Dzień Bitej Śmietany obchodzimy 5 stycznia, czyli w pierwszym tygodniu po Nowym Roku, kiedy grupa wraca po przerwie świątecznej. Biała, puszysta chmurka na deserze kojarzy się dzieciom ze świętem, z urodzinami i z goframi w wakacje. Dzień bitej śmietany w przedszkolu to jednak coś więcej niż słodki poczęstunek. To świetny pretekst, żeby pokazać dzieciom, jak płynna śmietanka zamienia się w piankę, porozmawiać o tym, skąd się bierze, i poćwiczyć zmysły: dotyk, węch, wzrok i słuch.
We wpisie znajdziesz krótką historię święta i samej bitej śmietany, ciekawostki do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, które udają śmietanę, choć nie da się ich zjeść, zabawy ruchowe, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić od razu. Przy wszystkim, co wiąże się z jedzeniem, przypominamy o alergiach i zgodzie rodziców, bo śmietana to produkt z mleka krowiego.
W skrócie
- Data: 5 stycznia, co roku tego samego dnia.
- Zasięg: święto nieoficjalne, wywodzi się ze Stanów Zjednoczonych, w Polsce obecne w kalendarzach świąt nietypowych.
- Skąd ta data: 5 stycznia 1914 roku urodził się Aaron Lapin, uważany za twórcę bitej śmietany w sprayu.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: trzepaczka, miska, kubeczki, pianka do golenia albo piana z mydła do zabaw sensorycznych, wata, biała farba, klej, papier, chusta animacyjna.
Historia Dnia Bitej Śmietany
Dzień Bitej Śmietany pochodzi ze Stanów Zjednoczonych, gdzie bywa nazywany Narodowym Dniem Bitej Śmietany. Data 5 stycznia nawiązuje do urodzin Aarona Lapina, który przyszedł na świat 5 stycznia 1914 roku w St. Louis. W 1948 roku wprowadził na rynek bitą śmietanę w sprayu, czyli śmietankę zamkniętą w puszce, która po naciśnięciu zaworka sama wychodzi jako gotowa pianka. Wcześniej bitą śmietanę robiło się wyłącznie ręcznie albo mikserem. Nie wiadomo, kto pierwszy zaproponował obchodzenie tego dnia jako święta, więc nie podajemy nazwiska ani roku ustanowienia.
Sama bita śmietana jest dużo starsza niż puszka. Najstarsze pewne przepisy pochodzą z XVI wieku z Włoch i Francji, a pianę ze śmietanki nazywano wtedy po prostu „śniegiem z mleka”. Kucharze ubijali ją ręcznie pękami gałązek wierzbowych albo trzciny, a puszystą pianę zbierali z wierzchu łyżką. Trzepaczki i mechaniczne ubijaczki pojawiły się w kuchniach dopiero pod koniec XIX wieku. Francuska nazwa crème chantilly, którą do dziś widać w cukierniach, łączy się z zamkiem Chantilly pod Paryżem, choć opowieść o tym, że wymyślił ją tamtejszy kucharz, nie ma pewnych dowodów.
W Polsce Dzień Bitej Śmietany znany jest głównie z kalendarzy świąt nietypowych, które przedszkola i szkoły wykorzystują jako pomysł na zajęcia. Nie ma tu oficjalnych obchodów ani organizatora. To po prostu pogodna okazja na zimowe, kuchenne zajęcia, które dobrze łączą się z rozmową o mleku i nabiale, a także z Dniem Mleka obchodzonym 1 czerwca. Dla nauczyciela to także dobry moment po świętach, żeby rozmawiać o słodyczach spokojnie, bez straszenia i bez zakazów.
Po co obchodzić Dzień Bitej Śmietany z dziećmi
Bita śmietana to doskonały przykład przemiany, którą dziecko może zobaczyć na własne oczy. Płyn w misce po kilku minutach ubijania staje się gęsty i puszysty, a jego objętość mniej więcej się podwaja. To pierwsza lekcja przyrody i chemii w kuchni: dzieci obserwują, przewidują, porównują i opisują, co się dzieje. Rozwijasz w ten sposób sferę poznawczą i mowę, bo dzieci szukają słów na nowe wrażenia: puszysta, lekka, sztywna, rzadka, gęsta. Zabawy z pianą sensoryczną wspierają też rozwój dotyku i pomagają dzieciom, które niechętnie brudzą ręce.
Drugi cel to zdrowe nawyki przy stole. Bita śmietana jest słodka i tłusta, więc to dobra okazja, żeby porozmawiać o słodyczach jako dodatku od święta, a nie jedzeniu na co dzień. Dzieci uczą się czekać na swoją kolej przy miseczce, dzielić się po równo i myć ręce przed jedzeniem, co ćwiczy sferę społeczną. Ubijanie trzepaczką, wspólne kręcenie i zabawy ruchowe rozwijają sprawność rąk i całego ciała. Przy okazji dzieci dowiadują się, że niektórzy koledzy nie mogą jeść śmietany z powodu alergii i że trzeba to uszanować.
Ciekawostki o bitej śmietanie dla dzieci
Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek na jedno spotkanie i przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, skąd się bierze śmietana?”. Najpierw niech zgadują, potem czytasz odpowiedź.
- Śmietana pochodzi z mleka. Gdy świeże mleko krowie postoi, na wierzchu zbiera się gęstsza, tłustsza warstwa. To właśnie śmietanka.
- Nie każdą śmietankę da się ubić. Na bitą śmietanę potrzebna jest śmietanka tłusta, zwykle mająca około 30 procent tłuszczu. Z chudego mleka piany nie będzie.
- W bitej śmietanie są schowane bąbelki powietrza. Podczas ubijania maleńkie kuleczki tłuszczu łączą się w siateczkę, która zatrzymuje powietrze. Dlatego piana jest lekka i rośnie w misce.
- Śmietanka po ubiciu ma mniej więcej dwa razy większą objętość. Z pół kubka płynnej śmietanki robi się prawie pełen kubek piany.
- Za długie ubijanie zamienia śmietanę w masło. Gdy ubijamy zbyt długo, siateczka się rozpada, tłuszcz zlepia się w grudki i oddziela się płyn.
- Zimna śmietanka ubija się łatwiej niż ciepła. Dlatego kucharze trzymają ją w lodówce, a czasem chłodzą nawet miskę.
- Dawniej bitą śmietanę nazywano śniegiem. Kilkaset lat temu kucharze we Włoszech i we Francji nazywali ją „śniegiem z mleka”, bo była biała i puszysta.
- Kiedyś ubijano ją gałązkami. Zanim wymyślono trzepaczki, kucharze używali pęczków cienkich gałązek wierzbowych.
- Bita śmietana w puszce ma już ponad 75 lat. Wymyślił ją Amerykanin Aaron Lapin, który urodził się 5 stycznia, i właśnie dlatego tego dnia mamy święto.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Z najmłodszymi stawiaj na dotyk, obserwację i proste słowa. Zamiast prawdziwej śmietany do zabaw sensorycznych możesz użyć piany z mydła, ale wtedy pilnuj, żeby dzieci nie brały rąk do buzi, i myjcie ręce zaraz po zabawie. Żadnych drobnych ozdób, posypek ani kolorowych kuleczek, które mieszczą się w buzi.
Biała chmurka na tacy
Na dużej tacy z brzegiem nałóż górę piany, na przykład z płynu do kąpieli dla dzieci ubitego trzepaczką z odrobiną wody. Dzieci siedzą przy stoliku i najpierw tylko patrzą, potem dotykają pianki jednym palcem, a w końcu całą dłonią. Mów, co czują: „miękkie”, „mokre”, „chłodne”, „łaskocze”. Pokaż, jak narysować palcem w pianie kółko, kreskę i kropki, a potem wygładź wszystko dłonią i zacznijcie od nowa. Zabawa oswaja z nowymi fakturami, ćwiczy ruchy dłoni przygotowujące do rysowania i rozwija słownictwo. Po zabawie dokładnie umyjcie ręce.
Kręcimy, kręcimy
Daj każdemu dziecku plastikową miseczkę i małą trzepaczkę albo widelec, a do miseczki wlej trochę wody z kroplą płynu do mycia naczyń. Dzieci kręcą trzepaczką i obserwują, jak na wodzie pojawiają się bąbelki, a potem piana. Śpiewaj przy tym prosty rytm: „Kręcimy, kręcimy, pianę robimy, raz w lewo, raz w prawo, pianka rośnie żwawo”. Na koniec porównajcie, u kogo powstało najwięcej bąbelków. Zabawa ćwiczy koordynację ręki, wytrwałość i obserwację zmiany, a piany nie pijemy ani nie próbujemy, co warto powiedzieć głośno.
Duży kubek, mały kubek
Przygotuj dwa przezroczyste kubki: duży i mały, oraz watę, która udaje bitą śmietanę. Dzieci po kolei wkładają watę do kubków, a ty pytasz: „Gdzie jest dużo śmietany? Gdzie mało?”. Potem dekorujcie watą papierowe ciastka wycięte z kartonu: jedno dziecko kładzie dużą chmurkę, inne malutką. Wata ma być w dużych kawałkach, a dzieci pracują przy stoliku pod twoim okiem. Zabawa uczy pojęć dużo, mało, duży i mały oraz pierwszego porównywania.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki chętnie bawią się w role i lubią zgadywać. To dobry moment na zabawy ze smakiem, ale tylko za zgodą rodziców i po sprawdzeniu listy alergii w grupie.
Mała cukiernia
Ustaw w kąciku zabaw ladę z kartonu, tacki, papierowe talerzyki i miseczki. Jedno dziecko jest cukiernikiem, a reszta to klienci, którzy zamawiają desery: gofra z chmurką, kubek kakao z czapką z piany albo truskawki ze śmietaną. Cukiernik „podaje” desery z papieru i waty, a klient mówi „poproszę” i „dziękuję”. Po kilku zamianach ról zapytaj, czy desery jemy codziennie, czy od święta, i jak można zastąpić śmietanę owocami. Zabawa rozwija mowę, uczy zwrotów grzecznościowych i wprowadza rozmowę o słodyczach bez moralizowania.
Co się stanie, jak ubijemy?
Do przezroczystej miski wlej zimną śmietankę 30-procentową i pokaż dzieciom, że jest płynna jak mleko. Zapytaj, co się stanie, gdy będziecie ją długo mieszać trzepaczką. Dzieci kolejno ubijają po kilka ruchów, a ty co jakiś czas przechylasz miskę i pokazujesz, że płyn gęstnieje. Gdy piana jest sztywna, odwróć łyżkę i pokaż, że śmietana się trzyma. Jeśli rodzice wyrazili zgodę i nikt nie ma alergii, dzieci próbują odrobinę na plasterku banana. Zabawa uczy przewidywania, cierpliwości i współpracy, bo każdy ma swój udział w efekcie.
Zgadnij, co jest pod czapką
Na kilka talerzyków połóż różne owoce: kawałek banana, truskawkę, plasterek jabłka i kawałek gruszki, a każdy przykryj czapką z bitej śmietany. Dzieci z zamkniętymi oczami próbują po kolei i zgadują, jaki owoc schował się pod śmietaną. Jeśli w grupie jest dziecko z alergią na mleko, przygotuj dla niego wersję bez śmietany, przykrytą listkiem sałaty albo papierową czapeczką, tak żeby też mogło zgadywać. Wcześniej koniecznie zapytaj rodziców o zgodę i alergie na owoce. Zabawa ćwiczy zmysł smaku, nazywanie owoców i odwagę próbowania.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki potrafią porównywać, mierzyć i planować, więc tu bita śmietana staje się małym eksperymentem i ćwiczeniem matematycznym.
Wielki pomiar piany
Przygotuj dwa jednakowe przezroczyste kubki i miarkę. Do jednego wlej pół kubka zimnej śmietanki i zaznacz flamastrem na kubku, gdzie sięga. Dzieci na zmianę ubijają śmietankę w misce, a potem przekładacie pianę z powrotem do kubka. Zaznaczcie nowy poziom innym kolorem i porównajcie, ile urosło. Zapytajcie, skąd wzięło się więcej śmietany, skoro niczego nie dolewaliśmy. Odpowiedź, że w środku są bąbelki powietrza, dzieci zapamiętują na długo. Zabawa uczy mierzenia, porównywania i stawiania hipotez.
Zimna i ciepła śmietanka
To eksperyment dla dwóch zespołów. Jeden zespół dostaje śmietankę prosto z lodówki, drugi taką, która stała godzinę w ciepłej sali. Oba zespoły ubijają trzepaczkami przez tyle samo czasu, a ty mierzysz czas na klepsydrze albo minutniku. Porównajcie, w której misce piana jest sztywna, a w której wciąż rzadka. Dzieci formułują wniosek jednym zdaniem: „Zimna śmietanka ubija się łatwiej”. Zabawa wprowadza pojęcie próby i porównania, a przy okazji uczy pracy w zespole i zmieniania się przy zadaniu. Do jedzenia nadaje się tylko śmietanka z lodówki, tej ciepłej nie próbujemy.
Od krowy do deseru
Przygotuj kilka obrazków: krowa na łące, dojenie, bańka z mlekiem, mleko w butelce, śmietanka w kartoniku, trzepaczka i deser z bitą śmietaną. Dzieci w grupach układają obrazki w kolejności i opowiadają, co się dzieje na każdym etapie. Dodaj obrazek-pułapkę, na przykład kurę albo jabłoń, i zapytaj, czy pasuje do tej historii. Na koniec każdy zespół opowiada całą drogę śmietany, a pozostali sprawdzają, czy niczego nie pominął. Zabawa ćwiczy myślenie przyczynowo-skutkowe, opowiadanie w kolejności i wiedzę o tym, skąd bierze się jedzenie.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią już czytać, mierzyć i zapisywać obserwacje, więc Dzień Bitej Śmietany można zamienić w krótki projekt badawczy i lekcję czytania przepisów.
Dziennik eksperymentu
Uczniowie w czteroosobowych zespołach dostają kartę obserwacji z rubrykami: przed ubijaniem, po minucie, po dwóch minutach, po trzech minutach. Każdy zespół ubija śmietankę ręcznie, zmieniając się co minutę, a po każdej minucie zapisuje jednym słowem lub rysunkiem, jak wygląda piana. Na koniec zespoły porównują notatki i wspólnie ustalacie, po jakim czasie śmietana była gotowa. Zapytaj, co by się stało, gdyby ubijać dalej, i opowiedz o maśle. Zajęcia uczą prowadzenia notatek, pracy w zespole i słownictwa opisowego. Przed próbowaniem sprawdź alergie i zgody rodziców.
Przepis krok po kroku
Przygotuj pocięte paski z krokami przepisu na bitą śmietanę: schłodź śmietankę, wlej ją do miski, ubijaj trzepaczką, dodaj odrobinę cukru, ubijaj do sztywności, przełóż do miseczek. Uczniowie w parach układają paski w kolejności i przyklejają je na kartkę, a potem dopisują tytuł i rysunek. Następnie każda para zmienia jeden krok na błędny, na przykład „podgrzej śmietankę”, a inna para szuka błędu i tłumaczy, dlaczego to nie zadziała. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, pisanie tekstu użytkowego i logiczne myślenie.
Ile to kosztuje i ile to waży?
Przygotuj karty zadań z prostymi liczbami: kartonik śmietanki ma 200 mililitrów, do jednego deseru potrzeba 50 mililitrów, w klasie jest 20 uczniów. Uczniowie liczą, ile deserów wyjdzie z jednego kartonika, ile kartoników trzeba kupić dla całej klasy i ile zapłacimy, jeśli kartonik kosztuje okrągłą kwotę wymyśloną przez ciebie. Młodszym wystarczy dodawanie, starsi mogą mnożyć i dzielić. Na koniec porozmawiajcie, jak zrobić deser zdrowszy, na przykład z większą ilością owoców i mniejszą ilością cukru. Zajęcia łączą matematykę z planowaniem zakupów.
Kącik reklamowy
Uczniowie w grupach wymyślają nazwę i hasło dla wymyślonej klasowej cukierni, w której głównym deserem są owoce z bitą śmietaną. Projektują szyld na kartce A3, piszą trzy zdania zachęty i krótko prezentują swoją cukiernię klasie. Porozmawiajcie potem, co sprawia, że reklama kusi, i czy wszystko, co obiecuje, jest prawdą. Zajęcia rozwijają kreatywność, wypowiadanie się przed grupą i pierwsze krytyczne spojrzenie na reklamy jedzenia.
Prace plastyczne
Prace plastyczne udają bitą śmietanę, ale nie nadają się do jedzenia, o czym warto przypomnieć dzieciom na początku. Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.
Puchata farba
- pianka do golenia (obsługuje dorosły)
- klej w płynie
- farby plakatowe w pastelowych kolorach
- gruby karton i patyczki do mieszania
W miseczce wymieszaj mniej więcej równe części pianki i kleju, a potem dodaj odrobinę farby. Powstaje puszysta masa, którą dzieci nakładają patyczkiem albo pędzlem na wycięty z kartonu kształt deseru, na przykład pucharek albo tort. Po wyschnięciu farba zostaje wypukła i miękka w dotyku, jak prawdziwa piana. Dopilnuj, żeby dzieci nie dotykały twarzy i oczu i umyły ręce po pracy. Z najmłodszymi pracuj w małych grupach po dwoje lub troje.
Pucharek z deserem
- kolorowy papier i karton
- wata
- czerwona bibuła
- klej, nożyczki, kredki
Dzieci wycinają z kolorowego papieru kształt pucharka i naklejają go na karton. Na górze pucharka przyklejają kłębki waty, które udają bitą śmietanę, a na szczycie czerwoną kulkę z bibuły jako wisienkę. Starsze dzieci mogą dorysować łyżeczkę i ozdobić pucharek wzorem. Gotowe prace zawieście na sznurku jako wystawę „Nasza cukiernia”.
Śmietanowa chmura nad miastem
- niebieski karton
- biała farba i gąbki
- kolorowy papier na domki
- klej, nożyczki
Dzieci naklejają na dole kartonu domki z kolorowych prostokątów i trójkątów. Potem stemplują gąbką zamoczoną w białej farbie puszyste chmury, które wyglądają jak bita śmietana rozlana po niebie. Porozmawiajcie przy tym o tym, do czego podobna jest bita śmietana: do chmur, śniegu, owieczek. Ta praca dobrze sprawdza się w styczniu, bo łączy temat śmietany z zimowym krajobrazem.
Tort z pudełka
- okrągłe pudełko albo kilka rolek ustawionych w krąg
- biały papier i bibuła
- wata, klej, kolorowe paski papieru
To praca zespołowa dla starszych przedszkolaków i uczniów. Dzieci oklejają pudełko białym papierem, a górę pokrywają watą, która udaje warstwę bitej śmietany. Z bibuły zwijają owoce i układają je na wierzchu, a z kolorowych pasków robią wzory na boku tortu. Gotowy tort może stanąć na stoliku w kąciku cukierni i służyć do zabaw w kolejnych dniach.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Zabawy ruchowe najlepiej przeprowadzić przed poczęstunkiem albo zamiast niego, gdy w grupie dużo dzieci nie może jeść śmietany.
Trzepaczka i śmietanka
Dzieci stoją w rozsypce i są śmietanką w misce. Gdy grasz wolno na bębenku, śmietanka płynie powoli, kołysząc się na boki. Gdy przyspieszasz, wkracza trzepaczka i dzieci kręcą się w miejscu coraz szybciej, z rękami w górze. Na hasło „gotowe!” wszyscy zamierają jako sztywna piana, wyprostowani i nieruchomi. Na hasło „za długo!” dzieci łączą się w małe grupki, bo śmietana zamieniła się w masło. Zabawa ćwiczy reakcję na zmianę tempa i panowanie nad ciałem.
Lekka jak piana
Każde dziecko dostaje kawałek waty albo piórko i kładzie je na otwartej dłoni. Przy spokojnej muzyce dzieci chodzą po sali tak, żeby piana nie spadła, potem idą na palcach, kucają i wstają. Następnie dmuchają w watę i obserwują, jak lekko frunie. Na koniec ćwiczą oddech: wdech nosem, wolny wydech ustami tak, żeby wata tylko się poruszyła. Zabawa rozwija równowagę, ostrożny ruch i ćwiczy aparat oddechowy.
Chusta pełna piany
Dzieci trzymają chustę animacyjną, a na środek wrzucasz kilka kul z białej bibuły albo gazet owiniętych białym papierem. To kulki śmietany. Dzieci na twój znak delikatnie falują chustą, żeby kulki się kołysały, potem mocniej, żeby podskakiwały, a na koniec bardzo mocno, żeby wypadły z chusty. Kto złapie kulkę, ten odkłada ją do miski. Śpiewajcie przy tym znaną melodię z własnymi słowami o ubijaniu śmietany. Zabawa uczy współpracy i dostosowywania siły ruchu.
Scenariusz zajęć: Dzień Bitej Śmietany w przedszkolu
| Temat | Jak płynna śmietanka zamienia się w puszystą pianę? |
| Grupa wiekowa | 4-5 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, że śmietana pochodzi z mleka; obserwuje i opisuje przemianę płynnej śmietanki w pianę; przewiduje wynik prostego doświadczenia; wie, że słodycze jemy od święta, a niektórzy nie mogą jeść nabiału |
| Pomoce | zimna śmietanka 30-procentowa, miska, kilka trzepaczek, przezroczyste kubki, flamaster, obrazki „Od krowy do deseru”, wata, papierowe pucharki, klej, bębenek, kawałki owoców |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): pokazujesz zamknięty kartonik i dzieci zgadują, co jest w środku, a potem opowiadasz, że dziś jest Dzień Bitej Śmietany. 2. Skąd śmietana? (7 minut): dzieci układają obrazki „Od krowy do deseru” i opowiadają po kolei. 3. Przewidujemy (5 minut): pytanie „Co się stanie, gdy długo pomieszamy śmietankę?” i zapisanie pomysłów dzieci rysunkami na tablicy. 4. Ubijamy razem (10 minut): dzieci kolejno ubijają śmietankę, obserwujecie zmiany, porównujecie poziom w kubku przed i po. 5. Trzepaczka i śmietanka (6 minut): zabawa ruchowa przy bębenku. 6. Pucharek z deserem (8 minut): praca plastyczna z watą. 7. Poczęstunek (4 minuty): owoce z odrobiną bitej śmietany dla dzieci, które mają zgodę rodziców, wersja bez nabiału dla pozostałych. |
| Zakończenie | W kole każde dziecko kończy zdanie: „Bita śmietana jest…”, a potem wracacie do rysunków z przewidywaniami i sprawdzacie, czyje pomysły się sprawdziły. |
| Ewaluacja | Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, skąd się bierze śmietana, i czy wiesz, dlaczego piana urosła. Obserwuj, kto potrafił opisać przemianę własnymi słowami i kto czekał na swoją kolej przy misce. |
Poczęstunek planuj zawsze po sprawdzeniu listy alergii i po uzyskaniu pisemnej zgody rodziców, bo śmietana zawiera białka mleka krowiego i laktozę. Dzieci z alergią nie mogą czuć się gorsze, dlatego zadbaj o równie atrakcyjną wersję bez nabiału, na przykład owoce z kleksem jogurtu roślinnego zaakceptowanego przez rodziców albo same kolorowe szaszłyki z owoców. Śmietanę ubijaj tuż przed podaniem i nie zostawiaj jej w ciepłej sali na długo. Wszyscy myją ręce przed jedzeniem, a ubijanie przy stole odbywa się w czystych miskach przeznaczonych tylko do jedzenia.
Książki, wiersze i piosenki
Nie znamy pewnej polskiej książki dla dzieci poświęconej właśnie bitej śmietanie, dlatego zamiast wymyślać tytuły proponujemy dwie własne rymowanki. Do tematu dobrze pasują natomiast znane piosenki o jedzeniu i kuchni, które twoja grupa już śpiewa, a także rozmowa przy obrazkach z książek kucharskich dla dzieci dostępnych w twojej bibliotece. Poniższe rymowanki napisał serwis dzien.edu.pl i możesz je dowolnie wykorzystywać w grupie, na przykład podczas ubijania albo przed poczęstunkiem.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Śmietanka w misce płynie jak rzeczka, kręci trzepaczka, kręci się wstążka. Raz, dwa, trzy, cztery, ubijaj śmiało, już z płynnej rzeczki chmurkę zrobiło.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Biała czapeczka na truskawce siedzi, słodka i lekka, wszyscy ją widzą. Zjem ją od święta, łyżeczką małą, a potem owoc schrupię cały.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „5 stycznia obchodzimy Dzień Bitej Śmietany. Będziemy obserwować, jak śmietanka zamienia się w pianę, i porozmawiamy o tym, skąd bierze się nabiał. Planujemy mały poczęstunek z owocami i bitą śmietaną. Prosimy o informację o alergiach i o zgodę na udział dziecka w degustacji.”. Dołącz krótki formularz zgody z miejscem na wpisanie alergii i nietolerancji, bo dzięki temu nikt nie zostanie pominięty. Możesz poprosić kilku rodziców o przyniesienie trzepaczki albo miski na ten dzień, żeby więcej dzieci mogło ubijać jednocześnie.
Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny eksperyment: wspólne ubicie śmietany w domu i narysowanie, jak wyglądała przed i po ubijaniu. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapytać babcię lub dziadka, jakie desery z bitą śmietaną jadło się w ich dzieciństwie, i zapisać jedną odpowiedź. Rodziców dzieci z alergią poproś o podpowiedź, jaki zamiennik ich dziecko może jeść, i wykorzystaj go podczas poczęstunku. Udział w zadaniu domowym ma być dobrowolny i bez presji.
Najczęstsze pytania
Dzień Bitej Śmietany obchodzimy co roku 5 stycznia. Data jest stała i nie zależy od dnia tygodnia.
Święto pochodzi ze Stanów Zjednoczonych i nawiązuje do urodzin Aarona Lapina, urodzonego 5 stycznia 1914 roku, który w 1948 roku wprowadził bitą śmietanę w sprayu. Nie wiadomo, kto pierwszy zaproponował obchody. W Polsce święto znane jest z kalendarzy świąt nietypowych.
Najlepiej połączyć doświadczenie z ubijaniem śmietanki, zabawy sensoryczne z pianą, prace plastyczne z watą i krótką rozmowę o tym, skąd bierze się nabiał. Poczęstunek planuj tylko za zgodą rodziców i po sprawdzeniu alergii. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy biały element ubrania, który przypomina bitą śmietanę, na przykład biała koszulka albo czapka. Jeśli nauczyciel prosi, można przynieść trzepaczkę albo plastikową miskę. Jedzenia nie przynosimy bez ustalenia z nauczycielem.
Tak, bo większość zabaw i prac plastycznych nie wymaga jedzenia śmietany. Na poczęstunek przygotuj dla niego wersję bez nabiału, ustaloną z rodzicami. Ważne, żeby dziecko nie czuło się wykluczone.
Dodaj komentarz