Dzień Szefa Kuchni (20 października): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Międzynarodowy Dzień Szefa Kuchni obchodzimy co roku 20 października. To święto kucharzy z całego świata, ale od początku myślano w nim przede wszystkim o dzieciach, bo w tym dniu kucharze odwiedzają szkoły i przedszkola i uczą najmłodszych, jak dobrze się odżywiać. Dzień szefa kuchni w przedszkolu to więc naturalna okazja, żeby zajrzeć do kuchni, porozmawiać o zdrowym jedzeniu i samodzielnie przygotować coś prostego. Dzieci uwielbiają zakładać fartuszki i czapki, a przy okazji uczą się mycia rąk, dzielenia się i sprzątania po sobie.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o pracy kucharza do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne z materiałów, które masz w szafie, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Wszędzie, gdzie w grę wchodzi jedzenie, piszemy o alergiach i o zgodzie rodziców. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić jutro rano bez dodatkowego szukania.

Historia Dnia Szefa Kuchni

Międzynarodowy Dzień Szefa Kuchni (po angielsku International Chefs Day) zapoczątkował w 2004 roku dr Bill Gallagher, kucharz, którego organizacja Worldchefs nazywa dziś ojcem tego święta. Worldchefs to Światowe Stowarzyszenie Kucharzy, które skupia stowarzyszenia kulinarne z wielu krajów i od lat koordynuje obchody 20 października. Pomysł był prosty: kucharze z całego świata jednego dnia robią coś razem i dzielą się swoją wiedzą z młodszym pokoleniem. Najważniejsze od początku było to, żeby dzieci dowiedziały się, skąd bierze się jedzenie i dlaczego warto jeść zdrowo.

Każdego roku obchody mają wspólny temat, a kucharze zgłaszają swoje wydarzenia: warsztaty w szkołach, gotowanie z dziećmi w restauracjach, pokazy w domach kultury. Według Worldchefs w 2024 roku, w dwudziestą rocznicę święta, w ponad stu krajach odbyło się kilkaset takich wydarzeń, a wzięło w nich udział kilka tysięcy kucharzy i blisko sto pięćdziesiąt tysięcy dzieci. Oprócz zdrowego jedzenia coraz częściej mówi się przy tej okazji o tym, żeby nie marnować żywności i szanować środowisko. Dlatego zabawy w tym wpisie łączą gotowanie z rozmową o tym, co ląduje w koszu i czy dało się tego uniknąć.

Nie myl tego święta z Dniem Szefa, który w niektórych kalendarzach przypada w październiku i dotyczy przełożonych w pracy, a nie kucharzy. W Polsce Dzień Szefa Kuchni obchodzą restauracje, szkoły gastronomiczne i coraz częściej przedszkola, które zapraszają kucharza ze swojej kuchni albo rodzica, który gotuje zawodowo. W wielu placówkach to po prostu dzień, w którym dzieci dziękują paniom kucharkom za codzienne obiady. Takie podziękowanie to piękny i bardzo prosty sposób na obchody, który opiszemy niżej.

Po co obchodzić Dzień Szefa Kuchni z dziećmi

Jedzenie jest dla dziecka codziennością, ale rzadko wie, ile pracy kryje się za talerzem zupy. Dzień Szefa Kuchni pozwala pokazać, że obiad ktoś zaplanował, kupił, umył, pokroił i ugotował, a to buduje szacunek dla pracy innych, czyli rozwija dziecko w sferze społecznej. Wspólne przygotowanie prostej przekąski daje też ogromne poczucie sprawczości: „sam zrobiłem, więc spróbuję”. Nauczycielki dobrze znają to zjawisko, bo dzieci chętniej jedzą warzywa, które same umyły i ułożyły na talerzu. To świetny sposób na oswajanie niejadków bez przymusu i bez namawiania.

W sferze fizycznej dzieci ćwiczą małą motorykę: nakładanie łyżką, smarowanie, wyciskanie, przelewanie, mieszanie i nawlekanie owoców na patyczki. W sferze poznawczej poznają nazwy warzyw i owoców, smaki (słodki, kwaśny, słony, gorzki), liczą składniki i uczą się, że przepis to kolejne kroki, które trzeba wykonać w ustalonej kolejności. Święto sprzyja też nauce higieny: mycia rąk przed jedzeniem, zawiązywania włosów i kichania w łokieć, a nie nad miską. Ze starszymi dziećmi możesz rozmawiać o marnowaniu jedzenia i o tym, skąd biorą się produkty w sklepie. Wszystko to mieści się w jednym, radosnym dniu z fartuszkiem.

Ciekawostki o kucharzach i kuchni dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na raz, a resztę zostaw na obiad albo podwieczorek. Przed każdą zapytaj, na przykład „Jak myślicie, po co kucharz nosi czapkę?”, i dopiero wtedy przeczytaj odpowiedź.

• Wysoka biała czapka kucharza ma swoją nazwę. Po francusku nazywa się toque, a u nas po prostu czapką kucharską. Chroni jedzenie przed włosami, a w dużej kuchni pomaga od razu zauważyć kucharza.
• Szef kuchni to szef całego zespołu. W dużej restauracji pracuje wielu kucharzy: jeden przygotowuje zupy, inny ryby, inny desery. Szef kuchni układa menu i pilnuje, żeby każde danie było smaczne.
• Kucharz próbuje potraw czystą łyżką. Za każdym razem bierze nową łyżkę albo myje tę, której użył, żeby nie przenosić śliny do garnka.
• Zanim kucharz zacznie gotować, przygotowuje wszystko na stole. Kucharze mówią na to po francusku „mise en place”, czyli „wszystko na swoim miejscu”. Dzięki temu nic nie przypala się, gdy kucharz szuka soli.
• Kucharz myje ręce wiele razy dziennie. Zawsze przed pracą, po dotknięciu surowego mięsa albo jajek i po każdym wyjściu z kuchni.
• Uchwyty garnków obraca się do środka kuchenki. Wtedy nikt nie zahaczy o nie rękawem i nie ściągnie gorącego garnka na siebie.
• Smaki poznajemy językiem, ale też nosem. Gdy mamy katar, jedzenie wydaje się mniej smaczne, bo nos nie pomaga językowi.
• W kuchni pracują nie tylko kucharze. Są też pomocnicy kuchenni, którzy myją i kroją warzywa, oraz osoby zmywające naczynia. Bez nich żaden szef kuchni nie dałby rady.
• Wiele przypraw to suszone rośliny. Bazylia, oregano, koperek i majeranek to liście, a pieprz to suszone owoce pewnego pnącza.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsi uczą się przez dotyk, zapach i naśladowanie, więc stawiaj na zmysły i proste czynności. Wszystkie pomoce mają być duże: żadnego grochu, fasoli, ryżu ani kaszy do przesypywania, bo mieszczą się w buzi i w nosie.

Mały kucharz miesza

Postaw na dywanie duże plastikowe miski i drewniane łyżki z kącika zabaw, a do misek włóż piłeczki z gazet albo duże klocki. Każde dziecko dostaje fartuszek i swoją miskę, a ty pokazujesz ruchy kucharza: mieszamy w kółko, mieszamy mocno, mieszamy wolniutko, a na koniec dmuchamy na gorącą zupę. Wymyślajcie, co gotujecie, na przykład zupę z klocków albo kaszkę z piłeczek. Na hasło „obiad gotowy” wszyscy stukają łyżką w brzeg miski. Zabawa ćwiczy ruchy nadgarstka i słuchanie poleceń, a przy okazji uczy słów „mocno”, „wolno”, „w kółko”.

Co to pachnie?

Przygotuj kilka zakręcanych pojemników z dziurkami w wieczku, a w środku umieść coś o wyraźnym zapachu: plasterek cytryny, pomarańczy, jabłko, liść mięty, kawałek ogórka. Zapytaj rodziców o alergie, zanim cokolwiek przyniesiesz, i pilnuj, żeby pojemniki były szczelnie zamknięte. Dzieci wąchają po kolei, a ty pokazujesz obrazek albo prawdziwy owoc i nazywacie go razem. Nie oczekuj, że zgadną, bo w tym wieku chodzi o samo doświadczenie i nazywanie. Zabawa rozwija zmysł węchu, słownictwo i skupienie.

Pani kucharka dziękuje

Umów się wcześniej z kuchnią przedszkola i zaprowadź dzieci pod drzwi kuchni albo zaproś panią kucharkę do sali. Dzieci wręczają jej obrazek, który wspólnie pomalowały, mówią „dziękujemy” i mogą zaśpiewać krótką piosenkę, którą znają. Pani kucharka pokazuje duży garnek, chochlę i czapkę, a dzieci ich dotykają, jeśli chcą. Wizyta ma trwać kilka minut i nie wolno wchodzić do samej kuchni, gdzie są gorące garnki. To pierwsza lekcja wdzięczności i pokazanie, że obiad nie bierze się znikąd.

Zabawy dla 3- i 4-latków

W tym wieku dzieci kochają zabawę w role, a kuchnia to jedna z ulubionych scenerii. Wykorzystaj to, żeby przećwiczyć zasady higieny i nazwy produktów.

Restauracja „Pod Wesołą Łyżką”

Z kącika zabaw zrób restaurację: stolik z obrusem, menu narysowane obrazkami, fartuszki dla kucharzy i kartka z ołówkiem dla kelnera. Rozdaj role: dwóch kucharzy, jeden kelner i kilkoro gości, a potem zamieniajcie się co kilka minut. Gość wskazuje obrazek w menu i mówi „poproszę”, kelner zanosi zamówienie do kuchni, kucharze „gotują” z zabawkowych produktów albo plasteliny i podają. Na koniec gość mówi „dziękuję, było pyszne”, a kelner sprząta stolik. Zabawa uczy zwrotów grzecznościowych, czekania na swoją kolej i współpracy w małej grupie.

Myjemy ręce jak kucharze

Zaprowadź dzieci do łazienki i pokaż, jak myje ręce kucharz: moczymy, bierzemy mydło, pocieramy wierzch dłoni, między palcami, kciuki i paznokcie, a potem spłukujemy i wycieramy. Żeby dzieci myły wystarczająco długo, śpiewajcie w tym czasie dwa razy „Sto lat” albo inną krótką piosenkę. Potem zróbcie próbę z farbą: dziecko smaruje dłonie odrobiną farby plakatowej i z zamkniętymi oczami „myje ręce” na sucho. Po otwarciu oczu sprawdzacie, gdzie farba nie dotarła, bo tam często zostają zarazki. Zabawa pokazuje, dlaczego mycie rąk trwa dłużej niż chwilę.

Kucharze sprzątają

Po zabawie w restaurację albo po posiłku zamień sprzątanie w zabawę w prawdziwą kuchnię. Każde dziecko dostaje zadanie jak w kuchennym zespole: jedno zbiera kubki, drugie talerze, trzecie wyciera stolik wilgotną ściereczką, czwarte zamiata okruszki zmiotką na szufelkę. Szef kuchni, czyli ty albo wybrane dziecko, sprawdza każdy stolik i mówi „czysto, dziękuję”. Kolejnego dnia zamieńcie się zadaniami, żeby każdy spróbował wszystkiego. Zabawa uczy samodzielności, dbania o porządek i tego, że w kuchni sprzątanie jest tak samo ważne jak gotowanie.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki poradzą sobie z przepisem, kolejnością działań i prostym przygotowaniem jedzenia. Przed każdą zabawą z prawdziwym jedzeniem zapytaj rodziców o alergie i nietolerancje i uzyskaj ich zgodę.

Narzędzia kucharza

Przygotuj na stole prawdziwe, bezpieczne przybory kuchenne: chochlę, trzepaczkę, sitko, wałek, tarkę (tylko do oglądania), drewnianą łopatkę, szczypce i miarkę. Dzieci oglądają każdy przedmiot i zgadują, do czego służy kucharzowi, a ty pokazujesz to ruchem: trzepaczką ubijamy, wałkiem wałkujemy, sitkiem odcedzamy. Potem rozdaj obrazki z czynnościami, na przykład nalewanie zupy, wałkowanie ciasta, odcedzanie makaronu, a dzieci dopasowują do nich przybory. Tarkę dotyka tylko dorosły, bo łatwo się nią skaleczyć, i to dobra okazja, żeby o tym powiedzieć. Zabawa bogaci słownictwo, uczy łączenia narzędzia z czynnością i zasad bezpieczeństwa w kuchni.

Zgadnij smak

Przygotuj cztery małe miseczki: plasterki cytryny (kwaśne), kostka miodu albo kawałek banana (słodkie), mały kawałek ogórka kiszonego (słone) i skórka grejpfruta do powąchania (gorzkie). Przed zabawą zapytaj rodziców o alergie, a miodu nie podawaj dzieciom, które go nie jedzą. Chętne dzieci z zasłoniętymi oczami próbują odrobinę i mówią, jaki to smak, a reszta grupy kciukiem pokazuje, czy się zgadza. Nikogo nie zmuszaj do próbowania, bo w zabawie wolno powiedzieć „nie, dziękuję”. Zabawa uczy nazw czterech smaków i ośmiela do próbowania nowych rzeczy.

Kuchnia bez marnowania

Przygotuj obrazki resztek i rzeczy z kuchni: suchy chleb, obierki z marchewki, skórkę banana, połówkę jabłka, pusty słoik, karton po mleku. Postaw trzy pudełka z napisami i obrazkami: „zjemy później”, „kompost”, „śmieci do segregacji”. Dzieci w parach decydują, gdzie trafia każda rzecz, i tłumaczą swój wybór. Podpowiedz, że z suchego chleba można zrobić grzanki, a obierki mogą trafić na kompost. Zabawa pokazuje, że kucharz dba nie tylko o smak, ale też o to, żeby nie wyrzucać jedzenia.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać przepis, mierzyć i liczyć, więc Dzień Szefa Kuchni może być krótkim projektem kulinarnym. Przy każdym zadaniu z jedzeniem obowiązuje zgoda rodziców i informacja o alergiach.

Menu klasowej restauracji

Uczniowie w grupach wymyślają menu restauracji na jeden dzień: zupę, drugie danie, deser i napój. Każda grupa nadaje restauracji nazwę, pisze krótkie opisy dań, na przykład „Zupa pomidorowa z makaronem w kształcie literek”, i rysuje ilustracje. Potem grupy wymieniają się menu i oceniają, czy obiad jest zdrowy: czy są warzywa, czy deser nie jest zbyt słodki, czy napój to woda albo kompot. Najlepsze pomysły możecie przekazać kuchni szkolnej jako prezent. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkich opisów i wiedzę o zdrowym żywieniu.

Przepis w liczbach

Napisz na tablicy przepis na koktajl dla czterech osób: dwa banany, jeden kubek jogurtu naturalnego, dwa kubki mleka, garść truskawek. Uczniowie liczą, ile czego potrzeba dla ośmiu osób, a potem dla dwóch osób, i zapisują nowe przepisy w zeszycie. Starsze dzieci mogą przeliczać na całą klasę. Jeśli macie blender i zgodę rodziców, przygotujcie koktajl w połowie porcji, a obsługę urządzenia zostaw dorosłemu. Zajęcia pokazują, że mnożenie i dzielenie przydają się w prawdziwym życiu.

Kuchenne miary

Kucharz nie zawsze używa wagi, często mierzy szklanką, łyżką i łyżeczką. Przygotuj te miary, dużą miskę z wodą i kilka przezroczystych pojemników. Uczniowie sprawdzają, ile łyżek wody mieści się w jednej szklance i ile łyżeczek w jednej łyżce, a wyniki zapisują w tabeli. Potem odpowiadają na pytania, na przykład: „Przepis mówi pół szklanki mleka, a mamy tylko łyżkę. Ile łyżek nalać?”. Zajęcia uczą mierzenia pojemności, zapisywania wyników i pokazują, że w kuchni matematyka przydaje się na każdym kroku.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym wycinasz elementy wcześniej sama.

Czapka szefa kuchni

• pasek z białego brystolu dopasowany do obwodu głowy
• arkusz białej bibuły albo cienkiego papieru
• klej, zszywacz (obsługuje dorosły), flamaster

Dzieci ozdabiają pasek swoim imieniem i rysunkami ulubionych potraw. Do górnej krawędzi paska przyklejacie wokół bibułę, lekko ją marszcząc, tak żeby powstała bufiasta góra czapki. Dorosły mierzy pasek na głowie dziecka i zszywa końce, a bibułę na górze ściska się gumką albo skleja się ją od środka. Czapka przyda się w zabawach i w scenariuszu, a dzieci chętnie noszą ją cały dzień.

Portret pani kucharki

• kartka z bloku technicznego A3
• farby plakatowe albo pastele, pędzle
• biały papier na czapkę i fartuch, klej

Dzieci malują portret pani kucharki albo pana kucharza z własnego przedszkola: twarz, fartuch i wielki garnek w rękach. Z białego papieru doklejają czapkę i fartuch, a wokół portretu rysują ulubione potrawy z przedszkolnego jadłospisu. Starsze dzieci mogą napisać na dole „Dziękujemy” albo podpisać się. Portrety zanieście do kuchni jako podziękowanie, a potem zawieście na korytarzu.

Fartuszek z papieru

• arkusz szarego papieru pakowego
• farby, pieczątki z ziemniaka albo korka, pędzle
• wstążka albo pasek bibuły do wiązania w pasie

Dorosły wycina z papieru kształt fartucha i przykleja wstążki do wiązania w pasie, nigdy przy szyi. Dzieci ozdabiają fartuszek odciskami przygotowanymi wcześniej przez dorosłego: kółka z korka jako pomidory, połówki ziemniaka z wyciętym wzorem jako gwiazdki. Gotowe fartuszki suszymy na sznurku jak prawdziwe pranie. Młodsze dzieci mogą ozdabiać fartuch odciskami całych dłoni.

Książka kucharska grupy

• kartki A4, kredki, klej
• zdjęcia albo rysunki potraw
• dziurkacz i sznurek albo segregator

Każde dziecko rysuje swoje ulubione danie, a ty zapisujesz pod rysunkiem, jak je robić, słowami dziecka. Wychodzą z tego zabawne i wzruszające przepisy, na przykład „mama kroi ziemniaki i one się gotują długo, aż są miękkie”. Kartki zbierasz w książkę i dziurkujesz albo wkładasz do segregatora. Książkę wystawcie w szatni, żeby rodzice mogli ją przeczytać.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Kuchnia jest pełna ruchu i dźwięków: bulgotania, stukania, szumu wody. Wykorzystaj to w zabawach, najlepiej w czapkach z pracy plastycznej.

Gorący garnek

Dzieci siedzą w kole, a ty dajesz im woreczek gimnastyczny, który jest „gorącym garnkiem”. Przy muzyce podają go sobie szybko z rąk do rąk, bo garnek parzy, a gdy muzyka cichnie, dziecko z garnkiem mówi nazwę jakiegoś warzywa albo owocu. Młodsze dzieci mogą zamiast mówić pokazać, jak się miesza w garnku. Po kilku rundach dodaj drugi i trzeci woreczek, żeby było trudniej. Zabawa uczy reagowania na muzykę i przypomina, że gorących garnków nie dotykamy w prawdziwej kuchni.

Zupa na chuście

Rozłóż chustę animacyjną, to jest wielki garnek, a dzieci trzymają ją za brzegi. Na chustę wrzucacie woreczki i piłeczki, a to składniki zupy. Na hasło „zupa się grzeje” dzieci lekko poruszają chustą, „zupa się gotuje” mocniej, a „zupa kipi” tak mocno, że składniki podskakują. Na „wyłączamy gaz” chusta się uspokaja, a dzieci kładą ją na podłodze. Zabawa ćwiczy współpracę całej grupy i regulowanie siły ruchu.

Kuchenne odgłosy

Ustaw parawan albo odwróć się plecami do dzieci i wydawaj za nim kuchenne dźwięki: bulgotanie wody przelewanej do garnka, stukanie noża o deskę, ubijanie trzepaczką w misce, szelest torebki z mąką, dźwięk pokrywki. Dzieci słuchają w ciszy i zgadują, co robi kucharz, a potem pokazują tę czynność całym ciałem. Na koniec zamieńcie się rolami i chętne dziecko wydaje dźwięk, a reszta zgaduje. Zabawa uczy uważnego słuchania, a ruchowe naśladowanie czynności daje dzieciom okazję do rozruszania się po spokojnych zajęciach.

Scenariusz zajęć na Dzień Szefa Kuchni

Temat	Mały kucharz przygotowuje kolorowe szaszłyki
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, po co kucharz myje ręce i nosi czapkę; nazywa kilka owoców i ich kolory; nazywa kilka przyborów kuchennych i wie, do czego służą; dziękuje za pracę innych
Pomoce	czapki szefa kuchni, fartuszki, przybory kuchenne do oglądania, banany, jabłka, winogrona przekrojone na połówki, mandarynki (po zgodzie rodziców i sprawdzeniu alergii), plastikowe nożyki, tępe patyczki do szaszłyków, deska, talerzyki, chusta animacyjna, woreczki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): dzieci zakładają czapki i fartuszki, a ty mówisz, że dziś 20 października, święto kucharzy. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki o czapce, próbowaniu czystą łyżką i myciu rąk. 3. Mycie rąk (6 minut): wszyscy myją ręce dokładnie jak kucharze, śpiewając piosenkę. 4. Narzędzia kucharza (6 minut): dzieci oglądają przybory kuchenne i zgadują, do czego służą. 5. Szaszłyki (12 minut): dzieci kroją miękkie owoce plastikowymi nożykami i nawlekają je na patyczki pod okiem dorosłego, starając się, żeby każdy szaszłyk był kolorowy. 6. Zupa na chuście (5 minut): zabawa ruchowa, gdy szaszłyki czekają na talerzach. 7. Degustacja i sprzątanie (5 minut): dzieci jedzą szaszłyki, a potem razem wycierają stoły.
Zakończenie	Grupa zanosi kilka szaszłyków do kuchni przedszkola i dziękuje paniom kucharkom za codzienne obiady.
Ewaluacja	Zapytaj, dlaczego kucharz myje ręce i po co mu czapka. Obserwuj, czy dzieci potrafiły nazwać przybory kuchenne i czy spróbowały owocu, którego wcześniej nie jadły.

Przy szaszłykach bezpieczeństwo jest ważniejsze niż efekt. Użyj patyczków z tępymi końcami albo odetnij ostre czubki, a dzieci niech jedzą, siedząc przy stole. Winogrona zawsze przekrój na połówki albo ćwiartki, bo całe są niebezpieczne dla małych dzieci. Wcześniej sprawdź listę alergii w grupie i wyślij rodzicom informację o składnikach, żeby mogli się sprzeciwić albo zaproponować zamiennik.

Książki, wiersze i piosenki

Do Dnia Szefa Kuchni dobrze pasują wiersze o warzywach i owocach. Przeczytaj dzieciom wiersz Juliana Tuwima „Warzywa” albo Jana Brzechwy „Na straganie”, a potem porozmawiajcie, które z tych warzyw przydadzą się do zupy. Starszym dzieciom opowiedz ludową baśń „Zupa z gwoździa” o sprytnym wędrowcu, który ugotował zupę dzięki temu, że każdy dorzucił coś od siebie. Młodszym przeczytaj baśń braci Grimm „Słodka kaszka” o garnuszku, który gotował bez końca. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Myję ręce, myję buzię, wkładam czapkę, fartuch duży. Mieszam zupę, sypię sól, jestem dzisiaj kuchni król.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Marchew, groszek i pietruszka, dla każdego jedna łyżka. Kto gotuje, dobrze wie: resztek nie wyrzuca się.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej powieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „20 października obchodzimy Międzynarodowy Dzień Szefa Kuchni. Dzieci będą przygotowywać proste przekąski z owoców. Prosimy o informację o alergiach i nietolerancjach pokarmowych oraz o zgodę na udział dziecka w degustacji. Prosimy też, żeby dziecko przyniosło fartuszek albo starą koszulę taty lub mamy.”. Warto dodać, że dzieci nie będą same używać ostrych narzędzi, bo rodzice często o to pytają. Jeśli któryś rodzic gotuje zawodowo, zaproś go na krótkie spotkanie z grupą.

Jako zadanie do domu zaproponuj „rodzinny przepis”: dziecko razem z rodzicem przygotowuje w domu coś prostego, na przykład kanapkę albo sałatkę, a rodzic robi zdjęcie albo dziecko rysuje, co zrobili. Z przyniesionych kartek powstanie druga część książki kucharskiej grupy. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapisać przepis samodzielnie i przeczytać go na forum klasy. Udział jest dobrowolny i nikt nie musi przynosić niczego, co wymaga zakupów.

Najczęstsze pytania