Międzynarodowy Dzień Leniwca (20 października): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Międzynarodowy Dzień Leniwca obchodzimy co roku 20 października. Leniwiec to zwierzę, które dzieci uwielbiają od pierwszego spojrzenia: wisi do góry nogami, uśmiecha się i robi wszystko bardzo, bardzo powoli. Dzień leniwca w przedszkolu to dobra okazja, żeby poznać mieszkańca dalekiego lasu deszczowego, ale też żeby na chwilę zwolnić razem z grupą. W październiku, gdy dni są krótsze, a dzieci szybko się męczą, spokojne zajęcia o leniwcu przydają się bardziej, niż się wydaje. To także dobry pretekst do rozmowy o tym, że powolny nie znaczy gorszy.

We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, skąd w kalendarzach bierze się druga data, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Tam, gdzie trzeba uważać, piszemy o tym wprost.

W skrócie

  • Data: 20 października, co roku tego samego dnia.
  • Zasięg: święto międzynarodowe, nieoficjalne, obchodzone przez ogrody zoologiczne, organizacje chroniące przyrodę, szkoły i przedszkola.
  • Od kiedy: od 2010 roku, z inicjatywy kolumbijskiej organizacji AIUNAU.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: zielona bibuła i papier, rolki, szarfy, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, gazety, pluszowa przytulanka, spokojna muzyka.

Historia Międzynarodowego Dnia Leniwca

Międzynarodowy Dzień Leniwca (International Sloth Day) ustanowiła w 2010 roku kolumbijska organizacja AIUNAU, która od lat zajmuje się ratowaniem i leczeniem leniwców, mrówkojadów i pancerników. Pomysł zgłosiły dwie członkinie fundacji, Sarita Kendall i Tinka Plese, podczas pierwszego międzynarodowego spotkania poświęconego leniwcom w kolumbijskim mieście Medellín. Chodziło o to, żeby raz w roku zwrócić uwagę ludzi na zwierzęta, które tracą swój dom, bo wycina się lasy deszczowe Ameryki Środkowej i Południowej. Leniwcom szkodzą też ruchliwe drogi, linie energetyczne i nielegalny handel zwierzętami, które ktoś chce trzymać w domu jako maskotkę.

Od tamtej pory 20 października leniwce świętują ogrody zoologiczne, ośrodki rehabilitacji dzikich zwierząt i organizacje przyrodnicze na całym świecie. Zoo pokazują wtedy swoje leniwce, opowiadają o ich zwyczajach i zbierają pieniądze na ochronę lasów. W Polsce leniwce można zobaczyć w kilku ogrodach zoologicznych, a święto trafiło do kalendarzy świąt nietypowych, z których korzystają przedszkola i szkoły. Obchodzi się je radośnie i spokojnie, bo samo zwierzę zachęca do zwolnienia tempa.

W części polskich kalendarzy świąt nietypowych pojawia się też inna data, 19 czerwca. Nie udało nam się znaleźć, kto i kiedy miałby ustanowić letnie święto leniwca, więc traktujemy ją jako pomyłkę albo lokalny zwyczaj. Międzynarodowe święto, o którego pochodzeniu wiadomo, przypada 20 października i na ten dzień przygotowaliśmy ten materiał. Jeśli w Twoim kalendarzu jest czerwcowa data, możesz spokojnie przenieść zajęcia, bo zabawy nie zależą od pory roku.

Po co obchodzić Dzień Leniwca z dziećmi

Leniwiec świetnie nadaje się do rozmowy o tempie. Dzieci żyją dziś szybko: rano pośpiech, w przedszkolu dużo bodźców, po południu zajęcia dodatkowe. Zabawy w leniwca uczą zwalniania, uważnego poruszania się i świadomego oddechu, czyli wspierają rozwój emocjonalny i samoregulację. Dziecko sprawdza, jak to jest zrobić coś bardzo wolno, i odkrywa, że wymaga to sporo panowania nad ciałem. Spokojne ruchy w zwolnionym tempie ćwiczą też równowagę i napięcie mięśni, więc pracujemy jednocześnie w sferze fizycznej.

Drugi cel to zmiana myślenia o słowie „leniwy”. Leniwiec wcale nie jest leniuchem, tylko oszczędza siły, bo je liście, które dają mało energii. To dobry punkt wyjścia do rozmowy w sferze społecznej: każdy ma swoje tempo, ktoś szybciej je, ktoś wolniej się ubiera, i nie przezywamy się z tego powodu. Starsze dzieci poznają przy okazji las deszczowy, przyczyny wymierania zwierząt i proste sposoby dbania o przyrodę. Ciekawostki, porównania i liczenie wspierają rozwój poznawczy, a układanie historyjek o leniwcu rozwija mowę.

Ciekawostki o leniwcach dla dzieci

Ciekawostki czytaj powoli, po dwie lub trzy na jedno spotkanie, tak jak przystało na święto leniwca. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, dlaczego leniwiec jest zielonkawy?”, i poczekaj na pomysły dzieci. Dopiero potem przeczytaj odpowiedź i wróćcie do zgadywanek. Najmłodszym wystarczy jedna ciekawostka połączona z obrazkiem.

  • Leniwce mieszkają w lasach deszczowych Ameryki Środkowej i Południowej. Prawie całe życie spędzają wysoko na drzewach.
  • Leniwiec wisi do góry nogami. W tej pozycji je, śpi, odpoczywa, a mama leniwiec nawet rodzi dziecko.
  • Są leniwce dwupalczaste i trójpalczaste. Nazwa mówi, ile długich pazurów mają na przednich łapach. Na tylnych łapach wszystkie mają po trzy pazury.
  • Futro leniwca bywa zielonkawe. Rosną w nim maleńkie glony, dzięki którym leniwiec trudniej daje się zauważyć wśród liści.
  • W futrze leniwca mieszkają też małe ćmy. Leniwiec jest dla nich jak chodzący dom.
  • Leniwiec schodzi z drzewa mniej więcej raz w tygodniu. Robi to, żeby zrobić kupę na ziemi, a potem wraca na górę.
  • Leniwiec dobrze pływa. W wodzie porusza się sprawniej niż na ziemi, gdzie raczej się czołga.
  • Leniwiec trójpalczasty potrafi obrócić głowę bardzo daleko, dzięki czemu widzi, co dzieje się za nim, bez ruszania całym ciałem.
  • Leniwiec jest powolny, bo je liście. Liście dają mało siły i długo się trawią, więc leniwiec oszczędza energię jak tylko może.
  • Dawno temu żyły olbrzymie leniwce naziemne, wielkie jak słoń. Chodziły po ziemi, a dziś znamy je tylko ze skamieniałych kości.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi stawiaj na powolny ruch, przytulanie i proste naśladowanie. Pomoce mają być duże i miękkie, bez drobnych elementów, które mieszczą się w buzi. Nie używaj też sznurków ani tasiemek, które mogłyby owinąć się wokół szyi. Każdą zabawę pokazujesz najpierw sama, a dzieci dołączają w swoim tempie.

Leniwiec się przeciąga

Usiądź z dziećmi na dywanie i powiedz, że wszyscy jesteście leniwcami, które właśnie się budzą na drzewie. Bardzo powoli podnosicie jedną rękę, potem drugą, przeciągacie się, ziewacie i powoli kręcicie głową w prawo i w lewo. Potem leniwiec drapie się po brzuszku, mruga oczami i znowu powoli kładzie się na boku. Mów cicho i rób długie przerwy między ruchami, żeby dzieci poczuły, że w tej zabawie nikt się nie spieszy. Zabawa ćwiczy kontrolę ruchu, wycisza grupę i dobrze sprawdza się po wyjściu na podwórko.

Mama leniwiec i maleństwo

Przygotuj pluszowe przytulanki, najlepiej po jednej dla każdego dziecka. Opowiedz, że mały leniwiec trzyma się brzucha mamy i jeździ na niej po drzewie, dopóki nie urośnie. Dzieci przytulają pluszaka do brzucha i bardzo powoli przechodzą na czworakach albo na kolanach przez salę, uważając, żeby maleństwo nie spadło. Na koniec kładą je do snu na kocyku i głaszczą jedną ręką. Zabawa uczy delikatności, opiekuńczości i ćwiczy koordynację przy ruchu na czworakach.

Szybko i powoli

Weź bębenek albo grzechotkę i ustal z dziećmi dwa sygnały. Gdy grasz szybko, dzieci są małpkami i tupią w miejscu, a gdy grasz bardzo wolno, zamieniają się w leniwce i ruszają się jak na zwolnionym filmie. Na cichy dźwięk trójkąta albo dzwoneczka leniwce zasypiają i nieruchomieją. Zmieniaj tempo kilka razy, zawsze kończąc na leniwcu, żeby grupa się wyciszyła. Zabawa uczy reagowania na sygnał dźwiękowy i rozróżniania pojęć szybko i wolno.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki chętnie wcielają się w zwierzęta i lubią proste zadania z obrazkami. To dobry moment, żeby pokazać, gdzie mieszka leniwiec i dlaczego jest zielonkawy. Zabawy w tym wieku łączą ruch z krótką rozmową. Pilnuj, żeby każde dziecko miało szansę zabrać głos.

Zielony leniwiec się chowa

Przygotuj kilka sylwetek leniwca wyciętych z papieru: jedną brązową, jedną szarą i kilka zielonkawych. Rozłóż na dywanie albo przypnij do tablicy dużą płachtę zielonej bibuły udającą liście i ukryj na niej sylwetki, gdy dzieci zamkną oczy. Potem wszyscy szukają leniwców i sprawdzacie, które było najtrudniej znaleźć. Wtedy czytasz ciekawostkę o glonach w futrze i dzieci same odkrywają, po co leniwcowi zielony kolor. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość i wprowadza pojęcie kamuflażu w bardzo prostej formie.

Raz w tygodniu na dół

Ułóż z krzeseł i ławeczki „drzewo”, a obok połóż kółko z szarfy jako ziemię. Opowiedz z uśmiechem, że leniwiec schodzi z drzewa tylko raz w tygodniu, kiedy musi zrobić kupę, a potem szybko, jak na leniwca, wraca na górę. Dzieci po kolei powoli schodzą z „drzewa”, obchodzą kółko na czworakach i wracają, a reszta grupy liczy na głos dni tygodnia. Przy okazji powtórzcie nazwy dni, zaczynając od dzisiejszego. Zabawa bawi dzieci, utrwala dni tygodnia i ćwiczy chodzenie na czworakach.

Każdy ma swoje tempo

Przygotuj obrazki zwierząt szybkich i wolnych, na przykład zająca, geparda, jaskółkę, ślimaka, leniwca i rybę. Dzieci układają je w dwóch grupach: zwierzęta, które ruszają się szybko, i te, które ruszają się wolno. Potem zapytaj: „A co wy robicie szybko, a co wolno?”. Okaże się, że ktoś szybko biega, ale wolno je, a ktoś inny szybko się ubiera, ale wolno zasypia. Zakończ wnioskiem, że każdy ma swoje tempo i nie śmiejemy się z tego, kto robi coś wolniej. Zabawa ćwiczy klasyfikowanie i uczy akceptacji różnic.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na zadania wymagające skupienia i na pierwszą rozmowę o ochronie przyrody. Leniwiec dobrze pokazuje, że zwierzę może mieć kłopot przez to, co robią ludzie daleko od nas. W tym wieku warto też wprowadzić ćwiczenia uważności, bo dzieci potrafią już dłużej skupić się na własnym ciele. Każdą zabawę zakończ krótką rozmową.

Zwolniony film

Poproś dzieci, żeby pokazały zwykłe czynności w tempie leniwca: mycie zębów, zakładanie butów, jedzenie zupy, wchodzenie po schodach. Jedno dziecko pokazuje, a reszta zgaduje, co to za czynność. Potem trudniejsza wersja: dwoje dzieci robi to samo, jedno szybko, drugie jak leniwiec, a grupa mówi, które było trudniejsze. Zwykle wychodzi, że bardzo wolny ruch wymaga więcej siły i skupienia. Zabawa rozwija pantomimę, panowanie nad ciałem i wyobraźnię.

Leniwiec potrzebuje drzew

Narysuj na dużej kartce las z kilkunastoma drzewami i posadź na nich papierowe leniwce. Opowiadaj prostą historię: ludzie wycinają drzewa pod pola, drogi i domy, a ty za każdym razem zdejmujesz jedno drzewo. Dzieci obserwują, co się dzieje z leniwcami, którym brakuje gałęzi do przejścia na następne drzewo. Potem wspólnie szukacie rozwiązań: sadzimy nowe drzewa, budujemy linowe mostki nad drogą, dbamy o papier, żeby wycinać mniej lasu. Zabawa uczy związku przyczyny i skutku oraz pokazuje, że człowiek może też pomagać zwierzętom.

Leniwcowy oddech

Dzieci kładą się na plecach, a na brzuchu każdego leży woreczek gimnastyczny. Mówisz, że leniwce oddychają spokojnie i powoli, i prosisz, żeby dzieci wciągały powietrze nosem, licząc w myślach do trzech, i wypuszczały je ustami, licząc do czterech. Woreczek ma się unosić i opadać jak gałąź na wietrze. Po kilku oddechach dzieci mówią, co czują w ciele, i porównują to z chwilą po bieganiu. Zabawa uczy prostej techniki uspokajania się, z której mogą korzystać, gdy są zdenerwowane.

Ile pazurków ma leniwiec?

Przygotuj dwie duże sylwetki leniwców: dwupalczastego z dwoma pazurami na przednich łapach i trójpalczastego z trzema. Na tylnych łapach obu narysuj po trzy pazury. Dzieci liczą pazury przednich łap, potem wszystkich łap razem, i porównują, który leniwiec ma ich więcej i o ile. Możesz dodać zagadki: „Ile pazurów mają dwa leniwce dwupalczaste na przednich łapach?”. Zabawa ćwiczy liczenie, dodawanie w zakresie dziesięciu i uważne patrzenie.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie czytają już proste teksty i potrafią pracować w grupach, więc Dzień Leniwca może być małym projektem przyrodniczym. Warto połączyć w nim mapę, liczenie i pisanie. Zajęcia dobrze uzupełniają edukację przyrodniczą o lasach deszczowych. Poniższe propozycje można rozłożyć na cały dzień.

Mapa leniwców

Przynieś globus albo mapę świata i poproś uczniów, żeby odszukali Polskę, a potem Amerykę Środkową i Południową. Zaznaczcie kolorowymi karteczkami kraje, w których żyją leniwce, na przykład Kolumbię, Kostarykę, Panamę i Brazylię, i przypomnijcie, że to w Kolumbii narodziło się święto. Porozmawiajcie, jaki jest tam klimat i dlaczego rośnie tam las deszczowy. Na koniec każdy uczeń zapisuje w zeszycie jedno zdanie o tym, gdzie mieszka leniwiec. Zajęcia ćwiczą orientację na mapie i łączenie informacji.

Leniwiec czy leniuch?

Napisz na tablicy dwa słowa: „leniwiec” i „leniuch”. Uczniowie zastanawiają się, skąd wzięła się nazwa zwierzęcia i czy jest sprawiedliwa. Przeczytaj krótki tekst o tym, że leniwiec oszczędza energię, bo je liście, i poproś, żeby grupy wymyśliły dla niego nową, lepszą nazwę, na przykład „oszczędzacz” albo „spokojnik”. Każda grupa uzasadnia swój pomysł dwoma zdaniami. Zajęcia rozwijają słownictwo, myślenie krytyczne i pokazują, że pierwsze wrażenie bywa mylące.

Tydzień leniwca

Uczniowie dostają tabelkę z dniami tygodnia i rysują w niej, co leniwiec robi każdego dnia: je liście, śpi, przeciąga się, w niedzielę schodzi na ziemię i wraca. Potem tworzą taką samą tabelkę dla siebie i zaznaczają chwilę odpoczynku w każdym dniu. Porozmawiajcie, czy w ich tygodniu jest czas na nicnierobienie i dlaczego jest on potrzebny. Zadanie łączy pracę z kalendarzem z rozmową o higienie odpoczynku. Gotowe tabelki mogą trafić na gazetkę klasową.

Liczymy z leniwcem

Przygotuj karty z prostymi zadaniami tekstowymi, w których bohaterem jest leniwiec. Na przykład: „Leniwiec przeszedł rano 3 gałęzie, a po południu 4. Ile gałęzi przeszedł w ciągu dnia?” albo „Leniwiec schodzi z drzewa raz w tygodniu. Ile razy zejdzie przez 4 tygodnie?”. Uczniowie rozwiązują zadania w parach, a potem wymyślają własne zadanie dla innej pary. Na koniec sprawdzacie wyniki na forum. Zajęcia ćwiczą dodawanie, mnożenie w zakresie tabliczki i układanie treści zadań.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej. Klej najlepiej podawać w sztyfcie albo w małych pojemnikach z pędzelkiem. Gotowe leniwce warto zawiesić na sznurku pod sufitem albo na gałęzi w kąciku przyrody, tak żeby wisiały jak prawdziwe. Sznurki zawieszasz sama, poza zasięgiem najmłodszych dzieci.

Leniwiec z rolki na gałęzi

  • rolka po papierze toaletowym
  • brązowa i beżowa farba plakatowa, pędzel
  • pasek brązowego papieru na łapy
  • kredki, klej, patyk albo papierowy wałek jako gałąź

Dzieci malują rolkę na brązowo i zostawiają do wyschnięcia. Na górze przyklejają owal z beżowego papieru jako pyszczek i rysują na nim ciemne plamki wokół oczu, mały nos i uśmiech. Z paska papieru robicie dwie długie łapy, które owija się wokół gałęzi i przykleja z tyłu rolki, tak żeby leniwiec na niej wisiał. Gotowe leniwce zawieście w rzędzie na jednej długiej gałęzi w kąciku przyrody. Dzieci od razu widzą, jak wygląda leniwcowa rodzina na drzewie.

Zielone futro z bibuły

  • sylwetka leniwca narysowana na kartce A4
  • brązowa i zielona bibuła pocięta na kawałki
  • klej w sztyfcie

Najmłodsze dzieci zgniatają kawałki bibuły w kulki i naklejają je na sylwetkę: najpierw brązowe, a potem trochę zielonych, które oznaczają glony w futrze. Starsze mogą wydzierać paski i naklejać je jak sierść. Na koniec rysujecie wokół leniwca kilka dużych liści. To dobra okazja, żeby jeszcze raz opowiedzieć, po co leniwcowi zielone futro. Dla dwulatków kulki z bibuły muszą być duże i przyklejane od razu, żeby nie trafiły do buzi.

Odwrócony obrazek

  • kartka papieru
  • kredki albo farby
  • taśma do zawieszenia

Starsze dzieci rysują swój ulubiony kawałek dnia w przedszkolu, ale do góry nogami, tak jak widziałby go leniwiec wiszący na gałęzi. Najpierw poproś, żeby położyły się na chwilę na dywanie z głową zwisającą lekko z materaca i popatrzyły na salę. Potem rysują: sufit na dole, podłoga na górze, ludzie stoją głową w dół. Wystawę wieszacie normalnie, a oglądający muszą przechylić głowę. Praca rozwija wyobraźnię przestrzenną i zawsze wywołuje dużo śmiechu.

Las deszczowy z dłoni

  • duży arkusz szarego papieru
  • zielona farba w kilku odcieniach, talerzyki
  • brązowe paski papieru na gałęzie, klej

Dzieci odciskają zielone dłonie na arkuszu, tworząc gęste liście. Gdy farba wyschnie, przyklejacie brązowe paski jako gałęzie, a na nich zawieszacie leniwce z innych prac. Przy farbach przygotuj miskę z wodą i ręcznik, żeby dzieci od razu myły dłonie. Taki las może zostać na ścianie do końca października jako tło do kolejnych zajęć. Wspólna praca uczy współdziałania i planowania miejsca na kartce.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe w Dniu Leniwca są nietypowe, bo nagrodą jest tu powolność, a nie szybkość. Dzieci często się dziwią, że wolny ruch jest taki trudny. Przygotuj spokojną muzykę instrumentalną i dużo miejsca na dywanie. Po każdej zabawie zrób chwilę ciszy.

Leniwce i jaguar

Wszystkie dzieci są leniwcami, które bardzo powoli wędrują po sali w rytm spokojnej muzyki. Jedno dziecko jest jaguarem i siedzi w kącie. Gdy muzyka cichnie, jaguar wychodzi na spacer, a leniwce muszą zamrzeć w bezruchu jak gałęzie, bo jaguar zauważa tylko to, co się rusza. Kto się poruszy, zamienia się z jaguarem rolą. Zabawa uczy panowania nad ciałem i pokazuje, że bezruch też może chronić.

Mostek z gazet

Rozłóż na podłodze rząd gazet jako linowy mostek nad drogą, po którym leniwiec przechodzi z jednego drzewa na drugie. Dzieci przechodzą po gazetach jak najwolniej, z rękami wyciągniętymi do przodu, jakby chwytały kolejne gałęzie. Nie wolno zejść z mostka, a każdy krok trzeba zrobić bardzo powoli. Starszym możesz dać woreczek na głowę. Zabawa ćwiczy równowagę i koordynację, a przy okazji przypomina, że ludzie budują takie mostki, żeby leniwce nie musiały przechodzić przez jezdnię.

Leniwcowa kołysanka pod chustą

Dzieci kładą się pod chustą animacyjną albo siadają wokół niej. Dorośli i kilkoro dzieci powoli unoszą i opuszczają chustę jak wiatr kołyszący liście, a reszta grupy jest leniwcami, które śpią na drzewie. Nucicie przy tym spokojną melodię albo rymowankę serwisu z dalszej części wpisu, coraz ciszej i wolniej. Na koniec chusta delikatnie opada i wszyscy liczą do pięciu w ciszy. Zabawa wycisza grupę i uczy współpracy przy rytmicznym ruchu.

Scenariusz zajęć: Dzień leniwca w przedszkolu

TematLeniwiec się nie spieszy
Grupa wiekowa4-5 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wie, gdzie mieszka leniwiec i czym się żywi; wyjaśnia, dlaczego leniwiec porusza się wolno; potrafi wykonać ruch w zwolnionym tempie i spokojnie oddychać; rozumie, że każdy ma swoje tempo
Pomocepluszak albo obrazek leniwca, zielona bibuła i papierowe sylwetki leniwców, bębenek, woreczki gimnastyczne, gazety, spokojna muzyka, globus
Przebieg1. Powitanie (5 minut): leniwiec bardzo powoli wita się z dziećmi, a one odpowiadają mu w tym samym tempie.
2. Gdzie mieszka leniwiec? (5 minut): pokazujesz na globusie Polskę i Amerykę Południową, rozmawiacie o lesie deszczowym.
3. Zielony leniwiec się chowa (8 minut): szukanie sylwetek na bibule i rozmowa o glonach w futrze.
4. Szybko i powoli (7 minut): zabawa z bębenkiem, na zmianę małpki i leniwce.
5. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki o wiszeniu, liściach i schodzeniu z drzewa raz w tygodniu.
6. Mostek z gazet (7 minut): przejście jak najwolniej po linowym mostku.
7. Leniwcowy oddech (7 minut): odpoczynek z woreczkiem na brzuchu i rozmowa o tym, co czuje ciało.
ZakończenieDzieci w kole mówią po kolei, co lubią robić powoli. Leniwiec żegna się z każdym, bardzo wolno machając łapą.
EwaluacjaKciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, dlaczego leniwiec jest zielonkawy, i czy umiesz się uspokoić leniwcowym oddechem. Obserwuj, które dzieci potrafiły utrzymać wolne tempo w zabawie z gazetami.

Jeśli w okolicy jest ogród zoologiczny z leniwcami, sprawdź, czy organizuje zajęcia edukacyjne wokół 20 października. Wycieczka wymaga zgody rodziców i zaplanowania transportu, więc zacznij przygotowania kilka tygodni wcześniej. Uprzedź dzieci, że leniwiec może przez całą wizytę spać i nie ruszyć się ani razu, bo to zupełnie normalne. Dzięki temu nikt nie będzie rozczarowany, a sama obserwacja nieruchomego zwierzęcia stanie się częścią lekcji.

Książki, wiersze i piosenki

O leniwcach powstało sporo książek obrazkowych, ale niewiele z nich ukazało się po polsku, a nie chcemy polecać tytułów, których nie da się łatwo znaleźć. Na temat tempa i cierpliwości dobrze pasuje za to znana bajka Ezopa o żółwiu i zającu, którą możesz opowiedzieć własnymi słowami, a potem zapytać, czy leniwiec wygrałby taki wyścig. Warto też zajrzeć do przedszkolnej biblioteczki po atlasy zwierząt z działem o lesie deszczowym i pokazać dzieciom zdjęcia prawdziwych leniwców. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wisi leniwiec na gałęzi, liście żuje, w słońcu leży. Nie spieszy się, nie biega wcale, a jest szczęśliwy doskonale.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wdech jak leniwiec, wydech powoli, nic mnie nie złości, nic mnie nie boli. Ręce jak liście, nogi jak pień, mam leniwcowy, spokojny dzień.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „20 października obchodzimy Międzynarodowy Dzień Leniwca. Poznamy zwierzę z lasu deszczowego i poćwiczymy spokojne, powolne zabawy. Prosimy, aby dzieci przyszły w ubraniach w kolorze brązowym, beżowym lub zielonym i, jeśli mają, przyniosły pluszową przytulankę do zabaw.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne „pięć minut leniwca”: jeden wieczór bez telewizora i telefonu, z powolną zabawą, książką albo przytulaniem. Dzieci mogą narysować, jak spędziły ten czas, i przynieść rysunek do przedszkola.

Rodzicom starszych dzieci można zaproponować wspólne poszukanie w domu przedmiotów z papieru i rozmowę o tym, że oszczędzanie papieru chroni lasy, także te, w których mieszkają leniwce. Jeśli ogród zoologiczny w pobliżu prowadzi program adopcji zwierząt, chętni rodzice mogą razem z grupą wesprzeć go drobną kwotą, ale udział ma być dobrowolny. W klasach 1-3 dobrze sprawdza się krótki wywiad z rodzicem: „Co lubisz robić powoli?”. Odpowiedzi tworzą potem ciekawą gazetkę na korytarzu.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Leniwca?

Międzynarodowy Dzień Leniwca obchodzimy co roku 20 października. W niektórych polskich kalendarzach świąt nietypowych pojawia się też 19 czerwca, ale nie udało nam się ustalić, skąd pochodzi ta data.

Kto ustanowił Międzynarodowy Dzień Leniwca?

Święto ustanowiła w 2010 roku kolumbijska organizacja AIUNAU, która ratuje i leczy leniwce. Pomysł zgłosiły Sarita Kendall i Tinka Plese podczas pierwszego międzynarodowego spotkania poświęconego leniwcom w Medellín. Celem jest ochrona leniwców i lasów deszczowych.

Jak obchodzić Dzień Leniwca w przedszkolu?

Postaw na spokojne zabawy w zwolnionym tempie, ćwiczenia oddechowe, prace plastyczne z bibuły i rolek oraz ciekawostki o życiu na drzewie. Dobrze sprawdza się też rozmowa o tym, że każdy ma swoje tempo. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

W co ubrać dziecko na Dzień Leniwca?

Wystarczą ubrania w kolorze brązowym, beżowym albo zielonym, jak futro leniwca i liście. Można dodać papierową opaskę z pyszczkiem leniwca. Kostium nie jest potrzebny.

Czy leniwiec naprawdę jest leniwy?

Nie, leniwiec po prostu oszczędza energię. Je głównie liście, które dają mało siły i długo się trawią, dlatego porusza się powoli i dużo odpoczywa. Dzięki powolności i zielonkawemu futru trudniej go też wypatrzyć drapieżnikom.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *