Światowy Dzień Suchych Nasion Roślin Strączkowych obchodzimy 10 lutego. Nazwa brzmi poważnie, ale chodzi o rzeczy, które dzieci dobrze znają z kuchni: fasolę, groch, soczewicę, ciecierzycę i bób. To święto ustanowione przez Organizację Narodów Zjednoczonych, które przypomina, jak ważne są te małe nasiona dla ludzi na całym świecie i dla przyrody. Dzień suchych nasion roślin strączkowych w przedszkolu można zamienić w zajęcia o tym, co rośnie w strąku, jak z suchego ziarenka wyrasta roślina i dlaczego zupa grochowa daje tyle siły.
We wpisie znajdziesz historię święta, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje lektur i pomysły na współpracę z rodzicami. Suche nasiona są drobne, dlatego przy każdej grupie wiekowej piszemy, jak bawić się nimi bezpiecznie, a dla najmłodszych proponujemy zabawy, w których nasion nie da się wziąć do buzi. Przy próbowaniu potraw przypominamy o alergiach i zgodzie rodziców.
W skrócie
- Data: 10 lutego.
- Zasięg: święto międzynarodowe ustanowione przez Zgromadzenie Ogólne ONZ, w innych krajach znane jako World Pulses Day.
- Od kiedy: uchwała z grudnia 2018 roku, pierwsze obchody 10 lutego 2019 roku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: suche nasiona fasoli, grochu, soczewicy i ciecierzycy (dla starszych dzieci), plastikowe butelki z zakrętkami, słoiki, lignina, karton, klej, kredki, woreczki gimnastyczne.
Historia Światowego Dnia Suchych Nasion Roślin Strączkowych
Światowy Dzień Suchych Nasion Roślin Strączkowych ustanowiło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w uchwale przyjętej 20 grudnia 2018 roku. Wnioskiem do ONZ zajęła się Burkina Faso, kraj w Afryce Zachodniej, w którym rośliny strączkowe są ważną częścią codziennego jedzenia. Uchwała wyznacza na to święto 10 lutego i prosi Organizację Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa, czyli FAO, o pomoc w organizowaniu obchodów. Pierwszy raz święto obchodzono 10 lutego 2019 roku. W języku angielskim nazywa się World Pulses Day, a słowo „pulses” oznacza właśnie suche, jadalne nasiona roślin strączkowych.
Święto ma swoją poprzedniczkę. Rok 2016 ONZ ogłosiła Międzynarodowym Rokiem Roślin Strączkowych, a uchwała o dorocznym święcie powstała na fali zainteresowania, które ten rok wywołał. Chodzi w nim o kilka spraw naraz: rośliny strączkowe są tanim i dobrym źródłem białka, dobrze się przechowują, a do tego poprawiają glebę, na której rosną. Dlatego ONZ widzi w nich sprzymierzeńca w walce z głodem i w dbaniu o środowisko. Co roku FAO wybiera hasło obchodów i zachęca szkoły, restauracje i rolników do pokazywania strączków w kuchni i na polu.
W Polsce rośliny strączkowe są obecne w kuchni od bardzo dawna. Groch i bób jedzono tu już w średniowieczu, a fasola, która przybyła z Ameryki, z czasem stała się jednym z najpopularniejszych warzyw. Zupa grochowa, fasolka po bretońsku i pierogi z soczewicą to przykłady potraw, które wiele dzieci zna z domu albo przedszkolnej stołówki. Święto nie jest w Polsce szeroko obchodzone, ale coraz częściej pojawia się w kalendarzach szkolnych i przedszkolnych jako okazja do zajęć o zdrowym jedzeniu.
Po co obchodzić Dzień Suchych Nasion Roślin Strączkowych z dziećmi
Pierwszy cel jest zdrowotny i poznawczy. Dzieci dowiadują się, że fasola, groch i soczewica to nasiona, które rosną w strąkach, a po wysuszeniu mogą długo czekać w szafce, zanim trafią do garnka. Poznają nowe nazwy i smaki, uczą się, że surowych suchych nasion się nie je, bo trzeba je najpierw ugotować. Rozmowa o białku i o tym, że strączki dają siłę, buduje dobre nawyki, ale bez przymusu jedzenia i bez oceniania tego, co dziecko lubi. Wiele dzieci zjada chętnie coś, co samo wcześniej oglądało, sortowało i sadziło.
Drugi cel to przyroda i zmysły. Suche nasiona są różne w dotyku, kolorze, kształcie i wielkości, więc nadają się do sortowania, liczenia, ważenia i porównywania, czyli do matematyki w praktyce. Obserwowanie kiełkującej fasoli to jedno z najprostszych i najbardziej spektakularnych doświadczeń przyrodniczych w przedszkolu. Przesypywanie i przekładanie nasion rozwija precyzyjne ruchy palców, potrzebne później do pisania. Ze starszymi dziećmi możesz porozmawiać o tym, że w niektórych krajach strączki są głównym źródłem pożywienia, co rozwija ciekawość świata i szacunek dla jedzenia.
Ciekawostki o roślinach strączkowych dla dzieci
Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, trzymając w ręce strąk albo słoik z nasionami. Przy każdej zapytaj najpierw, co dzieci o tym myślą.
- Fasola, groch, soczewica i ciecierzyca rosną w strąkach. Strąk to taki zielony „domek”, w którym nasiona leżą jedno obok drugiego.
- Rośliny strączkowe karmią glebę. Na ich korzeniach mieszkają maleńkie bakterie w małych guzkach, które pomagają roślinie zdobyć azot z powietrza, a po zbiorach część tego dobra zostaje w ziemi.
- Surowej suchej fasoli nie jemy. Trzeba ją najpierw namoczyć i długo gotować, bo surowa może zaszkodzić.
- Fasola przypłynęła do Europy z Ameryki. Przywieźli ją żeglarze ponad pięćset lat temu.
- Soczewica należy do najstarszych roślin uprawianych przez ludzi. Ludzie jedli ją już tysiące lat temu.
- Dzięki grochowi poznaliśmy prawa dziedziczenia. Zakonnik i badacz Grzegorz Mendel przez lata hodował groch i sprawdzał, dlaczego potomstwo jest podobne do rodziców.
- Suche nasiona mogą leżeć w szafce bardzo długo. Nie psują się szybko, dlatego ludzie od dawna robią z nich zapasy na zimę.
- Z ciecierzycy robi się hummus. To gęsta pasta do smarowania, którą jada się w wielu krajach.
- Nasiona strączków mają wiele kolorów. Fasola bywa biała, czerwona, czarna, a nawet w kropki, a soczewica może być zielona, czerwona albo brązowa.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Dla dwulatków i trzylatków suche nasiona są niebezpieczne, bo mieszczą się w buzi, w nosie i w uchu. W tej grupie dzieci nie dotykają luzem leżących nasion. Wszystkie zabawy opierają się na zamkniętych pojemnikach, dużych obrazkach i ugotowanych potrawach.
Grzechotki ze strączków
Przygotuj wcześniej kilka małych plastikowych butelek: do jednej wsyp fasolę, do drugiej groch, do trzeciej soczewicę. Zakrętki przyklej mocnym klejem i owiń taśmą, tak żeby nie dało się ich odkręcić. Dzieci potrząsają butelkami, słuchają, która grzechocze głośno, a która cichutko jak deszcz, i oglądają, jak nasiona się przesypują. Potem grajcie razem do piosenki, raz głośno, raz cicho. Zabawa rozwija słuch i pozwala bezpiecznie poznać nasiona wzrokiem.
Strąk otwiera domek
Narysuj albo wytnij z zielonego kartonu duży strąk, który otwiera się jak książeczka. W środku przyklej kilka dużych kółek z papieru, czyli „ziarenka”. Opowiadasz, że w strąku mieszkają malutkie ziarenka, które śpią przytulone do siebie. Dzieci po kolei otwierają strąk, liczą z Tobą ziarenka i mówią „dzień dobry, groszki!”. Potem same zwijają się w kłębek jak ziarenka w strąku, a na hasło „strąk pęka!” wyskakują i turlają się po dywanie. Zabawa uczy, skąd biorą się nasiona, i łączy wiedzę z ruchem.
Próbujemy zupki
Ugotuj albo poproś kuchnię przedszkolną o niewielką porcję gładkiej zupy krem z soczewicy albo zmiksowanej fasolki, bez kawałków. Dzieci oglądają kolor, wąchają i chętne próbują łyżeczką. Pokaż obok słoik z suchą soczewicą i powiedz, że z tych malutkich ziarenek powstała zupka. Wcześniej koniecznie zapytaj rodziców o alergie i uzyskaj zgodę na próbowanie. Zabawa pozwala bezpiecznie poznać smak strączków i oswaja z nowym jedzeniem.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki mogą już bawić się większymi nasionami, takimi jak duża biała fasola, ale tylko przy stoliku i pod stałym nadzorem dorosłego. Przed zabawą przypomnij zasadę: nasion nie wkładamy do buzi, nosa ani uszu.
Fasolowa kąpiel dla dłoni
Do dużej miski wsyp kilka garści dużej, białej fasoli i schowaj w niej kilka małych zabawek, na przykład figurki zwierząt. Dzieci zanurzają dłonie w fasoli, czują jej chłód i gładkość, i szukają ukrytych zwierzątek. Gdy znajdą zwierzątko, mówią, jak się nazywa i jaki wydaje dźwięk. Na koniec dzieci przesypują fasolę dużą łyżką do pojemnika i myją ręce. Zabawa rozwija zmysł dotyku i słownictwo, a przy okazji uspokaja.
Duże i małe ziarenka
Na tacy wymieszaj dużą fasolę z ciecierzycą, czyli dwa nasiona, które wyraźnie się różnią. Daj dzieciom dwa pojemniki z obrazkami i poproś, żeby rozdzieliły nasiona: fasola do jednego, ciecierzyca do drugiego. Potem porównujecie, których jest więcej, i układacie nasiona w rzędy. Starsze czterolatki mogą przekładać nasiona palcami albo dużą pęsetą kuchenną. Zabawa ćwiczy porównywanie, sortowanie i precyzyjny chwyt.
Jak rośnie groszek?
Przygotuj obrazki: suche nasionko, nasionko z korzonkiem, mała roślinka, roślina z kwiatkami, roślina ze strąkami. Rozłóż je w nieładzie, a dzieci układają je po kolei, opowiadając, co się dzieje. Potem pokazują całą historię ruchem: kucają jako nasionko, wysuwają nogę jako korzonek, powoli wstają, rozkładają ręce jak liście i na końcu wysuwają dłonie jak strąki. Zabawa uczy następstwa czasu i cyklu życia rośliny.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki mogą już samodzielnie przesypywać, liczyć i ważyć nasiona, pamiętając o zasadach bezpieczeństwa. To dobry czas na prawdziwą hodowlę i proste badania.
Okienko z korzeniami
Każde dziecko wkłada do przezroczystego słoika zwiniętą ligninę albo ręcznik papierowy, a między szkło i ligninę wsuwa dwie lub trzy fasolki tak, żeby było je widać. Ligninę zwilżamy wodą i stawiamy słoik w jasnym miejscu. Codziennie dzieci oglądają przez szkło, jak z nasiona wychodzi korzonek, który zawsze rośnie w dół, a potem łodyżka, która rośnie w górę. Rysują to w kalendarzu obserwacji. Zabawa uczy cierpliwej obserwacji i pokazuje z bliska, jak budzi się roślina.
Nasiona przed i po kąpieli
Na jeden talerzyk połóż pięć suchych ziaren fasoli, a pięć innych zalej na noc wodą w miseczce. Rano dzieci porównują obie piątki: namoczone są większe, miększe i mają pomarszczoną albo gładką skórkę. Możecie je zmierzyć, odrysowując na kartce, i zważyć na wadze kuchennej. Wyjaśnij, że nasiono wchłonęło wodę i dlatego mamy namaczają fasolę przed gotowaniem. Zabawa uczy porównywania i stawiania hipotez: co się stanie, jeśli zostawimy nasiona w wodzie dłużej?
Strączkowy sklepik z wagą
Urządźcie sklep, w którym na sprzedaż są fasola, groch, soczewica i ciecierzyca w miseczkach. Sprzedawca waży towar na wadze szalkowej, porównując z odważnikiem z klocka, a kupujący płaci nakrętkami. Kupujący mówi pełnym zdaniem: „Poproszę tyle grochu, ile waży ten klocek”. Po zakupach dzieci przesypują nasiona z powrotem lejkiem do słoików. Zabawa ćwiczy ważenie, porównywanie i grzeczne zwroty, a przesypywanie przez lejek rozwija koordynację.
Mozaika bez kleju
Narysuj na tacy albo na kartce prosty kontur, na przykład słońca, ryby albo domku. Dzieci wypełniają kontur nasionami w różnych kolorach: czerwona fasola na dach, biała na ściany, zielona soczewica na trawę. Mozaika nie jest przyklejona, więc po obejrzeniu i zrobieniu zdjęcia nasiona wracają do pojemników. To dobre ćwiczenie przed pracą plastyczną, w której nasiona są już przyklejane. Zabawa rozwija precyzję palców, wyobraźnię i cierpliwość.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią już czytać, liczyć i prowadzić proste notatki. Święto może być dla nich małym projektem przyrodniczym i kulinarnym.
Ile ziaren w łyżce?
Uczniowie w parach dostają łyżkę stołową i miseczki z fasolą, grochem, soczewicą i ciecierzycą. Najpierw zgadują, ile ziaren zmieści się w jednej łyżce każdego rodzaju, i zapisują przypuszczenie. Potem nabierają, liczą, grupując ziarna po dziesięć, i zapisują wynik. Na koniec porównują: dlaczego soczewicy mieści się tak dużo, a ciecierzycy tak mało? Zajęcia ćwiczą szacowanie, liczenie dziesiątkami i porównywanie liczb.
Strączki na mapie świata
Przygotuj karty z nazwami potraw ze strączków z różnych krajów: polska grochówka, bliskowschodni hummus, indyjski dal z soczewicy, meksykańska fasola z ryżem, włoska zupa z fasolą. Uczniowie dopasowują karty do krajów na mapie i przyklejają obok rysunek nasiona, z którego powstaje potrawa. Potem rozmawiacie, dlaczego strączki są tak popularne na całym świecie. Zajęcia rozwijają orientację na mapie i ciekawość innych kultur.
Dziennik hodowcy grochu
Każdy uczeń sadzi dwa nasiona grochu w doniczce albo kubeczku po jogurcie z dziurką w dnie. Przez dwa tygodnie prowadzi dziennik: data, wysokość roślinki zmierzona linijką, liczba liści i krótkie zdanie, co się zmieniło. Groch tworzy wąsy czepne, którymi łapie się podpórek, więc w pewnym momencie uczniowie wbijają do doniczki patyczek do szaszłyków i obserwują, jak roślina się go chwyta. Zajęcia uczą mierzenia, zapisywania obserwacji i odpowiedzialności za żywą roślinę.
Prace plastyczne
Przy pracach z drobnymi nasionami dzieci są zawsze pod opieką dorosłego. Dla najmłodszych przygotuj wersję z papierowymi kółkami zamiast prawdziwych nasion.
Obraz z nasion
- kartka z grubego kartonu z narysowanym konturem
- fasola, soczewica, groch w kilku kolorach (dla dzieci od 4 lat)
- klej typu wikol
Dzieci smarują klejem fragment rysunku i układają na nim nasiona jednego koloru, a potem przechodzą do kolejnego fragmentu. Najlepiej sprawdzają się proste kształty: słońce, motyl, kwiat, ślimak. Praca musi schnąć poziomo przez całą noc. Gotowe obrazy można powiesić na korytarzu jako „galerię strączków”.
Strąk z groszkami z papieru
- zielony karton
- zielona bibuła
- klej, kredki
Dorosły wycina z kartonu strąk w kształcie wydłużonej łezki, złożony na pół jak książeczka. Dzieci gniotą z zielonej bibuły kulki i przyklejają je w środku jako groszki, licząc je głośno. Na zewnątrz strąka rysują liście i wąsy. To wersja bezpieczna także dla najmłodszych, pod warunkiem że dorosły pilnuje kulek z bibuły.
Fasolowa roślinka w kubeczku
- kubeczek po jogurcie
- ziemia, dwa ziarna fasoli
- papier kolorowy, kredki, klej
Dzieci oklejają kubeczek kolorowym papierem i rysują na nim buźkę. Dorosły robi dziurkę w dnie, a dzieci wsypują ziemię i wkładają do niej fasolę na głębokość paliczka palca. Po kilku dniach z kubeczka wyrasta roślinka, która wygląda jak zielone włosy buźki. Roślinki można zabrać do domu i przesadzić do ogrodu albo na balkon.
Zabawy ruchowe i muzyczne
W tych zabawach nasiona zamieniamy na woreczki gimnastyczne i dzieci, więc są bezpieczne dla każdej grupy wiekowej.
Groszki w strąku
Kilka dzieci trzyma się za ręce w rzędzie, tworząc strąk, a w środku między nimi stoi kilkoro innych, czyli groszki. Strąk rośnie, czyli dzieci powoli się rozciągają, a na Twoje hasło „strąk pęka!” groszki wybiegają i turlają się po sali. Gdy usłyszą bębenek, wracają do strąka, ale w innej kolejności. Potem zmiana ról. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał i współpracę.
Rolnik sieje fasolę
Ty jesteś rolnikiem i chodzisz po sali, „siejąc” dzieci, czyli dotykając ich ramienia. Każde dotknięte dziecko kuca jako nasionko. Potem przechodzisz z konewką, a nasionka powoli rosną: wysuwają ręce, wstają, kołyszą się na wietrze. Gdy wszystkie roślinki urosną, rolnik zbiera strąki, a dzieci wybiegają na środek i tańczą przy muzyce. Zabawa pozwala przeżyć ruchem cykl rośliny i wycisza przed zajęciami.
Strączkowa orkiestra
Wykorzystajcie grzechotki z zaklejonych butelek, w których są różne nasiona. Dzieci dzielą się na trzy grupy: fasola gra głośno, groch średnio, a soczewica cichutko jak deszcz. Dyrygujesz, wskazując grupę, a dłoń uniesiona w górę oznacza grać mocniej, opuszczona słabiej. Na koniec cała orkiestra gra razem do znanej piosenki. Zabawa ćwiczy słuch, reagowanie na gest i wspólne muzykowanie.
Scenariusz zajęć: Dzień Suchych Nasion Roślin Strączkowych w przedszkolu
Ten scenariusz pomoże Ci przeprowadzić dzień suchych nasion roślin strączkowych w przedszkolu w grupie starszaków. Przed zajęciami przypomnij dzieciom zasadę, że nasion nie wkładamy do buzi, nosa ani uszu, i miej nasiona tylko na stolikach.
| Temat | Co mieszka w strąku? |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko rozpoznaje i nazywa fasolę, groch, soczewicę i ciecierzycę; wie, że suche nasiona trzeba ugotować przed jedzeniem; porównuje nasiona suche i namoczone; zna etapy rozwoju rośliny z nasiona |
| Pomoce | słoiki z nasionami, nasiona namoczone dzień wcześniej, lupy, obrazki z etapami rozwoju rośliny, słoiki z ligniną, grzechotki z zaklejonych butelek, woreczki gimnastyczne |
| Przebieg | 1. Powitanie (4 minuty): nauczyciel potrząsa grzechotką, a dzieci zgadują, co jest w środku. 2. Ciekawostki (6 minut): strąk jako domek, surowej fasoli nie jemy, strączki karmią glebę. 3. Nasiona przed i po kąpieli (8 minut): oglądanie przez lupę i porównywanie. 4. Groszki w strąku (6 minut): zabawa ruchowa. 5. Okienko z korzeniami (10 minut): każde dziecko zakłada swoją hodowlę fasoli w słoiku. 6. Mozaika bez kleju (7 minut): układanie obrazków z nasion na tacach. 7. Strączkowa orkiestra (4 minuty): wspólne granie na grzechotkach. |
| Zakończenie | Dzieci ustawiają słoiki z hodowlą na parapecie i ustalają, kto i kiedy będzie je podlewał. |
| Ewaluacja | Dzieci podnoszą rękę przy prawdziwym zdaniu i siedzą bez ruchu przy fałszywym: „Fasola rośnie w strąku”, „Surową fasolę można jeść”, „Namoczona fasola jest większa”. Obserwuj, które dzieci potrafią nazwać cztery rodzaje nasion. |
Jeśli chcesz, żeby dzieci spróbowały potraw ze strączków, na przykład hummusu z warzywami albo zupy z soczewicy, najpierw zapytaj rodziców o alergie i uzyskaj ich zgodę. Ciecierzyca i inne strączki mogą uczulać, a hummus często zawiera pastę sezamową, która jest częstym alergenem. Nie zmuszaj nikogo do jedzenia, wystarczy zaproszenie do spróbowania. Pamiętaj, że całe ugotowane nasiona ciecierzycy albo fasoli najmłodszym dzieciom podaje się rozgniecione.
Książki, wiersze i piosenki
Do zajęć o strączkach świetnie pasuje angielska baśń „Jaś i łodyga fasoli”, w której z jednego ziarenka wyrasta łodyga sięgająca chmur, oraz baśń Hansa Christiana Andersena „Księżniczka na ziarnku grochu”. Obie dzieci często już znają, więc po lekturze możecie porównać, co w nich jest prawdą o roślinach, a co tylko bajką. Fasola rośnie szybko, ale nie do nieba, a ziarnko grochu pod materacem trudno poczuć. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: W zielonym strąku groszki śpią, przytulone, ciepło im. Strąk się otworzy, groszki wyjdą, do garnka szybko wszystkie pójdą.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Fasolka mała, sucha, twarda, w szafce leży cała zima. Wodą ją poję, w ziemię włożę, wiosną zielona wyrośnie może.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „10 lutego obchodzimy Światowy Dzień Suchych Nasion Roślin Strączkowych. Będziemy poznawać fasolę, groch, soczewicę i ciecierzycę, założymy hodowlę fasoli i chętne dzieci spróbują potraw ze strączków. Prosimy o informację o alergiach pokarmowych i o zgodę na próbowanie. Jeśli możecie, prosimy o przyniesienie niewielkiej ilości suchych nasion w podpisanym, zamkniętym słoiczku.”. Dzięki temu w sali powstanie kolekcja nasion z różnych domów, a dzieci będą mogły porównać, ile jest odmian fasoli.
Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne gotowanie jednej potrawy ze strączków, na przykład zupy z soczewicy, pasty z ciecierzycy albo fasolki, i narysowanie jej przez dziecko. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapytać babcię albo dziadka o rodzinny przepis z grochem lub fasolą i przynieść go zapisany na kartce. Z przepisów powstanie klasowa książka kucharska „Strączki naszych rodzin”. Udział jest dobrowolny, a rodzice, którzy nie mają czasu, mogą po prostu porozmawiać z dzieckiem o tym, co jadło w przedszkolu.
Najczęstsze pytania
Święto obchodzimy co roku 10 lutego. To stała data wyznaczona przez Zgromadzenie Ogólne ONZ.
Zgromadzenie Ogólne ONZ w uchwale przyjętej 20 grudnia 2018 roku, na wniosek Burkina Faso. Pierwsze obchody odbyły się 10 lutego 2019 roku, a w ich organizacji pomaga FAO.
Poznajcie różne nasiona strączków, porównajcie nasiona suche i namoczone, załóżcie hodowlę fasoli i zróbcie obrazy z nasion. Chętne dzieci mogą za zgodą rodziców spróbować potraw ze strączków. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Może to być niewielki zamknięty słoiczek z suchymi nasionami z domu, na przykład fasolą albo soczewicą. Specjalny strój nie jest potrzebny, choć zielone ubranie dobrze pasuje do strąków.
Dla dzieci do 3 lat luźne suche nasiona są niebezpieczne, bo mogą trafić do buzi, nosa albo ucha. Najmłodsi bawią się nimi tylko w zaklejonych butelkach, a starsze dzieci przy stoliku i pod opieką dorosłego.
Dodaj komentarz