Dzień Czystego Powietrza (7 września): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Międzynarodowy Dzień Czystego Powietrza dla Błękitnego Nieba przypada 7 września i jest obchodzony od 2020 roku. Ustanowiło go Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych, żeby przypomnieć, że czyste powietrze jest potrzebne każdemu człowiekowi do zdrowego życia. Dzień czystego powietrza w przedszkolu wypada w pierwszych tygodniach września, kiedy dzieci dużo czasu spędzają w ogrodzie i na spacerach, a jesienią zaczyna się sezon grzewczy. To dobry moment, żeby porozmawiać o tym, czym jest powietrze, skąd bierze się smog i co każdy może zrobić, żeby niebo było błękitne. Powietrza nie widać, więc zabawy pomagają dzieciom je poczuć i zrozumieć.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o powietrzu do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są tu także prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Temat smogu przedstawiamy spokojnie, bez straszenia dzieci, i skupiamy się na tym, co mogą zrobić same.

Historia Dnia Czystego Powietrza

Międzynarodowy Dzień Czystego Powietrza dla Błękitnego Nieba (ang. International Day of Clean Air for blue skies) ustanowiło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych. Rezolucję w tej sprawie przyjęto 19 grudnia 2019 roku, a pierwsze obchody odbyły się 7 września 2020 roku. W rezolucji podkreślono, jak ważne jest to, żeby ludzie na całym świecie wiedzieli więcej o jakości powietrza i żeby podejmowano działania, które ją poprawiają. Obchody koordynuje Program Narodów Zjednoczonych do spraw Środowiska, w skrócie UNEP. W święcie mogą brać udział państwa, organizacje międzynarodowe, samorządy, szkoły i zwykli ludzie.

Pierwsze obchody wypadły w czasie pandemii, kiedy wszyscy szczególnie dużo myśleli o zdrowiu i oddychaniu. Dlatego od początku święto łączyło się z rozmową o tym, jak powietrze wpływa na nasze zdrowie. Zanieczyszczone powietrze szkodzi płucom i sercu, a najbardziej narażone są dzieci, osoby starsze i chore. Główne źródła zanieczyszczeń to spaliny samochodów, dym z kominów domów ogrzewanych węglem lub drewnem w starych piecach, fabryki i spalanie śmieci. Każdego roku UNEP wybiera hasło przewodnie i zachęca do działań, które pomagają niebu pozostać błękitnym.

W Polsce temat czystego powietrza jest szczególnie bliski, bo w sezonie grzewczym w wielu miastach i miejscowościach pojawia się smog. Jakość powietrza mierzą stacje pomiarowe, a wyniki można sprawdzić na stronie Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska albo w aplikacjach w telefonie. Przedszkola i szkoły coraz częściej sprawdzają jakość powietrza przed wyjściem na spacer. 7 września to dobra okazja, żeby wprowadzić taki zwyczaj w grupie. Temat dobrze łączy się też z Dniem Ziemi, Dniem Drzewa i Dniem Bez Samochodu, który przypada kilka tygodni później.

Po co obchodzić Dzień Czystego Powietrza z dziećmi

Powietrze jest niewidzialne, więc dzieci rzadko o nim myślą, choć oddychają nim bez przerwy. Zabawy z powietrzem pozwalają je zobaczyć i poczuć: dmuchanie, wiatr, bąbelki w wodzie. To dla dzieci pierwsze proste doświadczenia fizyczne, które rozwijają myślenie poznawcze, uczą obserwacji, stawiania pytań i sprawdzania odpowiedzi. Ćwiczenia oddechowe wspierają rozwój mowy, bo dobry, spokojny oddech jest potrzebny do wyraźnego mówienia. Pomagają też się wyciszyć, więc są ważne w sferze emocjonalnej.

Drugi cel to zdrowe nawyki i odpowiedzialność. Dzieci uczą się, że warto wietrzyć salę, dużo przebywać na świeżym powietrzu, gdy jest czyste, i że drzewa i rośliny pomagają nam oddychać. Starsze przedszkolaki i uczniowie rozumieją już, że dym z komina, spaliny i palenie śmieci szkodzą wszystkim, i że każdy może coś zrobić: przyjść do przedszkola pieszo, sadzić rośliny, nie palić śmieci. To praca w sferze społecznej, bo powietrze jest wspólne dla wszystkich mieszkańców miejscowości. Zabawy ruchowe na świeżym powietrzu rozwijają z kolei sprawność całego ciała.

Ciekawostki o powietrzu dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy powietrze coś waży?”. Pozwól dzieciom zgadywać, a dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Jeśli możesz, pokaż każdą ciekawostkę w prostym doświadczeniu. Nie strasz dzieci smogiem, tylko mów, co możemy zrobić, żeby powietrze było czyste.

• Powietrza nie widać, ale jest wszędzie. Czujemy je, gdy wieje wiatr albo gdy dmuchamy na dłoń.
• Wiatr to powietrze w ruchu. Kiedy powietrze się przesuwa, porusza liśćmi, chmurami i latawcami.
• Powietrze to mieszanina gazów. Najwięcej jest w nim azotu, a na drugim miejscu jest tlen, którym oddychamy.
• Rośliny wytwarzają tlen. Drzewa, trawa i glony w wodzie oddają do powietrza tlen, który jest potrzebny ludziom i zwierzętom.
• Oddychamy przez cały czas, także we śnie. Nie musimy o tym pamiętać, bo nasze ciało robi to samo.
• Słowo „smog” powstało z połączenia dwóch angielskich słów. „Smoke” to dym, a „fog” to mgła, więc smog to mgła zmieszana z dymem.
• Smog najczęściej pojawia się zimą. Wtedy wiele domów ogrzewa się piecami, a przy braku wiatru dym zostaje nisko nad ziemią.
• Palenie śmieci w piecu jest zabronione. Taki dym jest bardzo szkodliwy dla ludzi, zwierząt i roślin.
• Powietrze coś waży. Jest bardzo lekkie, ale nad nami jest go tak dużo, że cały czas lekko na nas naciska, a my tego nie czujemy.
• Jakość powietrza sprawdza się jak pogodę. Stacje pomiarowe mierzą, ile jest w nim zanieczyszczeń, a wyniki można zobaczyć w telefonie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi stawiaj na dmuchanie, obserwowanie ruchu i proste słowa: wieje, leci, fruwa. Nie używaj balonów ani worków foliowych, a piórka i skrawki papieru mają być na tyle duże, żeby nie zmieściły się w buzi. Ćwiczenia oddechowe prowadź krótko, żeby dzieciom nie zakręciło się w głowie.

Wiatr gania bibułę

Przywiąż do patyczków albo do rolek długie paski bibuły i daj każdemu dziecku jeden. Najpierw dzieci stoją w miejscu i dmuchają na bibułę, a ty mówisz „wieje wiaterek”. Potem biegną wolno po sali i patrzą, jak bibuła powiewa za nimi, a na hasło „wiatr ucichł” zatrzymują się i bibuła opada. Na koniec wyjdźcie z bibułami do ogrodu, żeby sprawdzić, czy prawdziwy wiatr też nimi porusza. Zabawa pokazuje, że powietrze można poczuć i zobaczyć jego ruch.

Piórko leci

Połóż na stoliku kilka dużych kolorowych piórek albo skrawków bibuły. Dzieci siedzą przy stoliku i dmuchają, żeby piórko przeleciało na drugą stronę, a ty pokazujesz, jak dmuchać delikatnie, a jak mocno. Potem dmuchacie razem jedno piórko z różnych stron i patrzycie, gdzie poleci. Po zabawie wszystkie piórka wracają do pudełka. Zabawa ćwiczy oddech i mięśnie buzi, co pomaga w nauce mówienia.

Bąbelki w wodzie

Postaw na stoliku miski z niewielką ilością wody i daj każdemu dziecku grubą słomkę. Pokaż, że kiedy dmuchasz przez słomkę do wody, pojawiają się bąbelki, i powiedz: „Bąbelki to powietrze z naszej buzi”. Dzieci dmuchają i słuchają, jak woda bulgocze, a ty przypominasz, że przez słomkę tylko dmuchamy, a wody nie pijemy. Każde dziecko ma swoją słomkę, a po zabawie słomki trafiają do kosza. Zabawa pokazuje, że powietrze jest w nas, i ćwiczy kontrolowany wydech.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią proste eksperymenty i pytania „dlaczego”. Powietrze daje wiele okazji do zaskakujących doświadczeń.

Suchy papier pod wodą

Wciśnij na dno przezroczystego kubka zgniecioną kulkę papieru, tak żeby się trzymała. Zapytaj dzieci, co stanie się z papierem, gdy włożysz kubek do miski z wodą dnem do góry, i wysłuchaj ich pomysłów. Potem wkładasz kubek prosto w dół do wody, trzymasz chwilę i wyjmujesz, a dzieci sprawdzają, że papier jest suchy. Wyjaśnij, że w kubku było powietrze, które nie wpuściło wody. Na koniec przechyl kubek pod wodą, żeby z kubka uciekł bąbel powietrza i papier zamókł. Zabawa pokazuje, że powietrze zajmuje miejsce, choć go nie widać.

Co brudzi powietrze, a co nie?

Przygotuj duże obrazki: dymiący komin, samochód, rower, drzewo, ognisko z liśćmi, dziecko idące pieszo, hulajnoga, fabryka, kwiaty w doniczce. Dzieci siedzą w kole i po kolei wybierają obrazek, a potem kładą go na szarej kartce, jeśli brudzi powietrze, albo na niebieskiej, jeśli nie brudzi. Przy każdym obrazku zapytaj, dlaczego tak myślą. Na koniec zobaczcie, na której kartce jest więcej rzeczy, które same możemy wybrać, na przykład rower zamiast samochodu. Zabawa uczy klasyfikowania i wprowadza temat odpowiedzialności.

Wietrzymy salę

Poproś dzieci, żeby powąchały powietrze w sali po zabawach, a potem otwórz szeroko okno na kilka minut i stańcie przy nim. Dzieci mówią, co czują: chłodne powietrze, zapach liści, wiatr na twarzy. Porozmawiajcie, dlaczego warto wietrzyć salę kilka razy dziennie i czemu po wietrzeniu łatwiej się bawić. Wybierzcie dyżurnego od wietrzenia, który będzie przypominał o tym każdego dnia, oczywiście z twoją pomocą, bo okno otwiera dorosły. Zabawa buduje zdrowy nawyk i poczucie odpowiedzialności.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już obserwować zmiany przez kilka dni i wyciągać proste wnioski. Tu wprowadzamy temat jakości powietrza i tego, co każdy może zrobić.

Łapacz pyłu

Przyklej do kilku białych kartek paski przezroczystej taśmy klejącej lepką stroną na zewnątrz. Razem z dziećmi umieśćcie kartki w różnych miejscach: na parapecie za oknem, w ogrodzie przedszkola przy drzewach, przy ogrodzeniu od ulicy i w sali. Po kilku dniach zdejmijcie kartki i obejrzyjcie je pod lupą, porównując, na której zebrało się najwięcej kurzu i drobinek. Porozmawiajcie, skąd biorą się te drobinki i dlaczego przy ulicy może ich być więcej. Zabawa uczy prowadzenia obserwacji, porównywania i pokazuje, że w powietrzu jest więcej, niż widać.

Jakie dziś powietrze?

Pokaż dzieciom, jak sprawdzasz jakość powietrza na stronie albo w aplikacji, i wyjaśnij, że są różne poziomy, od bardzo dobrego do bardzo złego. Przygotuj kolorowe kółka od zielonego do czerwonego i przyklej je na tablicy obok okna. Każdego ranka dyżurny razem z tobą sprawdza wynik i przesuwa strzałkę na odpowiedni kolor. Ustalcie, że przy dobrym powietrzu idziemy na długi spacer, a przy złym bawimy się w sali. Zabawa wprowadza stały rytuał i uczy czytania prostych symboli.

Drzewa pomagają oddychać

Wyjdźcie do ogrodu albo do parku. Dzieci przytulają się do drzewa, oglądają liście i sprawdzają, ile jest wokół zieleni. Opowiedz, że liście drzew wytwarzają tlen i zatrzymują część kurzu, dlatego w parku często oddycha się lżej niż przy ruchliwej ulicy. Dzieci w parach porównują dwa miejsca: pod drzewem i przy ulicy, i mówią, co słyszą, co czują i co widzą. Zabawa łączy obserwację przyrody z rozmową o tym, dlaczego warto sadzić i chronić drzewa.

Mali strażnicy powietrza

Przedstaw dzieciom sytuacje obrazkowe: tata chce spalić w piecu stare opakowania, rodzina jedzie samochodem do sklepu za rogiem, sąsiad pali liście w ogrodzie, auto stoi z włączonym silnikiem pod przedszkolem. Dzieci w grupach wymyślają, co można zrobić inaczej, na przykład wyrzucić opakowania do pojemnika, pójść pieszo, oddać liście do kompostu. Każda grupa pokazuje swoją propozycję w krótkiej scence. Na koniec dzieci dostają odznakę strażnika powietrza z papieru. Zabawa uczy szukania rozwiązań i poczucia wpływu.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już czytać proste wyniki pomiarów, prowadzić tabelę i pisać krótkie teksty. Dzień Czystego Powietrza może rozpocząć tygodniowy projekt obserwacyjny.

Tydzień z jakością powietrza

Uczniowie przez tydzień codziennie o tej samej porze sprawdzają z nauczycielem jakość powietrza w swojej miejscowości na stronie Głównego Inspektoratu Ochrony Środowiska albo w aplikacji. Wynik zapisują w tabeli, kolorując kratkę odpowiednim kolorem, a obok zapisują pogodę: wiatr, deszcz, słońce, mgła. Po tygodniu porównują dni i szukają związku, na przykład czy przy wietrze powietrze było czystsze. Zajęcia uczą systematycznej obserwacji, zapisywania danych w tabeli i wyciągania wniosków. Pamiętajcie, że wrzesień bywa jeszcze ciepły, więc różnice mogą być niewielkie, a o smogu więcej powiecie zimą.

Jak przyjechałeś do szkoły?

Uczniowie robią klasową ankietę: kto przyszedł pieszo, przyjechał rowerem, hulajnogą, autobusem albo samochodem. Liczą głosy i rysują diagram słupkowy na dużym arkuszu. Porozmawiajcie, które sposoby dojazdu nie brudzą powietrza i co można zmienić, na przykład zostawić samochód dalej i przejść ostatni kawałek. Zaproponuj klasie wyzwanie na jeden dzień, najlepiej w Dniu Bez Samochodu. Zajęcia ćwiczą liczenie, czytanie wykresu i rozmowę o codziennych wyborach.

List do mieszkańców

Uczniowie w grupach piszą krótki list do mieszkańców swojej ulicy albo osiedla, w którym proszą o dbanie o powietrze. Podpowiedz, co może znaleźć się w liście: nie palimy śmieci, wymieniamy stare piece, chodzimy pieszo na krótkie odległości, sadzimy drzewa. Listy ozdabiają rysunkami błękitnego nieba i czytają je na głos klasie. Najlepszy list można powiesić na tablicy ogłoszeń w szkole. Zajęcia uczą pisania tekstu użytkowego i uzasadniania swojej prośby.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Kolory niebieski i szary pomagają dzieciom zobaczyć różnicę między czystym i brudnym powietrzem.

Dwa nieba

• kartka papieru podzielona na pół
• farba niebieska, szara i biała
• pędzle, kredki

Na jednej połowie kartki dzieci malują czyste błękitne niebo z białymi chmurami, a pod nim zielone drzewa, rowery i dzieci na spacerze. Na drugiej połowie malują niebo szare, z dymiącymi kominami i samochodami. Po wyschnięciu porozmawiajcie, gdzie wolałyby mieszkać i co trzeba zrobić, żeby szare niebo stało się niebieskie. Starsze dzieci mogą dopisać po jednym słowie pod każdą połową. Praca uczy porównywania i wyrażania emocji kolorem.

Drzewo z bibułkowych liści

• duży arkusz papieru z narysowanym pniem
• zielona bibuła w kilku odcieniach
• klej

Dzieci zgniatają kawałki bibuły w kulki i przyklejają je jako liście do korony drzewa. Każde dziecko może dokleić kilka liści, tak żeby drzewo powstało wspólnie. Na pniu napiszcie hasło „Drzewa pomagają nam oddychać”, a obok dorysujcie strzałki z napisem „tlen”. Z młodszymi dziećmi zgniatajcie większe kawałki bibuły, żeby nie trafiały do buzi. Praca ćwiczy sprawność palców i utrwala wiedzę o roli roślin.

Wiatrowskaz z paska

• patyk albo słomka
• paski kolorowej bibuły lub krepiny
• taśma klejąca, plastelina jako podstawka

Dzieci przyklejają do końca patyka kilka długich pasków bibuły, a dorosły wbija patyk w kulkę plasteliny albo w ziemię w doniczce. Gotowe wiatrowskazy ustawiacie w ogrodzie albo na parapecie przy otwartym oknie i obserwujecie, w którą stronę wieje wiatr. Opowiedz, że wiatr rozwiewa zanieczyszczenia, a w bezwietrzne dni powietrze bywa gorsze. Praca łączy działania plastyczne z obserwacją przyrody.

Plakat błękitnego nieba

• duży arkusz niebieskiego papieru
• kolorowy papier, nożyczki, klej
• kredki i flamastry

Starsze dzieci wycinają z kolorowego papieru rowery, drzewa, słońce, ludzi idących pieszo i naklejają je na niebieski arkusz. Wspólnie wymyślcie hasło plakatu, na przykład „Chcemy oddychać czystym powietrzem” albo „Dbam o błękitne niebo”. Plakat powieście przy wejściu do przedszkola, żeby zobaczyli go rodzice. Praca rozwija współpracę w grupie i planowanie kompozycji.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe najlepiej przeprowadzić w ogrodzie przedszkola, jeśli jakość powietrza jest dobra. W gorsze dni zostańcie w przewietrzonej sali.

Chmura smogu i wiatr

Kilkoro dzieci trzyma szarą chustę albo szary materiał i jest chmurą smogu, która powoli sunie po sali. Pozostałe dzieci to wiatr: biegają dookoła i machają rękami, a kiedy wiatr dotknie chmury, ta się rozpada i dzieci z chmury dołączają do wiatru. Zabawa trwa, aż cała chmura zniknie, a na niebie zostanie tylko słońce, czyli ty z żółtą szarfą. Potem zmieniacie role. Zabawa ćwiczy bieganie z omijaniem innych i pokazuje, że wiatr rozwiewa zanieczyszczenia.

Oddech jak fala

Dzieci leżą na plecach na matach, a każde kładzie na brzuchu woreczek gimnastyczny. Mówisz spokojnie: „Wdech, fala się podnosi” i dzieci wciągają powietrze nosem, patrząc, jak woreczek się unosi, a potem „wydech, fala opada” i wypuszczają powietrze buzią. Po kilku oddechach dodaj cichą muzykę i poprowadź krótkie wyobrażenie spaceru po lesie z czystym powietrzem. Zabawa uczy spokojnego oddychania i pomaga wyciszyć grupę po zabawach ruchowych.

Rowery i samochody

Dzieci poruszają się po sali w rytm bębenka. Na hasło „rowery” jadą, kręcąc rękami jak pedałami, a na hasło „samochody” trzymają niewidzialną kierownicę i robią „brum”. Za każdym razem, gdy mówisz „samochody”, kładziesz na podłodze szarą kartkę, czyli kawałek smogowej chmury, a gdy mówisz „rowery” albo „pieszo”, zabierasz jedną z nich. Na koniec liczycie szare kartki i sprawdzacie, czy niebo jest czyste. Zabawa łączy ruch z prostą lekcją o wyborach, które wpływają na powietrze.

Scenariusz zajęć na Dzień Czystego Powietrza

Temat	Niewidzialne powietrze i błękitne niebo
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że powietrze jest wszędzie, choć go nie widać; rozpoznaje, co brudzi powietrze, a co nie; wie, że drzewa pomagają oddychać; zna jeden sposób, w jaki samo może dbać o powietrze
Pomoce	paski bibuły, przezroczysty kubek, miska z wodą, kulka papieru, obrazki do zabawy „Co brudzi powietrze, a co nie?”, szara i niebieska kartka, szara chusta, woreczki gimnastyczne, maty, farby
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pytasz dzieci, czego nie widać, a czym oddychamy, i każde dmucha na swoją dłoń. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (wiatr, tlen z roślin, smog), przed każdą pytanie. 3. Suchy papier pod wodą (6 minut): doświadczenie z kubkiem. 4. Co brudzi powietrze, a co nie? (8 minut): segregowanie obrazków na szarą i niebieską kartkę. 5. Chmura smogu i wiatr (7 minut): zabawa ruchowa. 6. Oddech jak fala (5 minut): ćwiczenie oddechowe z woreczkiem. 7. Dwa nieba (8 minut): praca plastyczna.
Zakończenie	W kole każde dziecko mówi jedną rzecz, którą może zrobić dla czystego powietrza, a grupa otwiera razem okno i robi trzy głębokie wdechy.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy powietrze można zobaczyć, czy rower brudzi powietrze, czy drzewa pomagają nam oddychać. Obserwuj, kto samodzielnie wyjaśnił, dlaczego papier w kubku został suchy.

Rozmawiając o smogu z małymi dziećmi, unikaj straszenia chorobami. Dzieci nie mają wpływu na to, jak ogrzewany jest ich dom, i nie powinny czuć się winne ani martwić się o rodziców. Skup się na tym, co mogą zrobić same, i na tym, że dorośli w miastach i gminach pracują nad tym, żeby powietrze było czystsze. Jeśli dziecko ma astmę albo inne choroby układu oddechowego, porozmawiaj z rodzicami o tym, jak dostosować zabawy ruchowe i ćwiczenia oddechowe.

Książki, wiersze i piosenki

Nie znamy pewnych polskich książek dla przedszkolaków poświęconych wyłącznie czystemu powietrzu, dlatego zamiast podawać niesprawdzone tytuły proponujemy własne rymowanki. W bibliotece warto poszukać książek popularnonaukowych o pogodzie, wietrze i przyrodzie, w których znajdziesz ilustracje drzew, chmur i wiatru. Dzieci mogą też zaśpiewać znane piosenki o wietrze i jesieni z repertuaru grupy, dodając do nich ruchy z bibułą. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wieje wiatr, szumią drzewa, niebo błękitne, ptaszek śpiewa. Oddech głęboki, nosem wciągamy, czystym powietrzem wszyscy oddychamy.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Śmieci do pojemnika, nie do pieca, tak nam każdy dziś poleca. Rower, hulajnoga, nogi, niech błękitne będą drogi.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „7 września obchodzimy Międzynarodowy Dzień Czystego Powietrza. Będziemy poznawać powietrze w prostych doświadczeniach i rozmawiać o tym, co każdy może zrobić, żeby było czyste. Zachęcamy, aby w tym dniu dzieci przyszły do przedszkola pieszo, rowerem albo hulajnogą, jeśli to możliwe, i w ubraniach w kolorze niebieskim.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer do parku albo lasu i porównanie, jak oddycha się tam, a jak przy ruchliwej ulicy. Dziecko może narysować miejsce, w którym oddychało się najlepiej.

W klasach 1-3 uczniowie mogą z rodzicami sprawdzić, czy w domu jest czujnik czadu, i porozmawiać o bezpiecznym ogrzewaniu, bez straszenia. Rodziców, którzy pracują w ochronie środowiska albo przy odnawialnych źródłach energii, możesz zaprosić do opowiedzenia o swojej pracy. Poproś też rodziców o nieczekanie z włączonym silnikiem pod przedszkolem. Wszystkie zadania są dobrowolne, a dziecko, które przyjechało samochodem, nie może czuć się gorsze.

Najczęstsze pytania