Dzień Królika (czwarta sobota września): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Międzynarodowy Dzień Królika obchodzimy w czwartą sobotę września, więc jego data co roku jest inna: w 2026 roku wypada 26 września, w 2027 roku 25 września, a w 2028 roku 23 września. Ponieważ to sobota, przedszkola i szkoły świętują zwykle w piątek przed nią albo w poniedziałek po niej. Królik to jedno z najczęściej wybieranych zwierząt domowych i wiele dzieci ma go w domu, u dziadków albo u kolegi. Dzień królika w przedszkolu to dobra okazja, żeby opowiedzieć, że królik nie jest przytulanką, tylko wrażliwym zwierzęciem, które łatwo się boi. Dzieci dowiedzą się, jak go rozumieć, czym karmić i jak nie zrobić mu krzywdy.

We wpisie znajdziesz sprawdzoną historię święta z wyjaśnieniem, skąd biorą się różnice w podawanej dacie, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, książki i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Pilnowaliśmy też, żeby zabawy nie powtarzały tego, co już proponowaliśmy w Dniu Chomika i Dniu Marchewki.

Historia Dnia Królika

Międzynarodowy Dzień Królika (International Rabbit Day) zapoczątkowała w 1998 roku brytyjska organizacja The Rabbit Charity, która zajmuje się dobrostanem królików. Z Wielkiej Brytanii święto przeniosło się do Australii, a potem do innych krajów. Jego celem jest uczenie ludzi, jak dobrze opiekować się królikami domowymi, i zwracanie uwagi na ochronę dzikich królików oraz miejsc, w których żyją. Organizacje zajmujące się królikami przypominają przy tej okazji, że królik to zwierzę o dużych potrzebach, a nie łatwy, tani prezent dla dziecka.

Data święta bywa podawana różnie. Pierwszy Dzień Królika obchodzono w czwartą sobotę września i tak podaje go większość kalendarzy świąt. Amerykańska organizacja House Rabbit Society pisze natomiast o ostatniej sobocie września. W większości lat to ten sam dzień, bo wrzesień ma zwykle cztery soboty, ale gdy ma ich pięć, daty się rozchodzą, na przykład w 2028 roku czwarta sobota to 23 września, a ostatnia to 30 września. W tym materiale trzymamy się czwartej soboty, a w przedszkolu i tak najwygodniej świętować w najbliższy dzień roboczy.

W polskich kalendarzach świąt nietypowych Dzień Królika bywa wpisany pod stałą datą 26 września, ale to tylko data przypadająca w 2026 roku. W Polsce święto nie ma własnego organizatora, a obchodzą je przede wszystkim przedszkola, szkoły, fundacje pomagające porzuconym królikom i schroniska. Królik łatwo myli się dzieciom z zającem, który żyje dziko na polskich polach, więc Dzień Królika to także dobra okazja, żeby wyjaśnić, czym się różnią.

Po co obchodzić Dzień Królika z dziećmi

Królik jest dla dzieci zwierzęciem, które chce się przytulić, a on tego zwykle nie lubi. To świetny punkt wyjścia do rozmowy o tym, że zwierzęta mają swoje uczucia i granice, i że miłość do zwierzęcia polega na dbaniu o jego potrzeby, a nie o nasze. Dzieci uczą się rozpoznawać, kiedy królik się boi, a kiedy czuje się dobrze, i jak spokojnie się przy nim zachowywać. To praca w sferze emocjonalnej i społecznej, która przydaje się także w relacjach z ludźmi. Starsze dzieci poznają obowiązki opiekuna zwierzęcia i dowiadują się, że królik żyje wiele lat.

Królik daje też mnóstwo okazji do ruchu: kicanie, skoki obunóż, nasłuchiwanie w bezruchu i szybkie ucieczki do norki. Takie zabawy rozwijają skoczność, równowagę i szybką reakcję, czyli sferę fizyczną. Porównywanie królika z zającem, liczenie, sortowanie pokarmu i obserwowanie ilustracji wspierają rozwój poznawczy. Przy okazji dzieci poznają nowe słowa: kicać, nasłuchiwać, siano, nora, tupnięcie. Wszystko to łatwo połączyć z ulubionymi książkami o królikach.

Ciekawostki o królikach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, co królik je najczęściej?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Dzieci są zwykle zaskoczone, że odpowiedzią nie jest marchewka.

• Królik je przede wszystkim siano. Siano i świeża zielenina to jego codzienne jedzenie, a marchewka jest tylko smakołykiem na specjalne okazje.
• Zęby królika rosną przez całe życie. Królik ściera je, gryząc siano i gałązki, dlatego siana nie może mu zabraknąć.
• Królik nie jest gryzoniem. Choć ma duże przednie zęby jak chomik, należy do innej grupy zwierząt, razem z zającem.
• Królik widzi prawie dookoła siebie. Ma oczy po bokach głowy, więc szybko zauważa, że coś się zbliża, nawet z boku i z tyłu.
• Uszy królika pracują jak anteny. Każde ucho może obracać się osobno, więc królik słyszy dźwięki z różnych stron naraz.
• Uszy pomagają też chłodzić ciało. Dlatego królika nigdy nie podnosimy za uszy, bo to bardzo boli.
• Królik tupie, żeby ostrzec innych. Gdy się przestraszy, uderza mocno tylną łapą o ziemię, a inne króliki wiedzą, że trzeba uważać.
• Szczęśliwy królik skacze i kręci się w powietrzu. Taki radosny podskok miłośnicy królików nazywają angielskim słowem binky.
• Królik nie lubi być sam. Króliki to zwierzęta stadne i najlepiej czują się w towarzystwie drugiego królika.
• Małe króliki rodzą się łyse i ślepe. Małe zające rodzą się za to z futerkiem i otwartymi oczami. To jedna z różnic między tymi zwierzętami.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na dotyk, naśladowanie i proste sygnały. Pomoce mają być duże, bez drobnych elementów, a pluszowy królik bez przyszytych oczek, które mogą się oderwać.

Miękko czy twardo?

Przygotuj koszyk z kilkoma przedmiotami o różnej fakturze: miękki pluszowy królik, kawałek futerka z kurtki albo miękka szczotka do ubrań, gąbka, drewniany klocek i szorstka tekturka. Dzieci siedzą w kole, a Ty podajesz im po kolei przedmioty i pytasz, czy są miękkie, czy twarde. Przy pluszowym króliku pokaż, jak głaskać go delikatnie, jednym palcem albo całą dłonią, od głowy w stronę ogona. Na koniec zapytaj, który przedmiot jest najbardziej podobny do futerka prawdziwego królika. Zabawa rozwija zmysł dotyku, uczy nazywania faktur i łagodnego gestu.

Uszy do góry

Pokaż dzieciom, jak zrobić królicze uszy z dłoni: ręce przy głowie, palce złączone i skierowane w górę. Gdy mówisz „królik słucha”, dzieci stawiają uszy prosto i nieruchomieją, nasłuchując. Gdy mówisz „królik odpoczywa”, kładą uszy płasko na głowie i siadają, a gdy mówisz „królik skacze”, kicają w miejscu. Potem zamiast słów używasz dźwięków: dzwonek to słuchanie, szelest to odpoczynek, bębenek to skakanie. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał słowny i dźwiękowy oraz koncentrację.

Hop do norki

Rozłóż na podłodze kilka obręczy, to są norki. Dzieci są królikami i kicają spokojnie po sali, udając, że skubią trawę. Gdy powiesz „uwaga, lis!” albo uderzysz w bębenek, każdy królik szybko wskakuje do najbliższej norki i kuca w niej bez ruchu, aż powiesz, że lis sobie poszedł. W jednej obręczy może siedzieć kilka króliczków, bo króliki lubią być razem. Nikt nie odpada z gry. Zabawa ćwiczy szybką reakcję, skoki obunóż i orientację w przestrzeni.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki chętnie odgrywają role i lubią zabawy, w których wcielają się w opiekuna zwierzęcia. Tutaj ćwiczymy spokojne zachowanie i rozpoznawanie sygnałów królika.

Cicho, królik się boi

Posadź pluszowego królika na kocyku na środku koła. Powiedz, że królik jest bardzo płochliwy: głośny krzyk, tupanie i szybkie ruchy bardzo go straszą. Dzieci po kolei podchodzą do królika na czworakach albo powoli na kolanach, siadają obok i czekają chwilę, aż „królik sam przyjdzie”, a potem głaszczą go delikatnie po grzbiecie. Jeśli ktoś podejdzie za szybko albo za głośno, królik „ucieka” pod chustę i trzeba zacząć od nowa. Zabawa uczy cierpliwości, panowania nad ruchem i szacunku dla zwierzęcia, które samo decyduje o kontakcie.

Królik czy zając?

Przygotuj duże obrazki królika i zająca szaraka oraz kilka kart z cechami: norka pod ziemią, gniazdo na polu, dłuższe uszy z czarnymi końcówkami, mieszka też w domu z ludźmi, malutkie bez futerka, maluch od razu z futerkiem. Najpierw porównajcie obrazki i wyszukajcie różnice, na przykład w długości uszu i nóg. Potem czytasz cechy, a dzieci wskazują, czy pasuje do królika, czy do zająca, i kładą kartę przy odpowiednim obrazku. Na koniec powiedz, że w polskim lesie i na polu spotkamy zająca, a królik żyje najczęściej w domu. Zabawa rozwija spostrzegawczość, porównywanie i słownictwo przyrodnicze.

Tup, tup, uwaga!

Opowiedz, że królik, który zobaczy niebezpieczeństwo, mocno tupie tylną łapą i w ten sposób ostrzega inne króliki. Dzieci są stadem królików i spokojnie siedzą w rozsypce, skubiąc trawę. Jedno dziecko jest strażnikiem: gdy zobaczy, że podnosisz obrazek lisa albo jastrzębia, głośno tupie nogą, a wszystkie króliki zamierają i patrzą w jego stronę, a potem kicają do norki. Po każdej rundzie zmieniacie strażnika. Zabawa uczy uważności, reakcji na sygnał dźwiękowy i pokazuje, że zwierzęta też się ze sobą porozumiewają.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na rozmowę o prawdziwej opiece nad królikiem i na zadania, w których trzeba coś przemyśleć i zaplanować.

Królicze menu

Przygotuj obrazki różnych produktów: siano, natka pietruszki, liście sałaty, koperek, marchewka, jabłko, a do tego rzeczy, których królik jeść nie może, na przykład czekolada, chleb, ciastko, chipsy i cukierki. Dzieci w grupach układają menu na jeden dzień w trzech koszykach: „codziennie i dużo”, „czasem, jako smakołyk” i „nigdy”. Najwięcej emocji budzi marchewka, więc pozwól dzieciom się pospierać, zanim wyjaśnisz, że to smakołyk, bo ma dużo cukru. Na koniec każda grupa pokazuje swój koszyk „codziennie i dużo” i sprawdzacie, czy na pewno jest w nim siano. Zabawa uczy klasyfikowania i przełamuje popularny mit o króliku i marchewce.

Królik nie lubi być sam

Postaw na podłodze dwie klatki narysowane na dużych kartkach: jedną malutką, z jednym królikiem w środku, drugą dużą, z wybiegiem, dwoma królikami, domkiem, sianem i tunelem. Zapytaj dzieci, w którym miejscu królik byłby szczęśliwszy i dlaczego. Potem dzieci w parach odgrywają scenkę: jedno jest królikiem, który siedzi sam w małej klatce, a drugie jest opiekunem, który mówi, co mu da, żeby było mu lepiej. Porozmawiajcie, że króliki potrzebują ruchu, towarzystwa i miejsca do schowania się. Zabawa rozwija empatię, umiejętność uzasadniania i pokazuje, czym jest dobrostan zwierzęcia.

Królicze kicanie po liczbach

Ułóż na podłodze ścieżkę z dziesięciu kartek z liczbami od 1 do 10. Dzieci po kolei rzucają dużą kostką z oczkami i kicają obunóż o tyle pól do przodu, ile wyrzuciły. Na niektórych polach połóż karty z zadaniami: „królik się przestraszył, wróć o dwa pola”, „królik znalazł siano, kicnij o jedno pole dalej”, „królik tupie, tupnij trzy razy”. Kto dotrze do końca, siada w „norce” i kibicuje pozostałym. Zabawa ćwiczy przeliczanie, dodawanie w zakresie dziesięciu i skoki obunóż.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, porównywać informacje i pisać krótkie teksty, więc Dzień Królika może być małym projektem przyrodniczo-językowym.

Mowa ciała królika

Przygotuj karty z opisami zachowań królika: tupie tylną łapą, podskakuje i kręci się w powietrzu, leży rozciągnięty na boku, kładzie uszy płasko na grzbiecie, chowa się w kącie, delikatnie zgrzyta zębami, szturcha nosem rękę opiekuna. Uczniowie w grupach zastanawiają się, co królik w ten sposób mówi, i dopisują do każdej karty jedno zdanie, na przykład „Boję się” albo „Jestem szczęśliwy”. Potem porównujecie odpowiedzi i ustalacie wspólną wersję. Porozmawiajcie, dlaczego opiekun powinien znać te sygnały. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, wnioskowanie i formułowanie zdań.

Słowa od królika i zająca

Zapisz na tablicy kilka słów i wyrażeń związanych z królikiem i zającem: kicać, kicający, króliczek, zajęczy, tchórzliwy jak zając, uszy jak u zająca, królik doświadczalny. Uczniowie w parach szukają słów pokrewnych i układają z nimi zdania. Porozmawiajcie, skąd bierze się powiedzenie o tchórzliwym zającu i czy to sprawiedliwe, skoro zając po prostu dba o swoje bezpieczeństwo. Na koniec każda para wymyśla zdrobnienie albo zgrubienie słowa królik i zapisuje je w zeszycie. Zajęcia rozwijają słownictwo, uczą słowotwórstwa i myślenia o języku.

Instrukcja dla nowego opiekuna

Uczniowie wyobrażają sobie, że wyjeżdżają na tydzień, a ich królikiem zajmie się sąsiad. Ich zadaniem jest napisanie krótkiej instrukcji w punktach: co królik je codziennie, ile razy zmieniać wodę, kiedy wypuszczać go na wybieg, jak go brać na ręce i czego nie robić. Młodszym uczniom przygotuj szablon z początkami zdań, a starsi piszą samodzielnie. Najlepsze instrukcje odczytajcie na głos, a klasa sprawdza, czy o niczym ważnym nie zapomniano. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu użytkowego, porządkowanie informacji i uczą odpowiedzialności.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami i włóczką dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy przygotowujesz wcześniej sama. Włóczki nie owijamy wokół szyi ani nadgarstków.

Kukiełka królika na patyczku

• dwa koła z białego lub szarego kartonu (duże na tułów, mniejsze na głowę)
• dwa wydłużone owale na uszy, różowy papier
• drewniany patyczek do mieszania albo tekturowy pasek, klej, kredki

Dzieci przyklejają głowę do tułowia, a do głowy dwa długie uszy z różowym środkiem. Rysują oczy, nos w kształcie trójkąta i wąsy, a z tyłu doklejają mały, puszysty ogonek z kulki bibuły. Dorosły przykleja patyczek z tyłu kukiełki, tak żeby dziecko mogło nią poruszać. Kukiełki przydadzą się do zabawy w teatrzyk i do scenariusza zajęć. Dla dwulatków przygotuj wszystkie elementy wcześniej, a one tylko je sklejają.

Łąka dla królika

• duży arkusz niebieskiego papieru
• zielona bibuła pocięta w paski
• farby, pędzle, klej
• kolorowy papier na kwiaty

Na wspólnym arkuszu dzieci malują dół na zielono jako łąkę, a górę zostawiają jako niebo. Potem przyklejają paski zielonej bibuły tylko u dołu, tak żeby górna część źdźbła odstawała i tworzyła gęstą trawę. Z kolorowego papieru robią kwiaty, a starsze dzieci rysują i wycinają króliki, które skubią trawę, oraz norki w ziemi. Gotowa łąka ozdobi salę, a przy niej łatwo powtórzyć, co je królik.

Pomponowy królik

• dwa kartonowe koła z otworem w środku (przygotowuje dorosły)
• biała albo szara włóczka
• nożyczki, klej, papier na uszy i łapki

Dzieci od pięciu lat owijają włóczkę wokół kartonowego pierścienia, aż otwór prawie całkiem się zapełni. Dorosły przecina włóczkę po brzegu, wiąże środek pomponu mocno innym kawałkiem włóczki i zdejmuje kartonowe koła. Z dwóch pomponów, większego i mniejszego, powstaje królik, do którego dzieci doklejają papierowe uszy i łapki. Praca ćwiczy cierpliwość i koordynację oko-ręka, a gotowy królik jest miękki jak prawdziwy.

Królicza rodzina z odcisków palców

• kartka z bloku
• farba plakatowa w kilku kolorach na talerzyku
• cienkie flamastry albo kredki

Dzieci zanurzają palec w farbie i odciskają na kartce dwa owale obok siebie: większy jako tułów i mniejszy jako głowę. Po wyschnięciu flamastrem dorysowują długie uszy, oczy, wąsy, łapki i puszysty ogonek. Z kilku odcisków powstaje cała rodzina królików, którą można umieścić na łące, przy norce albo w domu z wybiegiem. Praca nadaje się dla każdej grupy wiekowej, a starsze dzieci mogą dopisać imiona królików.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Do zabaw ruchowych przydadzą się bębenek, trójkąt, obręcze i woreczki gimnastyczne, a dzieci mogą mieć na głowach opaski z uszami.

Króliki i lis

Wyznacz w dwóch końcach sali norki, na przykład ułożone na podłodze szarfy. Jedno dziecko jest lisem i czeka na środku, a pozostałe to króliki, które mają przekicać z jednej norki do drugiej. Na hasło „króliki na łąkę!” wszystkie kicają obunóż na drugą stronę, a lis próbuje je dotknąć, poruszając się tylko krokiem. Króliki złapane przez lisa zamieniają się w krzaki i stoją w miejscu z rozłożonymi rękami, a w kolejnej rundzie mogą łapać inne króliki, ale tylko ręką, bez ruszania się z miejsca. Zabawa rozwija skoczność, zwinność i orientację w przestrzeni.

Radosny skok

Opowiedz dzieciom, że szczęśliwy królik podskakuje wysoko i kręci się w powietrzu. Włącz wesołą muzykę, a dzieci kicają po sali. Gdy muzyka nagle podskakuje wyżej albo gdy zagrasz na trójkącie, wszyscy robią radosny skok: wyskok w górę z obrotem. Potem wprowadź spokojną muzykę, przy której króliki leżą rozciągnięte na boku i odpoczywają, bo tak kładzie się królik, który czuje się bezpiecznie. Zabawa uczy reagowania na zmiany w muzyce i przeplatania dużego wysiłku z odpoczynkiem.

Królicza sztafeta z sianem

Podziel dzieci na dwie lub trzy drużyny i ustaw je w rzędach. Na końcu sali postaw dla każdej drużyny pudełko, czyli paśnik, a przy starcie koszyk z woreczkami gimnastycznymi, które są wiązkami siana. Każde dziecko kładzie woreczek na głowie, przekica z nim do paśnika, wrzuca go do środka i wraca biegiem, przybijając piątkę następnej osobie. Jeśli woreczek spadnie, wystarczy go podnieść i kicać dalej. Zabawa ćwiczy równowagę, skoki obunóż i współpracę w drużynie, a wygrywa ta drużyna, która najładniej kibicowała.

Scenariusz zajęć na Dzień Królika w przedszkolu

Temat	Jak rozmawia królik?
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że królik je głównie siano; wie, że królika nie podnosi się za uszy; zachowuje się spokojnie przy zwierzęciu; rozróżnia królika i zająca na ilustracji
Pomoce	pluszowy królik, kocyk, chusta animacyjna, obrazki do zabawy „Królicze menu”, obrazki królika i zająca, obręcze, bębenek, woreczki gimnastyczne, elementy kukiełek na patyczkach
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pluszowy królik wychodzi spod chusty i mówi, że dziś jest jego święto. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (siano, uszy, tupanie), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Cicho, królik się boi (7 minut): spokojne podchodzenie do królika i głaskanie. 4. Królicze menu (8 minut): układanie trzech koszyków i rozmowa o marchewce. 5. Hop do norki (6 minut): zabawa ruchowa z obręczami. 6. Królik czy zając? (5 minut): porównanie obrazków. 7. Kukiełka królika (8 minut): praca plastyczna.
Zakończenie	Dzieci z kukiełkami siadają w kole, a każda kukiełka mówi jedno zdanie o tym, czego potrzebuje królik. Grupa żegna pluszowego królika delikatnym głaskaniem.
Ewaluacja	Dzieci kicają do przodu, gdy zdanie jest prawdziwe, i stoją w miejscu, gdy jest fałszywe: „królik je głównie marchewkę”, „królika bierzemy za uszy”, „królik tupie, gdy się boi”. Obserwuj, kto podczas zabawy z pluszakiem sam pilnował ciszy.

Jeśli chcesz zaprosić do przedszkola prawdziwego królika, najpierw zapytaj rodziców o alergie na sierść i siano, uzyskaj ich zgodę i sprawdź zasady placówki. Królik w obcym, głośnym miejscu bardzo się stresuje, więc wizyta ma być krótka, a zwierzę musi mieć transporter albo kartonowy domek, w którym może się schować. Dzieci siedzą w kole, mówią szeptem i nie biorą królika na ręce, a głaszczą go tylko za zgodą właściciela. Po spotkaniu wszyscy myją ręce. Często lepszym rozwiązaniem jest wizyta opiekuna ze zdjęciami i filmikiem.

Książki, wiersze i piosenki

Najmłodszym i średniakom przeczytaj „Piotrusia Królika” Beatrix Potter, klasyczną opowieść o niesfornym króliku w ogrodzie pana McGregora. Dobrze sprawdzi się też książka Sama McBratneya „Nawet nie wiesz, jak bardzo cię kocham”, choć jej bohaterami są zające, co jest świetną okazją do rozmowy o różnicach między królikiem a zającem. Uczniom klas 1-3 możesz pokazać fragment „Alicji w Krainie Czarów” Lewisa Carrolla, w którym pojawia się Biały Królik z zegarkiem. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kic, kic, królik mały, siana zjadł dziś stóg cały. Marchew dostał tylko raz, bo to smakołyk na wolny czas.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Cichutko, cichutko, króliczek się boi. Siądę przy nim spokojnie, niech się sam oswoi.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W piątek obchodzimy Międzynarodowy Dzień Królika. Będziemy rozmawiać o tym, jak opiekować się królikiem i jak zachowywać się przy zwierzętach. Prosimy, aby dzieci przyszły w czymś białym, szarym albo brązowym i przyniosły zdjęcie domowego królika albo pluszowego króliczka.”. Ze zdjęć zróbcie wystawę „Nasze króliki”, a dzieci, które mają królika w domu, opowiedzą, jak ma na imię i co lubi. Zadbaj o to, żeby dzieci bez zwierząt też miały swoje miejsce na wystawie, na przykład z rysunkiem wymarzonego królika.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny rysunek „Czego potrzebuje królik, żeby był szczęśliwy?”, a w klasach 1-3 krótki wywiad z kimś, kto ma albo miał królika. Rodzice, którzy mają królika, mogą przygotować z dzieckiem krótką prezentację na trzy zdjęcia: co królik je, gdzie śpi i jak się bawi. Warto też delikatnie przypomnieć rodzinom, że królik to zwierzę na wiele lat, a nie prezent na chwilę, bo po świętach i wakacjach do fundacji trafia wiele porzuconych królików. Chętni rodzice mogą zorganizować zbiórkę siana dla najbliższego schroniska albo fundacji, ale zanim ją ogłosisz, zapytaj, czego naprawdę potrzebują.

Najczęstsze pytania