Światowy Dzień Skrzypiec (13 grudnia): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Światowy Dzień Skrzypiec obchodzimy co roku 13 grudnia. Skrzypce dzieci znają z bajek, z koncertów, czasem od starszego rodzeństwa, które chodzi do szkoły muzycznej, ale rzadko mają okazję zobaczyć je z bliska. To instrument niezwykły: mały, lekki, zrobiony z drewna, a potrafi zagrać wesoło jak skowronek i smutno jak deszcz. Dzień skrzypiec w przedszkolu to dobra okazja, żeby wsłuchać się w jego brzmienie, poznać jego budowę i dowiedzieć się, dlaczego struna gra. Grudzień sprzyja muzyce, a jeden z najsłynniejszych utworów skrzypcowych opowiada właśnie o zimie.

We wpisie znajdziesz to, co wiadomo o samym święcie, historię skrzypiec, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje utworów do słuchania, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Do większości zabaw wystarczą nagrania i materiały z szafy, ale podpowiadamy też, jak zaprosić do przedszkola prawdziwego skrzypka. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić od razu.

W skrócie

  • Data: 13 grudnia, co roku.
  • Zasięg: święto nieoficjalne, obchodzone przez muzyków, szkoły muzyczne, przedszkola i szkoły.
  • Od kiedy: pomysłodawca i rok powstania święta nie są znane.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: nagrania muzyki skrzypcowej, obrazki skrzypiec, pudełka i grube gumki recepturki (dla dzieci od 4 lat), linijki, karton, papier, kredki, klej, szarfy, chusta animacyjna.

Historia Światowego Dnia Skrzypiec

Światowy Dzień Skrzypiec pojawia się w polskich kalendarzach świąt nietypowych pod datą 13 grudnia, a w Stanach Zjednoczonych tego samego dnia obchodzi się Narodowy Dzień Skrzypiec (National Violin Day). Nie udało nam się ustalić, kto i kiedy wymyślił to święto ani dlaczego wybrano właśnie 13 grudnia. Wygląda na to, że narodziło się oddolnie, wśród muzyków i miłośników muzyki, a nie z decyzji jakiejś organizacji. Jego cel jest za to jasny: zachęcić dzieci i młodzież do poznawania skrzypiec i gry na nich. Skoro o samym święcie wiadomo niewiele, warto opowiedzieć dzieciom historię instrumentu, która jest długa i ciekawa.

Skrzypce w kształcie, który znamy dziś, powstały we Włoszech w XVI wieku. Za twórcę najstarszych zachowanych skrzypiec z czterema strunami uważa się Andreę Amatiego z miasta Cremona, a jeden z jego instrumentów pochodzi z 1555 roku. W tym samym mieście około sto lat później pracował Antonio Stradivari, najsłynniejszy lutnik, czyli budowniczy instrumentów smyczkowych, w historii. Jego skrzypce mają ponad trzysta lat, wciąż się na nich gra i należą do najcenniejszych instrumentów świata. Cremona do dziś jest miastem lutników, a sztuka robienia skrzypiec w tym mieście została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa UNESCO.

Polska ma piękną skrzypcową tradycję. Henryk Wieniawski, urodzony w 1835 roku w Lublinie, był jednym z najwybitniejszych skrzypków i kompozytorów XIX wieku i koncertował w całej Europie. Na jego cześć organizuje się Międzynarodowy Konkurs Skrzypcowy imienia Henryka Wieniawskiego, który odbywa się co pięć lat w Poznaniu i przyciąga młodych skrzypków z całego świata. Wybitną skrzypaczką i kompozytorką była też Grażyna Bacewicz. Skrzypce od wieków grały również na polskiej wsi: wiejscy skrzypkowie przygrywali do oberków i mazurków na weselach i zabawach, a w kapelach ludowych często prowadzili całą muzykę.

Po co obchodzić Dzień Skrzypiec z dziećmi

Słuchanie muzyki skrzypcowej rozwija wrażliwość słuchową i emocjonalną. Dzieci uczą się rozpoznawać, czy muzyka jest wesoła, smutna, szybka, wolna, głośna czy cicha, i nazywać uczucia, które w nich budzi. To ważna praca w sferze emocjonalnej, bo muzyka pomaga dzieciom mówić o tym, co czują. Poznawanie budowy skrzypiec i tego, jak struna wydaje dźwięk, to z kolei pierwsze doświadczenia z fizyki: dzieci odkrywają, że dźwięk powstaje z drgań, a gruba struna gra niżej niż cienka. Nowe słowa, takie jak smyczek, struna, gryf, lutnik i kalafonia, wzbogacają słownictwo.

Zabawy ruchowe inspirowane grą na skrzypcach, czyli płynne ruchy smyczkiem, szarpanie strun i taniec do muzyki ludowej, rozwijają koordynację, poczucie rytmu i świadomość własnego ciała. Wspólne słuchanie uczy skupienia i cierpliwości, a gra w orkiestrze na niby uczy współpracy i reagowania na dyrygenta. Rozmowa o tym, że skrzypek ćwiczy codziennie przez wiele lat, pokazuje dzieciom wartość wytrwałości. Spotkanie z prawdziwym skrzypkiem albo uczniem szkoły muzycznej może też obudzić w którymś dziecku chęć nauki gry, a pierwsze lekcje gry na skrzypcach dzieci zaczynają często już w wieku przedszkolnym.

Ciekawostki o skrzypcach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek na raz, najlepiej z obrazkiem skrzypiec w ręku albo przy prawdziwym instrumencie. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, z czego zrobiony jest smyczek?”.

  • Skrzypce mają cztery struny. Najgrubsza gra najniżej, a najcieńsza najwyżej.
  • Smyczek ma włosie z końskiego ogona. Skrzypek pociera nim struny, a one drgają i grają.
  • Włosie smyczka naciera się kalafonią. To twarda żywica z drzew, dzięki której smyczek nie ślizga się po strunach, tylko je porusza.
  • Skrzypce robi się z drewna. Górna część jest najczęściej ze świerku, a spód i boki z klonu, a wszystko łączy się klejem, bez gwoździ.
  • Na skrzypcach są dwie dziurki w kształcie litery f. Przez nie dźwięk wydostaje się z pudła na zewnątrz.
  • Skrzypek trzyma skrzypce pod brodą. Opiera je na lewym ramieniu, lewą ręką naciska struny, a prawą prowadzi smyczek.
  • Na skrzypcach można grać też palcem. Szarpanie strun palcem nazywa się pizzicato i brzmi jak kapiące krople.
  • Dzieci grają na mniejszych skrzypcach. Są skrzypce dla maluchów, dla starszych dzieci i dla dorosłych, a skrzypce rosną razem z muzykiem.
  • Skrzypce mają większe rodzeństwo. Altówka jest trochę większa, wiolonczela tak duża, że gra się na niej na siedząco, a kontrabas jest wyższy od dorosłego człowieka.
  • Najsłynniejsze skrzypce mają ponad trzysta lat. Zrobił je włoski lutnik Antonio Stradivari i wciąż się na nich koncertuje.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsze dzieci poznają skrzypce przez słuchanie, ruch i dotyk. Nie dawaj im gumek recepturek ani drobnych elementów, a prawdziwy instrument mogą oglądać tylko z rąk dorosłego.

Smyczek głaszcze rączkę

Przygotuj miękki pędzel albo kawałek pluszu. Usiądź z dziećmi w kole i puść spokojne nagranie skrzypiec. W rytm muzyki delikatnie przesuwasz pędzlem po wyciągniętej rączce dziecka, raz wolno i długo, raz krótko i szybko, i mówisz, że tak smyczek głaszcze struny. Potem dzieci robią to samo sobie nawzajem albo pluszakowi. Zabawa łączy słuchanie z dotykiem, wycisza i uczy łagodności, a dzieci zapamiętują słowo smyczek.

Kropelki pizzicato

Puść krótki fragment muzyki skrzypcowej granej pizzicato, czyli szarpaniem strun palcami, a potem fragment granego smyczkiem, długimi dźwiękami. Przy pizzicato dzieci stukają paluszkami w podłogę jak kropelki deszczu, a przy długich dźwiękach płynnie poruszają rękami jak wiatr. Powtarzaj zmiany kilka razy, coraz szybciej. Zabawa uczy uważnego słuchania i reagowania ruchem na charakter muzyki.

Wesołe i smutne skrzypce

Przygotuj dwa duże obrazki: uśmiechniętą i smutną buzię. Puszczaj krótkie fragmenty muzyki skrzypcowej, raz radosne i skoczne, raz spokojne i smutne. Dzieci pokazują pasującą buzię albo same robią wesołą lub smutną minę. Przy wesołej muzyce możecie podskakiwać, a przy smutnej przytulić pluszaka. Zabawa rozwija rozpoznawanie emocji w muzyce i ich nazywanie.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki chcą wiedzieć, jak coś działa, więc w tej grupie poznają budowę skrzypiec i sprawdzają, skąd bierze się dźwięk.

Co jest w futerale?

Jeśli możesz, pożycz prawdziwe skrzypce od rodzica, szkoły muzycznej albo ucznia, a jeśli nie, przygotuj duże zdjęcie i pudełko udające futerał z narysowanym instrumentem. Otwieracie futerał powoli, jak skarbiec, a dzieci zgadują, co jest w środku. Potem pokazujesz i nazywasz części: pudło, gryf, struny, dziurki w kształcie litery f, smyczek i kostkę kalafonii. Dzieci powtarzają nazwy i pokazują je na obrazku. Prawdziwe skrzypce trzyma tylko dorosły, a dzieci mogą ostrożnie dotknąć struny jednym palcem. Zabawa uczy nowych słów i szacunku dla delikatnych przedmiotów.

Gruba i cienka struna

Na otwartym pudełku po butach dorosły naciąga dwie gumki: jedną grubą i jedną cienką. Dzieci po kolei szarpią gumki palcem i słuchają, która gra niżej, a która wyżej. Potem kładą dłoń na pudełku i czują, że ono też drży. Opowiedz, że w skrzypcach jest tak samo: struny drgają, a drewniane pudło sprawia, że dźwięk jest głośniejszy. Gumki obsługują dzieci pod okiem dorosłego, a po zabawie chowasz je, bo są drobne. Zabawa jest pierwszym doświadczeniem z dźwiękiem i drganiami.

Mały skrzypek przed lustrem

Pokaż dzieciom zdjęcie skrzypka albo krótkie nagranie wideo i zwróć uwagę na postawę: skrzypce pod brodą, lewa ręka na gryfie, prawa trzyma smyczek. Dzieci stają przed lustrem albo w parach i naśladują tę postawę z niewidzialnymi skrzypcami. Potem przy muzyce grają na niby: wolno, szybko, mocno, delikatnie, a na pauzę zastygają. Zabawa ćwiczy koordynację obu rąk, które robią coś innego, i uważne słuchanie.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już słuchać dłuższych utworów, porównywać dźwięki i opowiadać historie, więc tu dodajemy eksperymenty i słuchanie z wyobraźnią.

Długa struna, krótka struna

Dorosły owija grubą gumkę wzdłuż linijki albo deseczki i podkłada pod nią na końcach dwie gumki do mazania, żeby była napięta i odstawała od linijki. Dzieci szarpią gumkę i słuchają dźwięku, a potem dociskają ją palcem w różnych miejscach, skracając drgający kawałek. Zauważają, że im krótszy kawałek gumki drga, tym wyższy jest dźwięk. Opowiedz, że skrzypek robi dokładnie to samo, gdy naciska struny palcami lewej ręki. Zabawa uczy obserwacji i wyjaśnia, jak na skrzypcach gra się różne dźwięki.

Zima ze skrzypiec

Puść dzieciom fragment „Zimy” z „Czterech pór roku” Antonia Vivaldiego, najlepiej część pierwszą albo ostatnią. Najpierw dzieci słuchają z zamkniętymi oczami i zastanawiają się, co się dzieje w muzyce: czy ktoś marznie, idzie po lodzie, czy wieje wiatr. Potem słuchacie jeszcze raz, a dzieci pokazują to ruchem: drżą z zimna, tupią, ślizgają się ostrożnie, kulą się przed wiatrem. Na koniec opowiedz, że Vivaldi napisał ten utwór ponad trzysta lat temu, właśnie po to, żeby skrzypce opowiadały o porach roku. Zabawa rozwija słuchanie ze zrozumieniem i wyobraźnię ruchową.

Mały lutnik

Przygotuj obrazki pokazujące, jak powstają skrzypce: las ze świerkami i klonami, piła i deski, suszenie drewna, lutnik rzeźbiący pudło, klejenie, lakierowanie, naciąganie strun, skrzypek grający na koncercie. Dzieci układają obrazki w kolejności i opowiadają historię skrzypiec od drzewa do koncertu. Zapytaj, dlaczego drewno trzeba długo suszyć i dlaczego skrzypce robi się tak starannie. Opowiedz, że osoba, która buduje skrzypce, nazywa się lutnik. Zabawa uczy następstwa zdarzeń i szacunku dla pracy rzemieślnika.

Skrzypcowa opowieść

Wybierz krótki, zmienny utwór skrzypcowy, w którym są fragmenty szybkie i wolne, głośne i ciche. Dzieci siedzą w kole, a ty zaczynasz opowieść: „Pewnego dnia mała myszka wyszła z norki…”. Gdy muzyka się zmienia, przerywasz, a kolejne dziecko dopowiada, co się dzieje, kierując się charakterem muzyki: szybka muzyka to ucieczka, cicha to skradanie, głośna to burza. Na koniec razem nadajecie opowieści tytuł. Zabawa rozwija mowę, wyobraźnię i słuchanie muzyki ze zrozumieniem.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już czytać krótkie teksty, mierzyć i pracować z mapą, więc Dzień Skrzypiec może łączyć muzykę z przyrodą, historią i językiem polskim.

Kim był Henryk Wieniawski?

Przygotuj krótki tekst o Henryku Wieniawskim: urodził się w 1835 roku w Lublinie, bardzo wcześnie zaczął grać na skrzypcach, koncertował w wielu krajach i pisał utwory na skrzypce, a dziś jego imię nosi konkurs skrzypcowy w Poznaniu. Uczniowie czytają tekst w parach, zaznaczają na mapie Polski Lublin i Poznań, a potem odpowiadają na kilka pytań. Puść im fragment jednego z utworów Wieniawskiego, na przykład „Legendy”. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, pracę z mapą i pokazują polskich artystów.

Od Cremony do Poznania

Na mapie Europy uczniowie odszukują Włochy i miasto Cremona, gdzie żyli Andrea Amati i Antonio Stradivari. Przygotuj karty z datami i opisami: 1555 rok, najstarsze zachowane skrzypce Amatiego; Stradivari i jego skrzypce sprzed ponad trzystu lat; 1835 rok, urodziny Wieniawskiego; konkurs w Poznaniu co pięć lat. Uczniowie układają karty na osi czasu i liczą, ile lat minęło od powstania najstarszych skrzypiec do dziś. Zajęcia uczą orientacji w czasie i przestrzeni oraz liczenia na dużych liczbach.

Laboratorium struny

Uczniowie w grupach budują proste instrumenty doświadczalne: na pudełkach po butach naciągają gumki różnej grubości, a na linijkach mierzą długość drgającego kawałka gumki. Zapisują w tabeli, jak zmienia się dźwięk, gdy struna jest grubsza, cieńsza, dłuższa albo krótsza, i jak brzmi gumka bardziej lub mniej napięta. Na koniec formułują trzy wnioski i porównują je z budową skrzypiec. Przy gumkach przypomnij, żeby nie celować nimi w innych. Zajęcia uczą prowadzenia doświadczenia, notowania wyników i wyciągania wniosków.

List do skrzypka

Uczniowie piszą krótki list do skrzypka, którego mogą sobie wyobrazić albo który odwiedził klasę. Piszą, jaką muzykę skrzypcową słyszeli, co im się podobało i o co chcieliby zapytać, na przykład ile godzin dziennie ćwiczy albo ile miał lat, gdy zaczął grać. Przypomnij o zwrocie grzecznościowym na początku i podpisie na końcu. Jeśli w szkole jest uczeń, który gra na skrzypcach, listy można mu przekazać, a on może odpowiedzieć na pytania klasy. Zajęcia ćwiczą pisanie listu i formułowanie pytań.

Prace plastyczne

Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym kształty skrzypiec wycinasz wcześniej sama.

Skrzypce z kartonu

  • karton z narysowanym konturem skrzypiec
  • brązowa i pomarańczowa farba, pędzle
  • czarny papier, białe paski papieru, klej, nożyczki

Dzieci malują wycięte skrzypce na brązowo i pomarańczowo, jak lakierowane drewno. Po wyschnięciu naklejają czarny gryf, wycinają dwie dziurki w kształcie litery f z czarnego papieru i przyklejają cztery białe paski jako struny. Do kompletu robią smyczek z długiego paska kartonu. Z gotowymi skrzypcami dzieci mogą grać na niby w zabawach ruchowych.

Klucz wiolinowy z plasteliny

  • kartka z narysowaną pięciolinią i kluczem wiolinowym
  • plastelina w kilku kolorach
  • kredki

Opowiedz, że klucz wiolinowy stawia się na początku nut granych na skrzypcach, a jego nazwa pochodzi od włoskiego słowa oznaczającego skrzypce. Dzieci rolują długie wałeczki z plasteliny i układają je na narysowanym kształcie klucza, a potem lepią kilka kulek, które są nutami na pięciolinii. Starsze dzieci mogą narysować klucz same. Praca ćwiczy palce i przygotowuje do pisania zawijasów.

Skrzypek z rolki

  • rolka po papierze toaletowym
  • kolorowy papier, kredki
  • patyczek po lodach, mały kawałek brązowego kartonu, klej

Dzieci oklejają rolkę papierem, rysują twarz i ubranie muzyka, a z papieru robią ręce. Z brązowego kartonu wycinają małe skrzypce i przyklejają je pod brodą skrzypka, a patyczek po lodach staje się smyczkiem. Z kilku skrzypków powstaje cała orkiestra na parapecie. Możecie dodać dyrygenta z pałeczką z wykałaczki, którą obsługuje dorosły.

Zimowy obraz skrzypiec (dla 5-latków i klas 1-3)

  • granatowy lub czarny karton
  • biała farba, pędzle, gąbka
  • wycięty z papieru kształt skrzypiec, klej

Dzieci przyklejają kształt skrzypiec na środku kartonu, a dookoła malują zimowy krajobraz: śnieg, gwiazdy i płatki, które wylatują ze skrzypiec jak nuty. Podczas pracy możesz puścić „Zimę” Vivaldiego. Starsze dzieci podpisują obraz słowami, które przychodziły im do głowy przy słuchaniu. Obrazy tworzą zimową galerię na korytarzu.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Do zabaw ruchowych przydadzą się kartonowe skrzypce z pracy plastycznej albo po prostu wyobraźnia.

Smyczek w górę, smyczek w dół

Dzieci stoją w rozsypce i trzymają w prawej ręce szarfę, która jest smyczkiem. Przy wolnej muzyce prowadzą szarfę długimi, płynnymi ruchami z lewej do prawej i z powrotem, a przy szybkiej robią krótkie, szybkie ruchy. Na hasło „smyczek w górę” unoszą rękę wysoko, a na „smyczek w dół” opuszczają ją do podłogi. Zabawa ćwiczy koordynację, płynność ruchu i reagowanie na tempo muzyki.

Pizzicato i długa nuta

Dzieci poruszają się po sali przy muzyce skrzypcowej. Gdy słyszą krótkie, szarpane dźwięki pizzicato, podskakują drobnymi krokami na palcach, a gdy słyszą długie dźwięki grane smyczkiem, suną po podłodze jak łyżwiarze. Przy ciszy zastygają w pozie skrzypka. Jeśli nie masz nagrania z takimi zmianami, możesz zamiast tego wystukiwać pizzicato na bębenku i grać długie dźwięki na dzwonku. Zabawa rozwija słuch, równowagę i wyobraźnię ruchową.

Wiejska kapela

Opowiedz, że dawniej na wsi skrzypek przygrywał do tańca na weselach i zabawach. Puść nagranie skocznej polskiej muzyki ludowej ze skrzypcami, na przykład oberka. Dzieci w parach trzymają się za ręce i wirują w miejscu, zmieniając kierunek, gdy uderzysz w bębenek, a jedno dziecko w środku koła gra na niby na skrzypcach i co jakiś czas zamienia się z kimś miejscem. Pilnuj, żeby wirowanie było spokojne i żeby nikt się nie przewrócił. Zabawa uczy poczucia rytmu i poznawania polskiej muzyki ludowej.

Scenariusz zajęć na Dzień Skrzypiec

TematSkrzypce opowiadają muzyką
Grupa wiekowa5-6 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko zna i nazywa podstawowe części skrzypiec; wie, że dźwięk powstaje z drgania struny; rozpoznaje w muzyce dźwięki krótkie i długie, szybkie i wolne; wyraża ruchem charakter muzyki
Pomoceskrzypce lub ich duże zdjęcie, pudełko-futerał, linijka z gumką i gumki do mazania, nagranie „Zimy” Vivaldiego i nagranie z pizzicato, szarfy, kartony z konturem skrzypiec, kredki
Przebieg1. Powitanie (5 minut): zagadka o instrumencie z czterema strunami i smyczkiem, otwarcie futerału.
2. Co jest w futerale? (7 minut): nazywanie części skrzypiec i dwie ciekawostki o smyczku i kalafonii.
3. Długa struna, krótka struna (8 minut): doświadczenie z gumką na linijce.
4. Smyczek w górę, smyczek w dół (5 minut): zabawa ruchowa z szarfami.
5. Zima ze skrzypiec (10 minut): słuchanie fragmentu z zamkniętymi oczami, rozmowa i pokazywanie ruchem.
6. Pizzicato i długa nuta (5 minut): zabawa ruchowa z rozpoznawaniem sposobu gry.
7. Rysunek (5 minut): dzieci rysują, co widziały w wyobraźni, słuchając „Zimy”.
ZakończenieDzieci pokazują swoje rysunki i wspólnie grają na niewidzialnych skrzypcach krótki koncert, a na koniec kłaniają się jak prawdziwi muzycy.
EwaluacjaDzieci wskazują na obrazku smyczek, struny i gryf oraz odpowiadają, czy krótka struna gra wyżej, czy niżej. Obserwuj, kto zmienia ruch zgodnie ze zmianą muzyki bez podpowiedzi.

Najlepszym uzupełnieniem zajęć jest wizyta skrzypka. Może to być rodzic, starsze rodzeństwo z ogniska lub szkoły muzycznej albo nauczyciel z pobliskiej szkoły muzycznej, do której warto zadzwonić z prośbą. Poproś gościa, żeby zagrał krótko kilka kontrastujących fragmentów, pokazał pizzicato i opowiedział, ile lat ćwiczy. Dzieci siedzą w półkolu, a instrumentu dotykają tylko wtedy, gdy gość na to pozwoli, bo skrzypce są delikatne i drogie. Taki dzień skrzypiec w przedszkolu dzieci zapamiętają na długo.

Książki, wiersze i piosenki

Zamiast książek proponujemy przede wszystkim słuchanie muzyki, bo to ona jest najlepszą opowieścią o skrzypcach. Na grudzień idealnie pasuje „Zima” z cyklu „Cztery pory roku” Antonia Vivaldiego, a starszym dzieciom możesz puścić „Legendę” Henryka Wieniawskiego i fragmenty nagrań skrzypcowej muzyki ludowej do oberka i mazurka. Nie znamy polskiej książki obrazkowej o skrzypcach, którą moglibyśmy polecić z pełnym przekonaniem, dlatego dodajemy dwie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl. Możesz je dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Cztery struny, jeden smyczek, gra skrzypeczka jak słowiczek. Raz wesoło, raz cichutko, raz jak deszczyk, kap, malutko.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Skrzypce pod brodą, smyczek w dłoni, muzyka płynie, nikt jej nie goni. Gruba struna mruczy nisko, cienka śpiewa wysoko, blisko.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „13 grudnia obchodzimy Światowy Dzień Skrzypiec. Będziemy słuchać muzyki skrzypcowej, poznawać budowę skrzypiec i sprawdzać, jak powstaje dźwięk. Jeśli ktoś z Państwa lub z rodziny gra na skrzypcach albo innym instrumencie smyczkowym i chciałby nas odwiedzić, prosimy o kontakt. Prosimy też o przyniesienie pudełka po butach do doświadczeń z dźwiękiem.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne posłuchanie z dzieckiem jednego utworu skrzypcowego i narysowanie tego, co dziecko sobie przy nim wyobraziło.

W klasach 1-3 uczniowie mogą zapytać w domu, czy ktoś w rodzinie gra albo grał na instrumencie, i przygotować krótką notatkę na ten temat. Rodziny, które mają w domu stare skrzypce, mogą je pokazać w przedszkolu, ale wtedy instrumentem opiekuje się wyłącznie rodzic. Warto też przekazać rodzicom informację, gdzie w okolicy działa ognisko lub szkoła muzyczna, jeśli dziecko pokaże zainteresowanie grą. Udział jest dobrowolny, a każda forma pomocy jest cenna.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Światowy Dzień Skrzypiec?

Światowy Dzień Skrzypiec obchodzimy co roku 13 grudnia. Tego samego dnia w Stanach Zjednoczonych obchodzi się Narodowy Dzień Skrzypiec.

Skąd się wziął Dzień Skrzypiec?

Nie wiadomo, kto i kiedy wymyślił to święto ani dlaczego wybrano 13 grudnia. Najpewniej narodziło się oddolnie wśród muzyków, a jego celem jest zachęcanie dzieci i młodzieży do poznawania skrzypiec.

Jak obchodzić Dzień Skrzypiec w przedszkolu?

Połącz słuchanie muzyki skrzypcowej, poznawanie budowy instrumentu, proste doświadczenia z drgającą gumką i zabawy ruchowe do muzyki. Najwięcej radości daje wizyta prawdziwego skrzypka. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.

Co przynieść na Dzień Skrzypiec?

Wystarczy pudełko po butach do doświadczeń z dźwiękiem. Dzieci, które grają na instrumencie, mogą go przynieść pod opieką rodzica, a strój może być elegancki, jak na koncert.

Od jakiego wieku dziecko może uczyć się gry na skrzypcach?

Wiele dzieci zaczyna naukę już w wieku przedszkolnym na małych skrzypcach dopasowanych do wzrostu. O tym, kiedy zacząć, najlepiej porozmawiać z nauczycielem gry w ognisku lub szkole muzycznej, bo liczy się przede wszystkim zainteresowanie dziecka.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *