Dzień Truskawki: historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Truskawki nie ma w Polsce stałej daty ani oficjalnego ustanowienia, więc najlepiej obchodzić go w czerwcu, kiedy truskawki pojawiają się na straganach i w ogródkach. To jedno z tych świąt, które przedszkola i szkoły wybierają same, bo temat jest bliski dzieciom i pachnie latem. Dzień truskawki w przedszkolu łatwo połączyć z rozmową o tym, skąd biorą się owoce, jak rosną i kto pracuje przy ich zbiorze. Przy okazji dzieci próbują, wąchają, liczą i ćwiczą zasady higieny przy jedzeniu. Wystarczy łubianka truskawek, papier i trochę czerwonej farby.

We wpisie znajdziesz uczciwe wyjaśnienie, skąd bierze się Dzień Truskawki, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, książki i własne rymowanki oraz pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić bez dodatkowego szukania. Tam, gdzie w grę wchodzi jedzenie, piszemy o alergiach i zgodzie rodziców.

Historia Dnia Truskawki

Dzień Truskawki nie jest świętem z oficjalnego kalendarza i nikt nie ustanowił go w Polsce jedną uchwałą ani decyzją. W amerykańskich kalendarzach świąt nietypowych pojawia się National Strawberry Day z datą 27 lutego, ale nie ma znanego organizatora, a luty to w Polsce zupełnie nie sezon na truskawki. Dlatego przedszkola, które chcą świętować truskawkę, wybierają termin same, najczęściej w czerwcu. Wtedy można pokazać dzieciom prawdziwe owoce, a nie tylko obrazki. Taki wybór ma też sens wychowawczy, bo dzieci uczą się, że owoce mają swoją porę roku.

W Polsce truskawkę świętuje się przede wszystkim lokalnie, na festynach w regionach, gdzie jej się dużo uprawia. Najbardziej znanym przykładem jest Dzień Świętokrzyskiej Truskawki w gminie Bieliny, który odbywa się tradycyjnie w pierwszą niedzielę czerwca, na początku zbiorów. W 2025 roku zorganizowano go po raz dwudziesty szósty. Jedną z atrakcji tego festynu są zawody w szypułkowaniu truskawek, czyli w szybkim odrywaniu zielonych listków od owoców. Podobne truskawkowe festyny organizują też inne gminy, w których truskawki są ważną uprawą.

Skoro święto nie ma jednej historii, warto opowiedzieć dzieciom historię samej truskawki. Truskawka, którą znamy z ogródków i straganów, to truskawka ogrodowa. Powstała w XVIII wieku we Francji ze skrzyżowania dwóch dzikich gatunków przywiezionych z Ameryki: jednego z Ameryki Północnej i drugiego z Chile. Wcześniej w Europie jadano głównie drobne, pachnące poziomki zbierane w lasach. Poziomki rosną dziko także w Polsce, więc na spacerze po lesie latem da się je zobaczyć, ale zrywamy je tylko razem z dorosłym, który wie, co jest jadalne.

Po co obchodzić Dzień Truskawki z dziećmi

Truskawka to owoc, który lubi większość dzieci, więc łatwo o nią zbudować zajęcia o zdrowym jedzeniu bez moralizowania. Dzieci poznają owoc wszystkimi zmysłami: patrzą, dotykają, wąchają, a za zgodą rodziców także próbują. To wspiera rozwój poznawczy i słownictwo, bo pojawiają się nowe słowa, takie jak łubianka, szypułka, rozłóg czy grządka. Przy krojeniu i dzieleniu truskawek dzieci ćwiczą liczenie, porównywanie wielkości i dzielenie po równo. Temat naturalnie prowadzi też do rozmowy o porach roku i o tym, że owoce nie rosną w sklepie.

Drugi cel jest społeczny i emocjonalny. Truskawki trzeba zebrać ręcznie, schylając się nad grządką, więc dzieci mogą docenić pracę rolników i osób zbierających owoce. Wspólne dzielenie się owocami uczy sprawiedliwości i czekania na swoją kolej. Zabawy ruchowe ze schylaniem się, przysiadami i noszeniem koszyka rozwijają sprawność fizyczną. Przy okazji utrwalacie zasady higieny: myjemy owoce, myjemy ręce i nie jemy niczego z krzaka bez pytania dorosłego. Dla dzieci z alergią to też lekcja, że każdy może jeść coś innego i to jest w porządku.

Ciekawostki o truskawkach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Najlepiej działa to, gdy obok leży prawdziwa truskawka i dzieci mogą od razu sprawdzić, o czym mówisz. Przed każdą ciekawostką zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, gdzie truskawka ma nasionka?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• Truskawka nosi nasionka na zewnątrz. Małe żółte kropeczki na skórce to maleńkie owocki, a w każdym z nich jest nasionko. Czerwona, soczysta część to coś w rodzaju miękkiej poduszki, na której siedzą.
• Truskawka jest krewną róży. Należy do tej samej rodziny roślin co róża, jabłoń i wiśnia. Widać to po kwiatach, które mają pięć płatków.
• Kwiaty truskawki są białe. Najpierw na krzaczku pojawia się biały kwiatek z żółtym środkiem, potem mały zielony owoc, a na końcu czerwona truskawka.
• Truskawki odwiedzają pszczoły. Pszczoły i inne owady przenoszą pyłek z kwiatka na kwiatek, a dzięki temu owoce ładnie rosną.
• Truskawka puszcza długie wąsy. Te wąsy nazywają się rozłogi. Na ich końcu wyrastają nowe małe roślinki, które zapuszczają korzenie obok mamy.
• Zerwana truskawka nie dojrzeje. Zielona truskawka po zerwaniu nie zrobi się już słodka, dlatego zbiera się tylko owoce całe czerwone.
• Truskawki leżą na słomie. Ogrodnicy podkładają pod owoce słomę, żeby nie leżały na mokrej ziemi, nie brudziły się i nie gniły.
• Truskawka ma dużo witaminy C. Ta witamina pomaga organizmowi być zdrowym, a w truskawkach jest jej naprawdę sporo.
• Truskawki myjemy razem z listkami. Zielone listki zdejmujemy dopiero po umyciu, żeby woda nie dostała się do środka owocu i żeby nie stracił smaku.
• Poziomka to leśna kuzynka truskawki. Jest dużo mniejsza, rośnie dziko w lesie i bardzo mocno pachnie.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na zmysły, powtarzanie i proste polecenia. Wszystkie pomoce mają być duże, bez koralików, nakrętek i drobnych elementów, które mieszczą się w buzi. Jeśli dzieci próbują truskawek, krój je na małe kawałki wzdłuż, a wcześniej upewnij się, że rodzice wyrazili zgodę i żadne dziecko nie ma alergii.

Zbieramy truskawki pod chustą

Rozłóż na podłodze chustę animacyjną zieloną stroną do góry albo zielony koc, to będzie grządka. Pod chustę wsuń kilkanaście czerwonych woreczków gimnastycznych lub dużych czerwonych piłek, które udają truskawki. Dzieci po kolei zaglądają pod grządkę, wyciągają jedną truskawkę i wkładają ją do koszyka, a wszyscy mówią razem „Mam truskawkę!”. Gdy koszyk się zapełni, liczycie na głos kilka truskawek i chowacie je z powrotem. Zabawa ćwiczy chwytanie, schylanie się i pierwsze liczenie, a przy okazji uczy słowa grządka.

Czym pachnie truskawka?

Przygotuj trzy pojemniki przykryte gazą albo kawałkiem bawełnianej ściereczki: w jednym truskawki, w drugim skórka banana, w trzecim plasterek ogórka. Dzieci wąchają po kolei i pokazują minami, czy zapach jest przyjemny. Potem pokazujesz, co jest w środku, i nazywacie razem każdy owoc lub warzywo. Na koniec dzieci, które mają zgodę rodziców, próbują kawałka truskawki, a pozostałe wąchają ją jeszcze raz. Zabawa rozwija węch i słownictwo, a spokojne tempo dobrze sprawdza się po leżakowaniu.

Duża truskawka, mała truskawka

Wytnij z czerwonego brystolu kilka dużych truskawek wielkości dziecięcej dłoni i kilka wielkości talerza, z zielonymi listkami na górze. Połóż dwa koszyki: duży i mały. Dzieci biorą truskawki z podłogi i wkładają duże do dużego koszyka, a małe do małego, a ty chwalisz każde trafienie. Potem zmieniacie zasadę: dzieci szukają truskawki, którą pokazujesz, i przynoszą taką samą. Zabawa uczy porównywania wielkości i słów duży i mały, a elementy są na tyle duże, że są bezpieczne.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią zagadki, liczenie do kilku i małe zadania z pamięcią. W tym wieku dobrze działa też prawdziwa roślina w doniczce, którą dzieci mogą obejrzeć z bliska.

Od kwiatka do truskawki

Przygotuj cztery duże obrazki: krzaczek z liśćmi, biały kwiatek, mały zielony owoc i czerwoną truskawkę. Pokaż je w złej kolejności i zapytaj, co było najpierw. Dzieci po kolei przestawiają obrazki, aż powstanie historia truskawki, a potem opowiadają ją wspólnie, zaczynając od słów „Najpierw był…”. Jeśli możesz, przynieś doniczkę z truskawką, na której widać jednocześnie kwiatki i owoce. Zabawa uczy następstwa zdarzeń, a dzieci widzą, że truskawka rośnie powoli.

Kto zjadł truskawkę?

Połóż przed dziećmi pięć papierowych truskawek w różnych kolorach listków albo z różną liczbą kropek. Dzieci zamykają oczy, a pluszowy ślimak albo ptaszek zjada jedną truskawkę, czyli chowasz ją za plecami. Po otwarciu oczu dzieci zgadują, której truskawki brakuje. Z każdą rundą możesz dołożyć jedną truskawkę, a potem oddać rolę chowającego dziecku. Zabawa ćwiczy pamięć wzrokową, uważne patrzenie i cierpliwe czekanie na swoją kolej.

Liczymy pestki

Wytnij z czerwonego papieru kilka dużych truskawek i na każdej narysuj flamastrem od jednej do pięciu żółtych kropek, czyli pestek. Obok przygotuj kartki z cyframi albo z taką samą liczbą narysowanych kółek. Dzieci liczą pestki palcem, dotykając każdej kropki, i dopasowują truskawkę do kartki. Potem mogą same dorysować pestki na pustej truskawce według liczby, którą wylosują. Zabawa ćwiczy liczenie w zakresie pięciu i pokazuje, gdzie truskawka nosi nasionka.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na obserwację z lupą, proste doświadczenia i zadania matematyczne. Przy krojeniu prawdziwych truskawek nóż trzyma dorosły, a dzieci obserwują i opisują.

Truskawka od środka

Przygotuj kilka truskawek, deskę, nóż, lupy i kartki. Przetnij jedną truskawkę wzdłuż, a drugą w poprzek, i połóż przekroje na talerzykach. Dzieci oglądają je przez lupę i opowiadają, co widzą: jaśniejszy środek, czerwone brzegi, żółte kropki na skórce, jasne nitki prowadzące do pestek. Potem każde dziecko rysuje przekrój truskawki tak dokładnie, jak potrafi, i podpisujesz rysunki jego słowami. Zabawa uczy uważnej obserwacji i opisywania, a przy okazji wracacie do ciekawostki o nasionkach na zewnątrz.

Sprawiedliwy podział

Wytnij z papieru dwanaście truskawek i przygotuj papierowe talerzyki. Opowiedz historyjkę: babcia przyniosła dwanaście truskawek, a przy stole siedzi dwoje, potem troje, a potem czworo dzieci. Za każdym razem dzieci w małych grupach rozkładają truskawki na talerzyki tak, żeby każdy miał tyle samo, i sprawdzają, czy coś zostało. Na koniec dodaj trudniejszą wersję z trzynastą truskawką i porozmawiajcie, co zrobić z tą, która nie pasuje. Zabawa to pierwsze spotkanie z dzieleniem i dobry pretekst do rozmowy o sprawiedliwości.

Rozłogi, czyli truskawkowe dzieci

Jeśli masz dostęp do ogródka albo krzaczka truskawki w doniczce, pokaż dzieciom długie wąsy z malutką roślinką na końcu. Opowiedz, że to rozłóg i że ogrodnik może przypiąć go do ziemi w nowej doniczce, a wtedy wyrośnie nowa truskawka. Razem przypnijcie jeden rozłóg spinaczem z drutu do doniczki z ziemią i ustalcie dyżurnych, którzy będą go podlewać. Po dwóch tygodniach sprawdźcie, czy roślinka ma korzenie, i odetnijcie ją od mamy. Dzieci uczą się, że roślina może rozmnażać się nie tylko z nasion, i ćwiczą systematyczną opiekę.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już czytać, mierzyć i zapisywać wyniki, więc truskawka może być punktem wyjścia do małego projektu z przyrody, matematyki i języka polskiego.

Truskawka czy poziomka?

Przygotuj zdjęcia albo rysunki truskawki i poziomki oraz kartki z krótkimi opisami do przeczytania. Uczniowie w parach porównują oba owoce w tabeli: wielkość, miejsce, gdzie rosną, zapach, kto je sadzi, a kto zbiera. Potem czytają informację o tym, że truskawka ogrodowa powstała we Francji z dwóch dzikich gatunków z Ameryki, i zaznaczają na mapie świata Francję, Amerykę Północną i Chile. Na koniec każdy zapisuje jedno zdanie z porównaniem, na przykład „Poziomka jest mniejsza niż truskawka”. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, porównywanie i pracę z mapą.

Ile truskawek w łubiance?

Przynieś łubiankę truskawek i wagę kuchenną. Uczniowie najpierw szacują, ile truskawek jest w łubiance i ile ona waży, i zapisują swoje przypuszczenia. Potem liczycie owoce, ważycie całość, a następnie dziesięć truskawek osobno, i porównujecie wyniki z szacunkami. Na koniec rozwiązują zadania tekstowe o zbieraniu, na przykład ile łubianek napełni zbieracz, jeśli do każdej mieści się tyle samo owoców. Zajęcia ćwiczą szacowanie, ważenie i dodawanie, a truskawki po lekcji mogą zjeść dzieci, które mają zgodę rodziców.

Słownik truskawkowego pola

Wypisz na tablicy słowa: łubianka, szypułka, rozłóg, grządka, słoma, zbieracz, sezon, przetwory. Uczniowie w grupach szukają znaczenia każdego słowa w słowniku albo pytają dorosłych, a potem piszą własne krótkie definicje i ilustrują je rysunkiem. Z kartek powstaje klasowy słowniczek, który możecie powiesić obok gazetki. Na koniec każdy układa zdanie z dwoma słowami ze słowniczka. Zajęcia wzbogacają słownictwo, uczą korzystania ze słownika i pisania krótkich tekstów objaśniających.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Gotowe prace możecie połączyć w jedną truskawkową wystawę.

Truskawka z gazety

• arkusz gazety
• czerwona bibuła albo czerwony papier
• zielony papier, klej, taśma klejąca
• czarny lub żółty flamaster

Dzieci zgniatają gazetę w kulę i z pomocą dorosłego lekko ją wydłużają, żeby przypominała kształt truskawki. Potem owijają kulę czerwoną bibułą i sklejają ją na górze taśmą. Z zielonego papieru wycinają gwiazdkę z listków i przyklejają ją na czubku. Na koniec flamastrem rysują pestki na całej truskawce. Z kilku takich owoców powstanie przestrzenna łubianka, która przyda się w zabawach ruchowych.

Łubianka z plecionki

• kartka brystolu z naciętymi pionowymi szczelinami (nacina dorosły)
• paski kolorowego papieru
• czerwony papier, klej, kredki

Dorosły nacina w brystolu równoległe szczeliny, nie dochodząc do brzegów. Dzieci przeplatają paski papieru raz górą, raz dołem, tak jak powstaje prawdziwa łubianka albo koszyk. Gdy plecionka jest gotowa, przyklejają nad nią truskawki wycięte z czerwonego papieru i dorysowują listki. Praca ćwiczy precyzję palców i pokazuje, jak kiedyś ręcznie wyplatano koszyki. Starsze dzieci mogą przeplatać paski w dwóch kolorach i tworzyć wzór.

Pestki patyczkiem

• kartka z konturem dużej truskawki
• czerwona i zielona farba plakatowa, pędzel
• patyczki higieniczne, żółta farba

Dzieci malują truskawkę na czerwono, a listki na zielono, i czekają, aż farba wyschnie. Potem maczają patyczek higieniczny w żółtej farbie i stawiają na truskawce kropki, czyli pestki. Młodszym wystarczy kilka kropek, a starsze mogą policzyć, ile ich postawiły, i zapisać liczbę obok. Patyczki zbierasz po pracy, żeby nie trafiły do buzi najmłodszych. Praca ćwiczy chwyt i precyzję, a przy okazji utrwala ciekawostkę o nasionkach.

Truskawkowe pole z bibuły

• duży arkusz szarego papieru
• zielona i czerwona bibuła
• żółta farba, klej, kredki

Na szarym papierze rysujesz kilka długich grządek. Dzieci drą zieloną bibułę na kawałki i naklejają je jako liście, a z czerwonej bibuły zwijają małe kulki i przyklejają je jako truskawki. Między grządkami rysują słomę żółtymi kreskami i dorysowują pszczoły przy kwiatach. Kulki z bibuły robią tylko dzieci starsze niż trzy lata. Wspólna praca uczy współpracy i pozwala powtórzyć, jak wygląda prawdziwe truskawkowe pole.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Truskawkowe zabawy ruchowe najlepiej przeprowadzić na podwórku albo w dużej sali, gdzie dzieci mogą swobodnie biegać i się schylać.

Szpaki w ogrodzie

Rozłóż na podłodze kilkanaście czerwonych woreczków, czyli truskawki, a jedno lub dwoje dzieci wybierz na ogrodników. Pozostałe dzieci to szpaki, które fruwają po sali przy muzyce i próbują zabrać po jednej truskawce do gniazda, czyli do obręczy w rogu sali. Ogrodnicy chronią grządkę i mogą dotknąć szpaka, który wtedy odlatuje bez łupu na ławeczkę na chwilę odpoczynku. Po kilku minutach zmieniacie role i liczycie, ile truskawek zostało na grządce. Zabawa ćwiczy zwinność i reagowanie na innych, a przy okazji możesz opowiedzieć, że ptaki naprawdę lubią truskawki.

Truskawka puszcza rozłogi

Jedno dziecko jest truskawkową mamą i siedzi w środku sali. Gdy gra muzyka, mama wstaje i spaceruje, a gdy muzyka cichnie, dotyka ręką najbliższego dziecka, które staje się nową truskawką i łapie mamę za rękę. Tak powstaje coraz dłuższy truskawkowy wąż, który porusza się razem, a nowe roślinki dołączają na końcu. Zabawa kończy się, gdy wszystkie dzieci są połączone, a wtedy całą grupą siadacie w kole. Dzieci ćwiczą współpracę w ruchu i zapamiętują, jak działa rozłóg.

Trus-kaw-ko-wy rytm

Siądźcie w kole z instrumentami: bębenkami, grzechotkami i kołatkami. Wymawiajcie razem słowa i wystukujcie ich sylaby: „trus-kaw-ka” to trzy uderzenia, „po-ziom-ka” też trzy, a „łu-bian-ka” znowu trzy, więc dzieci szukają słowa, które ma inną liczbę sylab, na przykład „sok” albo „ma-li-na”. Potem układacie krótki truskawkowy rytm, który jedna grupa gra, a druga powtarza. Na koniec możecie zagrać rymowankę serwisu z tego wpisu, wystukując każdą sylabę. Zabawa ćwiczy słuch fonematyczny i poczucie rytmu.

Scenariusz zajęć: Dzień Truskawki w przedszkolu

Temat	Czerwona, słodka i zdrowa: poznajemy truskawkę
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, jak rośnie truskawka od kwiatka do owocu; wie, gdzie truskawka ma nasionka; zna zasadę mycia owoców przed jedzeniem; dzieli przedmioty po równo między kilka osób
Pomoce	łubianka truskawek, lupy, cztery obrazki do zabawy „Od kwiatka do truskawki”, papierowe truskawki i talerzyki, czerwone woreczki gimnastyczne, obręcz, kartki i kredki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): łubianka stoi przykryta ściereczką, dzieci zgadują po zapachu, co jest w środku. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (nasionka na zewnątrz, biały kwiatek, słoma pod owocami), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Od kwiatka do truskawki (7 minut): układanie obrazków w kolejności i wspólne opowiadanie. 4. Oglądamy przez lupę (6 minut): dorosły kroi truskawkę, dzieci opisują przekrój i szukają pestek. 5. Szpaki w ogrodzie (8 minut): zabawa ruchowa z woreczkami. 6. Sprawiedliwy podział (7 minut): dzielenie papierowych truskawek na talerzyki. 7. Mycie i degustacja (5 minut): wspólne mycie owoców z listkami i próbowanie za zgodą rodziców.
Zakończenie	W kole dzieci kończą zdanie „Truskawka jest…”, a na pożegnanie wystukujecie razem słowo „trus-kaw-ka”.
Ewaluacja	Dzieci pokazują na obrazku, gdzie truskawka ma nasionka, i układają trzy obrazki rozwoju owocu. Obserwuj, kto samodzielnie podzielił truskawki po równo i kto pamiętał o myciu owoców.

Przed degustacją zapytaj wszystkich rodziców o alergie i uzyskaj ich pisemną zgodę, bo truskawki mogą wywoływać reakcje alergiczne, a u małych dzieci także wysypkę. Dzieci, które nie mogą jeść truskawek, dostają inny owoc albo zadanie dyżurnego, który rozdaje talerzyki, żeby nikt nie czuł się wykluczony. Owoce myjecie przed usunięciem szypułek, a ręce przed jedzeniem i po nim. Truskawki dla najmłodszych krój na mniejsze kawałki. Resztki owoców możecie oddać do kompostownika, jeśli przedszkole go ma.

Książki, wiersze i piosenki

Do Dnia Truskawki dobrze pasuje „Bardzo głodna gąsienica” Erica Carle’a, w której gąsienica w czwartek zjada cztery truskawki. Czytając, zatrzymaj się na tej stronie i policzcie truskawki razem, a potem porozmawiajcie, co jeszcze gąsienica jadła i dlaczego bolał ją brzuszek. Starszym dzieciom możesz zaproponować poszukanie w bibliotece przedszkolnej książek o owocach i ogrodzie oraz przygotowanie z nich wspólnej wystawy. Nie cytujemy tu cudzych wierszy ani tekstów piosenek, ale poniżej znajdziesz dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl. Możesz je dowolnie wykorzystywać w grupie, na przykład przy myciu owoców albo przy zabawach rytmicznych.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Na grządce pod słomą truskawka się chowa, czerwona i słodka, do zbioru gotowa. Zanim ją zjesz, umyj ją w misce, a listki zdejmij dopiero na końcu, czyściutko i ślicznie.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Najpierw biały kwiatek, potem zielona kulka, słońce ją ogrzeje, będzie z niej truskawka. Pszczółka ją odwiedzi, deszczyk ją podleje, a w czerwcu na grządce wszystko się czerwieni.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W przyszłym tygodniu obchodzimy Dzień Truskawki. Będziemy poznawać truskawkę wszystkimi zmysłami, rozmawiać o tym, jak rośnie, i próbować owoców. Prosimy o informację, czy dziecko może jeść truskawki, oraz o ubranie dziecka w coś czerwonego lub zielonego.”. Jeśli chcesz, poproś chętnych rodziców o przyniesienie jednej łubianki truskawek z lokalnego straganu, a pozostałych o nieobciążanie się zakupami. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólne zrobienie truskawkowego deseru bez cukru albo rodzinny rysunek „Nasz ogródek”.

W klasach 1-3 możesz poprosić, żeby uczniowie zapytali dziadków, jak wyglądało zbieranie truskawek, gdy byli dziećmi, i przynieśli jedno zdanie zapisane z tej rozmowy. Rodzice, którzy mają ogródek albo działkę, mogą przynieść sadzonkę truskawki w doniczce do sali albo zaprosić grupę na krótką wizytę. Jeśli w okolicy jest gospodarstwo z samozbiorem, rozważ wspólną wycieczkę z rodzicami jako opiekunami. Udział w każdej z tych propozycji jest dobrowolny, a zbiórki nie mogą nikogo stawiać w niezręcznej sytuacji.

Najczęstsze pytania