Dzień Fotografii (19 sierpnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Fotografii przypada 19 sierpnia i upamiętnia dzień z 1839 roku, w którym w Paryżu ogłoszono publicznie jeden z pierwszych sposobów robienia zdjęć. Dzieci żyją dziś wśród zdjęć: rodzice fotografują je telefonem, a albumy i ekrany są pełne ich twarzy. Mało które dziecko wie jednak, że dawniej zdjęcie robiło się bardzo długo, a trzeba było przy tym siedzieć zupełnie bez ruchu. Dzień fotografii w przedszkolu to dobra okazja, żeby dzieci same stanęły po drugiej stronie aparatu i nauczyły się patrzeć uważnie. Ponieważ 19 sierpnia to wakacje, zajęcia świetnie pasują do pierwszych tygodni września jako wspomnienie lata w zdjęciach.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta i fotografii, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, lektury i pomysły na współpracę z rodzicami. Większość zabaw nie wymaga prawdziwego aparatu, a tam, gdzie go używamy, piszemy o zgodzie rodziców na zdjęcia dzieci. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania.

Historia Dnia Fotografii

Data Światowego Dnia Fotografii nie jest przypadkowa. 19 sierpnia 1839 roku w Paryżu podano do publicznej wiadomości szczegóły wynalazku Louisa Daguerre’a, czyli dagerotypii. Rząd Francji ogłosił wtedy, że udostępnia ten wynalazek całemu światu jako darmowy prezent, więc każdy mógł się nauczyć, jak robić zdjęcia tą metodą. Dagerotyp to obraz utrwalony na wypolerowanej metalowej płytce, pokrytej substancją wrażliwą na światło. Takie zdjęcia były tak dokładne i trwałe, że ludzie w tamtych czasach uważali je za coś niezwykłego.

Dagerotypia nie była jednak pierwszym zdjęciem w historii. Kilkanaście lat wcześniej, w 1826 albo 1827 roku, Francuz Joseph Nicéphore Niépce zrobił zdjęcie widoku z okna swojego domu w miejscowości Le Gras. To najstarsza zachowana fotografia zrobiona aparatem, a jej naświetlanie trwało bardzo długo, wiele godzin. Daguerre współpracował z Niépce’em i ulepszył jego pomysły, dzięki czemu robienie zdjęć stało się szybsze. Od tamtej pory fotografia zmieniała się wiele razy: pojawiły się zdjęcia na papierze, klisze, kolorowe zdjęcia, aparaty cyfrowe i w końcu telefony z aparatem.

Nie udało się potwierdzić, kto i w którym roku ustanowił samo święto, dlatego tego nie podajemy. Pewne jest to, że dziś 19 sierpnia fotografowie na całym świecie dzielą się zdjęciami, muzea przygotowują wystawy dawnych fotografii, a kluby fotograficzne organizują spacery i konkursy. W Polsce święto obchodzą też szkoły, domy kultury i biblioteki. Trzeba uważać, żeby nie pomylić go ze Światowym Dniem Fotografii Otworkowej, który jest osobnym świętem obchodzonym wiosną. W przedszkolu zdjęcie jest przede wszystkim okazją do rozmowy o pamięci, rodzinie i o tym, co widzimy wokół siebie.

Po co obchodzić Dzień Fotografii z dziećmi

Fotografia uczy patrzenia. Kiedy dziecko wybiera, co chce uchwycić na zdjęciu, musi się zatrzymać, przyjrzeć i zdecydować, co jest ważne, a to ćwiczy uwagę i spostrzegawczość. Zabawy z kadrowaniem i szukaniem szczegółów wspierają rozwój poznawczy, a oglądanie starych zdjęć pomaga zrozumieć upływ czasu: dawniej, teraz, kiedy byłem mały. Rodzinne fotografie otwierają rozmowę o bliskich, o wspomnieniach i o tym, co każdy lubi, więc dzieci ćwiczą mowę i wypowiadanie się przed grupą. Z uczniami klas 1-3 można już porozmawiać o historii wynalazków i o tym, jak zmieniały się aparaty.

Dzień Fotografii to także ważna lekcja o prywatności i szacunku. Dzieci uczą się, że zanim zrobimy komuś zdjęcie, pytamy go o zgodę, i że mają prawo powiedzieć „nie chcę zdjęcia”. To praca w sferze emocjonalnej i społecznej, która przyda się im przez całe życie, także w internecie. Zabawy w zastyganie jak na dawnym zdjęciu i w pozowanie rozwijają kontrolę ciała, równowagę i koordynację. Wreszcie fotografia daje dzieciom poczucie sprawczości, bo zdjęcie zrobione przez nie same jest ich własnym dziełem.

Ciekawostki o fotografii dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, ile czasu trzeba było dawniej siedzieć do zdjęcia?”. Pozwól dzieciom zgadywać, a dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Jeśli masz stare zdjęcie z rodzinnego albumu, pokaż je dzieciom przy ciekawostkach o dawnych czasach. Dzieci chętnie porównają je ze zdjęciem z telefonu.

• Słowo „fotografia” znaczy „rysowanie światłem”. Pochodzi z języka greckiego: „foto” to światło, a „grafia” to pisanie albo rysowanie.
• Bez światła nie ma zdjęcia. Aparat łapie światło odbite od ludzi i przedmiotów, dlatego w zupełnej ciemności zdjęcie wychodzi czarne.
• Najstarsze zachowane zdjęcie zrobione aparatem ma prawie dwieście lat. Pokazuje widok z okna domu we Francji.
• Dawniej do zdjęcia trzeba było siedzieć bez ruchu. Kto się poruszył, wychodził na zdjęciu rozmazany, dlatego fotograf prosił, żeby nawet nie mrugać.
• Pierwsze zdjęcia były czarno-białe. Kolorowe zdjęcia stały się popularne dopiero wiele lat później.
• Dagerotyp był jedyny w swoim rodzaju. Zdjęcie powstawało na metalowej płytce i nie dało się go powielić, więc każdy obraz istniał tylko w jednym egzemplarzu.
• Pierwsze aparaty były ogromnymi skrzyniami. Stały na trójnogu, a fotograf chował głowę pod czarną płachtę, żeby lepiej widzieć obraz.
• Oko działa trochę jak aparat. Do oka wpada światło przez małą dziurkę, czyli źrenicę, a obraz powstaje na tylnej ściance oka.
• W pudełku z małą dziurką obraz pojawia się do góry nogami. Tak działa najprostszy aparat, który możesz zbudować w klasie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi fotografia to przede wszystkim oglądanie zdjęć, rozpoznawanie bliskich i zabawa w pozowanie. Pomoce mają być duże, bez drobnych elementów, a zdjęcia do zabaw najlepiej zalaminować albo włożyć w koszulki, żeby się nie zniszczyły.

Kto jest na zdjęciu?

Poproś rodziców wcześniej o jedno zdjęcie dziecka z bliską osobą albo ze zwierzakiem i przygotuj z nich album z koszulek na dokumenty. Usiądź z dziećmi w kole i pokazuj zdjęcia po kolei, pytając: „Kto to jest? Kto jest z nim na zdjęciu?”. Dziecko, które rozpozna siebie, może pokazać zdjęcie grupie i powiedzieć kilka słów, a jeśli nie chce mówić, wystarczy, że wskaże palcem. Zdjęcia wieszaj potem na niskiej tablicy, żeby dzieci mogły do nich wracać przez cały dzień. Zabawa rozwija mowę, rozpoznawanie twarzy i poczucie przynależności do grupy.

Cyk! Stop!

Weź do ręki kartonowy aparat z pudełka i powiedz dzieciom, że jesteś fotografem. Dzieci swobodnie tańczą przy muzyce, a kiedy robisz „cyk!” i podnosisz aparat, wszyscy zastygają jak na zdjęciu. Potem pokazujesz aparat z bliska i opowiadasz, co widzisz na zdjęciu: „Widzę Zosię z rękami w górze i Kubę na jednej nodze”. Dzieci chętnie zmieniają pozy, a po kilku rundach możesz oddać aparat jednemu z nich. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał i kontrolę ruchu.

Uśmiech do zdjęcia

Przygotuj duże lustro albo usiądźcie przed lustrem w łazience. Pokazujesz dzieciom różne miny, jak do zdjęcia: uśmiech, zdziwienie, smutna buzia, śmieszna mina z wysuniętym językiem. Dzieci naśladują miny i oglądają się w lustrze, a ty nazywasz emocje. Potem mówisz „cyk”, a wszystkie dzieci pokazują swoją ulubioną minę do zdjęcia. Zabawa uczy nazywania emocji, pracy mięśni twarzy i poznawania siebie.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią szukać, porównywać i odgrywać role. To dobry czas, żeby pobawić się w fotografa i przyjrzeć się zdjęciom bliżej.

Fotograf w studiu

Urządź w kącie sali studio fotograficzne: krzesło, kolorowy materiał jako tło, kilka rekwizytów, takich jak kapelusz, szal i pluszak, oraz kartonowy aparat. Jedno dziecko jest fotografem, a drugie klientem, który mówi, jakie chce zdjęcie: „Z kapeluszem”, „Ze smutną miną”, „Z misiem”. Fotograf ustawia klienta, mówi „Proszę się nie ruszać, uwaga, cyk!” i wręcza mu narysowane „zdjęcie”, czyli kartkę, na której szybko narysuje, co widział. Potem zmiana ról. Zabawa rozwija mowę, wyobraźnię i umiejętność pracy w parze.

Czego brakuje na zdjęciu?

Przygotuj dwa zdjęcia albo obrazki z czasopism, na których ustawiono kilka przedmiotów, z tym że na drugim brakuje jednego z nich. Możesz też zrobić to na żywo: ustaw na stole pięć przedmiotów, a dzieci „fotografują” je oczami przez chwilę. Potem zasłaniasz stół chustą i zabierasz jeden przedmiot, a dzieci zgadują, czego nie ma. Mów o tym, że fotograf musi dobrze pamiętać i zauważać szczegóły. Zabawa ćwiczy pamięć wzrokową i spostrzegawczość.

Dawniej i dziś

Przygotuj pary obrazków albo zdjęć: stary duży aparat na trójnogu i telefon, czarno-białe zdjęcie i kolorowe, stary album z fotografiami i ekran tabletu. Dzieci dobierają pary i mówią, co było dawniej, a co jest dziś. Pokaż prawdziwe stare zdjęcie z rodzinnego albumu, jeśli je masz, i zapytaj, czym różni się od zdjęć, które robią rodzice. Zabawa uczy rozumienia pojęć dawniej i dziś oraz porównywania.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już same zrobić zdjęcie pod okiem dorosłego i zastanowić się, co na nim widać. Przed zabawami z prawdziwym aparatem upewnij się, że masz zgodę rodziców na robienie zdjęć dzieciom, i ustal, że zdjęcia nie wychodzą poza przedszkole.

Mały fotograf na spacerze

Wyjdź z dziećmi do ogrodu przedszkola z aparatem albo tabletem placówki. Każde dziecko dostaje zadanie: sfotografować coś czerwonego, coś małego, coś, co rośnie, albo coś, co je cieszy. Pokazujesz, jak trzymać aparat obiema rękami, jak patrzeć na ekran i nacisnąć przycisk. Umów się, że dzieci fotografują przyrodę i przedmioty, a kolegów tylko wtedy, gdy ci zgodzą się na zdjęcie. Po powrocie oglądacie zdjęcia na ekranie i każde dziecko opowiada, co fotografowało i dlaczego. Zabawa uczy uważnego patrzenia, wypowiadania się i szacunku dla cudzej zgody.

Zdjęcie z bliska, zdjęcie z daleka

Wybierz kilka zdjęć z czasopism, na których ten sam przedmiot jest pokazany z bliska i z daleka, na przykład kwiat, samochód, pies. Dzieci dobierają pary i opowiadają, co widać na zdjęciu z daleka, a czego nie widać na zdjęciu z bliska. Potem stają same w roli fotografa: patrzą przez rurkę z papieru na kolegę, podchodzą blisko i odchodzą daleko, i mówią, co widać w „kadrze”. Zabawa uczy pojęć blisko i daleko, całość i szczegół.

Zgadnij, co to jest

Zrób wcześniej kilka zdjęć bardzo z bliska przedmiotów z sali: grzbietu książki, ucha pluszaka, gąbki, kredki, liścia, kawałka dywanu. Pokazujesz dzieciom zdjęcia po kolei na ekranie albo wydrukowane, a one zgadują, co to jest. Po odgadnięciu dziecko przynosi ten przedmiot i porównuje go ze zdjęciem. Na koniec dzieci mogą same wymyślić zagadkę dla kolegów. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość, wnioskowanie i słownictwo.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już zbudować prosty aparat, pracować z historią i napisać krótki tekst o zdjęciu. Dzień Fotografii to dobra okazja do lekcji łączącej przyrodę, historię i język polski.

Pudełko, które widzi

Przygotuj kartonowe pudełko po butach dla każdej grupy. Dorosły wycina w jednym końcu pudełka mały otwór, zakleja go kawałkiem folii aluminiowej i przebija w folii szpilką maleńką dziurkę. Drugi koniec pudełka zastępuje się kalką techniczną albo papierem do pieczenia, a całość okrywa ciemnym materiałem. Uczniowie kierują dziurkę w stronę jasnego okna i patrzą na papier, na którym pojawia się obraz do góry nogami. Wyjaśnij, że tak działa najprostszy aparat i nasze oko. Szpilką posługuje się wyłącznie dorosły, a uczniowie nie patrzą przez pudełko prosto na słońce.

Zdjęcie opowiada historię

Rozdaj grupom zdjęcia z czasopism, na których coś się dzieje: dzieci na plaży, zawodnik na mecie, rodzina przy stole, pies w kałuży. Uczniowie w grupach zapisują odpowiedzi na pytania: kto jest na zdjęciu, gdzie to się dzieje, co się stało chwilę przed zrobieniem zdjęcia, a co stanie się za chwilę. Potem każda grupa pisze krótką historię w pięciu zdaniach i odczytuje ją klasie. Porozmawiajcie, czy zdjęcie mówi całą prawdę, czy tylko pokazuje jedną chwilę. Zajęcia ćwiczą pisanie opowiadania i krytyczne patrzenie na obrazy.

Oś czasu aparatu

Przygotuj karty z obrazkami i krótkimi opisami: pudełko z dziurką, zdjęcie z okna domu we Francji, dagerotyp na metalowej płytce, aparat na kliszę, aparat cyfrowy, telefon z aparatem. Uczniowie w grupach układają je od najstarszego do najnowszego i przyklejają na długim pasku papieru. Zaznaczcie na osi 1839 rok i przypomnijcie, że to od tej daty pochodzi Dzień Fotografii. Potem uczniowie zapisują, co ich zdaniem zmieni się w aparatach za wiele lat. Zajęcia uczą porządkowania wydarzeń w czasie i czytania krótkich informacji.

Czy mogę zrobić ci zdjęcie?

Porozmawiaj z uczniami o tym, że zdjęcie to wizerunek człowieka i nie wolno go robić ani pokazywać innym bez zgody. Uczniowie w parach odgrywają scenki: ktoś chce zrobić zdjęcie koledze, który akurat się przewrócił, ktoś chce wysłać zdjęcie klasy obcej osobie, ktoś pyta o zgodę na zdjęcie przy ciekawej budowli. Po każdej scence klasa decyduje, jak należy się zachować. Na koniec wspólnie spiszcie trzy zasady fotografa. Zajęcia uczą szacunku dla prywatności i bezpiecznego korzystania z telefonu.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Do prac przydadzą się pudełka, stare czasopisma i zdjęcia przyniesione z domu.

Aparat z pudełka

• małe kartonowe pudełko, na przykład po herbacie
• zakrętka od słoika albo rolka po taśmie jako obiektyw
• czarny papier, klej, kredki, sznurek do noszenia na ręce

Dzieci oklejają pudełko czarnym papierem albo malują je farbą. Następnie przyklejają z przodu obiektyw z zakrętki albo rolki, a na górze mały prostokąt jako przycisk. Z tyłu rysują ekran, a dorosły doczepia krótki sznurek do noszenia na nadgarstku, nigdy na szyi. Aparaty przydadzą się w zabawach w fotografa i w scenariuszu. Praca rozwija sprawność dłoni i wyobraźnię.

Ramka na zdjęcie z makaronu

• tekturowa ramka wycięta przez dorosłego
• makaron różnych kształtów
• klej w płynie, farba

Starsze dzieci przyklejają makaron na tekturową ramkę, tworząc wzory, a po wyschnięciu malują całość jedną farbą. Do ramki wkładają zdjęcie z domu albo narysowany autoportret. Makaron jest drobny i może trafić do buzi, dlatego tej pracy nie proponuj dzieciom poniżej trzech lat, a przy młodszych przedszkolakach pilnuj go szczególnie. Gotowe ramki mogą być prezentem dla rodziców. Praca ćwiczy precyzję i planowanie wzoru.

Czarno-białe zdjęcie

• kartka papieru
• ołówek, czarna i szara kredka
• kolorowe zdjęcie z czasopisma do porównania

Pokaż dzieciom kolorowe zdjęcie i opowiedz, że pierwsze zdjęcia były czarno-białe. Dzieci rysują portret kolegi albo własnej rodziny tylko w szarościach: jasne miejsca zostawiają białe, cienie kolorują mocniej, a najciemniejsze miejsca na czarno. Na koniec porównują swój rysunek z kolorowym zdjęciem i zastanawiają się, co się zmieniło. Praca uczy obserwacji światła i cienia.

Kolaż z czasopism

• stare czasopisma i gazety z kolorowymi zdjęciami
• nożyczki, klej
• duży arkusz papieru

Dzieci wycinają z czasopism zdjęcia na jeden temat, na przykład „Lato”, „Zwierzęta” albo „Co lubię”, i naklejają je na wspólny arkusz, tworząc wielkie zdjęciowe puzzle. Starsze dzieci mogą wycinać tylko fragmenty zdjęć i układać z nich nowe, zabawne postacie. Gotowy kolaż zawieście w szatni. Praca ćwiczy wycinanie, wybieranie i komponowanie na płaszczyźnie.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Przy zabawach ruchowych kartonowe aparaty z pracy plastycznej świetnie dodają energii. Zadbaj, żeby dzieci nie biegały z aparatami na sznurkach.

Żywe zdjęcie

Podziel dzieci na grupy po cztery-pięć osób. Mówisz temat zdjęcia, na przykład „Rodzina na plaży”, „Drużyna po wygranym meczu”, „Zwierzęta w zoo”, a grupy ustawiają się w pozach jak na fotografii. Na twoje „cyk!” wszyscy zastygają, a pozostałe dzieci zgadują, co przedstawia żywe zdjęcie. Kolejna grupa wymyśla własny temat i pokazuje go innym. Zabawa rozwija ekspresję ciała, współpracę i wyobraźnię.

Flesz

Zaciemnij częściowo salę i trzymaj latarkę. Dzieci poruszają się swobodnie przy muzyce, a kiedy błyśniesz latarką, jak fleszem, zastygają w bezruchu. Przy każdym błysku mówisz, co „widać na zdjęciu”, na przykład „Kasia macha rękami, a Janek stoi na palcach”. Potem latarkę może trzymać wybrane dziecko. Uprzedź dzieci, że nie świecimy nikomu prosto w oczy. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał wzrokowy i koncentrację.

Piosenka z aparatem

Zaśpiewajcie znaną dzieciom piosenkę, na przykład ulubioną z repertuaru grupy, a w przerwach między zwrotkami fotograf mówi „uwaga, zdjęcie!”. Wtedy wszyscy zastygają z uśmiechem albo z miną, którą wybierze fotograf. Po każdej zwrotce fotograf się zmienia. Możesz dodać bębenek, na którym kolejne dziecko wybija rytm „cyk-cyk-cyk” przed zdjęciem. Zabawa uczy łączenia śpiewu z ruchem i reagowania na znak.

Scenariusz zajęć na Dzień Fotografii

Temat	Rysowanie światłem: poznajemy fotografię
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że do zdjęcia potrzebne jest światło; rozumie różnicę między zdjęciem dawnym i dzisiejszym; pyta o zgodę przed zrobieniem komuś zdjęcia; wypowiada się o zdjęciu
Pomoce	stare zdjęcie z albumu, obrazki starego aparatu i telefonu, kartonowe aparaty, latarka, zdjęcia przedmiotów z bliska, kartki i kredki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pokazujesz stare czarno-białe zdjęcie i pytasz dzieci, co widzą i skąd wiedzą, że jest stare. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (rysowanie światłem, siedzenie bez ruchu, pierwsze aparaty), przed każdą pytanie. 3. Dawniej i dziś (6 minut): dobieranie par obrazków. 4. Flesz (7 minut): zabawa ruchowa z latarką. 5. Zgadnij, co to jest (7 minut): odgadywanie przedmiotów na zdjęciach z bliska. 6. Czy mogę zrobić ci zdjęcie? (6 minut): krótka rozmowa o zgodzie i scenka w parach z kartonowymi aparatami. 7. Rysunek (7 minut): dzieci rysują czarno-białe „zdjęcie” swojego kolegi.
Zakończenie	Dzieci ustawiają się do wspólnego „zdjęcia” grupy, a każde mówi, co najbardziej chciałoby sfotografować.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy w zupełnej ciemności wyjdzie zdjęcie, czy pierwsze zdjęcia były kolorowe, czy trzeba pytać o zgodę na zdjęcie. Obserwuj, kto w scence pytał o zgodę bez podpowiedzi.

Jeśli robisz prawdziwe zdjęcia dzieciom podczas zajęć, sprawdź wcześniej, którzy rodzice wyrazili zgodę na utrwalanie i publikowanie wizerunku dziecka, i trzymaj się zasad placówki. Dzieci bez zgody mogą fotografować przedmioty i przyrodę albo być fotografami, a nie modelami. Zdjęć z zajęć nie wysyłaj prywatnym telefonem i nie publikuj w internecie bez zgody. Warto powiedzieć o tym dzieciom wprost, bo to część lekcji o szacunku.

Książki, wiersze i piosenki

Pewnych polskich książek dla przedszkolaków o samej fotografii jest niewiele, dlatego zachęcamy do sięgnięcia po domowe albumy ze zdjęciami, które same w sobie są opowieścią. W bibliotece poszukaj książek popularnonaukowych o wynalazkach, w których opisano pierwszy aparat, i pokaż dzieciom ilustracje. Z uczniami możesz obejrzeć w internecie najstarsze zachowane zdjęcie widoku z okna w Le Gras. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Stój spokojnie, nie ruszaj się, zaraz zdjęcie zrobię ci. Uśmiech, raz i dwa, i cyk, już na zdjęciu jesteś ty.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Zanim zrobisz komuś zdjęcie, zapytaj go grzecznie, pięknie. Gdy powie „tak”, to śmiało cyk, a gdy „nie”, schowaj aparat w mig.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „Obchodzimy Dzień Fotografii. Będziemy poznawać historię zdjęć, bawić się w fotografów i rozmawiać o tym, że przed zrobieniem komuś zdjęcia pytamy o zgodę. Prosimy o przyniesienie jednego zdjęcia dziecka z bliską osobą, zwierzakiem albo z wakacji, podpisanego na odwrocie. Jeśli macie w domu stare zdjęcia z albumu rodzinnego, możecie przynieść kopię, a oryginały zostawić w domu.”. Jako zadanie do domu zaproponuj oglądanie z dzieckiem rodzinnego albumu i opowiedzenie mu, kto jest na starych zdjęciach i kiedy je zrobiono.

W klasach 1-3 uczniowie mogą przeprowadzić z dziadkami krótki wywiad: „Jak wyglądał twój pierwszy aparat? Ile czekało się na wywołanie zdjęć?”. Rodziców, którzy fotografują hobbystycznie, możesz zaprosić na krótkie spotkanie z grupą i pokaz aparatu. Przy okazji przypomnij rodzicom o zasadach publikowania zdjęć dzieci w internecie. Wszystkie zadania są dobrowolne, a dziecko, które nie przyniesie zdjęcia, w pełni uczestniczy w zajęciach.

Najczęstsze pytania