Dzień Pilota (26 kwietnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Pilota w polskich kalendarzach świąt nietypowych przypada 26 kwietnia, choć nie jest to święto oficjalne i nie ma znanego organizatora. Lotnicy mają w Polsce także dwa pewne, oficjalne dni: Święto Lotnictwa Polskiego 28 sierpnia i Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego 7 grudnia. Dzień pilota w przedszkolu to świetna okazja, żeby porozmawiać o zawodzie, który dzieci znają z nieba nad głową i z wakacyjnych podróży. Samolot budzi ciekawość, trochę respektu i mnóstwo pytań: jak to możliwe, że taka ciężka maszyna lata, kto nią kieruje i skąd pilot wie, dokąd lecieć.

We wpisie znajdziesz uczciwie opisaną historię daty, trochę historii lotnictwa, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić od razu, bez dodatkowego szukania. Materiał możesz wykorzystać w kwietniu albo w jednym z oficjalnych dni lotnictwa.

Historia Dnia Pilota

Zacznijmy od uczciwej informacji: nie udało się ustalić, kto i kiedy ustanowił Dzień Pilota obchodzony 26 kwietnia. Ta data pojawia się w polskich kalendarzach świąt nietypowych i w mediach społecznościowych, ale nie stoi za nią żadna uchwała, organizacja lotnicza ani znana historia. Dlatego nie podajemy tu genezy tej daty i nie łączymy jej z żadnym wydarzeniem. Jeśli w internecie trafisz na opowieść o jej pochodzeniu, sprawdź, czy ma wiarygodne źródło. Samo święto jest jednak dobrą okazją do rozmowy o pilotach, a lotnictwo ma w Polsce swoje oficjalne, dobrze udokumentowane dni.

Najważniejsze z nich to Święto Lotnictwa Polskiego, obchodzone 28 sierpnia. Upamiętnia ono zwycięstwo kapitana pilota Franciszka Żwirki i inżyniera pilota Stanisława Wigury w międzynarodowych zawodach samolotów turystycznych Challenge w 1932 roku. Polscy lotnicy wygrali wtedy na samolocie zbudowanym w Polsce, co było wielkim wydarzeniem i powodem do dumy. W obecnej formie święto ustanowiono w 1993 roku decyzją ministra obrony narodowej, zatwierdzoną przez prezydenta Lecha Wałęsę, i obejmuje ono lotnictwo wojskowe, cywilne oraz przemysł lotniczy. Wcześniej dzień lotnictwa w Polsce obchodzono w innych terminach, więc data zmieniała się na przestrzeni lat.

Drugie oficjalne święto to Międzynarodowy Dzień Lotnictwa Cywilnego, przypadający 7 grudnia. Przypomina on podpisanie w 1944 roku konwencji chicagowskiej, czyli umowy, dzięki której państwa świata ustaliły wspólne zasady latania samolotów pasażerskich. Zgromadzenie Ogólne ONZ oficjalnie uznało ten dzień w 1996 roku, a jego obchody przygotowuje Organizacja Międzynarodowego Lotnictwa Cywilnego, w skrócie ICAO. Jeśli w kwietniu masz w planie inne tematy, możesz przenieść zajęcia o pilotach na grudzień albo na wrzesień, nawiązując do sierpniowego święta. W kwietniu zajęcia o pilotach dobrze łączą się też z Dniem Astronauty, który przypada kilka dni wcześniej.

Po co obchodzić Dzień Pilota z dziećmi

Zajęcia o pilocie należą do cyklu poznawania zawodów, który jest stałym elementem pracy w przedszkolu i w klasach 1-3. Dzieci dowiadują się, że za każdym lotem stoi wiele osób: piloci, kontrolerzy ruchu lotniczego, mechanicy, personel pokładowy i pracownicy lotniska. To praca w sferze społecznej, bo pokazuje, jak ludzie współpracują i polegają na sobie nawzajem. W sferze poznawczej dzieci poznają pierwsze pojęcia związane z powietrzem, wiatrem, kierunkami i mapą. Starsze dzieci mogą przy okazji ćwiczyć orientację na mapie, liczenie czasu i czytanie prostych informacji.

Temat lotnictwa pomaga też oswoić emocje. Dla części dzieci podróż samolotem jest ekscytująca, a dla innych budzi niepokój, więc rozmowa o tym, co dzieje się na lotnisku i w kabinie, daje poczucie bezpieczeństwa. Zabawy w samoloty to jednocześnie świetna gimnastyka: rozkładanie ramion, balansowanie, zmiana kierunku, lądowanie w przysiadzie rozwijają równowagę i koordynację. Papierowe samoloty ćwiczą sprawność manualną i cierpliwość, a próby ich lotu są pierwszym, prostym eksperymentem. Wreszcie zawód pilota uczy, że ważne zadania wymagają nauki, ćwiczenia i trzymania się zasad.

Ciekawostki o pilotach i samolotach dla dzieci

Czytaj dzieciom po kilka ciekawostek, najlepiej z obrazkiem samolotu albo kabiny pilotów. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, ilu pilotów siedzi w dużym samolocie?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• W dużym samolocie pasażerskim zwykle siedzi dwóch pilotów: kapitan i drugi pilot. Pomagają sobie i sprawdzają nawzajem, czy wszystko idzie dobrze.
• Zanim samolot poleci, pilot obchodzi go dookoła i ogląda koła, skrzydła i silniki. W kabinie sprawdza przyrządy według specjalnej listy, punkt po punkcie.
• Pilot przez cały lot rozmawia przez radio z kontrolerami ruchu lotniczego. To oni mówią, kiedy można wystartować, jak wysoko lecieć i kiedy wylądować, żeby samoloty nie przeszkadzały sobie w powietrzu.
• Samoloty często latają wyżej niż chmury. Dlatego pasażerowie widzą z okna słońce i morze białych chmur, nawet gdy na ziemi pada deszcz.
• Pierwszy lot samolotem z silnikiem odbyli bracia Wright w 1903 roku. Ich lot trwał tylko kilkanaście sekund, a dziś samoloty przelatują nad oceanami.
• Tak zwana czarna skrzynka wcale nie jest czarna. Ma jaskrawy pomarańczowy kolor, żeby łatwo było ją znaleźć. Zapisuje, co dzieje się w czasie lotu.
• Na pasach startowych namalowane są wielkie liczby. Pokazują, w którą stronę świata biegnie pas, i pomagają pilotom trafić na właściwy pas.
• Samoloty najchętniej startują i lądują pod wiatr, bo wiatr wiejący z przodu pomaga im unieść się w powietrze i łagodniej przyziemić.
• Piloci regularnie chodzą do lekarza na badania i dużo ćwiczą w symulatorach, czyli specjalnych kabinach, w których można trenować lot bez odrywania się od ziemi.
• Piloci z różnych krajów porozumiewają się z lotniskami po angielsku, żeby na całym świecie wszyscy mogli się zrozumieć.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi skup się na naśladowaniu dźwięków i ruchów oraz na prostych zabawach z chustą. Nie używaj drobnych elementów, a papierowe samoloty składaj sama, dzieciom dając je tylko do rzucania.

Samolocik startuje

Dzieci stają w rozsypce i rozkładają ręce jak skrzydła. Na hasło „silniki!” robią dźwięk silnika, na hasło „startujemy!” biegną lekko po sali z rozłożonymi rękami, a na hasło „lądujemy!” powoli przykucają i zatrzymują się. Potem dodaj skręty: samolot przechyla się w lewo i w prawo, a dzieci przechylają ręce. Na koniec wszystkie samoloty wracają do hangaru, czyli siadają na dywanie. Zabawa ćwiczy reagowanie na sygnał, równowagę i orientację w przestrzeni.

Co leci w powietrzu?

Przygotuj duże obrazki: samolot, ptak, balon, motyl, a do tego kilka rzeczy, które nie latają, na przykład samochód, kot i dom. Pokazuj obrazki po kolei. Gdy coś lata, dzieci machają rękami i mówią „leci!”, a gdy nie lata, kucają i kładą dłonie na podłodze. Na koniec wybierzcie wspólnie wszystkie latające obrazki i przyklejcie je wysoko na ścianie, na niebie z niebieskiego papieru. Zabawa ćwiczy nazywanie, kategoryzowanie i reagowanie ruchem na słowo.

Samolot pod chmurami

Dorośli trzymają chustę animacyjną wysoko nad głowami dzieci, a chusta jest dużą chmurą. Dzieci są samolotami i spacerują pod nią z rozłożonymi ramionami. Gdy chusta opada niżej, samoloty muszą lecieć nisko, więc idą w przysiadzie, a gdy chusta unosi się, znowu prostują się i lecą wysoko. Na koniec chmura opada zupełnie i dzieci zostają pod nią w cichym hangarze. Zabawa uczy pojęć wysoko i nisko, ćwiczy przysiady i daje dużo radości ze wspólnego ruchu.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki chętnie wchodzą w role, więc to dobry moment na zabawę w lotnisko i na pierwsze zadania z zasadą, na przykład czekaniem na pozwolenie.

Wieża kontroli lotów

Jedno dziecko jest kontrolerem i siedzi w wieży, czyli na krześle na podwyższeniu albo na środku sali. Pozostałe dzieci to samoloty, które stoją w kolejce przy pasie wyznaczonym szarfami. Samolot może wystartować dopiero wtedy, gdy kontroler powie „samolot numer jeden, możesz startować”, a po okrążeniu sali musi poprosić o zgodę na lądowanie. Po kilku rundach zmieniacie kontrolera. Zabawa uczy czekania na swoją kolej, słuchania poleceń i rozumienia, że w powietrzu obowiązują zasady.

Pakujemy walizkę

Przynieś małą walizkę albo torbę i kilka przedmiotów: koszulkę, czapkę, szczoteczkę do zębów, książkę, a także rzeczy zupełnie niepasujące, na przykład garnek albo młotek. Dzieci pomagają spakować walizkę na wakacje i decydują, co zabrać, a czego nie. Potem walizka przechodzi przez udawaną kontrolę bezpieczeństwa, czyli bramkę z dwóch krzeseł, a jedno dziecko sprawdza jej zawartość. Porozmawiajcie, dlaczego na lotnisku sprawdza się bagaże. Zabawa ćwiczy kategoryzowanie, uzasadnianie wyboru i oswaja z tym, co dzieje się na lotnisku.

Pilot i pasażerowie

Ustaw krzesełka w dwóch rzędach jak w samolocie, a z przodu jedno lub dwa krzesła dla pilotów. Rozdaj role: piloci, osoba z personelu pokładowego i pasażerowie z biletami narysowanymi na kartkach. Personel sprawdza bilety, pokazuje, jak zapiąć pasy, a pilot mówi przez udawany mikrofon: „Witamy na pokładzie, lecimy nad morze”. W czasie lotu pasażerowie opowiadają, co widzą przez okno, a przy lądowaniu wszyscy zapinają pasy. Zabawa rozwija mowę, uczy odgrywania ról i przygotowuje do prawdziwej podróży.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już eksperymentować, porównywać i planować. Tu pojawiają się pierwsze doświadczenia z powietrzem i mapą.

Który samolot poleci dalej?

Złóż razem z dziećmi dwa albo trzy różne papierowe samoloty: jeden z szerokimi skrzydłami, drugi wąski i ostry, trzeci z kartki zgniecionej w kulkę dla porównania. Najpierw dzieci zgadują, który poleci najdalej, a potem kolejno rzucacie z tej samej linii. Miejsce lądowania zaznaczacie woreczkiem albo karteczką z imieniem, a na koniec mierzycie odległość krokami. Porozmawiajcie, dlaczego kulka spada szybko, a samolot szybuje. Zabawa to prosty eksperyment: przewidywanie, sprawdzanie i wyciąganie wniosków.

Mapa lotu

Narysuj na dużym kartonie prostą mapę z kilkoma miejscami: lotnisko, góry, morze, las, miasto. Dzieci w parach dostają kartkę z trasą, na przykład „z lotniska nad góry, potem nad morze”, i przesuwają po mapie papierowy samolocik według instrukcji. Potem jedna para układa trasę dla drugiej, a ta musi ją odczytać i przelecieć. Możesz dodać strzałki i proste słowa: w górę, w dół, w lewo, w prawo. Zabawa rozwija orientację w przestrzeni i na płaszczyźnie, a także pierwsze umiejętności czytania mapy.

Kto pracuje na lotnisku?

Przygotuj obrazki różnych osób pracujących przy lotach: pilot, kontroler ruchu lotniczego, mechanik, osoba z personelu pokładowego, pracownik odprawy, strażak lotniskowy. Opowiedz krótko o każdej pracy, a potem rozdaj dzieciom obrazki. Ty opisujesz zadanie, na przykład „sprawdzam, czy silnik jest sprawny”, a dziecko z właściwym obrazkiem wstaje i mówi, kim jest. Na koniec ułóżcie obrazki po kolei, od przyjazdu pasażera na lotnisko do startu samolotu. Zabawa pokazuje, że jeden lot to praca wielu ludzi, i ćwiczy układanie zdarzeń w kolejności.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać, liczyć i szukać informacji, więc zajęcia o pilotach mogą połączyć historię, matematykę i pisanie.

Lot Żwirki i Wigury

Opowiedz uczniom krótko o zwycięstwie Żwirki i Wigury w zawodach Challenge w 1932 roku i pokaż zdjęcie ich samolotu. Wyjaśnij, że samolot był mały, miał śmigło i mieścił tylko załogę, a lotnicy musieli przelecieć długą trasę przez wiele krajów. Uczniowie w parach porównują ten samolot z dzisiejszym samolotem pasażerskim i zapisują trzy różnice w tabelce. Na koniec zastanówcie się, dlaczego to zwycięstwo było ważne dla Polski i dlaczego do dziś jest świętem. Zajęcia uczą patrzenia na zmiany w czasie i szacunku dla polskiej historii.

Rozkład lotów

Przygotuj prostą tablicę odlotów z kilkoma lotami: miasto, godzina odlotu i godzina przylotu, na przykład „Gdańsk, odlot 9.00, przylot 10.00″. Uczniowie liczą, ile trwa każdy lot, który jest najdłuższy, a który najkrótszy, i ile czasu jest między dwoma odlotami. Starsi mogą dostać zadanie z przesiadką. Zabawa ćwiczy odczytywanie godzin, obliczenia zegarowe i czytanie informacji z tabeli, a przy okazji uczy, jak korzystać z tablic na lotnisku czy dworcu.

Alfabet pilota

Wyjaśnij, że piloci przez radio literują ważne słowa, używając specjalnych wyrazów zamiast liter, bo pojedyncze litery łatwo pomylić przy szumie. Nie musisz uczyć prawdziwego alfabetu lotniczego: niech uczniowie w grupach wymyślą własny alfabet klasowy, na przykład A jak arbuz, B jak balon, C jak cytryna. Potem literują przez udawane radio swoje imiona albo nazwy miast, a druga grupa zapisuje, co usłyszała. Zajęcia ćwiczą analizę głoskową i literową, uważne słuchanie i wyraźne mówienie.

Dziennik pokładowy

Uczniowie wyobrażają sobie, że są pilotami, i piszą krótki dziennik jednego lotu w trzech lub czterech zdaniach: skąd lecą, dokąd, co widzą z kabiny i co się wydarzyło. Podpowiedz słowa: start, chmury, pas, wieża, lądowanie, pasażerowie. Młodsze dzieci mogą narysować lot w trzech okienkach komiksu i podpisać każde okienko jednym zdaniem. Na koniec chętni czytają swoje dzienniki na głos. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkiej formy opowiadania i używanie słownictwa związanego z tematem.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego. Najmłodszym elementy wycinasz wcześniej, a starszym przygotuj szablony skrzydeł do obrysowania.

Samolot z rolki

• rolka po papierze toaletowym
• farba plakatowa i pędzel
• pasek sztywnego kartonu na skrzydła i mały na ogon
• klej, kredki, nożyczki

Dzieci malują rolkę i odstawiają ją do wyschnięcia. Dorosły nacina rolkę z dwóch stron, tak żeby dało się przez nią przełożyć pasek kartonu jako skrzydła, a z tyłu nacina szczelinę na ogon. Dzieci ozdabiają skrzydła, rysują okienka i pilota w kabinie, a na koniec wkładają skrzydła i ogon. Samoloty można podwiesić pod sufitem na nitkach, ale wysoko, poza zasięgiem dzieci.

Czapka pilota

• pasek z brystolu dopasowany do obwodu głowy
• daszek wycięty z kartonu
• żółty lub złoty papier na znaczek, kredki, klej
• zszywacz (obsługuje dorosły)

Dzieci ozdabiają pasek i daszek, a na środek przyklejają znaczek w kształcie skrzydełek, wycięty z żółtego papieru. Dorosły mierzy opaskę na głowie dziecka i zszywa końce, a potem dołącza daszek. Czapki przydadzą się w zabawie w pilota i pasażerów oraz w scenariuszu zajęć. Z pomocą dorosłego zrobią je nawet trzylatki.

Widok z okna samolotu

• kartka z narysowanym owalnym okienkiem samolotu
• niebieska i biała farba albo bibuła
• wata, klej, kredki

Dzieci wypełniają okienko niebem, a na dole rysują albo wyklejają to, co widać z góry: pola, rzeki, domy wielkości kropek. Starsze dzieci mogą przykleić watę jako chmury pod samolotem, żeby pokazać, że samolot leci wyżej niż chmury. Wokół okienka kolorują ścianę samolotu. Po skończeniu porozmawiajcie, dlaczego z samolotu wszystko wydaje się malutkie.

Papierowy samolot z nazwą

• kartka papieru A4
• kredki albo flamastry

Starsze dzieci i uczniowie składają z twoją pomocą prosty papierowy samolot krok po kroku, a młodsze dostają samoloty złożone wcześniej. Każde dziecko nadaje swojemu samolotowi nazwę, zapisuje ją na skrzydle i ozdabia kadłub. Samoloty przydadzą się w zabawie „Który samolot poleci dalej?”. Przypomnij zasadę: rzucamy samoloty w stronę pustej części sali, nigdy w twarz kolegi.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy w samoloty potrzebują miejsca, więc przesuń stoliki pod ściany albo wyjdź z grupą na korytarz lub do ogrodu.

Samoloty i chmury

Rozłóż po sali kilka szarf, które są chmurami. Dzieci są samolotami i poruszają się między nimi w rytm bębenka: wolne uderzenia oznaczają spokojny lot, szybkie oznaczają przyspieszenie. Gdy bębenek milknie, każdy samolot musi wylądować w chmurze, czyli wejść do szarfy, a w jednej chmurze mogą być najwyżej dwa samoloty. Z każdą rundą zabieraj jedną chmurę. Zabawa uczy reagowania na tempo i sygnał oraz wymaga uważności na innych.

Pilot prowadzi eskadrę

Dzieci ustawiają się w rzędzie jedno za drugim jako eskadra samolotów. Pierwsze dziecko jest pilotem prowadzącym i wykonuje ruchy: przechyla skrzydła, schodzi nisko, wznosi się wysoko, skręca. Reszta powtarza dokładnie to samo, lecąc za nim. Po chwili pilot przechodzi na koniec, a prowadzenie przejmuje następne dziecko. Zabawa ćwiczy naśladowanie, koncentrację i poczucie odpowiedzialności za grupę.

Odgłosy lotniska

Podziel dzieci na trzy grupy: jedna robi szum silnika, druga naśladuje sygnał komunikatu na lotnisku śpiewając trzy dźwięki od wysokiego do niskiego, a trzecia tupie jak koła samolotu na pasie. Ty dyrygujesz: wskazujesz grupę, a podniesiona ręka oznacza głośniej, opuszczona ciszej. Potem ułóżcie z dźwięków całą historię lotu: start, lot, komunikat pilota i lądowanie. Zabawa uczy reagowania na gest dyrygenta, słuchania innych i tworzenia prostej opowieści dźwiękowej.

Scenariusz zajęć: Dzień Pilota w przedszkolu

Temat	Lecimy samolotem, poznajemy pracę pilota
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, czym zajmuje się pilot i kto pomaga mu na lotnisku; wyjaśnia, dlaczego samolot czeka na pozwolenie na start; porównuje lot różnych papierowych samolotów; odgrywa rolę pasażera i pilota
Pomoce	obrazki samolotu i kabiny pilotów, obrazki osób pracujących na lotnisku, krzesełka ustawione jak w samolocie, bilety narysowane na kartkach, papierowe samoloty, szarfy, bębenek, czapki pilota
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): dzieci mówią, czy leciały samolotem albo widziały samolot na niebie, a ty pokazujesz obrazek kabiny pilotów. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (dwóch pilotów, rozmowy z wieżą, lot nad chmurami), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Kto pracuje na lotnisku? (7 minut): dopasowanie obrazków do opisów zadań. 4. Wieża kontroli lotów (7 minut): zabawa z czekaniem na pozwolenie na start i lądowanie. 5. Który samolot poleci dalej? (8 minut): przewidywanie, rzuty i porównanie. 6. Pilot i pasażerowie (8 minut): odgrywanie lotu nad morze z zapinaniem pasów. 7. Samoloty i chmury (3 minuty): krótka zabawa ruchowa na wyciszenie ruchu przed zakończeniem.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole jak w samolocie, a ty jako kapitan mówisz „Szanowni pasażerowie, wylądowaliśmy”, i każde dziecko mówi jedną rzecz, którą zapamiętało o pracy pilota.
Ewaluacja	Dzieci pokazują skrzydła w górę, jeśli zdanie jest prawdziwe, i opuszczają je, jeśli jest fałszywe, na przykład „Pilot startuje, kiedy chce” albo „W samolocie siedzi zwykle dwóch pilotów”. Obserwuj, kto w zabawie z wieżą czekał na pozwolenie bez przypominania.

Jeśli wśród rodziców jest pilot, kontroler ruchu lotniczego albo osoba pracująca na lotnisku, zaproś ją na krótkie spotkanie z dziećmi. Poproś wcześniej, żeby przyniosła zdjęcia z pracy, elementy stroju albo słuchawki i opowiedziała prostymi słowami, jak wygląda jej dzień. Przygotujcie z dziećmi kilka pytań, żeby rozmowa nie zamieniła się w wykład. Jeśli masz blisko lotnisko albo aeroklub, zapytaj, czy organizują zwiedzanie dla grup przedszkolnych, bo niektóre miejsca przygotowują takie wizyty.

Książki, wiersze i piosenki

Z uczniami klas 1-3 możesz sięgnąć po „Małego Księcia” Antoine’a de Saint-Exupéry’ego, bo narratorem tej opowieści jest pilot, który ląduje awaryjnie na pustyni. Całość jest dla dzieci trudna, więc wybierz kilka pierwszych rozdziałów, w których pilot opowiada o swoich rysunkach i spotkaniu z Małym Księciem. Z przedszkolakami dobrze sprawdzają się obrazkowe książki i encyklopedie o pojazdach z rozdziałem o samolotach, które znajdziesz w bibliotece. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Pilot w czapce, pasy zapięte, silniki grają, skrzydła rozpięte. Wieża mówi: możesz już lecieć, więc samolot w górę, jak ptak na wietrze.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Nad chmurami słonko świeci, samolotem lecą dzieci. Pilot w kabinie czuwa cały czas, bezpiecznie na ziemię sprowadzi nas.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W najbliższym tygodniu poznajemy pracę pilota. Będziemy rozmawiać o samolotach, lotniskach i o tym, jak wiele osób pracuje przy jednym locie. Jeśli w rodzinie jest ktoś, kto pracuje w lotnictwie, zapraszamy na krótkie spotkanie z dziećmi. Prosimy też o przyniesienie zdjęć z podróży samolotem albo modeli samolotów, które zwrócimy po zajęciach.”. Takie zdjęcia i modele tworzą w sali małą wystawę, która zachęca dzieci do opowiadania o własnych przeżyciach. Pamiętaj, że nie każde dziecko leciało samolotem, więc przy rozmowie podkreślaj, że samoloty można też oglądać z ziemi i w książkach.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne obserwowanie nieba: jeśli dziecko zobaczy samolot albo białą smugę za nim, rysuje to na kartce i opowiada w przedszkolu. W klasach 1-3 uczniowie mogą z rodzicem odszukać na mapie Polski lotniska i zaznaczyć najbliższe. Starsze dzieci chętnie złożą w domu z rodzicami papierowy samolot i przyniosą go na zawody na najdalszy lot. Poproś też rodziców o rolki po papierze i małe pudełka do prac plastycznych. Udział w zadaniach jest dobrowolny i każde zaangażowanie jest mile widziane.

Najczęstsze pytania