Dzień Policjanta (24 lipca): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Policjanta, a oficjalnie Święto Policji, obchodzimy w Polsce 24 lipca, w rocznicę uchwalenia ustawy o Policji Państwowej w 1919 roku. Policjanta dzieci znają z ulicy, z radiowozu na sygnale i z bajek, a dla wielu z nich to pierwsza osoba spoza rodziny, o której mówimy „jemu możesz zaufać, gdy się zgubisz”. Dzień policjanta w przedszkolu wypada w wakacje, dlatego zwykle łączy się go z zajęciami o bezpieczeństwie we wrześniu albo przed wyjazdem na wakacje w czerwcu. W przedszkolu dyżurnym możesz przeprowadzić go dokładnie w dniu święta.

We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki o pracy policji do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Skupiamy się na tym, co przyda się dziecku naprawdę: co zrobić, gdy się zgubi, jak bezpiecznie przejść przez jezdnię i jak rozpoznać policjanta. Zabawy z numerem alarmowym znajdziesz w materiale o Dniu Ratownika Medycznego, więc tutaj ich nie powtarzamy.

Historia Dnia Policjanta

Święto Policji ustanowił Sejm Rzeczypospolitej Polskiej nowelizacją ustawy o Policji uchwaloną 21 lipca 1995 roku. Na datę wybrano 24 lipca, bo tego dnia w 1919 roku Sejm uchwalił ustawę o Policji Państwowej, pierwszej ogólnopolskiej policji w niepodległej Polsce. Nowa formacja miała chronić bezpieczeństwo, spokój i porządek publiczny w państwie, które dopiero co odzyskało niepodległość i scalało ziemie z trzech zaborów. Święto upamiętnia więc zarówno narodziny polskiej policji, jak i pracę dzisiejszych funkcjonariuszy.

Współczesna Policja działa na podstawie ustawy z 1990 roku, która zastąpiła wcześniejszą Milicję Obywatelską. W nazwach często się to miesza: w kalendarzach świąt nietypowych 24 lipca figuruje jako Dzień Policjanta, ale w ustawie i w komunikatach policji to Święto Policji. Oba określenia dotyczą tego samego dnia, a my w przedszkolu możemy mówić o Dniu Policjanta, bo dzieciom łatwiej wyobrazić sobie konkretną osobę w mundurze niż całą instytucję. 24 lipca nie jest dniem wolnym od pracy i policjanci tego dnia normalnie pełnią służbę.

Obchody w Polsce odbywają się w komendach w całym kraju. Policjanci otrzymują wtedy awanse na wyższe stopnie, odznaczenia i wyróżnienia, a przy pomnikach i tablicach pamiątkowych składane są wieńce dla funkcjonariuszy, którzy zginęli na służbie. Wiele komend organizuje też pikniki i pokazy dla mieszkańców, na których można obejrzeć radiowozy, psy służbowe czy sprzęt policyjny. Dla przedszkoli to dobry moment, żeby poprosić dzielnicowego o wizytę, choć zwykle odbywa się ona we wrześniu, gdy dzieci wracają do grup.

Po co obchodzić Dzień Policjanta z dziećmi

Najważniejszy cel to bezpieczeństwo. Dziecko, które wie, że policjant pomaga ludziom, łatwiej zwróci się do niego, gdy zgubi się w sklepie, na festynie albo na plaży. Zajęcia pomagają też przećwiczyć konkretne umiejętności: podanie swojego imienia i nazwiska, pozostanie w jednym miejscu po zgubieniu się, bezpieczne przejście przez jezdnię i noszenie odblasków. To praca w obszarze społecznym i poznawczym, bo dziecko poznaje zasady, rozumie ich sens i uczy się je stosować.

Drugi cel to oswojenie emocji. Część dzieci boi się policjantów, bo słyszała od dorosłych „jak będziesz niegrzeczny, to przyjdzie pan policjant”. Warto wyraźnie powiedzieć, że policjant nie jest od straszenia dzieci, tylko od pomagania, i poprosić rodziców, żeby nie używali go jako groźby. Zabawy w kierowanie ruchem, tropienie z psem i patrol konny rozwijają z kolei sprawność ruchową, koordynację i reagowanie na sygnały. Starsze dzieci poznają przy okazji zawód, który wymaga odwagi, uważnej obserwacji i pracy w zespole.

Ciekawostki o policji dla dzieci

Przeczytaj dzieciom po trzy lub cztery ciekawostki i przy każdej zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy policjanci jeżdżą tylko samochodami?”. Jeśli masz zdjęcia radiowozu, psa policyjnego albo konia policyjnego, pokaż je przy odpowiednich ciekawostkach. Starszym dzieciom możesz przeczytać wszystkie naraz i poprosić, żeby wybrały najciekawszą. Po każdej ciekawostce zostaw chwilę na pytania dzieci, bo zwykle mają ich bardzo dużo.

• Radiowozy mają napis POLICJA. Kiedy jadą do kogoś, kto potrzebuje pomocy, włączają niebieskie światła i syrenę, a inne samochody muszą ustąpić im drogi.
• Policjanci jeżdżą nie tylko samochodami. W policji są też motocykle, rowery, łodzie, a nawet śmigłowce.
• W policji pracują psy. Mają wspaniały węch, dlatego pomagają szukać zaginionych ludzi i zgubionych rzeczy.
• W niektórych miastach policjanci jeżdżą na koniach. Z wysokiego siodła lepiej widać, co dzieje się w tłumie, na przykład podczas meczu.
• Policjant może kierować ruchem. Gdy stoi na skrzyżowaniu i daje znaki rękami, kierowcy i piesi muszą go słuchać, nawet jeśli światło na sygnalizatorze pokazuje coś innego.
• Każdy policjant ma legitymację służbową. To dokument ze zdjęciem, który policjant pokazuje, gdy trzeba sprawdzić, że naprawdę pracuje w policji.
• Na czapce policjanta jest orzeł. To znak, że policja służy całej Polsce.
• Polska policja ma swoje święto od 1995 roku. Tego dnia najlepsi policjanci dostają medale i awanse.
• Każda okolica ma swojego dzielnicowego. To policjant, który dobrze zna okolicę i jej mieszkańców i pomaga rozwiązywać ich problemy.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi rozmawiaj o policjancie spokojnie i ciepło, bez historii o złodziejach i przestępcach. Dla dwulatka policjant to pan albo pani w granatowym mundurze, która pomaga ludziom i zwierzętom. Zabawy opierają się na naśladowaniu i prostych gestach. Wszystkie pomoce są duże, bez drobnych elementów.

Zgubiony miś

Przed zajęciami schowaj w sali dużego pluszowego misia. Opowiedz, że mama misia bardzo się martwi, bo miś się zgubił, i poproś dzieci, żeby jako mali policjanci pomogły go odnaleźć. Chodzicie razem po sali, zaglądając pod stoliki i za szafki, aż ktoś znajdzie misia. Miś wraca do mamy, a wszyscy mu klaszczą. Zabawa pokazuje, że policjant pomaga odnaleźć zgubione osoby, i uczy uważnego szukania.

Ręka w górę, stop!

Dzieci chodzą swobodnie po sali jak samochodziki z wyobrażoną kierownicą, mówiąc „brum, brum”. Ty jesteś policjantem i pokazujesz dwa proste znaki: gdy podnosisz rękę wysoko w górę, wszystkie samochody stają, a gdy machasz ręką do siebie, jadą dalej. Powtarzaj znaki w różnym tempie i chwal dzieci, które zatrzymały się od razu. Po kilku rundach dzieci mogą na zmianę być policjantem. Zabawa uczy reagowania na znak wzrokowy i zatrzymywania ruchu, co przyda się też na spacerach.

Radiowóz jedzie do przedszkola

Siądźcie w kole i puśćcie po podłodze dużą zabawkę radiowóz albo pudełko z przyklejonym napisem POLICJA. Każde dziecko popycha radiowóz do kolegi po drugiej stronie koła, mówiąc jego imię: „Jedzie do Zosi!”. Gdy radiowóz dojedzie, dziecko mówi, kim jest: „Jestem Zosia”. Na koniec zapytaj, co robi policjant w radiowozie, i pozwól dzieciom zgadywać. Zabawa ćwiczy celność, przedstawianie się imieniem i wymianę spojrzeń w grupie.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki mogą już przećwiczyć sytuację zgubienia się, ale zawsze w zabawie i bez straszenia. W tej grupie zaczynamy też naukę swojego imienia i nazwiska, a dla chętnych nazwy miejscowości. Warto powtarzać tę samą zasadę na różne sposoby przez kilka dni. Po każdej zabawie zapytaj dzieci, czego się dowiedziały.

Zgubiłem się, co teraz?

Opowiedz krótką historię o chłopcu, który na festynie puścił rękę mamy i nagle jej nie widzi. Zapytaj dzieci, co powinien zrobić, a potem ustalcie trzy zasady: zostaję w miejscu, nie odchodzę z nikim obcym i proszę o pomoc policjanta, panią przy kasie albo inną mamę z dzieckiem. Dzieci odgrywają scenkę: jedno jest zgubionym dzieckiem, drugie policjantem, który pyta „Jak masz na imię? Jak nazywa się twoja mama?”. Każde dziecko mówi swoje imię i nazwisko, a ty pomagasz tym, które go jeszcze nie pamiętają. Zabawa uczy konkretnego zachowania na wypadek zgubienia się.

Pies policyjny szuka

Przygotuj trzy lub cztery małe woreczki z materiału albo pudełeczka z zapachem, na przykład z laską cynamonu, skórką pomarańczy i gałązką mięty. Zapytaj wcześniej rodziców o alergie i nie używaj zapachów, na które ktoś w grupie jest uczulony. Najpierw dzieci wąchają wszystkie zapachy, a potem jedno z nich zostaje psem policyjnym, dostaje do powąchania jeden zapach i szuka takiego samego pudełka ukrytego w sali. Pozostałe dzieci podpowiadają „ciepło” albo „zimno”. Zabawa rozwija węch i koncentrację, a przy okazji pokazuje, jak psy pomagają policjantom.

Co ma policjant?

Rozłóż na dywanie obrazki różnych rzeczy: czapka z daszkiem, kamizelka odblaskowa, radiowóz, latarka, notes, gwizdek, a do tego kilka rzeczy niepasujących, na przykład łopatka, kredki czy rondel. Dzieci po kolei wybierają obrazki rzeczy, których używa policjant, i mówią, do czego mu służą. Rzeczy niepasujące odkładacie do innego pudełka i zastanawiacie się, kto ich używa. Na koniec możesz pokazać zdjęcie policjanta w mundurze i sprawdzić, które rzeczy na nim widać. Zabawa rozwija słownictwo i umiejętność klasyfikowania.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Pięcio- i sześciolatki dobrze rozumieją zasady i lubią zadania detektywistyczne. W tej grupie ćwiczymy obserwację, przechodzenie przez jezdnię i widoczność na drodze. Dzieci mogą też nauczyć się swojego adresu albo przynajmniej nazwy miejscowości i ulicy. Zadania warto prowadzić w małych grupach, żeby każde dziecko mogło się wypowiedzieć.

Opisz zgubę

Pokaż grupie przez kilkanaście sekund pluszaka ubranego w chustkę albo czapkę, a potem go schowaj. Dziecko w roli policjanta musi odnaleźć pluszaka wśród innych, ale może tylko słuchać opisu, który podają pozostałe dzieci: jaki ma kolor, co ma na sobie, czy jest duży czy mały. Potem zmieniacie pluszaki i role. Porozmawiajcie, dlaczego policjantowi przydaje się dokładny opis, gdy szuka zaginionego dziecka albo zwierzęcia. Zabawa ćwiczy uważną obserwację, pamięć i dokładne opisywanie.

Bezpieczne przejście

Wyklej na podłodze taśmą malarską przejście dla pieszych z białymi pasami i wyznacz jezdnię. Część dzieci jest samochodami, które jeżdżą po jezdni w swoim tempie, a pozostałe są pieszymi. Piesi podchodzą do przejścia, zatrzymują się przed krawężnikiem, patrzą w lewo, w prawo i znowu w lewo, i przechodzą dopiero wtedy, gdy samochody się zatrzymają. Ty jako policjant sprawdzasz, czy wszyscy stosują zasady, i chwalisz dobrych pieszych. Zabawa uczy prawidłowego przechodzenia przez jezdnię, co przyda się na co dzień.

Kto świeci w ciemności?

Zaciemnij salę i przygotuj dwie papierowe postacie ludzi: jedną bez niczego, drugą z przyklejonym kawałkiem odblasku. Poświeć latarką z drugiego końca sali, tak jak świecą reflektory samochodu. Dzieci od razu zobaczą, że postać z odblaskiem świeci, a drugiej prawie nie widać. Potem zamieńcie się i niech każde dziecko potrzyma latarkę. Porozmawiajcie, dlaczego policjanci proszą, żeby po zmroku nosić odblaski, i gdzie najlepiej je przypiąć. Zabawa pokazuje w praktyce, jak odblask chroni pieszego na drodze.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie klas 1-3 mogą poznać historię polskiej policji, zasady ruchu drogowego i odrobinę pracy detektywa. Dzień Policjanta dobrze łączy się z przygotowaniem do karty rowerowej, którą starsi uczniowie zdobywają w klasie czwartej. Zadania są krótkie i można je prowadzić przez kilka dni. Na koniec warto zaprosić dzielnicowego, żeby uczniowie mogli zadać mu swoje pytania.

Oś czasu polskiej policji

Narysuj na tablicy długą linię i zaznacz na niej trzy daty: 1919, 1990 i 1995. Uczniowie w parach dostają karteczki z opisami: uchwalenie ustawy o Policji Państwowej, powstanie dzisiejszej Policji w miejsce Milicji Obywatelskiej i ustanowienie Święta Policji. Dopasowują karteczki do dat i przyklejają je na osi. Potem liczycie, ile lat minęło od 1919 roku do dziś i ile od 1995 roku. Zajęcia ćwiczą orientację w czasie historycznym i obliczenia na dużych liczbach.

Znaki policjanta na skrzyżowaniu

Pokaż uczniom, jak policjant kieruje ruchem: gdy stoi przodem albo tyłem do kierowców, muszą się zatrzymać, gdy stoi do nich bokiem, mogą jechać, a gdy podnosi rękę pionowo w górę, oznacza to „uwaga, zaraz zmiana”. Uczniowie ćwiczą te znaki w parach, jeden pokazuje, a drugi odpowiada, co powinien zrobić kierowca. Potem jeden uczeń staje na środku sali jako policjant, a reszta jako samochody jedzie z czterech stron skrzyżowania. Zajęcia uczą, że polecenia policjanta są ważniejsze od sygnalizacji świetlnej, i rozwijają uwagę.

Laboratorium odcisków palców

Każdy uczeń zamalowuje ołówkiem na kartce kwadrat grubą warstwą grafitu, przykłada do niego opuszkę palca, a potem odciska palec na kawałku przezroczystej taśmy klejącej. Taśmę przykleja na białą kartkę i ogląda przez lupę. Pokaż uczniom trzy podstawowe wzory: łuk, pętlę i wir, i niech każdy sprawdzi, jaki ma na swoim palcu. Porównajcie odciski w klasie: czy są dwa takie same? Zajęcia pokazują, że każdy człowiek ma inne odciski palców i dlatego policja może je wykorzystać w pracy.

Kodeks bezpiecznego pieszego

Uczniowie w grupach zapisują pięć zasad, które chronią pieszego na drodze, zaczynając każdą od czasownika: „Przechodzę”, „Patrzę”, „Noszę”, „Czekam”, „Nie wbiegam”. Podpowiedz, żeby pomyśleli o przejściu dla pieszych, sygnalizatorze, odblaskach, chodzeniu poboczem i piłce, która wtoczyła się na jezdnię. Grupy czytają swoje zasady, a klasa wybiera najlepsze na wspólny plakat. Plakat możecie potem pokazać dzielnicowemu podczas wizyty. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkiego tekstu użytkowego i utrwalają zasady ruchu drogowego.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej. Mundur polskiego policjanta jest granatowy, więc przyda się dużo granatowego i niebieskiego papieru. Gotowe prace wykorzystacie w zabawach ruchowych i w scenariuszu. Warto przygotować też kilka egzemplarzy zapasowych dla dzieci, które nie zdążą.

Czapka policjanta

• pasek granatowego brystolu dopasowany do obwodu głowy
• czarny półokrąg z papieru na daszek
• żółty albo srebrny papier na odznakę, klej, zszywacz (obsługuje dorosły)

Dzieci przyklejają daszek do dolnej krawędzi paska, tak żeby wystawał do przodu. Z przodu przyklejają odznakę, którą same ozdabiają, na przykład rysując orła albo gwiazdkę. Dorosły mierzy pasek na głowie dziecka i zszywa końce. Starsze dzieci mogą dokleić nad daszkiem pasek innego koloru. Czapki przydadzą się w zabawie w kierowanie ruchem.

Radiowóz z pudełka

• pudełko po butach albo po herbacie
• biały i niebieski papier, czarne koła z kartonu
• klej, nożyczki, flamaster

Dzieci oklejają pudełko białym papierem, a na bokach przyklejają niebieski pas. Na pasie dorosły albo dziecko pisze flamastrem słowo POLICJA, co jest dobrą okazją do poznania liter. Do pudełka dzieci doklejają cztery czarne koła, okna z niebieskiego papieru i sygnał na dachu z niebieskiego prostokąta. Radiowozy mogą potem jeździć po ulicach wyklejonych na podłodze w zabawie „Bezpieczne przejście”.

Tarcza do kierowania ruchem

• papierowy talerzyk
• czerwony i biały papier albo farby
• rolka po papierze albo zwinięta gazeta, taśma klejąca

Pokaż dzieciom zdjęcie tarczy, którą policjanci kierują ruchem: okrągłej, białej z czerwonym obramowaniem. Dzieci malują talerzyk na biało i okalają go czerwonym paskiem. Do talerzyka dorosły przykleja taśmą uchwyt z rolki albo gazety. Tarcze przydadzą się w zabawie „Ręka w górę, stop!” i w zajęciach o znakach na skrzyżowaniu. Najmłodsi mogą tylko pomalować gotowy talerzyk.

Pies policyjny z rolki

• rolka po papierze toaletowym
• brązowa i czarna farba albo papier
• kredki, klej, nożyczki

Dzieci malują rolkę na brązowo z czarnym grzbietem, jak owczarek. Z papieru wycinają dwa trójkątne uszy i przyklejają je u góry, a z przodu rysują pysk, oczy i nos. Z czarnego papieru robią ogon i przyklejają go z tyłu. Starsze dzieci mogą dorobić psu małą kamizelkę z napisem POLICJA. Przy okazji przypomnij, że psy policyjne ciężko pracują i nie głaszczemy ich bez zgody przewodnika.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe najlepiej prowadzić na sali gimnastycznej albo na boisku, bo wymagają biegania i przestrzeni. W każdej z nich dzieci reagują na sygnał, co jest bardzo bliskie pracy policjanta i zasadom ruchu drogowego. Młodszym wystarczą krótsze rundy, starszym dołóż więcej zmian. Czapki i tarcze z prac plastycznych bardzo ożywią te zabawy.

Stój, jedź, uwaga

Dzieci są samochodami i jeżdżą po sali przy muzyce, każde z wyobrażoną kierownicą. Policjant, najpierw ty, a potem kolejne dzieci, stoi na środku z tarczą. Gdy policjant stoi przodem do samochodów i podnosi tarczę, wszystkie się zatrzymują, gdy obraca się bokiem, jadą dalej, a gdy muzyka cichnie, samochody parkują przy ścianie. Kto się pomyli, robi jedno okrążenie wokół policjanta. Zabawa rozwija uwagę, refleks i poczucie przestrzeni.

Pies tropiący

Ułóż na podłodze ścieżkę z papierowych śladów łap, która prowadzi do ukrytego pluszaka. Dzieci w parach są psem i przewodnikiem: pies idzie na czworakach po śladach, a przewodnik idzie obok i trzyma rękę na jego plecach. Gdy pies znajdzie pluszaka, para zmienia role i biegnie na koniec kolejki. Ścieżkę możesz zmieniać po każdej rundzie. Zabawa rozwija siłę mięśni, współpracę w parze i uważne patrzenie pod nogi.

Patrol konny

Dzieci są policyjnymi końmi i galopują po sali w rytm bębenka albo tamburynu. Gdy rytm jest szybki, galopują, gdy wolny, idą stępem, podnosząc wysoko kolana, a gdy bębenek milknie, stają i nasłuchują. Na hasło „patrol!” dzieci ustawiają się parami, jedno za drugim, i jadą równym krokiem jak policjanci na koniach w paradzie. Na koniec konie odpoczywają w stajni, czyli na dywanie. Zabawa rozwija poczucie rytmu, koordynację i reagowanie na zmianę tempa.

Scenariusz zajęć na Dzień Policjanta

Temat	Policjant, który pomaga
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że policjant pomaga ludziom; wie, co zrobić, gdy się zgubi; podaje swoje imię i nazwisko; zna zasadę bezpiecznego przechodzenia przez jezdnię
Pomoce	zdjęcie policjanta w mundurze, obrazki do zabawy „Co ma policjant?”, czapki policjanta, tarcza, taśma malarska do wyklejenia przejścia, pluszak, bębenek
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pokazujesz zdjęcie policjanta, dzieci mówią, kim jest i gdzie go widziały. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki o radiowozie, psie i koniu policyjnym. 3. Co ma policjant? (7 minut): dzieci wybierają obrazki rzeczy, których używa policjant. 4. Zgubiłem się, co teraz? (8 minut): historia i scenki, w których dzieci podają swoje imię i nazwisko. 5. Stój, jedź, uwaga (7 minut): zabawa ruchowa z tarczą. 6. Bezpieczne przejście (8 minut): ćwiczenie przechodzenia przez wyklejone przejście. 7. Podsumowanie (4 minuty): powtórzenie trzech zasad na wypadek zgubienia się.
Zakończenie	Dzieci zakładają czapki policjanta i w kole mówią jedno zdanie: „Policjant pomaga, gdy…”, a potem wszyscy razem salutują.
Ewaluacja	Pytasz dzieci, co zrobią, gdy zgubią się w sklepie, i sprawdzasz, czy potrafią podać swoje imię i nazwisko. Obserwuj, kto w zabawie z przejściem samodzielnie patrzył w obie strony przed wejściem na jezdnię.

Jeśli chcesz zaprosić policjanta do przedszkola, zadzwoń do najbliższej komendy albo komisariatu i zapytaj o dzielnicowego lub policjanta zajmującego się profilaktyką. Wiele komend prowadzi spotkania z dziećmi na temat bezpieczeństwa i chętnie przyjeżdża radiowozem, który dzieci mogą obejrzeć. Przed wizytą zbierz pytania dzieci, żeby rozmowa była ciekawa dla obu stron. Wizytę trzeba umówić z wyprzedzeniem, najlepiej na wrzesień albo czerwiec, bo w lipcu wiele przedszkoli ma przerwę wakacyjną.

Książki, wiersze i piosenki

Z dziećmi warto sięgnąć po materiały edukacyjne, które policja przygotowuje dla przedszkoli i szkół, na przykład broszury i kolorowanki o bezpieczeństwie na drodze i w domu. Często można je dostać od dzielnicowego albo w komendzie przy okazji wizyty. W przedszkolnej bibliotece poszukaj też ilustrowanych książek o zawodach, w których jest rozdział o pracy policjanta. Nie podajemy tu tytułów, bo nie znaleźliśmy takiego, którego istnienie i treść moglibyśmy potwierdzić. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Gdy się zgubię, stoję w miejscu, nie odchodzę nigdzie wcale. Proszę pana policjanta, on mnie znajdzie doskonale.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Zanim przejdę przez ulicę, w lewo, w prawo spojrzę bystro. Jeszcze w lewo raz na koniec, i przez pasy idę szybko.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „Obchodzimy Dzień Policjanta. Będziemy uczyć się, co zrobić, gdy dziecko się zgubi, i jak bezpiecznie przechodzić przez jezdnię. Prosimy, aby dzieci przyszły w granatowych lub niebieskich ubraniach i przyniosły odblask, jeśli macie go w domu.”. Jako zadanie do domu zaproponuj naukę imienia i nazwiska dziecka, a dla starszych przedszkolaków nazwy miejscowości i ulicy. Warto też poprosić, żeby rodzic w drodze do przedszkola pokazał dziecku, jak przechodzi przez jezdnię, i nazwał każdy krok na głos.

Poproś rodziców, żeby nie straszyli dzieci policjantem, bo dziecko, które boi się policji, nie poprosi jej o pomoc, gdy się zgubi. Jeśli któryś z rodziców pracuje w policji, może przyjść w mundurze i opowiedzieć o swojej pracy, co zwykle robi na dzieciach ogromne wrażenie. Przed wyjazdem na wakacje przypomnij rodzicom, że na plaży i festynach warto ubrać dziecko w wyraziste kolory i uzgodnić z nim miejsce spotkania. Udział w działaniach jest zawsze dobrowolny.

Najczęstsze pytania