Dzień Żaby (20 marca): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Żaby obchodzimy 20 marca, często w pierwszy dzień astronomicznej wiosny albo tuż przed nim. To dobry moment, bo właśnie wtedy żaby i ropuchy budzą się z zimowego snu i wędrują do stawów, w których przyszły na świat. Dzień żaby w przedszkolu łączy się więc naturalnie z obserwacją budzącej się przyrody i z pierwszymi wiosennymi spacerami. Dzieci uwielbiają żaby za skakanie i kumkanie, a przy okazji można im pokazać jedną z najciekawszych przemian w świecie zwierząt, czyli drogę od skrzeku przez kijankę do dorosłej żaby.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta z wyjaśnieniem, czym różni się od kwietniowego Dnia Ratowania Żab, ciekawostki o płazach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, sprawdzone tytuły książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Tam, gdzie trzeba uważać, piszemy o tym wprost.

Historia Dnia Żaby

Światowy Dzień Żaby (World Frog Day) obchodzi się co roku 20 marca, ale jego pochodzenie jest niejasne. Nie udało się ustalić, kto pierwszy zaproponował tę datę ani w którym roku odbyły się pierwsze obchody, a różne strony internetowe podają na ten temat sprzeczne informacje. Dlatego nie wskazujemy założyciela i nie powtarzamy niesprawdzonych opowieści. Pewne jest natomiast to, po co święto istnieje: ma przypominać, że płazy są na całym świecie coraz mniej liczne i potrzebują ochrony. Data dobrze pasuje do polskiej przyrody, bo w marcu żaby wychodzą z kryjówek i zaczynają wiosenną wędrówkę do wody.

Łatwo pomylić to święto z drugim, lepiej udokumentowanym. Dzień Ratowania Żab (Save The Frogs Day) wymyślił amerykański biolog Kerry Kriger, założyciel organizacji SAVE THE FROGS!, a pierwszy raz obchodzono go 28 kwietnia 2009 roku. Przez kilka lat święto przypadało w ostatnią sobotę kwietnia, a dziś ma stałą datę 28 kwietnia. Organizatorzy zachęcają wtedy szkoły na całym świecie do zajęć o płazach, sprzątania stawów i tworzenia miejsc, w których żaby mogą bezpiecznie żyć. Jeśli nie zdążysz z zajęciami w marcu, kwietniowa data jest dobrą drugą okazją.

W Polsce wszystkie gatunki płazów są pod ochroną, więc żab i ropuch nie wolno łapać ani przenosić do domu. Wiosną w wielu miejscach wolontariusze i leśnicy rozstawiają przy drogach niskie płotki, które zatrzymują wędrujące płazy, a potem przenoszą je w wiadrach na drugą stronę jezdni. W przedszkolach Dzień Żaby wypada w tym samym dniu co Dzień Wróbla i często tuż przy powitaniu wiosny, dlatego chętnie łączy się te tematy w jednym tygodniu. Wszystkie te wiosenne okazje dobrze prowadzą do rozmowy o tym, że przyroda budzi się do życia i potrzebuje od nas spokoju.

Po co obchodzić Dzień Żaby z dziećmi

Żaba to znakomity bohater zajęć przyrodniczych, bo jej życie widać gołym okiem i da się je opowiedzieć jak historię. Dzieci poznają cykl rozwojowy: skrzek, kijanka, młoda żaba z ogonkiem i dorosła żaba, czyli pierwszą w życiu przemianę zwierzęcia, którą mogą zrozumieć. To rozwój poznawczy w czystej postaci, a do tego słownictwo, porównywanie, szeregowanie i liczenie. Starsze dzieci uczą się też, że zwierzę może żyć w dwóch środowiskach, w wodzie i na lądzie. Z tego rodzi się naturalna ciekawość i pytania, na które warto szukać odpowiedzi razem.

Drugi cel jest wychowawczy. Żaba bywa dla dzieci obrzydliwa albo śmieszna, a Dzień Żaby pozwala zmienić ten obraz na szacunek wobec małego, delikatnego zwierzęcia. Dzieci uczą się zasady, że żaby oglądamy z daleka, nie łapiemy ich i nie przenosimy, bo są chronione, a ich skóra łatwo się uszkadza. Rozmawiacie o tym, że czysty staw jest domem wielu zwierząt i że śmieci w wodzie to realny problem. Skoki, przysiady i żabie ruchy są za to świetną gimnastyką, która wzmacnia nogi, rozwija równowagę i pozwala wyładować energię, więc sfera fizyczna też na tym zyskuje.

Ciekawostki o żabach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czym pije żaba?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• Żaba nie pije buzią. Wodę wchłania przez skórę, dlatego potrzebuje wilgotnego miejsca do życia.
• Żaba oddycha płucami, ale też skórą. Dlatego jej skóra musi być cienka i wilgotna, a my nie dotykamy jej rękami.
• Z jajeczek żaby wychodzą kijanki. Jajeczka złożone w wodzie to skrzek, który wygląda jak galaretka z kropeczkami.
• Kijanka nie jest podobna do mamy. Ma ogonek i oddycha w wodzie jak rybka. Dopiero później wyrastają jej nóżki, a ogonek znika.
• Żaba łapie owady językiem. Język jest lepki i wyskakuje z buzi bardzo szybko, więc mucha nie zdąży uciec.
• Kiedy żaba połyka jedzenie, pomaga sobie oczami. Mruga i wciska oczy w głąb głowy, a one pomagają przepchnąć kęs do gardła.
• Kumkają głównie żabie panowie. Wiele żab ma worki głosowe, które nadymają się jak baloniki i sprawiają, że głos niesie się daleko.
• Zimą żaby śpią. Chowają się w mule na dnie stawu, pod liśćmi albo w ziemi i budzą się dopiero wiosną.
• Żaba zrzuca skórę. Stara skóra schodzi, a żaba często ją zjada.
• Ropucha to kuzynka żaby. Ma suchszą skórę z guzkami i częściej chodzi, niż skacze. Od dotknięcia ropuchy nie dostaje się brodawek, to tylko stary przesąd.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na naśladowanie, skakanie i proste dźwięki. Wszystkie pomoce mają być duże, bez koralików, guzików, nakrętek i kasztanów, które mieszczą się w buzi.

Żabki wskakują do stawu

Połóż na środku sali niebieską chustę albo koc i powiedz, że to staw. Dzieci są żabkami, które kucają na brzegu, czyli dookoła koca. Na hasło „Żabki, hop do stawu!” wszystkie skaczą obunóż na koc, a na hasło „Żabki na brzeg!” wracają na podłogę. Zacznij bardzo wolno i pokazuj każdy ruch sama, a gdy dzieci złapią rytm, możesz dodać hasło „Żabki śpią”, przy którym wszyscy kucają w bezruchu. Zabawa ćwiczy reagowanie na prosty sygnał słowny, skok obunóż i słowa na i obok.

Kum-kum, powtórz ze mną

Usiądź z dziećmi w kole i trzymaj w dłoni żabkę zrobioną z zielonej skarpety albo pluszaka. Żabka mówi „kum”, a dzieci powtarzają, potem „kum-kum”, a potem „kum-kum-kum”. Raz żabka kumka głośno, raz cichutko, raz bardzo wolno, raz szybko, a dzieci starają się naśladować dokładnie tak samo. Na koniec żabka kładzie się spać i wszyscy robią „ciiii”. Zabawa ćwiczy słuch, aparat mowy i naśladowanie rytmu, a przy tym jest spokojna i dobrze sprawdza się przed obiadem.

Wielka żaba, mała żabka

Przygotuj dwa duże obrazki: dużą żabę i małą żabkę. Gdy podnosisz obrazek dużej żaby, dzieci stają wysoko, robią wielkie skoki i kumkają niskim, grubym głosem. Gdy pokazujesz małą żabkę, kucają nisko, robią malutkie podskoki i kumkają cienko. Zmieniaj obrazki coraz szybciej, a na końcu połóż oba na podłodze i pozwól dzieciom wybrać, którą żabą chcą zostać. Zabawa uczy pojęć duży i mały, wysoko i nisko, a przy okazji łączy ruch z głosem.

Zabawy dla 3- i 4-latków

W tym wieku dzieci świetnie rozumieją krótkie historie i chętnie wcielają się w role, więc to dobry moment na opowieść o tym, jak rośnie żaba.

Od kijanki do żaby

Przygotuj cztery duże obrazki: skrzek, kijanka, kijanka z nóżkami i dorosła żaba. Najpierw opowiedz krótką historię o jajeczku w stawie, pokazując kolejne obrazki, a potem pomieszaj je i poproś dzieci, żeby ułożyły je po kolei na podłodze. Następnie dzieci przechodzą tę drogę ciałem: zwijają się w kłębek jak jajeczko, pływają na brzuchu i machają rękami jak ogonkiem, wystawiają nogi i w końcu wyskakują jako żaby. Powtórzcie historię dwa razy, za drugim razem prawie bez twojej pomocy. Zabawa uczy następstwa zdarzeń i opowiadania w kolejności.

Bocian i żabki

Wybierz jedno dziecko na bociana, który stoi na jednej nodze w rogu sali. Reszta to żabki, które skaczą po łące wyznaczonej szarfami i kumkają. Gdy bocian zaczyna chodzić wysoko unosząc nogi i klekocze, żabki uciekają do stawu, czyli do obręczy rozłożonych na podłodze, i nieruchomieją. Kto zostanie dotknięty poza obręczą, zamienia się w bociana. Przy okazji wytłumacz, że bocian naprawdę poluje na żaby, więc żabki muszą być uważne. Zabawa ćwiczy szybką reakcję, skoki i orientację w przestrzeni.

Gdzie mieszka żabka?

Rozłóż na dywanie ilustracje różnych miejsc: staw, łąka nad wodą, pustynia, lodowisko, las przy strumieniu, ruchliwa ulica. Dzieci po kolei biorą pluszową albo papierową żabkę i sadzają ją tam, gdzie ich zdaniem jej będzie dobrze, a potem tłumaczą dlaczego. Pomóż im dojść do tego, że żaba potrzebuje wody i wilgoci, a na pustyni i na lodzie byłoby jej źle. Przy ulicy zatrzymaj się dłużej i opowiedz o wiosennych wędrówkach żab i o ludziach, którzy przenoszą je przez drogę. Zabawa rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe i uczy, że każde zwierzę ma swoje miejsce do życia.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki poradzą sobie z liczeniem, prostym porównywaniem i zadaniami w małych grupach, więc tu żaba staje się pretekstem do nauki.

Żabie skoki na liczbach

Ułóż na podłodze ścieżkę z dziesięciu zielonych liści z papieru i ponumeruj je od 1 do 10. Dziecko jest żabą, która stoi na starcie, a ty albo inne dziecko rzucacie dużą kostką z kropkami. Żaba przeskakuje obunóż tyle liści, ile wypadło oczek, i głośno liczy każdy skok. Potem możesz utrudnić zadanie: żaba skacze do przodu o trzy, a potem do tyłu o jeden, a grupa sprawdza, na którym liściu wylądowała. Zabawa uczy liczenia, pierwszych działań i przeliczania w ruchu.

Żaba czy ropucha?

Przygotuj po kilka zdjęć żab i ropuch albo narysuj proste karty z cechami: gładka i mokra skóra, skóra z guzkami, długie nogi do skakania, krótsze nogi do chodzenia. Dzieci w małych grupach oglądają obrazki i układają je w dwóch kolumnach, a potem opowiadają, po czym poznały żabę, a po czym ropuchę. Wróć do ciekawostki o brodawkach i powiedzcie razem, że to tylko przesąd. Na koniec dzieci pokazują chód ropuchy i skok żaby. Zabawa uczy uważnej obserwacji, porównywania i klasyfikowania.

Czysty staw

Na środku sali rozłóż niebieską tkaninę, a na niej papierowe żaby, rybki i lilie wodne, pomiędzy którymi leżą czyste śmieci: zgnieciona gazeta, kartonik po soku, plastikowa nakrętka, czysta butelka. Dzieci w parach mają wyłowić ze stawu tylko to, co tam nie pasuje, i posegregować to do trzech pudełek: papier, plastik i reszta. Potem rozmawiacie, skąd śmieci biorą się w stawach i komu szkodzą. Zakończcie ustaleniem jednej zasady grupy, na przykład „Nad wodą zabieramy swoje śmieci ze sobą”. Zabawa uczy segregowania i odpowiedzialności za miejsce, w którym żyją zwierzęta.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać krótkie teksty, prowadzić prostą obserwację i zapisywać wnioski, więc Dzień Żaby może zamienić się w mały projekt przyrodniczy.

Dziennik kijanki

Przygotuj dla każdego ucznia kartę z czterema okienkami i podpisami: skrzek, kijanka, kijanka z nogami, młoda żaba. Najpierw przeczytajcie razem krótki tekst o rozwoju żaby, który napiszesz sama w pięciu, sześciu zdaniach. Uczniowie rysują każdy etap i pod rysunkiem dopisują jedno zdanie, na przykład „Kijanka oddycha skrzelami i ma ogonek”. Na koniec porównajcie rozwój żaby z rozwojem motyla, jeśli dzieci go znają, i poszukajcie podobieństw. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, pisanie zdań i przyrodnicze słownictwo.

Żaby na drodze

Opowiedz uczniom o wiosennych wędrówkach płazów i o tym, że w Polsce wszystkie żaby i ropuchy są pod ochroną. Następnie klasa w grupach projektuje znak ostrzegawczy dla kierowców, który mógłby stanąć przy drodze obok stawu, i wymyśla krótki napis. Każda grupa prezentuje swój znak i tłumaczy, dlaczego wybrała takie kolory i taki kształt. Porozmawiajcie też o tym, że dzieci mogą pomóc żabom bez dotykania ich, na przykład mówiąc dorosłym, gdzie widziały wędrujące płazy. Zajęcia łączą wiedzę przyrodniczą z edukacją obywatelską i plastyką.

Ile skoków do stawu?

Wyjdźcie na boisko albo na korytarz i wyznaczcie linię startu oraz staw w odległości około dziesięciu metrów. Każdy uczeń najpierw zgaduje, ile żabich skoków obunóż będzie potrzebował, zapisuje liczbę, a potem sprawdza w praktyce. Wyniki trafiają do tabeli na tablicy, a klasa wspólnie szuka najmniejszej i największej liczby oraz porównuje przewidywania z rzeczywistością. Na koniec uczniowie mierzą swój najdłuższy skok taśmą i porównują go z tym, że niektóre żaby potrafią skoczyć wielokrotnie dalej, niż same mają długości. Zajęcia ćwiczą szacowanie, mierzenie i porządkowanie danych.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.

Żaba z papierowego talerzyka

• papierowy talerzyk
• zielona farba i pędzel
• czerwony pasek papieru na język
• dwa białe kółka z papieru i czarny flamaster
• klej

Dzieci malują talerzyk na zielono i zostawiają go do wyschnięcia. Dorosły składa talerzyk na pół, tak żeby powstała otwarta żabia buzia. Do środka dzieci przyklejają długi czerwony język, który można zwinąć w spiralę na ołówku. Na górnej krawędzi przyklejają dwa białe kółka i rysują w nich źrenice. Taka żaba może potem „łapać” papierowe muchy w zabawach.

Skrzek z bibuły

• kartka niebieskiego papieru
• przezroczysta albo biała bibuła
• czarna farba i patyczek do stempli
• klej w sztyfcie

Dzieci drą bibułę na kawałki i gniotą je w luźne kulki, a następnie przyklejają je gęsto na niebieskim papierze. Na każdej kulce stawiają patyczkiem albo palcem czarną kropkę, która jest zarodkiem żaby. Starsze dzieci mogą dorysować obok kilka kijanek z ogonkami, które właśnie wypłynęły ze skrzeku. Praca dobrze utrwala ciekawostkę o jajeczkach żaby. Dla dwulatków przygotuj większe kulki, żeby nie wkładały ich do buzi.

Skacząca żabka z papieru

• kwadratowa kartka zielonego papieru
• flamastry
• instrukcja składania narysowana na tablicy krok po kroku

To zadanie dla 6-latków i uczniów klas 1-3. Pokaż krok po kroku, jak złożyć prostą skaczącą żabkę z papieru, wykonując każdy ruch razem z dziećmi i czekając, aż wszyscy skończą. Gotowe żabki dzieci ozdabiają oczami i kropkami, a potem sprawdzają, jak skaczą po naciśnięciu palcem tylnej krawędzi. Zorganizujcie konkurs na najdalszy i najwyższy skok. Praca ćwiczy precyzję ruchów dłoni i cierpliwość.

Staw z liliami wodnymi

• duży arkusz szarego papieru
• niebieska i zielona farba, gąbki
• różowy i biały papier, nożyczki, klej
• papierowe żaby z odrysowanych dłoni dzieci

To praca zespołowa dla całej grupy. Dzieci stemplują gąbką niebieski staw, a potem dodają zielone liście lilii. Każde dziecko odrysowuje swoją dłoń na zielonym papierze i wycina ją, a z dłoni powstaje żaba, której palce są łapkami. Kwiaty lilii dzieci robią z płatków różowego i białego papieru. Gotowy staw zawieście na korytarzu jako wiosenną dekorację.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Żabie skoki są męczące, więc przeplataj je chwilami odpoczynku i pilnuj, żeby dzieci miały dość miejsca wokół siebie.

Żabia orkiestra

Podziel dzieci na trzy grupy: małe żabki kumkają cienko „kum”, średnie żaby mówią „kwa-kwa”, a wielkie ropuchy grają niskie „uuu”. Ty dyrygujesz, wskazując grupę dłonią, a uniesiona ręka oznacza głośniej, opuszczona ciszej. Potem dodajcie instrumenty: grzechotki jako deszcz nad stawem i bębenek jako skoki. Na koniec cała orkiestra gra razem, a na twój znak nagle milknie, bo nad stawem przeleciał bocian. Zabawa uczy reagowania na gest i słuchania się nawzajem.

Żaby na liściach

Rozłóż na podłodze obręcze albo kartki z zielonymi liśćmi, o jeden mniej niż jest dzieci. Przy muzyce żaby skaczą swobodnie po sali, a gdy muzyka cichnie, każda żaba musi znaleźć swój liść. Zamiast odpadać, żaba bez liścia zostaje pomocnikiem i włącza muzykę w kolejnej rundzie, a ty zabierasz jeden liść. W ostatnich rundach na jednym liściu może stać kilka żab naraz, trzymając się za ręce, co zamienia rywalizację we współpracę. Zabawa ćwiczy reakcję na dźwięk i wspólne szukanie rozwiązań.

Wiosenna wędrówka żab

Wyznacz na jednym końcu sali las, gdzie żaby spały zimą, a na drugim staw. Pomiędzy nimi ułóż z szarf drogę, przez którą czasem przejeżdżają samochody, czyli dwoje dzieci z kierownicami z papierowych talerzy. Żaby wędrują przez salę na czworakach i w skokach, a przy drodze czekają pomocnicy, którzy na sygnał „stop” zatrzymują samochody i przepuszczają żaby. Po zabawie wyjaśnij, że tak naprawdę pracują ludzie przy płotkach dla płazów. Zabawa rozwija sprawność i uczy, że pomoc zwierzętom to wspólne działanie.

Scenariusz zajęć: Dzień Żaby w przedszkolu

Temat	Jak z kropeczki rośnie żaba
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko nazywa etapy rozwoju żaby i układa je w kolejności; wie, że żab nie łapiemy, bo są chronione; skacze obunóż i reaguje na sygnał; wypowiada się pełnym zdaniem na temat ilustracji
Pomoce	pluszowa żabka albo żaba ze skarpety, cztery obrazki etapów rozwoju, niebieska chusta, obręcze, papierowe talerzyki, zielona farba, czerwone paski papieru
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): żabka kumka na powitanie i zaprasza dzieci na swoje święto, dzieci mówią, gdzie widziały żaby. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (picie przez skórę, język, zimowy sen), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Od kijanki do żaby (8 minut): opowieść z obrazkami, układanie etapów i przejście tej drogi ciałem. 4. Żabki wskakują do stawu (5 minut): skoki obunóż na chustę i na brzeg na hasło. 5. Gdzie mieszka żabka? (7 minut): wybór miejsca dla żaby i rozmowa o wiosennej wędrówce przez drogę. 6. Praca plastyczna (10 minut): żaba z papierowego talerzyka z długim językiem. 7. Porządki (3 minuty): wspólne sprzątanie stolików przy kumkaniu cichym i głośnym.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole z gotowymi żabami, a pluszowa żabka pyta każde dziecko, co było pierwsze: żaba czy kijanka. Grupa żegna żabkę cichym „kum-kum”.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy umiesz ułożyć historię żaby i czy wiesz, co zrobić, gdy spotkasz żabę na spacerze. Obserwuj, kto ułożył etapy bez podpowiedzi.

Nie przynoś do przedszkola prawdziwego skrzeku ani kijanek ze stawu, bo w Polsce wszystkie płazy są chronione, a ich przenoszenie jest zakazane. Lepiej zaplanuj wiosenny spacer nad pobliski staw i poobserwujcie wodę z bezpiecznej odległości od brzegu, z dorosłymi przy każdej grupie dzieci. Jeśli usłyszycie kumkanie, poproś dzieci o ciszę i wspólne słuchanie. Zdjęcia i filmy o rozwoju żaby pokażą więcej niż słoik z kijankami, a zwierzęta zostaną tam, gdzie powinny być.

Książki, wiersze i piosenki

Z polskiej klasyki przeczytaj dzieciom zabawny wiersz Jana Brzechwy „Żaba” o żabie, która poszła do doktora. Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 poleć serię Arnolda Lobela o przyjaźni Żabka i Ropucha, na przykład „Żabek i Ropuch. Przyjaźń” w przekładzie Wojciecha Manna, która składa się z krótkich, ciepłych opowiadań do czytania na raty. W klasach 1-3 dobrze sprawdzi się też baśń braci Grimm „Żabi król”, po której można porozmawiać o dotrzymywaniu obietnic. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Była kropka w galaretce, potem ogon, potem łapki. Hop na liść i hop do wody, tak rośnie żabka od przygody.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Żabkę widzę, z dala stoję, rąk do żabki nie wyciągam. Niech zielona w stawie śpiewa, a ja tylko się przyglądam.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „20 marca obchodzimy Dzień Żaby. Będziemy rozmawiać o tym, jak rośnie żaba i dlaczego płazy są pod ochroną. Prosimy, aby dzieci przyszły w zielonych ubraniach.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer nad najbliższy staw albo rzekę i narysowanie tego, co udało się tam zobaczyć i usłyszeć. W klasach 1-3 może to być krótka notatka z obserwacji, z datą, pogodą i jednym zdaniem o tym, czy słychać było żaby. Poproś rodziców, żeby podczas spacerów przypominali dziecku, że żab nie łapiemy i nie zabieramy do domu.

Jeśli w okolicy działa akcja przenoszenia płazów przez drogę, możesz przekazać rodzicom informację o niej, zaznaczając, że udział jest dobrowolny i zawsze pod opieką dorosłych. Chętni rodzice mogą też przynieść zdjęcia żab ze swoich wakacji albo z ogrodu, z których zrobicie wystawę. Rodzic, który zawodowo zajmuje się przyrodą, może zostać zaproszony na krótką rozmowę z dziećmi. Wszystko to pokazuje dzieciom, że dorośli też uważają ochronę przyrody za ważną sprawę.

Najczęstsze pytania