Dzień Herbaty (21 maja): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Międzynarodowy Dzień Herbaty obchodzimy 21 maja, choć w wielu kalendarzach wciąż można znaleźć starszą datę, 15 grudnia. Herbata stoi na stole w prawie każdym domu, a dzieci znają ją z porannego śniadania, z wizyt u babci i z dni, gdy leżą chore w łóżku. Dzień herbaty w przedszkolu to dobra okazja, żeby porozmawiać o tym, skąd się bierze to, co pijemy, i jak daleką drogę pokonuje listek, zanim trafi do kubka. To także temat, który łatwo połączyć z nauką zmysłów: zapachu, smaku, koloru i dotyku. Przy okazji dzieci uczą się zasad bezpieczeństwa w kuchni, bo herbata to przede wszystkim gorąca woda.

We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, skąd biorą się dwie daty, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Dalej są prace plastyczne z materiałów z szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, sprawdzone tytuły książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić na podstawie samego opisu. Przy degustacjach i gorącej wodzie piszemy wprost, na co uważać.

Historia Dnia Herbaty

Najpierw było święto grudniowe. Międzynarodowy Dzień Herbaty obchodzono 15 grudnia od 2005 roku, a pierwsze obchody odbyły się w Nowym Delhi w Indiach. Zorganizowały je związki zawodowe i organizacje społeczne, którym zależało na zwróceniu uwagi na ludzi pracujących przy uprawie i zbiorze herbaty. Później to święto obchodzono także w innych krajach, w których uprawia się herbatę, między innymi na Sri Lance, w Nepalu, Wietnamie, Indonezji, Bangladeszu, Kenii, Malawi, Malezji, Ugandzie i Tanzanii. Stąd ta data trafiła też do polskich kalendarzy świąt nietypowych i do wielu sklepów z herbatą.

W 2015 roku rząd Indii zaproponował, żeby Dzień Herbaty stał się świętem obchodzonym na całym świecie pod opieką FAO, czyli Organizacji Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa. Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję w grudniu 2019 roku i ogłosiło, że Międzynarodowy Dzień Herbaty przypada 21 maja. Pierwsze obchody pod nową datą odbyły się 21 maja 2020 roku, a organizację powierzono FAO. W uzasadnieniu podkreślono długą historię herbaty, jej znaczenie dla kultury i gospodarki wielu krajów oraz to, że daje pracę i utrzymanie mieszkańcom wsi w krajach rozwijających się.

Dlatego dziś w różnych miejscach można spotkać obie daty. Oficjalne, ustanowione przez ONZ święto przypada 21 maja i tę datę polecamy przedszkolom i szkołom. Część polskich placówek i sklepów wciąż świętuje w grudniu, co nie jest błędem, tylko starszym zwyczajem. W Polsce herbata jest jednym z najczęściej wybieranych napojów, a wiele rodzin ma swoje herbaciane rytuały, na przykład herbatę z cytryną, z miodem albo z sokiem malinowym na przeziębienie. To świetny punkt wyjścia do rozmowy z dziećmi o tym, jak pije się herbatę u nich w domu.

Po co obchodzić Dzień Herbaty z dziećmi

Herbata to temat bardzo zmysłowy, więc sprawdza się w pracy nad rozwojem poznawczym i sensorycznym. Dzieci wąchają suszone liście i owoce, porównują kolory naparów, dotykają listków, słuchają szelestu i nazywają to, co czują. Rozwijają przy tym słownictwo, bo zamiast „dobre” i „niedobre” uczą się słów takich jak kwaśny, słodki, gorzki, ziołowy, owocowy. Starsze dzieci poznają drogę produktu od krzewu na plantacji do kubka i dowiadują się, że herbata przypływa do nas z dalekich krajów. To dobry początek rozmowy o geografii, pracy ludzi i o tym, że za każdym produktem w sklepie stoi czyjś wysiłek.

Drugi cel jest społeczny i wychowawczy. Wspólne picie herbaty to w wielu kulturach sposób na spotkanie, rozmowę i gościnność, więc w przedszkolu można przećwiczyć nakrywanie do stołu, częstowanie innych, czekanie na swoją kolej i dziękowanie. Dzieci uczą się też bezpieczeństwa: nie dotykają czajnika, nie sięgają po kubek z gorącym napojem i wiedzą, że gorącą wodę nalewa tylko dorosły. Przy okazji łatwo porozmawiać o zdrowym piciu i o tym, że najlepszym napojem na pragnienie jest woda, a słodzenie warto ograniczać. Zabawy w herbaciane przyjęcie rozwijają wyobraźnię, a ruchowe zabawy z listkami ćwiczą koordynację.

Ciekawostki o herbacie dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a pozostałe zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy herbata rośnie na drzewie, na krzaku, czy w ziemi?”, i dopiero wtedy przeczytaj odpowiedź. Dzieci chętniej zapamiętują to, co najpierw same próbowały zgadnąć.

• Herbata rośnie na krzewie. Prawdziwa herbata to listki krzewu, który nazywa się herbata chińska. Na plantacjach krzewy przycina się nisko, żeby łatwo było zrywać liście.
• Do herbaty zrywa się najmłodsze listki. Zbiera się czubki gałązek, czyli pączek i kilka młodych liści. Na wielu plantacjach robią to ludzie ręcznie.
• Czarna, zielona i biała herbata pochodzą z tego samego krzewu. Różnią się tym, co dzieje się z listkami po zerwaniu. Dlatego mają inny kolor i inny smak.
• Herbatę pije się od bardzo dawna. Pierwsi zaczęli ją pić mieszkańcy Chin, a stamtąd herbata powędrowała do innych krajów.
• Herbata rośnie w ciepłych krajach. Uprawia się ją między innymi w Chinach, Indiach, na Sri Lance i w Kenii. Do Polski przypływa z bardzo daleka.
• Nazwa „herbata” pochodzi z łaciny. Wzięła się od słów „herba thea”, co znaczy ziele herbaty.
• Nie każda „herbatka” jest herbatą. Napar z mięty, rumianku czy suszonych owoców to napój ziołowy albo owocowy, bo nie ma w nim liści krzewu herbacianego. Potocznie też nazywamy go herbatką.
• Herbata zmienia kolor, gdy dodamy cytryny. Ciemny napar po dodaniu cytryny staje się jaśniejszy. To mały eksperyment, który można zobaczyć w szklance.
• W wielu krajach picie herbaty to ważny zwyczaj. W Japonii odbywa się uroczysta ceremonia herbaty, a w Wielkiej Brytanii popularny jest popołudniowy podwieczorek z herbatą.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych wszystko opiera się na zmysłach i prostym naśladowaniu. Suszone zioła i herbatę podajesz wyłącznie w zamkniętych pojemnikach z dziurkami albo w woreczkach, których dzieci nie otwierają, a o degustacji decydują rodzice.

Pachnące słoiczki

Przygotuj trzy albo cztery plastikowe pojemniki z przykrywką, w której zrobisz kilka dziurek, i włóż do nich zioła o wyraźnym zapachu: miętę, rumianek, suszone jabłko z cynamonem i zwykłą czarną herbatę. Pojemniki mają być szczelnie zamknięte i na tyle duże, żeby nie zmieściły się w buzi. Dzieci siedzą w kole, a ty podajesz pojemnik po kolei, mówiąc „powąchaj, co tu mieszka”. Po każdym pojemniku pytaj, czy zapach jest przyjemny, i pokazuj obrazek rośliny, z której pochodzi. Zabawa rozwija węch, uczy nazywania wrażeń i wycisza grupę.

Herbatka dla lalki

Rozłóż na dywanie mały kocyk, plastikowe kubeczki, talerzyki i czajniczek z kącika zabaw, a obok posadź lalki i pluszaki. Pokaż, jak nakrywa się do stołu: każdy gość dostaje kubek i talerzyk. Dzieci nalewają „na niby” herbatkę z pustego czajniczka, częstują zabawki i mówią „proszę” oraz „smacznego”. Na koniec wszyscy razem sprzątają naczynia do koszyka. Zabawa ćwiczy przyporządkowywanie jeden do jednego, zwroty grzecznościowe i pierwsze naśladowanie domowych czynności.

Gorące, zimne

Przygotuj dwa obrazki: parujący czajnik z czerwoną ramką i szklankę z chłodną wodą z niebieską ramką. Pokazujesz dzieciom obrazek czajnika i mówisz „gorące, nie dotykamy”, a dzieci chowają ręce za plecy. Przy szklance wody mówisz „chłodne, można pić”, a dzieci udają, że piją. Potem pokazuj obrazki szybciej albo w różnej kolejności. Zabawa uczy najmłodszych rozpoznawać niebezpieczne przedmioty w kuchni i reagować na nie w prosty, powtarzalny sposób.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią sortować, porównywać i odgrywać role, więc herbata daje dużo okazji do prostych zadań i rozmowy o tym, co widzą.

Kolorowe kubeczki

Przygotuj wcześniej, bez udziału dzieci, kilka ostudzonych naparów w przezroczystych kubkach: czarną herbatę, rumianek, napar z hibiskusa albo owoców leśnych i miętę. Dzieci oglądają kubki pod światło i układają je od najjaśniejszego do najciemniejszego. Potem do jednego kubka z czarną herbatą dodajesz plasterek cytryny, a dzieci patrzą, jak napar jaśnieje. Porozmawiajcie, dlaczego tak się stało, i podajcie proste wytłumaczenie, że cytryna zmienia kolor herbaty. Zabawa ćwiczy porównywanie, obserwację i jest pierwszym małym eksperymentem.

Kawiarenka herbaciana

Z kącika zabaw urządź kawiarenkę: stolik, obrus, menu z obrazkami (herbata z cytryną, herbatka malinowa, miętowa), tacka i fartuszek dla kelnera. Jedno dziecko jest kelnerem, dwoje gośćmi, a reszta czeka na swoją kolej przy kolejnym stoliku. Kelner wita gości, podaje menu, przyjmuje zamówienie, przynosi pusty kubek i życzy smacznego, a goście płacą papierowymi monetami i dziękują. Zmieniajcie się rolami, żeby każdy był i kelnerem, i gościem. Zabawa ćwiczy prowadzenie rozmowy, grzeczność i cierpliwe czekanie na swoją kolej.

Liście w dłoni

Do trzech pojemników włóż zawartość do obejrzenia: suszone liście herbaty, suszone kawałki owoców i świeże listki mięty z ogródka albo z doniczki. Dzieci oglądają je przez lupę i dotykają czystymi rękami, a ty pytasz: „Które są miękkie, a które szeleszczą?”, „Które pachną najmocniej?”. Pilnuj, żeby nikt nie wkładał liści do buzi, i po zabawie umyjcie ręce. Na koniec pokaż zdjęcie krzewu herbacianego na plantacji i porównajcie świeży listek mięty z suchym listkiem herbaty. Zabawa rozwija zmysł dotyku i uczy uważnego oglądania.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już myśleć o drodze produktu, porównywać kraje i liczyć, więc tu herbata staje się wyprawą w świat.

Podróż listka herbaty

Przygotuj sześć obrazków: krzew na plantacji, zbieranie listków do koszyka, suszenie liści, pakowanie do paczek, statek na morzu i kubek herbaty na stole w domu. Dzieci w małych grupach układają je w kolejności i opowiadają, co dzieje się na każdym etapie. Na mapie świata albo globusie pokaż, gdzie leżą Chiny, Indie, Sri Lanka i Kenia, i narysujcie wstążką albo sznurkiem drogę statku do Polski. Porozmawiajcie, ile osób pracowało, zanim herbata trafiła do sklepu. Zabawa uczy następstwa zdarzeń, rozwija ciekawość świata i szacunek dla pracy innych.

Herbaciana waga

Przygotuj wagę szalkową z kącika matematycznego i kilka pełnych, zamkniętych opakowań herbaty oraz torebek z ziołami. Dzieci porównują, które opakowanie jest cięższe, a które lżejsze, najpierw w dłoniach, a potem na wadze. Następnie liczą torebki herbaty w pudełku, układając je w rzędy po pięć, i sprawdzają, ile rzędów się zmieściło. Na koniec zadaj zadanie: „Mama pije dwie herbaty dziennie. Ile torebek zużyje przez trzy dni?” i policzcie je na torebkach. Zabawa ćwiczy porównywanie ciężaru, liczenie i proste dodawanie.

Zgadnij, co pijesz

Ta zabawa wymaga zgody rodziców na degustację i sprawdzenia alergii. Przygotuj kilka ostudzonych, niesłodzonych naparów ziołowych i owocowych, na przykład rumianek, miętę i napar z suszonych jabłek, oraz obrazki roślin. Dzieci z zawiązanymi oczami (albo po prostu z zamkniętymi) próbują łyczek z własnego kubeczka i wskazują obrazek, który pasuje do smaku. Czarną i zieloną herbatę zostaw do wąchania, bez picia, bo zawierają substancje pobudzające. Zabawa ćwiczy zmysł smaku i uczy nazywać smaki: kwaśny, gorzki, słodki, ziołowy.

Herbata w różnych domach

Przygotuj zdjęcia różnych herbacianych zwyczajów: japońską ceremonię herbaty, angielski podwieczorek z filiżankami, szklankę w metalowym koszyczku i domową herbatę z cytryną. Dzieci opowiadają, co widzą, i szukają różnic: czym się pije, w jakim naczyniu, co się je do herbaty. Potem każde dziecko mówi, jak pije się herbatę u niego w domu, z czym i z kim. Zabawa rozwija wypowiadanie się pełnymi zdaniami i pokazuje, że w różnych kulturach ta sama rzecz może wyglądać inaczej.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, mierzyć czas i zapisywać wyniki, więc Dzień Herbaty może stać się lekcją przyrody, matematyki i savoir-vivre’u jednocześnie.

Eksperyment z parzeniem

Nauczyciel przygotowuje trzy przezroczyste naczynia z wodą: zimną, letnią i gorącą (gorącą nalewa i trzyma wyłącznie dorosły, a uczniowie obserwują z bezpiecznej odległości). Do każdego naczynia wkłada jednocześnie torebkę tej samej herbaty. Uczniowie mierzą czas i co minutę zapisują w tabelce, w którym naczyniu kolor jest najciemniejszy. Po pięciu minutach porównują wyniki i formułują wniosek, w jakiej wodzie herbata parzy się najszybciej. Zajęcia uczą stawiania hipotez, prowadzenia obserwacji i zapisywania wyników w tabeli.

Dwie daty jednego święta

Napisz na tablicy 15 grudnia i 21 maja. Uczniowie w parach dostają krótkie teksty: jeden o święcie grudniowym obchodzonym od 2005 roku w krajach uprawiających herbatę, drugi o święcie ustanowionym przez ONZ w 2019 roku. Dopasowują tekst do daty, zaznaczają obie daty w kalendarzu i liczą, ile miesięcy je dzieli. Porozmawiajcie, dlaczego jedno święto może mieć dwie daty i dlaczego warto sprawdzać, skąd pochodzi informacja. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem i orientację w kalendarzu.

Zaproszenie na podwieczorek

Uczniowie piszą zaproszenie na klasowy podwieczorek, na przykład dla rodziców albo dla sąsiedniej klasy. Zaproszenie musi zawierać, kto zaprasza, kogo, na co, kiedy i gdzie, a także prośbę o potwierdzenie przybycia. Najpierw wspólnie ustalacie wzór na tablicy, potem każdy pisze swoje zaproszenie i ozdabia je rysunkiem filiżanki. Przy okazji ćwiczycie zasady zachowania przy stole: częstowanie gości, czekanie, aż wszyscy dostaną napój, i dziękowanie. Zadanie uczy pisania krótkiego tekstu użytkowego.

Rachunki w herbaciarni

Przygotuj menu herbaciarni z okrągłymi, wymyślonymi cenami: herbata owocowa 4 zł, miętowa 3 zł, ciasteczko 2 zł, kawałek szarlotki 5 zł. Uczniowie w parach dostają zadania, na przykład „Masz 10 zł. Co możesz zamówić dla siebie i kolegi?” albo „Ile zapłaci rodzina, która zamówi trzy herbaty owocowe i dwa ciasteczka?”. Potem odgrywają scenkę zamawiania i płacenia papierowymi pieniędzmi, a kelner wydaje resztę. Zadanie łączy dodawanie i odejmowanie z praktycznym liczeniem pieniędzy.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Suche torebki po herbacie przygotuj dzień wcześniej, żeby dobrze wyschły.

Malowanie herbatą

• ostudzony, mocny napar czarnej herbaty i napar z hibiskusa albo z owoców
• grube pędzle, gąbki
• biały blok techniczny
• kredki świecowe

Napary przygotowuje i studzi dorosły, dzieci dostają je w niskich pojemnikach. Najpierw dzieci rysują kredką świecową kontur filiżanki, czajnika albo liścia, mocno przyciskając kredkę. Potem malują całą kartkę naparem, a kontury z kredki odpychają płyn i zostają widoczne. Brązowy kolor herbaty i czerwony hibiskusa tworzą ciepły, jesienny odcień. Praca nadaje się już dla trzylatków i pokazuje, że herbata barwi.

Filiżanka z papierowego talerzyka

• papierowy talerzyk
• kartka kolorowego papieru z narysowanym kształtem filiżanki
• kredki, farby, klej
• nożyczki (pod nadzorem dorosłego)

Dzieci wycinają z kolorowego papieru filiżankę z uszkiem i ozdabiają ją wzorem, na przykład kropkami, kwiatami albo paskami. Talerzyk malują albo kolorują w podobny wzór, a potem przyklejają filiżankę na środku talerzyka. Nad filiżanką mogą dorysować kręcące się smużki pary. Z gotowych filiżanek powstaje na tablicy herbaciany serwis całej grupy.

Czajniczek z ziołami

• karton z narysowanym dużym czajnikiem
• klej w sztyfcie i klej wikol
• zawartość suchych torebek herbaty, suszone listki mięty i płatki rumianku
• kredki

Ta praca jest dla dzieci od 4 lat, bo używa drobnych suszonych liści. Dzieci smarują wnętrze czajnika klejem i posypują je suszonymi liśćmi i płatkami, tworząc pachnący wzór. Nadmiar strząsają nad tacką. Gotowy czajnik pachnie ziołami jeszcze przez kilka dni i można go powiesić w kąciku przyrody.

Torebki z niespodzianką

• suche, puste torebki po herbacie (zawartość wysypana, sznureczek odcięty)
• flamastry, farby akwarelowe
• kartka kolorowego papieru
• klej

Dzieci rozkładają płaskie torebki i malują na nich małe obrazki: słońce, listek, buźkę albo kwiat. Farby akwarelowe na cienkim papierze torebki pięknie się rozlewają. Wysuszone torebki naklejają na kolorową kartkę jak małe okienka i dopisują albo dorysowują tytuł „Moja herbaciana galeria”. Sznureczki odcinasz wcześniej, żeby nie było ich w pracy.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe przy herbacie mogą być spokojne i wyciszające albo szybkie, jak parujący czajnik, więc wybierz je do nastroju grupy.

Czajnik się gotuje

Dzieci stoją w kole i są wodą w czajniku. Na początku woda jest zimna, więc dzieci stoją nieruchomo i skulone. Kiedy mówisz „woda się grzeje”, zaczynają lekko się kołysać, potem podskakiwać coraz szybciej, a na hasło „gotuje się” syczą jak para i wyrzucają ręce do góry. Na hasło „czajnik wyłączony” powoli się uspokajają i przykucają. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał słowny, zmianę tempa ruchu i kontrolę nad ciałem.

Zbieramy listki

Rozrzuć po sali zielone papierowe listki i woreczki gimnastyczne, które są dużymi liśćmi. Każde dziecko dostaje koszyczek albo pudełko po butach. Przy muzyce dzieci chodzą po plantacji i zbierają listki, ale tylko zielone, a brązowe zostawiają. Kiedy muzyka milknie, zbieracze zatrzymują się w miejscu jak posągi. Na końcu liczycie, kto zebrał ile listków, i wszystko wsypujecie do jednego dużego kosza „fabryki herbaty”. Zabawa ćwiczy schylanie się, spostrzegawczość i reakcję na przerwę w muzyce.

Imbryczek na stole

Dzieci stoją w rozsypce i naśladują imbryczek: jedna ręka oparta na biodrze to uszko, druga wyciągnięta w bok to dziobek. Do rytmu bębenka chodzą po sali, a na jedno mocne uderzenie przechylają się w stronę dziobka, jakby nalewały herbatę. Przy szybkim rytmie imbryczki idą szybciej, przy wolnym powoli, a gdy bębenek milknie, stoją na jednej nodze. Zabawa ćwiczy równowagę, poczucie rytmu i zmianę kierunku ruchu.

Scenariusz zajęć: Dzień Herbaty w przedszkolu

Temat	Skąd się bierze herbata w kubku?
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że herbata rośnie na krzewie w ciepłych krajach; opowiada drogę listka od plantacji do kubka; rozróżnia zapachy kilku naparów; zna zasadę, że gorącą wodę nalewa tylko dorosły
Pomoce	zdjęcie plantacji herbaty, sześć obrazków do „Podróży listka herbaty”, mapa świata, zamknięte pojemniki z ziołami do wąchania, ostudzone napary w przezroczystych kubkach, plasterek cytryny, papierowe listki, koszyczki, kartki i kredki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): na stole stoi czajnik i kubek, a dzieci zgadują, jakie jest dziś święto. 2. Ciekawostki (6 minut): herbata rośnie na krzewie, czarna i zielona są z tego samego krzewu, herbata przypływa z daleka. 3. Podróż listka herbaty (9 minut): układanie obrazków w kolejności i pokazanie drogi na mapie. 4. Pachnące słoiczki (6 minut): wąchanie zamkniętych pojemników i dopasowywanie zapachu do obrazka rośliny. 5. Kolorowe kubeczki (6 minut): układanie naparów od jasnego do ciemnego i eksperyment z cytryną. 6. Zbieramy listki (7 minut): zabawa ruchowa z muzyką. 7. Rysunek (6 minut): dzieci rysują swój ulubiony kubek z herbatą i to, co do niej dodają.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole jak goście przy stole, a nauczyciel pyta każde o jedną rzecz, której dowiedziało się o herbacie. Na pożegnanie cała grupa mówi razem „dziękujemy za herbatkę”.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, gdzie rośnie herbata, i kto może nalewać gorącą wodę. Obserwuj, które dzieci potrafią bez pomocy ułożyć obrazki drogi listka.

Jeśli planujesz degustację, najpierw zapytaj rodziców o alergie i uzyskaj ich zgodę. Najmłodszym podawaj tylko łagodne napary ziołowe i owocowe, ostudzone do temperatury pokojowej i niesłodzone albo lekko osłodzone. Czarna i zielona herbata zawierają substancje pobudzające, więc lepiej ich dzieciom nie podawać, a jeśli już, to bardzo słabe i za zgodą rodziców. Czajnik z gorącą wodą stoi poza zasięgiem dzieci, a napary przygotowujesz przed zajęciami. Każde dziecko pije z własnego kubeczka, podpisanego imieniem.

Książki, wiersze i piosenki

Młodszym dzieciom przeczytaj „Tygrysa, który przyszedł na herbatę” Judith Kerr. To klasyczna brytyjska książka obrazkowa o dziewczynce i jej mamie, do których w porze herbaty puka niespodziewany gość i zjada wszystko, co jest w domu. Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 opowiedz albo przeczytaj fragment „Alicji w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla, w którym Alicja trafia na zwariowane przyjęcie z herbatą u Kapelusznika. Po lekturze zapytajcie się nawzajem, jakiego gościa zaprosilibyście na swój podwieczorek. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Listek zielony z dalekiej krainy płynął do nas przez morskie głębiny. Teraz w kubeczku pływa wesoło, a para z herbatki kręci się w koło.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czajnik bulgoce, para się kręci, nie dotykamy, trzymamy ręce. Mama naleje, herbatka ostygnie, dopiero wtedy każdy się napije.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „21 maja obchodzimy Międzynarodowy Dzień Herbaty. Będziemy poznawać drogę herbaty z dalekich krajów do naszego kubka, wąchać zioła i rozmawiać o bezpieczeństwie w kuchni. Jeśli zgadzają się Państwo na degustację łagodnych naparów ziołowych i owocowych, prosimy o podpisanie zgody i informację o alergiach.”. Poproś chętnych rodziców, żeby dziecko przyniosło do przedszkola jedną torebkę ulubionej herbaty albo ziół z domu, podpisaną nazwą. Z przyniesionych torebek powstanie grupowa kolekcja zapachów.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne herbaciane popołudnie: dziecko pomaga nakryć do stołu, częstuje domowników i opowiada, czego dowiedziało się w przedszkolu. W klasach 1-3 uczniowie mogą przeprowadzić krótki wywiad z babcią albo dziadkiem, jak piło się herbatę, kiedy byli dziećmi, i zapisać dwie albo trzy odpowiedzi. Takie rozmowy dobrze łączą się z Dniem Babci i Dniem Dziadka, jeśli chcesz wrócić do tematu zimą. Udział w zadaniu jest dobrowolny, a każda odpowiedź, nawet jedno zdanie, jest cenna.

Najczęstsze pytania