Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce obchodzimy co roku 11 lutego. To święto ustanowione przez Organizację Narodów Zjednoczonych, które przypomina, że nauka jest dla każdego, kto jest ciekawy świata, bez względu na to, czy jest dziewczynką, czy chłopcem. Dla najmłodszych dzieci to po prostu dzień małych badaczy i badaczek: obserwowania, zadawania pytań i sprawdzania. Dzień kobiet i dziewcząt w nauce w przedszkolu to też dobra okazja, żeby poznać kilka kobiet, które dokonały wielkich odkryć, z Marią Skłodowską-Curie na czele. Dzieci, które słyszą takie historie, łatwiej uwierzą, że one też mogą kiedyś odkrywać.
We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki o słynnych badaczkach do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, sprawdzone książki i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy przygotowaliśmy dla całej grupy, bo celem nie jest dzielenie dzieci, tylko pokazanie, że każdy może badać świat. Każdą opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić od razu, bez dodatkowego szukania.
W skrócie
- Data: 11 lutego, co roku.
- Zasięg: święto międzynarodowe, ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.
- Od kiedy: uchwalone w grudniu 2015 roku, obchodzone od 2016 roku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: lupy, pipety albo słomki, miski, piasek, muszle i liście, plastelina, papier, kredki, zdjęcia słynnych badaczek, taśma malarska.
Historia Międzynarodowego Dnia Kobiet i Dziewcząt w Nauce
Święto ustanowiło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych. 22 grudnia 2015 roku przyjęło rezolucję, w której ogłosiło 11 lutego Międzynarodowym Dniem Kobiet i Dziewcząt w Nauce, a pierwsze obchody odbyły się w lutym 2016 roku. Od tej pory w organizację obchodów angażują się agendy ONZ, w tym UNESCO, które zajmuje się edukacją, nauką i kulturą, oraz UN Women, organizacja działająca na rzecz równych szans kobiet. Celem święta jest to, żeby kobiety i dziewczęta miały pełny i równy dostęp do nauki i mogły w niej uczestniczyć. ONZ podkreśla, że wyrównanie szans to nie tylko sprawa sprawiedliwości, ale też jakości samej nauki, bo im więcej różnych osób bada świat, tym lepsze są odkrycia.
Dlaczego takie święto w ogóle jest potrzebne? Przez długie wieki dziewczęta w wielu krajach nie mogły chodzić do szkół na takich samych zasadach jak chłopcy, a na uniwersytety kobiety przyjmowano dopiero od niedawna. Maria Skłodowska, która urodziła się w Warszawie, nie mogła studiować w swoim mieście, bo uczelnie w Warszawie nie przyjmowały wtedy kobiet, więc wyjechała na studia do Paryża. Tam razem z mężem Piotrem Curie odkryła dwa nowe pierwiastki, polon i rad, a polon nazwała na cześć Polski. Jako pierwsza kobieta otrzymała Nagrodę Nobla i jako jedyna osoba dostała ją w dwóch różnych naukach ścisłych: z fizyki w 1903 roku i z chemii w 1911 roku.
W Polsce 11 lutego obchodzą szkoły, uczelnie, instytuty naukowe i centra nauki, które organizują warsztaty i spotkania z badaczkami. Dla przedszkoli i klas 1-3 najważniejsze jest co innego niż dla starszych: nie statystyki, ale zwykłe doświadczenie, że każde dziecko może zadawać pytania i szukać na nie odpowiedzi. Badania pokazują, że już małe dzieci zaczynają myśleć, że pewne zajęcia są „dla chłopców”, a inne „dla dziewczynek”. Wczesne zabawy badawcze dla wszystkich dzieci i historie prawdziwych badaczek pomagają ten schemat łagodnie przełamać. Dzień ten łączy się dobrze z Międzynarodowym Dniem Dziewczynek, ale skupia się na nauce, odkrywaniu i ciekawości świata.
Po co obchodzić Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce z dziećmi
Małe dzieci są urodzonymi badaczami: wszystko dotykają, wąchają, rozkładają na części i bez końca pytają „dlaczego?”. Zadaniem nauczyciela jest tę ciekawość podtrzymać, a nie wygasić, i pokazać, że pytania są czymś dobrym. Zabawy badawcze rozwijają myślenie przyczynowo-skutkowe, obserwację, porównywanie i umiejętność wyciągania wniosków, czyli wszystko, co należy do sfery poznawczej. Dzieci uczą się też cierpliwości, bo nie każde doświadczenie wychodzi za pierwszym razem. To, że coś się nie udało, staje się wtedy informacją, a nie porażką.
Drugi cel to sfera społeczna i emocjonalna. Dzieci słyszą historie kobiet, które wbrew trudnościom zostały badaczkami, i widzą, że w nauce jest miejsce dla każdego. Dziewczynki zyskują pewność siebie, a chłopcy uczą się, że koleżanka w roli szefowej laboratorium to nic dziwnego. Wspólne doświadczenia w parach i małych grupach uczą współpracy, podziału zadań i słuchania pomysłów innych. Rozmowa o tym, jakie zabawki i zajęcia są „dla wszystkich”, pomaga dzieciom swobodnie wybierać to, co je naprawdę interesuje, zamiast tego, czego się od nich oczekuje.
Ciekawostki o kobietach w nauce dla dzieci
Czytaj dzieciom po trzy, cztery ciekawostki naraz i pokazuj przy nich zdjęcie badaczki. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, co można znaleźć na plaży oprócz muszelek?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.
- Maria Skłodowska-Curie urodziła się w Warszawie. Odkryła dwa nowe pierwiastki, a jeden z nich nazwała polonem, na cześć Polski.
- Maria Skłodowska-Curie dostała dwie Nagrody Nobla. Była pierwszą kobietą, która otrzymała tę nagrodę, i jedyną osobą nagrodzoną w dwóch różnych naukach: w fizyce i w chemii.
- Dawniej dziewczynki nie mogły chodzić na studia. Maria musiała wyjechać do Paryża, żeby studiować, bo w Warszawie uczelnie nie przyjmowały wtedy kobiet.
- Mary Anning szukała skamieniałości na plaży. Jako dziewczynka chodziła z rodziną po angielskim wybrzeżu i znajdowała w skałach szczątki zwierząt, które żyły bardzo dawno temu.
- Jane Goodall badała szympansy w Afryce. Przez wiele lat cierpliwie je obserwowała i jako jedna z pierwszych zauważyła, że szympansy używają patyków jako narzędzi.
- Walentyna Tierieszkowa była pierwszą kobietą w kosmosie. Poleciała na orbitę w 1963 roku i okrążyła Ziemię wiele razy.
- Ada Lovelace pisała o maszynie liczącej, zanim powstały komputery. Opisała, jak maszyna mogłaby wykonywać obliczenia krok po kroku, dlatego wiele osób nazywa ją pierwszą programistką.
- Katherine Johnson liczyła drogę rakiet. Pracowała w amerykańskiej agencji kosmicznej i jej obliczenia pomagały astronautom bezpiecznie polecieć w kosmos i wrócić na Ziemię.
- Każdy badacz zaczyna od pytania. Wszystkie wielkie odkrycia zaczęły się od tego, że ktoś był ciekawy i zapytał „dlaczego?” albo „co się stanie, jeśli…?”.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Najmłodsi badają świat zmysłami, więc stawiaj na dotyk, przelewanie i odkrywanie. Wszystkie przedmioty muszą być duże, bez drobnych kamyków, muszelek i nasion, które mieszczą się w buzi.
Kopiemy jak Mary Anning
Do dużej skrzyni albo miski z piaskiem schowaj kilka dużych przedmiotów: plastikowe dinozaury, duże muszle, kawałki kory, klocki w kształcie zwierząt. Dzieci dostają szerokie pędzle i łopatki i odkopują skarby, odgarniając piasek delikatnie, jak prawdziwe badaczki. Każde znalezisko oglądacie razem i nazywacie: twarde czy miękkie, duże czy małe, gładkie czy szorstkie. Na koniec układacie skarby na tacy jak w muzeum. Zabawa rozwija dotyk, cierpliwość i słownictwo, a przy okazji poznajecie imię dziewczynki, która znajdowała skamieniałości na plaży.
Kolorowe kropelki
Przygotuj kubeczki z wodą zabarwioną farbą na czerwono, żółto i niebiesko, pipety albo słomki i białe ręczniki papierowe na tackach. Pokaż, jak nabrać wodę słomką, zatykając jej koniec palcem, i jak puścić kroplę na ręcznik. Dzieci stawiają kolorowe kropki i patrzą, jak się rozlewają i mieszają, tworząc nowe kolory. Nazywaj to, co widzicie: „Żółty i niebieski zrobiły zielony!”. Zabawa ćwiczy chwyt i precyzję ruchu, a przede wszystkim daje radość z obserwowania, co się dzieje.
Co jest w pudełku?
Przygotuj kilka pudełek z otworem na rękę, a w każdym schowaj jeden przedmiot o wyraźnej fakturze: miękką maskotkę, szczotkę, gąbkę, dużą szyszkę, zimny metalowy kubek. Dzieci wkładają rękę do pudełka, mówią albo pokazują, co czują, i zgadują, co to jest. Potem otwieracie pudełko i sprawdzacie. Opowiedz, że badaczki i badacze też najpierw zgadują, a potem sprawdzają, czy mieli rację. Zabawa rozwija dotyk i mowę oraz uczy, że zgadywanie to ważny krok w odkrywaniu świata.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki potrafią już skupić się na dłużej i chętnie bawią się w role. To dobry moment, żeby poznały pracę badacza od środka.
Obserwujemy jak Jane Goodall
Opowiedz, że Jane Goodall przez wiele dni siedziała cicho w lesie i patrzyła, co robią szympansy. Dzieci dostają podkładki z kartką i kredkę, a ty pokazujesz im zwierzę do obserwacji: rybki w akwarium, ptaki za oknem przy karmniku albo, gdy nic takiego nie macie, film przyrodniczy bez dźwięku. Dzieci przez dwie, trzy minuty patrzą w ciszy, a potem rysują albo mówią, co zauważyły: co zwierzę robiło, dokąd szło, co jadło. Porównajcie, kto co dostrzegł. Zabawa uczy uważnej obserwacji, cierpliwości i opowiadania o tym, co się widziało.
Ślady w plastelinie
Przygotuj kulki plasteliny rozpłaszczone na placki i kilka przedmiotów: duże muszle, liście, szyszki, plastikowe zwierzęta. Za parawanem odciskasz przedmiot w plastelinie, a dzieci oglądają ślad i zgadują, co go zostawiło. Potem dzieci same odciskają przedmioty, a koledzy zgadują. Opowiedz, że skamieniałości powstały podobnie: zwierzę albo roślina odcisnęła się w miękkim błocie, które po bardzo długim czasie zamieniło się w kamień. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość, wnioskowanie i siłę palców.
Kto może być badaczem?
Przygotuj zdjęcia osób przy pracy naukowej: kobiet i mężczyzn w laboratorium, w lesie, przy teleskopie, w kosmosie, przy komputerze, w szpitalu. Pokazuj je po kolei i pytaj: „Co robi ta osoba? Czego szuka?”. Dzieci szybko zauważą, że badać może każdy. Potem każde dziecko mówi, co chciałoby kiedyś zbadać, i dorysowuje siebie na wspólnym plakacie „Nasze laboratorium”. Zabawa przełamuje schematy i pozwala dzieciom wyobrazić sobie siebie w roli badacza.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki są gotowe, żeby poznać historie konkretnych badaczek i spróbować pracować tak jak one, czyli według planu.
Kto to odkrył?
Przygotuj karty ze zdjęciami lub rysunkami czterech badaczek: Marii Skłodowskiej-Curie, Mary Anning, Jane Goodall i Walentyny Tierieszkowej, oraz karty z obrazkami ich odkryć: probówka, skamieniały szkielet, szympans, rakieta. Opowiedz krótko o każdej, a potem pomieszaj karty i poproś dzieci, żeby w parach dopasowały badaczkę do jej odkrycia. Na koniec każda para opowiada jedną historię swoimi słowami. Zabawa ćwiczy pamięć, słuchanie ze zrozumieniem i opowiadanie, a dzieci zapamiętują imiona, które warto znać.
Ścieżka dla robota Ady
Opowiedz o Adzie Lovelace, która opisała, jak maszyna może wykonywać polecenia krok po kroku. Wyklej taśmą malarską na podłodze siatkę kwadratów i postaw w jednym z nich „cel”, na przykład pluszaka. Jedno dziecko jest robotem, a reszta grupy układa z kartonowych strzałek plan: dwa kroki do przodu, obrót w prawo, jeden krok do przodu. Robot wykonuje tylko to, co jest na strzałkach, więc jeśli dotrze w złe miejsce, programiści muszą znaleźć błąd. Zabawa uczy planowania, orientacji w przestrzeni i pokazuje, czym jest programowanie.
Badaczka zadaje pytania
Połóż na środku koła zwykły przedmiot, na przykład jabłko, kostkę lodu albo szyszkę. Dzieci po kolei zadają o nim pytania zaczynające się od „Co się stanie, jeśli…?”, na przykład „Co się stanie, jeśli włożymy kostkę do ciepłej wody?”. Zapisz albo narysuj pytania, a potem wybierzcie dwa, które da się sprawdzić od razu, i sprawdźcie je. Na koniec dzieci mówią, czy wynik był taki, jak przypuszczały. Zabawa uczy formułowania pytań badawczych i pokazuje, że nauka zaczyna się od ciekawości.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią czytać, pisać i przeprowadzać proste doświadczenia, więc Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce może być małym projektem badawczym.
Narysuj naukowca
Na początku zajęć, bez żadnego wstępu, poproś uczniów, żeby narysowali naukowca przy pracy. Potem zbierzcie rysunki i policzcie razem, ilu narysowanych naukowców to mężczyźni, ile kobiet, ilu ma fartuch, okulary, probówki. Opowiedz, że badacze od lat proszą dzieci na całym świecie o taki rysunek i sprawdzają, jak dzieci wyobrażają sobie naukowców. Porozmawiajcie, skąd biorą się nasze wyobrażenia i czy prawdziwi naukowcy wyglądają tylko tak. Na koniec uczniowie rysują drugi raz, tym razem siebie jako badacza albo badaczkę przyszłości. Zajęcia uczą zbierania danych, liczenia i krytycznego myślenia o stereotypach.
Oś czasu odkrywczyń
Przygotuj karty z krótkimi opisami kilku badaczek i datami ich odkryć: Mary Anning, Ada Lovelace, Maria Skłodowska-Curie, Walentyna Tierieszkowa, Katherine Johnson i Jane Goodall. Uczniowie w grupach czytają opisy, a potem układają karty na sznurku rozciągniętym przez klasę w kolejności od najdawniejszych do najnowszych. Każda grupa przygotowuje jedno zdanie o swojej badaczce i rysunek jej odkrycia. Na koniec porozmawiajcie, czy dawniej kobietom było łatwiej, czy trudniej zostać naukowczynią, i dlaczego. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, porządkowanie chronologiczne i pracę w grupie.
Wywiad z badaczką
Zaproś do klasy mamę, babcię albo inną osobę, która pracuje w zawodzie związanym z nauką, medycyną, techniką lub przyrodą, na przykład lekarkę, farmaceutkę, inżynierkę albo nauczycielkę biologii. Dzień wcześniej uczniowie w parach przygotowują pytania: co bada, czego używa w pracy, kiedy zainteresowała się nauką, co najbardziej lubi w swoim zawodzie. Podczas spotkania zadają pytania i notują krótkie odpowiedzi. Po spotkaniu każdy uczeń pisze dwa zdania o tym, czego się dowiedział. Zajęcia uczą formułowania pytań, słuchania i notowania.
Prace plastyczne
Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Masę solną najmłodsi lepią pod opieką dorosłego, bo nie nadaje się do jedzenia.
Skamieniałość z masy solnej
- masa solna z mąki, soli i wody
- duże muszle, liście, plastikowe zwierzęta
- farba brązowa albo szara, pędzel
Dzieci rozwałkowują kawałek masy solnej na placek i odciskają w nim wybrany przedmiot, a potem ostrożnie go wyjmują. Placek zostawiacie do wyschnięcia na kilka dni albo dorosły suszy go w piekarniku. Po wyschnięciu dzieci malują swoją „skamieniałość” na brązowo lub szaro, żeby wyglądała jak kamień. Z prac zróbcie małe muzeum skamieniałości, a obok powieście zdjęcie Mary Anning.
Medal dla odkrywcy
- koło z żółtego albo złotego kartonu
- wstążka albo pasek bibuły
- kredki, klej, dziurkacz (obsługuje dorosły)
Opowiedz, że Maria Skłodowska-Curie dostała dwa medale Nobla za swoje odkrycia. Dzieci rysują na kole swoje odkrycie z dnia, na przykład zielony kolor z kropelek albo odkopany skarb, i podpisują medal imieniem. Dorosły robi dziurkę i przewleka luźną wstążkę lub zawiązuje ją tak, żeby medal można było przypiąć do ubrania agrafką albo powiesić na tablicy. Nie zakładamy dzieciom medali na szyję na sznurku.
Lupa z papierowego talerzyka
- papierowy talerzyk z wyciętym środkiem
- kawałek przezroczystej folii, na przykład z koszulki
- pasek kartonu na rączkę, klej, kredki
Dorosły wycina środek talerzyka, a dzieci ozdabiają obręcz kolorowymi wzorami. Od spodu przyklejają przezroczystą folię, a z boku doklejają rączkę z kartonu. Papierowa lupa nie powiększa, ale świetnie sprawdza się w zabawie w badaczy i przy obserwacjach w ogrodzie. Starszym dzieciom pokaż przy okazji prawdziwą lupę i porównajcie, co się zmienia.
Portret badaczki
- kartka z owalem twarzy
- kawałki kolorowego papieru, włóczka, kredki
- nożyczki, klej
Każde dziecko wybiera jedną z badaczek, o których słyszało, i tworzy jej portret, dodając rzecz, z którą była związana: probówkę, szympansa, muszlę, rakietę albo maszynę liczącą. Można też zrobić portret badaczki z własnej rodziny albo siebie samego w roli badacza. Starsze dzieci podpisują portret imieniem i jednym zdaniem o odkryciu. Z prac powstaje galeria na korytarzu.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Te zabawy pozwalają dzieciom poczuć się jak badaczki i badacze w terenie, w laboratorium i w kosmosie.
Wyprawa badaczek
Opowiadasz historię wyprawy, a dzieci odgrywają ją ruchem. Najpierw idą po plaży jak Mary Anning, schylając się i szukając skamieniałości, potem skradają się cicho po lesie jak Jane Goodall, żeby nie spłoszyć szympansów, a potem huśtają się na niby na gałęziach razem z szympansami. Na koniec wsiadają do rakiety jak Walentyna Tierieszkowa, odliczają od dziesięciu do zera i wyskakują w górę, a potem unoszą się powoli jak w stanie nieważkości. Zabawa rozwija wyobraźnię, koordynację i przypomina historie z ciekawostek.
Probówki pełne kolorów
Dzieci są probówkami w laboratorium. Gdy pokazujesz kartkę w kolorze czerwonym, probówki podskakują, przy żółtej obracają się, a przy niebieskiej przykucają. Gdy pokazujesz dwie kartki naraz, na przykład żółtą i niebieską, dzieci łączą się w pary i razem robią nowy ruch, który wymyślą, a ty nazywasz powstały kolor, czyli zielony. Zabawa ćwiczy uwagę, reagowanie na sygnał i utrwala wiadomości o mieszaniu kolorów.
Echo pytań
Wyklaskujesz rytm i śpiewnie mówisz pytanie, na przykład „Dla-cze-go nie-bo jest nie-bie-skie?”, a dzieci powtarzają je jak echo, klaszcząc w tym samym rytmie. Potem dzieci po kolei wymyślają swoje pytania badawcze i wyklaskują je, a grupa powtarza. Na koniec spróbujcie odpowiedzieć na jedno z pytań albo zapiszcie je na tablicy „Pytania do zbadania”. Zabawa rozwija poczucie rytmu, podział na sylaby i pokazuje, że pytanie to początek nauki.
Scenariusz zajęć: Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce w przedszkolu
| Temat | Każdy może być badaczem |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko zna imię Marii Skłodowskiej-Curie i wie, że była Polką i wielką uczoną; dopasowuje badaczkę do jej odkrycia; formułuje pytanie zaczynające się od „Co się stanie, jeśli…?”; przeprowadza z grupą proste doświadczenie i opisuje wynik |
| Pomoce | zdjęcia czterech badaczek i karty z ich odkryciami, kubeczki z zabarwioną wodą, słomki lub pipety, ręczniki papierowe, plastelina i przedmioty do odciskania, kartonowe medale, kredki |
| Przebieg | 1. Powitanie (4 minuty): pytasz dzieci, kto to jest badacz, i zapisujesz ich pomysły. 2. Historie badaczek (8 minut): krótko o Marii Skłodowskiej-Curie, Mary Anning, Jane Goodall i Walentynie Tierieszkowej ze zdjęciami. 3. Wyprawa badaczek (6 minut): zabawa ruchowa z odgrywaniem historii. 4. Kto to odkrył? (6 minut): dopasowywanie badaczek do odkryć w parach. 5. Kolorowe kropelki (8 minut): doświadczenie z mieszaniem kolorów, przed którym dzieci przewidują wynik. 6. Badaczka zadaje pytania (6 minut): dzieci formułują pytania i sprawdzają jedno z nich. 7. Medal dla odkrywcy (7 minut): dzieci rysują na medalu swoje dzisiejsze odkrycie. |
| Zakończenie | Wręczasz każdemu dziecku jego medal, a ono mówi jednym zdaniem, co dziś odkryło. Na koniec cała grupa mówi razem: „Każdy może być badaczem”. |
| Ewaluacja | Zapytaj, jak nazywała się polska uczona, która dostała dwie Nagrody Nobla, i co badała Jane Goodall. Obserwuj, kto samodzielnie sformułował pytanie badawcze i czy dziewczynki i chłopcy równie chętnie zgłaszali się do doświadczeń. |
Podczas zajęć zwróć uwagę na drobne sygnały, które dzieci odbierają od dorosłych. Zapraszaj do doświadczeń na zmianę dziewczynki i chłopców, a role w parach, takie jak „badacz” i „notujący”, rozdzielaj losowo. Chwal dzieci za ciekawość, wytrwałość i dobre pytania, a nie za to, że „są zdolne”, bo dzięki temu chętniej próbują trudnych rzeczy. Unikaj zdań w rodzaju „Dziewczynki, nie bójcie się” albo „Chłopcy, wy pewnie to wiecie”, bo nawet życzliwie powiedziane utrwalają schemat, który chcesz przełamać.
Książki, wiersze i piosenki
Najmłodszym przeczytaj obrazkową biografię „Mali WIELCY. Maria Skłodowska-Curie” Marii Isabel Sánchez Vegary, która w prosty sposób opowiada o dzieciństwie i odkryciach uczonej. Z tej samej serii warto szukać kolejnych tomów o kobietach nauki, które są dostępne w bibliotekach. Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 czytaj wybrane krótkie historie z książki Eleny Favilli i Francesci Cavallo „Opowieści na dobranoc dla młodych buntowniczek”, wybierając rozdziały o badaczkach. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Lupa w ręce, pytań sto, sprawdzam, czemu, jak i co. Czy to Ola, czy to Staś, każdy badać może dziś.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Maria z Warszawy pytała „dlaczego?”, aż odkryła coś bardzo ważnego. Ty też pytaj, sprawdzaj śmiało, żeby w głowie dużo się działo.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „11 lutego obchodzimy Międzynarodowy Dzień Kobiet i Dziewcząt w Nauce. Będziemy przeprowadzać proste doświadczenia, poznamy słynne badaczki, w tym Marię Skłodowską-Curie, i porozmawiamy o tym, że każdy może badać świat. Prosimy, aby dzieci przyniosły rzecz, którą chciałyby zbadać, na przykład szyszkę, kamień albo liść.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne doświadczenie w kuchni, na przykład sprawdzenie, co rozpuszcza się w wodzie, a co nie, i narysowanie wyniku.
Zapytaj rodziców, czy ktoś pracuje w zawodzie związanym z nauką, medycyną, techniką albo przyrodą i mógłby odwiedzić grupę na krótką rozmowę lub pokaz. Szczególnie cenne będą wizyty mam, babć i cioć, bo dzieci zobaczą badaczkę z bliska, we własnym otoczeniu. Przypomnij rodzicom, że w domu warto odpowiadać na pytania dziecka, a gdy nie znamy odpowiedzi, szukać jej razem. W klasach 1-3 dobrym zadaniem jest rodzinne poszukanie informacji o jednej polskiej badaczce i krótka prezentacja w klasie.
Najczęstsze pytania
Obchodzimy go co roku 11 lutego. To święto międzynarodowe, ustanowione przez Organizację Narodów Zjednoczonych.
Zgromadzenie Ogólne ONZ ustanowiło go rezolucją z 22 grudnia 2015 roku, a pierwsze obchody odbyły się w 2016 roku. Celem jest zapewnienie kobietom i dziewczętom pełnego i równego dostępu do nauki.
Zorganizuj dzień małych badaczy dla wszystkich dzieci: proste doświadczenia, obserwacje i zabawy z zadawaniem pytań. Opowiedz o kilku słynnych badaczkach, zwłaszcza o Marii Skłodowskiej-Curie. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy jedna rzecz do zbadania, na przykład szyszka, kamień, liść albo muszla. Specjalny strój nie jest potrzebny, choć dzieci mogą przyjść w starej koszuli taty lub mamy, która posłuży za fartuch badacza.
Nie. W przedszkolu bawią się i badają wszystkie dzieci razem, a celem jest pokazanie, że nauka jest dla każdego. Historie słynnych badaczek są ważne zarówno dla dziewczynek, jak i dla chłopców.
Dodaj komentarz