Dzień Dziewczynek (11 października): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Dziewczynek obchodzimy 11 października, bo tego dnia przypada Międzynarodowy Dzień Dziewcząt ustanowiony przez ONZ. W polskich przedszkolach i szkołach to święto stało się parą dla Dnia Chłopaka, który wypada 30 września. Dzień dziewczynek w przedszkolu nie musi jednak oznaczać wyłącznie laurek i różowych balonów. To dobra okazja, żeby porozmawiać z dziećmi o tym, że każda dziewczynka ma prawo się uczyć, bawić, marzyć i wybierać, kim chce zostać, a chłopcy mogą jej w tym kibicować.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy są pomyślane tak, żeby brała w nich udział cała grupa, a nie tylko dziewczynki. Chłopcy mają w nich swoje role: przygotowują niespodzianki, gratulują i uczą się mówić miłe słowa bez skrępowania.

Historia Dnia Dziewczynek

Międzynarodowy Dzień Dziewcząt ustanowiło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych rezolucją 66/170, przyjętą 19 grudnia 2011 roku. Na datę obchodów wybrano 11 października, a po raz pierwszy świętowano go w 2012 roku. Celem ONZ jest zwrócenie uwagi na szczególne trudności, z jakimi mierzą się dziewczynki na świecie, i na ich prawa. W wielu krajach dziewczynki wciąż rzadziej niż chłopcy chodzą do szkoły, wcześnie przerywają naukę albo są wydawane za mąż jako dzieci. Hasło obchodów na 2026 rok mówi o położeniu kresu małżeństwom dzieci i o inwestowaniu w prawa dziewcząt.

Obchody na świecie koordynują agendy ONZ zajmujące się dziećmi, zdrowiem i równością, między innymi UNICEF, UNFPA i UN Women. Co roku przygotowują one kampanie, raporty i materiały dla szkół, a organizacje społeczne organizują spotkania i akcje, w których głos zabierają same dziewczęta. W angielskiej nazwie święto brzmi International Day of the Girl Child, dlatego po polsku spotkasz kilka wersji: Międzynarodowy Dzień Dziewcząt, Międzynarodowy Dzień Dziewczynek albo po prostu Dzień Dziewczyny. Wszystkie te nazwy oznaczają to samo święto i tę samą datę.

W polskich przedszkolach i szkołach 11 października przyjął się nieco inaczej niż w kampaniach ONZ. Stał się rewanżem za Dzień Chłopaka: chłopcy przygotowują dla koleżanek laurki, drobne upominki albo występ, tak jak dziewczynki robiły to dla nich pod koniec września. Taki zwyczaj jest miły i warto go zachować, ale dobrze dodać do niego coś z pierwotnej idei święta. Nawet z przedszkolakami można porozmawiać o tym, że nie wszędzie dziewczynki mogą chodzić do szkoły, i że u nas każde dziecko ma prawo się uczyć, bawić i wybierać zabawy według własnych zainteresowań.

Po co obchodzić Dzień Dziewczynek z dziećmi

Najważniejszy cel to wzmacnianie poczucia własnej wartości. Dziewczynka, która słyszy, że jest odważna, pomysłowa i silna, a nie tylko ładna, buduje obraz siebie oparty na tym, co potrafi. W sferze emocjonalnej ćwiczymy nazywanie własnych mocnych stron, przyjmowanie komplementów i mówienie o tym, co się lubi. Chłopcy uczą się z kolei dostrzegać zalety koleżanek i wyrażać sympatię słowami i gestem, a nie przepychanką. To bardzo praktyczna lekcja relacji, która przyda się w grupie przez cały rok.

Drugi cel to przełamywanie stereotypów, zanim zdążą się utrwalić. Już trzylatki potrafią powiedzieć, że „dziewczynki nie grają w piłkę” albo „chłopcy nie bawią się lalkami”, i warto łagodnie pokazać im, że zabawy i zawody nie mają płci. W sferze społecznej dzieci ćwiczą współpracę w mieszanych parach, dzielenie się rolami i słuchanie siebie nawzajem. Zabawy ruchowe rozwijają sprawność fizyczną i pokazują, że dziewczynki biegają, skaczą i wspinają się tak samo chętnie jak chłopcy. Ciekawostki o dzieciach z innych krajów i rozmowa o prawie do nauki wspierają rozwój poznawczy i ciekawość świata.

Ciekawostki o dziewczynkach i ich święcie dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy wszystkie dzieci na świecie chodzą do przedszkola?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Starszym dzieciom pokaż na globusie albo mapie kraje, o których mówisz.

• Dzień Dziewczynek obchodzi się na całym świecie. Wymyśliła go Organizacja Narodów Zjednoczonych, czyli organizacja, w której spotykają się prawie wszystkie państwa świata.
• To święto jest jeszcze bardzo młode. Pierwszy raz obchodzono je w 2012 roku, więc jest młodsze od waszych rodziców, a nawet od starszego rodzeństwa w szkole średniej.
• Nie wszystkie dziewczynki na świecie mogą chodzić do szkoły. W niektórych krajach muszą pracować w domu albo w polu, a szkoła jest bardzo daleko. Dlatego to święto przypomina, że każde dziecko ma prawo się uczyć.
• Maria Skłodowska-Curie była Polką i jako pierwsza kobieta dostała Nagrodę Nobla. To najważniejsza nagroda dla naukowców, a ona dostała ją dwa razy, z fizyki i z chemii.
• Kiedy Maria Skłodowska była młoda, w Warszawie dziewczęta nie mogły studiować na uniwersytecie. Dlatego Maria Skłodowska wyjechała na studia do Francji, do Paryża.
• Pierwszą kobietą w kosmosie była Walentyna Tierieszkowa. Poleciała w kosmos w 1963 roku i okrążyła Ziemię wiele razy.
• Dziewczynki i chłopcy mogą wykonywać te same zawody. Są strażaczki, pilotki, lekarki, kucharki i informatyczki, tak samo jak są przedszkolanki i pielęgniarze.
• W wielu językach dziewczynka ma bardzo podobne słowo. Po angielsku to „girl”, po niemiecku „Mädchen”, a po czesku „holka”. Możecie spróbować powiedzieć je razem.
• Prawa dziecka są takie same dla dziewczynek i chłopców. Zapisano je w Konwencji o prawach dziecka, a my przypominamy o nich w Dniu Praw Dziecka 20 listopada.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi nie ma sensu tłumaczyć idei święta, więc stawiaj na przyjemne doświadczenia, miłe słowa i wspólną zabawę dla wszystkich dzieci. Wszystkie pomoce muszą być duże, bez koralików, guzików i ozdób, które zmieszczą się w buzi.

Lusterko mówi „jesteś wspaniała”

Przygotuj bezpieczne lusterko w plastikowej ramce, najlepiej takie, które nie tłucze się przy upadku. Siadacie w kole, a ty podajesz lusterko kolejnemu dziecku i mówisz: „Zobacz, kto tam jest? To Zosia, która dziś pięknie zbudowała wieżę”. Dziecko patrzy w lusterko, uśmiecha się, a grupa klaszcze. Przy dziewczynkach chwalisz za to, co zrobiły, na przykład za pomoc, odwagę albo pomysł, a nie tylko za sukienkę, i tak samo robisz przy chłopcach. Zabawa uczy rozpoznawania siebie, słuchania swojego imienia i przyjmowania pochwały.

Kwiatki dla koleżanek

Wytnij wcześniej kilkanaście dużych papierowych kwiatów z kolorowego brystolu, każdy wielkości dłoni dorosłego. Rozłóż je na dywanie i zaproś dzieci, żeby każde wzięło jeden kwiatek i zaniosło go wybranej koleżance albo koledze, mówiąc „proszę”. Obdarowane dziecko odpowiada „dziękuję”, a potem kwiatek wędruje dalej, aż każdy dostanie choć jeden. Pilnuj, żeby nikt nie został bez kwiatka, i sama włącz się do zabawy, jeśli trzeba. Dzieci ćwiczą zwroty grzecznościowe, dawanie i przyjmowanie drobnych gestów oraz zauważanie innych.

Taniec z chustą dla wszystkich

Rozłóż chustę animacyjną i poproś dzieci, żeby złapały ją za uchwyty. Przy spokojnej muzyce falujecie chustą raz nisko, raz wysoko, a na twój znak wymieniasz imię jednej dziewczynki, która przebiega pod uniesioną chustą, gdy wszyscy wołają „hura”. Potem tak samo przebiega chłopiec, żeby nikt nie czuł się pominięty, a na koniec wszystkie dzieci siadają pod chustą jak pod namiotem. Zabawa ćwiczy reagowanie na własne imię, koordynację ruchową i poczucie wspólnoty. Najmłodsi mogą przebiegać razem z tobą, trzymając cię za rękę.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki chętnie wcielają się w role i zaczynają porównywać, co „jest dla dziewczynek”, a co „dla chłopców”. To dobry moment, żeby w zabawie pokazać, że zabawki i zajęcia są dla wszystkich.

Pudełko dobrych słów

Weź pudełko po butach, ozdób je bibułą i wytnij w pokrywie szparę. Każde dziecko po kolei szepcze ci do ucha jedno miłe zdanie o wybranej koleżance, na przykład „Ola ładnie śpiewa” albo „Hania pomogła mi zapiąć kurtkę”, a ty zapisujesz je na karteczce i wrzucasz do pudełka. Pod koniec dnia otwierasz pudełko i czytasz karteczki na głos, a dziewczynki, o których mowa, dostają brawa. W grupie z przewagą dziewczynek możesz zrobić to samo dla wszystkich dzieci. Zabawa uczy dostrzegania zalet innych i formułowania komplementów, które dotyczą zachowania, a nie wyglądu.

Czyja to zabawka?

Przygotuj duży worek i włóż do niego różne zabawki z sali: lalkę, samochód, klocki, piłkę, garnuszek z kącika kuchennego, młotek z zestawu majsterkowicza i pluszowego misia. Dzieci po kolei wyciągają zabawkę, a ty pytasz: „Kto może się tym bawić?”. Za każdym razem dochodzicie do tej samej odpowiedzi, że każdy, kto ma ochotę, a potem dziecko pokazuje, jak się tą zabawką bawi. Na koniec możesz opowiedzieć o chłopcu, który lubi gotować, i o dziewczynce, która buduje wysokie wieże. Zabawa łagodnie rozbraja stereotypy i ćwiczy wypowiadanie się przed grupą.

Co potrafię?

Siadacie w kole, a ty podajesz miękką piłkę. Dziecko, które ją trzyma, mówi, co potrafi: „Umiem skakać na jednej nodze”, „Umiem narysować słońce”, „Umiem sama się ubrać”. Grupa sprawdza to w zabawie, czyli wszyscy razem próbują skakać albo pokazują w powietrzu rysowanie słońca. Nieśmiałym dzieciom podpowiedz coś, co widziałaś, na przykład „Kasia pięknie układa puzzle”. Zabawa buduje poczucie sprawczości, rozwija mowę i daje każdemu dziecku chwilę uwagi całej grupy.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki rozumieją już, że dzieci na świecie żyją różnie, i potrafią dłużej rozmawiać, dlatego tu wprowadzamy temat prawa do nauki i marzeń o przyszłości.

Kim będę, gdy dorosnę?

Przygotuj obrazki przedstawiające różne zawody: lekarkę, strażaka, pilotkę, kucharza, nauczycielkę, budowlańca, weterynarkę, kierowcę autobusu, pielęgniarza i astronautkę. Ważne, żeby na obrazkach były i kobiety, i mężczyźni w zawodach, które kojarzą się stereotypowo z płcią przeciwną. Dzieci losują obrazek, pokazują ruchem, co robi osoba w tym zawodzie, a reszta zgaduje. Potem każde dziecko mówi, kim chciałoby zostać, i rozmawiacie, czy ten zawód może wykonywać dziewczynka i chłopiec. Zabawa poszerza wiedzę o zawodach i uczy, że marzenia nie zależą od tego, czy jest się dziewczynką, czy chłopcem.

Droga do szkoły

Opowiedz krótko, że w niektórych krajach dzieci, a szczególnie dziewczynki, muszą iść do szkoły bardzo daleko, przez pola albo przez rzekę, a czasem w ogóle nie mogą się uczyć. Potem zbudujcie w sali „drogę do szkoły” z przeszkód: ławeczki, szarf rozłożonych jak kamienie w rzece, tunelu z krzeseł i woreczka do przeniesienia na głowie jak dzban z wodą. Na końcu drogi stoi „szkoła”, czyli stolik z książkami i kredkami, gdzie każde dziecko pisze albo rysuje swój znaczek. Dzieci pokonują trasę parami, pomagając sobie nawzajem. Zabawa łączy ruch z empatią i pokazuje, że nauka jest cenna.

Superbohaterki z naszej grupy

Każda dziewczynka wybiera swoją supermoc, ale taką, którą naprawdę ma: szybkie bieganie, pocieszanie, rysowanie koni, zapamiętywanie piosenek albo odwagę przy nowym. Chłopcy pomagają ją nazwać, bo często lepiej widzą zalety koleżanek niż one same. Z kartek i kredek tworzycie herby superbohaterek z symbolem supermocy, a potem każda dziewczynka przechodzi przez salę jak po wybiegu, a grupa wykrzykuje jej supermoc. W innym dniu możecie zrobić to samo z chłopcami. Zabawa wzmacnia samoocenę i uczy trafnie nazywać umiejętności.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie czytają, piszą i potrafią szukać informacji, więc Dzień Dziewczynek może być w klasie małym projektem o prawach dziecka i o znanych kobietach.

Mapa odważnych kobiet

Przygotuj karty z krótkimi opisami kilku kobiet, o których dzieci mogą przeczytać samodzielnie: Maria Skłodowska-Curie, Walentyna Tierieszkowa, Irena Sendlerowa i Wisława Szymborska. Uczniowie w grupach czytają swoją kartę, rysują najważniejszą scenę z życia tej osoby i przypinają rysunek do mapy świata w miejscu, gdzie żyła. Potem każda grupa w dwóch lub trzech zdaniach przedstawia swoją bohaterkę reszcie klasy. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, wyszukiwanie na mapie i krótką wypowiedź ustną.

Prawo do nauki

Napisz na tablicy zdanie „Każde dziecko ma prawo chodzić do szkoły” i zapytaj uczniów, co by się stało, gdyby ich siostra albo koleżanka nie mogła się uczyć. Potem w parach wypisują na kartce, czego nauczyli się w szkole w tym tygodniu i do czego im się to przyda, na przykład czytanie szyldów, liczenie pieniędzy w sklepie, pisanie listu do babci. Zbierzcie odpowiedzi na wspólnym plakacie „Szkoła daje nam…”. Zajęcia uczą doceniać naukę i wprowadzają pojęcie praw dziecka, do którego wrócicie w listopadzie.

List do koleżanki z drugiego końca świata

Uczniowie wyobrażają sobie dziewczynkę w swoim wieku, która mieszka w innym kraju i właśnie po raz pierwszy poszła do szkoły. Piszą do niej krótki list, cztery lub pięć zdań: przedstawiają się, opisują swoją klasę, ulubiony przedmiot i życzą jej powodzenia w nauce. Pokaż wzór listu z nagłówkiem, zwrotem do adresatki i podpisem, bo to okazja, żeby przećwiczyć formę listu. Listy możecie wywiesić na gazetce albo zebrać w klasową księgę. Zajęcia rozwijają umiejętność pisania i empatię wobec rówieśników z innych stron świata.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Prace nie muszą być różowe: zaproponuj pełną paletę kolorów i pozwól dzieciom wybierać.

Korona odwagi

• pasek z brystolu dopasowany do obwodu głowy
• kolorowy papier i bibuła
• kredki, klej, zszywacz (obsługuje dorosły)

Wytnij wcześniej zęby korony na górnej krawędzi paska. Dzieci ozdabiają koronę naklejanymi kółkami z bibuły i rysują na niej symbol swojej supermocy, na przykład serce za pomaganie albo błyskawicę za szybkie bieganie. Dorosły dopasowuje koronę do głowy i zszywa końce. Chłopcy mogą zrobić korony dla koleżanek, a dziewczynki dla siebie, zależnie od tego, jak świętujecie w grupie.

Portret z ramką

• kartka z bloku technicznego
• farby plakatowe, pędzle, kredki
• pasek tektury na ramkę i klej

Dzieci w parach malują portret koleżanki albo kolegi, siedząc naprzeciwko siebie i przyglądając się kolorowi oczu, włosów i ubrania. Po wyschnięciu naklejają portret na tekturową ramkę i piszą albo dyktują jedno miłe zdanie o osobie z portretu. Z portretów dziewczynek powstaje galeria na korytarzu. Praca ćwiczy uważną obserwację i sprawia, że dziecko widzi, jak patrzy na nie ktoś inny.

Laurka z kwiatem z bibuły

• kartka z bloku złożona na pół
• bibuła w kilku kolorach
• zielona kredka, klej

Dzieci gniotą z bibuły małe kulki i naklejają je na przedniej stronie laurki w kształcie kwiatu, a łodygę i liście rysują kredką. W środku dorosły wpisuje życzenia podyktowane przez dziecko, na przykład „Życzę ci, żebyś zawsze była odważna”. Laurki mogą przygotować chłopcy dla koleżanek albo cała grupa dla dziewczynek z innej grupy przedszkolnej. Najmłodsi przyklejają gotowe kółka z bibuły zamiast gnieść kulki.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe w tym dniu mają pokazać, że dziewczynki są silne, szybkie i zręczne, więc dbaj, żeby wszystkie dzieci miały okazję się wykazać.

Sztafeta odważnych

Podziel dzieci na mieszane drużyny, w każdej dziewczynki i chłopcy. Na trasie ustaw zadania: przejście po ławeczce z woreczkiem na głowie, czołganie się pod linką rozpiętą nisko między krzesłami, rzut woreczkiem do obręczy i slalom między pachołkami. Każda osoba pokonuje trasę i przekazuje szarfę następnej, a drużyny kibicują sobie nawzajem. Liczy się ukończenie trasy, a nie wynik. Zabawa rozwija sprawność i uczy współpracy w mieszanym zespole.

Królowe i rycerze na zamku

Na dywanie rozkładasz szarfy jako komnaty zamku. Przy muzyce dzieci tańczą swobodnie po sali, a gdy muzyka milknie, mówisz polecenie, na przykład „Królowe budują mury”, „Rycerze niosą wodę” albo „Wszyscy mieszkańcy zamku zamieniają się w pomniki”. Raz niech rycerzami będą dziewczynki, a raz chłopcy, żeby role się mieszały. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, słuchanie poleceń i wyobraźnię ruchową.

Echo imion

Stańcie w kole. Dziewczynka mówi swoje imię z dowolnym ruchem i rytmem, na przykład „Ma-ry-sia” z trzema klaśnięciami albo „Ju-lia” z tupnięciem i podskokiem. Cała grupa powtarza imię i ruch jak echo, a potem kolej na następną osobę. Na koniec zaśpiewajcie „Sto lat” dla wszystkich dziewczynek, a one kłaniają się jak artystki na scenie. Zabawa ćwiczy poczucie rytmu, podział na sylaby i daje każdej dziewczynce chwilę dla siebie.

Scenariusz zajęć na Dzień Dziewczynek w przedszkolu

Temat	Dziewczynki są odważne, mądre i ważne
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko potrafi powiedzieć miłe zdanie o koleżance dotyczące jej zachowania lub umiejętności; wie, że zabawy i zawody są dla dziewczynek i chłopców; wie, że każde dziecko ma prawo do nauki; współpracuje w mieszanej parze
Pomoce	pudełko dobrych słów, obrazki zawodów, szarfy, woreczki, ławeczka, globus, kartki, kredki, paski z brystolu na korony
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): mówisz, że dziś jest święto dziewczynek na całym świecie, i pokazujesz na globusie, że obchodzą je dzieci w wielu krajach. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (święto ONZ, prawo do szkoły, Maria Skłodowska-Curie), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Kim będę, gdy dorosnę? (8 minut): losowanie obrazków zawodów i rozmowa, czy dany zawód może wykonywać dziewczynka i chłopiec. 4. Droga do szkoły (8 minut): tor przeszkód pokonywany w mieszanych parach. 5. Pudełko dobrych słów (7 minut): chłopcy i dziewczynki mówią miłe zdania o koleżankach, a ty czytasz je na głos. 6. Korona odwagi (8 minut): dzieci ozdabiają korony symbolami supermocy. 7. Echo imion (2 minuty): krótka zabawa rytmiczna na zakończenie części ruchowej.
Zakończenie	Dziewczynki w koronach stają w środku koła, a chłopcy i ty śpiewacie dla nich „Sto lat”. Każda dziewczynka mówi jednym zdaniem, co dziś lubi w sobie najbardziej.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy dziewczynka może zostać strażaczką i czy każde dziecko może chodzić do szkoły. Obserwuj, kto potrafił powiedzieć komplement o zachowaniu, a nie o wyglądzie.

Jeśli w grupie jest dużo więcej chłopców niż dziewczynek albo odwrotnie, dostosuj zabawy tak, żeby nikt nie czuł się wykluczony. Możesz połączyć Dzień Dziewczynek z Dniem Chłopaka w jeden tydzień życzliwości, w którym każde dziecko ma swój moment. Unikaj porównywania „kto jest lepszy” i konkursów dziewczynki przeciw chłopcom, bo łatwo zamieniają się w kłótnie. Jeśli planujesz poczęstunek, zapytaj rodziców o alergie i ogranicz słodycze do jednego drobnego smakołyku.

Książki, wiersze i piosenki

Na ten dzień świetnie pasuje „Pippi Pończoszanka” Astrid Lindgren, historia najsilniejszej dziewczynki na świecie, która mieszka sama z koniem i małpką i robi to, co uważa za słuszne. Z młodszymi dziećmi sięgnij po książki Zofii Staneckiej z serii o Basi, w których zwykła dziewczynka przeżywa zwykłe przedszkolne i domowe przygody. Uczniom klas 1-3 poleć „Dzieci z Bullerbyn” Astrid Lindgren, gdzie dziewczynki i chłopcy bawią się razem na równych prawach. Z piosenek zaśpiewajcie tradycyjne „Sto lat”. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Dziewczynka biega, dziewczynka skacze, dziewczynka buduje i się nie płacze. Może być lekarką, pilotką, kucharką, a dzisiaj jest w grupie naszą bohaterką.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Powiem ci coś miłego, bo jesteś koleżanką, pomagasz mi w szatni i dzielisz się łopatką. Niech twoje marzenia rosną jak kwiaty, a śmiech twój niech zawsze będzie bogaty.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „11 października obchodzimy Dzień Dziewczynek, a w naszym przedszkolu świętujemy go w piątek 9 października. Będziemy rozmawiać o mocnych stronach dziewczynek, o zawodach i o prawie każdego dziecka do nauki. Prosimy, aby dzieci przyszły w wygodnym stroju, w którym mogą biegać, i przyniosły zdjęcie kobiety z rodziny przy pracy albo przy ulubionym zajęciu.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinną rozmowę „Co potrafi nasza dziewczynka?” albo, w rodzinach z synami, „Co podziwiam w mojej siostrze, mamie, babci?”. W klasach 1-3 uczniowie mogą przeprowadzić krótki wywiad z mamą lub babcią o jej pierwszym dniu w szkole.

Chętne mamy, babcie i ciocie możesz zaprosić do przedszkola, żeby opowiedziały o swojej pracy, szczególnie jeśli wykonują zawód, który dzieciom kojarzy się z mężczyznami. Wystarczy dziesięć minut rozmowy i kilka przedmiotów z pracy do obejrzenia. Rodziców chłopców poproś, żeby pomogli synom przygotować w domu drobną laurkę albo rysunek dla koleżanki. Udział ma być dobrowolny, a pomysły proste, bez kupowania prezentów.

Najczęstsze pytania