Dzień Wieloryba (trzecia niedziela lutego): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Wieloryba, nazywany też Światowym Dniem Wielorybów, obchodzimy w trzecią niedzielę lutego, więc jego data zmienia się co roku: w 2027 roku wypada 21 lutego, a w 2028 roku 20 lutego. Ponieważ to niedziela, w przedszkolu najlepiej świętować w piątek przed nią albo w poniedziałek po niej. Wieloryby zachwycają dzieci swoją wielkością, śpiewem i fontannami wody, a jednocześnie pozwalają opowiedzieć o czymś zaskakującym: że nie są rybami, tylko ssakami, tak jak my. Dzień wieloryba w przedszkolu to więc okazja do podwodnej przygody, do ćwiczeń z porównywania wielkości i do pierwszej rozmowy o tym, że ludzie potrafią chronić zwierzęta, którym kiedyś zagrażali.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o wielorybach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe z chustą animacyjną, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania i przy użyciu materiałów z przedszkolnej szafy. Pilnujemy też, żeby najmłodsze dzieci nie dostały do rąk drobnych elementów. Tam, gdzie trzeba uważać, piszemy o tym wprost.

Historia Dnia Wieloryba

Światowy Dzień Wieloryba zapoczątkował na hawajskiej wyspie Maui Greg Kaufman, założyciel organizacji Pacific Whale Foundation, która zajmuje się badaniem i ochroną wielorybów. Święto obchodzi się w trzecią niedzielę lutego. W 2025 roku fundacja świętowała 45. rocznicę Dnia Wieloryba, co wskazuje, że pierwsze obchody odbyły się około 1980 roku. Pierwotnie było to święto humbaków, czyli wielorybów, które co roku przypływają w wody wokół Hawajów. Od dziesięcioleci towarzyszy mu festiwal wielorybów na Maui, trwający przez cały luty, gdy humbaków jest tam najwięcej.

Humbaki z północnego Pacyfiku wędrują co roku tysiące kilometrów: latem żerują w zimnych wodach wokół Alaski, a zimą płyną do ciepłych wód Hawajów, gdzie przychodzą na świat młode. Kiedyś polowano na nie tak intensywnie, że prawie całkiem zniknęły z oceanu. Dziś są chronione, a ich powrót stał się symbolem tego, że ludzie potrafią naprawić dawne błędy. Dlatego Dzień Wieloryba jest świętem radosnym: przypomina o pięknie tych zwierząt i o tym, że warto dbać o morza i oceany.

Warto wiedzieć, że w niektórych kalendarzach świąt Dzień Wieloryba ma przypisaną stałą datę, co jest błędem, bo święto zmienia się co roku razem z trzecią niedzielą lutego. Bywa też mylony z Dniem Rekina Wielorybiego, ale rekin wielorybi to ryba, a nie wieloryb, więc to zupełnie inne zwierzę i inne święto. W Polsce Dzień Wieloryba obchodzą przede wszystkim przedszkola, szkoły i organizacje przyrodnicze. Pokrewne tematy w przedszkolnym kalendarzu to Dzień Delfina, Dzień Oceanów, Dzień Rekina i Dzień Ryby, więc wielorybie zajęcia łatwo połączyć w morski cykl.

Po co obchodzić Dzień Wieloryba z dziećmi

Wieloryb jest idealnym zwierzęciem do nauki porównywania i wyobrażania sobie wielkości. Dziecko, które zobaczy na podłodze sali, jak długi jest płetwal błękitny, i przekona się, że nie mieści się w sali, zapamięta to na długo. Takie zabawy wspierają rozwój poznawczy: liczenie, mierzenie krokami, porównywanie „większy, mniejszy, najdłuższy”. Ciekawostka, że wieloryb nie jest rybą, uczy klasyfikowania zwierząt według cech, a nie według wyglądu czy miejsca życia. Starsze dzieci poznają słowa takie jak ssak, fiszbiny, migracja i plankton.

Dzień Wieloryba to także okazja do pracy w sferze emocjonalnej i społecznej. Rozmowa o tym, że wielorybie mamy opiekują się młodymi i karmią je mlekiem, budzi w dzieciach czułość i empatię. Opowieść o humbakach, które wróciły do oceanów dzięki ochronie, pokazuje, że wspólne działanie ludzi ma sens, i jest dobrym wstępem do rozmowy o sprzątaniu plaż i niewyrzucaniu śmieci do wody. Zabawy ruchowe w pływanie, nurkowanie i „wydmuchiwanie fontanny” rozwijają sprawność fizyczną i świadomy oddech. Śpiew wielorybów świetnie nadaje się do zabaw muzycznych i ćwiczeń słuchowych.

Ciekawostki o wielorybach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy wieloryb to ryba?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Przy ciekawostce o fontannie możesz pokazać, jak wypuszcza się powietrze z buzi pełnej powietrza.

• Wieloryb nie jest rybą. To ssak, tak jak pies, kot i człowiek. Oddycha powietrzem, a młode pije mleko mamy.
• Wieloryb oddycha przez dziurę na czubku głowy. Nazywa się ona otworem oddechowym. Wieloryb wypływa, wydycha powietrze, nabiera nowego i znowu nurkuje.
• Fontanna wieloryba to jego oddech. Gdy wieloryb wydycha ciepłe powietrze, nad wodą pojawia się chmurka mgiełki i kropelek.
• Płetwal błękitny to największe zwierzę, jakie kiedykolwiek żyło na Ziemi. Jest większy nawet od największych dinozaurów.
• Niektóre wieloryby nie mają zębów. Mają w pysku fiszbiny, które działają jak wielkie sito. Wieloryb nabiera wody, a na fiszbinach zostają malutkie skorupiaki, którymi się żywi.
• Delfiny są krewnymi wielorybów. Należą do wielorybów z zębami, podobnie jak orki.
• Humbaki śpiewają. Samce humbaków wydają długie, powtarzające się dźwięki, które przypominają piosenki i niosą się w wodzie bardzo daleko.
• Każdy humbak ma inny ogon. Wzór na spodniej stronie płetwy ogonowej jest inny u każdego humbaka, więc naukowcy rozpoznają po nim poszczególne zwierzęta.
• Wieloryby wędrują bardzo daleko. Humbaki co roku płyną tysiące kilometrów z zimnych wód, gdzie się żywią, do ciepłych, gdzie rodzą się młode.
• Rekin wielorybi nie jest wielorybem. To największa ryba świata, która oddycha skrzelami, a nazwę ma tylko od swojej wielkości.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na duże ruchy, dźwięki i proste słowa: duży, mały, w górę, w dół. Wszystkie pomoce mają być duże i miękkie, bez muszelek, kamyczków, koralików i nakrętek, które mieszczą się w buzi. Zabawy z oddechem prowadź krótko, żeby maluchom nie zakręciło się w głowie.

Wieloryb robi fontannę

Dzieci kucają na dywanie jak wieloryby pod wodą i wstrzymują oddech na chwilkę, z nadmuchanymi policzkami. Na hasło „wieloryb wypływa” wstają powoli, podnoszą ręce nad głowę i wydmuchują powietrze z głośnym „fuuu”, pokazując dłońmi fontannę. Potem znowu „nurkują” i powtarzacie zabawę kilka razy, raz wolno, raz szybciej. Na koniec mama wieloryb, czyli ty, robi największą fontannę, a małe wieloryby malutkie. Zabawa ćwiczy oddech, reakcję na hasło i słowa „duży” i „mały”.

Duży wieloryb, mała rybka

Przygotuj dwa obrazki: ogromnego wieloryba i malutką rybkę. Gdy pokazujesz wieloryba, dzieci robią się bardzo duże: stają na palcach, rozkładają ręce i mówią niskim głosem „buuum”. Gdy pokazujesz rybkę, kucają, robią się malutkie i mówią cieniutko „pip, pip”. Zmieniaj obrazki coraz szybciej, a na koniec pokaż oba naraz i zapytaj, kto jest większy. Zabawa uczy pojęć wielkości, różnicowania głosu i szybkiej reakcji.

Wieloryb pod chustą

Rozłóż niebieską chustę animacyjną jako ocean. Ty i drugi dorosły trzymacie ją nisko i lekko falujecie, a jedno albo dwoje dzieci wchodzi pod spód jako wieloryby i powoli pełza. Pozostałe dzieci siedzą wokół i śpiewają cicho „szu, szu”, a gdy wieloryb wystawi głowę spod chusty, wszyscy wołają „Fontanna!”. Zamieniajcie się tak, żeby każde chętne dziecko było wielorybem. Zabawa oswaja z chustą i daje dzieciom radość z bycia „ogromnym”.

Zabawy dla 3- i 4-latków

W tym wieku dzieci chętnie liczą, porównują i grają role. To dobry moment, żeby wprowadzić ciekawostkę, że wieloryb oddycha powietrzem i dlatego musi wypływać na powierzchnię. Wszystkie pomoce nadal powinny być duże i bezpieczne.

Wieloryb czy ryba?

Przygotuj kilka obrazków: wieloryb, delfin, orka, rybka, konik morski, rekin. Na podłodze połóż dwie obręcze: jedną z obrazkiem nosa i chmurki powietrza, bo te zwierzęta oddychają powietrzem, i drugą z obrazkiem bąbelków w wodzie, bo te oddychają w wodzie. Dzieci po kolei losują obrazek, a ty pomagasz im zdecydować, gdzie go położyć. Na koniec wszyscy pokazują, jak wieloryb wypływa, żeby zaczerpnąć powietrza. Zabawa w prosty sposób uczy, że wygląd nie mówi wszystkiego o zwierzęciu.

Mama wieloryb i maleństwo

Dzieci dobierają się w pary: jedno jest mamą wielorybem, a drugie małym wielorybkiem. Mama płynie powoli po sali, a maleństwo płynie tuż obok niej, dotykając jej ramienia, i naśladuje jej ruchy. Na hasło „wypływamy” obie wieloryby robią razem fontannę, a na hasło „odpoczywamy” kładą się obok siebie na dywanie. Potem pary zamieniają się rolami. Porozmawiajcie, że wielorybie mamy opiekują się młodymi, pilnują ich i karmią je mlekiem. Zabawa rozwija współpracę w parze i empatię.

Ile wody połknie wieloryb?

Przygotuj dużą miskę z wodą na stoliku, sitko, plastikowy kubek i garść pociętych kawałków papieru lub liści, które pływają po wodzie. Pokazujesz, że niektóre wieloryby nabierają pełny pysk wody, a potem wypuszczają ją przez fiszbiny, które działają jak sitko. Dzieci po kolei nabierają kubkiem wodę z pływającymi kawałkami i przelewają ją przez sitko, a potem sprawdzają, co zostało. Zabawa prowadzona w fartuszkach jest świetnym doświadczeniem sensorycznym i obrazowo tłumaczy, jak jedzą wieloryby.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na mierzenie, porównywanie i dłuższą rozmowę o ochronie zwierząt. Mogą już pracować w małych grupach i wykonywać zadania wymagające kilku kroków. To dobry wiek na wprowadzenie słów fiszbiny, ssak i wędrówka.

Jak długi jest wieloryb?

Wyjdźcie na korytarz, salę gimnastyczną albo na podwórko. Rozwiń długi sznurek, włóczkę albo połączone skakanki i odmierz długość największego wieloryba krokami dorosłego: płetwal błękitny ma około trzydziestu metrów, czyli mniej więcej tyle, ile trzydzieści dużych kroków. Dzieci kładą się jedno za drugim wzdłuż sznurka i sprawdzają, ile dzieci potrzeba, żeby ułożyć wieloryba. Porównajcie go z długością sali albo autobusu. Zabawa pozwala naprawdę poczuć wielkość zwierzęcia i ćwiczy mierzenie niestandardowymi miarami.

Wielorybia wędrówka

Na dwóch końcach sali połóż dwie maty: jedna to zimne morze przy Alasce, druga to ciepłe wody Hawajów. Opowiedz, że humbaki latem jedzą w zimnym morzu, a zimą płyną do ciepłych wód, gdzie rodzą się młode. Dzieci „płyną” między matami, pokonując przeszkody: tunel z krzeseł, slalom między pachołkami, przejście pod chustą. Po każdej wędrówce liczycie, ile razy wieloryby przepłynęły ocean. Zabawa łączy ruch z wiedzą przyrodniczą i uczy pojęcia wędrówki zwierząt.

Wielorybie piosenki

Opowiedz, że humbaki śpiewają pod wodą długie piosenki, które powtarzają się jak refren. Dzieci siedzą w kole z zamkniętymi oczami, a ty nucisz niskie, długie dźwięki: „uuuuu”, „ooooo”, z wysokimi piskami na końcu. Potem każde dziecko wymyśla krótką wielorybią melodię z trzech dźwięków, a grupa ją powtarza. Na koniec spróbujcie połączyć melodie w jedną długą piosenkę całej ławicy wielorybów. Zabawa rozwija słuch muzyczny, pamięć i odwagę do występowania przed grupą.

Czysty ocean

Rozłóż na dywanie niebieską chustę jako ocean, a na niej rozrzuć papierowe rybki i wieloryby oraz „śmieci”: zgniecione kartki, puste rolki, czyste opakowania po jogurtach. Dzieci w dwóch zespołach sprzątają ocean: jeden zespół zbiera śmieci do worka, drugi przenosi zwierzęta w bezpieczne miejsce. Potem porozmawiajcie, skąd śmieci biorą się w morzu i co możemy zrobić, żeby ich nie było. Zabawa uczy dbania o środowisko w sposób, który przedszkolak może zrozumieć i zastosować.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać krótkie teksty przyrodnicze, porównywać dane i pracować w projekcie. Dzień Wieloryba może być dla nich lekcją przyrody połączoną z matematyką i językiem polskim. Ważne, żeby rozmowę o dawnych polowaniach prowadzić spokojnie i kończyć ją informacją o ochronie i powrocie wielorybów.

Ssak czy ryba?

Napisz na tablicy dwie kolumny z cechami: ssak (oddycha płucami, rodzi żywe młode, karmi je mlekiem) i ryba (oddycha skrzelami, ma łuski, zwykle składa ikrę). Uczniowie dostają karty ze zwierzętami: płetwal błękitny, humbak, delfin, orka, rekin wielorybi, karp, foka, konik morski. W grupach sprawdzają cechy każdego zwierzęcia w krótkich tekstach i przypinają karty do właściwej kolumny. Porozmawiajcie o tym, co zaskoczyło ich najbardziej. Zajęcia uczą klasyfikowania według cech i czytania tekstów informacyjnych.

Wieloryb w liczbach

Przygotuj proste zadania z porównywaniem: „Płetwal błękitny ma około 30 metrów, a autobus około 12 metrów. Ile autobusów trzeba postawić jeden za drugim, żeby były dłuższe niż wieloryb?”. Uczniowie rozwiązują zadania, rysując schemat, a potem mierzą długość klasy i sprawdzają, czy wieloryb by się w niej zmieścił. Na koniec uczniowie mierzą siebie i obliczają, ilu uczniów leżących jeden za drugim byłoby tak długich jak wieloryb. Zajęcia ćwiczą dodawanie, mierzenie i porównywanie.

Opowieść wieloryba

Uczniowie piszą krótkie opowiadanie z perspektywy młodego humbaka, który po raz pierwszy wyrusza z mamą w wędrówkę z ciepłych wód do zimnego morza. Podpowiedz plan: skąd wyrusza, kogo spotyka po drodze, co go zaskoczyło, jak wygląda jego nowy dom. Zachęć do użycia co najmniej trzech słów z lekcji, na przykład fiszbiny, fontanna, wędrówka. Chętni czytają opowiadania na głos. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu narracyjnego i wykorzystanie wiedzy przyrodniczej w twórczości.

Plakat ochrony oceanu

Uczniowie w zespołach przygotowują plakat z zasadami, które pomagają morzom i oceanom: nie zostawiamy śmieci na plaży, używamy mniej jednorazowych opakowań, oglądamy zwierzęta z daleka i ich nie dokarmiamy. Każda zasada ma rysunek i krótki podpis. Plakaty zawieście na korytarzu, a jeden zespół może przedstawić je młodszym dzieciom. Zajęcia łączą edukację ekologiczną z pisaniem tekstów użytkowych.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Gotowe wieloryby możecie powiesić w sali jako wielki morski mural.

Wieloryb z papierowego talerzyka

• papierowy talerzyk
• niebieska lub szara farba, pędzel
• paski niebieskiej bibuły, klej, kredki

Dzieci malują talerzyk na niebiesko albo szaro i zostawiają do wyschnięcia. Talerzyk zginasz na pół, żeby powstał brzuch wieloryba, a z boku doklejasz ogon z tektury. Dzieci rysują oko i uśmiech, a na czubku głowy przyklejają kilka pasków bibuły jako fontannę. Tę pracę z pomocą dorosłego zrobią nawet dwulatki.

Wieloryb z odciśniętej stopy

• niebieska farba
• duży arkusz papieru
• miska z wodą, ręcznik, kredki

Pomaluj dziecku spód stopy niebieską farbą i pomóż odcisnąć ją na papierze: pięta to głowa, a palce to ogon wieloryba. Po wyschnięciu dziecko dorysowuje oko, fontannę i fale. Praca bardzo się podoba i jest pamiątką na długo, a stopa dwulatka i stopa siedmiolatka dają zupełnie różne wieloryby. Przygotuj miskę z wodą i ręcznik, żeby od razu umyć stopy.

Morze w słoiku z papieru

• kartka z konturem słoika
• niebieska i zielona bibuła, szary papier
• nożyczki, klej

Dzieci wypełniają kontur słoika kawałkami niebieskiej bibuły jako wodą, a na dole doklejają zieloną bibułę jako wodorosty. Z szarego papieru wycinają małego wieloryba i przyklejają go w środku „słoika”. Starsze dzieci mogą dodać inne zwierzęta: delfina, rybki, meduzę. Praca ćwiczy wycinanie i planowanie kompozycji.

Ogon humbaka

• czarny lub szary papier
• biała kredka lub biała farba
• nożyczki, klej

Przypomnij ciekawostkę, że każdy humbak ma inny wzór na ogonie. Dzieci wycinają z ciemnego papieru kształt ogona humbaka według szablonu, a potem malują na jego spodniej stronie własny, niepowtarzalny wzór białą farbą albo kredką. Gotowe ogony przyklejacie na niebieskim arkuszu, jakby wystawały z wody, i podpisujecie imionami dzieci. Każdy ogon jest inny, tak jak każde dziecko.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Wieloryby poruszają się majestatycznie, więc w tych zabawach przeplatają się spokojne pływanie i dynamiczne nurkowanie. Przyda się nagranie szumu morza albo spokojna muzyka instrumentalna.

Nurkuj i wypływaj

Dzieci pływają po sali jak wieloryby, powoli machając rękami. Na hasło „nurkujemy” kucają nisko i pływają w kucki, na hasło „wypływamy” wstają i robią fontannę z głośnym „fuuu”, a na hasło „ogon” stają na jednej nodze i machają drugą jak płetwą ogonową. Zmieniaj hasła coraz szybciej. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, równowagę i koordynację.

Ocean na chuście

Dzieci trzymają chustę animacyjną za uchwyty i robią fale. Kilkoro dzieci wchodzi pod chustę jako wieloryby, a na sygnał „fontanna” wszyscy podnoszą chustę wysoko, a wieloryby zamieniają się miejscami z dziećmi trzymającymi chustę. Na chuście możecie też podrzucać woreczki gimnastyczne, które są rybkami uciekającymi przed wielorybem. Zabawa rozwija współpracę, szybkość i siłę rąk.

Koncert wielorybów

Podziel dzieci na trzy grupy: wieloryby śpiewają nisko „uuuu”, delfiny piszczą wysoko „iii”, a fale szumią „szszsz”. Ty dyrygujesz: wskazujesz grupę, a podniesiona ręka oznacza głośniej, opuszczona ciszej. Potem grupy grają naraz i tworzą podwodną symfonię. Zabawa uczy reagowania na gest dyrygenta, różnicowania wysokości dźwięków i wspólnego muzykowania.

Scenariusz zajęć: Dzień Wieloryba w przedszkolu

Temat	Największy przyjaciel oceanu
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że wieloryb jest ssakiem i oddycha powietrzem; porównuje wielkość wieloryba z przedmiotami z otoczenia; wie, że fontanna to oddech wieloryba; zna jedną zasadę ochrony mórz
Pomoce	obrazki zwierząt morskich, dwie obręcze, długi sznurek lub skakanki, niebieska chusta animacyjna, papierowe rybki i „śmieci”, worek, nagranie szumu morza, papierowe talerzyki, farby
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): przy szumie morza pytasz, jakie zwierzę jest największe na świecie, i opowiadasz o Dniu Wieloryba. 2. Ciekawostki (5 minut): wieloryb to ssak, fontanna to oddech, płetwal błękitny jest największy. 3. Wieloryb czy ryba? (7 minut): sortowanie obrazków do obręczy. 4. Jak długi jest wieloryb? (8 minut): mierzenie wieloryba sznurkiem i dziećmi na korytarzu. 5. Nurkuj i wypływaj (6 minut): zabawa ruchowa. 6. Czysty ocean (7 minut): sprzątanie chusty i rozmowa o śmieciach w morzu. 7. Wieloryb z talerzyka (7 minut): praca plastyczna.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole i każde robi „fontannę”, mówiąc przy tym jedną rzecz, której się dziś dowiedziało o wielorybach.
Ewaluacja	Zapytaj dzieci: czy wieloryb to ryba, czym oddycha i czym jest jego fontanna. Obserwuj, kto poprawnie posortował obrazki i kto potrafił opowiedzieć, dlaczego nie wyrzucamy śmieci do wody.

Jeśli macie w okolicy muzeum przyrodnicze albo oceanarium, zajęcia mogą być wstępem do wycieczki. Na co dzień dobrze sprawdzi się też krótki film przyrodniczy o humbakach lub nagranie ich śpiewu, dostępne w materiałach edukacyjnych organizacji przyrodniczych. Pokaż go na dużym ekranie, krótko, a potem od razu wróć do zabawy. W ten sposób ekran jest narzędziem, a nie zastępstwem zajęć.

Książki, wiersze i piosenki

Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 przeczytaj bajkę o wielorybie z tomu Rudyarda Kiplinga „Takie sobie bajeczki”, w której autor żartobliwie wyjaśnia, skąd wziął się kształt wielorybiej gardzieli. Warto sięgnąć też po albumy przyrodnicze o morzach i oceanach, z dużymi zdjęciami wielorybów i delfinów, które znajdziesz w każdej bibliotece dziecięcej. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie. Pierwsza pasuje do zabawy w fontannę, druga do zabaw w pływanie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wieloryb płynie, wieloryb nurkuje, w głębinach morza się nie spieszy wcale. Wypływa w górę i fontannę pokazuje, fuuu, jak wysoko, jak wspaniale.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wielka mama, mały synek, płyną razem przez głębinę. Mama śpiewa, synek słucha, szumi morze koło ucha.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W trzecią niedzielę lutego przypada Światowy Dzień Wieloryba, a my obchodzimy go w przedszkolu w piątek. Będziemy poznawać wieloryby, mierzyć ich długość i rozmawiać o ochronie mórz. Prosimy, aby dzieci przyszły w niebieskich lub szarych ubraniach.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinną zagadkę: rodzice razem z dzieckiem wyszukują w książce albo encyklopedii jedną ciekawostkę o wielorybach, a dziecko opowiada ją w grupie. W klasach 1-3 dobrze sprawdza się krótka notatka z rysunkiem, zapisana przez ucznia.

Poproś rodziców o przyniesienie książek i albumów o morzach, z których zrobicie na tydzień kącik oceaniczny. Jeśli ktoś w rodzinie był nad oceanem albo w oceanarium, może przynieść zdjęcia i opowiedzieć o tym dzieciom. Chętni rodzice mogą też zorganizować z dziećmi zbiórkę na rzecz organizacji chroniącej zwierzęta morskie albo sprzątanie pobliskiego brzegu rzeki czy jeziora wiosną. Udział ma być dobrowolny, bez presji na nikogo.

Najczęstsze pytania