Dzień Gospodyni Domowej przypada 3 listopada. To święto osób, które prowadzą dom: gotują, piorą, sprzątają, robią zakupy i pilnują, żeby w domu było ciepło i przytulnie. Dzień gospodyni domowej w przedszkolu warto jednak potraktować szerzej, jako dzień wszystkich domowych prac i ludzi, którzy je wykonują, bez względu na to, czy to mama, tata, babcia, dziadek czy starsze rodzeństwo. Dzieci na co dzień widzą efekty tej pracy, ale rzadko zauważają, ile jej jest. To dobra okazja, żeby powiedzieć dziękuję i spróbować samemu kilku domowych czynności.
We wpisie znajdziesz krótką historię święta i domowych prac, ciekawostki o tym, jak dawniej prowadzono dom, oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje lektur, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Pilnowaliśmy też, żeby żadne dziecko nie poczuło się gorzej z powodu tego, jak wygląda jego rodzina.
W skrócie
- Data: 3 listopada.
- Zasięg: święto nieoficjalne, obecne w kalendarzach świąt nietypowych, także w Stanach Zjednoczonych (National Homemaker Day).
- Od kiedy: pochodzenie i rok ustanowienia nie są znane.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: pary skarpetek, plastikowe naczynia, ściereczki, gąbki, klamerki, kosz na pranie, pudełka, kolorowy papier, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne.
Historia Dnia Gospodyni Domowej
Dzień Gospodyni Domowej obchodzony 3 listopada pojawia się w polskich kalendarzach świąt nietypowych, a pod tą samą datą amerykańskie kalendarze podają National Homemaker Day. Nie udało nam się ustalić, kto i kiedy wymyślił to święto, a dostępne źródła tego nie podają. Wiadomo tylko, że ma ono docenić pracę osób prowadzących dom, która jest codzienna, często niewidoczna i nieopłacana. Dlatego w przedszkolu zamiast genezy święta lepiej opowiedzieć dzieciom, jak przez wieki zmieniała się sama praca w domu.
Jeszcze sto kilkadziesiąt lat temu prowadzenie domu wymagało ogromnej siły i czasu. Wodę noszono w wiadrach ze studni albo z rzeki, a pranie robiono ręcznie w balii, trąc ubrania o tarę, czyli pofałdowaną deskę. Ubrania prasowano żelazkiem z duszą, do którego wkładało się rozgrzany kawałek metalu, a duże prześcieradła wygładzano w maglu. W piecu trzeba było codziennie palić drewnem albo węglem, żeby ugotować obiad i ogrzać izbę. Chleb pieczono w domu, a jedzenie na zimę przechowywano w piwnicy, w słojach i beczkach.
W XX wieku do domów trafiły bieżąca woda, prąd, gaz, a potem pralki, lodówki i odkurzacze, które oszczędzają mnóstwo czasu. Mimo to domowej pracy wciąż jest dużo, a dziś w wielu rodzinach dzielą się nią wszyscy domownicy. W Polsce gospodynie od dawna łączyły się też we wspólnoty, czego przykładem są koła gospodyń wiejskich, działające na wsi od XIX wieku i kultywujące lokalne przepisy, rękodzieło i tradycje. W przedszkolu 3 listopada może więc być dniem podziękowania dla każdego, kto dba o dom, i pierwszą lekcją, że w domowych pracach może pomóc nawet mały człowiek.
Po co obchodzić Dzień Gospodyni Domowej z dziećmi
Dzieci uwielbiają naśladować dorosłych przy zwykłych czynnościach: wycieraniu stołu, mieszaniu w garnku, wieszaniu prania. Zabawy w prace domowe rozwijają małą motorykę, koordynację oko-ręka i samodzielność, bo dziecko, które umie złożyć skarpetki albo nakryć do stołu, czuje się kompetentne i potrzebne. To ważny cel w sferze fizycznej i emocjonalnej. Przy okazji ćwiczymy też czynności samoobsługowe, które przydają się w przedszkolu na co dzień: odkładanie zabawek, wieszanie kurtki, sprzątanie po posiłku.
W sferze społecznej Dzień Gospodyni Domowej uczy szacunku do cudzej pracy i wdzięczności. Dziecko dowiaduje się, że czysta koszulka i ciepły obiad nie biorą się znikąd, i że warto za nie podziękować. Ważna jest też rozmowa o tym, że domowe obowiązki nie należą tylko do mamy, i że każdy domownik może mieć swoje małe zadanie. Starsze dzieci ćwiczą planowanie, kolejność czynności i liczenie, a opisywanie domowych prac wzbogaca słownictwo, czyli rozwój poznawczy i mowę.
Ciekawostki o domu i domowych pracach dla dzieci
Ciekawostki czytaj dzieciom po kilka naraz, a przy tych o dawnych czasach pokaż obrazki albo prawdziwe przedmioty, jeśli ktoś z rodziców ma je w domu. Przed każdą ciekawostką zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, jak prano ubrania, kiedy nie było pralki?”. Dzieci chętnie zgadują, a potem porównują dawny dom ze swoim. Najmłodszym wystarczy jedna ciekawostka i zabawa w naśladowanie.
- Dawniej pranie robiono ręcznie. Ubrania moczono w dużej balii z wodą i tarto o tarę, czyli deskę z falami.
- Żelazko nie zawsze było na prąd. Kiedyś do żelazka wkładało się rozgrzany kawałek metalu nazywany duszą.
- Wodę trzeba było przynosić. Nie było kranów, więc wodę noszono w wiadrach ze studni.
- Obiad gotowano na piecu, w którym najpierw trzeba było rozpalić ogień drewnem albo węglem.
- Dywany trzepano na podwórku. Wieszało się je na trzepaku i wybijało kurz trzepaczką.
- Przed lodówką jedzenie trzymano w piwnicy, bo tam jest chłodno przez cały rok.
- Odkurzacz zbiera kurz, wciągając powietrze, a kurz zostaje w worku albo w pojemniku.
- W wielu domach na świecie wciąż nosi się wodę ze studni i pierze ręcznie, bo nie wszędzie są wodociągi.
- Dzieci od dawna pomagały w domu. Karmiły kury, przynosiły drewno, pilnowały młodszego rodzeństwa.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Dwulatki i trzylatki uwielbiają zabawy w prawdziwe czynności, więc daj im prawdziwe, ale bezpieczne przedmioty: duże skarpetki, plastikowe miski, gąbki i ściereczki. Nie używaj klamerek do bielizny, które mogą przyciąć palce, ani drobnych przedmiotów mieszczących się w buzi. Każdą czynność pokaż powoli kilka razy. Chwal za próbę, a nie za efekt.
Skarpetki szukają pary
Przygotuj kilka par dużych, wyraźnie różnych skarpetek: w paski, w kropki, czerwone, żółte. Wysyp je z kosza na dywan i powiedz, że skarpetki się zgubiły i szukają swoich bliźniaków. Dzieci po kolei wybierają skarpetkę i szukają drugiej takiej samej, a potem wkładają parę do koszyka. Przy okazji nazywaj kolory i wzory: „Znalazłaś czerwoną skarpetkę w kropki”. Zabawa ćwiczy dobieranie w pary, spostrzegawczość i słownictwo, a w domu dziecko może pomóc w ten sposób przy praniu.
Myjemy naczynia na sucho
Postaw na stoliku dużą plastikową miskę, kilka plastikowych talerzyków i kubeczków oraz gąbki. Dzieci „myją” naczynia gąbką okrężnymi ruchami, a potem odstawiają je na suszarkę zrobioną z kartonu. Jeśli pogoda i warunki pozwalają, możesz wlać do miski odrobinę letniej wody, ale wtedy przygotuj ceratę i ręczniki, a dzieci mają podwinięte rękawy. Zabawa ćwiczy okrężne ruchy dłoni, które przydadzą się później przy rysowaniu i pisaniu, i daje dzieciom poczucie, że robią coś naprawdę ważnego.
Ściereczka tańczy po stole
Każde dziecko dostaje małą ściereczkę albo kawałek gąbki i siada przy stoliku. Ty mówisz, jak ściereczka ma tańczyć: w kółko, w prawo i w lewo, do przodu i do tyłu, a dzieci wycierają stół w takim kierunku. Potem dodaj prostą rymowankę i rytm, na przykład „Ciuch, ciuch, ściereczka, czysto jest jak w lusterku”. Na koniec sprawdzacie, czy stół błyszczy. Zabawa ćwiczy ruchy ramienia i całej ręki, uczy rozumienia słów określających kierunek i oswaja z codzienną czynnością po posiłku.
Zabawy dla 3- i 4-latków
W tym wieku dzieci chętnie odgrywają role i sortują przedmioty według prostych zasad. Zabawy w dom dobrze łączą się z rozmową o tym, kto i co robi w ich domach. Pamiętaj, że rodziny są różne, więc zamiast pytać „Co robi mama?”, pytaj „Kto u was gotuje?”. Dzięki temu każde dziecko może opowiedzieć o swoim domu.
Co gdzie mieszka?
Narysuj na dużych kartkach cztery miejsca w domu: kuchnię, łazienkę, sypialnię i przedpokój. Przygotuj obrazki albo prawdziwe przedmioty: garnek, łyżkę, szczoteczkę do zębów, ręcznik, poduszkę, piżamę, buty i parasol. Dzieci po kolei biorą przedmiot i odkładają go do właściwego pomieszczenia, mówiąc: „Garnek mieszka w kuchni”. Potem możesz celowo pomylić się i włożyć poduszkę do kuchni, a dzieci cię poprawiają. Zabawa ćwiczy klasyfikowanie, słownictwo związane z domem i budowanie prostych zdań.
Białe do białych, kolorowe do kolorowych
Postaw dwa kosze albo pudła i przygotuj ubranka dla lalek albo kawałki tkanin w różnych kolorach. Wyjaśnij, że przed praniem ubrania dzieli się na białe i kolorowe, żeby się nie pofarbowały. Dzieci sortują ubranka do koszy, a potem możecie dodać trzecią kategorię, na przykład ciemne. Na koniec zapytaj, co by się stało, gdyby czerwona skarpetka trafiła do białego prania. Zabawa ćwiczy sortowanie według koloru i przyczynowo-skutkowe myślenie.
Nakrywamy do stołu
Na stolikach połóż kartki z narysowanym konturem talerza, sztućców i kubka, czyli prostą podkładkę. Dzieci układają na kartce plastikowy talerzyk, łyżkę, widelec i kubek dokładnie tam, gdzie wskazuje rysunek. Potem nakrywają stół dla pluszaków, które przychodzą na wspólny obiad, a jedno dziecko liczy, czy każdy gość ma talerz. Na koniec pluszaki dziękują za nakrycie stołu. Zabawa ćwiczy przeliczanie, orientację na kartce i przygotowuje do dyżurów przy posiłkach.
Domowe odgłosy
Naśladuj głosem albo przedmiotami dźwięki z domu: szum odkurzacza, gwizd czajnika, kapanie z kranu, stukanie łyżki o garnek, szuranie miotły. Dzieci zamykają oczy, słuchają i zgadują, co to za odgłos, a potem pokazują ruchem czynność, która mu towarzyszy. Na koniec niech same spróbują wymyślić i pokazać dźwięk dla innych. Zabawa ćwiczy słuch, wyobraźnię i aparat mowy, bo wiele dźwięków wymaga ruchu warg i języka.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki potrafią już planować kilka kroków naprzód i rozmawiać o sprawiedliwym podziale obowiązków. Zabawy w tej grupie pokazują, że domowa praca to wiele czynności, które trzeba dobrze zaplanować. Dzieci w tym wieku chętnie przyjmują stałe zadania i są z nich dumne. Wykorzystaj to, ustalając z grupą dyżury na kolejne tygodnie.
Po kolei, czyli porządek w pokoju
Przygotuj cztery lub pięć obrazków przedstawiających sprzątanie pokoju: rozrzucone zabawki, zbieranie klocków do pudła, odkładanie książek na półkę, ścielenie łóżka i czysty pokój. Pomieszaj obrazki i poproś dzieci, żeby ułożyły je w kolejności. Każda para opowiada, co dzieje się na kolejnych obrazkach, używając słów najpierw, potem, na końcu. Na koniec ustalcie, od czego warto zacząć sprzątanie sali przed obiadem. Zabawa ćwiczy myślenie sekwencyjne, opowiadanie i planowanie działania.
Lista zakupów z obrazków
Ustawcie sklep z pudełek po produktach spożywczych i owoców z tworzywa. Para dzieci dostaje listę zakupów narysowaną obrazkami, na przykład dwa jabłka, mleko, chleb i trzy marchewki, oraz koszyk. Dzieci szukają produktów w sklepie, liczą je i sprawdzają, czy wszystko się zgadza, a sprzedawca skreśla rzeczy na liście. Potem zamieniają się rolami. Zabawa ćwiczy przeliczanie, pamięć i współpracę, a przy okazji pokazuje, że zakupy to też część prowadzenia domu.
Zagadkowe przedmioty z kuchni
Przynieś w worku kilka bezpiecznych przedmiotów kuchennych i domowych, których dzieci mogą nie znać: durszlak, trzepaczkę do jajek, wałek do ciasta, lejek, szufelkę, sitko, a zamiast ostrej tarki jej obrazek. Dzieci losują przedmiot, oglądają go i zgadują, do czego służy, a potem ty pokazujesz, jak się go używa. Starsze dzieci mogą wymyślić zabawną, nieprawdziwą nazwę i zadanie dla przedmiotu, a reszta zgaduje, czy to prawda. Zabawa rozwija słownictwo, logiczne myślenie i ciekawość świata.
Kto co robi w domu?
Narysuj na arkuszu tabelkę z obrazkami czynności: gotowanie, pranie, zakupy, sprzątanie, podlewanie kwiatów, karmienie zwierzaka, wynoszenie śmieci. Dzieci przyklejają kolorowe kropki przy czynnościach, w których już pomagają w domu, a potem przy tych, których chciałyby się nauczyć. Porozmawiajcie, czy w domu jest dużo pracy i czy byłoby sprawiedliwie, gdyby robiła ją jedna osoba. Na koniec każde dziecko wybiera jedno małe domowe zadanie, które zrobi w tym tygodniu. Zabawa uczy dostrzegania cudzej pracy i odpowiedzialności.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie klas 1-3 mogą potraktować Dzień Gospodyni Domowej jako mały projekt o domu dawniej i dziś. Zajęcia dobrze łączą się z edukacją społeczną, matematyczną i polonistyczną. Warto poprosić uczniów, żeby przed zajęciami porozmawiali z dziadkami o tym, jak wyglądał ich dom w dzieciństwie. Dzięki temu na lekcji pojawią się prawdziwe historie.
Dom dawniej i dziś
Przygotuj pary obrazków: tara i pralka, żelazko z duszą i elektryczne, studnia i kran, piec kaflowy i kuchenka, trzepak i odkurzacz. Uczniowie w grupach łączą je w pary i zapisują pod każdą parą jedno zdanie, co zmieniło się w pracy w domu. Potem wspólnie zastanawiacie się, który wynalazek najbardziej ułatwił życie i dlaczego. Jeśli ktoś przyniesie dawny przedmiot od dziadków, niech opowie jego historię klasie. Zajęcia rozwijają rozumienie upływu czasu i umiejętność porównywania.
Instrukcja składania koszulki
Pokaż uczniom, jak złożyć koszulkę w trzech, czterech krokach, a potem poproś, żeby w parach napisali instrukcję dla kogoś, kto nigdy tego nie robił. Każdy krok zaczyna się od czasownika: „Połóż”, „Zegnij”, „Złóż”. Następnie pary zamieniają się instrukcjami i sprawdzają, czy da się według nich złożyć koszulkę bez żadnych podpowiedzi. Okaże się, że dobre instrukcje wymagają precyzji. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu użytkowego, kolejność czynności i samodzielność.
Ile minut trwa dom?
Przygotuj karty z domowymi czynnościami i przybliżonym czasem: zmywanie po obiedzie 15 minut, odkurzanie 20 minut, wieszanie prania 10 minut, zakupy 30 minut. Uczniowie liczą, ile czasu zajmują wszystkie czynności jednego dnia, a potem ile to będzie, gdy wykona je jedna osoba, a ile, gdy podzielą się nimi trzy osoby. Porozmawiajcie, co można zrobić z zaoszczędzonym czasem, na przykład zagrać razem w grę. Zajęcia ćwiczą dodawanie i dzielenie w praktyce i pokazują sens dzielenia się obowiązkami.
Domowy grafik klasy
Wspólnie z uczniami ułóż tabelę dyżurów klasowych na cały miesiąc: podlewanie kwiatów, porządek w biblioteczce, rozdawanie materiałów, sprawdzanie, czy krzesła są wsunięte. Uczniowie sami proponują zasady, żeby było sprawiedliwie, na przykład zmianę dyżurów co tydzień. Gotowy grafik wieszacie w klasie, a po miesiącu sprawdzacie, co się udało. Zajęcia uczą odpowiedzialności, planowania i współdecydowania o wspólnych sprawach. Klasa to też mały wspólny dom, o który trzeba dbać.
Prace plastyczne
Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej. Gotowe prace mogą stać się prezentem z podziękowaniem dla osób, które dbają o dom dziecka. Pamiętaj, żeby nie zakładać, że prezent trafi do mamy, bo dziecko samo zdecyduje, komu chce go dać. Materiały wybieraj z przedszkolnej szafy.
Pranie na sznurku
- kartka A4 w poziomie z narysowaną linią sznurka
- kolorowy papier, wycięte kształty ubranek
- kredki, flamastry, klej
Dzieci ozdabiają papierowe koszulki, spodenki, skarpetki i sukienki wzorami: paskami, kropkami, kwiatkami. Potem przyklejają ubranka na sznurku narysowanym na kartce, a na górze rysują słońce i chmurki, bo pranie suszy się na wietrze. Starsze dzieci mogą same wyciąć ubranka z szablonu. Przy okazji zapytaj, czy w ich domu suszy się pranie na balkonie, na suszarce czy w łazience. Praca ćwiczy precyzję dłoni i rozwija poczucie rytmu w układaniu wzorów.
Domek z pudełka
- pudełko po butach
- kawałki tektury jako ścianki działowe
- skrawki tkanin, papier kolorowy, kredki, klej
Starsze dzieci w małych grupach urządzają w pudełku mieszkanie z kilkoma pokojami. Dorosły pomaga przykleić tekturowe ścianki, a dzieci wyklejają podłogę papierem, robią dywaniki z tkanin, rysują okna i meble. Każda grupa opowiada potem, co dzieje się w poszczególnych pokojach i jakie prace trzeba w nich wykonywać. Domki mogą zostać w kąciku zabaw jako domki dla małych figurek. Praca uczy współpracy, planowania przestrzeni i nazywania pomieszczeń.
Podkładka pod talerz z pasków
- kartka kolorowego papieru z naciętymi szczelinami (nacina dorosły)
- paski papieru w innych kolorach
- klej
Dzieci przeplatają paski papieru przez szczeliny na zmianę: raz nad, raz pod, tak jak tka się materiał. Po skończeniu przyklejają końce pasków, żeby się nie rozpadło. Gotowa kolorowa podkładka może trafić do domu jako prezent na rodzinny obiad. Pięciolatki dadzą radę same, a trzylatkom wystarczą szersze paski i mniej szczelin. Praca ćwiczy koordynację, cierpliwość i rozumienie wzoru naprzemiennego.
Laurka dla domowego bohatera
- kartka z bloku złożona na pół
- kredki, farby, papier kolorowy
- klej, ewentualnie zdjęcie przyniesione z domu
Dzieci rysują na laurce osobę, która w ich domu najwięcej gotuje, sprząta albo opiekuje się innymi, i to, co ta osoba robi. W środku dorosły zapisuje z dzieckiem krótkie podziękowanie jego słowami, na przykład „Dziękuję, że gotujesz mi zupę pomidorową”. Starsze dzieci piszą same. Laurka może trafić do kilku osób, jeśli dziecko tak chce. Praca uczy wyrażania wdzięczności i dostrzegania codziennych gestów troski.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Domowe czynności świetnie przekładają się na ruch: zamiatanie, trzepanie, wieszanie prania i wirowanie pralki. Przygotuj miejsce na dywanie i wesołą muzykę. Każdą zabawę zakończ spokojnym ćwiczeniem. Po zabawach z woreczkami wspólnie posprzątajcie salę, co samo w sobie jest częścią zajęć.
Pralka pod chustą
Rozłóż chustę animacyjną, a na środek wrzuć kilka woreczków gimnastycznych, które są brudnym praniem. Dzieci trzymają brzegi chusty i najpierw delikatnie nią poruszają, czyli namaczają pranie, potem mocniej potrząsają, czyli piorą, a na koniec idą w kółko, coraz szybciej, bo pralka wiruje. Na sygnał „koniec prania” chusta zatrzymuje się i delikatnie opada. Zabawa ćwiczy współpracę, reagowanie na polecenia i siłę ramion.
Wielkie sprzątanie
Rozrzuć po sali woreczki gimnastyczne, szarfy i miękkie piłeczki, a w rogach postaw trzy pudła oznaczone obrazkami. Przy muzyce dzieci tańczą, a gdy muzyka cichnie, szybko sprzątają: woreczki do jednego pudła, szarfy do drugiego, piłki do trzeciego. Potem rozrzucasz wszystko jeszcze raz i zabawa trwa dalej. Wygrywa cała grupa, gdy wszystko jest posprzątane przed końcem odliczania do dziesięciu. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, sortowanie i pokazuje, że wspólnie sprząta się szybciej.
Domowy taniec z miotłą
Dzieci stają w rozsypce i naśladują domowe ruchy w rytm muzyki: zamiatanie, mycie okien, trzepanie dywanu, wieszanie prania wysoko na sznurku, mieszanie w garnku. Ty pokazujesz nowy ruch przy każdej zmianie frazy muzycznej, a potem dzieci same proponują czynności. Na koniec wszystkie domowe prace są zrobione i dzieci kładą się na dywanie, odpoczywając jak po dobrze wykonanej pracy. Zabawa rozwija poczucie rytmu, wyobraźnię ruchową i słownictwo czynności.
Scenariusz zajęć: Dzień gospodyni domowej w przedszkolu
| Temat | Pomagam w domu |
| Grupa wiekowa | 4-5 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wymienia kilka domowych czynności; dobiera przedmioty do pomieszczeń w domu; potrafi dobrać skarpetki w pary i nakryć do stołu; rozumie, że domowymi obowiązkami można się dzielić |
| Pomoce | pary skarpetek w koszu, obrazki pomieszczeń i przedmiotów, plastikowe naczynia, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, obrazki dawnych przedmiotów, kartki i kredki |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): rozmowa w kole, kto w domu dziecka gotuje, pierze i sprząta, i dlaczego to ważne. 2. Co gdzie mieszka? (7 minut): dobieranie przedmiotów do kuchni, łazienki, sypialni i przedpokoju. 3. Skarpetki szukają pary (6 minut): dobieranie skarpetek z kosza. 4. Pralka pod chustą (6 minut): zabawa ruchowa z woreczkami. 5. Dawniej i dziś (7 minut): obrazki tary, żelazka z duszą i studni oraz krótka opowieść o dawnym domu. 6. Nakrywamy do stołu (7 minut): nakrywanie dla pluszaków według podkładki. 7. Moje zadanie (7 minut): dzieci rysują jedną czynność, w której pomogą w domu w tym tygodniu. |
| Zakończenie | Dzieci pokazują swoje rysunki i mówią, komu w domu powiedzą dziś dziękuję. Grupa wspólnie sprząta salę po zajęciach. |
| Ewaluacja | Kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy umiesz nakryć do stołu i czy wiesz, jak prano dawniej. Obserwuj, które dzieci samodzielnie dobrały skarpetki i ułożyły naczynia. |
Po zajęciach warto wprowadzić w grupie stałe dyżury, jeśli jeszcze ich nie ma: nakrywanie do stołu, podlewanie kwiatów, sprawdzanie porządku w kąciku zabaw. Dyżurni mogą nosić papierowy identyfikator albo szarfę. Zmieniaj dyżurnych codziennie lub co tydzień, tak żeby każde dziecko miało szansę. Dzięki temu temat domowej pracy nie skończy się na jednym dniu.
Książki, wiersze i piosenki
Starszym przedszkolakom i uczniom klas 1-3 przeczytaj fragment „Pippi Pończoszanki” Astrid Lindgren, w którym Pippi szoruje podłogę szczotkami przywiązanymi do stóp. Ta scena zawsze bawi dzieci i jest dobrym wstępem do rozmowy, czy sprzątanie może być przyjemne. Pasuje też baśń o Kopciuszku, przy której warto zapytać, czy to sprawiedliwe, że całą pracę w domu wykonywała jedna osoba. Do tego dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Szuru, buru, miotła tańczy, ścierka biega, garnek skwierczy. Kiedy wszyscy pomagamy, szybko dom posprzątany mamy.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Skarpetka z kropką szuka pary, zajrzała pod łóżko i do szafy. Znalazła siostrę pod poduszką, i śpią w szufladzie, uszko w uszko.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „3 listopada obchodzimy Dzień Gospodyni Domowej. Będziemy rozmawiać o pracach domowych, o tym, jak wyglądał dom dawniej, i o tym, jak dzieci mogą pomagać. Prosimy, jeśli to możliwe, o przyniesienie jednej czystej pary skarpetek do zabawy i zdjęcia albo dawnego przedmiotu domowego od dziadków.”. Jako zadanie do domu zaproponuj tydzień małego pomocnika: dziecko wybiera z rodzicami jedną prostą czynność, na przykład nakrywanie do stołu albo dobieranie skarpetek, i robi ją codziennie.
Na koniec tygodnia rodzice mogą przesłać zdjęcie albo krótką notkę, jak poszło, a ty zrobisz z nich gazetkę „Nasi domowi pomocnicy”. Zachęć rodziców, żeby pozwalali dzieciom pomagać, nawet jeśli trwa to dłużej i nie jest idealne, bo właśnie tak dziecko uczy się samodzielności. Babcie i dziadkowie chętnie przyjdą opowiedzieć, jak wyglądało pranie na tarze albo pieczenie chleba w piecu. Udział jest dobrowolny, a każda forma pomocy jest równie dobra.
Najczęstsze pytania
Dzień Gospodyni Domowej przypada 3 listopada. Tę datę podają polskie kalendarze świąt nietypowych, a amerykańskie kalendarze pod tym samym dniem wymieniają National Homemaker Day.
Pochodzenie święta nie jest znane i nie udało nam się ustalić, kto je ustanowił. Jego sens jest prosty: docenić codzienną, często niewidoczną pracę osób, które prowadzą dom.
Połącz zabawy w domowe czynności, jak dobieranie skarpetek, nakrywanie do stołu i sortowanie prania, z rozmową o tym, jak wyglądał dom dawniej. Zakończ podziękowaniem dla domowników, na przykład laurką. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy para czystych skarpetek do zabaw albo zdjęcie dawnego domowego przedmiotu od dziadków. Specjalny strój nie jest potrzebny, choć dzieci mogą przyjść w fartuszku, jeśli mają go w domu.
Nie. Choć nazwa mówi o gospodyni, w przedszkolu warto podziękować wszystkim, którzy dbają o dom: mamom, tatom, babciom, dziadkom i starszemu rodzeństwu. Dzieci uczą się w ten sposób, że domowe obowiązki można dzielić.
Dodaj komentarz