Dzień Świątecznego Swetra w 2026 roku przypada w czwartek 10 grudnia, ale jego data co roku trochę się przesuwa, bo organizatorzy wybierają jeden z grudniowych czwartków. To wesołe święto przyszło do nas z Wielkiej Brytanii, gdzie tego dnia dzieci, nauczyciele i pracownicy biur przychodzą w swetrach z reniferami, choinkami i płatkami śniegu. Dzień świątecznego swetra w przedszkolu to prosty sposób, żeby wprowadzić grupę w nastrój przed świętami bez wielkich przygotowań. Wystarczy sweter, uśmiech i kilka zabaw. Przy okazji porozmawiacie o tym, skąd się bierze wełna, dlaczego sweter grzeje i że ubranie można pożyczyć albo przekazać dalej.
We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, dlaczego data się zmienia, ciekawostki o swetrach i wełnie do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki serwisu i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić następnego dnia. Pamiętamy też o dzieciach, które nie mają świątecznego swetra, bo nikt nie powinien poczuć się gorszy z powodu ubrania.
W skrócie
- Data: zmienna, zwykle jeden z czwartków w pierwszej połowie grudnia; w 2026 roku 10 grudnia.
- Zasięg: święto z Wielkiej Brytanii, obchodzone także w polskich przedszkolach, szkołach i firmach.
- Od kiedy: od 2012 roku, pierwszy raz 14 grudnia 2012.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: swetry, kłębki włóczki, papier, kredki, farby, bibuła, klej, nożyczki, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne, bębenek.
Historia Dnia Świątecznego Swetra
Dzień Świątecznego Swetra, po angielsku Christmas Jumper Day, wymyśliła brytyjska organizacja pomagająca dzieciom Save the Children. Pierwszy raz obchodzono go 14 grudnia 2012 roku. Pomysł był prosty: tego dnia ludzie przychodzą do szkoły albo do pracy w świątecznym swetrze i wrzucają drobną kwotę na pomoc dzieciom, które żyją w trudnych warunkach. Akcja szybko stała się największą coroczną zbiórką tej organizacji, a biorą w niej udział szkoły, przedszkola, firmy i grupy znajomych. Według organizatorów w ciągu kolejnych lat w swetrach wystąpiły miliony dzieci i nauczycieli.
Dzień Świątecznego Swetra nie ma jednej stałej daty. Organizatorzy co roku ogłaszają konkretny dzień, zwykle czwartek w pierwszej połowie grudnia, a na rok 2026 wyznaczyli czwartek 10 grudnia. W polskich kalendarzach świąt nietypowych pojawia się też po prostu data 10 grudnia, dlatego w różnych miejscach można trafić na różne terminy. Organizatorzy podkreślają, że jeśli wyznaczony dzień nie pasuje szkole albo przedszkolu, można świętować w inny dzień grudnia. W przedszkolu najlepiej wybrać termin, który pasuje do waszego planu przed świętami.
Moda na kolorowe świąteczne swetry jest dużo starsza niż samo święto. Swetry z reniferami, gwiazdkami i płatkami śniegu od dawna noszono w krajach o mroźnych zimach, a ich wzory przypominają tradycyjne skandynawskie dzianiny. Z czasem stały się zabawnym strojem na grudniowe spotkania, a im bardziej kolorowy i dziwny sweter, tym lepiej. Organizatorzy święta zachęcają też, żeby zamiast kupować nowy sweter, pożyczyć go, wymienić się albo kupić używany, bo to dobre dla planety i dla portfela. W Polsce Dzień Świątecznego Swetra obchodzi coraz więcej placówek, często łącząc go ze zbiórką dla potrzebujących.
Po co obchodzić Dzień Świątecznego Swetra z dziećmi
Dzień świątecznego swetra w przedszkolu to przede wszystkim wspólna radość i poczucie przynależności do grupy. Kiedy wszyscy przychodzą w swetrach, dzieci czują, że świętują razem, a to wzmacnia więzi w sferze społecznej i emocjonalnej. Święto wiąże się też z pomaganiem innym, więc łatwo przy nim porozmawiać o tym, że nie wszystkie dzieci mają ciepłe ubrania, i zorganizować małą zbiórkę. To pierwsza lekcja dzielenia się, która nie wymaga wielkich słów. Ważne, żeby zabawa nie zamieniła się w konkurs na najdroższy sweter.
Swetry to także świetny materiał do nauki. Wzory na dzianinie, czyli powtarzające się renifery, choinki i paski, są doskonałe do ćwiczenia rytmów i sekwencji, które stanowią podstawę myślenia matematycznego. Rozmowa o wełnie pozwala połączyć temat z przyrodą: od owcy przez strzyżenie i przędzenie aż po gotowy sweter. Zabawy z włóczką, nawijanie kłębków i plecenie rozwijają sprawność rąk i przygotowują do pisania. Zabawy ruchowe w zimowym klimacie poprawiają koordynację i pozwalają wybiegać się w dni, gdy pogoda nie sprzyja wyjściu na dwór.
Ciekawostki o swetrach i wełnie dla dzieci
Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, a przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, skąd się bierze wełna na sweter?”. Gdy dzieci zgadną, możesz pokazać kłębek włóczki albo kawałek runa.
- Wełna rośnie na owcach. Owca ma gęste futro zwane runem, które raz w roku, najczęściej wiosną, strzyże się jak włosy u fryzjera. Owcę to nie boli.
- Z runa robi się nitkę. Wełnę myje się, czesze i skręca w długą nitkę, czyli przędzę. Dawniej robiono to ręcznie na kołowrotku.
- Sweter można zrobić z jednej długiej nitki. Jeśli pociągnie się za koniec nitki w swetrze zrobionym na drutach, sweter zacznie się pruć.
- Wełna grzeje dzięki powietrzu. Między puszystymi włóknami jest dużo powietrza, które zatrzymuje ciepło przy ciele.
- Wełnę dają nie tylko owce. Ciepłe włókna mają też kozy, alpaki, wielbłądy i króliki angorskie.
- Swetry robi się na drutach albo na maszynach. Kiedyś babcie robiły je ręcznie przez wiele wieczorów, dziś większość powstaje w fabrykach.
- Nazwa sweter pochodzi z języka angielskiego. Angielskie słowo oznaczające pocenie się kojarzono z ciepłym ubraniem, w którym łatwo się spocić.
- Wzory na swetrach są bardzo stare. W krajach północy, na przykład w Norwegii, od dawna robi się swetry w gwiazdki, płatki śniegu i renifery.
- Swetra nie wolno prać w gorącej wodzie. Wełna w gorącej wodzie może się skurczyć, a duży sweter zrobi się malutki.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Najmłodsze dzieci poznają sweter dotykiem i ruchem. Uważaj na włóczkę: nie owijamy nią szyi ani rąk, a kawałki nitek po zabawie od razu zbieramy.
Miękkie i szorstkie
Przynieś kilka swetrów z różnych materiałów: puszysty, gładki, gruby z warkoczami, cienki. Dzieci siadają w kole, a ty podajesz swetry z rąk do rąk. Każde dziecko dotyka swetra, przykłada go do policzka i mówi albo pokazuje miną, czy jest miękki, czy drapie. Na koniec wszystkie swetry kładziecie na kocu i dzieci szukają najbardziej miękkiego. Zabawa rozwija zmysł dotyku i słownictwo opisujące faktury.
Gdzie jest rączka?
Weź duży sweter dorosłego i pokaż dzieciom, gdzie są rękawy, gdzie dziura na głowę, a gdzie dół. Potem dzieci po kolei z twoją pomocą wkładają ręce w rękawy dużego swetra jak w tunel i wyciągają je z drugiej strony, wołając „A kuku, jest rączka!”. Następnie ćwiczycie samodzielne wkładanie własnego swetra albo bluzy. Zabawa uczy nazw części ubrania i ćwiczy samodzielność w ubieraniu się, która w tym wieku jest ważnym celem.
Kłębek się toczy
Usiądź z dziećmi w kole na dywanie i tocz do nich duży, miękki kłębek włóczki, mówiąc imię dziecka, do którego się toczy. Dziecko łapie kłębek i odtacza go do ciebie albo do kolegi. Nitka nie rozwija się, bo kłębek jest zabezpieczony gumką. Potem możesz pokazać, jak kotek bawi się kłębkiem, i dzieci naśladują kotka. Zabawa ćwiczy chwyt, koordynację oko-ręka i reagowanie na swoje imię.
Zabawy dla 3- i 4-latków
W tym wieku dzieci świetnie rozpoznają wzory i kolory, więc swetry kolegów stają się materiałem do zabaw w obserwację.
Co jest na moim swetrze?
Dzieci siadają w kole, a każde po kolei staje na środku i pokazuje swój sweter. Pozostali opowiadają, co widzą: renifera, gwiazdkę, choinkę, paski, kolory. Ty pomagasz pytaniami: „Ile gwiazdek ma sweter Zosi?”, „Jakiego koloru jest renifer?”. Dziecko w zwykłym swetrze albo bluzie też staje na środku, a grupa opisuje jego kolory i wzór. Zabawa rozwija spostrzegawczość, liczenie i mowę, a każde dziecko jest na chwilę w centrum uwagi.
Znajdź parę wzorów
Przygotuj kilka par kartoników z narysowanymi wzorami swetrowymi: paski, kratka, płatki śniegu, choinki, serca, kropki. Rozłóż je obrazkami do dołu i grajcie w memory po kolei. Kto znajdzie parę, opowiada, czy taki wzór widział na czyimś swetrze w sali. Na początek wystarczą trzy pary, a potem możesz dokładać kolejne. Zabawa ćwiczy pamięć wzrokową i cierpliwość.
Ciepło i zimno
Przygotuj obrazki ubrań: sweter, czapka, szalik, rękawiczki, kurtka, a także krótkie spodenki, sandały, kostium kąpielowy i okulary przeciwsłoneczne. Dzieci przypinają obrazki do jednej z dwóch tablic: zimowej z bałwanem i letniej ze słońcem. Potem ubierasz misia albo lalkę na zimowy spacer, a dzieci podpowiadają, czego brakuje. Porozmawiajcie, dlaczego zimą zakładamy swetry. Zabawa uczy dopasowywania ubrania do pogody i pierwszej klasyfikacji.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki mogą poznać drogę od owcy do swetra i spróbować pracy z prawdziwą włóczką.
Od owcy do swetra
Przygotuj sześć obrazków: owca z gęstym runem, strzyżenie owcy, mycie wełny, przędzenie nitki, robienie na drutach i gotowy sweter. Dzieci w małych grupach układają obrazki we właściwej kolejności i opowiadają, co dzieje się na każdym etapie. Jeśli masz kawałek prawdziwej wełny albo runa, pozwól dzieciom go dotknąć i porównać z włóczką. Na koniec zapytaj, ile osób pracowało, żeby powstał jeden sweter. Zabawa uczy porządkowania zdarzeń i szacunku dla pracy innych.
Rytmiczny sweter
Narysuj na dużym arkuszu kontur swetra z kilkoma poziomymi pasami. Na pierwszym pasie zacznij wzór, na przykład gwiazdka, choinka, gwiazdka, choinka, i poproś dzieci, żeby dokończyły go, przyklejając wycięte z papieru elementy. Na kolejnych pasach dzieci same wymyślają rytmy, coraz trudniejsze, na przykład dwie gwiazdki i serce. Potem sprawdzacie razem, czy nikt się nie pomylił. Zabawa rozwija myślenie matematyczne, bo ćwiczy dostrzeganie i kontynuowanie regularności.
Wymiankowy kącik
Zaproponuj rodzicom, żeby dzieci przyniosły czyste ubrania albo zabawki, z których wyrosły, i urządźcie w sali mały kącik wymiany. Dzieci oglądają rzeczy, opowiadają, do kogo wcześniej należały, i wybierają coś dla siebie albo decydują, że rzeczy pojadą do potrzebujących. Porozmawiajcie, dlaczego warto dawać rzeczom drugie życie, tak jak zachęcają organizatorzy święta. Zadbaj, żeby nikt nie wychodził z pustymi rękami, jeśli chce coś wybrać. Zabawa uczy dzielenia się i myślenia o środowisku.
Nawijamy kłębki
Daj każdej parze dzieci kawałek włóczki długości około dwóch metrów, rozwinięty na podłodze. Jedno dziecko trzyma koniec, a drugie nawija nitkę na tekturowy prostokąt albo zwija w kłębek. Potem zamieniają się rolami. Na koniec porównujecie, czyj kłębek jest największy i najbardziej równy. Pilnuj, żeby nikt nie owijał włóczki wokół szyi i rąk. Zabawa ćwiczy precyzję palców, cierpliwość i współpracę w parze.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią już czytać, mierzyć i projektować, więc mogą zająć się swetrem jak małym projektem.
Projektant swetrów
Uczniowie dostają kartki z siatką w kratkę i konturem swetra. Kolorując kratki, projektują wzór, tak jak robi się to w schematach do dziergania: jedna kratka to jedno oczko. Wzór musi się powtarzać co najmniej trzy razy w poziomie. Potem liczą, ile kratek każdego koloru użyli, i zapisują to w tabelce. Zajęcia łączą plastykę z liczeniem i pokazują, jak wygląda prawdziwy schemat dzianiny.
Mapa wełny
Pokaż na mapie świata kraje i zwierzęta, które dają wełnę: owce, alpaki w Ameryce Południowej, wielbłądy w krajach pustynnych, kozy w górach Azji. Uczniowie w grupach przyklejają przy mapie rysunki zwierząt i szukają informacji, jakie ubrania robi się z ich wełny. Porozmawiajcie, czym różni się wełna od materiałów sztucznych i które ubrania w klasie są z czego zrobione, sprawdzając metki. Zajęcia ćwiczą czytanie mapy i informacji na metkach.
Sweter, który pomaga
Opowiedz uczniom, że Dzień Świątecznego Swetra powstał po to, żeby pomagać dzieciom. Klasa wybiera cel, na przykład zbiórkę ciepłych rzeczy dla pobliskiej świetlicy albo noclegowni, i przygotowuje plakat z informacją dla innych klas. Uczniowie piszą krótkie ogłoszenie: co zbieramy, do kiedy i gdzie można przynieść rzeczy. Przed zbiórką zapytaj placówkę, czego potrzebuje, żeby dary się przydały. Zajęcia uczą pisania tekstu użytkowego i pokazują, że małe działanie może komuś pomóc.
Prace plastyczne
Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.
Papierowy sweter z wzorami
- kontur swetra wycięty z kolorowego brystolu
- farby, pędzle, stemple z ziemniaka albo gąbki
- brokat w kleju, kawałki bibuły
Dzieci ozdabiają sweter stemplami w gwiazdki, choinki albo kropki, układając je w rzędy. Młodsze mogą po prostu odciskać dłonie i palce. Starsze dodają pasy z bibuły i błyszczące akcenty. Gotowe swetry zawieście na sznurku nad tablicą jak na wieszaku.
Pompon z włóczki
- tekturowe kółko z otworem w środku (dwa na jeden pompon)
- resztki włóczki w kilku kolorach
- nożyczki (obsługuje dorosły przy przecinaniu)
Dzieci od 5 lat nawijają włóczkę na złożone razem kółka, przewlekając ją przez otwór, aż kółko będzie grube. Dorosły przecina nitki na brzegu, związuje pompon w środku i zdejmuje tekturę. Z pomponów można zrobić ozdobę na choinkę albo bałwanka. Przy najmłodszych tę pracę wykonuje dorosły, a dzieci wybierają kolory.
Renifer na swetrze
- brązowy papier, czerwone kółko z bibuły
- kontur dłoni dziecka
- klej, kredki, wycięte oczy
Dzieci odrysowują obie dłonie na brązowym papierze, a dorosły albo starsze dzieci je wycinają. Dłonie stają się porożem renifera, które dzieci przyklejają nad głową narysowaną na papierowym swetrze. Na koniec doklejają czerwony nos z bibuły i oczy. To praca, którą dzieci mogą zabrać do domu jako ozdobę.
Mozaika swetrowa
- kartka z narysowanym konturem swetra
- kwadraty z kolorowego papieru
- klej w sztyfcie
Dzieci wypełniają sweter kwadracikami, układając je w paski albo prosty wzór, na przykład choinkę z zielonych kwadratów. Starsze dzieci mogą wcześniej zaplanować wzór na kartce w kratkę. Mozaika uczy cierpliwości i precyzji. Pokaż, że wzór z kwadratów wygląda podobnie jak prawdziwa dzianina z bliska.
Zabawy ruchowe i muzyczne
W swetrach łatwo się przegrzać, więc przed zabawami ruchowymi pozwól dzieciom je zdjąć albo wywietrz salę.
Swetrowy wieszak
Na środku sali rozłóż w rzędzie kilka obręczy jako wieszaki. Dzieci tańczą przy muzyce, a gdy ta cichnie, mówisz wzór albo kolor, na przykład „Kto ma czerwony sweter!” albo „Kto ma coś zielonego!”, i te dzieci biegną do wieszaków. Potem wywołujesz kolejne grupy, aż wszyscy znajdą się przy obręczach. Dzieci bez świątecznego swetra też są wywoływane kolorami ubrań. Zabawa ćwiczy reakcję na polecenie i rozpoznawanie kolorów.
Owieczki i pasterz
Jedno dziecko jest pasterzem, a reszta to owieczki w puszystych swetrach, które pasą się na łące. Na hasło „Wilk idzie!” owieczki biegną do zagrody, czyli w wyznaczony szarfą kąt sali, a pasterz liczy, czy wszystkie są bezpieczne. Na hasło „Strzyżenie!” owieczki stają nieruchomo, a pasterz udaje, że delikatnie strzyże wełnę. Potem pasterzem zostaje inne dziecko. Zabawa uczy reagowania na sygnały i nawiązuje do drogi wełny.
Zimowa orkiestra
Dzieci siadają w kole i grają na instrumentach perkusyjnych, dzwoneczkach i grzechotkach. Ty opowiadasz zimową historię: pada śnieg (ciche dzwonki), wieje wiatr (szum dłoni), renifery biegną (szybkie stukanie), wszyscy siadają przy kominku (cisza). Dzieci dopasowują dźwięki do opowieści. Na koniec zaśpiewajcie znaną dzieciom zimową piosenkę. Zabawa ćwiczy słuch, uwagę i wspólne muzykowanie.
Scenariusz zajęć: Dzień Świątecznego Swetra
| Temat | Ciepły sweter, ciepłe serce |
| Grupa wiekowa | 4-5 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, skąd pochodzi wełna; kontynuuje prosty rytm wzoru; nazywa ubrania na zimę; rozumie, że ubraniami można się dzielić z innymi |
| Pomoce | swetry z różnych materiałów, kłębek włóczki, obrazki od owcy do swetra, arkusz z konturem swetra, papierowe gwiazdki i choinki, obręcze, muzyka |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): pokaz swetrów dzieci w kole i rozmowa, co na nich widać. 2. Miękkie i szorstkie (5 minut): dotykanie swetrów i nazywanie faktur. 3. Od owcy do swetra (8 minut): układanie obrazków w kolejności i rozmowa o pracy wielu ludzi. 4. Owieczki i pasterz (7 minut): zabawa ruchowa. 5. Rytmiczny sweter (10 minut): dokańczanie wzorów na wielkim papierowym swetrze. 6. Rozmowa o pomaganiu (5 minut): dlaczego powstało święto i komu możemy pomóc. 7. Swetrowy wieszak (5 minut): zabawa na zakończenie. |
| Zakończenie | Dzieci siadają przy wielkim papierowym swetrze i każde przykleja na nim serduszko, mówiąc, komu dałoby swój ciepły sweter. |
| Ewaluacja | Kciuk w górę albo w dół przy pytaniach: czy wełna rośnie na owcy, czy owcę boli strzyżenie, czy swetry nosimy latem na plaży. Obserwuj, które dzieci samodzielnie dokończyły rytm wzoru. |
Przed świętem napisz wyraźnie, że świąteczny sweter nie jest obowiązkowy i nie trzeba go kupować. Dziecko może przyjść w zwykłym swetrze z przypiętą papierową ozdobą zrobioną w przedszkolu albo w czymkolwiek czerwonym czy zielonym. Przygotuj kilka papierowych broszek z gwiazdką albo choinką dla dzieci, które zapomną albo nie mają nic świątecznego. Przy zbiórce pieniędzy lub rzeczy pamiętaj, że udział jest dobrowolny i nikt nie powinien wiedzieć, kto ile dał.
Książki, wiersze i piosenki
Starszym dzieciom i uczniom opowiedz baśń Hansa Christiana Andersena „Dzikie łabędzie”, w której siostra w milczeniu przędzie i robi koszule dla braci zamienionych w łabędzie. To dobry punkt wyjścia do rozmowy o tym, ile pracy kosztuje jedno ubranie i że można je zrobić dla kogoś z miłości. Młodszym przeczytaj krótkie zimowe bajki z biblioteki przedszkolnej, a z piosenek wybierz zimowe i świąteczne melodie, które dzieci już znają z waszych zajęć. Pewnych, sprawdzonych książek o samym święcie swetra nie znamy, dlatego poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz wykorzystać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Owieczka wełnę daje, babcia sweterek robi. Gwiazdki, paski, renifery, zima nam nic nie zrobi.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Ciepły sweter dla mnie, ciepły sweter dla ciebie. Podzielmy się ciepłem jak gwiazdki na niebie.
Jak zaangażować rodziców
Tydzień przed świętem wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W czwartek 10 grudnia obchodzimy Dzień Świątecznego Swetra. Zapraszamy dzieci w swetrach z zimowym lub świątecznym wzorem, ale świąteczny sweter nie jest obowiązkowy i nie trzeba go kupować. Wystarczy zwykły sweter albo coś w kolorze czerwonym lub zielonym. Jeśli macie w domu swetry, z których dziecko wyrosło, możecie je przekazać do naszej zbiórki.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne poszukiwanie swetra babci albo dziadka i rozmowę o tym, czy ktoś w rodzinie robił swetry na drutach.
Jeśli wśród rodziców albo dziadków jest ktoś, kto robi na drutach lub szydełkiem, zaproś go do przedszkola. Dzieci z zachwytem patrzą, jak z nitki powstaje dzianina, a krótki pokaz może być najciekawszą częścią dnia. Rodzice mogą też pomóc w zorganizowaniu zbiórki ciepłych rzeczy i zawieźć je do wybranej placówki. Udział w zbiórce i w przebieraniu się jest dobrowolny, a o celu zbiórki warto poinformować wszystkich wcześniej.
Najczęstsze pytania
Data co roku się zmienia, bo organizatorzy wybierają jeden z grudniowych czwartków. W 2026 roku Dzień Świątecznego Swetra przypada w czwartek 10 grudnia. W polskich kalendarzach świąt nietypowych podawana jest też po prostu data 10 grudnia.
Święto wymyśliła brytyjska organizacja Save the Children jako zbiórkę na pomoc dzieciom. Pierwszy raz obchodzono je 14 grudnia 2012 roku i od tego czasu co roku biorą w nim udział szkoły, przedszkola i firmy.
Zaproś dzieci w swetrach, przygotuj zabawy z wzorami i rytmami, opowiedz o drodze od owcy do swetra i zorganizuj małą zbiórkę ciepłych rzeczy. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Nie. Wystarczy zwykły sweter, bluza albo coś w kolorze czerwonym lub zielonym. Dobrze przygotować w przedszkolu papierowe ozdoby do przypięcia dla dzieci, które nie mają świątecznego swetra.
Organizatorzy co roku sami wyznaczają dzień, zwykle czwartek w pierwszej połowie grudnia, żeby przypadał w szkolnym tygodniu przed świętami. Dlatego w różnych latach i w różnych kalendarzach można spotkać różne daty.
Dodaj komentarz