Dzień Koali (ostatni piątek września): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Koali obchodzimy w ostatni piątek września, więc jego data co roku się zmienia: w 2026 roku wypada 25 września, w 2027 roku 24 września, a w 2028 roku 29 września. Święto pochodzi z Australii, gdzie koale żyją na wolności, i ma zwracać uwagę na to, że te zwierzęta potrzebują ochrony. W Polsce koalę dzieci znają głównie z bajek i pluszaków, ale właśnie dlatego tak chętnie o niej słuchają. Dzień koali w przedszkolu to dobry pretekst, żeby opowiedzieć o dalekim kontynencie, o zwierzętach z torbą i o tym, że każde zwierzę potrzebuje swojego domu. A spokojna, śpiąca koala świetnie nadaje się do zabaw wyciszających.

We wpisie znajdziesz sprawdzoną historię Dnia Koali, ciekawostki do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy opisaliśmy krok po kroku, tak żeby dało się je przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Tam, gdzie trzeba uważać na bezpieczeństwo najmłodszych, piszemy o tym wprost.

Historia Dnia Koali

Dzień Koali, a dokładniej Save the Koala Day, czyli Dzień Ratowania Koali, wymyśliła Australijska Fundacja Koali (Australian Koala Foundation). Fundacja powstała w latach osiemdziesiątych z inicjatywy dwóch lekarzy weterynarii i od tego czasu zajmuje się ochroną koali i lasów, w których żyją. Pierwszy Dzień Ratowania Koali odbył się 26 września 2008 roku, a imprezy z tej okazji zorganizowano w parku rozrywki i zoo w australijskim stanie Queensland. Fundacja wybrała ostatni piątek września, bo wypada on w trakcie Save the Koala Month, czyli całego miesiąca ratowania koali, który trwa od 1 do 30 września. Przez cały ten miesiąc w Australii zbiera się pieniądze na ochronę koali i opowiada ludziom, jak mogą pomóc.

Koale mają też drugie święto. To Wild Koala Day, czyli Dzień Dzikiej Koali, obchodzony 3 maja. Zaproponowała go w 2016 roku australijska organizacja Koala Clancy Foundation razem z siecią lokalnych grup ochrony przyrody i od tamtej pory świętuje się go co roku w całej Australii. W Polsce 3 maja jest świętem państwowym i dniem wolnym, dlatego przedszkola, które chcą świętować koale, wybierają zwykle wrześniowy piątek. Oba święta mają ten sam cel: przypominać, że koale potrzebują lasów eukaliptusowych, a tych lasów ubywa.

W Polsce Dzień Koali nie ma swojej tradycji ani organizatora. Obchodzą go przede wszystkim przedszkola i nauczyciele, którzy lubią łączyć zabawę z nauką o zwierzętach z innych kontynentów. Koale można zobaczyć w niewielu ogrodach zoologicznych w Europie, więc dla większości dzieci to zwierzę znane wyłącznie z obrazków. Tym bardziej warto opowiedzieć, jak żyje naprawdę, bo prawdziwa koala jest dużo ciekawsza niż jej pluszowa wersja.

Po co obchodzić Dzień Koali z dziećmi

Koala to dla dzieci zwierzę bardzo przyjazne: okrągła, puszysta, wiecznie śpiąca i przytulona do drzewa. Dzięki temu łatwo wzbudza zainteresowanie i otwiera rozmowę o rzeczach trudniejszych, takich jak utrata domu, pożary lasów i ochrona przyrody. Dzieci uczą się, że zwierzęta żyją w konkretnych miejscach i potrzebują konkretnego pożywienia, a gdy tego zabraknie, nie mają dokąd pójść. To rozwój poznawczy i pierwsza, łagodna lekcja ekologii. Starsze dzieci poznają też Australię, czyli kontynent po drugiej stronie globu, gdzie pory roku są odwrócone.

Koala jest też świetnym bohaterem zabaw wyciszających, bo przesypia większą część doby i porusza się powoli. Zabawy w śpiącą koalę uczą dzieci świadomego odpoczynku, spokojnego oddechu i słuchania ciszy, co wspiera sferę emocjonalną. Wspinanie się, obejmowanie drzewa i chodzenie na czworakach rozwijają siłę rąk i koordynację, a więc sferę fizyczną. W sferze społecznej dzieci ćwiczą troskę o słabszych i pracę w parach. Rozmowa o tym, jak można pomóc zwierzętom z daleka, pokazuje, że nawet małe działanie ma sens.

Ciekawostki o koalach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki podczas jednego spotkania, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy koala to miś?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Pokaż też zdjęcie prawdziwej koali, żeby dzieci mogły porównać ją z pluszakiem.

• Koala nie jest misiem. Choć wygląda jak pluszowy miś, jest torbaczem, czyli krewnym kangura, a nie niedźwiedzia.
• Mała koala rośnie w torbie mamy. Rodzi się malutka, bez futerka, i przez kilka miesięcy mieszka w torbie na brzuchu mamy.
• Potem jeździ na plecach mamy. Kiedy podrośnie, wychodzi z torby i trzyma się grzbietu mamy, gdy ta wspina się po drzewach.
• Koala je prawie wyłącznie liście eukaliptusa. To drzewa, które rosną w Australii, a ich liście pachną bardzo mocno, trochę jak cukierki na kaszel.
• Koala śpi bardzo długo. Przesypia większą część doby, bo liście eukaliptusa dają jej mało energii.
• Koala rzadko pije. Większość wody dostaje z liści, które zjada.
• Koala ma odciski palców podobne do ludzkich. Są tak podobne, że pod lupą trudno je odróżnić.
• Łapy koali są stworzone do wspinania. Mają mocne pazury i dwa palce, które chwytają gałąź z jednej strony, a trzy z drugiej.
• Koala żyje tylko w Australii. Na wolności nie spotkamy jej na żadnym innym kontynencie.
• Kiedy u nas jest jesień, w Australii jest wiosna. Dlatego wrześniowy Dzień Koali to dla australijskich koali początek wiosny.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na naśladowanie, dotyk i spokojny rytm. Liście z papieru mają być duże, a pluszaki bez przyszytych guzików i oczek, które dałoby się oderwać i włożyć do buzi.

Koala przytula drzewo

Wybierz w sali coś, co udaje drzewo: nogę stołu, kolumnę, dużą piłkę lekarską albo po prostu Twoje kolano. Pokaż dzieciom zdjęcie koali na gałęzi i zwróć uwagę, że trzyma się drzewa rękami i nogami jednocześnie. Potem każde dziecko po kolei przytula się do „drzewa” całym ciałem, obejmując je rękami i nogami, a grupa liczy razem do pięciu. Na koniec dzieci przytulają się do własnego pluszaka tak samo, jak koala do drzewa. Zabawa wzmacnia mięśnie rąk, uczy świadomego chwytu i daje dużo przyjemnego, bezpiecznego kontaktu.

Ciii, koala śpi

Połóż pluszową koalę na krześle i przykryj ją chusteczką jak kocykiem. Powiedz szeptem, że koala śpi bardzo długo i nie lubi, gdy ktoś ją budzi. Dzieci przechodzą obok krzesła na paluszkach, najciszej jak umieją, a Ty nasłuchujesz, czy koala się nie obudziła. Potem wszystkie dzieci same stają się śpiącymi koalami: kładą się na macie, zamykają oczy, a Ty cicho liczysz do dziesięciu. Zabawa uczy kontroli ruchu, cichego chodzenia i wycisza grupę przed odpoczynkiem.

Liście dla koali

Wytnij z zielonego papieru kilkanaście dużych liści, wielkości dłoni dorosłego, i rozłóż je po całej sali. Postaw na środku pudełko z przyklejonym obrazkiem koali i otworem jak buzia. Dzieci zbierają liście po jednym i „karmią” koalę, wrzucając je do otworu, a Ty za każdym razem mówisz „mniam, dziękuję”. Na koniec razem liczycie liście, które zostały zjedzone, choćby do trzech albo pięciu. Zabawa ćwiczy chwyt, chodzenie z celem i pierwsze liczenie, a przy okazji uczy, co je koala.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią naśladować zwierzęta i porównywać je ze sobą, więc w tej grupie wprowadzamy Australię i jej mieszkańców.

Kto mieszka w Australii?

Pokaż dzieciom obrazki czterech australijskich zwierząt: koala, kangur, emu i dziobak. Każde zwierzę ma swój ruch: koala powoli wspina się rękami w górę, kangur skacze obunóż, emu biega szybko na długich nogach, a dziobak płynie, machając rękami jak płetwami. Pokazujesz obrazek, a dzieci wykonują ruch, dopóki nie zmienisz obrazka. Potem dołóż obrazki zwierząt z Polski, na przykład sarny i jeża, i zapytaj, czy one też mieszkają w Australii. Zabawa ćwiczy reakcję na znak wzrokowy, zapamiętywanie i pierwsze myślenie o tym, że zwierzęta żyją w różnych częściach świata.

Kieszonka jak u mamy koali

Przygotuj kilka fartuszków z kieszenią na brzuchu albo wykorzystaj duże kieszenie bluz. Opowiedz, że mała koala rośnie w torbie na brzuchu mamy i jest tam ciepło i bezpiecznie. Dzieci w parach jedno jest mamą koalą, a drugie dostaje małego pluszaka i wkłada go do kieszonki mamy, a potem mama spaceruje ostrożnie, żeby maluch nie wypadł. Po chwili zamieniają się rolami. Porozmawiajcie, kto u nas opiekuje się małymi dziećmi i czego one potrzebują. Zabawa uczy troski, ostrożnego poruszania się i rozmowy o bliskości.

Koala wybiera liście

Przygotuj koszyk z papierowymi liśćmi w różnych kształtach i kolorach: długie, wąskie zielone jak eukaliptus i okrągłe, czerwone i żółte jak jesienne liście z naszego parku. Powiedz, że koala jest wybredna i je tylko długie, zielone liście eukaliptusa. Dzieci po kolei losują liść i decydują, czy koala go zje, czy nie, i odkładają go do jednej z dwóch kupek. Na końcu porównajcie, której kupki jest więcej. Zabawa ćwiczy rozpoznawanie kształtów i kolorów, porównywanie liczebności i uczy, że niektóre zwierzęta jedzą tylko jeden rodzaj pokarmu.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na proste badania i rozmowę o tym, dlaczego koalom potrzebna jest pomoc.

Odciski palców pod lupą

Przygotuj poduszkę do stempli albo farbę rozprowadzoną cienko na talerzyku, białe kartki i kilka lup. Każde dziecko odciska na kartce kciuk i palec wskazujący, a obok pisze albo rysuje swój znak. Potem dzieci oglądają swoje odciski pod lupą i porównują je z odciskami kolegów: każde są trochę inne, bo linie układają się w różne wzory. Opowiedz, że koala ma odciski palców tak podobne do ludzkich, że trudno je odróżnić. Zabawa rozwija spostrzegawczość, uczy korzystania z lupy i pokazuje, że każdy człowiek jest niepowtarzalny.

Korytarz dla koali

Rozstaw na podłodze kilka „drzew”, czyli krzesła albo stojaki, i ustal, że koala może przejść tylko po gałęziach, czyli po ułożonych z klocków albo woreczków ścieżkach. Najpierw drzewa stoją blisko i ścieżki łatwo zbudować. Potem opowiedz, że w miejscu części lasu powstała droga i domy, i zabierz dwa drzewa ze środka. Dzieci w grupach zastanawiają się, jak koala przejdzie teraz na drugą stronę, i budują dla niej bezpieczny korytarz z klocków. Wyjaśnij, że w Australii ludzie naprawdę sadzą pasy drzew, żeby koale mogły bezpiecznie przechodzić z lasu do lasu. Zabawa uczy współpracy, planowania i pokazuje, jak ludzie mogą pomagać zwierzętom.

Na drugim końcu globusa

Postaw na stole globus i pokaż dzieciom, gdzie jest Polska, a potem obróćcie go razem i znajdźcie Australię. Przyklej małą karteczkę z koalą na Australii i karteczkę z domkiem na Polsce. Opowiedz, że gdy u nas zaczyna się jesień, w Australii zaczyna się wiosna, i poproś dzieci, żeby narysowały na kartce podzielonej na pół dwa obrazki: nasze drzewo jesienią i australijskie drzewo wiosną. Zapytaj, jak długo trzeba by lecieć samolotem do koali, i porozmawiajcie, że to bardzo daleka podróż. Zabawa rozwija myślenie przestrzenne, wiedzę o świecie i o porach roku.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać, porównywać informacje i pracować z tabelą, więc Dzień Koali może być krótkim projektem przyrodniczym.

Miś czy nie miś?

Przygotuj karty z cechami: rodzi żywe młode, ma futro, nosi młode w torbie, zasypia na zimę, je mięso i ryby, je liście eukaliptusa. Uczniowie w parach rysują tabelę z dwiema kolumnami: niedźwiedź brunatny i koala, i wklejają albo wpisują cechy do właściwej kolumny, a te, które pasują do obu, na środek. Potem wspólnie formułujecie wniosek, że koala nie jest niedźwiedziem, tylko torbaczem, jak kangur. Zapiszcie w zeszycie zdanie: „Koala to torbacz, a nie miś”. Zajęcia uczą porównywania, pracy z tabelą i wyciągania wniosków.

Doba koali

Narysuj na tablicy duże koło podzielone na 24 części i wyjaśnij, że to jedna doba. Uczniowie dostają podobne koła na kartkach i kolorują na niebiesko godziny, w których śpią, a na zielono godziny, w których się bawią, uczą i jedzą. Potem kolorują drugie koło dla koali, która śpi od osiemnastu do dwudziestu dwóch godzin na dobę, więc zostaje jej tylko kilka godzin na jedzenie i wspinanie. Porównajcie oba koła i porozmawiajcie, dlaczego koala tyle śpi. Zajęcia ćwiczą rozumienie doby i godzin, liczenie i pracę z prostym diagramem.

Pocztówka do Australii

Opowiedz, że w Australii wrzesień to miesiąc ratowania koali, a dzieci w szkołach zbierają wtedy pieniądze i uczą się, jak pomagać. Uczniowie piszą pocztówkę do wymyślonego rówieśnika z Australii: przedstawiają się, piszą, jaka pogoda jest teraz w Polsce, i pytają, czy widział kiedyś koalę na wolności. Na drugiej stronie rysują jesienny krajobraz ze swojej okolicy. Starsi uczniowie dopisują jedno zdanie o tym, jak można chronić zwierzęta w Polsce. Zajęcia ćwiczą pisanie krótkiego tekstu użytkowego, zwroty grzecznościowe i porównywanie pór roku.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami i klamerkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.

Koala z wydzieranki

• kartka z konturem koali (duże koło głowy, dwa koła uszu, owalny brzuszek)
• szary i biały papier albo stare gazety
• czarny papier na nos, klej, kredki

Dzieci drą szary papier na małe kawałki i naklejają je wewnątrz konturu koali, zaczynając od głowy. Uszy wyklejają białymi skrawkami, żeby były puszyste. Na koniec przyklejają duży, czarny nos w kształcie owalu i rysują oczy. Wydzieranka świetnie ćwiczy małe mięśnie dłoni, a nawet dwulatki poradzą sobie z nią, jeśli kawałki papieru przygotujesz wcześniej.

Koala na klamerce

• drewniana klamerka do bielizny
• szary karton, kredki, klej
• zielony papier na liście, nożyczki

Dzieci wycinają z szarego kartonu głowę i tułów koali z łapkami wyciągniętymi w przód albo dostają gotowy szablon. Rysują oczy, nos i jasny brzuszek, a potem przyklejają koalę do klamerki tak, żeby łapki znalazły się przy jej końcu. Gdy klamerka się otwiera i zamyka, koala chwyta gałązkę, ołówek albo brzeg kartki. Na koniec dzieci robią z zielonego papieru gałązkę eukaliptusa i przypinają do niej koalę. Praca jest dla dzieci od pięciu lat i ćwiczy precyzyjne wycinanie.

Las eukaliptusowy ze stempli

• duży arkusz szarego papieru
• zielona i szarozielona farba, pędzle
• długie liście z parku albo liście wycięte z grubej tektury
• brązowa kredka świecowa

Dzieci rysują brązową kredką pnie i gałęzie wysokich drzew na wspólnym arkuszu. Potem smarują liście farbą i odciskają je na gałęziach, tworząc gęste korony. Kiedy las wyschnie, każde dziecko dokleja do niego swoją małą koalę z wydzieranki albo rysuje ją kredką. Powstaje wspólny plakat, przy którym łatwo opowiedzieć, że koala potrzebuje wielu drzew, a nie jednego. Uważaj, żeby najmłodsze dzieci nie brały do buzi liści z parku.

Maska koali z brystolu

• koło z szarego brystolu wielkości twarzy, z wyciętymi otworami na oczy (wycina dorosły)
• dwa duże koła uszu, biała wata albo biała bibuła
• czarny papier na nos, gumka albo patyczek, klej

Dzieci doklejają do maski duże uszy i wypełniają ich środek białą watą albo zmiętą bibułą, a na środku przyklejają owalny czarny nos. Dorosły przymocowuje z boku patyczek, za który dziecko trzyma maskę przy twarzy. Unikaj gumki dla najmłodszych, bo patyczek jest bezpieczniejszy niż coś, co obejmuje głowę. Maski przydadzą się w zabawach ruchowych i w scenariuszu.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Najlepiej, gdy dzieci mają na sobie maski koali, a w tle gra spokojna muzyka, bo koala to zwierzę powolne.

Koale i drzewa

Dzieci dobierają się w pary: jedno jest drzewem i stoi w rozkroku z rękami uniesionymi jak gałęzie, drugie jest koalą. Przy muzyce koale chodzą powoli po sali na czworakach, a gdy muzyka milknie, każda koala szuka drzewa i delikatnie je obejmuje. Za każdym razem koale muszą znaleźć inne drzewo, a po kilku rundach pary zamieniają się rolami. W trudniejszej wersji jedno drzewo znika i dwie koale muszą zmieścić się na jednym. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał i łagodny kontakt w parach.

Skok kangura, sen koali

Włącz muzykę o zmiennym tempie albo graj na bębenku. Gdy muzyka jest szybka, dzieci są kangurami i skaczą obunóż po sali. Gdy zwalnia, stają się koalami i powoli wspinają się rękami w górę, jakby wchodziły na drzewo. Gdy muzyka milknie, koale zasypiają w kłębku na podłodze i nie ruszają się, dopóki muzyka nie wróci. Zabawa uczy przechodzenia od dużego wysiłku do odpoczynku i słuchania zmian tempa.

Kołysanka dla małej koali

Dzieci siadają w kole, a każde trzyma przy sobie pluszaka albo zwiniętą chustkę jako małą koalę. Śpiewacie cicho na znaną melodię kołysanki albo mruczycie bez słów, kołysząc się na boki i kołysząc maleństwo. Z każdą zwrotką śpiewacie ciszej, a na końcu wszyscy kładą koale do snu i szepczą „dobranoc”. Możesz wprowadzić instrumenty: delikatny szelest grzechotki i dźwięk trójkąta na koniec. Zabawa wycisza, ćwiczy regulowanie głośności głosu i uczy czułości.

Scenariusz zajęć na Dzień Koali w przedszkolu

Temat	Koala, śpiący mieszkaniec Australii
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że koala nie jest misiem, tylko torbaczem; wskazuje Australię na globusie; wie, co je koala i dlaczego potrzebuje lasu; współpracuje w grupie przy budowaniu korytarza
Pomoce	pluszowa koala, zdjęcie prawdziwej koali, globus, obrazki australijskich zwierząt, klocki i krzesła do zabawy „Korytarz dla koali”, poduszka do stempli, lupy, kartki z konturem koali, szary papier
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): pluszowa koala budzi się i przedstawia, a dzieci zgadują, skąd przyjechała. 2. Globus (5 minut): odszukanie Polski i Australii, rozmowa o porach roku. 3. Ciekawostki (7 minut): koala to nie miś, torba mamy, liście eukaliptusa, długi sen. 4. Kto mieszka w Australii? (6 minut): zabawa ruchowa z obrazkami zwierząt. 5. Korytarz dla koali (8 minut): budowanie przejścia między drzewami i rozmowa o ochronie lasów. 6. Odciski palców (6 minut): oglądanie odcisków pod lupą. 7. Koala z wydzieranki (8 minut): praca plastyczna.
Zakończenie	Dzieci kładą się na macie jako śpiące koale, a Ty cicho powtarzasz trzy najważniejsze rzeczy, których się dziś dowiedziały. Grupa szeptem żegna koalę.
Ewaluacja	Zadaj trzy pytania: czy koala to miś, co je koala, gdzie mieszka. Dzieci odpowiadają, przytulając się do drzewa (tak) albo stając prosto (nie). Obserwuj, kto w budowaniu korytarza proponował rozwiązania.

Dla młodszej grupy skróć scenariusz: zostaw powitanie z pluszakiem, zabawę „Ciii, koala śpi”, karmienie koali liśćmi i wydzierankę. Dla klas 1-3 zamień zabawę ruchową na porównanie koali z niedźwiedziem w tabeli i dodaj „Dobę koali”. Jeśli macie w okolicy ogród zoologiczny, sprawdź, czy są w nim torbacze, na przykład kangury, i zaplanujcie wycieczkę jesienią. Zobaczenie na żywo zwierzęcia z torbą bardzo pomaga dzieciom zrozumieć, jak rośnie mała koala.

Książki, wiersze i piosenki

O koalach ukazuje się w Polsce sporo książeczek obrazkowych i przyrodniczych, ale nakłady się zmieniają, dlatego zamiast konkretnych tytułów polecamy przejrzeć dział przyrodniczy w najbliższej bibliotece i wybrać książkę ze zdjęciami prawdziwych koali. Zdjęcia lepiej niż rysunki pokazują, jak koala wygląda naprawdę i jak siedzi na drzewie. Do zabaw w kole przydadzą się dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie. Rymowanki łatwo zamienić w zabawę paluszkową albo w cichą kołysankę przed odpoczynkiem.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Na gałęzi koala śpi, śni jej się liść i śni się mi. Nie budź koali, nie róbmy hałasu, niech sobie śpi w środku lasu.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Mała koala w torbie siedzi, z torby na świat ciekawie śledzi. Kiedy urośnie, na plecy wskoczy i z mamą po drzewach sobie poskoczy.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W piątek obchodzimy Dzień Koali. Będziemy poznawać Australię, zwierzęta z torbą i rozmawiać o tym, dlaczego zwierzęta potrzebują lasów. Prosimy, aby dzieci przyszły w ubraniach w kolorze szarym i przyniosły ulubionego pluszowego misia albo koalę.”. Pluszaki posadźcie w sali na „drzewie” z krzeseł i koca, a dzieci opowiedzą o nich w kole. Zwróć uwagę, żeby nikt nie czuł się gorzej, jeśli nie ma pluszowej koali, bo każdy miś może na ten dzień zostać gościem z Australii.

Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinne poszukiwanie Australii na mapie albo w atlasie i narysowanie jednego australijskiego zwierzęcia. W klasach 1-3 uczniowie mogą razem z rodzicem sprawdzić, jaka pogoda jest w tym tygodniu w Sydney, i porównać ją z pogodą w swoim mieście. Poproś też rodziców, żeby przy okazji rozmawiali z dziećmi o zwierzętach w najbliższej okolicy: ptakach, jeżach i wiewiórkach, które też potrzebują drzew i krzewów. Chętne rodziny mogą zawiesić zimą karmnik dla ptaków, co będzie ich własnym, polskim sposobem pomagania zwierzętom.

Najczęstsze pytania