Dzień Ptysia przypada 2 stycznia, zaraz po Nowym Roku. Ptyś to lekkie ciastko z ciasta parzonego, puste w środku i wypełnione kremem albo bitą śmietaną, a na wierzchu oprószone cukrem pudrem. Dzień ptysia w przedszkolu to słodki, ale bardzo ciekawy temat, bo ptyś kryje w sobie małą zagadkę: skąd w środku ciastka bierze się pusta przestrzeń, skoro nikt jej nie wydrążył? Odpowiedź prowadzi do pary wodnej, czyli do prostego doświadczenia, które dzieci zapamiętają na długo.
We wpisie znajdziesz uczciwą informację o pochodzeniu święta, krótką historię ptysia i ciasta parzonego, ciekawostki do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Jeśli 2 stycznia placówka jest zamknięta albo większość dzieci jeszcze nie wróciła po przerwie, przenieś zajęcia na pierwszy dzień po Nowym Roku. Przy każdej zabawie z jedzeniem przypominamy o alergiach i zgodzie rodziców.
W skrócie
- Data: 2 stycznia, co roku.
- Zasięg: święto nieoficjalne, pochodzące z amerykańskich kalendarzy świąt kulinarnych, w Polsce obecne w kalendarzach świąt nietypowych.
- Od kiedy: nie wiadomo, kto i kiedy je ustanowił.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: pudełka, gazety, bibuła, papierowe torebki, masa solna, farby, klej, kartki, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, miękka piłka.
Historia Dnia Ptysia
Dzień Ptysia to polska wersja amerykańskiego święta National Cream Puff Day, czyli Narodowego Dnia Ptysia z Kremem, obchodzonego w Stanach Zjednoczonych 2 stycznia. Amerykańskie kalendarze świąt kulinarnych podają tę datę, ale nie wskazują, kto i kiedy wymyślił święto, i nie udało się tego ustalić także w innych źródłach. To jedno z wielu nietypowych świąt jedzenia, które powstały prawdopodobnie dla zabawy, a do Polski trafiły przez kalendarze w internecie. Dlatego nie podajemy żadnej daty powstania ani twórcy święta. O wiele ciekawsza jest historia samego ciastka.
Ptyś powstaje z ciasta parzonego, które Francuzi nazywają pâte à choux, co dosłownie znaczy ciasto kapuściane, bo upieczone ptysie przypominają małe główki kapusty. Historycy kuchni nie są zgodni, kto je wymyślił. Często powtarza się opowieść, że przepis przywiózł do Francji kucharz włoskiej księżniczki Katarzyny Medycejskiej, ale wielu badaczy uważa ją raczej za legendę. Wiadomo natomiast, że podobne ciasto z mąki, jajek, tłuszczu i wody przyrządzali już dawni francuscy cukiernicy, a na początku XIX wieku przepis udoskonalił słynny francuski cukiernik Marie-Antoine Carême. Z tego samego ciasta powstają też podłużne eklery i małe profiterolki.
W Polsce ptysie od dawna są klasyką cukierni, obok pączków i drożdżówek, i wielu dorosłych pamięta je z dzieciństwa. We Francji z małych ptysiów sklejonych karmelem buduje się wysoką wieżę, która bywa tortem weselnym, a pierścień z ciasta parzonego przekładany kremem nazywa się Paris-Brest i nawiązuje do wyścigu kolarskiego z Paryża do Brestu. W przedszkolu Dzień Ptysia jest dobrą okazją do rozmowy o cukierni, o słodyczach jedzonych od święta i o tym, że kuchnia to też trochę laboratorium.
Po co obchodzić Dzień Ptysia z dziećmi
Ptyś to znakomity pretekst do pierwszych doświadczeń z nauką w kuchni. Dzieci dowiadują się, że woda zamienia się w parę, para zajmuje dużo miejsca i potrafi unieść ciasto, a puste wnętrze ptysia jest efektem tego zjawiska. To rozwój poznawczy: obserwacja, stawianie pytań, wyciąganie wniosków. Przy okazji dzieci poznają nowe słowa, takie jak parzyć, nadziewać, cukiernik, ekler czy krem, i uczą się opisywać smak, zapach i wygląd. Zabawy z liczeniem ptysiów i dzieleniem ich po równo wprowadzają pierwsze pojęcia matematyczne.
Ważny jest też wymiar zdrowotny i społeczny. Dzień Ptysia to dobra okazja, żeby porozmawiać o słodyczach bez moralizowania: ciastko jest przyjemnością od święta, a nie codziennym jedzeniem, i najlepiej smakuje dzielone z innymi. Dzieci uczą się dzielić sprawiedliwie, czekać na swoją kolej i dziękować. Prace plastyczne z bibuły, gazet i masy solnej rozwijają małą motorykę, a zabawy ruchowe wymagające delikatności, na przykład przenoszenie „ptysia” tak, żeby go nie zgnieść, uczą kontroli siły. To także ćwiczenie w sferze emocjonalnej, bo dziecko uczy się panować nad ruchem i niecierpliwością.
Ciekawostki o ptysiach dla dzieci
Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, a jeśli możesz, pokaż przekrojonego ptysia albo jego zdjęcie. Przed ciekawostką o pustym środku zapytaj: „Jak myślicie, kto zrobił dziurę w ptysiu?”.
- Ptyś jest pusty w środku, choć nikt go nie wydrążył. W gorącym piekarniku woda z ciasta zamienia się w parę, para rozpycha ciasto od środka i tak powstaje pusta przestrzeń.
- Ciasto na ptysie się parzy. Mąkę wsypuje się do gotującej się wody z masłem i miesza, aż powstanie gładka kula, dlatego mówi się na nie ciasto parzone.
- Po francusku ptyś to „mała kapusta”. Upieczone ptysie mają nierówne, pomarszczone wierzchy i trochę przypominają główki kapusty.
- W cieście na ptysie nie ma drożdży ani proszku do pieczenia. Ciasto rośnie tylko dzięki parze i jajkom.
- Podczas pieczenia nie otwiera się piekarnika. Gdyby do środka nagle wpadło zimne powietrze, ptysie mogłyby opaść jak przekłuty balonik.
- Z tego samego ciasta robi się eklery. To podłużne ciastka z kremem w środku i polewą na wierzchu.
- We Francji z ptysiów buduje się wieże. Małe ptysie skleja się karmelem w wysoki stożek, który bywa tortem na weselach.
- Jest ciastko w kształcie koła rowerowego. Pierścień z ciasta parzonego z kremem nazywa się Paris-Brest i przypomina wyścig rowerowy z Paryża do Brestu.
- Ptysie nadziewa się specjalnym rękawem. Cukiernik wciska krem przez metalową końcówkę do środka ciastka albo przecina ptysia na pół i nakłada krem łyżką.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
U najmłodszych stawiamy na dotyk, pojęcia pusty i pełny oraz delikatne ruchy. Nie używaj drobnych elementów, a prawdziwe ciastko podawaj tylko po rozmowie z rodzicami o alergiach.
Pusto czy pełno?
Przygotuj kilka jednakowych pudełek: część pustych, część wypełnionych klockami albo zmiętą gazetą. Dzieci po kolei biorą pudełko, potrząsają nim i mówią, czy słyszą coś w środku, a potem razem zaglądacie. Pokaż też zdjęcie albo prawdziwego przekrojonego ptysia i powiedz: „Ptyś jest pusty w środku, a cukiernik wkłada tam krem”. Następnie dzieci napełniają puste pudełka gazetą, tak jak cukiernik napełnia ptysie. Zabawa uczy pojęć pusty i pełny i rozwija zmysł słuchu.
Ptyś dla lalki
Przygotuj kilka dużych „ptysiów” z kulek zgniecionej gazety owiniętych żółtą bibułą, pokrojone na pół, oraz miseczkę z białymi pomponami z bibuły jako kremem. Dzieci kładą krem na dolną połówkę ptysia, przykrywają górną i „posypują cukrem pudrem”, czyli dmuchają na ptysia. Gotowe ptysie podają lalkom i misiom, mówiąc „proszę” i „smacznego”. Zabawa rozwija sprawność dłoni, uczy zwrotów grzecznościowych i zabawy w udawanie.
Delikatnie jak ptyś
Daj każdemu dziecku dużą, miękką kulkę z bibuły albo gąbkę, która będzie ptysiem. Pokaż, że ptyś jest delikatny i łatwo go zgnieść, więc trzymamy go ostrożnie na otwartej dłoni. Dzieci chodzą z ptysiem po sali, przekazują go misiowi i kładą na talerzyku, starając się go nie ścisnąć. Potem porównajcie: jak trzymamy klocek, a jak ptysia. Zabawa uczy kontroli siły nacisku i spokojnego poruszania się.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzy- i czterolatki chętnie bawią się w role i liczą do kilku. Tu otwieramy cukiernię i uczymy się dzielić ptysie po równo.
Cukiernik nadziewa ptysie
Z papierowego rożka zrób rękaw cukierniczy, a jako krem użyj białej plasteliny albo masy solnej. Dzieci wkładają masę do rożka i wyciskają małe kleksy na papierowe krążki, które są ptysiami, albo wciskają je do środka małych pudełeczek. Każde dziecko zostaje na chwilę szefem cukierni i mówi, jaki krem dziś robi: waniliowy, czekoladowy czy truskawkowy. Zabawa wzmacnia mięśnie dłoni potrzebne do rysowania i pisania, a przy okazji rozwija wyobraźnię.
Dzielimy ptysie po równo
Przygotuj kilkanaście papierowych ptysiów i kilka talerzyków dla misiów. Dzieci mają tak rozdzielić ptysie, żeby każdy miś dostał tyle samo, kładąc po jednym na każdy talerzyk po kolei. Potem sprawdzacie, czy jest sprawiedliwie, licząc ptysie na talerzykach. Gdy zostanie jeden ptyś, porozmawiajcie, co z nim zrobić: przekroić na pół, oddać pani kucharce albo zostawić dla gościa. Zabawa uczy liczenia, dzielenia po równo i myślenia o innych.
Kapusta czy ptyś?
Pokaż dzieciom prawdziwą małą główkę kapusty albo jej zdjęcie oraz zdjęcie ptysia. Opowiedz, że Francuzi nazywają ptysie „małymi kapustkami”, i poproś dzieci, żeby znalazły podobieństwa: kształt, pomarszczony wierzch, wielkość. Potem pokazujesz obrazki różnych rzeczy okrągłych i pomarszczonych, a dzieci mówią, czy to warzywo, czy ciastko. Na koniec każdy może pogłaskać liście kapusty i powąchać je. Zabawa ćwiczy porównywanie, nazywanie cech i klasyfikowanie.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Pięcio- i sześciolatki mogą zrozumieć, skąd w ptysiu pusty środek, i wziąć udział w pieczeniu pod okiem dorosłego. Wszystko, co gorące, obsługuje dorosły.
Para ma siłę
Na stabilnej kuchence albo czajniku elektrycznym, z dala od dzieci, dorosły gotuje wodę w garnku przykrytym lekką pokrywką. Dzieci siedzą w bezpiecznej odległości i obserwują, jak pokrywka zaczyna podskakiwać i stukać, a spod niej wydobywa się para. Wyjaśnij, że para wodna potrzebuje dużo miejsca i rozpycha wszystko dookoła, tak jak w piekarniku rozpycha ciasto ptysia od środka. Dzieci mogą potem narysować garnek z podskakującą pokrywką. Doświadczenie łączy obserwację z wyjaśnieniem i uczy, że gorąca para też parzy.
Pieczemy ptysie
Przed zajęciami zapytaj rodziców o alergie i uzyskaj zgodę na degustację, bo w cieście są jajka, mleko lub masło i mąka pszenna. Dorosły zagotowuje wodę z masłem, wsypuje mąkę i parzy ciasto, a po jego lekkim przestudzeniu dzieci pomagają: liczą jajka, obserwują, jak ciasto staje się gładkie i błyszczące, a potem łyżeczką nakładają małe kopczyki na blachę wyłożoną papierem. Piekarnik obsługuje tylko dorosły, a dzieci zaglądają przez szybkę, jak ptysie rosną. Po upieczeniu i ostudzeniu dorosły przekrawa jednego ptysia, żeby dzieci zobaczyły pusty środek. Zabawa uczy pracy według przepisu i cierpliwości.
Ptyś, ekler czy pierścień?
Przygotuj obrazki albo modele z plasteliny trzech ciastek z ciasta parzonego: okrągły ptyś, podłużny ekler i pierścień Paris-Brest, a obok nich kształty geometryczne: koło, prostokąt, pierścień. Dzieci dopasowują ciastko do kształtu i opowiadają, czym się różnią. Potem lepią z plasteliny własną cukierniczą figurę, na przykład ptysiową gwiazdę albo literę swojego imienia z małych kulek. Zabawa ćwiczy rozpoznawanie kształtów i rozwija wyobraźnię przestrzenną.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie mogą liczyć ptysie na blasze, prowadzić cukiernię i pisać przepis. Zajęcia łączą matematykę, edukację polonistyczną i przyrodę.
Ptysie na blasze
Narysuj na tablicy blachę z ptysiami ułożonymi w rzędach, na przykład trzy rzędy po cztery ptysie. Uczniowie liczą ptysie na dwa sposoby: po kolei i dodając rzędy, 4 i 4 i 4, a w klasach 2-3 zapisują to jako mnożenie. Potem w zeszytach rysują własne blachy z podaną liczbą ptysiów, na przykład dwanaście, i szukają różnych sposobów ułożenia: dwa rzędy po sześć, cztery po trzy. Zajęcia pokazują mnożenie jako rzędy i kolumny i ćwiczą elastyczne myślenie.
Cukiernia „Pod Ptysiem”
Przygotuj cennik z prostymi, wymyślonymi cenami: ptyś 3 zł, ekler 4 zł, profiterolki 5 zł i papierowe monety. Uczniowie w parach są klientem i sprzedawcą: klient zamawia kilka ciastek, sprzedawca liczy, ile trzeba zapłacić, i wydaje resztę z dziesięciu albo dwudziestu złotych. Po kilku zakupach zamieniają się rolami. Na koniec cała klasa liczy, ile zarobiła cukiernia. Zajęcia ćwiczą dodawanie, odejmowanie i obliczenia pieniężne w praktycznej sytuacji.
Przepis krok po kroku
Pokaż uczniom obrazki etapów pieczenia ptysi w złej kolejności: gotowanie wody z masłem, wsypywanie mąki, dodawanie jajek, nakładanie na blachę, pieczenie, nadziewanie kremem. Uczniowie układają je po kolei, a potem piszą przepis, zaczynając zdania od słów „najpierw”, „potem”, „następnie” i „na koniec”. Przypomnij, że w przepisie używa się krótkich zdań i czasowników, na przykład „wsyp”, „wymieszaj”, „upiecz”. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu instruktażowego i porządkowanie zdarzeń.
Dlaczego ptyś jest pusty?
Uczniowie w grupach zastanawiają się, skąd bierze się dziura w ptysiu, i zapisują swoje przypuszczenia na kartkach. Potem nauczyciel pokazuje doświadczenie z parą i garnkiem z pokrywką albo opowiada, co dzieje się z wodą w gorącym piekarniku. Uczniowie porównują swoje hipotezy z wyjaśnieniem i poprawiają je, jeśli trzeba. Na koniec rysują schemat: ciasto z wodą, gorący piekarnik, para rozpycha ciasto, pusty środek. Zajęcia uczą stawiania hipotez i sprawdzania ich jak naukowcy.
Prace plastyczne
Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy przygotowujesz wcześniej sama. Prace z masy solnej nie nadają się do jedzenia.
Wieża ptysiów z bibuły
- stożek z brystolu sklejony przez dorosłego
- żółta i brązowa bibuła
- klej, biała włóczka albo pasek białej bibuły
Dzieci gniotą bibułę w kulki wielkości orzecha, które są małymi ptysiami. Przyklejają je na stożku rząd po rzędzie, od dołu do góry, aż cały stożek pokryje się ptysiami. Na koniec owijają wieżę białą włóczką lub paskiem bibuły jak nitkami karmelu. Opowiedz, że taka wieża bywa we Francji tortem weselnym.
Ptyś z papierowej torebki
- mała papierowa torebka
- gazety do wypełnienia
- żółta i brązowa farba, biała farba lub wata
Dzieci malują torebkę na złotobrązowy kolor i po wyschnięciu wypychają ją zgniecionymi gazetami, a potem zawijają górę. Na wierzchu malują białe plamki jak cukier puder albo, w przypadku starszych dzieci, przyklejają kawałki waty jako bitą śmietanę. Gotowe ptysie trafiają do kącika cukierni. To dobry moment, żeby przypomnieć, że prawdziwy ptyś jest pusty, a ten jest wypchany gazetą.
Witryna cukierni
- kartka A4 z narysowanym oknem wystawowym
- kolorowy papier, kredki, klej
- nożyczki
Dzieci projektują wystawę cukierni: rysują albo wyklejają na półkach ptysie, eklery, pierścienie i inne ciastka. Starsze dzieci dopisują nazwy ciastek i ceny, a nad oknem nazwę cukierni. Z witryn możecie zrobić wspólną ulicę cukierni na korytarzu. Praca ćwiczy kompozycję i dbałość o szczegóły.
Noworoczna kartka z ptysiem
- złożona na pół kartka z brystolu
- kawałki gąbki, farby
- kredki, klej, brokat w kleju (dla starszych)
Ponieważ Dzień Ptysia wypada tuż po Nowym Roku, dzieci robią kartkę z życzeniami. Gąbką odbijają na przodzie okrągłe ptysie w kolorze złotym, a po wyschnięciu dorysowują krem i kropki cukru pudru. W środku z pomocą dorosłego wpisują krótkie życzenie, na przykład „Słodkiego roku!”. Kartki mogą trafić do pań z kuchni przedszkolnej albo do rodziców.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Zabawy ruchowe z ptysiem w roli głównej wymagają delikatności i dobrej koordynacji. Przygotuj chustę, miękką piłkę i muzykę.
Pusty środek
Dzieci trzymają się za ręce w ciasnym kółku, jak mały kopczyk ciasta na blasze. Przy cichej muzyce „piekarnik się nagrzewa”, a dzieci powoli cofają się do tyłu, poszerzając koło, aż w środku zrobi się dużo pustego miejsca. Na hasło „ktoś otworzył piekarnik!” koło szybko się zmniejsza, bo ptyś opada, a na hasło „piekarnik zamknięty!” znowu rośnie. Na końcu jedno dziecko wchodzi do środka jako krem. Zabawa uczy współpracy, reagowania na sygnał i obrazowo pokazuje pusty środek ptysia.
Podaj ptysia
Dzieci siedzą w kole, a miękka piłka albo kulka z bibuły to ptyś. Gdy gra muzyka, ptyś wędruje z rąk do rąk, ale trzeba podawać go delikatnie, na otwartej dłoni, żeby go nie zgnieść. Gdy muzyka cichnie, osoba z ptysiem mówi, jaki krem chciałaby w środku, albo wykonuje zadanie, na przykład podskok czy ukłon. Możesz dodać drugi ptyś wędrujący w przeciwną stronę. Zabawa ćwiczy koncentrację, delikatność i szybkie reagowanie.
Cukier puder i krem
Dzieci są ptysiami i rozbiegają się po sali. Dwoje dzieci jest cukiernikami: jeden ma woreczek gimnastyczny jako cukier puder, drugi biały szal jako krem. Cukiernik od cukru pudru dotyka ptysia woreczkiem, a ten zastyga, a cukiernik od kremu uwalnia go dotknięciem szala. Po minucie wybierz nowych cukierników. Zabawa rozwija szybkość, orientację w przestrzeni i współpracę.
Scenariusz zajęć na Dzień Ptysia
| Temat | Tajemnica pustego ptysia |
| Grupa wiekowa | 4-5 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, że ptyś jest pusty w środku dzięki parze; rozumie pojęcia pusty i pełny; dzieli przedmioty po równo; zachowuje ostrożność przy gorących naczyniach |
| Pomoce | pudełka puste i pełne, zdjęcie przekrojonego ptysia, garnek z pokrywką i czajnik (dla dorosłego), papierowe ptysie, talerzyki dla misiów, chusta, bibuła, stożek z brystolu, klej |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): zagadka o ciastku, które jest puste w środku, i pokaz zdjęcia ptysia. 2. Pusto czy pełno? (6 minut): potrząsanie pudełkami i zgadywanie. 3. Para ma siłę (7 minut): pokaz dorosłego z garnkiem i pokrywką z bezpiecznej odległości. 4. Pusty środek (6 minut): zabawa ruchowa w kole. 5. Dzielimy ptysie po równo (7 minut): rozdzielanie papierowych ptysiów dla misiów. 6. Wieża ptysiów z bibuły (12 minut): wspólna praca plastyczna w małych grupach. 7. Podsumowanie (2 minuty): przypomnienie, skąd w ptysiu dziura. |
| Zakończenie | Dzieci w kole kończą zdanie „Ptyś jest pusty, bo…”, a gotowe wieże stają na wystawie w kąciku cukierni. |
| Ewaluacja | Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy ktoś wydrąża ptysia łyżeczką, czy gorąca para może poparzyć. Obserwuj, kto potrafił podzielić ptysie po równo bez pomocy. |
Jeśli chcesz poczęstować dzieci ptysiami, najpierw zapytaj wszystkich rodziców o alergie i nietolerancje, zwłaszcza na jajka, mleko i gluten, i uzyskaj ich zgodę. Sprawdź też zasady placówki dotyczące jedzenia przynoszonego z zewnątrz albo pieczonego w sali. Krem szybko się psuje, więc ptysie z kremem trzymaj w lodówce i podawaj od razu. Dla dzieci, które nie mogą jeść ptysi, przygotuj inną przekąskę, żeby nikt nie poczuł się wykluczony.
Książki, wiersze i piosenki
Do Dnia Ptysia pasują książki z biblioteki przedszkolnej o cukierni, pieczeniu i kuchni, w których dzieci mogą wyszukiwać ciastka i narzędzia cukiernika. Ze starszymi dziećmi przejrzyjcie prawdziwą książkę kucharską i znajdźcie w niej przepis na ptysie albo eklery, zwracając uwagę na listę składników i kolejne kroki. Taka lektura świetnie łączy się z zajęciami „Przepis krok po kroku”. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Ptyś, ptyś, ptysio, w środku ma pusto. Para go nadmuchała, krem wypełnia go gęsto.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Cukiernik w białym fartuszku nadziewa ptysie po troszku. Jeden dla ciebie, jeden dla mnie, i każdy z nas uśmiecha się pięknie.
Jak zaangażować rodziców
Przed przerwą noworoczną wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „Po Nowym Roku obchodzimy Dzień Ptysia. Sprawdzimy, dlaczego ptyś jest pusty w środku, pobawimy się w cukiernię i zrobimy noworoczne kartki. Prosimy o przyniesienie małej papierowej torebki i o informację, jeśli dziecko ma alergię pokarmową.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne pieczenie ptysi albo innego prostego ciasta, w którym dziecko odmierza składniki i obserwuje piekarnik przez szybkę, a dorosły zajmuje się wszystkim, co gorące. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapisać rodzinny przepis na ulubione ciastko.
Jeśli w rodzinie dziecka ktoś pracuje w cukierni albo piekarni, zaproś go do grupy na krótką rozmowę o pracy cukiernika i o narzędziach, których używa. Dzieci mogą przygotować pytania, na przykład „O której wstaje cukiernik?” albo „Jakie ciastko robi się najdłużej?”. Rodzice mogą też podzielić się zdjęciami ciastek z rodzinnych uroczystości. Udział jest dobrowolny i nie wymaga kupowania niczego specjalnego.
Najczęstsze pytania
Dzień Ptysia obchodzimy 2 stycznia. To święto nieoficjalne, a jego odpowiednikiem jest amerykański National Cream Puff Day obchodzony tego samego dnia.
Święto pochodzi z amerykańskich kalendarzy świąt kulinarnych, ale nie wiadomo, kto i kiedy je ustanowił. Do Polski trafiło przez kalendarze świąt nietypowych i dziś jest okazją do zabaw o cukierni i pieczeniu.
Pokaż dzieciom, dlaczego ptyś jest pusty w środku, pobawcie się w cukiernię, podzielcie ptysie po równo i zróbcie wieżę ptysiów z bibuły. Degustację przygotuj tylko po zebraniu informacji o alergiach i zgód rodziców. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy mała papierowa torebka do pracy plastycznej i ewentualnie fartuszek, jeśli grupa będzie piec. Specjalny strój nie jest potrzebny.
W cieście parzonym jest dużo wody. W gorącym piekarniku woda zamienia się w parę, która rozpycha ciasto od środka, a skórka twardnieje, zanim ciasto opadnie. Dlatego powstaje pusta przestrzeń, którą cukiernik wypełnia kremem.
Dodaj komentarz