Dzień Kundelka (25 października): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień Kundelka obchodzimy 25 października i jest to święto wszystkich psów nierasowych, czyli mieszańców, których w Polsce mieszka bardzo dużo. Kundelka zna prawie każde dziecko, bo spotyka go na podwórku, u sąsiadów albo we własnym domu. Dzień kundelka w przedszkolu to dobra okazja, żeby porozmawiać o tym, że pies nie musi mieć rodowodu ani modnego wyglądu, żeby być wspaniałym przyjacielem. Każdy kundelek jest inny i właśnie ta różnorodność jest najciekawszym tematem na zajęcia. Przy okazji dzieci uczą się, skąd biorą się psie podobieństwa i różnice oraz dlaczego tak wiele mieszańców czeka w schroniskach na dom.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o psach nierasowych, które da się przeczytać dzieciom, oraz zabawy dla czterech grup: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Są też prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje lektur i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy są inne niż w naszym materiale na Dzień Psa i na Dzień Zwierząt Bezdomnych, więc możesz korzystać ze wszystkich trzech w ciągu roku. Tam, gdzie trzeba uważać na bezpieczeństwo, piszemy o tym wprost.

W skrócie

  • Data: 25 października.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, obecne w polskich kalendarzach świąt nietypowych, obchodzone przez przedszkola, szkoły i schroniska.
  • Od kiedy: brak pewnych informacji o pomysłodawcy i pierwszym roku obchodów.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: papier, kredki, farby, rolki, gazety, szarfy, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, pluszowe psy różnej wielkości.

Historia Dnia Kundelka

Dzień Kundelka to święto polskie i nieoficjalne, które od kilku lat pojawia się w kalendarzach przedszkolnych i szkolnych. Nie udało nam się ustalić, kto je wymyślił ani w którym roku obchodzono je po raz pierwszy, i nie podajemy tu żadnej daty ustanowienia, bo żadne wiarygodne źródło jej nie potwierdza. Kalendarze świąt nietypowych łączą termin z polską ustawą o ochronie zwierząt z 21 sierpnia 1997 roku. Według oficjalnego zapisu w Dzienniku Ustaw ta ustawa weszła w życie 24 października 1997 roku, czyli dzień przed obecnym Dniem Kundelka. Związek z ustawą jest więc prawdopodobny, ale nie mamy pewności, czy ktoś świadomie wybrał tę datę.

Sama ustawa o ochronie zwierząt zaczyna się od zdania, że zwierzę jako istota żyjąca, zdolna do odczuwania cierpienia, nie jest rzeczą. To dobra myśl na Dzień Kundelka, bo psy nierasowe najczęściej trafiają do schronisk i najdłużej czekają w nich na adopcję. Słowo kundel przez lata brzmiało lekceważąco, a dziś coraz częściej mówi się o mieszańcach albo o psach w typie jakiejś rasy. Wiele osób świadomie wybiera kundelka, bo to pies jedyny w swoim rodzaju, a nie kopia z katalogu. Święto przypomina, że wartość psa nie zależy od wyglądu ani ceny.

Historia kundelków jest tak naprawdę starsza niż historia ras. Psy towarzyszą ludziom od tysięcy lat i przez większość tego czasu były po prostu psami do pilnowania, polowania albo pasienia, bez ustalonego wyglądu. Większość dzisiejszych ras ludzie stworzyli stosunkowo niedawno, wybierając do rozmnażania psy o podobnej sierści, wielkości i kształcie głowy. W Polsce Dzień Kundelka obchodzą głównie przedszkola, szkoły i schroniska, które organizują wtedy zbiórki karmy, dni otwarte i akcje adopcyjne. Nie ma jednej ogólnopolskiej akcji ani organizatora, więc każda placówka świętuje po swojemu.

Po co obchodzić Dzień Kundelka z dziećmi

Kundelek jest świetnym punktem wyjścia do rozmowy o różnorodności, bo każdy wygląda inaczej, a wszystkie są psami i mają te same potrzeby. Dzieci łatwo przenoszą tę myśl na ludzi: ktoś jest wysoki, ktoś niski, ktoś ma kręcone włosy, a wszyscy potrzebują przyjaźni i szacunku. To praca w sferze emocjonalnej i społecznej, która nie wymaga moralizowania, bo wynika z obserwacji. Dzień Kundelka pomaga też mówić o odpowiedzialności za zwierzę i o tym, że psa nie wybiera się dla wyglądu, tylko dla charakteru i możliwości rodziny. Ze starszymi dziećmi można dotknąć tematu schronisk i adopcji, ale bez straszenia.

Drugi obszar to rozwój poznawczy. Porównywanie psów, szukanie cech wspólnych i różnic, układanie w zbiory i opisywanie wyglądu to ćwiczenia, które wspierają myślenie i mowę. Dzieci uczą się słów opisujących sierść, uszy, ogon i wielkość, a starsze grupy mogą zbierać dane o psach w swoich domach. Zabawy ruchowe w roli psów rozwijają koordynację, a zasady bezpiecznego zachowania wobec obcego psa to temat, do którego warto wracać przy każdej okazji. Kundelek jest psem z podwórka, więc te zasady mają tu wyjątkowo praktyczne znaczenie.

Ciekawostki o kundelkach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek na jedno spotkanie i przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy są na świecie dwa takie same kundelki?”. Dopiero po odpowiedziach dzieci przeczytaj ciekawostkę.

  • Nie ma dwóch takich samych kundelków. Kundelek ma przodków z różnych ras albo innych kundelków, dlatego każdy wygląda trochę inaczej.
  • Szczeniaki z jednego miotu mogą się bardzo różnić. U kundelków jedno rodzeństwo bywa łaciate, drugie czarne, a trzecie rude, i nikogo to nie dziwi.
  • Wszystkie psy mają wspólnych przodków. Psy pochodzą od dzikich wilków, które bardzo dawno temu zaczęły żyć blisko ludzi.
  • Kundelki były pierwsze. Przez tysiące lat psy nie miały ras, a większość ras ludzie stworzyli dopiero w ostatnich kilkuset latach.
  • Pierwszy pies, który okrążył Ziemię w kosmosie, był kundelkiem. Nazywał się Łajka i wcześniej żył na ulicach Moskwy. Poleciał w kosmos w 1957 roku.
  • Psi nos ma swój wzór. Nosek psa jest pokryty drobnym wzorkiem z rowków i każdy pies ma trochę inny, podobnie jak ludzie mają różne odciski palców.
  • Szczeniaki rodzą się z zamkniętymi oczami. Przez pierwsze dni nie widzą i nie słyszą, a mamę i rodzeństwo znajdują dzięki węchowi i ciepłu.
  • Pies widzi kolory inaczej niż człowiek. Najlepiej rozróżnia niebieski i żółty, a czerwona piłka na zielonej trawie słabo mu się wyróżnia.
  • Psy pocą się przez łapy. Pot wydziela się na poduszeczkach łap, dlatego w upale pies zostawia czasem wilgotne ślady na podłodze.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych liczy się dotyk, powtarzanie i proste porównania. Pomoce mają być duże i miękkie, bez guzików, koralików i nakrętek, które mieszczą się w buzi.

Duży piesek, mały piesek

Przygotuj dwa pluszowe psy, jeden wyraźnie duży, a drugi malutki, oraz kilka dużych kartonowych misek w dwóch rozmiarach. Pokaż dzieciom psy i nazwijcie je razem: duży piesek i mały piesek. Potem każde dziecko dostaje miskę i decyduje, czy jest dla dużego, czy dla małego psa, i kładzie ją przy właściwym pluszaku. Na koniec duży piesek „szczeka” grubym głosem, a mały cienkim, a dzieci naśladują oba głosy. Zabawa ćwiczy porównywanie wielkości, słownictwo i aparat mowy, a przy tym pokazuje, że psy bywają bardzo różne.

Łatki dla kundelka

Narysuj na dużym arkuszu szarego papieru konturowego psa bez żadnych łat i powieś go nisko na ścianie. Wytnij z kolorowego papieru duże okrągłe i owalne łaty, mniej więcej wielkości dłoni dziecka, i posmaruj ich spód klejem w sztyfcie tuż przed zabawą. Dzieci po kolei podchodzą i przyklejają łatę w wybranym miejscu, a ty głośno mówisz, gdzie trafiła: na ucho, na ogon, na łapkę. Gotowy kundelek jest kolorowy i jedyny taki w przedszkolu, więc nadajcie mu wspólnie imię. Zabawa ćwiczy chwyt, nazywanie części ciała i współpracę całej grupy.

Kundelek śpi na kocyku

Rozłóż na podłodze koc albo matę i połóż na nim pluszowego kundelka. Dzieci siadają dookoła, a ty mówisz cichym głosem, że piesek jest zmęczony po spacerze i zasypia. Wszyscy na palcach przynoszą mu po kolei jedną rzecz: miękką poduszkę z chusty, „kość” z papieru, mały kocyk. Potem siadacie bardzo cicho i nasłuchujecie, jak piesek oddycha, a dzieci kładą dłoń na swoim brzuchu i czują własny oddech. Zabawa wycisza grupę i uczy, że śpiącego psa nie budzimy i nie dotykamy.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki uwielbiają szukanie, dopasowywanie i proste role. To dobry czas, żeby pokazać, że kundelki różnią się wyglądem, ale nie potrzebami.

Znajdź kundelka po opisie

Przygotuj kilka dużych obrazków albo zdjęć psów nierasowych o wyraźnie różnych cechach: jeden z oklapniętymi uszami, jeden z kręconym ogonem, jeden w łaty, jeden z długą sierścią. Rozłóż obrazki na dywanie, a potem opisuj jednego psa, na przykład „Mój kundelek ma stojące uszy i krótki ogon”. Dzieci szukają pasującego obrazka i pokazują go palcem, a gdy już się wprawią, same opisują psa dla kolegów. Za każdym razem dopytaj, która cecha pomogła znaleźć psa. Zabawa ćwiczy uważne słuchanie, słownictwo opisowe i spostrzegawczość.

Bezpieczne spotkanie z psem

Ustaw w sali dwoje krzeseł jako ławkę w parku i posadź na niej dziecko w roli właściciela z pluszowym psem na smyczy z szarfy. Drugie dziecko spaceruje i widzi psa, a zadanie polega na tym, żeby zatrzymać się, nie biec i nie krzyczeć, tylko zapytać właściciela, czy wolno podejść. Ustalcie z dziećmi trzy proste zasady: pies bez właściciela to pies, do którego nie podchodzimy, przy obcym psie stoimy spokojnie jak drzewo, a pieska głaszczemy tylko po zgodzie dorosłego. Przećwiczcie też postawę drzewa: ręce przy ciele, wzrok w dół, stopy w miejscu. Zabawa uczy zasad, które przydadzą się dziecku na co dzień w drodze do przedszkola.

Psia rodzina z łatkami

Wytnij z papieru sylwetki psów w kilku kolorach i podziel je tak, żeby każda „rodzina” miała jeden wspólny znak, na przykład czerwoną łatkę na uchu albo niebieską obrożę, choć same psy są różne. Każde dziecko dostaje jednego psa i chodzi po sali przy muzyce. Gdy muzyka cichnie, dzieci szukają innych psów z tym samym znakiem i siadają razem jako rodzina. Porozmawiajcie potem, że w prawdziwej kundelkowej rodzinie szczeniaki też bywają różne, choć mają tych samych rodziców. Zabawa ćwiczy klasyfikowanie według jednej cechy i nawiązywanie kontaktu z rówieśnikami.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią porównywać, liczyć i dłużej rozmawiać. Z nimi możesz zbudować całe zajęcia wokół pytania, skąd bierze się wygląd kundelka.

Mama, tata i szczeniaczki

Narysuj na tablicy albo na dużym arkuszu dwa psy: mamę z długimi uszami i krótką sierścią oraz tatę ze stojącymi uszami i długą sierścią. Każde dziecko dostaje kartkę z konturem szczeniaka i samo decyduje, które cechy dostał po mamie, a które po tacie, a potem dorysowuje uszy, sierść i ogon. Gdy wszystkie szczeniaki są gotowe, powieście je obok rodziców i policzcie, ile szczeniaków ma uszy po mamie, a ile po tacie. Dzieci zobaczą, że z tych samych rodziców wyszły zupełnie różne psy, i to jest właśnie tajemnica kundelków. Zabawa w prosty sposób wprowadza myśl o dziedziczeniu cech i ćwiczy liczenie.

Kundelkowe portrety pamięciowe

Dzieci pracują w parach i siadają plecami do siebie. Jedno ma obrazek kundelka i opisuje go słowami, nie pokazując: jaki ma kolor, jakie uszy, czy ma łaty, jaki ogon. Drugie dziecko rysuje psa tylko na podstawie opisu, a potem porównują rysunek z obrazkiem i zamieniają się rolami. Porozmawiajcie, które słowa najbardziej pomogły i czego zabrakło w opisie. Zabawa ćwiczy precyzyjne wypowiadanie się, słuchanie ze zrozumieniem i grafomotorykę, a przy okazji pokazuje, jak trudno opisać psa, który nie przypomina żadnej rasy.

Pies z sąsiedztwa: co już wiemy?

Przygotuj kilka krótkich historyjek o psach spotykanych w okolicy: pies leży za płotem i warczy, pies biega sam po ulicy, pies z właścicielem macha ogonem, pies je z miski. Czytaj po jednej historyjce, a dzieci podnoszą zielony kartonik, jeśli uważają, że można spokojnie przejść obok, albo czerwony, jeśli trzeba się zatrzymać i zawołać dorosłego. Po każdej odpowiedzi poproś o uzasadnienie i dopowiedz, czego pies może się bać. Na koniec przypomnij, że przy jedzącym albo śpiącym psie zawsze zachowujemy odległość. Zabawa uczy oceny sytuacji i podejmowania bezpiecznych decyzji.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już zbierać informacje, czytać krótkie teksty i liczyć, więc Dzień Kundelka może być małym projektem badawczym klasy.

Klasowy spis psów

Kilka dni przed świętem poproś uczniów, żeby zapytali w rodzinie i u sąsiadów o znane im psy: czy pies jest rasowy, czy nierasowy, jakiej jest wielkości i jaki ma kolor. W dniu zajęć uczniowie zapisują swoje dane na karteczkach, a potem razem układacie z nich prosty diagram słupkowy na tablicy, na przykład psy małe, średnie i duże albo rasowe i nierasowe. Policzcie, których psów jest najwięcej, i sformułujcie dwa zdania wniosku. Porozmawiajcie też o tym, że dane z jednej klasy nie mówią nic pewnego o całej Polsce. Zajęcia ćwiczą zbieranie danych, liczenie i czytanie prostego wykresu.

Łajka, pies z ulicy, który poleciał w kosmos

Opowiedz uczniom historię Łajki, kundelka z ulic Moskwy, który w 1957 roku jako pierwsze zwierzę okrążył Ziemię na orbicie. Wyjaśnij uczciwie, że Łajka nie wróciła na Ziemię, bo w tamtych czasach nie umiano jeszcze sprowadzić statku z powrotem, i że dziś ludzie dużo bardziej dbają o zwierzęta w badaniach. Uczniowie zastanawiają się w grupach, dlaczego do lotów wybierano psy z ulicy, i zapisują swoje pomysły. Podpowiedz, że takie psy były przyzwyczajone do zimna i głodu. Zajęcia łączą historię nauki z rozmową o odpowiedzialności człowieka wobec zwierząt i ćwiczą wyciąganie wniosków.

Ogłoszenie kundelka szukającego domu

Każdy uczeń wymyśla kundelka, który mieszka w schronisku, i pisze dla niego krótkie ogłoszenie adopcyjne. Ogłoszenie ma trzy części: jak pies wygląda, jaki ma charakter i jakiej rodziny szuka, na przykład „Szukam domu z ogrodem i ludźmi, którzy lubią długie spacery”. Zwróć uwagę, żeby uczniowie opisywali charakter psa, a nie tylko wygląd, bo to on decyduje, czy pies pasuje do rodziny. Gotowe ogłoszenia z rysunkami powieście na korytarzu jako wystawę. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu użytkowego i uczą, że adopcja to dopasowanie psa do rodziny, a nie wybór najładniejszego zwierzęcia.

Słowa o psach

Zapisz na tablicy kilka określeń: kundel, kundelek, mieszaniec, pies rasowy, szczeniak, rodowód. Uczniowie w parach próbują wyjaśnić każde słowo własnymi słowami, a potem porównujecie odpowiedzi z twoimi wyjaśnieniami. Porozmawiajcie, czemu słowo kundel bywa używane jako obelga i czy to w porządku wobec psów. Na koniec uczniowie układają zdania z zdrobnieniem kundelek i zastanawiają się, jakie uczucia ono wyraża. Zajęcia rozwijają słownictwo i wrażliwość językową.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Każda praca ma pokazać, że kundelek jest jedyny w swoim rodzaju.

Kundelek z resztek papieru

  • kartka z brystolu
  • ścinki kolorowego papieru, gazet i bibuły z poprzednich zajęć
  • klej, kredki

Narysuj albo odrysuj z szablonu kontur psa na brystolu. Dzieci wydzierają ze ścinków małe kawałki i wyklejają nimi psa, każde w innym układzie kolorów i wzorów. Na koniec dorysowują oczy, nos i język. Każdy pies wychodzi inny, nawet jeśli wszyscy mieli ten sam szablon, i o tym warto powiedzieć przy oglądaniu wystawy.

Uszy do wyboru

  • pasek brystolu dopasowany do obwodu głowy
  • gotowe szablony uszu: stojące, oklapnięte, długie i jedno stojące z jednym oklapniętym
  • kolorowy papier, kredki, klej, zszywacz (obsługuje dorosły)

Dzieci wybierają kształt uszu, odrysowują go na kolorowym papierze i wycinają, a młodszym gotowe uszy przygotowujesz wcześniej. Mogą wybrać dwa różne ucha, bo kundelki często mają jedno ucho stojące, a drugie opadające. Przyklejają uszy do paska, ozdabiają go łatkami, a dorosły zszywa opaskę na wymiar głowy. Opaski przydadzą się w zabawach ruchowych i w scenariuszu.

Odcisk łapki

  • kartka papieru
  • farba plakatowa w kilku kolorach, gąbka lub pędzel
  • chusteczki nawilżane, kredki

Dzieci odbijają na kartce opuszkę palca i cztery mniejsze odciski palców nad nią, tak żeby powstał ślad psiej łapy. Robią kilka łapek obok siebie w różnych kolorach, jakby po kartce przeszło kilka kundelków. Starsze dzieci dorysowują na końcu ścieżki psa, do którego prowadzą ślady. Przy okazji przypomnij ciekawostkę, że psy pocą się właśnie przez poduszeczki łap.

Portret mojego wymarzonego kundelka

  • kartka formatu A4
  • kredki pastelowe lub farby
  • pasek papieru na imię psa

Dzieci malują psa, który jest połączeniem dwóch albo trzech ulubionych psów, na przykład z uszami jamnika i sierścią owczarka. Na pasku papieru podpisują imię psa, a starsze dzieci dopisują jedno zdanie o jego charakterze. Z portretów zróbcie galerię pod hasłem „Każdy kundelek jest inny”. To spokojna praca, która dobrze zamyka dzień.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Najlepiej, gdy dzieci mają na głowach psie uszy z pracy plastycznej, bo rola od razu dodaje im energii. Zadbaj o miejsce i przesuń stoliki pod ściany.

Kundelki na spacerze

Dzieci są kundelkami i poruszają się po sali zgodnie z rytmem bębenka. Wolne uderzenia oznaczają spokojny spacer na czworakach, szybkie to bieg po łące, a gdy bębenek milknie, kundelki siadają i podają łapę. Co jakiś czas mówisz, jaki kundelek ma teraz iść: mały kundelek drobi kroczki, duży stąpa ciężko, kundelek z krótkimi łapkami idzie w przysiadzie. Zabawa rozwija koordynację, reakcję na sygnał i pokazuje ruchem różnorodność psów.

Kundelek szuka kości

Schowaj w sali kilka papierowych kości, każdą w innym kolorze. Dzieci w czwórkach to psie zespoły, a każdy zespół szuka kości w swoim kolorze, przechodząc przez tunel z krzeseł, przeskakując szarfę i czołgając się pod chustą. Gdy zespół znajdzie kość, wraca na miejsce i głośno, radośnie szczeka. Zabawa ćwiczy współpracę w grupie i sprawność ruchową.

Psie powitanie

Dzieci stoją w kole z opaskami z uszami. Każde po kolei wymyśla swój sposób psiego powitania: merdanie, podskok, ukłon z łapką albo radosne okrążenie w miejscu, a reszta grupy je powtarza. Śpiewaj przy tym prostą melodię, na przykład „Kundelek się wita, hau, hau, hau” na znanym dzieciom motywie, a przy „hau” wszyscy klaszczą. Zabawa ośmiela nieśmiałe dzieci i uczy wspólnego rytmu.

Scenariusz zajęć: Dzień Kundelka w przedszkolu

TematKażdy kundelek jest inny
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wie, czym kundelek różni się od psa rasowego; rozumie, że szczeniaki tych samych rodziców mogą wyglądać różnie; zna zasady bezpiecznego zachowania wobec obcego psa; opisuje wygląd psa kilkoma cechami
Pomocepluszowy pies, obrazki kundelków, kartki z konturem szczeniaka, kredki, bębenek, opaski z uszami, zielone i czerwone kartoniki
Przebieg1. Powitanie (5 minut): pluszowy kundelek opowiada, że dziś jest jego święto i że nie ma drugiego takiego jak on.
2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (różne szczeniaki z jednego miotu, wilczy przodkowie, Łajka), przed każdą pytanie do dzieci.
3. Znajdź kundelka po opisie (7 minut): dzieci szukają obrazków według opisu, a potem same opisują psa.
4. Kundelki na spacerze (7 minut): zabawa ruchowa z bębenkiem.
5. Mama, tata i szczeniaczki (10 minut): dzieci rysują szczeniaka i decydują, co ma po rodzicach.
6. Pies z sąsiedztwa (6 minut): historyjki i kartoniki, utrwalenie zasad bezpieczeństwa.
7. Galeria (3 minuty): oglądanie szczeniaków i liczenie, ile jest różnych.
ZakończenieDzieci w kole mówią jednym zdaniem, co sprawia, że pies jest dobrym przyjacielem, a pluszowy kundelek żegna się z każdym podaniem łapy.
EwaluacjaDzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, co zrobić, gdy obcy pies biegnie sam, i czy szczeniaki jednej mamy muszą być takie same. Obserwuj, które dzieci używają kilku cech w opisie psa.

Jeśli chcesz zaprosić do przedszkola prawdziwego psa, najpierw zapytaj rodziców o alergie i lęk przed psami, uzyskaj ich zgodę i sprawdź zasady placówki. Najlepiej, żeby był to spokojny pies znany opiekunowi, na smyczy i z właścicielem, który zna jego reakcje. Dzieci siedzą w kole i podchodzą pojedynczo, tylko za zgodą właściciela, a po spotkaniu myją ręce. Wizyta powinna być krótka, bo dla psa głośna sala pełna dzieci jest dużym wysiłkiem.

Książki, wiersze i piosenki

Uczniom klas 1-3 możesz czytać we fragmentach książkę Romana Pisarskiego „Pies, który jeździł koleją”, opartą na prawdziwej historii psa Lampo z Włoch. Lampo nie był psem rasowym, a mimo to stał się słynny, co dobrze pasuje do Dnia Kundelka. Pamiętaj, że zakończenie jest smutne, i przeczytaj je wcześniej sama, żeby zdecydować, czy pasuje do twojej grupy. Młodszym dzieciom pokaż obrazkowe książki o psach z biblioteki przedszkolnej i porównujcie, które psy wyglądają na kundelki. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Jedno ucho w górę, drugie ucho w dół, ogon jak sprężynka, łapki jak ze stu. Nie ma na świecie drugiego takiego, kocham mojego kundelka wesołego.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Łata na nosie, łata na boku, kundelek biega przez cały rok. Nie pyta, czy jesteś duży czy mały, kocha cię zawsze, kochany cały.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „25 października obchodzimy Dzień Kundelka. Będziemy rozmawiać o psach nierasowych, o tym, że każdy pies jest inny, i o bezpiecznym zachowaniu przy obcych psach. Prosimy, aby dzieci przyniosły zdjęcie znanego sobie psa albo pluszowego pieska”. Jako zadanie domowe zaproponuj rodzinny rysunek psa, którego dziecko zna, z podpisem, czy jest kundelkiem. W klasach 1-3 rodzice mogą pomóc w zebraniu danych do klasowego spisu psów. Poproś też, żeby w drodze do przedszkola przypominali dziecku zasadę, że do obcego psa nie podchodzimy bez zgody właściciela.

Chętni rodzice mogą pomóc w zbiórce dla najbliższego schroniska, w którym zwykle przebywa wiele kundelków. Zanim ogłosisz zbiórkę, zadzwoń do schroniska i zapytaj, czego naprawdę potrzebuje, bo listy potrzeb często się zmieniają. Jeśli w grupie są rodziny, które adoptowały psa, możesz zaprosić jednego z rodziców do opowiedzenia, jak wyglądały pierwsze dni psa w nowym domu. Udział w zbiórce i w spotkaniach ma być dobrowolny, bez presji na nikogo.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Kundelka?

Dzień Kundelka obchodzimy 25 października. To polskie, nieoficjalne święto psów nierasowych, obecne w kalendarzach przedszkolnych i szkolnych.

Skąd się wziął Dzień Kundelka?

Nie wiadomo na pewno, kto wymyślił to święto i od kiedy jest obchodzone. Kalendarze łączą jego datę z ustawą o ochronie zwierząt, która weszła w życie 24 października 1997 roku, ale nie ma potwierdzenia, że datę wybrano właśnie z tego powodu.

Jak obchodzić Dzień Kundelka w przedszkolu?

Połącz porównywanie różnych psów, prace plastyczne i zabawy ruchowe z rozmową o tym, że każdy pies jest inny, oraz z zasadami bezpiecznego zachowania przy obcym psie. Dobrze sprawdza się też zbiórka dla schroniska. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść na Dzień Kundelka?

Wystarczy zdjęcie znanego dziecku psa albo pluszowy piesek. Dzieci mogą przyjść w ubraniach w łaty albo w kolorach psiej sierści, ale kostium nie jest potrzebny.

Czym kundelek różni się od psa rasowego?

Pies rasowy ma przodków tej samej rasy, więc jego wygląd można przewidzieć. Kundelek ma przodków różnych ras albo innych kundelków, dlatego każdy wygląda inaczej. Charakter i potrzeby obu są takie same: każdy pies potrzebuje opieki, ruchu i bliskości.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *