Dzień Moreli (9 stycznia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień Moreli obchodzimy 9 stycznia, czyli w samym środku zimy, kiedy świeżych moreli w sklepach prawie nie ma. To właśnie czyni go ciekawym: dzień moreli w przedszkolu jest dobrą okazją, żeby porozmawiać o tym, skąd zimą biorą się owoce, czym różni się owoc świeży od suszonego i dlaczego niektóre drzewa kwitną tak wcześnie, że mróz potrafi zabrać im cały plon. Morela jest mniej znana dzieciom niż jabłko czy banan, więc każde spotkanie z nią to małe odkrycie. Można ją obejrzeć, powąchać, dotknąć aksamitnej skórki i porównać z suszoną morelą, która wygląda zupełnie inaczej.

We wpisie znajdziesz uczciwą informację o pochodzeniu święta, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje lektur i rymowanki oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Przy każdej zabawie z jedzeniem przypominamy o alergiach i zgodzie rodziców. Zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić od razu, bez dodatkowego szukania.

W skrócie

  • Data: 9 stycznia.
  • Zasięg: święto nieoficjalne z kalendarzy nietypowych świąt, znane głównie w Stanach Zjednoczonych i w polskich kalendarzach dla przedszkoli.
  • Od kiedy: brak pewnych informacji, kto i kiedy je ustanowił.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: kilka suszonych moreli (i świeżych, jeśli zdobędziesz), pomarańczowy papier i bibuła, farby, plastelina, woreczki gimnastyczne, chusta animacyjna, gazety.

Historia Dnia Moreli

Dzień Moreli należy do dużej rodziny nieoficjalnych świąt jedzenia, w których każdy owoc, warzywo czy potrawa dostaje swój dzień w kalendarzu. W Stanach Zjednoczonych 9 stycznia figuruje jako National Apricot Day, ale nie udało nam się znaleźć wiarygodnego źródła, które mówi, kto i w którym roku to święto wymyślił. Polskie kalendarze nietypowych świąt przejęły tę datę i opisują ją po prostu jako zachętę do jedzenia owoców i dbania o zdrowie. Nie ma żadnej uchwały ani organizacji, która stoi za tym dniem, więc traktuj go jako pretekst do ciekawych zajęć, a nie jako oficjalne święto.

Ciekawsza od historii samego święta jest historia moreli. Morelę uprawia się od tysięcy lat, a za jej ojczyznę uważa się Azję, przede wszystkim tereny dzisiejszych Chin i Azji Środkowej. Stamtąd szlakami handlowymi dotarła na Bliski Wschód i do Europy. Jej łacińska nazwa gatunkowa brzmi armeniaca, bo w Europie przez długi czas sądzono, że morela pochodzi z Armenii, gdzie rzeczywiście uprawiano ją od dawna. Do dziś morele są ważnym owocem w krajach o ciepłym, suchym lecie, na przykład w Turcji, która słynie z suszonych moreli.

W Polsce morele rosną w sadach i ogrodach, ale znacznie rzadziej niż jabłonie czy śliwy. Powód jest prosty: drzewo moreli kwitnie bardzo wcześnie wiosną, często jeszcze zanim pojawią się liście, a wiosenne przymrozki potrafią zniszczyć kwiaty i wtedy owoców nie ma. Dlatego ogrodnicy sadzą morele w osłoniętych, ciepłych miejscach, na przykład przy południowej ścianie domu. W styczniu, w Dniu Moreli, najłatwiej więc sięgnąć po morele suszone, które dobrze się przechowują i są dostępne przez cały rok.

Po co obchodzić Dzień Moreli z dziećmi

Najważniejszy cel to oswajanie dzieci z nowym smakiem bez przymusu. Wiele przedszkolaków ma swoje ulubione dwa albo trzy owoce i niechętnie próbuje innych, a zabawa, w której owoc najpierw się ogląda, wącha i dotyka, a dopiero na końcu ewentualnie próbuje, obniża lęk przed nowym jedzeniem. To praca w sferze emocjonalnej i zdrowotnej: dziecko uczy się, że może spróbować, może powiedzieć „nie smakuje mi” i nikt się nie obrazi. Rozmowa o tym, że owoce dają nam witaminy i siłę, wspiera nawyki zdrowego jedzenia, ale bez straszenia i bez dzielenia jedzenia na dobre i złe.

Dzień Moreli dobrze nadaje się też do rozwoju poznawczego. Porównanie moreli świeżej i suszonej to prawdziwa obserwacja przyrodnicza: dzieci widzą, że owoc po wysuszeniu kurczy się, marszczy, robi się słodszy i twardszy, bo traci wodę. Starsze dzieci mogą poznać drogę owocu od kwiatu na drzewie do sklepu i zrozumieć, czemu zimą jemy owoce z daleka albo suszone. Liczenie pestek, ważenie, sortowanie według koloru i wielkości to matematyka w praktyce. Zabawy ruchowe, w których dzieci są drzewami, pszczołami i wiosennym mrozem, rozwijają koordynację i pozwalają wyładować energię w zimowy dzień.

Ciekawostki o morelach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek na jednym spotkaniu. Najlepiej, żeby przy czytaniu miały przed sobą suszoną morelę albo obrazek drzewa w kwiatach, bo wtedy łatwiej zapamiętać.

  • Morela ma skórkę jak aksamit. Jest pokryta delikatnym meszkiem, który czuć pod palcami, podobnie jak u brzoskwini.
  • Morela to krewna śliwki, brzoskwini i wiśni. Wszystkie te owoce mają w środku jedną twardą pestkę i dlatego nazywamy je owocami pestkowymi.
  • Drzewo moreli kwitnie bardzo wcześnie. Białe albo lekko różowe kwiaty pojawiają się wczesną wiosną, często zanim drzewo wypuści liście.
  • Mróz bywa dla moreli groźny. Gdy wiosną przyjdzie przymrozek, kwiaty mogą zmarznąć i wtedy latem owoców jest mało albo nie ma ich wcale.
  • Pomarańczowy kolor moreli pochodzi od karotenu. To ten sam barwnik, który barwi marchewkę.
  • Suszona morela to zwykła morela bez wody. Gdy owoc wysycha, robi się mniejszy, pomarszczony i bardziej słodki.
  • Nie wszystkie suszone morele są pomarańczowe. Morele suszone bez dodatków zwykle ciemnieją i stają się brązowe, a mimo to są dobre do jedzenia.
  • Morele przywędrowały do nas z Azji. Ludzie uprawiają je od bardzo, bardzo dawna, a do Europy przywieźli je kupcy.
  • Pestki moreli nie gryziemy i nie jemy. Pestka jest twarda, a jej środek może zaszkodzić, więc zostawiamy ją dorosłym albo sadzimy w doniczce.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U dwulatków i trzylatków wszystko opiera się na zmysłach i powtarzaniu. Nie dawaj im całych pestek ani całych suszonych moreli do zabawy, bo mieszczą się w buzi: pestki trzymasz Ty, a do jedzenia owoc kroisz na bardzo małe kawałki.

Aksamitny woreczek

Przygotuj kilka dużych woreczków z materiału albo skarpet z różnymi tkaninami w środku: kawałek aksamitu lub polaru, szorstką gąbkę, gładką folię aluminiową zgniecioną w dużą kulę i kawałek wełny. Pokaż dzieciom morelę (świeżą albo na obrazku) i powiedz, że jej skórka jest miękka jak aksamit. Dzieci po kolei wkładają rękę do woreczków i szukają tego, który jest „miękki jak morela”. Gdy ktoś znajdzie aksamit, wszyscy głaszczą swój policzek wierzchem dłoni i mówią „mięciutko”. Zabawa ćwiczy zmysł dotyku, pierwsze słowa opisujące fakturę i cierpliwe czekanie na swoją kolej.

Morelka spada z drzewa

Wytnij z pomarańczowego papieru kilkanaście dużych kółek wielkości dłoni i przyklej je lekko taśmą do chusty animacyjnej albo połóż na niej. Dzieci trzymają chustę za brzegi i potrząsają nią na Twoje hasło „wieje wiatr!”, aż morelki spadną na podłogę. Potem wszyscy zbierają je do jednego koszyka, a Ty liczysz na głos. Zabawę można powtarzać kilka razy, za każdym razem mówiąc rymowankę o drzewie i wietrze. Dzieci ćwiczą wspólne działanie, chwyt i reagowanie na proste polecenie.

Pomarańczowy koszyk

Postaw na środku dywanu duży koszyk, a po sali rozłóż przedmioty w różnych kolorach: klocki, piłki, szarfy, kubeczki. Zadaniem dzieci jest przynieść do koszyka wszystko, co jest pomarańczowe „jak morela”. Pomagasz, trzymając w ręce pomarańczową kartkę do porównania. Na końcu oglądacie razem zawartość koszyka i każde dziecko pokazuje, co przyniosło. Zabawa uczy rozpoznawać i nazywać kolor, a przy okazji porządkuje salę.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki lubią odgrywać role i zgadywać. W tych zabawach morela staje się bohaterem małych historii, a dzieci uczą się obserwować i opowiadać.

Świeża czy suszona?

Przygotuj dwa talerzyki: na jednym świeża morela (albo dobre zdjęcie, jeśli zimą nie zdobędziesz owocu), na drugim kilka suszonych. Dzieci oglądają je przez lupę, dotykają, wąchają i mówią, czym się różnią: jaka jest duża, jaka mała, która gładka, a która pomarszczona. Potem opowiadasz, że suszona morela to ta sama morela, tylko „wypiła z niej wodę” słońce albo ciepłe powietrze. Na koniec chętne dzieci próbują po malutkim kawałku, oczywiście tylko te, których rodzice wyrazili zgodę i które nie mają alergii. Zabawa rozwija obserwację i słownictwo, a próbowanie odbywa się bez przymusu.

Kto zjadł morelkę?

Dzieci siedzą w kole, a jedno wychodzi na chwilę za drzwi z opiekunem. Pozostałe wybierają osobę, która „zjadła morelkę” i chowa za plecami pomarańczowe papierowe kółko. Wszystkie dzieci trzymają ręce za plecami. Zgadujący wraca i może zadać trzy pytania typu „Czy to dziewczynka?”, „Czy ma niebieską bluzkę?”, a potem wskazuje osobę. Zabawa ćwiczy zadawanie pytań, opisywanie wyglądu kolegów i cierpliwość.

Od kwiatka do morelki

Przygotuj cztery duże obrazki: gołe drzewo zimą, drzewo w białych kwiatach, pszczoła na kwiatku, drzewo z pomarańczowymi owocami. Rozłóż je w nieładzie i zapytaj dzieci, co było najpierw. Wspólnie układacie obrazki po kolei i opowiadacie historię drzewa przez cały rok. Potem dzieci pokazują ją ruchem: kucają jako uśpione drzewo, rozkładają ręce jak kwiaty, bzyczą jak pszczoły i na końcu trzymają w dłoniach wyobrażone owoce. Zabawa uczy następstwa czasu i pór roku.

Mróz i kwiatki

Część dzieci to kwiaty moreli, które rozkwitają na wiosnę: wstają powoli i rozkładają ręce. Jedno dziecko albo Ty jesteście przymrozkiem. Gdy mróz dotknie kwiatka, ten zamienia się w „zmarznięty sopelek” i stoi bez ruchu. Ratunek przychodzi od słoneczka, czyli drugiego dziecka z żółtą szarfą, które ogrzewa zmarznięty kwiat, przytulając go albo dotykając ramienia. Po zabawie wyjaśnij, że prawdziwy przymrozek naprawdę szkodzi kwiatom moreli i dlatego w Polsce jest ich mniej niż jabłek. Zabawa łączy ruch z wiedzą przyrodniczą i uczy reagowania na sygnał.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki mogą już liczyć, porównywać i planować. To dobry wiek na pierwsze proste badania i zadania wymagające współpracy w małej grupie.

Ile waży woda w moreli?

Do tej zabawy potrzebujesz kilku świeżych moreli albo, gdy ich nie ma, jabłka pokrojonego w plasterki, które posłuży jako zastępca. Dzieci ważą owoce na wadze kuchennej i zapisują wynik rysunkiem albo cyfrą. Plasterki układacie na kaloryferze lub w ciepłym miejscu na tacy przykrytej gazą i co dzień ważycie je ponownie. Po kilku dniach dzieci widzą, że owoce są lżejsze, mniejsze i pomarszczone, a Ty wyjaśniasz, że uciekła z nich woda i tak właśnie powstają morele suszone. Zabawa uczy obserwacji, mierzenia i wyciągania wniosków.

Morelowy sklepik

Urządźcie sklep z owocami: świeże morele, suszone morele, rodzynki, jabłka i banany wykonane z plasteliny albo narysowane na kartkach. Ceny to okrągłe liczby od 1 do 5 nakrętek albo papierowych monet. Sprzedawca waży towar na wadze szalkowej, a kupujący płaci odliczoną kwotą i mówi, co chce kupić, pełnym zdaniem: „Poproszę trzy suszone morele”. Na koniec dzieci liczą, co zostało w sklepie. Zabawa ćwiczy liczenie, budowanie zdań i grzeczne zwroty.

Owocowe pary

Przygotuj karty z parami: owoc i jego drzewo albo krzew, owoc świeży i ten sam suszony, na przykład morela i suszona morela, winogrono i rodzynka, śliwka i suszona śliwka, jabłko i jabłkowe chipsy. Karty leżą obrazkiem w dół, a dzieci odkrywają po dwie i szukają pary. Kto znajdzie, mówi głośno, co to za para. Na końcu pogadajcie, które suszone owoce dzieci jadły w domu. Zabawa ćwiczy pamięć i pokazuje, że suszenie to stary sposób na przechowywanie owoców na zimę.

Pestka w doniczce

Pokaż dzieciom pestkę moreli i opowiedz, że w środku ukryty jest zalążek nowego drzewa. Pestki trzymasz Ty i to Ty umieszczasz je w doniczkach z ziemią, a dzieci podlewają, podpisują doniczki i rysują ich wygląd w kalendarzu obserwacji. Uczciwie powiedz, że pestka moreli kiełkuje długo, a czasem wcale, bo potrzebuje najpierw chłodu, tak jak zimą w ogrodzie. Jeśli nic nie wyrośnie, to też jest wynik badania i powód do rozmowy o tym, czego potrzebują rośliny. Zabawa uczy cierpliwości i odpowiedzialności za żywą roślinę.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, pisać krótkie zdania i korzystać z mapy. Dzień Moreli może stać się małym projektem o podróży owocu i o tym, skąd biorą się nasze zimowe przekąski.

Podróż moreli na mapie

Na dużej mapie świata zaznacz Azję Środkową i Chiny jako ojczyznę moreli, a potem Turcję i kraje nad Morzem Śródziemnym, gdzie dziś uprawia się dużo moreli. Uczniowie w parach rysują strzałkami drogę, jaką owoc mógł przebyć do Polski, i zastanawiają się, czym mógł podróżować dawniej, a czym dziś. Mogą też sprawdzić na opakowaniu suszonych moreli przyniesionym przez nauczyciela, z jakiego kraju pochodzą. Zajęcia ćwiczą orientację na mapie i czytanie informacji z etykiety.

Słownik owoców pestkowych

Uczniowie w grupach tworzą ilustrowany słowniczek owoców pestkowych: morela, brzoskwinia, śliwka, wiśnia, czereśnia. Przy każdym owocu rysują go w przekroju z pestką, zapisują kolor, smak i porę roku, kiedy dojrzewa w Polsce. Na koniec porównują, który owoc jest największy, a który najmniejszy, i układają je w kolejności. Słowniczek można powiesić w klasie jako plakat. Zajęcia rozwijają słownictwo, pisanie i porządkowanie informacji.

Wiersz-przepis na owocowy talerz

Każdy uczeń wymyśla przepis na kolorową, zimową przekąskę, w której jest morela, na przykład płatki owsiane z kawałkami suszonej moreli albo talerz z jabłkiem, bananem i morelą. Przepis zapisuje w punktach: składniki, kroki, a na końcu jedno zdanie zachęty, które się rymuje. Chętni czytają swoje przepisy na głos. Jeśli szkoła na to pozwala i rodzice wyrazili zgodę, jeden z przepisów można przygotować wspólnie w klasie, pamiętając o alergiach. Zajęcia łączą pisanie tekstu użytkowego z twórczą zabawą słowem.

Prace plastyczne

Przy wycinaniu i klejeniu dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy przygotowujesz wcześniej.

Gałązka moreli w kwiatach

  • brązowa kredka lub farba
  • biała i jasnoróżowa bibuła
  • kartka z bloku technicznego, klej

Dzieci rysują albo malują gałązkę z kilkoma rozgałęzieniami. Z bibuły robią małe kulki, gniotąc kawałki w palcach, i przyklejają je wzdłuż gałązek jako kwiaty. Starsze dzieci mogą dorysować pszczołę, która lata od kwiatka do kwiatka. To praca na dwa dni: dziś kwitnąca gałązka, a jutro na tej samej kartce pojawiają się pomarańczowe owoce.

Morela z plasteliny z pestką

  • pomarańczowa i brązowa plastelina
  • deseczka do lepienia
  • wykałaczka (tylko starsze dzieci)

Dzieci lepią z brązowej plasteliny małą, spłaszczoną pestkę, a potem obtaczają ją pomarańczową plasteliną, aż powstanie okrągła morela. Wykałaczką albo palcem zaznaczają charakterystyczny rowek biegnący przez środek owocu. Na koniec dorosły przecina jedną morelę na pół, żeby pokazać pestkę w środku. Praca pomaga zrozumieć budowę owocu pestkowego.

Morelowe drzewo z odcisków

  • duży arkusz szarego papieru
  • brązowa, zielona i pomarańczowa farba
  • korek albo rolka po papierze

Narysuj na arkuszu pień i gałęzie dużego drzewa. Dzieci odciskają na gałęziach zielone listki palcem, a pomarańczowe morele korkiem albo końcem rolki. Każde dziecko dokłada swoje owoce, więc powstaje wspólne drzewo całej grupy, które może wisieć na korytarzu. Przy okazji policzcie, ile moreli urosło.

Słoik suszonych moreli

  • kartka z narysowanym konturem słoika
  • pomarańczowa i brązowa bibuła lub papier
  • nożyczki, klej, kredki

Starsze dzieci wycinają z papieru nieregularne, pomarszczone kształty suszonych moreli, część pomarańczowych, a część brązowych. Wklejają je do narysowanego słoika i rysują etykietę z nazwą i datą. To dobry moment, żeby przypomnieć ciekawostkę, że morele suszone bez dodatków ciemnieją.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zimą dzieci mniej wychodzą na dwór, więc ruch w sali jest szczególnie potrzebny. Te zabawy można przeprowadzić w zwykłej sali przedszkolnej.

Sad pełen moreli

Dzieci stają w rozsypce jako drzewa moreli. Na dźwięk tamburynu „rosną” na palcach, przy szeleszczących gazetach machają rękami jak gałęzie na wietrze, a na uderzenie bębenka „zrzucają owoce”, czyli siadają w kucki. Na koniec przechodzisz między drzewami jako sadownik i „zbierasz owoce”, delikatnie dotykając głów. Zabawa ćwiczy reagowanie na różne dźwięki i zmianę tempa ruchu.

Sztafeta z morelami

Podziel dzieci na dwie lub trzy drużyny. Każda drużyna ma na starcie kosz z pomarańczowymi woreczkami gimnastycznymi, czyli „morelami”, a na mecie pusty słoik, czyli karton. Dzieci po kolei przenoszą jedną morelę na łyżce, na głowie albo na dłoni wyciągniętej przed siebie. Wygrywa nie najszybsza drużyna, lecz ta, której żadna morela nie spadła. Zabawa rozwija równowagę i ostrożność.

Mo-re-la w rytmie

Dzieci siedzą w kole i dzielą słowo „mo-re-la” na sylaby, klaszcząc trzy razy. Potem dodajesz inne owoce: „śliw-ka”, „wiś-nia”, „brzo-skwi-nia”, „ja-błko”. Gdy powiesz owoc pestkowy, dzieci wstają, a gdy inny, zostają na miejscu. Na koniec zagrajcie na instrumentach perkusyjnych rytm „mo-re-la, mo-re-la, słod-ka, słod-ka”. Zabawa ćwiczy słuch fonemowy, rytm i koncentrację.

Scenariusz zajęć: Dzień Moreli w przedszkolu

TematMorela świeża i suszona
Grupa wiekowa4-5 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko rozpoznaje morelę i wie, że jest owocem pestkowym; porównuje owoc świeży z suszonym i nazywa różnice; wie, że pestki moreli się nie je; zna kolejność od kwiatu do owocu
Pomoceświeża morela lub zdjęcie, suszone morele, lupy, cztery obrazki z cyklu drzewa, pomarańczowe woreczki gimnastyczne, plastelina, tamburyn
Przebieg1. Powitanie (5 minut): w koszyku pod chustą schowana jest morela; dzieci zgadują po dotyku, co to za owoc.
2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (aksamitna skórka, wczesne kwitnienie, pestka), przed każdą pytanie do dzieci.
3. Świeża czy suszona? (8 minut): oglądanie przez lupy i nazywanie różnic.
4. Od kwiatka do morelki (7 minut): układanie obrazków i pokazywanie ruchem.
5. Sad pełen moreli (7 minut): zabawa ruchowa z tamburynem i bębenkiem.
6. Morela z plasteliny (8 minut): lepienie owocu z pestką w środku.
7. Degustacja (4 minuty): chętne dzieci z wcześniejszą zgodą rodziców próbują malutkich kawałków suszonej moreli.
ZakończenieDzieci siedzą w kole i podają sobie suszoną morelę na talerzyku, mówiąc jedno słowo o niej: słodka, pomarszczona, pomarańczowa.
EwaluacjaDzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy morela ma pestkę, czy pestkę można zjeść, czy suszona morela jest większa od świeżej. Obserwuj, które dziecko odważyło się dotknąć albo spróbować nowego smaku.

Przed każdą degustacją zapytaj rodziców o alergie i uzyskaj ich zgodę na próbowanie. Suszone morele kroisz dla przedszkolaków na małe kawałki, a dla najmłodszych na bardzo drobne, bo są gęste i lepkie, a dziecko powinno jeść je na siedząco. Nie zmuszaj nikogo do jedzenia, a odmowę traktuj tak samo jak chęć spróbowania. Pestki zbierasz od razu po krojeniu i nie zostawiasz ich w zasięgu dzieci.

Książki, wiersze i piosenki

Nie znamy pewnego polskiego wiersza ani książki dla dzieci, której bohaterką jest morela, dlatego nie podajemy wymyślonych tytułów. Do rozmowy o owocach i warzywach dobrze pasują znane wiersze Jana Brzechwy „Na straganie” i Juliana Tuwima „Warzywa”, po których dzieci chętnie wymyślają, co powiedziałaby morela, gdyby trafiła na targ. Możesz też poprosić dzieci o ułożenie własnej historii o moreli, która zimą podróżuje do przedszkola z dalekiego kraju. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Morelka mała, morelka złota, w aksamitnym płaszczyku chodzi do płota. Pestkę ma w środku, twardą jak kamień, pestki nie gryzę, pestkę zostawię.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wiosną kwiatek, latem owoc, słońce suszy go na zimę. Zmarszczki ma jak stary dziadek, ale słodki jest jak lody.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „9 stycznia obchodzimy Dzień Moreli. Będziemy oglądać, porównywać i chętni będą próbować moreli świeżych i suszonych. Prosimy o informację, czy dziecko może próbować suszonych owoców i czy ma alergie pokarmowe. Prosimy też, aby dzieci przyszły w czymś pomarańczowym.”. Jeśli placówka ma zasady dotyczące jedzenia przynoszonego z domu, owoce kupuje przedszkole albo nauczyciel, a rodzice niczego nie przynoszą. Rodzicom możesz też podsunąć prosty pomysł: wspólne zakupy, w czasie których dziecko szuka moreli w sklepie i sprawdza na etykiecie, skąd przyjechały.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny rysunek „Owoc, który lubimy zimą” albo w klasach 1-3 krótki wywiad z babcią lub dziadkiem o tym, jakie owoce jedli zimą, kiedy byli dziećmi. Taki wywiad często prowadzi do opowieści o suszeniu jabłek i śliwek na strychu albo o kompotach w słoikach, co świetnie łączy się z tematem suszonych moreli. Zebrane rysunki i wywiady możesz powiesić na wystawie „Zimowe owoce naszych rodzin”. Udział jest dobrowolny i nikt nie powinien czuć presji.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Moreli?

Dzień Moreli obchodzimy co roku 9 stycznia. To stała data, która nie zmienia się z roku na rok.

Skąd się wziął Dzień Moreli?

To nieoficjalne święto jedzenia, znane w Stanach Zjednoczonych jako National Apricot Day. Nie ma wiarygodnych informacji o tym, kto i kiedy je ustanowił. W Polsce trafiło do kalendarzy nietypowych świąt jako zachęta do jedzenia owoców.

Jak obchodzić Dzień Moreli w przedszkolu?

Porównajcie morelę świeżą i suszoną, poznajcie drogę od kwiatu do owocu i zróbcie prace plastyczne w kolorze pomarańczowym. Chętne dzieci, za zgodą rodziców, mogą spróbować małych kawałków suszonej moreli. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść na Dzień Moreli?

Wystarczy ubranie albo dodatek w kolorze pomarańczowym. Owoce do degustacji najlepiej, gdy zapewnia przedszkole, a rodzice tylko informują o alergiach i wyrażają zgodę na próbowanie.

Czy dzieci mogą jeść suszone morele?

Tak, jeśli nie mają alergii i rodzice się zgadzają. Suszone morele są gęste i lepkie, więc dla przedszkolaków kroi się je na małe kawałki, a dziecko je na siedząco. Pestek moreli nie jemy.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *