Dzień Toalet (19 listopada): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Światowy Dzień Toalet obchodzimy 19 listopada. Temat może na pierwszy rzut oka bawić, ale dla małego dziecka korzystanie z toalety to jedna z najważniejszych umiejętności i często źródło wstydu albo stresu. Dzień toalet w przedszkolu to dobra okazja, żeby spokojnie i bez chichotów porozmawiać o higienie, intymności i o tym, że wpadki się zdarzają. Starsze dzieci dowiedzą się też, że nie wszyscy ludzie na świecie mają bezpieczną toaletę, i właśnie o to chodzi w tym święcie.

We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy prowadzimy w sali, na lalkach i obrazkach, a do łazienki wchodzimy tylko na krótki, spokojny spacer albo w zwykłej codziennej sytuacji. O myciu rąk piszemy tu tylko krótko, bo temat ma osobne święto.

W skrócie

  • Data: 19 listopada, co roku.
  • Zasięg: międzynarodowy dzień obchodzony przez Organizację Narodów Zjednoczonych.
  • Od kiedy: od 2001 roku z inicjatywy Światowej Organizacji Toaletowej, od 2013 roku jako oficjalny dzień ONZ.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: lalka lub miś, obrazki z czynnościami w łazience, rolki po papierze, słoiki z wodą, papier toaletowy, kartki, kredki, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne.

Historia Dnia Toalet

Światowy Dzień Toalet zaczął się 19 listopada 2001 roku. Tego dnia Jack Sim, społecznik i przedsiębiorca z Singapuru, założył Światową Organizację Toaletową, czyli organizację pozarządową, która walczy o czyste i bezpieczne toalety dla wszystkich ludzi. Przez kilka pierwszych lat święto było nieoficjalne i obchodziły je głównie organizacje zajmujące się zdrowiem i dostępem do wody. W 2013 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję zgłoszoną przez Singapur pod hasłem „Sanitation for All”, czyli warunki sanitarne dla wszystkich, i od tej pory 19 listopada jest oficjalnym międzynarodowym dniem ONZ.

Dlaczego toaleta zasłużyła na święto? Według danych ONZ z 2025 roku około czterech na dziesięciu ludzi na świecie nie ma dostępu do bezpiecznej toalety. Brak toalety oznacza, że ścieki trafiają do rzek i na pola, a to powoduje groźne choroby, szczególnie u małych dzieci. Co roku ONZ wybiera hasło przewodnie dnia, a w 2026 roku brzmi ono „Bezpieczne toalety, równe szanse”. Święto przypomina, że toaleta to nie wstydliwy temat, tylko sprawa zdrowia, godności i bezpieczeństwa.

W Polsce Dzień Toalet obchodzą szkoły i przedszkola, najczęściej jako okazję do rozmowy o higienie i o tym, jak korzystać z łazienki. Dla nauczycielek żłobków i przedszkoli to też dobry moment, żeby uporządkować grupowe zasady: jak zgłaszamy potrzebę, jak dbamy o intymność i porządek, jak reagujemy, gdy komuś przytrafi się wpadka. Starsze dzieci mogą zrozumieć, że w wielu miejscach świata dzieci chodzą do szkoły, w której nie ma żadnej toalety.

Po co obchodzić Dzień Toalet z dziećmi

Samodzielne korzystanie z toalety to kamień milowy w rozwoju dziecka, a w żłobku i przedszkolu każdy dzień przynosi z tym związane sytuacje. Spokojna rozmowa i zabawa na lalkach oswajają temat, zmniejszają lęk przed spłukiwaniem i przed obcą łazienką, a dzieciom, które jeszcze się uczą, dodają odwagi. To praca w sferze emocjonalnej: dziecko słyszy, że potrzeby fizjologiczne ma każdy, że nie ma się czego wstydzić i że wpadka to nie powód do wyśmiewania. Ćwiczy też mówienie o swoich potrzebach, co przydaje się nie tylko w łazience. Sfera fizyczna to samoobsługa: zdejmowanie i zakładanie spodni, korzystanie z papieru, spłukiwanie i mycie rąk.

Ważna jest też intymność i bezpieczeństwo. Dzieci uczą się, że do zajętej kabiny pukamy i czekamy, że nie zaglądamy innym i że ich ciało należy do nich. To element rozwoju społecznego i podstawa wychowania do szacunku wobec granic. Starszym dzieciom święto pokazuje związek między toaletą, czystą wodą i zdrowiem, czyli rozwija myślenie przyczynowo-skutkowe. Uczniowie klas 1-3 mogą zastanowić się nad tym, jak wygląda życie tam, gdzie toalet brakuje, i co sami mogą zrobić, żeby szkolna łazienka była przyjazna dla wszystkich.

Ciekawostki o toaletach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, a resztę zostaw na inną okazję. Starsze dzieci możesz zapytać przed każdą: „Jak myślicie, czy to prawda?”.

  • Kiedyś nie było toalet w domach. Dawno temu ludzie korzystali z wychodków, czyli małych drewnianych budek na podwórku, a w nocy z nocników.
  • Na drzwiach wychodków często wycinano serduszko. Dzięki dziurce do środka wpadało trochę światła i powietrza.
  • Starożytni Rzymianie mieli toalety publiczne. Siadali na długich ławach obok siebie, a pod spodem płynęła woda, która zabierała nieczystości do kanałów.
  • Spłukiwaną toaletę zbudowano już ponad czterysta lat temu. Za jednego z pierwszych wynalazców uważa się Anglika Johna Haringtona, ale przez długi czas takie toalety były rzadkością.
  • Woda z toalety płynie rurami do oczyszczalni ścieków. Tam jest oczyszczana i dopiero potem wraca do rzeki.
  • Do toalety wrzucamy tylko papier toaletowy. Chusteczki nawilżane, waciki i zabawki nie rozpuszczają się w wodzie i zatykają rury.
  • Astronauci też korzystają z toalety. W kosmosie nie ma grawitacji, więc toaleta na stacji kosmicznej zasysa wszystko strumieniem powietrza, jak odkurzacz.
  • Na drzwiach toalet w Polsce można spotkać kółko i trójkąt. Kółko oznacza toaletę dla pań, a trójkąt dla panów, choć dziś częściej używa się obrazków.
  • Nie wszyscy ludzie na świecie mają toaletę. Mniej więcej czworo na dziesięcioro ludzi nie ma bezpiecznej toalety i właśnie dlatego obchodzimy to święto.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

W żłobku i w grupie dwulatków wiele dzieci dopiero uczy się korzystać z nocnika albo toalety. Zabawy mają oswajać i chwalić, nigdy zawstydzać, a każde dziecko uczy się we własnym tempie.

Miś idzie do łazienki

Weź dużego misia albo lalkę i mały nocnik lub pudełko udające sedes. Opowiadaj powoli, co robi miś: mówi „muszę siku”, idzie do łazienki, zdejmuje spodenki, siada, potem używa papieru, ubiera się, spłukuje i myje łapki. Dzieci po kolei pomagają misiowi w jednej czynności i bardzo go chwalą: „Brawo, misiu, zdążyłeś!”. Możesz też odegrać, że miś nie zdążył, i pokazać, że opiekunka spokojnie przebiera go w suche ubranie. Zabawa uczy kolejności czynności i pokazuje, że wpadka to nic strasznego.

Spacer po naszej łazience

Wybierz porę, gdy łazienka jest pusta i czysta, i zabierz małą grupkę na spokojny spacer. Pokaż, gdzie są toalety, umywalki, papier i ręczniki, a dzieci odnajdują swój znaczek przy ręczniku albo kubku. Naciśnijcie razem spłuczkę, uprzedzając, że będzie głośno, i posłuchajcie, jak woda szumi i znika. Dla wielu dwulatków hałas spłuczki jest straszny, a oswojony w zabawie przestaje przerażać. Zabawa daje poczucie bezpieczeństwa w nowym miejscu i uczy orientacji w przedszkolu.

Mówię, kiedy muszę

Ustal z grupą prosty znak, którym dziecko może pokazać, że chce do toalety, na przykład podniesioną rękę z zaciśniętą piąstką albo kartonik z obrazkiem sedesu zawieszony przy drzwiach. W zabawie miś, lalka i każde dziecko po kolei „mówi” znakiem i słowami: „Proszę pani, chcę siku”. Ty za każdym razem odpowiadasz życzliwie: „Dobrze, chodźmy”. Dzieci, które jeszcze mało mówią, szczególnie korzystają ze znaku. Zabawa uczy komunikowania potrzeb i pokazuje, że dorosły zawsze pomoże.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki zwykle już korzystają z toalety, ale uczą się samodzielności i zasad wspólnej łazienki. To dobry moment, żeby porozmawiać o intymności.

Puk, puk, zajęte!

Ustaw w sali parawan albo duży karton, który będzie kabiną, a na nim zawieszkę „wolne” i „zajęte” z zielonym i czerwonym kolorem. Dzieci odgrywają scenki: jedno jest w kabinie, a drugie podchodzi, puka i pyta „Czy zajęte?”. Gdy słyszy „Zajęte!”, czeka spokojnie z boku. Porozmawiajcie, dlaczego nie otwieramy drzwi i nie zaglądamy, i ustalcie, że w łazience każdy ma prawo do spokoju. Zabawa uczy szacunku dla prywatności swojej i cudzej oraz cierpliwego czekania.

Co wrzucamy do toalety?

Przygotuj pudełko udające sedes i kosz na śmieci oraz obrazki różnych rzeczy: papier toaletowy, chusteczka nawilżana, zabawka, skórka od banana, wacik, klocek, ręcznik papierowy. Dzieci po kolei biorą obrazek i decydują, czy wrzucić go do toalety, czy do kosza. Za każdym razem tłumaczysz krótko, że rury są wąskie, a zabawka czy chusteczka by je zatkały. Na koniec do toalety trafia tylko papier toaletowy. Zabawa uczy dbania o wspólną łazienkę i ćwiczy klasyfikowanie.

Łazienkowa historyjka

Narysuj sześć obrazków z kolejnymi czynnościami: wchodzę do łazienki, zamykam drzwi, korzystam z toalety, używam papieru, spłukuję, myję ręce. Pomieszaj je na dywanie, a dzieci układają je po kolei. Gdy coś jest w złym miejscu, na przykład mycie rąk przed spłukaniem, zapytaj, co by się stało. Gotową historyjkę możesz przykleić na wysokości oczu dzieci przy wejściu do łazienki. Zabawa ćwiczy kolejność zdarzeń i utrwala nawyki higieniczne.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki interesuje, jak coś działa. Tu zajrzymy do rur i sprawdzimy, dlaczego do toalety wrzuca się tylko papier.

Eksperyment w trzech słoikach

Przygotuj trzy słoiki z wodą i zakrętkami. Do pierwszego wrzuć kawałek papieru toaletowego, do drugiego ręcznik papierowy, do trzeciego chusteczkę nawilżaną. Dorosły zakręca słoiki i potrząsa nimi, a dzieci liczą do dwudziestu i obserwują. Papier toaletowy rozpada się na drobne kawałki, ręcznik się strzępi, a chusteczka zostaje cała. Dzieci same wyciągają wniosek, co mogłoby zatkać rurę, a ty pokazujesz im, jak naukowcy sprawdzają coś w doświadczeniu.

Gdzie płynie woda z toalety?

Z rolek po papierze, połówek butelek albo zrolowanych kartek zbudujcie na podłodze rury od narysowanego domu do oczyszczalni ścieków, a od niej do rzeki z niebieskiej bibuły. Dzieci przesuwają w rurach „kropelkę” z papieru i opowiadają, co się z nią dzieje: spłukana, płynie rurą pod ulicą, trafia do oczyszczalni, gdzie jest czyszczona, i wraca do rzeki. Porozmawiajcie, co by się stało, gdyby nie było oczyszczalni. Zabawa pokazuje obieg wody w mieście i uczy, że to, co robimy w łazience, ma związek z przyrodą.

Znaki na drzwiach

Pokaż dzieciom różne oznaczenia toalet: kółko i trójkąt, sylwetki pani i pana, obrazek dziecka, znak toalety dostępnej dla osoby na wózku i ikonę przewijaka. Dzieci zgadują, co oznacza każdy znak i dla kogo jest dana toaleta. Potem w parach projektują własny znak dla przedszkolnej łazienki, prosty i zrozumiały bez słów. Porozmawiajcie, dlaczego znaki muszą być jasne, na przykład dla kogoś, kto nie zna polskiego. Zabawa ćwiczy rozumienie symboli, które przydaje się przed nauką czytania.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już zrozumieć, dlaczego ONZ zajmuje się toaletami. Zajęcia łączą przyrodę, matematykę i wychowanie obywatelskie.

Toalety dawniej i dziś

Przygotuj kartki z opisami: wychodek na podwórku, nocnik pod łóżkiem, rzymska toaleta publiczna z wodą pod ławą, pierwsza spłukiwana toaleta, współczesna łazienka, toaleta na stacji kosmicznej. Uczniowie w grupach czytają opisy, rysują do nich małe ilustracje i układają je na osi czasu na tablicy. Porozmawiajcie, czego brakowało dawnym toaletom i co dziś ułatwia życie. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem i myślenie o zmianach w czasie.

Liczymy wodę

Powiedz uczniom, żeby przyjęli dla ułatwienia, że jedno spłukanie zużywa 6 litrów wody, a krótsze spłukanie 3 litry. Uczniowie liczą, ile wody zużywa klasa, jeśli każdy spłucze raz, a ile, gdy wybierze krótsze spłukanie. Potem porównują to z liczbą butelek wody półtoralitrowych albo z wiadrami po 10 litrów. Porozmawiajcie o tym, po co toalety mają dwa przyciski. Zajęcia ćwiczą dodawanie i mnożenie i uczą oszczędzania wody bez straszenia.

Przegląd naszej łazienki

Uczniowie w małych grupach z nauczycielem sprawdzają szkolną łazienkę według prostej listy: czy jest papier, mydło i ręcznik, czy zamki w drzwiach działają, czy kosz jest pusty, czy łazienka jest wygodna dla młodszych dzieci. Każdą rzecz zaznaczają uśmiechniętą albo smutną buźką. Potem wspólnie piszą krótki list do dyrektora albo do woźnej z podziękowaniem i z jedną prośbą. Porozmawiajcie, co sami możecie zrobić, żeby łazienka była czysta. Zajęcia uczą odpowiedzialności za wspólne miejsce i pisania krótkiego listu.

Szkoła bez toalety

Opowiedz spokojnie, że na świecie są szkoły, w których nie ma toalet ani bieżącej wody, i że przez to dzieci częściej chorują, a niektóre przestają chodzić do szkoły. Uczniowie zastanawiają się w parach, jak wyglądałby ich dzień w takiej szkole i co byłoby trudne. Potem wspólnie układacie trzy zdania, dlaczego toaleta jest ważna, i zapisujecie je na plakacie na 19 listopada. Uważaj, żeby rozmowa była pełna szacunku dla ludzi w innych krajach, a nie litowania się nad nimi. Zajęcia rozwijają empatię i rozumienie świata.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Prace mogą zostać w przedszkolu i pomagać na co dzień.

Zawieszka na klamkę: wolne i zajęte

  • prostokąt z brystolu z otworem na klamkę
  • zielony i czerwony papier
  • kredki, klej, nożyczki

Dorosły wycina w górnej części brystolu otwór, który da się założyć na klamkę. Dzieci przyklejają z jednej strony zielony papier i rysują uśmiechniętą buźkę, a z drugiej czerwony i dłoń pokazującą „stop”. Starsze dzieci mogą podpisać strony słowami „wolne” i „zajęte”. Zawieszki przydadzą się w zabawie „Puk, puk, zajęte!” i w domu.

Wychodek z pudełka

  • małe pudełko, na przykład po herbacie
  • brązowy papier albo farba
  • czerwony papier, klej, nożyczki

Dzieci oklejają pudełko brązowym papierem albo malują je na brązowo, tak żeby wyglądało jak drewniana budka. Dorosły nacina w pudełku drzwiczki z trzech stron, żeby dało się je otwierać. Dzieci wycinają z czerwonego papieru serduszko i przyklejają je na drzwiczkach, w miejscu dawnego okienka. Przy pracy opowiedz, jak dawniej wyglądała toaleta, i porównajcie ją z przedszkolną łazienką.

Instrukcja w kadrach

  • długi pasek papieru podzielony na sześć okienek
  • kredki albo flamastry

Starsze dzieci rysują w okienkach kolejne kroki korzystania z toalety, takie jak w zabawie „Łazienkowa historyjka”, ale własnymi rysunkami. Każde okienko numerują cyframi od 1 do 6. Najładniejszą instrukcję powieście przy wejściu do łazienki młodszej grupy, z podpisem autorów. Dzieci czują się wtedy ekspertami, którzy pomagają maluchom.

Plakat na Światowy Dzień Toalet

  • duży arkusz papieru
  • farby, kredki, wycinki z gazet
  • klej

Dzieci przygotowują wspólny plakat z hasłem, na przykład „Toaleta dla każdego” albo „Do toalety tylko papier”. Każde dziecko dokłada rysunek: kropelkę wody, czystą łazienkę, rzekę albo dzieci z różnych krajów. Plakat zawieście w holu na 19 listopada, żeby zobaczyli go rodzice. Starsze dzieci mogą dopisać krótką ciekawostkę.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe pozwalają rozładować emocje, które temat toalety budzi w grupie. Śmiech jest w porządku, byle nie z kogoś.

Kropelka w rurach

Z krzeseł, stołów i koców zbuduj tunel, który będzie rurą kanalizacyjną, a na końcu połóż niebieską chustę jako rzekę. Dzieci są kropelkami: przy muzyce czołgają się przez rurę, w połowie drogi docierają do „oczyszczalni”, gdzie otrzepują się z brudu, i wypływają do rzeki, gdzie mogą swobodnie pływać rękami. Gdy muzyka cichnie, kropelki zastygają. Zabawa rozwija sprawność ruchową i utrwala wiedzę o drodze wody.

Wir w chuście

Dzieci trzymają chustę animacyjną za brzegi, a na środek wrzucasz kilka woreczków gimnastycznych, które są papierem toaletowym. Na hasło „spłukujemy!” dzieci kręcą chustą w kółko, tak żeby woreczki wirowały jak woda w muszli, a potem unoszą chustę i woreczki zsuwają się do środka. Na hasło „zatkane!” wrzucasz misia albo klocek, który nie chce spłynąć, i dzieci wspólnie go „wyławiają”. Zabawa ćwiczy współpracę i rytmiczne ruchy rąk.

Kolejka do łazienki

Dzieci maszerują przy muzyce w rzędzie, jak w kolejce, i trzymają się za ramiona. Gdy muzyka się zatrzymuje, pierwsza osoba „wchodzi do kabiny”, czyli siada na krześle, a reszta przestępuje z nogi na nogę, czekając cierpliwie. Gdy muzyka rusza, osoba z krzesła idzie na koniec kolejki. Możesz zmieniać tempo muzyki od wolnego marszu do szybkiego dreptania. Zabawa uczy czekania na swoją kolej i reagowania na sygnał, a przy okazji bawi.

Scenariusz zajęć na Dzień Toalet

TematNasza łazienka: czysto, spokojnie i bezpiecznie
Grupa wiekowa4-5 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko zna kolejność czynności w łazience; wie, że do toalety wrzuca się tylko papier toaletowy; puka do zajętej kabiny i czeka; wie, że wpadka to nic wstydliwego
Pomocemiś lub lalka, pudełko-sedes i kosz, obrazki do segregowania, sześć obrazków z czynnościami, parawan z zawieszką, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne
Przebieg1. Powitanie (5 minut): miś mówi, że dziś jest święto toalet, a dzieci zgadują, po co toaletom święto.
2. Ciekawostki (6 minut): wychodek z serduszkiem, toaleta w kosmosie i to, że nie wszyscy mają toaletę.
3. Łazienkowa historyjka (7 minut): układanie obrazków w kolejności.
4. Co wrzucamy do toalety? (7 minut): segregowanie obrazków.
5. Wir w chuście (6 minut): zabawa ruchowa.
6. Puk, puk, zajęte! (8 minut): scenki z parawanem.
7. Rozmowa z misiem (6 minut): miś przyznaje, że raz nie zdążył, a dzieci mówią mu, co wtedy zrobić.
ZakończenieGrupa wspólnie wiesza historyjkę przy wejściu do łazienki, a miś dziękuje dzieciom za pomoc.
EwaluacjaDzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy chusteczka może iść do toalety, co robimy, gdy kabina jest zajęta. Obserwuj w kolejnych dniach, czy dzieci pukają i czekają.

Pamiętaj, że w każdej grupie mogą być dzieci, które jeszcze uczą się korzystać z toalety, mają kłopoty zdrowotne albo przeżyły trudne sytuacje. Prowadź zajęcia tak, żeby nikt nie był wskazywany palcem i żeby żadne dziecko nie musiało opowiadać o sobie. Jeśli ktoś się śmieje z wpadki kolegi, spokojnie przypomnij, że to może zdarzyć się każdemu. W razie wątpliwości porozmawiaj indywidualnie z rodzicem.

Książki, wiersze i piosenki

Na rynku jest sporo książeczek o nauce korzystania z nocnika, ale ich tytuły i wydania często się zmieniają, dlatego zamiast konkretnych pozycji polecamy sięgnąć po to, co ma biblioteka przedszkolna albo najbliższa biblioteka publiczna. Przed czytaniem przejrzyj książkę i sprawdź, czy nie zawstydza dzieci i czy pokazuje wpadki ze spokojem. Dobrym uzupełnieniem są własne rymowanki, które łatwo zapamiętać i powtarzać w drodze do łazienki. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Puk, puk, puk, czy ktoś jest w środku? Jeśli tak, poczekam w spokoju. Nie zaglądam, nie przeszkadzam, każdy ma prawo do swych spraw.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Papier do toalety, zabawki do pudełka. Spłucz wodę, umyj ręce, i już łazienka czysta jak perełka.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „19 listopada obchodzimy Światowy Dzień Toalet. Będziemy rozmawiać o higienie, o tym, jak korzystamy z łazienki, i o tym, że nie wszyscy ludzie na świecie mają toaletę. Prosimy o przyniesienie kilku pustych rolek po papierze toaletowym i o rozmowę z dzieckiem o tym, co wolno wrzucać do toalety.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne sprawdzenie, gdzie w domu jest kosz na śmieci w łazience i czy dziecko sięga do włącznika światła i umywalki. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapytać dziadków, jak wyglądała toaleta w ich dzieciństwie.

Dla rodziców dzieci, które uczą się korzystać z toalety, przygotuj krótką informację o tym, jak wygląda to w przedszkolu: o której godzinie dzieci chodzą do łazienki, jak zgłaszają potrzebę i co dzieje się, gdy przytrafi się wpadka. Poproś o zapasowe ubranie podpisane imieniem dziecka. Wspólny język w domu i w przedszkolu bardzo pomaga dzieciom. Jeśli rodzice mają obawy, umów się na krótką rozmowę, zamiast omawiać sprawy dziecka przy innych.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Toalet?

Światowy Dzień Toalet obchodzimy co roku 19 listopada. Od 2013 roku jest to oficjalny międzynarodowy dzień ONZ.

Skąd się wziął Światowy Dzień Toalet?

Święto zapoczątkował 19 listopada 2001 roku Jack Sim z Singapuru, zakładając Światową Organizację Toaletową. W 2013 roku Zgromadzenie Ogólne ONZ uznało ten dzień za oficjalne święto, żeby przypominać, że wielu ludzi na świecie nie ma bezpiecznej toalety.

Jak obchodzić Dzień Toalet w przedszkolu?

Rozmawiaj spokojnie o higienie i intymności, ćwicz z dziećmi kolejność czynności w łazience na lalce i obrazkach, a starszym pokaż eksperyment z papierem w słoikach. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść do przedszkola na Dzień Toalet?

Przydadzą się puste rolki po papierze toaletowym do zabaw i prac plastycznych. Dzieci nie potrzebują specjalnego stroju.

Jak rozmawiać z dziećmi o toalecie, żeby nie było wstydu?

Używaj prostych, spokojnych słów i mów o potrzebach fizjologicznych tak samo jak o jedzeniu czy spaniu. Nie wskazuj konkretnych dzieci i nie komentuj wpadek przy grupie. Śmiech jest w porządku, dopóki nikt nie śmieje się z kolegi.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *