Dzień Zdrowego Śniadania (8 listopada): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Zdrowego Śniadania obchodzimy w Polsce 8 listopada, tego samego dnia co Europejski Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania. Śniadanie to posiłek, o którym dzieci wiedzą dużo, a myślą mało: jedzą je w pośpiechu przed wyjściem z domu albo dopiero w przedszkolu. Dzień zdrowego śniadania w przedszkolu to dobra okazja, żeby zatrzymać się przy pierwszym posiłku dnia i zobaczyć, co trafia na talerz, skąd się bierze i dlaczego po nocy warto coś zjeść. Temat jest bardzo praktyczny, bo śniadanie w przedszkolu dzieci jedzą codziennie, więc wszystko, czego się nauczą, od razu sprawdzą przy stole.

We wpisie znajdziesz uczciwie opisaną historię święta, ciekawostki o śniadaniach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Są też prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Część zabaw wymaga prawdziwego jedzenia, dlatego przy każdej z nich przypominamy o alergiach i zgodzie rodziców. Pozostałe da się przeprowadzić na obrazkach i makietach z papieru, bez ani jednego kęsa.

Historia Dnia Zdrowego Śniadania

Dzień Zdrowego Śniadania to polska akcja edukacyjna, a nie święto ustanowione przez jedną konkretną instytucję. W 2012 roku portal medyczny mp.pl pisał, że 8 listopada obchodzimy go po raz drugi, co oznacza, że pierwsze obchody przypadły mniej więcej na 2011 rok. Nie udało nam się jednak znaleźć wiarygodnego źródła, które wskazywałoby, kto dokładnie wymyślił to święto, dlatego nie podajemy nazwiska ani nazwy organizacji. W tamtych latach w polskich szkołach działały programy edukacyjne zachęcające uczniów klas 1-3 do jedzenia śniadań, prowadzone między innymi przez Instytut Matki i Dziecka. Święto wyrosło więc z szerszej troski o to, żeby dzieci nie przychodziły na lekcje z pustym brzuchem.

Data 8 listopada nie jest przypadkowa. Tego samego dnia przypada Europejski Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania, który zainicjował w 2007 roku ówczesny unijny komisarz do spraw zdrowia Markos Kyprianou razem ze stowarzyszeniem europejskich kucharzy Euro-Toques. Polski Dzień Zdrowego Śniadania jest osobną inicjatywą, ale dzieli z europejskim świętem datę i cel: zachęcić dzieci do dobrego jedzenia. W praktyce wiele przedszkoli obchodzi oba święta razem, a my przygotowaliśmy dwa oddzielne materiały. Ten wpis skupia się na jednym posiłku, czyli śniadaniu, a o zdrowym jedzeniu w ogóle i o gotowaniu piszemy osobno przy Dniu Zdrowego Jedzenia.

W Polsce święto obchodzą przede wszystkim przedszkola i szkoły podstawowe, często z pomocą stacji sanitarno-epidemiologicznych, które prowadzą lekcje o żywieniu i przygotowują materiały dla nauczycieli. Najczęściej dzieci wspólnie przygotowują i jedzą śniadanie, układają kolorowe kanapki, poznają owoce i warzywa oraz rozmawiają o tym, co warto jeść rano. Poza Polską istnieją inne śniadaniowe święta, na przykład w Stanach Zjednoczonych nieoficjalny dzień lepszego śniadania przypada we wrześniu. W polskich kalendarzach świąt nietypowych pojawia się też czasem Europejski Dzień Śniadania w kwietniu, ale nie znaleźliśmy dla niego potwierdzenia w wiarygodnym źródle. Dla przedszkola najważniejsza jest listopadowa data i na nią przygotowaliśmy ten materiał.

Po co obchodzić Dzień Zdrowego Śniadania z dziećmi

Śniadanie to dla dziecka pierwsza porcja energii po długiej nocy, a dzieci, które wychodzą z domu bez jedzenia, szybciej się męczą, trudniej się skupiają i częściej bywają marudne przed obiadem. Rozmowa o śniadaniu dotyka więc bardzo konkretnej codzienności, a nie abstrakcyjnej „zdrowej diety”. W obszarze fizycznym dzieci uczą się, że ciało potrzebuje jedzenia i picia, żeby rosnąć i biegać, i ćwiczą samodzielność przy stole: smarowanie, nakładanie, nalewanie wody. W obszarze poznawczym poznają produkty, ich pochodzenie, kolory i smaki, a przy okazji liczą, porównują i segregują. Wszystko to mieści się w podstawie programowej wychowania przedszkolnego, która mówi o dbaniu o zdrowie i o samodzielności w czynnościach samoobsługowych.

Drugi ważny cel jest emocjonalny i społeczny. Wspólny posiłek to okazja do rozmowy, czekania na swoją kolej, częstowania innych i dziękowania, a także do nauki, że każdy może lubić coś innego. Nie zmuszamy dzieci do jedzenia i nie dzielimy produktów na „dobre” i „złe”, bo to łatwo zamienia posiłek w walkę. Lepiej mówić o jedzeniu „na co dzień” i „od święta” oraz zachęcać do spróbowania jednego nowego kęsa bez presji. Dzieci z alergiami i dietami eliminacyjnymi mają w tym dniu czuć się pełnoprawnymi uczestnikami, a nie wyjątkami siedzącymi z boku. Dzień Zdrowego Śniadania jest też dobrą okazją, żeby porozmawiać z rodzicami o porannych nawykach w domu, życzliwie i bez oceniania.

Ciekawostki o śniadaniach dla dzieci

Czytaj dzieciom po trzy lub cztery ciekawostki, a przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, co jedzą rano dzieci w Japonii?”. Dopiero kiedy dzieci zgadują, przeczytaj odpowiedź.

• Śniadanie przerywa nocny post. Przez całą noc nic nie jemy, więc rano ciało i mózg potrzebują nowej porcji energii, żeby dobrze pracować.
• Rano warto się napić. W nocy oddychamy i trochę się pocimy, dlatego po przebudzeniu dobrze wypić szklankę wody, mleka albo herbaty.
• W różnych krajach śniadania wyglądają zupełnie inaczej. W Japonii rano je się często ryż, zupę miso i rybę, w Anglii bywa fasolka w sosie pomidorowym z jajkiem, a we Francji rogalik.
• Mleko pomaga budować kości i zęby. Jest w nim wapń, a podobnie działają jogurt, kefir i ser.
• Pieczywo z pełnego ziarna ma w sobie więcej błonnika. Błonnik pomaga brzuszkowi dobrze trawić i sprawia, że dłużej nie jesteśmy głodni.
• Owsianka powstaje z płatków owsianych. Owies to zboże, które rośnie na polu, a płatki robi się ze zgniecionych ziaren.
• Z jajka ze sklepu nie wykluje się kurczątko. Kury znoszą jajka także wtedy, gdy w kurniku nie ma koguta, i takie jajka trafiają na nasze stoły.
• Miód robią pszczoły z nektaru kwiatów. Żeby powstał jeden słoik miodu, pszczoły muszą odwiedzić bardzo, bardzo wiele kwiatów.
• W Polsce mamy drugie śniadanie. To mały posiłek zjadany w przedszkolu albo w szkole między śniadaniem a obiadem, a w wielu krajach takiego zwyczaju nie ma.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi pracuj na dużych, bezpiecznych przedmiotach: pluszakach, drewnianych albo plastikowych owocach i makietach z papieru. Jeśli dzieci próbują prawdziwego jedzenia, produkty kroisz w paski, winogrona i pomidorki na ćwiartki, a orzechów nie podajesz wcale, bo łatwo się nimi zakrztusić. Przed każdą degustacją sprawdź listę alergii i zgody rodziców.

Miś się budzi i je śniadanie

Połóż pluszowego misia pod chustą animacyjną, jakby spał w łóżku, i zaśpiewajcie mu cichutko, że już ranek. Miś się budzi, przeciąga i mówi, że jest bardzo głodny. Dzieci po kolei podchodzą do koszyka z zabawkowym jedzeniem, wybierają coś na śniadanie dla misia i „karmią” go, mówiąc nazwę produktu, na przykład „jabłko” albo „chleb”. Na koniec miś dziękuje każdemu dziecku i pije wodę z kubeczka. Zabawa rozwija słownictwo, uczy prostego rytuału poranka i daje dzieciom poczucie, że troszczą się o kogoś małego.

Kolorowy talerzyk

Przygotuj duże papierowe talerze i wycięte wcześniej z kolorowego papieru kształty: czerwone kółka jak pomidor, zielone paski jak ogórek, żółte kwadraty jak ser i brązowe prostokąty jak chleb. Dzieci naklejają je na talerz według własnego pomysłu, a ty nazywasz kolory i produkty. Kiedy talerze są gotowe, pokazujecie je sobie i liczycie razem, ile kolorów jest na każdym. Powiedz, że na śniadaniu dobrze, gdy jest kolorowo. Zabawa ćwiczy chwyt, nazywanie kolorów i pierwsze skojarzenie, że warzywa są częścią śniadania.

Co jest w koszyku?

Do płóciennej torby włóż kilka dużych prawdziwych produktów: jabłko, banana, bułkę, marchewkę i opakowanie po jogurcie. Dzieci po kolei wkładają rękę do torby, macają jedną rzecz i próbują zgadnąć, co to jest, zanim ją wyjmą. Po wyjęciu produkt krąży w kole, dzieci go wąchają i mówią, czy jest twardy czy miękki, gładki czy szorstki. Najmłodsze dzieci nie muszą zgadywać, wystarczy, że wyjmą rzecz i ją nazwiesz. Zabawa rozwija zmysł dotyku i węchu oraz słowa opisujące cechy przedmiotów.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią zabawy w role i pierwsze proste zadania z sortowaniem, więc tu zaczynamy odróżniać jedzenie na co dzień od jedzenia od święta.

Śniadaniowa kawiarnia

Ustaw w kąciku stolik z obrusem, zabawkowe naczynia i menu narysowane obrazkami: kanapka, owsianka, jajko, owoce, woda, mleko. Jedno dziecko jest kelnerem, a pozostałe gośćmi, którzy zamawiają śniadanie, mówiąc pełnym zdaniem „Poproszę kanapkę z serem i wodę”. Kelner przynosi zamówienie i mówi „Smacznego”, a gość dziękuje. Po kilku minutach role się zmieniają, a ty możesz wejść do kawiarni jako gość, który zamawia same cukierki, i poprosić dzieci o radę. Zabawa ćwiczy zwroty grzecznościowe, budowanie zdań i rozmowę o tym, co warto jeść rano.

Na co dzień czy od święta?

Przygotuj dwa kosze albo dwa obręcze: w jednym leży zielona kartka z uśmiechniętym słońcem, w drugim czerwona kartka z tortem. Dzieci dostają obrazki produktów wycięte z gazetek i decydują, czy to jedzenie „na co dzień”, czy „od święta”. Pieczywo, owoce, warzywa, jajka i nabiał lądują w zielonym koszu, a ciastka, batony i słodkie napoje w czerwonym. Rozmawiajcie o tym, że słodycze nie są zakazane, tylko jemy je rzadko i w małej ilości. Zabawa uczy klasyfikowania i buduje zdrowe podejście do jedzenia bez straszenia.

Kanapkowa buzia

Przygotuj kromki chleba albo połówki bułek, twarożek, plasterki ogórka, rzodkiewki, paski papryki i listki sałaty, wszystko pokrojone wcześniej przez dorosłego. Każde dziecko myje ręce, dostaje swoją kromkę i układa na niej śmieszną buzię: oczy z ogórka, nos z rzodkiewki, uśmiech z papryki i włosy z sałaty. Zanim zjecie, dzieci pokazują sobie kanapki i opowiadają, czy ich buzia jest wesoła, czy zaspana. Pamiętaj o wcześniejszym sprawdzeniu alergii i zgody rodziców, a dla dzieci na diecie przygotuj zamienniki. Zabawa ćwiczy samodzielność, sprawność dłoni i zachęca do spróbowania warzyw w przyjaznej formie.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już planować i porównywać, więc mogą ułożyć całe śniadanie i sprawdzić, skąd biorą się produkty.

Skąd się wzięło moje śniadanie?

Przygotuj pary obrazków: mleko i krowa, jajko i kura, chleb i pole zboża, miód i pszczoła, jabłko i drzewo, ser i krowa, masło i krowa. Dzieci w parach dobierają produkt do jego źródła, a potem układacie razem dłuższe historyjki, na przykład ziarno, mąka, piekarnia, chleb. Zapytaj, dlaczego jedna krowa pojawia się przy kilku produktach. Na koniec każde dziecko mówi, które ze swoich śniadań pochodzi z pola, a które z gospodarstwa. Zabawa rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe i uczy szacunku do pracy rolników, piekarzy i pszczelarzy.

Menu na cały tydzień

Narysuj na dużym arkuszu tabelę z pięcioma kolumnami podpisanymi dniami tygodnia i znaczkami: słońce na poniedziałek, chmurka na wtorek i tak dalej. Dzieci w małych grupach dostają obrazki produktów i planują śniadanie na jeden dzień tak, żeby było w nim coś zbożowego, coś z nabiału albo jajko, warzywo lub owoc oraz napój. Każda grupa przykleja swoje śniadanie w kolumnie i opowiada o nim reszcie. Potem wspólnie sprawdzacie, czy przez cały tydzień śniadania się różnią, czy są wciąż takie same. Zabawa ćwiczy nazwy dni tygodnia, pracę w grupie i planowanie.

Zgadnij, co to za smak

Przygotuj kilka miseczek z małymi kawałkami: jabłko, gruszka, marchewka, ogórek, banan, ser, pokrojone wcześniej przez dorosłego. Chętne dziecko zamyka oczy albo zakłada chustkę na oczy, próbuje jeden kawałek i opisuje go: słodki, kwaśny, chrupiący, miękki. Dopiero potem zgaduje nazwę, a grupa pomaga podpowiedziami. Każde dziecko ma prawo odmówić próbowania, a udział biorą tylko dzieci, których rodzice wyrazili zgodę i które nie mają alergii na podane produkty. Zabawa uczy opisywać smaki i odkrywać, że znany produkt może zaskoczyć, gdy nie widzimy go na talerzu.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie czytają, liczą i piszą, więc Dzień Zdrowego Śniadania może stać się małym projektem z matematyką, czytaniem i pracą w grupie.

Śniadaniowa ankieta klasowa

Przygotuj z uczniami prostą ankietę z trzema pytaniami: czy jesz śniadanie w domu, co najczęściej jesz rano i co pijesz. Uczniowie odpowiadają anonimowo, stawiając kreski na dużym plakacie, a potem liczą głosy i zaznaczają wyniki na prostym wykresie słupkowym z kratek. Porozmawiajcie, co wynika z wykresu, ale bez wskazywania, kto czego nie je, bo śniadanie w domu nie zawsze zależy od dziecka. Na koniec klasa formułuje jedno zdanie podsumowania, na przykład „Najwięcej z nas pije rano mleko”. Zajęcia ćwiczą liczenie, czytanie wykresów i wyciąganie wniosków.

Przepis na moją kanapkę

Uczniowie w parach wymyślają przepis na zdrową kanapkę i zapisują go w trzech częściach: nazwa kanapki, lista składników i kolejne kroki przygotowania od „Umyj ręce” do „Podaj na talerzu”. Pokaż, że kroki w przepisie zaczynają się od czasowników w trybie rozkazującym: posmaruj, połóż, pokrój, przykryj. Gotowe przepisy trafiają do klasowej książki kucharskiej, którą można skopiować dla rodziców. Jeśli masz zgodę rodziców i sprawdzone alergie, jedna lub dwie pary mogą przygotować swoją kanapkę na oczach klasy. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu użytkowego i porządkowanie czynności w czasie.

Zakupy na śniadanie

Przygotuj karty produktów z wymyślonymi okrągłymi cenami, na przykład bochenek chleba 5 zł, ser 8 zł, pomidory 6 zł, mleko 4 zł, płatki owsiane 3 zł. Uczniowie w grupach dostają „budżet” 25 zł i mają kupić śniadanie dla czteroosobowej rodziny, które będzie kolorowe i sycące. Liczą, ile wydali i ile im zostało, a potem porównują swoje koszyki z innymi grupami. Zapytaj, dlaczego żadna grupa nie kupiła samych słodyczy i co by było, gdyby to zrobiła. Zadanie łączy dodawanie i odejmowanie z planowaniem i rozmową o rozsądnych wyborach.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym kształty wycinasz wcześniej sama. Prace z prawdziwym jedzeniem zostawiamy na degustacje, a do prac plastycznych używamy papieru, bibuły i plasteliny.

Jajko sadzone z papieru

• biały papier albo papierowy talerzyk
• żółta bibuła
• klej, nożyczki, czarny flamaster

Dzieci wycinają albo wydzierają z białej kartki nieregularny kształt białka i naklejają go na talerzyk. Z żółtej bibuły gniotą kulkę, która staje się żółtkiem, i przyklejają ją na środku. Starsze dzieci mogą narysować żółtku buzię i dopisać nazwę „jajko sadzone”. Gotowe jajka świetnie wyglądają na wystawie „Nasze śniadania” obok kanapek i owsianek z innych prac.

Plastelinowe śniadanie na talerzu

• papierowy talerz
• plastelina w kilku kolorach
• wykałaczki do rysowania wzorów (tylko dla starszych dzieci)

Każde dziecko lepi swoje wymarzone zdrowe śniadanie: kromkę chleba, plasterki sera, pomidora, jajko, kubek mleka albo miseczkę owsianki z owocami. Elementy układa na papierowym talerzu i przyciska, żeby się trzymały. Starsze dzieci mogą wykałaczką narysować dziurki w serze albo ziarenka na chlebie. Na koniec każdy opowiada, co jest na jego talerzu i dlaczego to wybrał. U najmłodszych pilnuj, żeby plastelina nie trafiała do buzi.

Wielki śniadaniowy stół

• długi arkusz szarego papieru albo kilka połączonych kartek
• gazetki reklamowe z produktami spożywczymi
• nożyczki, klej, kredki

Rozłóż papier na podłodze jako obrus i narysuj na nim tyle talerzy, ile dzieci jest w grupie. Dzieci wycinają z gazetek produkty, które chciałyby zjeść na śniadanie, i naklejają je na swoich talerzach, a kredkami dorysowują kubki, sztućce i serwetki. Starsze dzieci mogą podpisać swoje talerze imionami. Gotowy stół zawieś na korytarzu, żeby rodzice mogli zobaczyć wspólne śniadanie całej grupy.

Poranne słońce z talerzyka

• papierowy talerzyk
• żółta i pomarańczowa farba, pędzel
• paski żółtego papieru, klej, kredki

Dzieci malują talerzyk na żółto, a po wyschnięciu doklejają dookoła paski papieru jako promienie. Na środku słońca rysują buzię, a na promieniach, z pomocą dorosłego, naklejają albo rysują małe obrazki śniadaniowych produktów. Słońce przypomina, że śniadanie jemy rano, kiedy dzień się zaczyna. Możesz powiesić wszystkie słońca nad stołem, przy którym grupa je śniadanie.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe dobrze sprawdzają się przed wspólnym śniadaniem albo zaraz po nim, żeby dzieci poczuły, że jedzenie daje energię do biegania.

Poranna rozgrzewka budzika

Dzieci leżą na dywanie i „śpią”, a ty jesteś budzikiem, który dzwoni, gdy potrząśniesz dzwoneczkiem albo tamburynem. Na dźwięk dzieci po kolei otwierają oczy, przeciągają się, siadają, myją ręce i buzię w powietrzu, czeszą włosy, ubierają się i siadają do stołu. Każdą czynność pokazujesz, a dzieci naśladują coraz szybciej, bo „spieszymy się do przedszkola”. Na koniec wszyscy udają, że jedzą śniadanie, i nagle mają siłę skakać jak piłki. Zabawa ćwiczy kolejność porannych czynności i reakcję na dźwięk.

Owoce do koszyka

Rozłóż na sali woreczki gimnastyczne w kilku kolorach, które udają owoce: czerwone jabłka, żółte banany, zielone gruszki. Na środku ustaw trzy obręcze jako koszyki. Gdy gra muzyka, dzieci biegają swobodnie, a gdy muzyka milknie, mówisz na przykład „Zbieramy banany”, i dzieci przynoszą do koszyka woreczki w odpowiednim kolorze. Utrudnieniem dla starszych jest przenoszenie woreczka na głowie albo na grzbiecie dłoni. Zabawa łączy bieg, reakcję na sygnał i rozpoznawanie kolorów.

Śniadaniowa orkiestra

Rozdaj dzieciom kuchenne instrumenty: plastikowe miseczki i drewniane łyżki, garnek z pokrywką, puste plastikowe butelki z kilkoma łyżkami kaszy w środku, szczelnie zakręcone i zaklejone taśmą. Każda grupa gra inny odgłos śniadania: mieszanie herbaty, stukanie łyżką w jajko, chrupanie płatków, gotowanie wody w czajniku. Ty dyrygujesz i wskazujesz grupy, a uniesiona dłoń oznacza głośniej, opuszczona ciszej. Na koniec wszyscy grają razem i kończą okrzykiem „Smacznego!”. Zabawa rozwija słuch, poczucie rytmu i współpracę w grupie.

Scenariusz zajęć: Dzień Zdrowego Śniadania w przedszkolu

Temat	Dobre śniadanie na dobry początek dnia
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, dlaczego rano warto zjeść śniadanie; rozpoznaje produkty na co dzień i od święta; wie, skąd pochodzą wybrane produkty; samodzielnie przygotowuje prostą kanapkę z zachowaniem zasad higieny
Pomoce	pluszowy miś, obrazki produktów i ich źródeł, dwa kosze z oznaczeniami, woreczki gimnastyczne, obręcze, pieczywo i pokrojone warzywa, papierowe talerze
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): miś opowiada, że rano był bardzo zmęczony i smutny, bo nie zjadł śniadania, a dzieci zgadują, co się stało. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (nocny post, picie rano, śniadania w innych krajach), przed każdą pytanie. 3. Na co dzień czy od święta? (7 minut): dzieci sortują obrazki do dwóch koszy i uzasadniają wybór. 4. Owoce do koszyka (7 minut): zabawa ruchowa z woreczkami przy muzyce. 5. Skąd się wzięło moje śniadanie? (7 minut): dobieranie produktów do źródeł i układanie historyjki o chlebie. 6. Mycie rąk i kanapkowa buzia (10 minut): dzieci przygotowują i jedzą kanapki, po sprawdzeniu alergii i zgód rodziców. 7. Podsumowanie (3 minuty): miś dziękuje i mówi, że teraz ma siłę na cały dzień.
Zakończenie	Dzieci w kole kończą zdanie „Jutro na śniadanie chciałbym zjeść…”, a miś pakuje ich pomysły do swojego koszyka.
Ewaluacja	Dzieci pokazują buźkę uśmiechniętą albo smutną przy pytaniach: czy rano warto zjeść śniadanie i czy ciastka jemy codziennie. Obserwuj, kto samodzielnie umył ręce i przygotował kanapkę oraz kto chętnie spróbował nowego warzywa.

Przed częścią z jedzeniem sprawdź listę alergii i diet w grupie i poproś rodziców o pisemną zgodę na degustację. Produkty kroi dorosły, a dzieci używają tylko plastikowych nożyków do smarowania. Dla dzieci z alergiami przygotuj zamienniki, tak żeby każde dziecko mogło zrobić swoją kanapkę razem z innymi. Jeśli w placówce nie ma możliwości wspólnego przygotowania jedzenia, zamień ten krok na lepienie kanapki z plasteliny.

Książki, wiersze i piosenki

Do rozmowy o jedzeniu dobrze pasuje książka Erica Carle’a „Bardzo głodna gąsienica”, w której gąsienica przez tydzień zjada coraz więcej, a na koniec boli ją brzuch, dopóki nie zje zielonego liścia. Z młodszymi dziećmi możesz liczyć owoce na kolejnych stronach, a ze starszymi rozmawiać o tym, dlaczego po łakociach gąsienica źle się poczuła. Starszym przedszkolakom i uczniom przeczytaj wiersz Jana Brzechwy „Na straganie”, w którym warzywa kłócą się o to, które z nich jest najważniejsze, i wiersz Juliana Tuwima „Warzywa”. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Słonko wstaje, ja też wstaję, ręce myję, buzię myję. Chleb i ser, pomidor, mleko, a do obiadu tak daleko!
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kto śniadanie zje rano, temu nogi nie ustaną. Biega, skacze, śpiewa, liczy, bo ma siłę na ulicy.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „8 listopada obchodzimy Dzień Zdrowego Śniadania. Będziemy rozmawiać o tym, dlaczego rano warto coś zjeść, i wspólnie przygotujemy kolorowe kanapki. Prosimy o informację o alergiach i dietach dziecka oraz o zgodę na udział w degustacji.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny rysunek „Nasze niedzielne śniadanie”, na którym dziecko z rodzicami rysuje wspólny poranny posiłek. W klasach 1-3 uczniowie mogą przez trzy dni zapisywać w prostej tabelce, co zjedli na śniadanie, i porównać to z klasą, bez oceniania. Warto dołączyć do informacji krótką listę pomysłów na szybkie śniadania, które da się przygotować w pięć minut.

Chętnych rodziców możesz zaprosić na wspólne śniadanie w przedszkolu albo poprosić o przyniesienie jednego warzywa lub owocu do wspólnej degustacji. Ustal wcześniej, kto co przynosi, żeby na stole nie było samych jabłek, i uprzedź, że produkty z orzechami zostają w domu. Rodzic, który pracuje w piekarni, w sklepie albo w gospodarstwie, może na kilka minut opowiedzieć dzieciom o swojej pracy. Udział rodziców ma być dobrowolny i nikt nie powinien czuć się zobowiązany do kupowania czegokolwiek.

Najczęstsze pytania