Narodowe Święto Niepodległości obchodzimy 11 listopada, w rocznicę odzyskania przez Polskę niepodległości w 1918 roku. To dzień wolny od pracy, a przedszkola i szkoły świętują go zwykle dzień lub dwa wcześniej, kiedy dzieci są w placówce. Święto niepodległości w przedszkolu to przede wszystkim pierwsze spotkanie z symbolami narodowymi: flagą, godłem i hymnem, oraz z prostą opowieścią o tym, że Polska przez długi czas nie istniała na mapie. Z małymi dziećmi nie mówimy o wojnie i bitwach, tylko o domu, wspólnocie i radości z tego, że można mówić po polsku we własnym kraju.
We wpisie znajdziesz historię święta opowiedzianą tak, żeby dało się ją przekazać dzieciom, ciekawostki o polskich symbolach i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne w kolorach biało-czerwonych, zabawy ruchowe, scenariusz uroczystych zajęć na około 45 minut, sprawdzone tytuły książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Materiał jest napisany tak, żeby pasował do każdego przedszkola i każdej rodziny, niezależnie od poglądów i pochodzenia. Piszemy też, jak włączyć w obchody dzieci, których rodziny pochodzą z innych krajów.
W skrócie
- Data: 11 listopada, dzień ustawowo wolny od pracy.
- Zasięg: polskie święto państwowe, obchodzone w całym kraju i przez Polaków za granicą.
- Od kiedy: święto państwowe od 1937 roku, zniesione w 1945 roku, przywrócone w 1989 roku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: biały i czerwony papier, bibuła, mapa Polski, flaga, wizerunek godła, nagranie hymnu, szarfy, chusta animacyjna.
Historia Narodowego Święta Niepodległości
Pod koniec XVIII wieku trzy sąsiednie państwa, Rosja, Prusy i Austria, podzieliły między siebie ziemie Polski. Ten podział nazywamy rozbiorami, a czas, gdy Polski nie było na mapie, trwał 123 lata. Polacy żyli wtedy w trzech różnych państwach, ale pielęgnowali język, zwyczaje, pieśni i pamięć o własnym kraju, a wiele razy próbowali go odzyskać. Okazja nadeszła pod koniec pierwszej wojny światowej, gdy wszystkie trzy państwa zaborcze zostały osłabione. W listopadzie 1918 roku Polska znów stała się niepodległym państwem.
Data 11 listopada łączy dwa wydarzenia. Tego dnia w 1918 roku podpisano we francuskim Compiègne rozejm, który zakończył walki pierwszej wojny światowej, a dzień wcześniej, 10 listopada, do Warszawy przyjechał Józef Piłsudski, któremu wkrótce powierzono władzę wojskową i dowództwo nad tworzącym się Wojskiem Polskim. Odzyskanie niepodległości było procesem, który trwał wiele dni i miesięcy, a granice kraju ustalały się jeszcze przez kilka lat. Z czasem właśnie 11 listopada stał się symbolem tych wydarzeń. Z dziećmi wystarczy powiedzieć, że tego dnia Polska po bardzo długim czasie znów była wolna.
W pierwszych latach po odzyskaniu niepodległości rocznice obchodzono głównie jako uroczystości wojskowe. Rangę święta państwowego 11 listopada otrzymał na mocy ustawy z 23 kwietnia 1937 roku. Po drugiej wojnie światowej, w 1945 roku, nowe władze zniosły to święto, a na jego miejsce wprowadzono święto 22 lipca. Przywrócono je ustawą Sejmu z 15 lutego 1989 roku pod nazwą Narodowe Święto Niepodległości. Dziś główne uroczystości odbywają się w Warszawie przed Grobem Nieznanego Żołnierza, a w całym kraju organizowane są koncerty, biegi, rodzinne spacery, wspólne śpiewanie pieśni i inscenizacje historyczne.
Po co obchodzić Święto Niepodległości z dziećmi
Dla przedszkolaka ojczyzna to coś bardzo konkretnego: dom, rodzina, przedszkole, ulica, miasto i język, którym mówi. Obchody Święta Niepodległości pomagają zbudować most od tego, co bliskie, do tego, co większe, czyli do kraju, w którym dziecko mieszka. Celem nie jest nauka dat, tylko poczucie przynależności i szacunku dla wspólnych symboli. Dzieci uczą się rozpoznawać flagę, godło i hymn, wiedzą, jak zachować się podczas hymnu, i rozumieją, że te symbole są ważne dla wielu ludzi. To praca w sferze społecznej i emocjonalnej, oparta na wspólnym przeżywaniu uroczystości.
Drugi cel to rozwój poznawczy. Dzieci poznają mapę Polski, nazwy kilku miast, najdłuższą rzekę i góry, a starsze uczą się, że historia to opowieść o ludziach, którzy żyli przed nami. Zabawy ruchowe i taneczne, na przykład krakowiak w prostej formie, rozwijają koordynację i poczucie rytmu. Warto też pamiętać o dzieciach, których rodziny pochodzą z innych krajów. Dla nich to dobry moment, żeby opowiedziały o swojej fladze i swoim święcie narodowym, a grupa nauczyła się, że każdy kraj ma swoje symbole, które warto szanować.
Ciekawostki o Polsce i symbolach narodowych dla dzieci
Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki podczas jednego spotkania, a resztę zostaw na kolejne dni przed świętem. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, który kolor jest na fladze na górze?”, i pozwól dzieciom zgadywać. Przy ciekawostkach o fladze i godle pokaż prawdziwą flagę i obrazek orła.
- Na polskiej fladze biały kolor jest na górze, a czerwony na dole. Gdy ktoś zawiesi flagę odwrotnie, wygląda ona jak flaga innego państwa, na przykład Indonezji albo Monako.
- Godłem Polski jest biały orzeł ze złotą koroną na czerwonej tarczy. Według legendy Lech zobaczył białego orła w gnieździe na tle czerwonego nieba i założył w tym miejscu gród Gniezno.
- Polski hymn to „Mazurek Dąbrowskiego”. Słowa napisał Józef Wybicki w 1797 roku, gdy Polski nie było na mapie. Podczas hymnu stoimy prosto i nie rozmawiamy.
- Polska przez 123 lata nie istniała na mapie. Mimo to Polacy mówili po polsku, śpiewali polskie piosenki i opowiadali dzieciom polskie bajki, więc pamięć o kraju przetrwała.
- Stolicą Polski jest Warszawa. Przez wiele wieków stolicą był Kraków, w którym do dziś stoi zamek królewski na Wawelu.
- Najdłuższa rzeka w Polsce to Wisła. Płynie od gór aż do Morza Bałtyckiego i przepływa przez Kraków i Warszawę.
- Polska ma morze na północy i góry na południu. Najwyższe góry to Tatry, a najwyższy polski szczyt to Rysy.
- 2 maja to Dzień Flagi. Tego dnia, podobnie jak 11 listopada, wiele osób wywiesza biało-czerwone flagi na domach i balkonach.
- Kotylion to okrągła biało-czerwona ozdoba przypinana do ubrania. Nosi się go po lewej stronie, bliżej serca.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Dwulatki nie zrozumieją jeszcze, czym jest niepodległość, ale mogą poczuć uroczysty nastrój i poznać kolory flagi. Zabawy są krótkie i oparte na kolorach, dotyku i prostych słowach. Pomoce mają być duże, bez szpilek i drobnych elementów, więc kotyliony dla tej grupy robimy jako naklejki, a nie przypinki.
Biało i czerwono
Przygotuj dwa duże kosze albo kartony, jeden oklejony białym, drugi czerwonym papierem. Rozsyp na dywanie przedmioty w tych dwóch kolorach: kawałki materiału, duże klocki, piłeczki, chusteczki, papierowe kule. Dzieci zbierają przedmioty i wrzucają je do kosza w tym samym kolorze, a ty za każdym razem nazywasz kolor głośno i wyraźnie. Na koniec układacie razem na podłodze dużą flagę: białe przedmioty na górze, czerwone na dole. Zabawa uczy nazw kolorów, segregowania i pierwszego rozpoznawania flagi.
Flaga na wietrze
Daj każdemu dziecku małą flagę na krótkim, zaokrąglonym patyczku albo pasek biało-czerwonej bibuły. Mówisz, jaki jest wiatr, a dzieci machają flagą w odpowiedni sposób: lekki wiaterek to delikatne machanie, silny wiatr to szybkie ruchy całą ręką, a gdy wiatr ucicha, flagi opadają w dół. Potem dzieci chodzą w kółko z flagami jak na pochodzie, przy spokojnej muzyce. Pilnuj, żeby dzieci trzymały patyczki z dala od twarzy kolegów. Zabawa ćwiczy reagowanie na słowo i ruch ręki, a do tego daje radość wspólnego świętowania.
Mój dom, moja rodzina
Usiądź z dziećmi w kole i pokaż obrazek domu. Opowiedz krótko, że każde dziecko ma swój dom, w którym mieszka rodzina, a wszystkie domy razem tworzą miasto, a wszystkie miasta tworzą Polskę. Potem dzieci wkładają po kolei do dużego pudełka swoje zdjęcie albo rysunek domu przyniesiony przez rodzica, a ty przykrywasz pudełko flagą. Powiedz: „Tu są nasze domy, a to jest flaga naszej Polski”. Zabawa w prosty sposób pokazuje, że kraj to wspólnota ludzi.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki mogą już poznać wszystkie trzy symbole: flagę, godło i hymn, oraz zapamiętać, jak zachowujemy się podczas hymnu. Mówimy też o tym, że Polska jest naszą ojczyzną, i poznajemy pierwsze nazwy z mapy. Zabawy możesz rozłożyć na kilka dni przed świętem.
Gdzie jest orzeł?
Ukryj w sali kilka obrazków białego orła, a między nimi kilka obrazków innych ptaków, na przykład wróbla, bociana i sowy. Dzieci szukają obrazków i przynoszą je do koła, a potem wspólnie oddzielacie orła z koroną od pozostałych ptaków. Opowiedz krótko legendę o Lechu i białym orle na tle czerwonego nieba. Na koniec dzieci rozkładają ręce jak skrzydła i szybują po sali jak orzeł nad gniazdem. Zabawa uczy rozpoznawania godła i łączy je z legendą.
Stoimy jak na baczność
Wyjaśnij dzieciom, że gdy gra hymn, stoimy prosto, ręce trzymamy wzdłuż ciała, nie rozmawiamy i patrzymy przed siebie. Najpierw ćwiczycie postawę przy cichej muzyce marszowej, a potem włączasz kilka taktów hymnu. Dzieci przyjmują postawę, gdy tylko usłyszą pierwsze dźwięki, a gdy hymn się kończy, mogą usiąść. Ćwiczcie to kilka razy w ciągu tygodnia, żeby podczas uroczystości dzieci wiedziały, co robić. Zabawa uczy szacunku dla symbolu i kontroli nad własnym ciałem.
Podróż po mapie
Rozłóż na podłodze dużą mapę Polski albo narysuj jej kontur na szarym papierze. Oznacz na niej proste symbole: góry na dole, morze na górze, wstążkę rzeki Wisły i dwa miasta, Kraków i Warszawę. Dzieci przechodzą po kolei przez mapę: wspinają się w górach, płyną wzdłuż Wisły, zatrzymują się w miastach i dochodzą do morza, gdzie szumią jak fale. Na koniec każde dziecko kładzie małą karteczkę ze swoim imieniem w miejscu, gdzie mieszka. Zabawa daje pierwsze wyobrażenie o kształcie kraju.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki mogą zrozumieć prostą opowieść o tym, że Polska była podzielona i odzyskała wolność. Opowiadaj ją jak baśń o domu, który ktoś zabrał, a rodzina przez wiele lat o nim pamiętała i w końcu do niego wróciła. Dzieci w tym wieku lubią też zagadki, mapy i zadania w grupach.
Dom, który podzielono
Ułóż na podłodze z klocków albo z kartonów duży dom, a obok połóż flagę. Opowiedz, że dawno temu trzech silnych sąsiadów podzieliło ten dom na trzy części i każdy wziął sobie kawałek. Rozsuń klocki na trzy kupki i pokaż, że rodzina mieszka teraz osobno, ale wciąż mówi po polsku, śpiewa polskie piosenki i pamięta o swoim domu. Potem dzieci razem składają dom z powrotem i stawiają na nim flagę, a ty mówisz, że tak właśnie wyglądał 11 listopada 1918 roku. Zabawa pozwala zrozumieć słowo niepodległość bez opowieści o wojnie.
Polskie skarby
Przygotuj koperty z obrazkami rzeczy, z których słynie Polska albo które są ważne dla Polaków: Wawel, Wisła, Tatry, Morze Bałtyckie, bocian, pisanka, wycinanka łowicka, pomnik Syreny w Warszawie. Dzieci w małych grupach losują kopertę, oglądają obrazek i z twoją pomocą opowiadają reszcie, co to jest. Potem przyklejają obrazek na duży kontur mapy Polski w odpowiednim miejscu albo na brzegu, jeśli to nie jest konkretne miejsce. Zabawa rozwija mowę i wiedzę o kraju, a przy okazji uczy, że Polska to nie tylko flaga, ale też przyroda i tradycje.
Biało-czerwony rytm
Dzieci stoją w szeregu, każde trzyma w jednej ręce biały, a w drugiej czerwony pasek bibuły. Pokazujesz sekwencję ruchów: biały w górę, czerwony w górę, oba w bok, oba w dół, a dzieci powtarzają ją za tobą coraz szybciej. Potem jedno dziecko wymyśla własną sekwencję, a reszta ją naśladuje. Na koniec połączcie ruchy w krótki układ do marszowej muzyki, który możecie pokazać na uroczystości. Zabawa ćwiczy pamięć ruchową, koordynację obu rąk i współdziałanie w grupie.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie klas 1-3 mogą poznać więcej faktów: kto napisał słowa hymnu, czym były rozbiory, jak wygląda mapa Polski. Dobrze jest łączyć wiedzę z działaniem i dać uczniom możliwość samodzielnego szukania informacji w książkach. Zajęcia mogą stać się częścią szkolnej akademii albo projektem klasowym na kilka dni.
Oś czasu niepodległości
Rozciągnij w klasie sznurek i przypnij do niego klamerkami kartki z czterema datami: 1797, 1918, 1937 i 1989. Uczniowie w parach dostają kartki z opisami wydarzeń: Józef Wybicki pisze słowa hymnu, Polska odzyskuje niepodległość, 11 listopada zostaje świętem państwowym, święto zostaje przywrócone. Dopasowują opisy do dat i przypinają je pod nimi, a potem liczą, ile lat minęło od 1918 roku do dziś. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, liczenie i orientację w czasie.
List do dziecka z 1918 roku
Opowiedz uczniom, jak wyglądało życie dzieci sto lat temu: nie było telewizora ani telefonów komórkowych, a w szkołach na części ziem polskich nie wolno było uczyć się po polsku. Uczniowie piszą krótki list do wyobrażonego rówieśnika z 1918 roku, w którym opowiadają, jak wygląda ich dzień, co lubią robić i jaki jest ich kraj dziś. Młodsi mogą narysować list obrazkowy z podpisami. Najciekawsze listy przeczytajcie na głos. Zajęcia uczą pisania krótkiej formy listu i pozwalają porównać przeszłość z teraźniejszością.
Znam swoje miasto
Uczniowie w grupach przygotowują plakat o swojej miejscowości: jak się nazywa, w którym województwie leży, czy ma herb, co w niej jest ciekawego, gdzie stoi pomnik albo tablica pamiątkowa. Wcześniej poproś, żeby z rodzicami poszukali informacji albo zrobili zdjęcie ważnego miejsca. Grupy prezentują plakaty klasie i pokazują swoje miasto na mapie Polski. Zajęcia uczą zbierania informacji i prezentowania ich innym, a patriotyzm zaczynają od najbliższego otoczenia.
Prace plastyczne
Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Kotyliony z agrafką albo szpilką przypina wyłącznie dorosły, a dla najmłodszych robimy wersję na naklejce lub na taśmie. Prace z tego dnia dobrze wyglądają razem jako biało-czerwona dekoracja sali na uroczystość.
Kotylion z bibuły
- koło z białego brystolu o średnicy około 8 cm
- paski białej i czerwonej bibuły
- klej, nożyczki, taśma dwustronna albo agrafka (przypina dorosły)
Dzieci marszczą paski bibuły palcami i przyklejają je na brzegu koła: najpierw zewnętrzny pierścień białej, potem wewnętrzny czerwonej, a na środek małe białe kółko. Starsze dzieci mogą zrobić kotylion z wachlarzyka z papieru, zginając pasek na zmianę w harmonijkę i sklejając go w okrąg. Gotowy kotylion dorosły przypina dziecku po lewej stronie, a najmłodszym przykleja go taśmą dwustronną. Kotyliony dzieci noszą podczas uroczystości.
Flaga z odcisków dłoni
- duży arkusz szarego papieru albo prześcieradło
- biała i czerwona farba w płaskich tackach
- mokre chusteczki do mycia rąk
Narysuj na arkuszu prostokąt flagi z linią pośrodku. Dzieci po kolei odciskają białe dłonie w górnej części i czerwone w dolnej, aż cała flaga pokryje się odciskami. Przy każdym odcisku dziecko może powiedzieć swoje imię. Gotowa flaga z dłoni całej grupy zawiśnie w sali albo na korytarzu i pokaże, że kraj tworzą wszyscy razem. Tę pracę zrobią nawet dwulatki z pomocą dorosłego.
Biały orzeł z dłoni
- czerwony brystol formatu A4
- biały papier, ołówek, nożyczki
- żółty papier na koronę, dziób i szpony, klej
Dzieci odrysowują na białym papierze swoje dłonie z rozstawionymi palcami, kilka razy, a starsze same je wycinają. Na czerwonym brystolu układają tułów orła z białego owalu, a dłonie przyklejają po obu stronach jako skrzydła z piórami. Na koniec doklejają żółtą koronę, dziób i szpony. Z prac całej grupy powstaje stado orłów do dekoracji sali.
Mapa Polski z kawałków
- kontur mapy Polski wydrukowany na kartce A4
- kawałki białej i czerwonej bibuły albo gazet
- niebieska kredka, klej
Dzieci od 5 lat wydzierają małe kawałki bibuły i wyklejają nimi wnętrze konturu mapy, tworząc mozaikę. Potem niebieską kredką rysują Wisłę i morze na górze, a w miejscu swojej miejscowości przyklejają małą gwiazdkę. Wydzieranie ćwiczy palce i przygotowuje do pisania. Gotowe mapy dzieci mogą zabrać do domu jako pamiątkę święta.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Przed świętem warto sięgnąć po polskie tańce ludowe i marsze, bo dzieci chętnie się do nich ruszają. Na uroczystości pamiętaj, że hymn to nie zabawa, więc ćwiczymy go osobno i na poważnie. Do zabaw ruchowych wystarczą szarfy, chusta animacyjna i muzyka z odtwarzacza.
Krakowiaczek
Dzieci stają parami w kole, trzymając się za ręce. Do muzyki krakowiaka uczysz najprostszych kroków: cwał bokiem w kole, tupanie trzy razy nogą, obrót w parze pod rękami. Opowiedz, że krakowiak to taniec z okolic Krakowa i że dawniej tańczono go na weselach i jarmarkach. Starsze dzieci mogą dołożyć klaskanie i zmianę kierunku. Zabawa ćwiczy rytm, orientację w przestrzeni i współpracę w parze.
Biało-czerwona chusta
Jeśli macie chustę animacyjną z białymi i czerwonymi polami, wykorzystaj ją, a jeśli nie, przypnij do niej paski papieru w tych kolorach. Dzieci falują chustą do muzyki. Na hasło „biały” pod chustą przebiegają dzieci trzymające białe pola, na hasło „czerwony” te przy czerwonych, a na hasło „flaga” wszyscy unoszą chustę wysoko i zbiegają się pod nią. Na koniec kładziecie chustę na podłodze i siadacie wokół niej na chwilę ciszy. Zabawa uczy reagowania na sygnał i daje poczucie wspólnoty.
Defilada
Dzieci maszerują po sali w rzędzie do muzyki marszowej, z kotylionami na piersi i małymi flagami w rękach. Gdy muzyka zwalnia, maszerują powoli i dostojnie, gdy przyspiesza, idą raźniej, a gdy cichnie, zatrzymują się i salutują albo kładą rękę na sercu. Zmieniaj prowadzącego, żeby każde dziecko mogło choć raz poprowadzić defiladę. Zabawa ćwiczy rytm i koordynację, a do tego dobrze przygotowuje do przemarszu na uroczystości.
Scenariusz zajęć na Święto Niepodległości
| Temat | Polska to nasz wspólny dom |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko rozpoznaje flagę, godło i hymn Polski; wie, jak zachować się podczas hymnu; wie, że 11 listopada Polska świętuje odzyskanie niepodległości; potrafi wskazać na mapie Wisłę, góry i morze |
| Pomoce | flaga Polski, wizerunek godła, nagranie hymnu, klocki do budowy domu, duży kontur mapy Polski, obrazki do zabawy „Polskie skarby”, kotyliony, muzyka krakowiaka |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): dzieci siadają w kole, w środku leży złożona flaga, a ty pytasz, co to jest i kiedy się ją wywiesza. 2. Symbole (8 minut): pokazujesz flagę, godło i opowiadasz legendę o białym orle, dzieci odpowiadają na pytania o kolory. 3. Dom, który podzielono (8 minut): opowieść z klockami o rozbiorach i odzyskaniu niepodległości. 4. Hymn (4 minuty): dzieci przypominają zasady i wysłuchują hymnu w postawie na baczność. 5. Polskie skarby (10 minut): praca w grupach z obrazkami i mapą Polski. 6. Krakowiaczek (6 minut): prosty taniec w parach. 7. Kotyliony (4 minuty): dorosły przypina dzieciom wcześniej zrobione kotyliony. |
| Zakończenie | Dzieci stają w kole, trzymając się za ręce, i każde kończy zdanie „Polska to dla mnie…”. Na koniec grupa wspólnie mówi: „Wszystkiego najlepszego, Polsko!”. |
| Ewaluacja | Dzieci pokazują na palcach odpowiedź na pytania: ile kolorów ma flaga, jaki ptak jest w godle. Obserwuj, które dziecko samo przyjęło postawę na baczność podczas hymnu i kto potrafi wskazać Wisłę na mapie. |
Uroczystość w przedszkolu warto zaplanować na dzień lub dwa przed 11 listopada i zaprosić na nią rodziców. Wystarczy krótki program: wejście dzieci z flagami, hymn, kilka wierszy recytowanych przez dzieci, krakowiak i wspólna piosenka. Pamiętaj, że dla najmłodszych występ przed publicznością bywa stresujący, więc nikogo nie zmuszaj do recytacji. Dziecko, które nie chce mówić, może trzymać flagę albo stać w pierwszym rzędzie z kolegami.
Książki, wiersze i piosenki
Najbardziej znanym wierszem na tę okazję jest „Katechizm polskiego dziecka” Władysława Bełzy, zaczynający się od pytania o to, kim jest mały Polak. Starszym dzieciom możesz czytać zbiór legend polskich z opowieścią o Lechu, Czechu i Rusie oraz o Warsie i Sawie. Z utworów muzycznych w przedszkolu sięga się po hymn „Mazurek Dąbrowskiego”, którego słowa napisał Józef Wybicki, oraz po pieśń „Rota” ze słowami Marii Konopnickiej, przeznaczoną raczej dla klas 1-3. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Biel na górze, czerwień w dole, flaga wisi nad przedszkolem. Kiedy wiatr ją w górę niesie, radość płynie w całym mieście.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Mój dom, moja ulica, moje miasto i ja, a wszystko to razem Polskę dziś da. Gdy hymn gra uroczyście, stoję prosto jak struna, bo to święto nas wszystkich, wielka nasza duma.
Jak zaangażować rodziców
Tydzień wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „Z okazji Narodowego Święta Niepodległości zapraszamy na uroczystość w naszej grupie. Prosimy, aby dzieci przyszły tego dnia ubrane na galowo albo w białej górze i ciemnym dole. Kotyliony przygotujemy wspólnie w przedszkolu.”. Poproś rodziców, żeby w domu pokazali dziecku flagę, jeśli ją mają, i porozmawiali o tym, gdzie można ją zobaczyć na ulicy. Dobrym pomysłem jest też zaproszenie rodziny na listopadowy spacer pod lokalny pomnik albo tablicę pamiątkową.
Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne zdjęcie z flagą albo rysunek „Moja rodzina i Polska”, a w klasach 1-3 rozmowę z dziadkami o tym, jak oni obchodzili kiedyś to święto. Jeśli w grupie są dzieci z rodzin z innych krajów, zaproś rodziców, żeby opowiedzieli o swojej fladze i swoim święcie narodowym, oczywiście tylko wtedy, gdy mają na to ochotę. Taka rozmowa pokazuje dzieciom, że każdy naród ma swoje symbole i że szanujemy je wszystkie. Udział w zadaniach jest dobrowolny.
Najczęstsze pytania
Narodowe Święto Niepodległości obchodzimy co roku 11 listopada i jest to dzień wolny od pracy. Przedszkola i szkoły organizują uroczystości zwykle dzień lub dwa wcześniej.
Upamiętnia odzyskanie przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 roku, po 123 latach rozbiorów. Świętem państwowym zostało w 1937 roku, w 1945 roku je zniesiono, a w 1989 roku przywrócono.
Najlepiej przez poznanie symboli narodowych, naukę zachowania podczas hymnu, wspólne robienie kotylionów i krótką uroczystość z udziałem rodziców. Z małymi dziećmi mówimy o domu i wspólnocie, a nie o wojnie. Scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Najczęściej przedszkola proszą o strój galowy albo białą górę i ciemny dół. Do tego kotylion, który dzieci często robią same w przedszkolu. Kostium nie jest potrzebny.
Kotylion nosi się po lewej stronie piersi, bliżej serca. Małym dzieciom przypina go dorosły, a dwulatkom lepiej przykleić kotylion taśmą zamiast agrafki.
Dodaj komentarz