Dzień Delfina (14 kwietnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Delfina przypada 14 kwietnia i tę datę podają zgodnie wszystkie kalendarze świąt nietypowych. Delfin to zwierzę, które dzieci kochają od pierwszego obrazka: uśmiechnięty pyszczek, skoki nad falą i opowieści o tym, że delfiny się bawią i rozmawiają. Dzień delfina w przedszkolu pozwala jednak pokazać coś więcej niż ładny obrazek z morza. Dzieci mogą odkryć, że delfin nie jest rybą, oddycha powietrzem jak my i ma własne imię w postaci gwizdu. To też dobry moment na pierwszą rozmowę o czystym morzu.

We wpisie znajdziesz uczciwą informację o pochodzeniu święta, ciekawostki o delfinach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez szukania dodatkowych materiałów. Tam, gdzie trzeba zadbać o bezpieczeństwo, piszemy o tym wprost.

Historia Dnia Delfina

Dzień Delfina to święto z kalendarzy świąt nietypowych i jego pochodzenie jest niejasne. Datę 14 kwietnia podają zgodnie polskie i amerykańskie kalendarze, w których występuje jako National Dolphin Day, ale żaden z nich nie wskazuje w sposób, który dałoby się sprawdzić, kto i kiedy to święto wymyślił. Dlatego nie podajemy tu żadnej daty ustanowienia ani nazwy organizacji. W polskich materiałach dla nauczycieli można też trafić na 23 lipca jako wspólny dzień wieloryba i delfina, ale i ta data nie ma pewnego źródła. Jeśli planujesz zajęcia, śmiało wybierz 14 kwietnia, bo to data najczęściej spotykana.

O wiele ciekawsza od metryki święta jest historia samych delfinów w oczach ludzi. Delfiny od bardzo dawna pojawiały się w sztuce ludów żyjących nad morzem, na przykład na malowidłach i mozaikach z czasów starożytnych Greków i Rzymian. Marynarze od wieków opowiadali o delfinach płynących obok statków i skaczących przy dziobie. Dopiero w XX wieku naukowcy zaczęli dokładnie badać, jak delfiny się porozumiewają i jak orientują się pod wodą za pomocą dźwięków. Odkryli między innymi, że delfiny butlonose mają charakterystyczne gwizdy, które działają trochę jak imię.

W Polsce nad Bałtykiem delfinów praktycznie się nie spotyka, ale żyje tam ich bliski krewny, morświn. To niewielki ssak morski, który jest pod ścisłą ochroną, a spotkanie go w morzu to rzadkość. W przedszkolach i szkołach Dzień Delfina obchodzi się zwykle jako dzień morza i jego mieszkańców, czasem razem z Dniem Oceanów albo Dniem Wieloryba. Najczęściej dzieci poznają wtedy różnicę między rybą a ssakiem i rozmawiają o tym, dlaczego śmieci nie mogą trafiać do wody.

Po co obchodzić Dzień Delfina z dziećmi

Delfin to wdzięczny temat do nauki porównywania i klasyfikowania. Mieszka w wodzie i ma płetwy, a jednak nie jest rybą, tylko ssakiem: oddycha powietrzem, rodzi młode i karmi je mlekiem. Takie odkrycie uczy dzieci, że wygląd bywa mylący i że warto zadawać pytania. Delfiny porozumiewają się dźwiękami, więc temat świetnie łączy się z ćwiczeniami słuchowymi, które wspierają rozwój mowy i koncentracji. W sferze poznawczej dzieci poznają nowe słowa: płetwa, ssak, stado, echo i nozdrze na czubku głowy.

Delfiny żyją w stadach, pomagają sobie nawzajem i opiekują się młodymi, a to dobry punkt wyjścia do rozmowy o współpracy i trosce o słabszych, czyli do pracy w sferze społecznej i emocjonalnej. Zabawy w płynięcie, nurkowanie i skoki rozwijają koordynację, równowagę i sprawność całego ciała. Ważny jest też wątek ekologiczny. Delfiny i inne zwierzęta morskie cierpią, gdy do wody trafiają plastikowe śmieci i sieci, więc nawet przedszkolak może zrozumieć, że sprzątanie po sobie na plaży ma znaczenie. Starsze dzieci mogą rozmawiać o tym, dlaczego dzikie zwierzęta najlepiej czują się w swoim naturalnym środowisku.

Ciekawostki o delfinach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy delfin jest rybą?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• Delfin nie jest rybą. To ssak, tak jak pies, kot i człowiek. Mama delfinica rodzi małe delfinątko i karmi je swoim mlekiem.
• Delfin oddycha powietrzem. Musi wypływać na powierzchnię, żeby nabrać powietrza, bo pod wodą nie ma skrzeli jak ryba.
• Delfin ma nos na czubku głowy. Oddycha przez otwór na górze głowy, więc wystarczy, że wychyli z wody sam czubek, żeby zrobić wdech.
• Delfin śpi tylko połową głowy. Jedna połowa mózgu odpoczywa, a druga czuwa, dzięki temu delfin nie zapomina wypłynąć po powietrze i pilnuje, czy nie grozi mu niebezpieczeństwo.
• Delfin „widzi” uszami. Wydaje krótkie trzaski, które odbijają się od ryb i skał jak echo. Po powracającym dźwięku rozpoznaje, co jest przed nim, nawet w mętnej wodzie.
• Delfiny mają imiona. Każdy delfin butlonosy ma swój własny, charakterystyczny gwizd, po którym rozpoznają go inne delfiny.
• Delfiny żyją w stadach. Razem polują, bawią się i pilnują młodych. Delfiny w stadzie pomagają sobie nawzajem.
• Orka to też delfin. Choć bywa nazywana wielorybem zabójcą, orka należy do rodziny delfinów i jest jej największym członkiem.
• Niektóre delfiny mieszkają w rzekach. W wielkich rzekach Ameryki Południowej i Azji żyją delfiny rzeczne, a niektóre z nich mają różowawą skórę.
• W Bałtyku żyje krewny delfina. To morświn, mały i nieśmiały ssak morski, który jest w Polsce pod ścisłą ochroną.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na ruch całego ciała, dźwięki i powtarzanie. Pomoce mają być duże i miękkie, bez muszelek, kamyków, koralików i nakrętek, które mieszczą się w buzi. Balonów w tej grupie nie używamy.

Delfinek wypływa po powietrze

Dzieci kucają nisko na dywanie, jakby były pod wodą, i trzymają buzie zamknięte. Na twoje hasło „delfinek wypływa!” wstają powoli, wyciągają ręce nad głowę jak czubek głowy delfina i robią głośne „pfff!”, czyli wydech przez nozdrze. Potem znów „nurkują” w przysiad. Powtarzajcie kilka razy, raz szybciej, raz wolniej, a na koniec pozwól dzieciom samym wołać hasło. Zabawa ćwiczy oddech, mięśnie nóg i reagowanie na sygnał, a przy okazji uczy, że delfin oddycha powietrzem.

Mama delfinica i delfinątko

Dzieci dobierają się w pary z tobą albo z drugą opiekunką, a jeśli grupa jest większa, tworzycie małe stadka. Ty jesteś mamą delfinicą i „płyniesz” po sali, poruszając rękami jak płetwami, a delfinątka płyną tuż za tobą i robią dokładnie to samo. Raz płyniesz nisko przy podłodze, raz wysoko na palcach, raz wolno, raz szybciej. Na koniec mama zatrzymuje się i przytula delfinątka. Zabawa uczy naśladowania, trzymania się blisko grupy i daje najmłodszym poczucie bezpieczeństwa.

Gdzie gwiżdże delfin?

Dzieci siedzą w kole z zamkniętymi oczami albo z dłońmi na oczach. Ty cicho przechodzisz w inne miejsce sali i gwiżdżesz, dmuchasz w gwizdek albo mówisz przeciągle „iiii”, jak delfin. Dzieci pokazują palcem, skąd dochodzi dźwięk, a potem otwierają oczy i sprawdzają. Najmłodszym wystarczy kilka rund z dźwiękiem z lewej, prawej, z przodu i z tyłu. Zabawa ćwiczy słuch kierunkowy, uwagę i cierpliwe czekanie w ciszy.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki potrafią już grać w proste gry z zasadami i rolami, więc w tej grupie odkrywamy, jak delfin porozumiewa się ze stadem.

Delfinie imiona

Każde dziecko wymyśla swój własny „delfini gwizd”, czyli krótki dźwięk: może to być „fiu-fiu”, cmoknięcie z klaśnięciem albo przeciągłe „uuu-i”. Najpierw wszyscy po kolei przedstawiają się swoim dźwiękiem, a grupa go powtarza. Potem ty wydajesz jeden z dźwięków, a dziecko, do którego on należy, wstaje i macha płetwami. Na koniec opowiedz, że prawdziwe delfiny rozpoznają się po gwizdach, tak jak my po imionach. Zabawa ćwiczy pamięć słuchową, aparat mowy i uwagę.

Ryba czy delfin?

Przygotuj dwie duże obręcze: w jednej obrazek ryby, w drugiej delfina. Opowiadasz krótkie zdania, a dzieci biegną do właściwej obręczy: „Wypływa na powierzchnię, żeby oddychać”, „Oddycha skrzelami pod wodą”, „Mama karmi małe mlekiem”, „Składa ikrę”. Gdy dzieci się pomylą, spokojnie wyjaśniasz i gracie dalej. Na koniec zapytajcie, kogo delfin przypomina bardziej: rybę czy człowieka. Zabawa uczy porównywania, klasyfikowania i uważnego słuchania.

Stado płynie razem

Dzieci trzymają się za ramiona w kilkuosobowych wężykach, które są stadami delfinów. Pierwsza osoba w stadzie prowadzi i porusza się po sali falami: raz w lewo, raz w prawo, czasem schyla się, a czasem podnosi ręce. Reszta stada musi płynąć tak, żeby nikt się nie odłączył. Na hasło „zmiana!” prowadzący przechodzi na koniec, a prowadzi następne dziecko. Porozmawiajcie potem, dlaczego delfiny trzymają się razem. Zabawa uczy współpracy, koordynacji i dostosowania tempa do innych.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na zadania wymagające skupienia i logicznego myślenia, więc tutaj odkrywamy delfinią echolokację i sprawdzamy, jak wygląda ich życie w morzu.

Echo w ciemnym morzu

Jedno dziecko jest delfinem i ma zasłonięte oczy chustką, a kilkoro innych to przeszkody, które stoją w różnych miejscach sali. Delfin idzie powoli i woła „klik!”, a każda przeszkoda, która jest blisko, odpowiada cichym „klak”. Delfin musi ominąć przeszkody tylko na podstawie dźwięków. Ty idziesz obok i dbasz, żeby nikt się nie potknął. Po zabawie wyjaśnij, że prawdziwy delfin wysyła dźwięki, które odbijają się od przedmiotów i wracają do niego jak echo. Zabawa rozwija słuch, orientację w przestrzeni i zaufanie do grupy.

Sprzątamy delfinie morze

Na niebieskim materiale albo dużym arkuszu papieru rozłóż „morze”, a na nim obrazki ryb, muszli, rozgwiazd i wodorostów wymieszane z czystymi, suchymi śmieciami: pogniecioną gazetą, zakrętką od dużego słoika, czystą butelką i kawałkiem sznurka. Dzieci na zmianę wchodzą do morza i wyjmują jedną rzecz, która tam nie pasuje, a potem wrzucają ją do odpowiedniego kosza. Za każdym razem mówią, dlaczego ta rzecz jest groźna dla delfina. Sznurek czy sieć może się zaplątać wokół płetwy, a plastik może zostać połknięty. Zabawa łączy ekologię z pierwszą nauką segregacji.

Delfinia rachunkowość

Wytnij z szarego papieru kilkanaście sylwetek delfinów i ponumeruj je od jednego do dziesięciu. Rozłóż je w sali, a dzieci w parach dostają karty z zadaniami: znajdźcie delfina z numerem pięć, ułóżcie trzy delfiny od najmniejszego numeru do największego, policzcie, ile delfinów płynie w stadzie narysowanym na tablicy. Przy każdym zadaniu dzieci pokazują delfina skokiem z przysiadu. Na koniec wspólnie układacie wszystkie delfiny w kolejności. Zabawa łączy liczenie, rozpoznawanie cyfr i ruch.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać, porównywać informacje i pisać krótkie teksty, więc Dzień Delfina może stać się małym projektem przyrodniczym.

Ssak czy ryba: tabela dowodów

Narysuj na tablicy tabelę z dwiema kolumnami: ryba i delfin. Uczniowie w parach dostają karteczki z cechami: oddycha skrzelami, oddycha płucami, rodzi żywe młode, składa ikrę, ma płetwę ogonową ustawioną pionowo, ma płetwę ogonową ustawioną poziomo, karmi młode mlekiem. Każda para przykleja karteczki tam, gdzie pasują, i uzasadnia wybór. Przy płetwie ogonowej pokaż ruch dłonią: ryba macha ogonem na boki, a delfin w górę i w dół. Zajęcia uczą czytania ze zrozumieniem, porównywania i wyciągania wniosków.

Wywiad z delfinem

Uczniowie w grupach przygotowują pięć pytań, które zadaliby delfinowi, na przykład „Jak śpisz?”, „Czym się żywisz?”, „Czego się boisz?”. Potem na podstawie ciekawostek piszą odpowiedzi w pierwszej osobie, tak jakby mówił sam delfin. Jedna osoba z grupy odgrywa delfina, a druga dziennikarza, i przedstawiają wywiad klasie. Przypomnij, że odpowiedzi mają być prawdziwe, a nie wymyślone. Zajęcia ćwiczą formułowanie pytań, pisanie krótkiej formy i wypowiadanie się przed grupą.

Mapa delfinich domów

Na dużej mapie świata albo globusie pokaż uczniom oceany i morza, a potem wielkie rzeki Ameryki Południowej i Azji, gdzie żyją delfiny rzeczne. Uczniowie zaznaczają na mapie karteczkami miejsca, gdzie mieszkają delfiny, i odszukują Bałtyk, gdzie żyje morświn. Porozmawiajcie, dlaczego delfiny nie żyją w naszych jeziorach i czym różni się woda słona od słodkiej. Na koniec każdy wpisuje do zeszytu jedno zdanie o tym, gdzie mieszkają delfiny. Zajęcia wprowadzają pierwsze pojęcia geograficzne i czytanie mapy.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.

Delfin z koperty

• stara, zaklejona koperta
• szara albo niebieska farba, pędzel
• czarny flamaster, klej
• nożyczki (obsługuje dorosły albo starsze dziecko)

Dorosły rysuje na kopercie łukowaty kształt delfina tak, żeby jego grzbiet przylegał do zaklejonej krawędzi, i wycina go. Dzieci malują delfina farbą, a po wyschnięciu dorysowują oko i uśmiechnięty pyszczek. Z resztek koperty wycinacie płetwę grzbietową i doklejacie ją na górze. Ponieważ koperta ma dwie warstwy, delfin może stać na stole, a lekko rozchylony wygląda, jakby płynął. Z gotowych delfinów zróbcie stado na półce.

Skaczący delfin nad falą

• niebieska kartka jako tło
• paski niebieskiej i białej bibuły
• wycięta z szarego papieru sylwetka delfina
• klej, kredki

Dzieci przyklejają na dole kartki kilka pasków pogniecionej bibuły, które tworzą fale. Nad falami przyklejają delfina w łuku, tak jakby wyskakiwał z wody. Dookoła mogą dorysować krople wody, słońce i mewy. Młodszym wystarczy przyklejenie gotowego delfina i bibuły, a starsze mogą same wyciąć sylwetkę według szablonu. To dobra okazja, żeby przypomnieć, że delfin wyskakuje nad wodę także po to, żeby nabrać powietrza.

Delfin z plasteliny na kamieniu

• szara i niebieska plastelina
• duży, płaski kamień albo tekturka
• wykałaczka do rysowania szczegółów

Dzieci wałkują z szarej plasteliny wałek, zwężają go z jednej strony w pyszczek i spłaszczają z drugiej w płetwę ogonową. Dolepiają płetwę grzbietową i dwie płetwy boczne. Wykałaczką zaznaczają oko i otwór do oddychania na czubku głowy, co pozwala utrwalić ciekawostkę. Z niebieskiej plasteliny robią pod delfinem falę na kamieniu albo tekturce. Praca nadaje się dla dzieci od 4 lat, a przy młodszych wykałaczkę zastąp tępym patyczkiem.

Wspólny plakat morza bez śmieci

• duży arkusz szarego papieru
• niebieska farba, gąbki
• wycięte przez dzieci delfiny, ryby i rozgwiazdy
• klej, flamastry

Całą grupą malujecie gąbkami duży arkusz na niebiesko, tworząc morze. Po wyschnięciu każde dziecko przykleja swojego mieszkańca morza, a obok dopisujecie lub dorysowujecie zasady: nie wyrzucamy śmieci na plaży, zabieramy butelki do domu, nie zostawiamy sznurków i żyłek. Plakat powieście w szatni, żeby zobaczyli go rodzice. Praca uczy współdziałania i wzmacnia rozmowę o ochronie morza.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Najlepiej zacząć od krótkiej rozgrzewki, bo delfinie skoki i nurkowanie angażują całe ciało.

Delfinie skoki przez fale

Ułóż na podłodze kilka szarf jedna za drugą w odstępach, które będą falami. Dzieci ustawiają się w rzędzie i po kolei „płyną”, czyli przeskakują obunóż przez każdą falę z rękami złożonymi nad głową jak pyszczek delfina. Za ostatnią falą zawracają bokiem, poruszając rękami jak płetwami. Starszym dzieciom możesz zwiększyć odległości między szarfami albo dodać polecenie: po każdym skoku zrób „pfff” jak delfin. Zabawa rozwija skoczność, koordynację i rytm.

Rekin nadpływa

Dzieci są delfinami i swobodnie pływają po sali przy spokojnej muzyce. Gdy muzyka nagle cichnie, a ty mówisz „rekin nadpływa!”, delfiny muszą jak najszybciej zebrać się w stada po trzy osoby i objąć się ramionami. Stado jest bezpieczne, bo delfiny bronią się razem. Po chwili muzyka wraca i delfiny znów pływają osobno. Możesz zmieniać wielkość stad: dwie osoby, cztery osoby, cała grupa. Zabawa uczy szybkiego reagowania, liczenia i pokazuje, że razem jesteśmy silniejsi.

Delfini koncert

Podziel dzieci na trzy grupy: jedne klikają językiem albo pstrykają palcami, drugie gwiżdżą lub wydają piskliwe „iiii”, a trzecie szumią jak morze. Ty dyrygujesz i wskazujesz, która grupa gra, a uniesiona dłoń oznacza głośniej, opuszczona ciszej. Potem wszystkie grupy grają razem, a na znak zamkniętej pięści wszystko milknie. Na koniec wspólnie nagrajcie telefonem krótki koncert i posłuchajcie go. Zabawa rozwija słuch muzyczny, reagowanie na gest i współpracę.

Scenariusz zajęć: Dzień Delfina w przedszkolu

Temat	Delfin to nie ryba: kto mieszka w morzu
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że delfin jest ssakiem i oddycha powietrzem; rozpoznaje kierunek, z którego dochodzi dźwięk; wie, że śmieci w morzu są groźne dla zwierząt; współdziała w grupie w zabawie ruchowej
Pomoce	zdjęcia delfina i ryby, dwie obręcze, szarfy, gwizdek, niebieski materiał z obrazkami i czystymi śmieciami, kosze do segregacji, kartki i kredki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pokazujesz zdjęcie delfina i pytasz, gdzie mieszka i czy to ryba. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (oddychanie, nos na czubku głowy, delfinie imiona), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Delfinek wypływa po powietrze (5 minut): ćwiczenie oddechowe z przysiadami. 4. Ryba czy delfin? (8 minut): dzieci biegają do właściwej obręczy przy zdaniach o rybie i delfinie. 5. Gdzie gwiżdże delfin? (5 minut): wskazywanie kierunku dźwięku z zamkniętymi oczami. 6. Sprzątamy delfinie morze (8 minut): wyjmowanie śmieci z morza i rozmowa, dlaczego są groźne. 7. Rysunek (7 minut): dzieci rysują delfina w czystym morzu.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole, każde mówi, co najbardziej zapamiętało o delfinach, a na pożegnanie cała grupa robi wspólne „pfff” jak stado delfinów wypływających po powietrze.
Ewaluacja	Dzieci pokazują płetwę w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy delfin jest rybą i czym oddycha delfin. Obserwuj, kto w zabawie „Ryba czy delfin?” samodzielnie wybierał właściwą obręcz.

Jeśli w okolicy działa akwarium publiczne albo muzeum przyrodnicze, warto sprawdzić, czy mają zajęcia dla przedszkolaków o zwierzętach morskich. Przed wycieczką porozmawiaj z dziećmi o tym, że na zwierzęta patrzymy spokojnie, nie stukamy w szyby i nie krzyczymy. Dobrą alternatywą jest obejrzenie krótkiego filmu przyrodniczego z delfinami na wolności, bez muzyki i komentarza, który rozprasza. Wtedy dzieci same opisują, co widzą, a ty dopytujesz o szczegóły.

Książki, wiersze i piosenki

Nie polecamy konkretnej książki o delfinach dla przedszkolaków, bo nie znaleźliśmy tytułu, którego istnienie i treść moglibyśmy w pełni potwierdzić. Najlepiej poproś bibliotekarkę w najbliższej bibliotece publicznej o albumy przyrodnicze o zwierzętach morskich z dużymi zdjęciami, które oglądacie razem i opisujecie słowami. Uczniom klas 1-3 sprawdzą się encyklopedie przyrodnicze dla dzieci, w których samodzielnie odszukają hasło „delfin”. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Delfin płynie, delfin skacze, nad falami gwiżdże raźnie. Każdy delfin ma swój gwizd, po nim mama zna go właśnie.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Nie jestem rybą, choć pływam w morzu, oddycham nosem na samym czole. Wypływam, dmucham, znów nurkuję, a śmieci w wodzie nie potrzebuję.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „14 kwietnia obchodzimy Dzień Delfina. Będziemy rozmawiać o tym, czym delfin różni się od ryby, jak porozumiewają się delfiny i dlaczego morze trzeba chronić przed śmieciami. Prosimy, aby dzieci przyszły w niebieskich lub szarych ubraniach i przyniosły zdjęcie z wakacji nad morzem, jeśli takie mają.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny rysunek „Co zabieramy z plaży do domu?”, który przypomni, że po plażowaniu zostawiamy tylko ślady stóp. W klasach 1-3 uczniowie mogą razem z rodzicem znaleźć w książce lub internecie jedną nową ciekawostkę o delfinach i opowiedzieć ją klasie.

Poproś też rodziców o przyniesienie czystych, pustych kopert i niebieskich gazet lub papieru do prac plastycznych. Rodziny, które planują wakacje nad morzem, możesz zachęcić do wspólnego sprzątania kawałka plaży, bo taka akcja uczy dzieci więcej niż wiele rozmów. Jeśli ktoś z rodziców pracuje jako nurek, marynarz albo biolog, zaproś go na krótkie spotkanie z grupą. Udział w dodatkowych działaniach jest dobrowolny i nie powinien wymagać od rodzin żadnych zakupów.

Najczęstsze pytania