Światowy Dzień Numbata (pierwsza sobota listopada): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Światowy Dzień Numbata obchodzimy co roku w pierwszą sobotę listopada, w 2026 roku wypada on 7 listopada. Numbat to mały, pręgowany torbacz z Australii, który żywi się termitami i jest zagrożony wyginięciem. Większość dzieci, a często i dorosłych, nigdy o nim nie słyszała, i właśnie dlatego dzień numbata w przedszkolu może być małą wyprawą w nieznane. Zwierzę jest ładne, zabawne w opisie i pełne zaskakujących cech, więc łatwo zbudować wokół niego ciekawe zajęcia. Ponieważ święto przypada w sobotę, w przedszkolu czy szkole obchodzi się je zwykle w piątek przed nim albo w poniedziałek po nim.

We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki o numbatach do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, własne rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić bez szukania dodatkowych materiałów. Numbat jest dobrym pretekstem do rozmowy o Australii, o owadach i o tym, jak ludzie pomagają zwierzętom, którym grozi wyginięcie.

W skrócie

  • Data: pierwsza sobota listopada; najbliższe terminy to 7 listopada 2026, 6 listopada 2027 i 4 listopada 2028.
  • Zasięg: święto zapoczątkowane w Australii, poza nią mało znane, w Polsce obecne w kalendarzach świąt nietypowych.
  • Od kiedy: od 2015 roku, pierwsze obchody zorganizowała australijska organizacja Project Numbat.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: mapa świata lub globus, papier w kolorze rudym i brązowym, biała farba, rolki, gazety, szarfy, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne.

Historia Światowego Dnia Numbata

Pierwszy Światowy Dzień Numbata odbył się w sobotę 7 listopada 2015 roku w zoo w Perth, w zachodniej Australii. Zorganizowała go Project Numbat, organizacja non profit prowadzona przez wolontariuszy, której celem jest ratowanie numbatów przed wyginięciem. Organizacja zbiera pieniądze na ochronę tych zwierząt i opowiada o nich ludziom, bo trudno chronić zwierzę, którego prawie nikt nie zna. Od tamtej pory święto obchodzi się w pierwszą sobotę listopada, dlatego jego data zmienia się co roku. W Australii odbywają się wtedy spotkania, wystawy i zbiórki, a w innych krajach o numbacie przypominają głównie kalendarze i strony o zwierzętach.

Numbat jest oficjalnym zwierzęcym symbolem Australii Zachodniej, tak jak u nas orzeł jest symbolem Polski. Dawniej numbaty żyły na dużym obszarze południowej Australii, ale dziś przetrwały tylko w kilku małych miejscach, głównie w Australii Zachodniej. Główną przyczyną ich zniknięcia były lisy i zdziczałe koty, które ludzie przywieźli do Australii z innych kontynentów. Numbat jest mały, chodzi w dzień i nie umie się przed nimi skutecznie bronić. Od lat osiemdziesiątych XX wieku naukowcy i przyrodnicy prowadzą programy ochrony, a numbaty wypuszcza się także w ogrodzonych rezerwatach w innych częściach kraju.

W Polsce Światowy Dzień Numbata trafił do kalendarzy świąt nietypowych i jest okazją raczej do zajęć przyrodniczych niż do wielkich obchodów. Numbata nie zobaczymy w polskim zoo, więc dzieci poznają go z obrazków, filmów przyrodniczych i opowieści. To dobra lekcja, że na świecie żyją zwierzęta, o których niewiele wiemy, a które też potrzebują ochrony. Święto można połączyć z rozmową o polskich zwierzętach chronionych, na przykład o jeżu, i pokazać, że ochrona przyrody zaczyna się w najbliższej okolicy.

Po co obchodzić Dzień Numbata z dziećmi

Numbat jest dla dzieci zupełnie nowy, więc budzi ciekawość, a ciekawość to najlepszy początek nauki. Poznając go, dzieci ćwiczą obserwację i porównywanie: czym numbat różni się od wiewiórki, kota albo mrówkojada, gdzie żyje, co je i dlaczego ma pręgi. To praca w obszarze poznawczym, która rozwija słownictwo przyrodnicze i rozumienie prostych zależności, na przykład że zwierzę je to, co jest dostępne w jego otoczeniu. Mapa i globus pozwalają pokazać, że Australia jest bardzo daleko, a pory roku są tam inne niż u nas. Starsze dzieci mogą już zrozumieć, co znaczy, że zwierzę jest zagrożone wyginięciem.

Drugi cel to wrażliwość na przyrodę. Historia numbata pokazuje, że ludzie mogą zwierzętom zaszkodzić, ale mogą też im pomóc, i to jest myśl, która daje dzieciom nadzieję, a nie strach. Wolontariusze z Project Numbat to dobry przykład, że pomagać może każdy, także ktoś, kto nie jest naukowcem. Zabawy ruchowe w roli numbata, kopanie, chowanie się i szukanie termitów rozwijają sprawność i koordynację. Wspólne zadania, na przykład budowanie bezpiecznego schronienia, uczą współpracy w grupie.

Ciekawostki o numbatach dla dzieci

Pokaż dzieciom zdjęcie numbata, zanim cokolwiek powiesz, i zapytaj, do jakiego zwierzęcia jest podobny. Potem czytaj ciekawostki po kilka naraz i przed każdą zadawaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, co je numbat?”.

  • Numbat mieszka tylko w Australii. W naturze nie spotkamy go nigdzie indziej na świecie.
  • Numbat je termity. To małe owady podobne do mrówek, które żyją w ziemi i w drewnie. Numbat potrafi zjeść ich nawet dwadzieścia tysięcy w ciągu jednego dnia.
  • Ma bardzo długi, lepki język. Wsuwa go do korytarzy termitów i wyciąga razem z przyklejonymi owadami.
  • Termity znajduje nosem. Numbat ma bardzo dobry węch i wyczuwa owady ukryte płytko pod ziemią, a potem odkopuje je pazurami.
  • Jest wielkości dużej wiewiórki. Razem z puszystym ogonem mierzy około 35-45 centymetrów i waży mniej niż kilogram.
  • Ma białe pręgi na grzbiecie. Jest ich kilka, od czterech do jedenastu, i każdy numbat ma trochę inny układ pasków.
  • Jest torbaczem, ale nie ma torby. Kangurzyca nosi dziecko w torbie, a mama numbat nie ma torby. Maluchy, zwykle cztery, trzymają się mocno jej brzucha, a później jeżdżą na jej grzbiecie.
  • Numbat jest aktywny w dzień. Większość małych torbaczy wychodzi nocą, a numbat szuka jedzenia za dnia, a w nocy śpi w dziupli, pustym pniu albo norce.
  • Numbatów jest bardzo mało. Szacuje się, że na wolności żyje ich mniej niż tysiąc, dlatego ludzie starają się je chronić.
  • Numbat jest symbolem Australii Zachodniej. To tak, jakby jakieś zwierzę było znakiem jednego z polskich województw.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodszym wystarczy, że numbat stanie się dla nich przyjacielem z obrazka. Pomoce muszą być duże, bez drobnych elementów, które mieszczą się w buzi.

Numbat ma paski

Przygotuj duży kontur numbata z rudego papieru i kilka szerokich pasków z białego papieru z naklejoną taśmą dwustronną albo klejem w sztyfcie. Pokaż dzieciom zdjęcie numbata i pokaż palcem paski na jego grzbiecie. Dzieci po kolei przyklejają białe paski w poprzek grzbietu, a ty liczysz je na głos. Potem każde dziecko delikatnie przesuwa palcem po paskach i mówi „pasek, pasek, pasek”. Zabawa ćwiczy chwyt, liczenie w zakresie kilku elementów i zapamiętanie wyglądu nowego zwierzęcia.

Gdzie śpi numbat?

Ustaw w sali duży karton położony na boku albo tunel z koca rozpiętego między krzesłami i powiedz, że to pusty pień drzewa, w którym numbat śpi w nocy. Dzieci są numbatami i chodzą na czworakach po sali, gdy jest dzień. Gdy mówisz „Noc!” i przygaszasz światło, numbaty wchodzą po kolei do pnia albo kładą się obok i udają, że śpią. Gdy zapalasz światło i mówisz „Dzień!”, wychodzą szukać jedzenia. Zabawa uczy reagowania na sygnał, nazywania pór dnia i odwraca znany dzieciom schemat, bo wiele zwierząt śpi w dzień, a numbat odwrotnie.

Lepki języczek

Rozsyp na dywanie kilkanaście dużych papierowych kółek, które są termitami, i przygotuj dla każdego dziecka grubą rolkę z owiniętą wokół końca taśmą klejącą stroną lepką na zewnątrz. Dzieci dotykają rolką kółek i obserwują, jak „termit” przykleja się do języczka numbata. Pokaż, że numbat ma język długi i lepki, a dzieci mogą przy tym delikatnie wysuwać własny język. Zabawa ćwiczy koordynację oko-ręka i jest okazją do zabawy buzią, która wspiera rozwój mowy. Pilnuj, żeby dzieci nie wkładały taśmy ani kółek do ust.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki chętnie szukają, porównują i bawią się w role. W tym wieku pokazujemy, że numbat ma swoje miejsce na mapie i swój sposób życia.

Daleka podróż do Australii

Rozłóż na dywanie dużą mapę świata albo pokaż globus i zaznacz Polskę oraz Australię. Powiedz, że numbat mieszka bardzo daleko, a podróż samolotem trwa cały dzień i całą noc. Dzieci ustawiają się w pociąg, a potem w samolot z rozłożonymi rękami, i „lecą” przez salę do kącika, który jest Australią, gdzie czeka obrazek numbata. Po drodze możesz wymyślać przystanki: nad morzem dzieci machają rękami jak płetwami, nad górami wspinają się na palcach. Zabawa daje pierwsze wyobrażenie o odległości i o tym, że świat jest duży, a przy tym jest dynamiczna i radosna.

Kto je termity, a kto marchewkę?

Przygotuj obrazki kilku zwierząt i ich jedzenia: numbat i termity, królik i marchewka, wiewiórka i orzech, krowa i trawa, ptak i ziarno. Rozłóż obrazki zwierząt w jednym rzędzie, a jedzenia w drugim. Dzieci dobierają w pary, kto co je, a przy numbacie zatrzymajcie się dłużej, bo to jedyne zwierzę, które je prawie wyłącznie owady. Zapytaj, czy dzieci znają inne zwierzęta, które jedzą owady, na przykład jeża albo jaskółkę. Zabawa uczy klasyfikowania i poszerza wiedzę o odżywianiu zwierząt.

Mama numbat nosi maluchy

Wyjaśnij, że mama numbat nie ma torby jak kangurzyca i nosi maluchy najpierw przy brzuchu, a potem na grzbiecie. Dzieci dobierają się w pary: jedno jest mamą i chodzi na czworakach, a na jej plecach leży woreczek gimnastyczny, czyli maluch. Mama ostrożnie przechodzi przez salę tak, żeby maluch nie spadł, a potem dzieci zamieniają się rolami. Starszym możesz dać dwa woreczki. Zabawa ćwiczy równowagę i ostrożność, a przy okazji uczy, czym numbat różni się od innych torbaczy.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na zagadki, porównania i rozmowę o ochronie zwierząt. Z nimi numbat może stać się małym tematem badawczym.

Detektyw termitów

Schowaj w sali kilka pudełek albo kubków z dziurkami, a w jednym z nich zostaw coś pachnącego, na przykład plasterek pomarańczy albo laskę cynamonu, przy czym sprawdź wcześniej, czy żadne dziecko nie ma alergii na te zapachy. Wyjaśnij, że numbat znajduje termity nosem, bo nie widzi ich pod ziemią. Dzieci po kolei wąchają pudełka z zamkniętymi oczami i wskazują, w którym są „termity”. Potem dodaj drugi zapach i poproś, żeby odróżniły dwa pudełka. Zabawa ćwiczy zmysł węchu, koncentrację i pokazuje, jak zwierzęta korzystają z innych zmysłów niż wzrok.

Numbat, mrówkojad czy wiewiórka?

Przygotuj zdjęcia numbata, mrówkojada i wiewiórki oraz kartki z cechami: ma puszysty ogon, je owady, ma pręgi, żyje w Australii, żyje w Polsce, ma długi język, chodzi w dzień. Dzieci w małych grupach przypisują cechy zwierzętom, a niektóre cechy pasują do kilku naraz. Porozmawiajcie, dlaczego numbat bywa nazywany mrówkojadem pręgowanym, choć mrówek prawie nie je i nie jest krewnym prawdziwych mrówkojadów. Na koniec ułóżcie razem jedno zdanie opisujące numbata. Zabawa uczy porównywania i pokazuje, że podobny wygląd nie zawsze oznacza pokrewieństwo.

Bezpieczny dom dla numbata

Opowiedz, że numbaty są w niebezpieczeństwie, bo polują na nie lisy i koty, a w niektórych miejscach ludzie budują dla nich ogrodzone rezerwaty. Dzieci w grupach budują z klocków, kartonów i chusty bezpieczny dom dla numbatów, w którym jest pień do spania, miejsce z termitami i płot. Każda grupa opowiada, co zbudowała i dlaczego. Zapytaj, kto w prawdziwym życiu pomaga numbatom, i powiedz o wolontariuszach. Zabawa rozwija myślenie przestrzenne, współpracę i pierwsze rozumienie ochrony przyrody.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać krótkie teksty, liczyć i pracować w grupach. Dzień Numbata może być dla nich lekcją przyrody połączoną z matematyką i pisaniem.

Ile termitów zjada numbat?

Powiedz uczniom, że numbat może zjeść nawet dwadzieścia tysięcy termitów dziennie, i zapytaj, czy to dużo. Żeby to zobaczyć, każdy uczeń rysuje na kartce sto kropek w dziesięciu rzędach po dziesięć, a potem zbieracie kartki i liczycie, ile kropek ma cała klasa. Okaże się, że nawet cała klasa nie narysuje tylu termitów, ile numbat zjada w jeden dzień. Starsi uczniowie mogą policzyć, ile kartek po sto kropek byłoby potrzeba. Zajęcia ćwiczą liczenie dziesiątkami i setkami oraz dają wyobrażenie o dużych liczbach.

Paszport numbata

Każdy uczeń przygotowuje z kartki złożonej na pół mały paszport numbata. Wpisuje w nim: imię zwierzęcia, kraj, w którym mieszka, czym się żywi, kiedy jest aktywny, wielkość i jedną najciekawszą rzecz, której się dowiedział, a do tego rysuje portret. Informacje uczniowie biorą z ciekawostek przeczytanych przez ciebie albo z krótkiego tekstu wypisanego na tablicy. Na koniec chętni czytają swoje paszporty na głos. Zajęcia ćwiczą wyszukiwanie informacji w tekście i porządkowanie wiedzy w krótkiej formie.

Dlaczego numbatów jest mało?

Przygotuj kartki z krótkimi zdaniami: ludzie przywieźli do Australii lisy, zdziczałe koty polują na małe zwierzęta, numbat chodzi w dzień, numbat nie umie szybko uciekać, ludzie budują ogrodzone rezerwaty, wolontariusze zbierają pieniądze. Uczniowie w grupach dzielą kartki na dwie kolumny: co szkodzi numbatom i co im pomaga. Porozmawiajcie, czy ludzie mogą naprawić błędy, które kiedyś popełnili wobec przyrody. Na koniec każda grupa zapisuje jedno zdanie, które zaczyna się od słów „Numbatom pomaga”. Zajęcia uczą myślenia przyczynowo-skutkowego i rozmowy o ochronie przyrody bez straszenia.

Australijska mapa zwierząt

Narysuj na dużym arkuszu kontur Australii albo wydrukuj prostą mapę. Uczniowie w parach losują jedno australijskie zwierzę, na przykład numbata, kangura, koalę, wombata, dziobaka albo emu, i przygotowują małą kartę z rysunkiem i dwoma zdaniami o nim. Karty przyklejacie na mapie, a numbata umieszczacie po zachodniej stronie kontynentu. Porozmawiajcie, które z tych zwierząt są torbaczami, a które nie. Zajęcia rozwijają orientację na mapie, współpracę w parach i wiedzę o świecie.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Numbat jest rudy z białymi pręgami i dużym ogonem, więc łatwo go rozpoznać nawet na prostej pracy.

Numbat z rolki

  • rolka po papierze toaletowym
  • rudobrązowa farba i biała farba, pędzel
  • brązowy papier na ogon i głowę, klej, kredki

Dzieci malują rolkę na rudo i zostawiają do wyschnięcia, a potem cienkim pędzlem albo palcem malują na jednej połowie kilka białych pasków. Z brązowego papieru wycinają spiczastą głowę z małymi uszkami i przyklejają ją z przodu, a z tyłu doklejają długi, puszysty ogon z pociętego na frędzle paska. Na koniec dorysowują oko i ciemny pasek, który u numbata biegnie przez oko. Z gotowych numbatów zróbcie rodzinkę na parapecie.

Termitiera z masy solnej

  • masa solna (mąka, sól, woda)
  • tektura jako podstawka
  • farby w kolorach ziemi, wykałaczka do robienia otworów (u starszych dzieci)

Wyjaśnij, że w Australii termity budują z ziemi wysokie kopce, w których mieszkają. Dzieci lepią z masy solnej mały kopiec na tekturowej podstawce i robią w nim otwory palcem albo wykałaczką. Po wyschnięciu malują go na kolor ziemi i stawiają obok numbata z rolki. Pilnuj, żeby młodsze dzieci nie jadły masy solnej, bo jest bardzo słona.

Pręgowany numbat z gazet

  • kartka z konturem numbata
  • pasy wydarte z gazet i z rudego papieru
  • klej, biała kredka

Dzieci wypełniają kontur numbata wydartymi kawałkami rudego papieru, a na grzbiet przyklejają w poprzek kilka pasków gazety, które udają jasne pręgi. Następnie liczą swoje pręgi i porównują z kolegami, bo każdy numbat ma inny układ pasków, tak jak prawdziwe zwierzęta. Starsze dzieci podpisują pracę imieniem, które nadały numbatowi. Ta praca dobrze ćwiczy wydzieranie, czyli sprawność dłoni.

Australia na talerzyku

  • papierowy talerzyk
  • farby: niebieska, żółta, ruda, zielona
  • kolorowy papier, klej, nożyczki

Dzieci malują talerzyk na niebiesko jak ocean, a na środku przyklejają wycięty z żółtego papieru kontur Australii, który dorosły może narysować wcześniej. Na lewej, zachodniej części kontynentu przyklejają małego, wyciętego numbata, a resztę kontynentu ozdabiają drzewkami i słońcem. Starsi mogą dodać kangura i koalę w innych częściach mapy. Praca utrwala, gdzie mieszka numbat, i przydaje się do dekoracji sali.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Numbat kopie, węszy, chowa się i szybko przemyka między krzakami, więc daje dużo pomysłów na ruch. Przesuń stoliki pod ściany, żeby dzieci miały miejsce.

Numbaty i lis

Jedno dziecko jest lisem i stoi w kącie sali, a pozostałe to numbaty, które spacerują i „wyjadają termity”, czyli kucają i stukają palcami w podłogę. Rozłóż na podłodze kilka szarf, które są pustymi pniami. Gdy mówisz „Lis idzie!”, numbaty muszą szybko schować się w pniu, czyli stanąć w szarfie, a lis próbuje dotknąć tych, którzy nie zdążyli. Złapany numbat zostaje pomocnikiem lisa. Zabawa ćwiczy szybką reakcję, orientację w przestrzeni i przypomina, dlaczego numbat potrzebuje kryjówek.

Kopiemy i wąchamy

Dzieci stoją w rozsypce, a ty prowadzisz krótką gimnastykę numbata przy spokojnej muzyce. Numbat budzi się w pniu i przeciąga, potem wychodzi na słońce, węszy nosem na boki, kopie łapkami przednimi w szybkim rytmie, wysuwa język i „zbiera” termity, a na koniec biegnie truchtem do kolejnego kopca. Każde ćwiczenie powtarzajcie kilka razy, zmieniając tempo muzyki. Zabawa rozgrzewa całe ciało i utrwala wiedzę o tym, jak numbat zdobywa jedzenie.

Paski w rytmie

Ułóż na podłodze w rzędzie kilka białych pasków papieru albo szarf, w odstępach jednego kroku, jak pręgi na grzbiecie numbata. Grasz na bębenku lub klaszczesz, a dzieci przechodzą przez paski w rytmie: przy wolnym tempie każdy pasek to jeden krok, przy szybkim przeskakują obunóż. Potem wprowadź rytm do zapamiętania, na przykład dwa wolne i trzy szybkie, i dzieci powtarzają go klaśnięciami i krokami. Zabawa ćwiczy poczucie rytmu, koordynację i pamięć słuchową.

Scenariusz zajęć: Dzień Numbata w przedszkolu

TematNumbat, pręgowany przyjaciel z Australii
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko wie, gdzie żyje numbat i czym się żywi; wskazuje Australię na mapie lub globusie; wymienia jedną cechę, którą numbat różni się od innych torbaczy; rozumie, że niektóre zwierzęta potrzebują ochrony ludzi
Pomocezdjęcie numbata, mapa świata lub globus, obrazki zwierząt i ich jedzenia, szarfy, pudełka z zapachami, rolki, farby, kartki z cechami zwierząt
Przebieg1. Zagadka (5 minut): dzieci oglądają zdjęcie numbata i zgadują, do jakiego zwierzęcia jest podobny i gdzie mieszka.
2. Podróż do Australii (5 minut): szukanie Australii na mapie i zabawa w lot samolotem.
3. Ciekawostki (7 minut): termity, język, brak torby i dzienny tryb życia, przed każdą pytanie do dzieci.
4. Detektyw termitów (6 minut): rozpoznawanie zapachów z zamkniętymi oczami.
5. Numbaty i lis (7 minut): zabawa ruchowa z szarfami.
6. Bezpieczny dom dla numbata (10 minut): budowanie rezerwatu z klocków i rozmowa o ochronie zwierząt.
7. Podsumowanie (5 minut): każda grupa pokazuje swój dom dla numbatów.
ZakończenieDzieci w kole kończą zdanie „Numbat jest wyjątkowy, bo…”, a grupa żegna numbata gestem wysuwania języka i machania ogonem.
EwaluacjaDzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, co je numbat, i czy potrafisz pokazać Australię na mapie. Obserwuj, które dzieci samodzielnie porównują numbata z innymi zwierzętami.

Krótkie filmy przyrodnicze o numbatach znajdziesz na stronach australijskich organizacji przyrodniczych i ogrodów zoologicznych. Wybierz nagranie, które pokazuje zwierzę w naturze i trwa najwyżej kilka minut, i obejrzyj je wcześniej sama, żeby upewnić się, że nie ma w nim scen polowania na numbaty. Najmłodszym wystarczą zdjęcia. Film najlepiej pokazać po ciekawostkach, żeby dzieci mogły sprawdzić, czy to, co usłyszały, zgadza się z tym, co widzą.

Książki, wiersze i piosenki

O numbacie nie ma polskich książek dla dzieci, które moglibyśmy z pewnością polecić, dlatego zamiast lektury sięgnij po atlasy zwierząt i encyklopedie przyrodnicze dla dzieci z biblioteki przedszkolnej lub szkolnej. Numbat bywa w nich opisany przy zwierzętach Australii, obok kangura i koali, a wiele atlasów ma też mapę, na której dzieci mogą go odszukać. Uczniom klas 1-3 możesz zadać zadanie: znaleźć numbata w atlasie z biblioteki i przeczytać, co o nim napisano. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie, a nawet nauczyć ich dzieci na pamięć.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Numbat w paski, numbat rudy, nigdy nie zna, co to nudy. Węszy nosem, kopie łapką, termit dla niego jest smaczną zakąską.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Daleko, daleko, za wielką wodą, mały numbat biega z ogonem jak miotłą. W dzień szuka termitów, w nocy śpi w pniu, dobranoc, numbacie, śpij spokojnie tu.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W najbliższy piątek będziemy obchodzić Światowy Dzień Numbata. Poznamy małego torbacza z Australii, porozmawiamy o zwierzętach zagrożonych wyginięciem i o tym, jak ludzie im pomagają. Prosimy, aby dzieci przyszły w ubraniach w paski albo w kolorze rudym”. Jako zadanie domowe zaproponuj, żeby rodzice razem z dzieckiem poszukali informacji o numbacie w książce lub w internecie i wspólnie narysowali go na kartce. W klasach 1-3 uczniowie mogą przynieść jedną ciekawostkę o dowolnym australijskim zwierzęciu, zapisaną z pomocą rodzica.

Poproś też rodziców, żeby porozmawiali z dziećmi o zwierzętach chronionych, które żyją w Polsce, na przykład o jeżach, nietoperzach czy bocianach, i o tym, jak można im pomóc w najbliższej okolicy. Rodzina może przygotować domek dla owadów albo zostawić w ogrodzie stertę liści dla jeży. Takie zadania łączą odległego numbata z przyrodą, którą dzieci widzą na co dzień. Udział w zadaniach domowych ma być dobrowolny, a każda forma zaangażowania jest dobra.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Światowy Dzień Numbata?

Światowy Dzień Numbata przypada w pierwszą sobotę listopada, więc jego data zmienia się co roku. W 2026 roku to 7 listopada, w 2027 roku 6 listopada, a w 2028 roku 4 listopada.

Skąd się wziął Dzień Numbata?

Pierwsze obchody zorganizowała w 2015 roku w zoo w Perth australijska organizacja Project Numbat, która chroni numbaty przed wyginięciem. Święto ma przypominać o tym zagrożonym zwierzęciu i zbierać pieniądze na jego ochronę.

Jak obchodzić Dzień Numbata w przedszkolu?

Pokaż dzieciom zdjęcia numbata, odszukajcie Australię na mapie i przeczytajcie ciekawostki. Do tego dodaj zabawy ruchowe w roli numbata, prace plastyczne i rozmowę o ochronie zwierząt. Ponieważ święto wypada w sobotę, najlepiej świętować w piątek przed nim.

W co ubrać dziecko na Dzień Numbata?

Wystarczą ubrania w paski albo w kolorze rudym lub brązowym, bo tak wygląda numbat. Kostium nie jest potrzebny, a białe paski można dokleić do koszulki z papieru.

Czy numbat to mrówkojad?

Nie, choć bywa nazywany mrówkojadem pręgowanym. Numbat jest australijskim torbaczem i żywi się prawie wyłącznie termitami, a prawdziwe mrówkojady żyją w Ameryce i nie są z nim blisko spokrewnione.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *