Dzień Ptaków (1 kwietnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Międzynarodowy Dzień Ptaków obchodzimy 1 kwietnia, czyli w czasie, gdy do Polski wracają bociany, jaskółki i skowronki. To jedno z najstarszych świąt przyrodniczych, bo nawiązuje do umowy o ochronie ptaków podpisanej jeszcze na początku XX wieku. Dzień ptaków w przedszkolu wypada w idealnym momencie: za oknem robi się głośno od śpiewu, na drzewach pojawiają się gniazda, a dzieci same zaczynają pytać, skąd wzięli się nowi sąsiedzi na podwórku. Wystarczy wyjść na spacer, żeby mieć gotowy materiał do obserwacji. Ptaki są blisko, łatwo je zobaczyć i usłyszeć, a przy tym uczą szacunku dla przyrody.

We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, skąd biorą się inne ptasie daty w kalendarzu, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Piszemy też wprost o tym, jak zachować się przy pisklęciu znalezionym na ziemi i czym nie karmić ptaków.

Historia Dnia Ptaków

Międzynarodowy Dzień Ptaków nawiązuje do Konwencji o ochronie ptaków pożytecznych dla rolnictwa, którą podpisano w Paryżu 19 marca 1902 roku. Była to pierwsza międzynarodowa umowa o ochronie ptaków, a państwa, które ją przyjęły, zobowiązały się chronić ptaki pomagające rolnikom, na przykład zjadające szkodniki upraw. Według Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska Międzynarodowy Dzień Ptaków ustanowiono w 1906 roku, przy ratyfikacji tej konwencji. Dlatego trzeba uważać na dwie daty: konwencję podpisano w 1902 roku, a święto obchodzi się od 1906 roku. Polska przystąpiła do konwencji w 1932 roku.

Termin 1 kwietnia dobrze pasuje do przyrody, bo to czas wiosennych przylotów. Wraca wtedy wiele ptaków, które zimę spędziły w cieplejszych krajach, i zaczyna się budowanie gniazd. Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków co roku przypomina o tym dniu i zachęca do obserwowania ptaków w swojej okolicy. Dziś ochrona ptaków w Polsce opiera się już nie na tamtej dawnej konwencji, tylko na przepisach Unii Europejskiej, które chronią wszystkie dziko żyjące ptaki, a nie tylko te pożyteczne dla rolnictwa. To dobry przykład na to, jak zmienia się myślenie ludzi o przyrodzie.

W kalendarzach znajdziesz jeszcze inne ptasie święta, które łatwo pomylić. 1 października w polskich kalendarzach ekologicznych pojawia się Światowy Dzień Ptaków, ale to osobny dzień. Światowy Dzień Ptaków Wędrownych obchodzi się pod patronatem ONZ dwa razy w roku, w drugą sobotę maja i w drugą sobotę października. Na początku października, w pierwszy weekend miesiąca, odbywają się też Europejskie Dni Ptaków, które w Polsce koordynuje Ogólnopolskie Towarzystwo Ochrony Ptaków. W przedszkolach najczęściej świętuje się 1 kwietnia i na tę datę przygotowaliśmy ten materiał, a pojedyncze ptaki mają swoje osobne dni, jak Dzień Bociana, Dzień Wróbla czy Dzień Pingwina.

Po co obchodzić Dzień Ptaków z dziećmi

Ptaki są najłatwiej dostępną dziką przyrodą w mieście i na wsi. Dziecko może je zobaczyć z okna sali, usłyszeć na spacerze i obserwować przez cały rok, dlatego Dzień Ptaków to świetny początek nauki uważnej obserwacji. Rozpoznawanie kilku gatunków, liczenie ptaków w karmniku i porównywanie ich wielkości rozwijają myślenie poznawcze i słownictwo. Słuchanie ptasich głosów ćwiczy słuch i koncentrację, a naśladowanie lotu, podskoków i dziobania to naturalna gimnastyka. Wiosenne przyloty pomagają też zrozumieć zmiany pór roku.

Drugi cel to szacunek dla zwierząt i odpowiedzialność. Dzieci uczą się, że gniazd nie ruszamy, ptaków nie płoszymy i nie gonimy, a pisklęcia znalezionego na ziemi zwykle nie zabieramy, bo rodzice są w pobliżu i je karmią. Poznają też zasadę, że ptaków nie karmimy chlebem, bo im szkodzi. To praca w sferze emocjonalnej i społecznej: dziecko widzi, że jego zachowanie ma wpływ na życie małego zwierzęcia. Rozmowa o ptakach, które latają tysiące kilometrów i wracają do tego samego miejsca, budzi też podziw i ciekawość świata.

Ciekawostki o ptakach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na spacery i kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy ptaki mają zęby?”, i poczekaj na pomysły. Jeśli możesz, pokaż zdjęcia albo ilustracje ptaków, o których mówisz, a przy ciekawostkach o głosach puść nagranie. Najlepiej działa połączenie ciekawostki z obserwacją za oknem. Dzieci bardzo lubią sprawdzać, czy to, co usłyszały, zgadza się z tym, co widzą.

• Tylko ptaki mają pióra. Żadne inne zwierzę na świecie nie ma piór. Pióra grzeją, chronią przed deszczem i pomagają latać.
• Ptaki nie mają zębów. Jedzenie chwytają dziobem i połykają, a dziób ma różny kształt u różnych ptaków, zależnie od tego, co jedzą.
• Wszystkie ptaki wykluwają się z jaj. Zwykle mama albo tata siedzi na jajkach w gnieździe i ogrzewa je, aż wyklują się pisklęta.
• Bociany zimują w Afryce. Jesienią odlatują bardzo daleko, a wiosną wracają do Polski, często do tego samego gniazda.
• Nie wszystkie ptaki latają. Pingwin pływa, a struś szybko biega, ale żaden z nich nie wzbije się w powietrze.
• Najmniejszy ptak na świecie to koliber. Najmniejsze kolibry są wielkości dużego owada, a ich skrzydła poruszają się tak szybko, że słychać bzyczenie.
• Dzięcioł bębni w drzewo. Stuka dziobem, żeby zrobić dziuplę, znaleźć jedzenie albo dać znać innym dzięciołom, że to jego miejsce.
• Ptaki śpiewają najwięcej wiosną. Śpiewem mówią innym ptakom, że to ich terytorium, i szukają partnera do budowy gniazda.
• Sowa potrafi obrócić głowę bardzo daleko. Nie rusza oczami tak jak my, więc żeby rozejrzeć się dookoła, obraca całą głowę.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na ruch, dźwięk i proste naśladowanie. Pomoce mają być duże, bez ziaren, drobnych piórek i koralików, które mieszczą się w buzi albo nosie. Karmniki z ziarnem zostaw dla starszych dzieci, a dwulatkom pokazuj ptaki na obrazkach, za oknem i w zabawie ruchowej. Zabawy trwają kilka minut i można je powtarzać codziennie.

Ptaszki wylatują z gniazda

Rozłóż na środku sali chustę animacyjną albo koc i powiedz, że to gniazdo. Dzieci kucają w gnieździe jak małe ptaszki i piszczą cichutko „pi, pi”, a ty jesteś mamą ptaszkiem, która przynosi jedzenie. Na hasło „lecimy!” dzieci wychodzą z gniazda i machają rękami jak skrzydłami, biegając lekko po sali. Na hasło „do gniazda!” wracają i przytulają się do siebie. Zabawa ćwiczy reakcję na polecenie, a przy okazji dzieci poznają słowa gniazdo, pisklę i skrzydła.

Kto tak śpiewa?

Przygotuj duże obrazki trzech ptaków o bardzo różnych głosach: kukułki, kury i kaczki. Puść nagranie albo naśladuj głos sama, a dzieci wskazują palcem obrazek i próbują powtórzyć dźwięk. Potem ty pokazujesz obrazek, a dzieci wydają odpowiedni głos. Na koniec możesz dodać wróbla z cichym „ćwir, ćwir”. Zabawa ćwiczy słuch, aparat mowy i kojarzenie dźwięku z obrazkiem.

Piórko leci

Wytnij z bibuły albo cienkiego papieru kilka dużych piórek, każde wielkości dłoni dorosłego. Stań na krześle albo podnieś rękę wysoko i puść piórko, a dzieci patrzą, jak powoli opada, i próbują je złapać. Potem dzieci same podrzucają piórka i dmuchają na nie, żeby leciały dalej. Porozmawiajcie, że prawdziwe pióra są bardzo lekkie i dzięki temu ptaki mogą latać. Zabawa ćwiczy śledzenie wzrokiem, koordynację oka i ręki oraz oddychanie.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki chętnie odgrywają role i coraz lepiej dostrzegają różnice. To dobry wiek na pierwszy spacer z lornetką i zabawy w rozpoznawanie ptaków.

Spacer z lornetką

Przed wyjściem każde dziecko robi lornetkę z dwóch rolek sklejonych taśmą i ozdobionych kredkami. Na spacerze po parku albo ogrodzie przedszkolnym zatrzymujecie się co kilka minut i patrzycie przez lornetki na drzewa, dachy i trawniki. Dzieci mówią, co widzą: ptaka na gałęzi, gniazdo, ptaka, który dziobie w trawie. Przypomnij zasadę: patrzymy cicho, nie biegamy w stronę ptaków i ich nie straszymy. Zabawa uczy uważnej obserwacji, cierpliwości i spokojnego zachowania w przyrodzie.

Duży ptak, mały ptak

Pokaż zdjęcia ptaków różnej wielkości: sikorki, wróbla, gołębia, wrony, bociana i łabędzia. Dzieci układają je w rzędzie od najmniejszego do największego, a potem porównują długość nóg, szyi i dzioba. Następnie wszyscy ruszają się jak wybrany ptak: sikorka skacze drobno, bocian chodzi wysoko podnosząc nogi, a łabędź płynie z wyciągniętą szyją. Zabawa ćwiczy porównywanie wielkości, szeregowanie i ruch naśladowczy.

Gniazdo dla jajka

Daj dzieciom w małych grupach materiały do budowy gniazda: paski papieru, bibułę, gałązki zebrane na spacerze, kawałki włóczki i miękką tkaninę. Każda grupa buduje w misce albo na talerzu gniazdo, w którym zmieści się jajko z plasteliny albo papieru. Potem sprawdzacie, które gniazdo jest najmiększe i najlepiej trzyma jajko. Opowiedz, że prawdziwe ptaki budują gniazda tylko dziobem i łapkami. Zabawa rozwija sprawność rąk, współpracę i szacunek dla ptasiej pracy.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już rozpoznać kilka gatunków, zrozumieć wędrówki ptaków i zaplanować prostą obserwację. W tym wieku dobrze sprawdzają się zabawy badawcze i zagadki.

Kto odlatuje, kto zostaje?

Przygotuj obrazki ptaków, które zimą zostają w Polsce, na przykład sikorki, wróbla, sroki i gila, oraz takich, które odlatują, na przykład bociana, jaskółki i kukułki. Dzieci układają obrazki w dwóch kołach z szarf: „zostajemy” i „odlatujemy”. Potem rozmawiacie, dlaczego ptaki odlatują: zimą brakuje im owadów i jedzenia. Na koniec dzieci pokazują na globusie albo mapie, gdzie jest Polska, a gdzie Afryka, do której lecą bociany. Zabawa rozwija klasyfikowanie i pierwsze rozumienie mapy.

Jaki dziób, takie jedzenie

Postaw na stoliku miski z różnymi rzeczami, które symbolizują ptasie jedzenie: tekturowe robaki, woda w misce, papierowe nasiona i owoce. Obok połóż narzędzia, które udają dzioby: szczypce do sałaty, pęsetę kuchenną, łyżkę i klamerkę do bielizny. Dzieci sprawdzają, którym dziobem najłatwiej złapać robaka, którym nabrać wody, a którym chwycić nasiono. Potem porównujecie narzędzia z obrazkami prawdziwych dziobów, na przykład czapli, kaczki i wróbla. Zabawa pokazuje, że kształt dzioba zależy od tego, co ptak je, i uczy prostego eksperymentu.

Ptasi detektyw

Na spacerze albo w ogrodzie przedszkolnym dzieci szukają śladów obecności ptaków: gniazd na drzewach, piór na ziemi, śladów łapek w błocie, dziupli i odgłosów. Każde znalezisko zaznaczają na prostej karcie z rysunkami, stawiając kreskę przy odpowiednim obrazku. Pióra oglądamy, ale nie podnosimy gołymi rękami, a po spacerze wszyscy myją ręce. Po powrocie liczycie kreski i sprawdzacie, czego było najwięcej. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość, liczenie i zapisywanie obserwacji.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie czytają, piszą i potrafią prowadzić obserwacje przez kilka dni. Dzień Ptaków może być początkiem małego projektu badawczego.

Liczymy ptaki za oknem

Przez tydzień, codziennie o tej samej porze, uczniowie przez dziesięć minut obserwują ptaki za oknem klasy albo na szkolnym podwórku. Zapisują w tabeli, jakie ptaki widzieli i ile ich było, korzystając z prostego atlasu albo kart z obrazkami. Na koniec tygodnia robią wykres słupkowy i sprawdzają, który ptak był najczęstszy. Opowiedz, że podobne liczenie ptaków prowadzą też naukowcy i organizacje ochrony przyrody. Zajęcia uczą systematycznej obserwacji, zapisywania danych i czytania wykresu.

Ptasi paszport

Każdy uczeń wybiera jednego ptaka, który przylatuje wiosną do Polski, na przykład bociana, jaskółkę, skowronka albo kukułkę. Z książek przyrodniczych i atlasów wyszukuje informacje: jak wygląda, co je, gdzie buduje gniazdo i dokąd leci na zimę. Wszystko wpisuje do paszportu z kartki złożonej na pół i dorysowuje zdjęcie ptaka. Na koniec uczniowie przedstawiają swoje paszporty i zaznaczają trasy ptaków na mapie. Zajęcia ćwiczą wyszukiwanie informacji, pisanie krótkiej notatki i orientację na mapie.

Co było w 1902 roku?

Opowiedz uczniom, że ponad sto lat temu państwa podpisały umowę, żeby chronić ptaki pomagające rolnikom. Zapytaj, dlaczego ptaki są pożyteczne: zjadają owady, roznoszą nasiona, a ich śpiew cieszy ludzi. Uczniowie w grupach piszą własną klasową umowę o ochronie ptaków, na przykład pięć zasad dla uczniów i rodzin, i wszyscy się pod nią podpisują. Porozmawiajcie, że dziś prawo chroni wszystkie dzikie ptaki, a nie tylko te pożyteczne. Zajęcia łączą historię z pisaniem tekstu użytkowego i wychowaniem obywatelskim.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy przygotowujesz wcześniej sama. Do prac nie używamy prawdziwych piór znalezionych na dworze, bo mogą przenosić zarazki, a zamiast nich robimy pióra z papieru i bibuły.

Ptak z talerzyka

• papierowy talerzyk
• farby, pędzel
• kolorowy papier, bibuła, klej, nożyczki

Dzieci składają talerzyk na pół i malują go na kolor wybranego ptaka: sikorki, gila albo wróbla. Z kolorowego papieru wycinają trójkątny dziób, a z bibuły paski na skrzydła i ogon, które przyklejają po bokach i z tyłu. Oko rysują flamastrem albo przyklejają z papieru. Złożony talerzyk stoi na stole jak ptak na gałęzi i można nim lekko kołysać. Z gotowych ptaków zróbcie wystawę „Ptaki z naszego podwórka”.

Gniazdo z masy papierowej

• paski gazet
• klej rozrobiony z wodą w misce
• miska do formowania, folia spożywcza, farby

Przykryj miskę folią spożywczą, a dzieci oklejają ją paskami gazet zamoczonymi w kleju, warstwa po warstwie. Po wyschnięciu dorosły zdejmuje gniazdo z miski, a dzieci malują je na brązowo i wkładają do środka jajka z plasteliny albo papieru. To praca na dwa dni, więc dobrze sprawdza się w tygodniu ptasim. Dla starszych dzieci możesz przygotować zdjęcia prawdziwych gniazd do porównania. Folię trzyma i zdejmuje dorosły.

Bocian na łące

• kartka z bloku w kolorze niebieskim albo zielonym
• biały i czarny papier, czerwony papier na dziób i nogi
• klej, nożyczki, kredki

Dzieci wycinają z białego papieru owalny tułów i szyję bociana, a z czarnego końcówki skrzydeł. Z czerwonego papieru robią długi dziób i nogi z pasków. Wszystko przyklejają na kartce, a dookoła rysują kredkami łąkę, żaby i gniazdo na słupie. Młodszym dzieciom daj gotowe elementy do ułożenia i przyklejenia. Praca dobrze łączy się z opowieścią o bocianach wracających z Afryki.

Karmnik z kartonu po mleku

• czysty karton po mleku albo soku
• nożyczki (używa dorosły), sznurek
• farby akrylowe albo taśma do ozdabiania

Dorosły wycina w kartonie dwa okienka po przeciwnych stronach, zostawiając kilka centymetrów od dna, żeby ziarno się nie wysypywało. Dzieci ozdabiają karton farbami, a dorosły przewleka sznurek przez górę i wiesza karmnik na gałęzi w ogrodzie przedszkolnym. Karmnik to praca dla starszych dzieci, a najmłodsze tylko go ozdabiają. Przypomnij, że ptaki dokarmia się głównie zimą, i że wkładamy do karmnika ziarno słonecznika albo specjalną mieszankę, a nigdy chleb. Wiosną karmnik może służyć jako punkt obserwacyjny.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Ptasie ruchy, czyli lot, podskoki, dziobanie i kołysanie, dają mnóstwo pomysłów na gimnastykę. Przeprowadź zabawy w sali z odsuniętymi stolikami albo w ogrodzie.

Ptaki wracają do gniazd

Rozłóż po sali szarfy w kształcie kół, które są gniazdami, o jedno mniej niż dzieci. Dzieci biegają lekko po sali, machając rękami jak skrzydłami, dopóki gra muzyka. Gdy muzyka milknie, każdy ptak szuka gniazda, a w jednym gnieździe mogą zamieszkać dwa ptaki, jeśli się zgodzą. Z każdą rundą zabierasz jedno gniazdo, aż cała grupa zmieści się w kilku gniazdach. Nikt nie odpada, a zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, orientację i współpracę.

Bociany i żaby

Część dzieci to bociany, które chodzą po łące wysoko podnosząc kolana, a część to żaby, które skaczą w kucki. Gdy grasz na bębenku wolno, bociany chodzą, a gdy szybko, żaby skaczą. Na hasło „bocian klekocze!” żaby uciekają do stawu, czyli za linię z szarfy, a bociany stają na jednej nodze i liczą do pięciu. Potem następuje zmiana ról. Zabawa ćwiczy równowagę, skoki i uważne słuchanie.

Ptasi koncert

Podziel dzieci na trzy grupy ptaków: kukułki mówią „ku-ku”, wróble „ćwir-ćwir”, a sowy „hu-hu”. Jesteś dyrygentem: wskazujesz grupę ręką, a uniesiona dłoń oznacza głośniej, opuszczona ciszej. Potem puść nagranie prawdziwego ptasiego śpiewu i poproś dzieci, żeby zamknęły oczy i policzyły, ile różnych głosów słyszą. Na koniec wszyscy razem śpiewają poranny ptasi koncert na powitanie wiosny. Zabawa ćwiczy słuch, uwagę i wspólne muzykowanie.

Scenariusz zajęć na Dzień Ptaków

Temat	Ptaki wracają wiosną
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że niektóre ptaki odlatują na zimę i wracają wiosną; rozpoznaje kilka ptaków po wyglądzie i głosie; zna zasady zachowania przy gniazdach i pisklętach; naśladuje ruchem ptasie zachowania
Pomoce	obrazki ptaków, nagrania ptasich głosów, szarfy, chusta animacyjna, lornetki z rolek, materiały do budowy gniazda, mapa albo globus
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): dzieci słuchają nagrania ptasiego śpiewu i zgadują, kto przyszedł w odwiedziny. 2. Rozmowa (7 minut): krótka opowieść o bocianach i jaskółkach, które wracają z ciepłych krajów, i pokazanie Afryki na mapie. 3. Kto odlatuje, kto zostaje? (7 minut): układanie obrazków w dwóch kołach. 4. Ptaki wracają do gniazd (6 minut): zabawa ruchowa z szarfami. 5. Gniazdo dla jajka (10 minut): budowanie gniazd w małych grupach. 6. Zasady przyjaciela ptaków (5 minut): rozmowa o tym, dlaczego nie ruszamy gniazd i nie zabieramy piskląt. 7. Ptasi koncert (5 minut): naśladowanie ptasich głosów z dyrygentem.
Zakończenie	Dzieci siadają w gnieździe z chusty i każde mówi, jakim ptakiem chciałoby być i dlaczego. Grupa żegna się ptasim „ćwir, ćwir”.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, dlaczego bocian odlatuje na zimę, i co zrobić, gdy zobaczysz pisklę na ziemi. Obserwuj, kto rozpoznaje ptaki po głosie.

Warto wiedzieć, co powiedzieć dzieciom, gdy na spacerze zobaczycie pisklę na ziemi. Wiosną i latem młode ptaki często wyskakują z gniazda, zanim nauczą się dobrze latać, a rodzice nadal je karmią z pobliskiej gałęzi. Takiego ptaka zostawiamy w spokoju i odchodzimy, żeby rodzice mogli do niego wrócić, a jeśli grozi mu niebezpieczeństwo od kota albo ruchu ulicznego, można go przenieść w bezpieczne miejsce obok, najlepiej w rękawiczkach. Gdy ptak jest ranny, dorosły dzwoni do najbliższego ośrodka rehabilitacji dzikich zwierząt albo do straży miejskiej. Dzieci nie dotykają dzikich ptaków, a po każdym kontakcie z piórami czy gniazdem myją ręce.

Książki, wiersze i piosenki

Najmłodszym przeczytaj wiersz Juliana Tuwima „Ptasie radio”, w którym ptaki prowadzą własną audycję, i zachęć dzieci do naśladowania ptasich głosów. Z wierszy Jana Brzechwy świetnie sprawdzi się „Kaczka Dziwaczka”. Starszym i uczniom klas 1-3 pasują baśnie Hansa Christiana Andersena „Brzydkie kaczątko” i „Słowik”, które oprócz ptaków niosą ważne myśli o odmienności i o tym, co prawdziwe, a co sztuczne. Do tego przyda się dowolny atlas ptaków dla dzieci z waszej biblioteki. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Leci bocian z dalekiej Afryki, niesie wiosnę, słońce i krzyki. Staje w gnieździe na jednej nodze, klekocze: wiosna już na drodze.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Gniazdka nie ruszam, ptaszka nie straszę, cicho przechodzę, to zasady nasze. Chleba nie rzucam, bo ptakom szkodzi, niech zdrowy ptaszek po trawie chodzi.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „1 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Ptaków. Będziemy obserwować ptaki na spacerze, budować gniazda i uczyć się, jak chronić ptaki wokół nas. Prosimy o przyniesienie dwóch rolek po papierze do zrobienia lornetek i o ubranie dziecka odpowiednio do pogody na spacer.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinną obserwację ptaków z okna albo na spacerze: dziecko rysuje ptaka, którego zobaczyło, a rodzic pomaga zapisać, jak się nazywa. W klasach 1-3 uczniowie mogą prowadzić z rodzicami ptasi dzienniczek przez tydzień.

Rodzice, którzy interesują się przyrodą, fotografują ptaki albo działają w organizacjach ochrony przyrody, mogą przyjść i pokazać zdjęcia albo prawdziwą lornetkę. Warto też zaprosić leśnika albo pracownika parku narodowego, jeśli taki jest w okolicy. Rodziny, które mają ogród, mogą powiesić budkę lęgową, a rodziny w mieście mogą zwrócić uwagę na jerzyki i jaskółki gniazdujące pod dachami bloków. Dobrze jest też przypomnieć rodzicom, żeby na spacerach nie karmili kaczek i łabędzi chlebem. Udział ma być dobrowolny, bez presji na nikogo i bez kupowania czegokolwiek.

Najczęstsze pytania