Katarzynki obchodzi się wieczorem 24 listopada, w wigilię dnia świętej Katarzyny, czyli w noc z 24 na 25 listopada. To dawny polski zwyczaj wróżb, starszy brat andrzejek, który dziś wiele osób zna już tylko z nazwy. Katarzynki w przedszkolu to dobra okazja, żeby pokazać dzieciom, jak dawniej spędzano długie listopadowe wieczory, kiedy na wsi kończyły się prace w polu. Zamiast wróżb o ślubie, które dzieci niewiele obchodzą, proponujemy zabawy w zgadywanie, losowanie i odkrywanie ukrytych przedmiotów. Do tego dochodzą pierniki o tej samej nazwie, które od wieków piecze się w Toruniu.
We wpisie znajdziesz krótką historię zwyczaju, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki serwisu i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić od razu, bez ognia i gorącego wosku. Katarzynki dobrze łączą się z andrzejkami, więc możesz potraktować je jako wstęp do zabaw pod koniec listopada.
W skrócie
- Data: wieczór 24 listopada, czyli wigilia świętej Katarzyny (25 listopada).
- Zasięg: dawny polski zwyczaj ludowy, dziś obchodzony głównie w przedszkolach, szkołach i na wieczorkach.
- Od kiedy: zwyczaj najbardziej popularny był na wsiach w XVIII i XIX wieku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: kubki, poduszka, karteczki, papier, kredki, plastelina, masa solna, chusta animacyjna, szarfy, bębenek.
Historia Katarzynek
Katarzynki to wieczór wróżb w wigilię świętej Katarzyny Aleksandryjskiej, której dzień w kalendarzu przypada 25 listopada. Dokładne pochodzenie zwyczaju nie jest znane, ale większość źródeł łączy go właśnie z tą datą. Święta Katarzyna była uważana za patronkę kawalerów, dlatego w Polsce to młodzi mężczyźni wróżyli sobie tego wieczoru, kiedy się ożenią i kto zostanie ich żoną. Andrzejki, obchodzone kilka dni później, były na początku wieczorem wróżb dla panien. Katarzynki nazywa się więc często męskim odpowiednikiem andrzejek.
Wróżby katarzynkowe dotyczyły głównie snów. Kawalerowie wkładali pod poduszkę coś, co należało do dziewczyny, na przykład część jej ubrania albo ptasie pióro, i liczyli, że przyśni im się przyszła żona. Rano losowali karteczki z imionami albo inicjałami dziewcząt. Znane było porzekadło „W noc świętej Katarzyny pod poduszką są dziewczyny”. Wróżono też z kubków, pod którymi ukrywano różne przedmioty, a każdy z nich coś oznaczał: ożenek, bogactwo, dobrą pracę albo to, że nic się nie zmieni.
Największą popularnością katarzynki cieszyły się w XVIII i XIX wieku na wsiach, kiedy po żniwach i jesiennych pracach był czas na spotkania. Młodzi nie traktowali wróżb zbyt poważnie, bo była to przede wszystkim okazja do zabawy i rozmowy, a o małżeństwie i tak decydowały zwykle rodziny. Z czasem katarzynki zostały wyparte przez andrzejki, które stały się wspólną zabawą dziewcząt i chłopców. Ze świętą Katarzyną wiąże się też inna tradycja: według toruńskiego muzeum w jej dniu, 25 listopada, piernikarze w Toruniu zaczynali wypiek najsłynniejszych pierników, nazywanych katarzynkami. Kto i dlaczego nadał im tę nazwę, nie wiadomo, a o ich pochodzeniu opowiada się legendy.
Po co obchodzić Katarzynki z dziećmi
Katarzynki w przedszkolu to przede wszystkim lekcja o dawnych zwyczajach. Dzieci dowiadują się, że kiedyś nie było telewizji ani telefonów, a ludzie spotykali się w długie jesienne wieczory, żeby razem się bawić, śpiewać i opowiadać historie. To buduje poczucie ciągłości i ciekawość wobec tego, jak żyli pradziadkowie. Ważne jest też rozróżnienie zabawy od prawdy: wróżby to gra, a nie przepowiednia przyszłości, i dzieci mogą się z niej śmiać. Takie podejście uczy krytycznego myślenia i chroni przed lękiem, który czasem budzą słowa „wróżba” czy „przepowiednia”.
Zabawy w ukrywanie, losowanie i zgadywanie rozwijają spostrzegawczość, pamięć i koncentrację, czyli obszar poznawczy. Czekanie na swoją kolej przy kubkach albo przy losowaniu karteczek ćwiczy cierpliwość i panowanie nad emocjami. W sferze społecznej dzieci uczą się przyjmować każdy wynik zabawy z uśmiechem i cieszyć się z cudzego losu. Lepienie pierników z plasteliny lub masy solnej i wycinanie kółek ćwiczy sprawność rąk, a tańce w kole i zabawy ruchowe rozwijają koordynację i poczucie rytmu.
Ciekawostki o Katarzynkach dla dzieci
Czytaj dzieciom po kilka ciekawostek, a przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, co ludzie robili wieczorami, gdy nie było telewizora?”. Dzieci zgadują, a ty potem czytasz odpowiedź.
- Katarzynki są starsze od andrzejek. Dawniej to właśnie katarzynki były ważniejszym wieczorem wróżb, a dopiero później ich miejsce zajęły andrzejki.
- W katarzynki wróżyli chłopcy. W andrzejki wróżyły dziewczęta, a dziś w obu zabawach uczestniczą wszyscy.
- Najważniejszy był sen. Chłopcy wkładali coś pod poduszkę i czekali, co im się przyśni.
- Wróżono z kubków. Pod odwrócone kubki chowano różne przedmioty, a to, co ktoś odkrył, miało coś oznaczać.
- Imię Katarzyna jest bardzo stare. Nosiły je królowe, a w Polsce do dziś jest jednym z popularnych imion. Zdrobnienia to Kasia, Kasieńka i Kaśka.
- Katarzynki to także pierniki. W Toruniu piecze się pierniki o tej nazwie, które mają brzegi wycinane w półkola i wyglądają jak kilka połączonych kółek.
- Toruń słynie z pierników od setek lat. Pierniki z miodem i przyprawami piekło tam wiele pokoleń piekarzy.
- Dawniej listopad był czasem odpoczynku na wsi. Plony były już zebrane, więc ludzie mieli więcej czasu na spotkania i zabawy.
- Wróżby to tylko zabawa. Nikt nie potrafi przewidzieć przyszłości z kubka ani z kartki, ale wspólne zgadywanie daje dużo radości.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
U najmłodszych zamieniamy wróżby na proste zabawy w chowanie i odkrywanie. Wszystkie przedmioty muszą być duże, bez guzików, koralików i drobnych klocków, które mieszczą się w buzi.
Co jest pod kubkiem?
Postaw na stoliku trzy duże, nieprzezroczyste kubki, a pod każdym schowaj coś innego: pluszową zabawkę, dużą łyżkę i miękką piłkę. Dziecko podnosi kubek i nazywa, co znalazło, a ty mówisz radośnie, co to „oznacza”, na przykład „Piłka, dziś czeka cię zabawa!”, „Miś, ktoś cię mocno przytuli!”. Potem chowasz przedmioty jeszcze raz na oczach dzieci i pytasz, gdzie jest miś. Zabawa ćwiczy nazywanie przedmiotów i pamięć wzrokową, a dzieci od pierwszej chwili wiedzą, że to wesoła gra.
Śpi, śpi poduszka
Połóż na dywanie dużą poduszkę, a pod nią schowaj obrazek ze zwierzątkiem. Dzieci siadają wokół, kładą głowy na rękach i udają, że śpią, a ty cicho nucisz kołysankę. Na hasło „Dzień dobry!” dzieci się budzą, ty wyjmujesz obrazek spod poduszki i mówisz: „Komu przyśnił się kotek?”. Dzieci naśladują głos i ruch zwierzątka, a potem zabawa zaczyna się od nowa z innym obrazkiem. Zabawa uczy przechodzenia od ciszy do ruchu i rozwija mowę przez naśladowanie odgłosów.
Kółeczka do piernika
Przygotuj duże koła z brązowego papieru albo tektury wielkości talerzyka. Dzieci układają je obok siebie na dywanie, tak żeby się stykały, i tworzą długi „piernik” przez całą salę. Potem przechodzą wzdłuż piernika, licząc z tobą kółka, i przeskakują z kółka na kółko. Na koniec każde dziecko dostaje jedno kółko i ozdabia je kredkami. Zabawa ćwiczy liczenie, układanie i ruch, a przy okazji wprowadza nazwę katarzynek.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki lubią losowanie i tajemnice, więc to dobry czas na pierwsze „wróżby” z przymrużeniem oka.
Wróżba z karteczek
Przygotuj w pudełku karteczki z prostymi obrazkami: słońce, kwiatek, serce, piłka, książka, uśmiechnięta buzia. Dzieci po kolei losują karteczkę, a ty odczytujesz „wróżbę”, na przykład słońce oznacza wesoły dzień, książka to ciekawa bajka, a serce, że ktoś będzie dla ciebie miły. Każde dziecko może zdecydować, czy chce pokazać swoją karteczkę grupie. Wyjaśnij, że to tylko zabawa, i zapytaj, czy dzieci same chciałyby wymyślić, co oznacza obrazek. Zabawa rozwija mowę i wyobraźnię oraz uczy czekania na swoją kolej.
Przyjaciel z losowania
W koszyku umieść karteczki ze zdjęciami albo symbolami dzieci z grupy. Każde dziecko losuje jedną karteczkę i ta osoba zostaje jego przyjacielem do końca dnia: razem siadają przy obiedzie, pomagają sobie się ubrać i bawią się w parze. Nawiąż do tego, że w katarzynki losowano karteczki z imionami, a my losujemy kolegów do wspólnej zabawy. Jeśli dziecko wylosuje samo siebie, losuje jeszcze raz. Zabawa buduje relacje w grupie i uczy przyjmowania wyniku losowania bez marudzenia.
Kubeczkowa zgadywanka
Ustaw trzy kubki dnem do góry i pod jeden włóż mały pluszak, a potem powoli przesuwaj kubki po stoliku, zamieniając je miejscami. Dzieci śledzą wzrokiem kubek z pluszakiem i wskazują, gdzie jest. Potem rolę przesuwającego przejmuje dziecko, a pozostali zgadują. Możesz zwiększać liczbę kubków do czterech albo przyspieszać ruchy. Zabawa ćwiczy koncentrację, śledzenie wzrokiem i spostrzegawczość.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki są gotowe na zabawy z regułami i na krótką opowieść o tym, jak dawniej spędzano listopadowe wieczory.
Wieczór w dawnej chacie
Zgaś górne światło, zostaw małą lampkę i usiądź z dziećmi w kole na dywanie. Opowiedz, że dawniej na wsi po zebraniu plonów młodzież spotykała się w chacie, gdzie było ciepło od pieca, i tam wspólnie śpiewano, opowiadano historie i robiono wróżby. Dzieci wymyślają, co mogły robić dzieci w takiej chacie, i odgrywają krótkie scenki: darcie pierza, łuskanie fasoli, opowiadanie bajki. Porównajcie to z tym, jak spędzają wieczory dzisiaj. Zabawa rozwija wyobraźnię, wiedzę o dawnej kulturze i umiejętność wypowiadania się.
Wróżby z przedmiotów
Pod sześcioma kubkami schowaj przedmioty: klucz, łyżkę, kredkę, piórko, mały kamyk i liść. Razem z dziećmi wymyślcie wcześniej, co oznacza każdy z nich, na przykład kredka to nowy rysunek, łyżka to pyszny obiad, piórko to lekki i wesoły dzień. Dzieci zapisują to na wspólnej tablicy rysunkami, a potem po kolei odkrywają jeden kubek i sprawdzają swoją „wróżbę” w legendzie. Na koniec zapytaj, czy wróżba się sprawdziła. Zabawa uczy kodowania znaczeń symbolami, czyli pierwszego kroku do czytania znaków.
Co się zmieniło w chacie?
Na stoliku ułóż kilka przedmiotów, które mogły być w dawnej chacie: drewnianą łyżkę, glinianą miskę, wełnę, koszyk, kawałek lnu albo obrazek pieca. Dzieci przyglądają się przez chwilę, potem zamykają oczy, a ty zabierasz jeden przedmiot lub zamieniasz dwa miejscami. Po otwarciu oczu dzieci zgadują, co się zmieniło. W kolejnych rundach rolę zmieniającego przejmuje dziecko. Zabawa ćwiczy pamięć i uwagę, a przy okazji uczy nazw dawnych przedmiotów.
Imieniny w kalendarzu
Pokaż dzieciom kalendarz z imionami i znajdź w nim 25 listopada, czyli dzień Katarzyny, oraz 30 listopada, czyli dzień Andrzeja. Wyjaśnij, że katarzynki i andrzejki mają nazwy od imion. Każde dziecko sprawdza z twoją pomocą, kiedy ma imieniny, a ty zaznaczasz to na grupowym kalendarzu. Porozmawiajcie, czy dzieci znają jakąś Kasię albo Andrzeja. Zabawa uczy orientacji w kalendarzu i pokazuje, że imiona mają swoje dni.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie czytają, piszą i potrafią porównywać informacje, więc katarzynki mogą być małym projektem o polskiej tradycji ludowej.
Katarzynki i andrzejki: porównanie
Przygotuj dla każdej grupy dwie krótkie karty z opisami zwyczajów: kto wróżył, kiedy, w jaki sposób i z jakimi przedmiotami. Uczniowie wypełniają tabelę z dwiema kolumnami i zaznaczają, co jest wspólne, a co różne. Potem w kalendarzu liczą, ile dni dzieli 24 i 29 listopada. Na koniec dyskutujecie, dlaczego jeden zwyczaj przetrwał, a drugi prawie zniknął. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem i porządkowanie informacji.
Ludowe przysłowia o pogodzie
Napisz na tablicy kilka listopadowych przysłów ludowych, w tym znane powiedzenie, że gdy na świętą Katarzynę jest lód, to w Boże Narodzenie będzie odwilż. Wyjaśnij, że dawniej ludzie obserwowali pogodę i próbowali z niej przewidywać kolejne tygodnie, bo od tego zależały ich zbiory. Uczniowie przez kolejny miesiąc zapisują pogodę w klasowym kalendarzu i w grudniu sprawdzają, czy przysłowie się sprawdziło. Porozmawiajcie, czym przysłowie różni się od prognozy pogody. Zajęcia uczą obserwacji i prostych notatek.
Słownik dawnych słów
Przygotuj listę słów związanych z dawną wsią i wieczorami: chata, przędza, kądziel, wieczornica, piec kaflowy, pierzyna, łuczywo. Uczniowie w parach zgadują znaczenie słów, a potem sprawdzają je w słowniku albo w krótkich opisach, które przygotowałaś. Każda para rysuje ilustrację do jednego słowa i dopisuje zdanie z tym słowem. Z kartek powstaje klasowy słownik. Zajęcia wzbogacają słownictwo i budzą ciekawość wobec języka.
Prace plastyczne
Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym wszystkie elementy wycinasz wcześniej sama.
Piernik katarzynka z masy solnej
- masa solna (mąka, sól, woda)
- okrągłe foremki albo kubeczek do odciskania kółek
- brązowa farba, pędzel
Dzieci wałkują masę i odciskają kubeczkiem kilka kółek, a potem łączą je ze sobą, lekko dociskając brzegi, tak żeby powstał kształt jak u katarzynki. Patyczkiem robią na pierniku wzorki. Po wyschnięciu malują piernik na brązowo. Przypomnij, że ten piernik jest tylko do oglądania i nie wolno go jeść.
Poduszka snów
- dwa prostokąty z papieru, wata albo pogniecione gazety
- kredki, flamastry, naklejki
- zszywacz lub taśma (obsługuje dorosły)
Dzieci rysują na jednym prostokącie to, co chciałyby, żeby im się przyśniło, na przykład podróż, zwierzę albo zabawę. Dorosły zszywa dwa prostokąty z trzech stron, dzieci wkładają do środka watę albo gazety, a dorosły zamyka poduszkę. Powstaje mała poduszka marzeń, którą można położyć w kąciku wyciszenia. Porozmawiajcie o tym, co dzieciom zwykle się śni.
Wycinanka z kółek
- kolorowy papier w kilku kolorach
- szablony kół w trzech wielkościach
- nożyczki, klej, duża kartka
Dzieci odrysowują i wycinają koła, a potem przyklejają je jedno na drugim, od największego do najmniejszego, tworząc kolorowe rozety. Kilka rozet połączonych ze sobą przypomina kształt piernika katarzynki. Pokaż dzieciom, że ludowe wycinanki często budowano właśnie z kół i powtarzających się wzorów. Gotowe prace ozdobią salę na katarzynki i andrzejki.
Kubek wróżb
- papierowy kubek
- farby albo kolorowy papier, klej
- karteczki i kredki
Dzieci ozdabiają kubek wzorami w kropki, gwiazdki albo paski. Na małych karteczkach rysują wesołe wróżby dla kolegów, na przykład tęczę, piłkę albo słoneczko. Karteczki wkładają do kubka i w czasie zabawy losują je nawzajem. Kubek może wrócić do domu i posłużyć do zabawy z rodziną.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Zabawy ruchowe przeplataj z zabawami przy stolikach, żeby dzieci nie siedziały zbyt długo w jednym miejscu.
Taniec na wieczornicy
Dzieci stają w kole i trzymają się za ręce. Przy wesołej muzyce ludowej idą w prawo, a kiedy muzyka przyspiesza, idą szybciej, kiedy zwalnia, zwalniają. Na przerwę w muzyce wszyscy zatrzymują się i robią ukłon, a potem idą w drugą stronę. W drugiej rundzie dzieci tańczą w parach, obracając się pod rękę. Zabawa uczy reagowania na tempo muzyki i ćwiczy orientację w przestrzeni.
Kubki na chuście
Dzieci trzymają za brzegi chustę animacyjną, a na jej środek kładziesz kilka plastikowych kubków. Zadaniem grupy jest falować chustą tak, żeby kubki podskakiwały, ale nie spadły. Potem zmieniacie zadanie: kubki mają zsunąć się do środka, a dzieci powoli unoszą brzegi. Na koniec wszyscy wchodzą pod chustę jak pod wielki namiot. Zabawa uczy współpracy i kontrolowania siły ruchu.
Noc snów
Dzieci leżą na dywanie z zamkniętymi oczami, jakby spały w noc wróżb. Ty chodzisz między nimi i cicho grasz na bębenku. Kiedy przestajesz, dotykasz jednego dziecka, a ono wstaje i pokazuje ruchem, co mu się „przyśniło”: jazdę na rowerze, pływanie, lot samolotem. Pozostali zgadują, a dziecko, które zgadło, jest następnym śniącym. Zabawa łączy wyciszenie z ruchem i ćwiczy pantomimę.
Scenariusz zajęć: Katarzynki w przedszkolu
| Temat | Wieczór wróżb, czyli jak dawniej bawiono się w listopadzie |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, czym są katarzynki i kiedy się je obchodzi; rozumie, że wróżby to zabawa, a nie przepowiednia; zna kształt piernika katarzynki; współpracuje w grupie podczas zabaw z losowaniem |
| Pomoce | lampka, sześć kubków i przedmioty do schowania, karteczki z rysunkami, kalendarz z imionami, zdjęcie piernika katarzynki, masa solna, kubeczki do odciskania, chusta animacyjna, muzyka ludowa |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): przy małej lampce dzieci siadają w kole jak na dawnej wieczornicy. 2. Opowieść o katarzynkach (7 minut): krótka historia zwyczaju i rozmowa, czym jest wróżba. 3. Wróżby z przedmiotów (8 minut): wspólna legenda symboli i odkrywanie kubków. 4. Taniec na wieczornicy (6 minut): taniec w kole przy muzyce ludowej. 5. Imieniny w kalendarzu (5 minut): szukanie dnia Katarzyny i Andrzeja. 6. Piernik z masy solnej (10 minut): odciskanie kółek i łączenie ich w katarzynkę. 7. Kubki na chuście (4 minuty): zabawa ruchowa na zakończenie. |
| Zakończenie | Każde dziecko losuje karteczkę z wesołą wróżbą na jutro, a grupa wspólnie mówi rymowankę serwisu. |
| Ewaluacja | Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy w katarzynki wróżyli chłopcy, czy wróżba naprawdę mówi, co się stanie, czy katarzynka to także piernik. Zwróć uwagę, które dzieci samodzielnie opowiedziały coś o dawnych wieczorach. |
Jeśli chcesz upiec z dziećmi prawdziwe pierniczki albo przynieść kupione katarzynki do spróbowania, najpierw zapytaj rodziców o alergie i uzyskaj ich zgodę. Pierniki zawierają mąkę pszenną, miód, przyprawy i często orzechy lub jajka, więc lista składników musi być znana wcześniej. Przy piekarniku pracuje wyłącznie dorosły, a dzieci zajmują się wałkowaniem i wykrawaniem. Dziecku, które nie może jeść pierników, przygotuj inny poczęstunek, żeby nie czuło się pominięte.
Książki, wiersze i piosenki
Do opowieści o dawnych wieczorach dobrze pasują polskie legendy, na przykład legenda o toruńskich piernikach i zakochanym czeladniku, którą opowiesz własnymi słowami. Z piosenek ludowych sięgnij po melodie do tańca w kole, które dzieci znają z przedszkolnych zabaw, na przykład „Mało nas, mało nas do pieczenia chleba”. Nie znamy pewnych, sprawdzonych książek dla dzieci poświęconych w całości katarzynkom, dlatego poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl. Możesz ich używać w czasie losowania wróżb i na zakończenie zajęć.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kasia, Kasia, katarzynki, chowam piórko do poduszki. Co się przyśni dziś w nocy? Może konik, może muszki.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Trzy kubeczki, jeden skarb, podnieś, zgadnij, co tam masz. Wróżba to zabawa nasza, śmiech na buzi, radość w nas.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni przed 24 listopada wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „24 listopada obchodzimy katarzynki, dawny zwyczaj wróżb, starszy od andrzejek. Będziemy poznawać dawne tradycje, bawić się w wesołe zgadywanki i robić pierniki z masy solnej. Prosimy, aby dzieci przyniosły papierowy lub plastikowy kubek do pracy plastycznej.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rozmowę z dziadkami albo pradziadkami o tym, jak spędzali jesienne wieczory, gdy byli dziećmi, i czy znali katarzynki. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapisać jedną odpowiedź i przeczytać ją w klasie.
Rodzice mogą też pomóc w przygotowaniu wieczoru wróżb na zakończenie listopada, łącząc katarzynki i andrzejki w jedno spotkanie z poczęstunkiem i muzyką. Jeśli w grupie jest rodzic z regionu, gdzie zachowały się dawne zwyczaje, poproś go o krótką opowieść albo przyniesienie starych przedmiotów z domu dziadków. Rodzina, która piecze pierniki, może podzielić się przepisem, ale poczęstunek w przedszkolu zawsze wymaga wcześniejszej informacji o składnikach. Udział we wszystkich zadaniach jest dobrowolny.
Najczęstsze pytania
Katarzynki obchodzi się wieczorem 24 listopada, w wigilię dnia świętej Katarzyny, który przypada 25 listopada. Wróżby odbywały się w nocy z 24 na 25 listopada.
Dokładne pochodzenie zwyczaju nie jest znane, ale łączy się go z wigilią świętej Katarzyny Aleksandryjskiej, uważanej za patronkę kawalerów. Najbardziej popularne były na wsiach w XVIII i XIX wieku, a później wyparły je andrzejki.
W katarzynki wróżyli kawalerowie, a w andrzejki pierwotnie panny. Katarzynki przypadają 24 listopada, a andrzejki w wieczór 29 listopada. Dziś andrzejki są wspólną zabawą dla wszystkich, a katarzynki obchodzi się rzadziej.
Zamień dawne wróżby o ślubie na wesołe zgadywanki z kubkami, losowanie karteczek i zabawy w odkrywanie ukrytych przedmiotów. Dodaj opowieść o dawnych wieczorach na wsi i piernik katarzynkę z masy solnej. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy papierowy lub plastikowy kubek do pracy plastycznej. Przebranie nie jest potrzebne, choć dzieci mogą przyjść w ubraniach w ludowe wzory albo z chustką na głowie.
Dodaj komentarz