Dzień wiecznie zielonych roślin (19 grudnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień wiecznie zielonych roślin przypada 19 grudnia, kilka dni przed świętami, gdy w domach pojawiają się choinki, a za oknem większość drzew stoi bez liści. To święto świerków, sosen, jodeł, jałowców, bluszczu, jemioły i wszystkich roślin, które nawet w mroźną zimę pozostają zielone. Dzień wiecznie zielonych roślin w przedszkolu to świetna okazja, żeby wyjść z dziećmi na spacer i poszukać zieleni w szarym grudniowym krajobrazie. Dzieci znają choinkę, ale rzadko zastanawiają się, dlaczego świerk nie gubi igieł, kiedy klon gubi liście. Na to pytanie odpowiemy w zabawach i ciekawostkach.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta i zwyczajów związanych z zielonymi gałązkami, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycję lektury, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Osobno piszemy o roślinach, których owoce są trujące, bo zimą często trafiają do przedszkolnych dekoracji.

W skrócie

  • Data: 19 grudnia.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, obecne w polskich kalendarzach świąt nietypowych, a w Stanach Zjednoczonych znane jako Look for an Evergreen Day.
  • Od kiedy: pochodzenie i rok ustanowienia nie są znane.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: gałązki świerku, sosny i jodły, duże szyszki, lupy, zielona bibuła i papier, farby, gazety, sznurek, chusta animacyjna, szarfy, woreczki gimnastyczne.

Historia Dnia wiecznie zielonych roślin

Dzień wiecznie zielonych roślin pojawia się pod datą 19 grudnia w polskich kalendarzach świąt nietypowych, a amerykańskie kalendarze podają tego dnia Look for an Evergreen Day, czyli dzień szukania roślin zimozielonych. Nie udało nam się ustalić, kto i kiedy wymyślił to święto, a nawet amerykańskie źródła przyznają, że jego początki są niejasne. Wiadomo natomiast, po co je obchodzić: żeby zauważyć rośliny zielone przez cały rok nie tylko jako świąteczną dekorację, ale jako żywe rośliny, które trzeba chronić. Zamiast wymyślać genezę święta, opowiadamy więc dzieciom o tym, jak ludzie od wieków traktowali zielone zimą gałązki.

Rośliny, które nie tracą zieleni nawet w środku zimy, od dawna kojarzyły się ludziom z życiem i nadzieją, że wróci wiosna. Na polskiej wsi przed świętami zawieszano u sufitu podłaźniczkę, czyli czubek jodły, świerku albo sosny, przystrojony jabłkami, orzechami i ozdobami z papieru i słomy. Zwyczaj stawiania i ubierania choinki przyszedł do Polski z Niemiec i upowszechnił się w XIX wieku, najpierw w miastach, a potem także na wsi. Zielone gałązki jedliny, jemioła zawieszana nad drzwiami i ostrokrzew w wieńcach to dziś stały element grudniowych dekoracji w wielu domach.

Rośliny wiecznie zielone mają też ogromne znaczenie dla przyrody. Lasy sosnowe i świerkowe zajmują w Polsce wielkie obszary, a zimą dają schronienie ptakom, sarnom i wiewiórkom, gdy drzewa liściaste stoją nagie. Szyszki są zimowym pokarmem dla wiewiórek, dzięciołów i krzyżodziobów, a owoce jemioły jedzą ptaki. W przedszkolu 19 grudnia może więc łączyć świąteczny nastrój z prawdziwą lekcją przyrody, prowadzoną na spacerze, w parku albo w ogrodzie przedszkolnym.

Po co obchodzić Dzień wiecznie zielonych roślin z dziećmi

Zimą dzieci rzadko zwracają uwagę na rośliny, bo wydaje im się, że przyroda śpi. Dzień wiecznie zielonych roślin uczy patrzeć uważniej: odróżniać świerk od sosny, zauważyć bluszcz na murze, jemiołę na topoli i zielone krzewinki pod śniegiem. To rozwija spostrzegawczość, słownictwo i myślenie przyrodnicze, czyli sferę poznawczą. Dzieci poznają też zależności w przyrodzie, na przykład to, że szyszka to spiżarnia wiewiórki, a gęsty świerk to zimowy dom ptaków. Zabawy z gałązkami i szyszkami angażują wszystkie zmysły, bo iglaki pachną, kłują i szeleszczą.

W sferze społecznej i emocjonalnej święto daje okazję do rozmowy o szacunku dla roślin: nie łamiemy gałęzi, nie zrywamy jemioły, nie niszczymy młodych drzewek w lesie. Starsze dzieci mogą porozmawiać o tym, skąd biorą się choinki i co się z nimi dzieje po świętach. Ważny jest też temat bezpieczeństwa, bo niektóre zimozielone rośliny, jak cis, jemioła czy bluszcz, mają trujące owoce. Spacer w poszukiwaniu zieleni i zabawy ruchowe na świeżym powietrzu wspierają z kolei rozwój fizyczny i odporność.

Ciekawostki o roślinach wiecznie zielonych dla dzieci

Ciekawostki czytaj dzieciom przy prawdziwych gałązkach i szyszkach, które mogą obejrzeć i powąchać. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy świerk w ogóle gubi igły?”, i poczekaj na pomysły. Dzieci chętnie zgadują, a potem sprawdzają odpowiedź na gałązce. Najmłodszym wystarczą dwie ciekawostki i powąchanie gałązki.

  • Igły to liście. Są wąskie i twarde, a pokrywa je cienka warstwa wosku, dzięki której zimą nie wysychają.
  • Rośliny wiecznie zielone też gubią liście, ale nie wszystkie naraz. Wymieniają je po trochu, przez cały rok, dlatego zawsze są zielone.
  • Jedna igła żyje kilka lat, a potem żółknie i spada, a na jej miejsce rośnie nowa.
  • Modrzew to iglak, który oszukuje. Jesienią jego igły żółkną i opadają, a wiosną wyrastają nowe.
  • Sosna ma igły po dwie, złączone razem jak para, a świerk i jodła mają igły pojedyncze.
  • Szyszki świerku wiszą w dół, a szyszki jodły stoją na gałęziach jak świeczki. Szyszki jodły rozpadają się na drzewie, więc rzadko znajdziemy je na ziemi.
  • Szyszka jest pogodynką. Gdy jest sucho, rozchyla łuski, a gdy jest wilgotno, zamyka je.
  • Bluszcz wspina się po murach i drzewach dzięki maleńkim korzonkom, którymi przyczepia się do podłoża.
  • Jemioła rośnie wysoko na gałęziach innych drzew, a jej białe owoce jedzą ptaki, które roznoszą nasiona.
  • Najstarsze drzewa na świecie to sosny. Niektóre rosnące w górach Ameryki Północnej mają ponad cztery tysiące lat.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi poznajemy zielone rośliny przez zapach, dotyk i proste ruchy. Używaj dużych gałązek bez szyszek z odstającymi łuskami i dużych, całych szyszek, a gałązki obcinaj bez ostrych końcówek. Nie dawaj maluchom jemioły, ostrokrzewu, bluszczu ani cisu, bo ich owoce i liście są trujące. Po zabawach z gałązkami wszyscy myją ręce.

Pachnące gałązki

Przynieś gałązki świerku, sosny i jodły i połóż je na dużej tacy. Dzieci po kolei biorą gałązkę, wąchają ją, delikatnie głaszczą dłonią i mówią, jaka jest: pachnąca, miękka, kłująca. Potem zamykają oczy, a ty podsuwasz im gałązkę albo inny przedmiot, na przykład pluszaka albo klocek, i dzieci zgadują, czy to zielona gałązka. Pomóż im nazywać wrażenia prostymi słowami. Zabawa rozwija zmysł węchu i dotyku oraz słownictwo opisujące cechy przedmiotów.

Liście spadają, choinka zostaje

Na środku sali postaw choinkę albo dużą gałąź świerku w wiadrze, a obok rozłóż chustę animacyjną z papierowymi kolorowymi liśćmi. Dzieci trzymają brzegi chusty i potrząsają nią jak jesienny wiatr, a liście spadają na podłogę. Potem podchodzą do choinki i sprawdzają, czy ona też zgubiła liście, czyli igły. Okazuje się, że jest wciąż zielona. Powtórz zabawę kilka razy, nazywając ją „zielona przez cały rok”. Zabawa ćwiczy współpracę przy chuście i w prosty sposób pokazuje różnicę między drzewami.

Szyszki do koszyka

Rozsyp po sali duże szyszki sosny i świerku, a w środku postaw koszyk. Dzieci są wiewiórkami, które zbierają szyszki na zimę, i przynoszą je do koszyka po jednej. Potem wysypujecie szyszki i dzieci układają je na dwie kupki: duże i małe albo długie i krótkie. Na koniec liczycie szyszki razem do pięciu. Używaj tylko dużych, całych szyszek i sprawdź, czy nie mają odpadających łusek. Zabawa ćwiczy chwyt, chodzenie z przedmiotem w ręku i pierwsze porównywanie wielkości.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki są gotowe porównywać gałązki różnych drzew i robić proste doświadczenia. W tym wieku dzieci uwielbiają zadania badawcze z lupą. Zabawy możesz poprowadzić w sali albo w ogrodzie przedszkolnym. Pamiętaj o rękawiczkach na spacerze.

Kłuje czy nie kłuje?

Przygotuj gałązki świerku, sosny i jodły oraz kilka gałązek bez liści z drzewa liściastego. Dzieci dotykają ich ostrożnie wnętrzem dłoni i oceniają: świerk kłuje, sosna ma długie igły, a jodła jest miękka i płaska. Potem układają gałązki na trzech kartkach z rysunkami: buźka, która mówi „au”, buźka uśmiechnięta i gałązka bez igieł. Pokaż od spodu gałązkę jodły i dwa białe paski na jej igłach. Zabawa ćwiczy dotyk, porównywanie i uczy rozpoznawać trzy popularne iglaki.

Szyszka pogodynka

Przynieś kilka suchych, otwartych szyszek sosny i jedną włóż do miski z wodą. Po kilkunastu minutach dzieci sprawdzają, co się stało: mokra szyszka zamknęła łuski, a suche są otwarte. Potem kładziecie mokrą szyszkę na kaloryferze lub w ciepłym miejscu i następnego dnia sprawdzacie, czy znów się otworzyła. Opowiedz, że szyszka chroni w ten sposób nasiona przed deszczem. Zabawa uczy obserwacji, przewidywania i jest pierwszym doświadczeniem przyrodniczym dla małych badaczy.

Igły parami

Daj dzieciom krótkie gałązki sosny i poproś, żeby przyjrzały się igłom przez lupę. Odkryją, że igły rosną po dwie, złączone u nasady. Dzieci delikatnie odrywają kilka par i układają je na kartce, licząc: jedna para, dwie pary, trzy pary. Potem porównują je z gałązką świerku, gdzie igły rosną pojedynczo. Igły są ostre, więc dzieci pracują przy stoliku, pod twoim okiem, i nie biorą ich do buzi. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość i liczenie parami.

Co zostaje zielone zimą?

Przygotuj obrazki roślin: świerk, sosna, jałowiec, bluszcz, brzoza, klon, dąb, jabłoń, a także obrazek zimowego krajobrazu. Dzieci przyklejają na zimowym obrazku tylko te rośliny, które zimą są zielone, a pozostałe odkładają na bok jako drzewa, które śpią bez liści. Potem wspólnie sprawdzacie wybory i liczycie, ile roślin zostało zielonych. Na koniec wyjdźcie do ogrodu albo wyjrzyjcie przez okno i poszukajcie takich roślin w okolicy. Zabawa ćwiczy klasyfikowanie i łączy wiedzę z obserwacją otoczenia.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już rozpoznać kilka gatunków po wyglądzie i zrozumieć, dlaczego zimozielone rośliny są ważne dla zwierząt. To też dobry wiek na rozmowę o roślinach trujących. Zabawy w tej grupie wymagają skupienia i pracy w parach. Wykorzystaj spacer do parku albo ogrodu.

Jodła czy świerk?

Przygotuj gałązki jodły i świerku, a jeśli możesz, także szyszki świerku i zdjęcie stojących szyszek jodły. Dzieci jako detektywi przyrody szukają różnic według listy: czy igły kłują, czy mają od spodu białe paski, czy szyszki wiszą, czy stoją. Każdą różnicę zaznaczają w tabelce obrazkiem. Na koniec rozdajesz gałązki bez podpisów, a dzieci rozpoznają je samodzielnie. Zabawa uczy porównywania cech, korzystania z prostego klucza i rozpoznawania drzew.

Modrzew oszust

Pokaż dzieciom zdjęcia modrzewia latem, z zielonymi igłami, jesienią, ze złotymi, i zimą, bez igieł. Zapytaj, czy to drzewo jest wiecznie zielone, i pozwól dzieciom dojść do wniosku, że choć ma igły i szyszki, zimą stoi nagie. Potem zabawa w zagadki: opisujesz drzewo, a dzieci zgadują, czy jest zimą zielone, czy nie, i pokazują to ruchem, stojąc z rozłożonymi ramionami albo kucając. Zabawa uczy, że w przyrodzie są wyjątki od reguły, i rozwija logiczne myślenie.

Zimowa stołówka i schronisko

Narysuj na dużym arkuszu świerk, sosnę i jemiołę na gałęzi drzewa. Dzieci dostają obrazki zwierząt: wiewiórka, dzięcioł, krzyżodziób, sikora, sarna i jemiołuszka, i przyklejają je przy roślinie, która daje im zimą jedzenie albo schronienie. Wiewiórka i krzyżodziób jedzą nasiona z szyszek, jemiołuszka owoce jemioły, a sikora chowa się w gęstych gałęziach świerku. Porozmawiajcie, co by się stało ze zwierzętami, gdyby zimą nie było zielonych drzew. Zabawa uczy zależności w przyrodzie i budzi troskę o rośliny.

Uwaga, trujące!

Pokaż zdjęcia roślin, które zimą często widzimy w parkach i dekoracjach: cis z czerwonymi owocami, jemioła z białymi kulkami, ostrokrzew z czerwonymi kulkami i bluszcz z ciemnymi owocami. Wyjaśnij prosto, że te owoce są trujące dla ludzi, więc nigdy ich nie zrywamy i nie wkładamy do buzi, nawet jeśli wyglądają jak jagody. Dzieci ćwiczą zasadę: „Nie znam, nie jem, pytam dorosłego”. Potem możesz zrobić zagadkę ze zdjęciami jadalnych i niejadalnych owoców. Zabawa uczy ostrożności i zasad bezpieczeństwa w przyrodzie.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie klas 1-3 mogą podczas Dnia wiecznie zielonych roślin poprowadzić małe badania terenowe i porozmawiać o tradycjach. Zajęcia łączą przyrodę z historią, matematyką i pisaniem. Przed zajęciami zaplanuj krótki spacer po okolicy szkoły. Przydadzą się lupy, linijki i karty pracy.

Zimowy zielnik

Na spacerze uczniowie zbierają po jednej opadłej gałązce lub liściu z roślin, które zimą są zielone, ale nie łamią żywych gałęzi. W klasie przyklejają je taśmą na kartkach i podpisują: nazwa rośliny, gdzie rosła, jakie ma igły albo liście. Rośliny trujące, jak cis i jemioła, tylko fotografujecie albo rysujecie, bez zbierania. Z kartek powstaje klasowy zimowy zielnik, który można uzupełniać przez całą zimę. Zajęcia uczą obserwacji, opisywania i porządkowania wiedzy.

Podłaźniczka i choinka

Opowiedz uczniom o podłaźniczce, czyli czubku jodły, świerku albo sosny wieszanym dawniej u sufitu wiejskiej izby, i o tym, że choinka upowszechniła się w Polsce w XIX wieku. Uczniowie porównują obie dekoracje: gdzie wisiały, czym je zdobiono, kto je robił. Potem zadają pytania dziadkom albo innym starszym osobom: „Jaka była choinka w twoim dzieciństwie?” i przynoszą odpowiedzi na kolejne zajęcia. Zajęcia rozwijają rozumienie tradycji, upływu czasu i umiejętność rozmowy ze starszymi.

Mierzymy szyszki

Każda para dostaje kilka szyszek różnych drzew i linijkę. Uczniowie mierzą długość szyszek w centymetrach, zapisują wyniki w tabelce i układają szyszki od najkrótszej do najdłuższej. Potem liczą, o ile centymetrów najdłuższa szyszka jest dłuższa od najkrótszej, i rysują prosty wykres słupkowy. Na koniec porównują wyniki z innymi parami. Zajęcia ćwiczą mierzenie, odejmowanie i odczytywanie danych z tabeli.

Co dalej z choinką?

Porozmawiajcie, skąd biorą się choinki: większość pochodzi ze specjalnych plantacji, gdzie sadzi się je właśnie na święta. Uczniowie w grupach zastanawiają się, co można zrobić z choinką po świętach: oddać do zbiórki, gdzie zostanie przerobiona na kompost lub zrębki, posadzić drzewko w doniczce w ogrodzie, a nie wyrzucać jej do lasu. Każda grupa przygotowuje plakat z jedną dobrą radą. Zajęcia uczą myślenia ekologicznego i pracy w zespole.

Prace plastyczne

Prace plastyczne na Dzień wiecznie zielonych roślin dobrze wykorzystać jako świąteczne dekoracje. Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej. Przy pracach z prawdziwymi gałązkami dbaj, żeby nie były to rośliny trujące. Klej na gorąco obsługuje tylko dorosły.

Papierowa podłaźniczka

  • stożek z zielonego papieru albo brystolu
  • zielona bibuła pocięta na paski
  • kolorowy papier na ozdoby, sznurek, klej

Dzieci oklejają stożek paskami bibuły, zaczynając od dołu, tak żeby przypominał czubek świerku. Potem robią ozdoby: papierowe gwiazdki, łańcuchy, jabłuszka z czerwonego papieru i przyklejają je do stożka. Dorosły przewleka sznurek przez czubek i wiesza podłaźniczkę ostrzem w dół pod sufitem, poza zasięgiem dzieci. Przy okazji opowiedz o dawnym zwyczaju. Praca ćwiczy cierpliwość i pokazuje dzieciom tradycję, której nie znają z domu.

Malowanie gałązką

  • gałązki świerku lub sosny
  • zielona, biała i brązowa farba na talerzykach
  • duże kartki, fartuszki

Dzieci zanurzają gałązkę w farbie i stemplują albo przeciągają nią po kartce, tworząc zimowy las. Ślady igieł przypominają prawdziwe drzewa, a białą farbą można potem dodać śnieg. Najmłodsze dzieci mogą robić to rękami w rękawiczkach, trzymając gałązkę za grubszy koniec. Starsze dzieci dorysowują zwierzęta, które chowają się w lesie. Praca ćwiczy ruchy całej ręki i pokazuje, że do malowania można użyć przyrody.

Szyszkowa choinka

  • duża szyszka sosny
  • zielona farba, pędzel
  • plastelina albo kawałek kartonu jako podstawa, brokat lub biała farba

Dzieci malują szyszkę na zielono, a po wyschnięciu dodają kropki białej farby jak śnieg albo ozdoby z plasteliny. Szyszkę wkładają w kulkę plasteliny albo przyklejają do kartonu, tak żeby stała jak drzewko. Gotowe choinki ozdobią świąteczny stół w przedszkolu albo w domu. Dla dwulatków ozdoby z plasteliny muszą być duże, a brokat lepiej pominąć. Praca ćwiczy precyzję i daje dzieciom radość z własnego prezentu.

Zimowy krajobraz z wydzieranki

  • kartka z niebieskiego papieru
  • zielony, brązowy i biały papier do wydzierania
  • klej, biała kredka

Dzieci wydzierają z zielonego papieru trójkąty jako świerki i przyklejają je na kartce, a z brązowego papieru robią gołe drzewa liściaste. Białą kredką dorysowują śnieg na gałęziach. Gotowa praca pokazuje to, czego dzieci uczyły się w zabawach: zimą jedne drzewa są zielone, a inne stoją bez liści. Poproś dzieci, żeby policzyły, ile zielonych drzew przykleiły. Praca ćwiczy palce i utrwala wiedzę.

Zabawy ruchowe i muzyczne

W zabawach ruchowych dzieci zamieniają się w drzewa, wiatr, śnieg i zwierzęta szukające schronienia. Przygotuj miejsce na dywanie, chustę animacyjną i spokojną muzykę. Zabawy możesz przeprowadzić także na podwórku, na śniegu. Po każdej zabawie zrób chwilę spokojnego oddechu.

Świerki i śnieg

Dzieci są świerkami: stoją prosto, a ręce opuszczają ukośnie w dół, jak gałęzie. Ty sypiesz na nie śnieg, czyli lekko kładziesz na ramionach białe woreczki gimnastyczne albo kawałki waty. Świerki pochylają gałęzie, żeby śnieg się zsunął i ich nie złamał, bo tak właśnie robią prawdziwe świerki. Potem zamieniamy się w wiatr i delikatnie dmuchamy na świerki. Zabawa ćwiczy równowagę, panowanie nad ciałem i pokazuje, dlaczego świerki mają gałęzie skierowane w dół.

Ptaki szukają schronienia

Kilkoro dzieci stoi w rozsypce jako świerki, rozkładając ramiona. Pozostałe dzieci są ptakami, które fruwają po sali przy muzyce. Gdy muzyka cichnie i powiesz „Mróz!”, ptaki szybko chowają się pod ramionami świerków, a w jednym świerku mogą schować się najwyżej dwa ptaki. Potem zmieniacie role. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, orientację w przestrzeni i pokazuje, że zimozielone drzewa dają ptakom schronienie.

Rośnie choinka

Dzieci kucają jak małe nasionka w ziemi. Przy cichej muzyce powoli rosną: najpierw wystawiają ręce jak pierwsze igiełki, potem wstają coraz wyżej, a na koniec stoją prosto z rękami złączonymi nad głową jak czubek choinki. Gdy muzyka się zmienia, choinki kołyszą się na wietrze, a na hasło „Święta!” dzieci zamieniają się w świecące ozdoby i wirują w miejscu. Zabawa ćwiczy kontrolę ruchu, poczucie rytmu i wyobraźnię.

Scenariusz zajęć: Dzień wiecznie zielonych roślin w przedszkolu

TematZielono przez cały rok
Grupa wiekowa4-5 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wie, że niektóre rośliny są zielone także zimą; rozpoznaje gałązkę świerku, sosny i jodły; wie, że szyszka chroni nasiona i jest pokarmem zwierząt; zna zasadę, że nie zjadamy nieznanych owoców
Pomocegałązki świerku, sosny i jodły, szyszki, miska z wodą, chusta animacyjna z papierowymi liśćmi, zdjęcia roślin trujących, obrazki zwierząt, farby i kartki
Przebieg1. Powitanie (5 minut): dzieci wąchają gałązki z zamkniętymi oczami i zgadują, czym pachnie.
2. Liście spadają, choinka zostaje (6 minut): zabawa z chustą i rozmowa o tym, dlaczego świerk jest zielony zimą.
3. Kłuje czy nie kłuje? (7 minut): porównywanie gałązek świerku, sosny i jodły.
4. Szyszka pogodynka (5 minut): wkładacie szyszkę do wody i zostawiacie ją do sprawdzenia na koniec zajęć.
5. Ptaki szukają schronienia (6 minut): zabawa ruchowa.
6. Uwaga, trujące! (5 minut): zdjęcia cisu, jemioły i ostrokrzewu i zasada „Nie znam, nie jem”.
7. Malowanie gałązką (8 minut): zimowy las malowany gałązkami.
8. Sprawdzamy szyszkę (3 minuty): oglądacie, czy szyszka w wodzie się zamknęła.
ZakończenieDzieci w kole kończą zdanie: „Zimą zielony jest…”. Na pożegnanie każde dziecko dostaje do domu małą gałązkę świerku.
EwaluacjaKciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, która gałązka nie kłuje, i co zrobisz, gdy zobaczysz czerwone kulki na krzaku. Obserwuj, które dzieci samodzielnie rozpoznały gałązkę sosny po parach igieł.

Jeśli to możliwe, wyjdź z dziećmi na krótki spacer po okolicy i poszukajcie razem roślin zielonych zimą: iglaków w parku, bluszczu na murze, jemioły na wysokich drzewach, zielonych krzewów przy blokach. Dzieci mogą liczyć znalezione rośliny i zaznaczać je na prostej mapce. Przypomnij przed wyjściem zasadę, że nie zrywamy owoców i nie łamiemy gałęzi. Taki spacer najlepiej utrwala to, czego dzieci nauczyły się w sali.

Książki, wiersze i piosenki

Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 przeczytaj baśń Hansa Christiana Andersena o małej jodełce, która w polskich wydaniach ukazuje się zwykle jako „Choinka” albo „Jodła”. To smutna, ale piękna opowieść, która dobrze otwiera rozmowę o tym, że drzewo jest żywe i warto je szanować. Młodszym dzieciom wystarczy krótka opowieść własnymi słowami o choince, która cieszy się, że zimą jest zielona. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Klon zrzucił liście, dąb zasnął w śniegu, a świerk się śmieje: zielono w szeregu! Sosna i jodła, bluszcz na murze, zielono zimą, zielono w podwórzu.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czerwone kulki na krzaczku świecą, ale do buzi nigdy nie lecą. Nie znam, nie zjem, pytam dorosłego, wtedy nie stanie się nic złego.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „19 grudnia obchodzimy Dzień wiecznie zielonych roślin. Będziemy poznawać iglaki i inne rośliny zielone zimą, uczyć się rozpoznawać rośliny trujące i robić świąteczne dekoracje. Prosimy o przyniesienie kilku szyszek oraz ubranie dziecka ciepło, bo wyjdziemy na krótki spacer.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer w poszukiwaniu zielonych roślin i narysowanie trzech znalezionych, a w klasach 1-3 krótki wywiad z dziadkami o choince z ich dzieciństwa.

Rodzice, którzy mają ogród albo działkę, mogą podarować przedszkolu kilka gałązek iglaków po zimowym przycinaniu, ale poproś, żeby nie przynosili cisu, jemioły ani ostrokrzewu. Chętni mogą też pomóc w zorganizowaniu zbiórki choinek po świętach albo w posadzeniu wiosną małego iglaka w ogrodzie przedszkolnym. Przypomnij rodzicom, że owoce wielu zimozielonych roślin dekoracyjnych są trujące, i poproś, żeby w domu trzymali je poza zasięgiem dzieci. Udział w zadaniach jest dobrowolny.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień wiecznie zielonych roślin?

Dzień wiecznie zielonych roślin przypada 19 grudnia. Tę datę podają polskie kalendarze świąt nietypowych, a w Stanach Zjednoczonych obchodzi się tego dnia Look for an Evergreen Day.

Skąd się wziął Dzień wiecznie zielonych roślin?

Pochodzenie święta jest niejasne i nie udało nam się ustalić, kto je ustanowił. Jego celem jest zwrócenie uwagi na rośliny zielone przez cały rok i na potrzebę ich ochrony, nie tylko w okresie świątecznym.

Jak obchodzić Dzień wiecznie zielonych roślin w przedszkolu?

Przynieś gałązki świerku, sosny i jodły, porównajcie je, zróbcie doświadczenie z szyszką i wyjdźcie na spacer w poszukiwaniu zieleni. Zajęcia dobrze połączyć z robieniem świątecznych dekoracji. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść do przedszkola na Dzień wiecznie zielonych roślin?

Wystarczy kilka szyszek i ciepłe ubranie na spacer. Dzieci mogą przyjść w czymś zielonym. Prosimy nie przynosić gałązek cisu, jemioły ani ostrokrzewu, bo ich owoce są trujące.

Czy wszystkie iglaki są zielone zimą?

Nie. Modrzew ma igły i szyszki, ale jesienią jego igły żółkną i opadają, a wiosną wyrastają nowe. Pozostałe popularne iglaki, jak świerk, sosna i jodła, wymieniają igły stopniowo i są zielone przez cały rok.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *