Dzień LEGO (28 stycznia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień LEGO przypada 28 stycznia i można go obchodzić z dziećmi każdego roku tego samego dnia. To święto z kalendarzy dni nietypowych, a jego data przypomina dzień, w którym zgłoszono patent na klocek znany dziś w niemal każdym domu. Dzień lego w przedszkolu nie wymaga żadnych zakupów, bo wystarczą klocki, które już stoją w sali: małe, duże, drewniane albo piankowe. Budowanie to jedna z najważniejszych zabaw dziecięcych, więc święto jest dobrym pretekstem, żeby na jeden dzień postawić ją w centrum zajęć. Dzieci będą liczyć, porównywać, planować, współpracować i opowiadać o swoich budowlach, a ty zobaczysz, jak wiele umieją.

We wpisie znajdziesz wyjaśnienie, skąd wzięła się data, ciekawostki o klockach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje rymowanek i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić dowolnymi klockami konstrukcyjnymi, nie tylko tymi jednej marki. Dla najmłodszych przewidzieliśmy wyłącznie duże klocki, bo małe elementy mieszczą się w buzi. Tam, gdzie trzeba uważać, piszemy o tym wprost.

Historia Dnia LEGO

Zacznijmy uczciwie: nie udało nam się ustalić, kto ogłosił Dzień LEGO ani od kiedy się go obchodzi. Święto pojawia się przede wszystkim w polskich i zagranicznych kalendarzach świąt nietypowych, a nie potwierdzają go ani encyklopedie, ani strona firmy, która produkuje klocki. Pewne jest natomiast wydarzenie, od którego pochodzi data. 28 stycznia 1958 roku w Danii złożono wniosek patentowy na nowoczesny klocek LEGO, czyli ten z wypustkami na górze i rurkami w środku, który dobrze trzyma się innych. W następnych latach podobne wnioski złożono w wielu innych krajach, a sam kształt klocka zmienił się od tamtej pory bardzo niewiele.

Historia firmy zaczęła się dużo wcześniej, w małej duńskiej miejscowości Billund. Mieszkał tam stolarz Ole Kirk Christiansen, który od 1932 roku robił drewniane zabawki. W 1934 roku jego firma przyjęła nazwę LEGO, utworzoną z duńskich słów „leg godt”, które znaczą „baw się dobrze”. Pod koniec lat czterdziestych firma zaczęła robić zabawki z plastiku, a w 1949 roku wyprodukowała pierwsze łączone klocki, nazywane wtedy klockami automatycznie łączącymi się. Dopiero kilka lat później dopracowano sposób łączenia, który opatentowano w 1958 roku.

Dzień LEGO jest więc w praktyce świętem budowania i wyobraźni, a nie świętem jednej marki. W przedszkolach i szkołach obchodzi się go jako dzień klocków: dzieci przynoszą swoje budowle, organizuje się konkursy konstrukcyjne i wystawy. W tym wpisie piszemy o klockach ogólnie i wszystkie zabawy da się przeprowadzić klockami, które masz w sali, niezależnie od producenta. Dzień później, 29 stycznia, przypada Dzień Puzzli, więc oba święta łatwo połączyć w jeden „tydzień konstruktorów i łamigłówek”. Pokrewnym tematem jest też Dzień Wynalazcy, kiedy budowanie może zamienić się w wymyślanie maszyn.

Po co obchodzić Dzień LEGO z dziećmi

Budowanie z klocków to zabawa, która rozwija dziecko w wielu obszarach naraz. Sprawność małych dłoni ćwiczy się przy każdym łączeniu i rozłączaniu elementów, a to przygotowuje rękę do trzymania kredki i pisania. Układanie wieży, która się nie przewraca, uczy równowagi, symetrii i myślenia przestrzennego, czyli pojęć „na”, „pod”, „obok”, „wyżej” i „szerzej”. Liczenie klocków, porównywanie długości i odwzorowywanie wzorów to naturalny wstęp do matematyki, bez kart pracy i bez stresu. Dziecko, które mówi „moja wieża ma osiem klocków, a twoja sześć”, uczy się liczyć w sytuacji, która naprawdę je obchodzi.

Klocki to także znakomity materiał do pracy w sferze społecznej i emocjonalnej. Wspólna budowla wymaga ustalenia planu, podziału zadań i dzielenia się elementami, a to często jest trudniejsze niż samo budowanie. Dzieci uczą się radzić sobie z porażką, gdy wieża się zawali, i próbować jeszcze raz, a także doceniać pomysły innych. Opowiadanie o swojej budowli rozwija mowę, a wymyślanie, kto mieszka w klockowym domu, pobudza wyobraźnię. Na koniec dnia warto też poćwiczyć sprzątanie, bo wspólne odkładanie klocków do pudeł to również umiejętność, którą przedszkole kształtuje.

Ciekawostki o klockach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, z czego robiono zabawki, zanim wymyślono plastik?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Przy ciekawostkach dobrze mieć pod ręką kilka klocków, żeby od razu coś pokazać.

• Pierwsze zabawki tej firmy były drewniane. Stolarz z Danii robił z drewna samochodziki, zwierzątka i kaczuszki na kółkach, a plastikowe klocki przyszły dopiero później.
• Nazwa oznacza „baw się dobrze”. Powstała z dwóch duńskich słów: „leg godt”. Możecie razem powiedzieć je na głos.
• Klocki łączą się dzięki wypustkom i rurkom. Wypustki na górze wchodzą w dół drugiego klocka i trzymają się dzięki tarciu, bez kleju i bez śrubek.
• Z sześciu takich samych klocków można zbudować ogromnie dużo różnych wież. Sześć prostokątnych klocków z ośmioma wypustkami da się połączyć na ponad dziewięćset milionów sposobów.
• Klocki z lat pięćdziesiątych pasują do dzisiejszych. Kształt i sposób łączenia prawie się nie zmieniły, więc klocki dziadków można łączyć z klockami wnuków.
• Klocki mają swoją ojczyznę. Firma od początku ma siedzibę w małej miejscowości Billund w Danii, gdzie stoi też wielki dom pełen klockowych budowli.
• Dla maluchów robi się klocki większe. Są dwa razy dłuższe, szersze i wyższe od zwykłych, żeby łatwo je było złapać i żeby nie mieściły się w buzi.
• Nadepnięcie na klocek boli, bo jest twardy i ma kanty. Dlatego po zabawie zawsze sprzątamy klocki z podłogi.
• Ludzie budują z klocków prawdziwe dzieła. Powstają z nich modele zamków, statków, a nawet całych miast, nad którymi budowniczowie pracują wiele tygodni.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych używaj wyłącznie dużych klocków: piankowych, drewnianych, kartonowych albo plastikowych klocków dla maluchów, których żaden element nie zmieści się w buzi. Małe klocki schowaj na ten dzień wysoko, poza zasięgiem dzieci. Stawiaj na proste czynności: stawianie, burzenie, przenoszenie i nazywanie kolorów.

Wieża do burzenia

Usiądź z dziećmi na dywanie i zbuduj wieżę z kilku dużych klocków, licząc głośno: „jeden, dwa, trzy”. Potem zaproś jedno dziecko, żeby ją zburzyło, i razem cieszcie się z huku. Następnie każde dziecko buduje swoją wieżę, a ty pomagasz stawiać klocki równo, jeden na drugim. Burzenie jest dla dwulatka tak samo ważne jak budowanie, bo pokazuje, że wieżę można postawić jeszcze raz. Zabawa ćwiczy chwyt, koordynację oka i ręki oraz pierwsze liczenie.

Klocek do domku

Postaw na podłodze trzy pudełka albo kosze oklejone kolorowym papierem: czerwonym, żółtym i niebieskim. Rozsyp po dywanie duże klocki w tych kolorach. Dzieci podnoszą po jednym klocku, nazywasz jego kolor, a dziecko zanosi go do „domku” w tym samym kolorze. Na koniec zaglądacie do każdego pudełka i sprawdzacie, czy klocki trafiły do właściwych domków. Zabawa uczy dopasowywania kolorów, rozwija słownictwo i przy okazji pokazuje, że sprzątanie może być zabawą.

Pociąg z klocków

Ułóż na podłodze długi rząd dużych klocków, jeden obok drugiego, i powiedz, że to pociąg. Każde dziecko dokłada swój wagonik na końcu, a ty liczysz, ile wagonów ma już pociąg. Potem pociąg „jedzie”: pchacie go razem po dywanie, mówiąc „ciuch, ciuch”, a na stacji zatrzymuje się i wysiadają z niego pluszaki. Zabawa ćwiczy układanie w rzędzie, pojęcia „długi” i „krótki” oraz współdziałanie z innymi dziećmi przy jednej budowli.

Zabawy dla 3- i 4-latków

W tym wieku dzieci potrafią już budować według prostego polecenia i chętnie nadają budowlom znaczenie. Nadal lepiej używać średnich i dużych klocków, a małe podawać tylko przy stoliku i pod twoim okiem. To dobry czas na pierwsze budowanie w parach i na naukę pojęć przestrzennych.

Zbuduj to, co mówię

Każde dziecko dostaje kilka klocków w trzech kolorach. Mówisz proste polecenia: „Postaw czerwony klocek na niebieskim”, „Połóż żółty obok czerwonego”, „Schowaj zielony za wieżą”. Dzieci wykonują polecenie, a potem porównują swoje budowle z budowlami sąsiadów, czy wyszły takie same. W kolejnej rundzie jedno dziecko wydaje polecenia pozostałym. Zabawa uczy słów „na”, „pod”, „obok”, „za” i „przed”, ćwiczy uważne słuchanie i wypowiadanie się pełnym zdaniem.

Wysoko, nisko

Podziel dzieci na pary i daj każdej parze taką samą liczbę klocków. Najpierw pary budują jak najwyższą wieżę, potem jak najdłuższy mur, a na końcu coś bardzo szerokiego. Po każdej rundzie porównujecie budowle i nazywacie je: najwyższa, najniższa, najdłuższa. Zapytaj, dlaczego niektóre wieże się przewracają, i podpowiedz, że szeroka podstawa pomaga. Zabawa ćwiczy porównywanie wielkości, pierwsze pojęcia z fizyki i współpracę w parze.

Klockowe zwierzęta

Pokaż dzieciom obrazki kilku zwierząt o prostych kształtach: węża, żyrafy, kaczki i żółwia. Każde dziecko wybiera jedno zwierzę i buduje je z klocków, jak potrafi: wąż może być długim rzędem, żyrafa wysoką wieżą z szyją, a żółw płaskim kopczykiem. Potem dzieci opowiadają, co ich zwierzę lubi jeść i gdzie mieszka, a reszta grupy zgaduje, co to za zwierzę. Nie poprawiaj budowli, bo liczy się pomysł, a nie podobieństwo. Zabawa rozwija wyobraźnię, myślenie symboliczne i mowę.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na zadania z planem, liczeniem i odwzorowywaniem wzorów. Mogą pracować małymi klockami, ale przy stolikach i z zasadą, że klocki nie trafiają na podłogę w miejscach, gdzie się biega. Wprowadź pracę w zespołach z podziałem ról.

Budowniczy i architekt

Dzieci siedzą parami plecami do siebie i każde ma taki sam zestaw ośmiu klocków. Architekt buduje coś ze swoich klocków i opisuje słowami, co robi: „Biorę długi czerwony klocek i kładę go na stole. Na jego lewym końcu stawiam żółty”. Budowniczy słucha i próbuje zbudować to samo, bez podglądania. Po zakończeniu porównują budowle i sprawdzają, gdzie opis był niejasny, a potem zamieniają się rolami. Zabawa świetnie ćwiczy precyzyjne mówienie, słuchanie ze zrozumieniem i pojęcia prawa i lewa.

Wzór do odwzorowania

Przygotuj kilka kart z narysowanymi prostymi budowlami z klocków, widzianymi z przodu: schodki, bramka, wieża z trzech kolorów, literka. Dzieci losują kartę i odwzorowują budowlę z klocków, licząc elementy każdego koloru. Na trudniejszym poziomie dajesz kartę na kilka sekund, a potem ją zakrywasz, i dziecko buduje z pamięci. Na koniec dzieci same rysują swoją budowlę na kartce, żeby kolega ją odtworzył. Zabawa rozwija spostrzegawczość, pamięć wzrokową i przygotowuje do czytania schematów.

Most dla samochodu

Postaw na dywanie dwa stosy książek w odległości około dwudziestu centymetrów, czyli dwa brzegi rzeki. Zadanie zespołu to zbudować z klocków most, po którym przejedzie mały samochodzik albo przejdzie pluszowy miś. Dzieci szybko odkryją, że most bez podpory się ugina, a ten z filarem albo z szerszą podstawą wytrzymuje więcej. Na koniec testujecie mosty: kładziecie na nich kolejne klocki i liczycie, ile udźwigną. Zabawa uczy planowania, sprawdzania pomysłów w praktyce i tego, że nieudana próba jest częścią pracy inżyniera.

Klockowa historia

Każdy zespół losuje trzy obrazki: miejsce (las, zamek, statek), postać (smok, rycerz, pies) i problem (burza, zgubiony klucz, głodny kot). Dzieci budują z klocków scenę do tej historii, a potem opowiadają ją grupie, pokazując na budowli, co się wydarzyło. Pomóż im, pytając: „Co było na początku?”, „Co się stało potem?”, „Jak to się skończyło?”. Zabawa rozwija opowiadanie w porządku czasowym, a wspólne wymyślanie historii ćwiczy słuchanie pomysłów kolegów.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już pracować według instrukcji, mierzyć, zapisywać wyniki i prezentować projekt. Dzień LEGO w szkole to dobra okazja do połączenia matematyki, języka polskiego i techniki w jednym, praktycznym projekcie. Zadbaj o to, żeby każdy zespół miał podobny zestaw klocków, bo inaczej rywalizacja szybko staje się niesprawiedliwa.

Matematyka na klockach

Klocek z ośmioma wypustkami to świetna pomoc do nauki liczenia. Uczniowie budują z klocków słupki i zapisują działania: dwa klocki po osiem wypustek to szesnaście, trzy klocki to dwadzieścia cztery. Potem porównują wieże z różnej liczby klocków i układają je od najniższej do najwyższej, a na koniec budują „ułamki”, dzieląc wieżę na dwie równe części. Na tablicy zapiszcie odkryte zależności. Zajęcia pomagają zrozumieć dodawanie, mnożenie i dzielenie na konkretnym materiale, który można wziąć do ręki.

Instrukcja dla kolegi

Każdy uczeń buduje prostą budowlę z najwyżej dziesięciu klocków, a potem pisze do niej instrukcję w punktach i rysuje jeden lub dwa kroki. Instrukcje przekazujecie w kółko, a kolega buduje według nich, nie widząc oryginału. Na koniec porównujecie budowle i rozmawiacie, która instrukcja była najjaśniejsza i dlaczego. Uczniowie ćwiczą pisanie tekstu użytkowego, używanie liczebników porządkowych i czasowników w trybie rozkazującym: „weź”, „połóż”, „dołącz”.

Miasto przyszłości

Klasa dzieli się na zespoły, a każdy dostaje do zbudowania jedną część wspólnego miasta: szkołę, park, przychodnię, dworzec, domy mieszkalne. Na dużym arkuszu papieru rysujecie ulice, a zespoły ustawiają na nim swoje budowle. Każdy zespół przygotowuje krótkie wystąpienie: co zbudował, dla kogo i co sprawia, że w ich części miasta dobrze się żyje. Porozmawiajcie też o tym, czego w mieście jeszcze brakuje, na przykład ścieżki rowerowej albo placu zabaw. Zajęcia uczą planowania wspólnej pracy, wypowiadania się publicznie i myślenia o potrzebach innych ludzi.

Wynalazek z klocków

Uczniowie w parach wymyślają urządzenie, które rozwiązuje jakiś codzienny problem: podajnik kredek, karmnik dla ptaków, pojazd dla zabawki, która nie umie chodzić. Najpierw rysują projekt i podpisują części, potem budują model z klocków, a na końcu opisują go w trzech zdaniach. Zróbcie w klasie wystawę wynalazków z karteczkami z nazwiskami twórców. Zajęcia łączą technikę z językiem polskim i pokazują, że każdy wynalazek zaczyna się od pomysłu na kartce.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Klocki, które służą do stemplowania, po zajęciach umyjcie w ciepłej wodzie, żeby farba nie zaschła w rurkach.

Stemple z klocków

• duże klocki z wypustkami
• farby plakatowe na płaskich talerzykach
• duże arkusze papieru

Dzieci maczają klocek w farbie wypustkami w dół i odciskają go na papierze, a na kartce pojawiają się rzędy okrągłych kropek. Z odcisków można zrobić gąsienicę, kwiaty, drzewo z kropek albo zwykły, kolorowy wzór. Starsze dzieci odciskają klocek bokiem i tworzą prostokąty, z których powstają domy i pociągi. Ta praca sprawdza się nawet u dwulatków, jeśli dostaną duży klocek, który łatwo utrzymać w ręku.

Klocek z pudełka

• kartonowe pudełko po herbacie lub butach
• farba plakatowa, pędzel
• nakrętki od butelek, klej

Dzieci malują pudełko na jeden, jaskrawy kolor i zostawiają do wyschnięcia. Na górze przyklejają dwa rzędy nakrętek, które udają wypustki. Z kilku takich wielkich klocków można potem zbudować wspólną wieżę w sali, a gotowe klocki przydadzą się do zabaw ruchowych. Nakrętki przykleja dorosły lub dzieci od piątego roku życia, bo to drobne elementy, których nie dajemy najmłodszym.

Klockowy ludzik

• kartka z konturem ludzika złożonego z prostokątów
• kolorowy papier pocięty na prostokąty
• nożyczki, klej, kredki

Dzieci wypełniają kontur ludzika prostokątami z papieru, tak jakby budowały go z klocków: tułów z dużego prostokąta, nogi i ręce z wąskich pasków, głowa z kwadratu. Potem rysują twarz i dodają ubranie, na przykład czapkę, fartuch albo hełm. Każdy ludzik dostaje zawód i imię, a dzieci opowiadają, co robi. Starsze dzieci same wycinają prostokąty, co przy okazji ćwiczy cięcie po linii prostej.

Mozaika z kwadratów

• kartka w kratkę albo siatka narysowana na brystolu
• kwadraty z kolorowego papieru
• klej, ołówek

Pokaż dzieciom, że obrazek zbudowany z klocków to w gruncie rzeczy mozaika z kwadratów. Dzieci naklejają kwadraty na siatkę według prostego wzoru (serce, domek, uśmiechnięta buźka) albo wymyślają własny obrazek. Uczniowie klas 1-3 mogą najpierw zaprojektować obrazek ołówkiem na kratkach, a potem go wykleić. Praca ćwiczy precyzję, odwzorowywanie i orientację na płaszczyźnie.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Klocki mogą też wyjść z pudełka na salę gimnastyczną. Do zabaw ruchowych używaj dużych klocków albo kartonowych klocków z pracy plastycznej, a małe zostaw na stolikach.

Żywe klocki

Dzieci są klockami, a ty jesteś budowniczym. Na hasło „wieża” dzieci stają jedno za drugim w rzędzie, na hasło „mur” ustawiają się ramię w ramię, a na hasło „dom” tworzą w czwórkach kwadrat z rękami złączonymi nad głowami. Przy muzyce klocki spacerują swobodnie po sali, a gdy muzyka milknie, słyszą hasło i szybko budują figurę. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, współpracę i orientację w przestrzeni.

Transport klocków

Podziel dzieci na dwie lub trzy drużyny i postaw przed każdą kosz z dużymi klockami, a po drugiej stronie sali pusty kosz. Dzieci po kolei przenoszą po jednym klocku, za każdym razem w inny sposób: na głowie, pod pachą, między kolanami, na otwartej dłoni. Na końcu każda drużyna buduje ze swoich klocków wieżę, a wygrywa ta najstabilniejsza, a nie najszybsza drużyna. Zabawa rozwija równowagę i koordynację, a ocena stabilności wieży uczy, że pośpiech nie zawsze się opłaca.

Klockowy rytm

Każde dziecko dostaje dwa duże klocki drewniane albo plastikowe, którymi może stukać. Wystukujesz prosty rytm, na przykład dwa wolne uderzenia i trzy szybkie, a dzieci go powtarzają. Potem ułóż rytm z klocków na podłodze: klocek stojący oznacza mocne uderzenie, leżący cichy, a przerwa pauzę. Dzieci „czytają” taki zapis i wystukują go, a starsze same układają rytmy dla kolegów. Zabawa rozwija poczucie rytmu, słuch i pierwsze rozumienie zapisu nutowego.

Scenariusz zajęć: Dzień LEGO w przedszkolu

Temat	Mali budowniczowie
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko buduje według opisu słownego i według wzoru; posługuje się pojęciami „na”, „pod”, „obok”, „za”; współpracuje w parze przy wspólnej budowli; wie, że klocki po zabawie odkładamy na miejsce
Pomoce	klocki konstrukcyjne w zestawach po osiem dla każdego dziecka, karty z wzorami budowli, dwa stosy książek, mały samochodzik, duże klocki do zabawy ruchowej, arkusz papieru, farby, talerzyki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pokazujesz jeden klocek i pytasz, co można z niego zbudować; opowiadasz, że 28 stycznia to dzień klocków. 2. Ciekawostki (5 minut): trzy ciekawostki (drewniane zabawki, „baw się dobrze”, łączenie klocków), przed każdą pytanie. 3. Żywe klocki (7 minut): zabawa ruchowa przy muzyce. 4. Budowniczy i architekt (10 minut): budowanie w parach według opisu, z zamianą ról. 5. Most dla samochodu (10 minut): zespoły budują most i testują jego wytrzymałość. 6. Stemple z klocków (5 minut): wspólny obraz z odcisków na dużym arkuszu. 7. Sprzątanie (3 minuty): klocki wracają do pudeł według kolorów.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole wokół mostów, a każde mówi jednym zdaniem, co mu się dziś udało zbudować i co było najtrudniejsze.
Ewaluacja	Poproś każde dziecko, żeby postawiło klocek „na”, „pod” i „obok” innego klocka. Obserwuj, które pary dzieliły się rolami bez twojej pomocy i które mosty zbudowano z podporą.

Jeśli zapraszasz dzieci do przyniesienia własnych klocków, ustal wcześniej z rodzicami, że przynoszą je w podpisanym pudełku i na własną odpowiedzialność. Drobne elementy łatwo zgubić, a zgubiony klocek potrafi wywołać wielki płacz. W grupach, w których są też młodsze dzieci albo rodzeństwo w wieku żłobkowym, pilnuj, żeby małe klocki nie opuszczały stolików. Po zajęciach przejdźcie się po sali z pudełkiem i zbierzcie wszystko z podłogi.

Książki, wiersze i piosenki

Nie znamy pewnych, sprawdzonych tytułów książek dla przedszkolaków o samym budowaniu z klocków, które moglibyśmy tu polecić, więc zamiast nich proponujemy własne teksty. Dobrze sprawdzą się za to albumy o architekturze dla dzieci i książki obrazkowe o budowach, maszynach i domach, które znajdziesz w każdej bibliotece dziecięcej. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie. Pierwsza pasuje do budowania wieży, druga do sprzątania po zabawie, które przy klockach trwa czasem dłużej niż sama zabawa.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Klocek na klocek, raz, dwa, trzy, wieżę budujesz ty i my. Jeszcze jeden, jeszcze mały, i do nieba wieża cała.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Klocki, klocki, do pudełka, żadna nie zginie cegiełka. Czerwone tu, niebieskie tam, sprzątać umiem sam.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „28 stycznia obchodzimy Dzień LEGO, czyli dzień klocków. Będziemy budować, liczyć i wymyślać. Prosimy, aby dzieci przyniosły jedną budowlę z klocków zrobioną w domu razem z rodzicami, podpisaną imieniem dziecka.”. Z przyniesionych budowli zróbcie wystawę w holu z karteczkami, na których dziecko opowie, co zbudowało. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne budowanie według hasła, na przykład „Dom dla naszego zwierzątka” albo „Pojazd przyszłości”. W klasach 1-3 dobrze sprawdza się zdjęcie budowli z krótkim opisem napisanym przez ucznia.

Poproś też rodziców, żeby nie kupowali specjalnie nowych zestawów na tę okazję, bo zabawa ma pokazać, co można zbudować z tego, co już jest w domu. Jeśli ktoś ma w domu stare klocki, na przykład po starszym rodzeństwie, może je wypożyczyć grupie na tydzień. W informacji przypomnij o bezpieczeństwie: w domach, gdzie są maluchy poniżej trzech lat, małe klocki trzeba trzymać poza ich zasięgiem. Chętni rodzice mogą przyjść na zajęcia i pobudować razem z dziećmi, co maluchy zawsze przyjmują z radością.

Najczęstsze pytania