi rękami nakładają łyżeczką odrobinę dżemu na szeroki brzeg i zwijają rogaliki w stronę czubka. Gotowe rogaliki układacie na blasze, a do piekarnika wkłada je i wyjmuje wyłącznie dorosły. W czasie pieczenia dzieci sprzątają stoliki i obserwują przez szybę, jak rogaliki rosną i się rumienią. Przed zajęciami koniecznie zbierz zgody rodziców i informacje o alergiach na gluten, mleko, jajka i dżemy z orzechami, a dzieciom z alergią przygotuj osobny poczęstunek.

Trójkąt, który się zwija

Każde dziecko dostaje kilka trójkątów z kolorowego papieru w różnych rozmiarach. Najpierw dzieci liczą boki i rogi trójkąta i porównują trójkąty ze sobą. Potem zwijają je w papierowe rogaliki, zaczynając od najdłuższego boku, i sprawdzają, który rogalik wyszedł najgrubszy, a który najdłuższy. Na koniec układają rogaliki na kartce od najmniejszego do największego i przyklejają je. Zabawa łączy geometrię z pracą manualną i pokazuje, jak z płaskiego kształtu powstaje przestrzenny.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać przepisy, liczyć i porównywać informacje. Dzień Rogalika może być u nich lekcją matematyki, języka i historii w jednym.

Przepis z miarką

Przygotuj prosty przepis na rogaliki drożdżowe zapisany dużymi literami: ile mąki, ile mleka, ile cukru, ile drożdży i jajek. Uczniowie czytają przepis w parach i odpowiadają na pytania: czego jest najwięcej, czego najmniej, ile szklanek mąki trzeba na podwójną porcję. Potem zmieniają przepis tak, żeby wystarczył dla całej klasy, mnożąc składniki. Wyniki porównujecie na tablicy. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, mnożenie i pracę z jednostkami.

Legenda czy prawda?

Opowiedz uczniom dwie historie o rogalikach: opowieść o wiedeńskich rogalikach z 1683 roku oraz prawdziwą informację o rogalach świętomarcińskich i ich certyfikacie. Wyjaśnij, czym różni się legenda od faktu, który można sprawdzić w dokumentach. Uczniowie w grupach dostają kilka krótkich zdań o pieczywie i decydują, które są faktem, a które legendą lub opinią, na przykład „Rogaliki z dżemem są najlepsze”. Na koniec każdy pisze jedno zdanie, które jest faktem o rogalikach. Zajęcia uczą krytycznego myślenia i odróżniania faktów od opinii.

Rogalowa mapa Polski

Na konturowej mapie Polski uczniowie zaznaczają Poznań i przyklejają tam papierowego rogala. Opowiedz, że różne regiony mają swoje tradycyjne wypieki i potrawy, na przykład obwarzanek krakowski czy oscypek z gór. Uczniowie w domu pytają rodzinę o tradycyjny wypiek z ich okolicy albo z rodzinnych stron dziadków i przynoszą obrazek albo nazwę. Na mapie powstaje mała wystawa regionalnych przysmaków. Zajęcia wprowadzają podstawy wiedzy o regionach Polski i budują więź z tradycją rodzinną.

Rogaliki na blasze

Narysuj na tablicy blachę z rogalikami ułożonymi w rzędach, na przykład 3 rzędy po 4 rogaliki. Uczniowie liczą rogaliki na różne sposoby: dodając po kolei, dodając rzędy i mnożąc. Potem rozwiązują zadania tekstowe: ile rogalików trzeba na dwie blachy, jak podzielić 12 rogalików po równo między 4 osoby, ile zostanie, jeśli zjemy 5. Uczniowie mogą też układać własne zadania dla kolegów. Zajęcia ćwiczą dodawanie, mnożenie i dzielenie na konkretnym przykładzie.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym trójkąty i inne elementy wycinasz wcześniej sama. Masę solną przechowuj tak, żeby najmłodsze dzieci jej nie jadły.

Rogalik z papieru

  • trójkąty z brązowego lub żółtego papieru
  • klej w sztyfcie
  • czerwona kredka albo farba na dżem, brązowa kartka jako blacha

Dzieci zwijają trójkąt od szerokiego boku do czubka i przyklejają czubek, żeby rogalik się nie rozwinął. Delikatnie zaginają końce, nadając mu kształt rogala. Gotowe rogaliki przyklejają do brązowej kartki, która jest blachą, i dorysowują z boku kropelki dżemu. Z rogalików całej grupy powstaje wielka piekarnia na tablicy.

Rogal z masy solnej

  • masa solna przygotowana przez dorosłego
  • wałek, plastikowy nożyk
  • farby, pędzel

Dzieci rozwałkowują masę, a dorosły pomaga wyciąć trójkąty. Dzieci zwijają z trójkątów rogaliki i układają je na tacce do wysuszenia. Po wyschnięciu malują rogaliki na złoto-brązowo, jak prawdziwe pieczywo prosto z pieca. Rogaliki z masy przydadzą się w zabawie w piekarnię, a dzieciom wyjaśniamy, że nie nadają się do jedzenia.

Rogalik na niebie

  • granatowa kartka
  • żółty papier, srebrne lub białe kredki
  • nożyczki, klej

Dzieci wycinają z żółtego papieru księżyc w kształcie rogalika i przyklejają go na granatowym niebie. Dookoła rysują gwiazdy i chmurki białą kredką. Na dole kartki mogą narysować domek, w którym ktoś piecze rogaliki na śniadanie. Praca łączy temat pieczywa z obserwacją nieba i przypomina, że kształt rogalika widzimy też wysoko w górze.

Szyld piekarni

  • prostokąt z kartonu
  • kolorowy papier, kredki, mazaki
  • sznurek do zawieszenia (wiesza dorosły)

Starsze dzieci projektują szyld wymyślonej piekarni: wymyślają jej nazwę, rysują rogala i inne pieczywo. Uczniowie mogą dopisać godziny otwarcia i cennik w groszach, a młodsze dzieci tylko rysują. Szyldy zawisną w kąciku zabawy w piekarnię. Dorosły zawiesza je na sznurku wysoko, poza zasięgiem dzieci.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Rogalik dobrze nadaje się do zabaw ruchowych, bo jego kształt łatwo pokazać ciałem. Te zabawy można przeplatać z pracami przy stolikach.

Zwiń się w rogala

Dzieci leżą na plecach na dywanie jak płaskie trójkąty ciasta. Na hasło „Piekarz zwija” przekręcają się na bok i zwijają w kłębek, przyciągając kolana do brzucha, tak żeby wyglądać jak rogalik. Na hasło „Rogalik w piecu” leżą bez ruchu, a na hasło „Gotowe” powoli wstają i przeciągają się jak ciepłe, puszyste rogaliki. Powtórzcie kilka razy, zmieniając tempo poleceń. Zabawa rozwija świadomość ciała i reakcję na sygnał.

Piekarz i rogaliki

Jedno dziecko jest piekarzem i stoi w kącie sali, a pozostałe dzieci to rogaliki, które spacerują po „blasze”, czyli po sali. Gdy piekarz woła „Piec gorący”, rogaliki zatrzymują się w miejscu i stoją bez ruchu jak w piecu. Gdy woła „Piec zimny”, mogą się poruszać. Rogalik, który się poruszy w gorącym piecu, zostaje pomocnikiem piekarza i pomaga wypatrywać ruchu. Zabawa ćwiczy samokontrolę i szybką reakcję.

Piosenka piekarza

Ułóż z dziećmi prosty rytm do pracy piekarza: dwa uderzenia dłońmi w kolana to wałkowanie, klaśnięcie to krojenie, a obrót dłoni to zwijanie. Dzieci powtarzają rytm najpierw powoli, potem szybciej, a na koniec bardzo cicho, bo „rogaliki śpią w piecu”. Możesz dodać prosty tekst z rymowanki serwisu podanej niżej i śpiewać go na dowolną znaną melodię. Zabawa rozwija poczucie rytmu, pamięć i koordynację rąk.

Scenariusz zajęć: Dzień Rogalika w przedszkolu

TematJak powstaje rogalik?
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wie, że pieczywo powstaje z mąki, a mąka z ziaren; potrafi zwinąć rogalik z trójkąta; zna rogal świętomarciński jako polski tradycyjny wypiek; nazywa kilka rodzajów pieczywa
Pomoceobrazki od ziarna do rogala, ziarna pszenicy i mąka w miseczkach, obrazki pieczywa, papierowe trójkąty, klej, brązowe kartki, bębenek, mapa Polski z zaznaczonym Poznaniem
Przebieg1. Powitanie (5 minut): pokazujesz koszyk z obrazkiem rogala, a dzieci opowiadają, kiedy ostatnio jadły rogalika i z czym.
2. Ciekawostki (6 minut): rogalik jak księżyc, rogal świętomarciński z Poznania i to, że rogalik zwija się z trójkąta.
3. Od ziarna do rogala (8 minut): układanie obrazków w kolejności i oglądanie ziaren oraz mąki.
4. Zwiń się w rogala (5 minut): zabawa ruchowa na dywanie.
5. Koszyk piekarza (6 minut): nazywanie pieczywa i porównywanie kształtów.
6. Rogalik z papieru (10 minut): dzieci zwijają papierowe rogaliki i tworzą wspólną piekarnię.
7. Piosenka piekarza (5 minut): rytm wałkowania, krojenia i zwijania.
ZakończenieDzieci siadają w kole, a każde mówi, z jakim nadzieniem chciałoby zjeść rogalika. Jeśli rodzice wyrazili zgodę, kończycie zajęcia wspólnym poczęstunkiem.
EwaluacjaDzieci układają trzy obrazki: ziarno, mąka, rogal w dobrej kolejności. Obserwuj, które dzieci samodzielnie zwinęły rogalik z trójkąta, a które potrzebowały pomocy.

Jeśli planujesz poczęstunek, najlepiej zamów rogaliki w pobliskiej piekarni albo upiecz je z dziećmi według zabawy „Pieczemy rogaliki”. Zbierz wcześniej pisemne zgody rodziców i informacje o alergiach i nietolerancjach, zwłaszcza na gluten, mleko, jajka i orzechy. Dzieciom, które nie mogą jeść rogalików, przygotuj inny poczęstunek, żeby nikt nie czuł się wykluczony. Przed jedzeniem wszyscy myją ręce, a przy stole siedzimy spokojnie.

Książki, wiersze i piosenki

Do zajęć o pieczywie pasuje ludowa przyśpiewka „Mało nas, mało nas do pieczenia chleba”, którą możesz zaśpiewać z dziećmi przy zabawie w kole. Rogaliki świętomarcińskie i legenda o świętym Marcinie to dobry temat do opowiadania ustnego, bo historia o rycerzu, który podzielił się płaszczem z ubogim, jest znana z tradycji. Pewnych tytułów książek o samych rogalikach dla przedszkolaków nie podajemy, dlatego zamiast nich proponujemy dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl. Możesz ich swobodnie używać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Trójkąt płaski, trójkąt mały, zwijam, zwijam go na cały. Raz i dwa, i jeszcze trzy, już rogalik w piecu śpi.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Piekarz wstaje, gdy noc ciemna, praca w piekarni przyjemna. Rano w koszu leży złoty rogal pełen jego roboty.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „30 stycznia obchodzimy Dzień Rogalika. Będziemy rozmawiać o tym, jak powstaje pieczywo, i zwijać rogaliki z papieru. Jeśli planujemy poczęstunek, prosimy o zgodę na udział dziecka i informację o alergiach pokarmowych.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne pieczenie rogalików z rodziną albo choćby rozmowę o tym, jakie rogaliki piekła babcia. Dzieci mogą przynieść rodzinny przepis zapisany na kartce albo narysowany.

Chętnych rodziców poproś o pomoc przy pieczeniu w przedszkolu, zwłaszcza przy wałkowaniu ciasta i obsłudze piekarnika. Rodzic, który pracuje w piekarni albo cukierni, może opowiedzieć dzieciom o swojej pracy i pokazać, jak zwija się rogale. Przepisy przyniesione przez rodziny można zebrać w małą grupową książkę kucharską i powiesić w szatni. Udział w każdej z tych akcji ma być dobrowolny.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Rogalika?

Dzień Rogalika obchodzimy co roku 30 stycznia. To święto nieoficjalne, znane z polskich kalendarzy świąt nietypowych.

Skąd się wziął Dzień Rogalika?

Pochodzenie święta jest niejasne i nie wiadomo, kto je wymyślił. Dlatego w przedszkolu lepiej opowiedzieć o historii samego rogala, na przykład o rogalach świętomarcińskich z Poznania.

Jak obchodzić Dzień Rogalika w przedszkolu?

Opowiedz dzieciom, jak powstaje pieczywo, zwińcie rogaliki z papierowych trójkątów i pobawcie się w piekarnię. Jeśli rodzice się zgodzą, możecie upiec prawdziwe rogaliki z gotowego ciasta.

Co przynieść do przedszkola na Dzień Rogalika?

Wystarczy fartuszek, jeśli planujecie pieczenie, i rodzinny przepis na rogaliki, jeśli rodzina taki ma. Jedzenie przynosimy tylko po uzgodnieniu z nauczycielem ze względu na alergie.

Czym różni się rogal świętomarciński od zwykłego rogalika?

Rogal świętomarciński to duży rogal z ciasta półfrancuskiego z nadzieniem z białego maku, pieczony w Wielkopolsce na 11 listopada. Ma Chronione Oznaczenie Geograficzne, więc pod tą nazwą mogą go sprzedawać tylko certyfikowane piekarnie i cukiernie.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *