Mikołajki obchodzimy 6 grudnia, w dniu świętego Mikołaja, biskupa z dalekiej Miry, który według legendy potajemnie pomagał potrzebującym. W polskich domach dzieci znajdują tego ranka drobne prezenty pod poduszką albo w wyczyszczonym bucie. Mikołajki w przedszkolu to zwykle najbardziej wyczekiwany dzień grudnia: przychodzi Mikołaj z workiem, dzieci śpiewają, recytują i dostają paczki. Żeby ten dzień był radosny dla wszystkich, warto pomyśleć o dzieciach, które boją się przebranej postaci, i o tym, jak mówić o Mikołaju, nie psując nikomu magii.
We wpisie znajdziesz historię świętego Mikołaja i mikołajkowych zwyczajów, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z szafy, zabawy ruchowe, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i praktyczne wskazówki dotyczące wizyty Mikołaja, prezentów i współpracy z rodzicami. Całość jest pomyślana tak, żeby pasowała do każdego przedszkola, także takiego, w którym są dzieci z rodzin niewierzących albo z innych tradycji. Najważniejsza myśl tego dnia jest prosta: Mikołaj daje, bo lubi sprawiać radość, i każdy z nas może zrobić to samo.
W skrócie
- Data: 6 grudnia, w dniu świętego Mikołaja.
- Zasięg: zwyczaj obchodzony w Polsce i w wielu krajach Europy, w domach, przedszkolach, szkołach i zakładach pracy.
- Od kiedy: obdarowywanie dzieci w dniu świętego Mikołaja jest udokumentowane od XV wieku, a sam kult świętego jest znacznie starszy.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: worek, papierowe talerzyki, czerwony i biały papier, wata, rolki, szarfy, woreczki gimnastyczne, dzwoneczki, chusta animacyjna, papier do pakowania.
Historia mikołajek
Święty Mikołaj był biskupem Miry, miasta w Licji, krainie leżącej na terenie dzisiejszej Turcji. Według przekazów żył na przełomie III i IV wieku, a zmarł 6 grudnia, dlatego tego dnia obchodzi się jego święto. Najstarsze opowieści o nim zapisano dopiero kilkaset lat po jego śmierci, więc historycy nie wiedzą o nim wiele na pewno. Mimo to Mikołaj stał się jednym z najbardziej znanych świętych, czczonym zarówno w Kościele katolickim, jak i prawosławnym. W 1087 roku kupcy z włoskiego miasta Bari przewieźli jego relikwie z Miry do Bari, gdzie do dziś stoi bazylika świętego Mikołaja.
Najbardziej znana legenda opowiada o ubogim człowieku, który miał trzy córki i nie miał pieniędzy na ich posag, czyli wiano potrzebne do ślubu. Mikołaj dowiedział się o tym i nocą trzy razy wrzucił przez okno sakiewkę z pieniędzmi, tak żeby nikt nie wiedział, kto pomógł. Ta opowieść o potajemnym dawaniu sprawiła, że Mikołaj stał się patronem obdarowywania. W źródłach polskich, czeskich i niemieckich zwyczaj wręczania prezentów w dniu świętego Mikołaja jest opisany już w XV wieku. Z dziećmi wystarczy powiedzieć, że Mikołaj pomagał po cichu i nie chciał podziękowań, bo cieszyła go sama radość innych.
Z czasem postać biskupa w mitrze i z pastorałem zmieniła się w wielu krajach w baśniowego, brodatego staruszka w czerwonym stroju, który przyjeżdża saniami zaprzężonymi w renifery. W Holandii dzieci czekają na Sinterklaasa, w Wielkiej Brytanii na Father Christmas, a w Rosji na Dziadka Mroza. W niektórych krajach prezenty przynosi się 6 grudnia, w innych dopiero w Wigilię albo w Boże Narodzenie. W Polsce przyjęło się, że 6 grudnia dzieci dostają drobny upominek, a wizytę Mikołaja organizuje się także w przedszkolach, szkołach i zakładach pracy rodziców. Mikołajki to dziś przede wszystkim rodzinne i przedszkolne święto życzliwości i dzielenia się.
Po co obchodzić mikołajki z dziećmi
Mikołajki to naturalna okazja do rozmowy o dawaniu, a nie tylko o dostawaniu. Legenda o świętym Mikołaju, który pomagał w tajemnicy, pozwala pokazać dzieciom, że radość można sprawić innym bez czekania na nagrodę. Dzieci przygotowują drobne upominki dla kolegów, rodzeństwa albo starszych osób, uczą się dziękować i cieszyć z cudzej radości. To praca w sferze emocjonalnej i społecznej: rozwijanie empatii, wdzięczności i umiejętności dzielenia się. Dla wielu dzieci to także pierwsze doświadczenie wspólnego świętowania z całą grupą.
Mikołajki wspierają też rozwój poznawczy i ruchowy. Dzieci słuchają legend, poznają zwyczaje z innych krajów, liczą prezenty i układają historyjki obrazkowe. Pakowanie paczek, wiązanie wstążek i wycinanie ozdób ćwiczy małą motorykę, a zabawy w renifery i sanie dają dużo ruchu. Przygotowanie występu dla Mikołaja uczy pamięci i odwagi, ale warto pamiętać, że dla części dzieci występ przed obcym przebranym dorosłym to duży stres. Dlatego w tym wpisie piszemy też o tym, jak przygotować grupę na wizytę Mikołaja i jak zadbać o dzieci, które się boją.
Ciekawostki o świętym Mikołaju dla dzieci
Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki w dniach przed mikołajkami, a resztę zostaw na kolejne spotkania. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, skąd pochodził święty Mikołaj?”, i pozwól dzieciom zgadywać. Przy ciekawostce o innych krajach pokaż na mapie albo globusie, gdzie te kraje leżą.
- Prawdziwy święty Mikołaj żył bardzo dawno temu w ciepłym kraju. Był biskupem w mieście Mira, które leżało tam, gdzie dziś jest Turcja, nad ciepłym morzem.
- Mikołaj pomagał po kryjomu. Według legendy nocą wrzucał przez okno sakiewki z pieniędzmi, żeby nikt nie wiedział, kto pomógł.
- Dawniej Mikołaj nosił strój biskupa. Miał wysoką czapkę, która nazywa się mitra, i długą laskę zakończoną zawijasem, czyli pastorał.
- W Polsce prezenty często czekają pod poduszką albo w bucie. Wieczorem 5 grudnia wiele dzieci czyści buty i stawia je przy oknie albo drzwiach.
- W Holandii Mikołaj przypływa statkiem. Nazywa się tam Sinterklaas i dzieci świętują już wieczorem 5 grudnia.
- Mikołaj ma w różnych krajach różne imiona. W Wielkiej Brytanii to Father Christmas, w Rosji Dziadek Mróz, a w Stanach Zjednoczonych Santa Claus.
- W Finlandii, w mieście Rovaniemi, jest wioska Świętego Mikołaja. Leży na kole podbiegunowym, a dzieci z całego świata wysyłają tam listy.
- Renifery naprawdę żyją na dalekiej północy. Mają rogi, które zrzucają i które co roku odrastają, a ich kopyta dobrze trzymają się śniegu.
- Szczątki świętego Mikołaja są we Włoszech. Ponad dziewięćset lat temu przewieziono je do miasta Bari, gdzie stoi kościół jego imienia.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Dla dwulatków i trzylatków najważniejsze są dotyk, niespodzianka i powtarzanie. Wielki, przebrany Mikołaj może je przestraszyć, dlatego w zabawach przed mikołajkami oswajamy maluchy z jego postacią przez pluszaki, obrazki i czapkę, którą najpierw założy ulubiona pani. Wszystkie pomoce mają być duże, bez drobnych elementów, waty do zjedzenia i cukierków, a zabawy krótkie.
Co jest w worku Mikołaja?
Do dużego materiałowego worka włóż kilka dużych, różnych w dotyku przedmiotów: miękką maskotkę, drewniany klocek, piłkę, gumową kaczuszkę i kubek. Dziecko wkłada rękę do worka, dotyka przedmiotu i mówi albo pokazuje, czy jest miękki, twardy, okrągły czy kanciasty. Potem wyciąga go i wszyscy razem nazywają przedmiot. Na koniec zamiast przedmiotu z worka wyskakuje pluszowy renifer albo Mikołaj, który wita się z dziećmi. Zabawa rozwija zmysł dotyku i słownictwo, a pluszowy Mikołaj oswaja z postacią.
Bucik dla Mikołaja
Przynieś do sali kilka par dziecięcych bucików albo kapci dzieci. Opowiedz, że w wieczór przed mikołajkami dzieci czyszczą buty, żeby Mikołaj mógł zostawić w nich prezent. Daj dzieciom miękkie szmatki i pokaż, jak „czyścimy” bucik okrężnymi ruchami. Potem ustawcie buciki w rzędzie przy oknie, a gdy dzieci wyjdą na spacer, włóż do każdego naklejkę albo papierową gwiazdkę. Po powrocie maluchy odkrywają niespodziankę. Zabawa ćwiczy ruchy dłoni i uczy dawnego zwyczaju.
Czapka wędruje
Siądź z dziećmi w kole i pokaż czapkę Mikołaja. Najpierw zakładasz ją ty i mówisz grubym głosem „Ho, ho, ho, dzień dobry dzieci!”, a potem czapka wędruje z rąk do rąk przy spokojnej muzyce. Gdy muzyka cichnie, dziecko, które trzyma czapkę, może ją założyć i pomachać do wszystkich, ale nie musi, jeśli nie chce. Przy okazji maluchy widzą, że pod czapką jest zawsze ktoś znajomy. Zabawa oswaja z atrybutem Mikołaja i uczy czekania na swoją kolej.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki mogą już zrozumieć prostą legendę o świętym Mikołaju i cieszą się z wspólnego przygotowania do jego wizyty. W tym wieku dobrze sprawdzają się zabawy w szukanie, pakowanie i liczenie. Rozmawiamy też o tym, że Mikołaj to ktoś, kto sprawia radość innym, i że my też możemy tak robić.
Mikołaj zgubił prezenty
Przed zajęciami schowaj w sali kilka pudełek owiniętych kolorowym papierem, każde w innym kolorze. Opowiedz, że Mikołaj zgubił w drodze prezenty i prosi dzieci o pomoc w ich znalezieniu. Dzieci szukają w parach, a gdy znajdą pudełko, przynoszą je do worka. Na koniec liczycie razem prezenty i układacie je od największego do najmniejszego. Zabawa ćwiczy spostrzegawczość, współpracę w parze i porównywanie wielkości.
Paczka dla kolegi
Każde dziecko dostaje kawałek papieru do pakowania albo gazety i jeden mały przedmiot z sali, na przykład klocek, książeczkę albo pluszaka. Pokaż, jak położyć przedmiot na środku papieru i zawinąć brzegi, a potem jak okleić paczkę taśmą. Gotowe paczki dzieci wręczają sobie nawzajem z życzeniem „Wesołych mikołajek!”, a obdarowany rozpakowuje i dziękuje. Potem przedmioty wracają na miejsce. Zabawa ćwiczy małą motorykę i uczy, że dawanie też cieszy.
Sanie jadą do przedszkola
Ustaw krzesła jedno za drugim jak sanie. Jedno dziecko jest Mikołajem i siada z przodu, a pozostałe są reniferami albo prezentami. Mówisz, przez jakie miejsca jadą sanie: przez las, gdzie trzeba się pochylić pod gałęziami, przez śnieżycę, gdzie wszyscy drżą z zimna, przez górki, gdzie sanie podskakują. Dzieci pokazują to ruchem, siedząc na krzesłach, a na koniec sanie zatrzymują się w przedszkolu. Zabawa rozwija wyobraźnię i reagowanie na słowne polecenia.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki mogą zrozumieć, że prawdziwy święty Mikołaj żył dawno temu, a zwyczaj obdarowywania przetrwał do dziś. Nie rozstrzygamy, czy Mikołaj, który przychodzi do przedszkola, jest „prawdziwy”, bo to sprawa rodzin, i nie pozwalamy, żeby dzieci psuły sobie nawzajem tę radość. W tej grupie skupiamy się na dobrych uczynkach, mapie świata i przygotowaniu niespodzianek.
Tajemny pomocnik
Każde dziecko losuje karteczkę z imieniem kolegi albo jego zdjęciem. Przez cały dzień jest jego tajemnym pomocnikiem: może podać mu kredkę, pomóc w ubieraniu, narysować dla niego obrazek i podrzucić go na jego krzesło, ale tak, żeby nikt nie zauważył. Pod koniec dnia dzieci siadają w kole i zgadują, kto był ich tajemnym pomocnikiem. Porozmawiajcie, jak to jest dawać, gdy nikt nie wie, że to ty, i nawiąż do legendy o sakiewkach wrzucanych przez okno. Zabawa uczy życzliwości i uważności na innych.
Mikołaje z całego świata
Przygotuj duże obrazki różnych postaci, które przynoszą dzieciom prezenty: biskupa w mitrze, Sinterklaasa na statku, Father Christmas, Dziadka Mroza w długim płaszczu, Santa Clausa z reniferami. Pokaż na mapie świata albo globusie kraje, z których pochodzą, i opowiedz w jednym zdaniu o każdym. Potem dzieci dopasowują obrazki do symboli krajów, na przykład flag albo charakterystycznych budowli. Zabawa poszerza wiedzę o świecie i pokazuje, że różni ludzie mają różne zwyczaje.
Mikołajkowe liczenie
Przygotuj kilka „worków” z papieru z narysowanymi cyframi od 1 do 10 oraz papierowe prezenty, czyli kartoniki z narysowanymi paczkami. Dzieci w parach wkładają do każdego worka tyle prezentów, ile wskazuje cyfra, a potem sprawdzają się nawzajem. Starsze dzieci mogą rozwiązywać zadania: Mikołaj miał pięć prezentów, dwa zostawił w pierwszym domu, ile mu zostało? Na koniec każda para wymyśla jedno zadanie dla innej pary. Zabawa ćwiczy przeliczanie, rozpoznawanie cyfr i pierwsze dodawanie oraz odejmowanie.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie klas 1-3 mogą poznać więcej o historii świętego Mikołaja i porównać zwyczaje z różnych krajów. Dobrze sprawdza się też klasowa wymiana upominków, pod warunkiem że jest dobrze zorganizowana i nikogo nie zawstydza. Część uczniów w tym wieku wie już, kto przebiera się za Mikołaja, więc warto ustalić z klasą zasadę, że nie psujemy radości młodszym.
Legenda w obrazkach
Opowiedz uczniom legendę o świętym Mikołaju i trzech sakiewkach albo przeczytaj ją z książki. Potem rozdaj w grupach pięć lub sześć prostych obrazków przedstawiających kolejne sceny: biedny ojciec i córki, Mikołaj słyszy o ich kłopocie, nocą wrzuca sakiewkę przez okno, rodzina znajduje pieniądze, szczęśliwe zakończenie. Uczniowie układają obrazki w kolejności i dopisują pod każdym jedno zdanie. Na koniec grupy czytają swoje historyjki. Zajęcia ćwiczą rozumienie tekstu, porządkowanie zdarzeń i pisanie krótkich zdań.
Klasowy Mikołaj z zasadami
Uczniowie losują imię kolegi, dla którego przygotują upominek. Ustal z rodzicami przez dziennik niski, równy dla wszystkich limit kwoty albo zaproponuj, żeby upominki były zrobione własnoręcznie: zakładka do książki, rysunek, ozdoba z papieru, list z dobrymi słowami. Uczniowie piszą też na kartce trzy rzeczy, które lubi obdarowany kolega, żeby upominek był trafiony. Wręczanie odbywa się w kole, a każdy dziękuje i mówi, co mu się podoba. Zajęcia uczą myślenia o innych i pokazują, że wartość prezentu nie zależy od ceny.
Mikołajkowy dobry uczynek
Klasa wspólnie wybiera jeden dobry uczynek na mikołajki, na przykład kartki z życzeniami dla mieszkańców domu seniora, rysunki dla dzieci w szpitalu albo pomoc w zbiórce dla schroniska. Uczniowie w grupach planują, co jest potrzebne, kto co przygotuje i jak dostarczyć dary, a nauczyciel kontaktuje się z instytucją. Porozmawiajcie o tym, że właśnie tak postępował święty Mikołaj z legendy. Zajęcia uczą planowania, współpracy i wrażliwości na potrzeby innych.
Prace plastyczne
Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Watę dajemy dzieciom od 3 lat i pilnujemy, żeby nie trafiała do buzi, a dwulatkom zamiast waty dajemy zgniecione kule białej bibuły. Mikołajkowe prace dobrze nadają się na dekorację sali przed wizytą gościa.
Mikołaj z papierowego talerzyka
- papierowy talerzyk
- czerwony papier w kształcie trójkąta na czapkę
- wata albo biała bibuła, różowa farba, klej, kredki
Dzieci malują środek talerzyka na różowo jako twarz Mikołaja. Na górze przyklejają czerwony trójkąt czapki, a na jej końcu kulkę waty jako pompon. Dolną część talerzyka wyklejają watą albo zgniecioną bibułą jako brodę, a na koniec rysują oczy, nos i uśmiech. Gotowe Mikołaje zawieszone w rzędzie wyglądają jak powitalny szpaler dla gościa.
Renifer z odcisków dłoni
- kartka A4
- brązowa farba w tacce
- czerwony papier na nos, kredki, mokre chusteczki
Dziecko odciska brązową dłoń na kartce palcami do góry, a dorosły pomaga mu ułożyć dłoń płasko. Rozstawione palce to rogi renifera, a wnętrze dłoni to jego głowa. Gdy farba wyschnie, dzieci doklejają czerwony nos z papieru i rysują oczy. Tę pracę zrobią nawet dwulatki, a dla rodziców będzie miłą pamiątką z rozmiarem dłoni dziecka.
Bucik na prezent
- szablon dużego buta lub skarpety z kartonu
- dwa kawałki kolorowego brystolu
- dziurkacz, włóczka z tępą igłą plastikową, kredki, naklejki
Dzieci od 5 lat odrysowują szablon buta na dwóch kartkach i wycinają je, a dorosły robi dziurki dziurkaczem dookoła brzegu. Dzieci przeplatają włóczkę przez dziurki, łącząc obie części tak, żeby powstała kieszonka. Bucik ozdabiają rysunkami i swoim imieniem. W mikołajki w bucikach mogą znaleźć drobne niespodzianki, na przykład laurkę od pani.
Kartka z dobrym uczynkiem
- kartka z brystolu złożona na pół
- czerwony i biały papier, klej
- kredki, flamastry
Dzieci robią kartkę z Mikołajem albo prezentem na okładce, wyklejając go z kawałków papieru. W środku rysują albo starsze piszą dobry uczynek, który chcą dla kogoś zrobić, na przykład „Pomogę mamie nakryć do stołu” albo „Pożyczę bratu moje auto”. Kartkę wręczają w domu osobie, dla której jest obietnica. Praca łączy plastykę z myślą przewodnią mikołajek.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Mikołajki to dzień pełen emocji, więc zabawy ruchowe pomagają rozładować napięcie przed wizytą gościa. Szarfy w tych zabawach dzieci trzymają w rękach albo noszą przez ramię, nigdy nie zawiązujemy ich na szyi. Do zabaw potrzebne są szarfy, woreczki gimnastyczne, dzwoneczki i muzyka.
Zaprzęg reniferów
Dzieci dobierają się w trójki: dwa renifery z przodu i Mikołaj z tyłu. Renifery trzymają w rękach końce szarfy, a Mikołaj trzyma ją za środek jak lejce. Przy muzyce zaprzęgi jeżdżą po sali, zwalniając na zakrętach, a gdy muzyka cichnie, zatrzymują się i zmieniają role. Pilnuj, żeby zaprzęgi poruszały się w jednym kierunku i nie wpadały na siebie. Zabawa ćwiczy współpracę, orientację w przestrzeni i reagowanie na sygnał.
Prezenty do worka
Podziel dzieci na dwie drużyny. Po jednej stronie sali leżą woreczki gimnastyczne, czyli prezenty, a po drugiej stoją dwa worki albo kosze. Dzieci po kolei biegną po jeden prezent, przenoszą go na głowie albo na otwartej dłoni i wkładają do worka swojej drużyny. Wygrywa drużyna, która pierwsza zapakuje wszystkie prezenty. Zabawa rozwija szybkość, równowagę i ducha drużyny.
Dzwoneczki Mikołaja
Rozdaj dzieciom dzwoneczki albo inne instrumenty perkusyjne. Gdy grasz na pianinie lub włączasz muzykę cicho, dzieci dzwonią delikatnie, jakby sanie były daleko, a gdy głośniej, coraz mocniej, bo sanie się zbliżają. Gdy muzyka nagle cichnie, wszyscy zastygają i nasłuchują, czy Mikołaj już jest. Na koniec zaśpiewajcie znaną dzieciom piosenkę mikołajkową, dzwoniąc w rytmie. Zabawa uczy słuchania dynamiki muzyki i wspólnego muzykowania.
Scenariusz zajęć: mikołajki w przedszkolu
| Temat | Dobry jak święty Mikołaj |
| Grupa wiekowa | 4-5 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko zna legendę o świętym Mikołaju i jego zwyczaju potajemnego pomagania; wie, że 6 grudnia obchodzimy mikołajki; przygotowuje upominek dla kolegi i wręcza go z życzeniami; współpracuje w zabawie ruchowej |
| Pomoce | worek z przedmiotami, obrazki do legendy, papier do pakowania i taśma, drobne przedmioty z sali, szarfy, dzwoneczki, czapka Mikołaja, muzyka |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): na środku koła leży czapka Mikołaja, a dzieci opowiadają, co wiedzą o mikołajkach. 2. Legenda (7 minut): opowieść o świętym Mikołaju i trzech sakiewkach z pomocą obrazków. 3. Rozmowa (5 minut): dlaczego Mikołaj pomagał po cichu i jak my możemy sprawić komuś radość. 4. Zaprzęg reniferów (7 minut): zabawa ruchowa w trójkach. 5. Paczka dla kolegi (10 minut): pakowanie drobnych przedmiotów i wręczanie ich z życzeniami. 6. Dzwoneczki Mikołaja (6 minut): zabawa muzyczna z dynamiką. 7. Obietnica (5 minut): każde dziecko mówi, jaki dobry uczynek zrobi dziś w domu. |
| Zakończenie | Dzieci w kole przekazują sobie uścisk dłoni z życzeniem „Wesołych mikołajek!”, a grupa kończy zajęcia wspólnym „Ho, ho, ho!”. |
| Ewaluacja | Dzieci odpowiadają na pytania: kim był święty Mikołaj, dlaczego wrzucał sakiewki w nocy. Obserwuj, które dziecko wręczało paczkę z radością, a które potrzebowało zachęty, i czy dzieci dziękowały sobie nawzajem. |
Jeśli do przedszkola przychodzi przebrany Mikołaj, przygotuj grupę wcześniej: pokaż czapkę i brodę, powiedz, że Mikołaj jest miły i nikogo nie zmusza do niczego. Podczas wizyty nie sadzaj dzieci na kolanach na siłę i pozwól, żeby dziecko, które się boi, odebrało paczkę z twoją pomocą albo z odległości. Uzgodnij z Mikołajem, że nie pyta dzieci, czy były grzeczne, bo dla wielu to bardzo stresujące pytanie. Zdjęcia rób tylko tym dzieciom, których rodzice wyrazili zgodę na wizerunek. Słodycze w paczkach wybieraj po sprawdzeniu alergii, a najlepiej postaw na zabawki, książki i owoce.
Książki, wiersze i piosenki
Do mikołajek pasują legendy o świętym Mikołaju, które znajdziesz w zbiorach opowieści świątecznych dla dzieci w każdej bibliotece, oraz piosenki mikołajkowe znane z przedszkolnych śpiewników. Nie podajemy konkretnych tytułów współczesnych piosenek, bo ich autorstwo bywa różnie przypisywane, a nie chcemy cytować cudzych tekstów. Starszym dzieciom możesz opowiedzieć legendę o sakiewkach własnymi słowami, co działa lepiej niż czytanie. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Wyczyszczony bucik stoi przy okienku, czeka na Mikołaja w cichym pokoiku. Rano patrzę w środek, serce mocno bije, coś tam szeleści, coś się w bucie kryje.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Mikołaj po cichu pomagał ludziom wszędzie, ja też dziś pomogę, dobry uczynek będzie. Podam, pożyczę, z kimś się podzielę, w mikołajki radości mam bardzo wiele.
Jak zaangażować rodziców
Dwa tygodnie wcześniej ustal z radą rodziców, kto kupuje paczki i jaka jest kwota, tak żeby wszystkie dzieci dostały prezenty o podobnej wartości. Wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „6 grudnia odwiedzi nas Mikołaj. Prosimy, aby dzieci przyszły w czerwonych ubraniach lub w czapkach Mikołaja. Prosimy o informację o alergiach pokarmowych i o zgodę na publikację zdjęć z wizyty.”. Jeśli któraś rodzina nie obchodzi mikołajek, porozmawiaj z nią indywidualnie i ustal, jak dziecko spędzi ten dzień, tak żeby nie czuło się wykluczone.
Jako zadanie do domu zaproponuj „mikołajkowy dobry uczynek rodzinny”: wspólny prezent dla sąsiada, rysunek dla babci albo karmnik dla ptaków. Poproś rodziców, żeby opowiedzieli dziecku, jak oni obchodzili mikołajki, gdy byli mali, i czy też czyścili buty. W klasach 1-3 rodzice mogą pomóc w zebraniu informacji o tym, jak mikołajki obchodzi się w innych krajach. Udział w zadaniach jest dobrowolny, a w przedszkolu każdy dobry uczynek będzie tak samo doceniony.
Najczęstsze pytania
Mikołajki obchodzimy 6 grudnia, w dniu świętego Mikołaja. Wiele dzieci w Polsce już wieczorem 5 grudnia czyści buty i rano znajduje w nich albo pod poduszką drobne prezenty.
Mikołajki upamiętniają świętego Mikołaja, biskupa Miry, który według legendy potajemnie pomagał potrzebującym. Dzień 6 grudnia uważa się za rocznicę jego śmierci, a zwyczaj obdarowywania dzieci tego dnia jest opisany już w XV wieku.
Przygotuj dzieci na wizytę Mikołaja, oswajając je z czapką i brodą, a podczas wizyty nikogo nie zmuszaj do siadania na kolanach ani występów. Dobrze sprawdzają się zabawy w pakowanie prezentów, tajemnego pomocnika i zaprzęg reniferów. Scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Najczęściej przedszkola proszą o czerwone ubranie albo czapkę Mikołaja. Kostium nie jest potrzebny, a czapkę lub opaskę z rogami renifera można zrobić w przedszkolu.
Nie zmuszaj dziecka do podchodzenia i nie zawstydzaj go przy grupie. Pozwól mu obserwować wizytę z kolan zaufanej osoby albo z boku, a paczkę odbierz razem z nim. Strach przed przebraną postacią jest u małych dzieci zupełnie normalny i zwykle mija z wiekiem.
Dodaj komentarz