Dzień Oceanów (8 czerwca): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Oceanów obchodzimy co roku 8 czerwca. To święto całej wielkiej wody, która pokrywa większą część naszej planety, daje nam deszcz, tlen i pożywienie, a do tego jest domem dla niezliczonych zwierząt. Dla dziecka ocean jest czymś jednocześnie bliskim i tajemniczym: zna go z bajek, z wakacji nad morzem albo z obrazka w książce, ale nie wie, jak jest głęboki ani co mieszka na jego dnie. Dzień oceanów w przedszkolu to dobra okazja, żeby tę ciekawość zamienić w doświadczenia, zabawy ruchowe i rozmowę o tym, jak dbać o wodę. Czerwcowa data dobrze pasuje też do przygotowań do wakacji nad morzem.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki do przeczytania dzieciom i zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne z materiałów z przedszkolnej szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, propozycje książek i pomysły na współpracę z rodzicami. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją przeprowadzić jutro rano bez dodatkowego szukania. Tam, gdzie pojawia się woda, sól albo jedzenie, piszemy wprost, na co uważać.

Historia Dnia Oceanów

Pomysł, żeby jeden dzień w roku poświęcić oceanom, narodził się w 1992 roku, przy okazji Konferencji Narodów Zjednoczonych w sprawie Środowiska i Rozwoju w Rio de Janeiro, nazywanej Szczytem Ziemi. Od tamtej pory wiele państw i organizacji obchodziło 8 czerwca jako Dzień Oceanów, choć przez kilkanaście lat nie było to święto oficjalne. Zmieniło się to w 2008 roku, kiedy Zgromadzenie Ogólne ONZ przyjęło rezolucję 63/111. Zapisano w niej, że od 2009 roku 8 czerwca będzie obchodzony przez Organizację Narodów Zjednoczonych jako Światowy Dzień Oceanów. Pierwsze oficjalne obchody w 2009 roku miały hasło „Nasze oceany, nasza odpowiedzialność”.

Od tamtej pory każdego roku święto ma swoje hasło przewodnie, a w jego ramach organizuje się sprzątanie plaż, wykłady, wystawy i zajęcia dla dzieci. Chodzi o to, żeby przypomnieć ludziom, że oceany nie są niewyczerpane: można je zanieczyścić, przełowić i zniszczyć żyjące w nich rafy. Polska nie leży nad oceanem, ale Morze Bałtyckie łączy się przez cieśniny i Morze Północne z Oceanem Atlantyckim. To dobry punkt wyjścia do rozmowy z dziećmi: woda z naszego morza jest częścią jednej wielkiej wody, która otacza całą Ziemię. W polskich przedszkolach i szkołach święto obchodzi się zwykle zajęciami przyrodniczymi i plastycznymi, często razem z Dniem Ochrony Środowiska, który przypada kilka dni wcześniej, 5 czerwca.

Po co obchodzić Dzień Oceanów z dziećmi

Ocean jest dla dziecka ogromny, a to, co ogromne, łatwo uznać za niezniszczalne. Zajęcia na Dzień Oceanów pomagają zrozumieć, że nawet wielka woda potrzebuje ochrony i że małe codzienne wybory, takie jak wyrzucanie śmieci do kosza czy noszenie wielorazowej butelki, mają znaczenie. To praca w sferze społecznej i emocjonalnej: dziecko uczy się troski o coś, czego nie widzi na co dzień, i poczucia, że jego działanie się liczy. Młodszym wystarczy prosta myśl, że w wodzie mieszkają zwierzęta i nie wrzucamy tam śmieci. Ze starszymi można rozmawiać o tym, skąd bierze się deszcz i dlaczego ocean jest ważny także dla ludzi, którzy mieszkają daleko od morza.

Drugi obszar to rozwój poznawczy. Ocean daje mnóstwo okazji do prostych doświadczeń: słona i słodka woda, co pływa, jak powstaje fala, dlaczego w głębinach jest ciemno. Dzieci porównują, klasyfikują, liczą i stawiają hipotezy, a to podstawa myślenia naukowego. Zabawy w naśladowanie morskich zwierząt i ruch fal wspierają rozwój fizyczny, równowagę i koordynację. Rozmowa o zwierzętach, których dzieci nigdy nie widziały, rozwija też wyobraźnię i słownictwo: pojawiają się słowa takie jak rafa, głębina, przypływ czy brzeg.

Ciekawostki o oceanach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy wodę z oceanu można pić?”, i dopiero po kilku odpowiedziach przeczytaj wyjaśnienie. Przy ciekawostce o głębokości pokaż dzieciom zdjęcie wysokiej góry, żeby mogły coś porównać.

• Na Ziemi jest więcej wody niż lądu. Oceany zajmują większą część powierzchni naszej planety, dlatego z kosmosu Ziemia wygląda jak niebieska kula.
• Woda w oceanie jest słona. Nie nadaje się do picia ani dla ludzi, ani dla zwierząt lądowych, dlatego żeglarze zabierają ze sobą słodką wodę.
• Oceanów jest pięć. Największy jest Ocean Spokojny, a pozostałe to Atlantycki, Indyjski, Arktyczny i Południowy. Wszystkie są ze sobą połączone.
• W oceanie mieszka największe zwierzę na świecie. To płetwal błękitny, wieloryb większy od każdego dinozaura, jakiego znamy.
• Ocean jest głębszy niż najwyższa góra jest wysoka. W najgłębszym miejscu, w Rowie Mariańskim, cały Mount Everest schowałby się pod wodą i jeszcze zostałoby nad nim dużo wody.
• Na dnie oceanu jest zupełnie ciemno. Światło słońca nie dociera tak głęboko, a niektóre zwierzęta z głębin same świecą, żeby coś zobaczyć albo zwabić jedzenie.
• Maleńkie roślinki w oceanie dają nam tlen. W wodzie unoszą się glony tak małe, że nie widać ich gołym okiem, a wytwarzają mnóstwo tlenu, którym oddychamy.
• Fale robi przede wszystkim wiatr. Im mocniej i dłużej wieje nad wodą, tym większe fale docierają potem do brzegu.
• Morze oddycha dwa razy na dobę. Tak można nazwać przypływy i odpływy: woda powoli podchodzi wyżej na plażę, a potem się cofa. Powoduje to przyciąganie Księżyca.
• Śmieci z lądu trafiają do oceanu. Plastikowa torebka pływająca w wodzie może wyglądać jak meduza, a żółw morski może ją połknąć. Dlatego śmieci wyrzucamy zawsze do kosza, także na plaży.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

U najmłodszych stawiaj na zmysły, naśladowanie i powtarzanie. Wszystkie pomoce mają być duże, bez muszelek, kamyków, koralików i nakrętek, które mieszczą się w buzi. Zabawy z wodą prowadź nad miską albo na macie, z ręcznikiem pod ręką, i nigdy nie zostawiaj dzieci samych przy wodzie, nawet płytkiej.

Butelka oceanu

Przygotuj wcześniej kilka przezroczystych plastikowych butelek: nalej do nich wody do połowy, dodaj kroplę niebieskiej farby lub barwnika i trochę oleju, a korek przyklej klejem i owiń taśmą, żeby nie dało się go odkręcić. Posadź dzieci w kole i pokaż, że w butelce mieszka małe morze. Dzieci przechylają butelkę powoli, a woda przelewa się jak fala, potem potrząsają nią mocno i patrzą na burzę, a na koniec kładą butelkę na dywanie i czekają, aż morze się uspokoi. Powtarzaj słowa „fala”, „burza” i „cisza”, żeby dzieci je zapamiętały. Zabawa rozwija koncentrację, uczy pierwszych słów o morzu i dobrze wycisza grupę.

Kto mieszka w oceanie?

Włóż do niebieskiej poszewki na poduszkę kilka dużych pluszaków albo obrazków na sztywnym kartonie: rybę, kraba, żółwia, ośmiornicę, meduzę i wieloryba. Powiedz, że to ocean i że ktoś w nim mieszka. Dzieci po kolei wkładają rękę do poszewki, wyciągają zwierzę i razem z grupą je nazywają. Potem wszyscy pokazują, jak to zwierzę się porusza: krab chodzi bokiem, żółw płynie powoli, meduza faluje całym ciałem, a ryba otwiera i zamyka buzię. Zabawa ćwiczy nazywanie, naśladowanie ruchu i czekanie na swoją kolej.

Szum morza

Włącz cicho nagranie szumu fal albo sama zrób ten dźwięk, przesuwając dłonią po bębenku. Dzieci siedzą na dywanie i kołyszą się na boki jak fale, a ręce unoszą do góry i opuszczają w rytm szumu. Gdy dźwięk robi się głośniejszy, fale są większe i dzieci machają rękami szerzej, a gdy cichnie, fale układają się do snu i wszyscy kładą się na plecach. Na koniec połóż każdemu dziecku dłoń na brzuchu i poproś, żeby poczuło, jak brzuszek unosi się i opada jak spokojne morze. Zabawa uczy słuchania, reagowania na zmianę głośności i uspokajania oddechu.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki lubią sprawdzać, porównywać i odkrywać, więc w tej grupie wprowadzamy pierwsze proste doświadczenia. Każde doświadczenie zaczynaj od pytania „Co się stanie, jeśli…?” i daj dzieciom zgadywać, zanim pokażesz wynik.

Niebieska kula

Weź dmuchany globus albo zwykłą niebieską piłkę, na której narysujesz flamastrem kilka zielonych plam jako lądy. Przygotuj dwa koszyki i klocki w dwóch kolorach: niebieskie i zielone. Dzieci stoją w kole i podają sobie kulę, a ty mówisz „stop”. Dziecko, które trzyma kulę, patrzy, gdzie jest jego prawa dłoń: jeśli na niebieskim, wkłada niebieski klocek do koszyka, a jeśli na zielonym, zielony. Po kilkunastu rundach zbudujcie z klocków dwie wieże i porównajcie, która jest wyższa. Dzieci same odkrywają, że wody na Ziemi jest więcej niż lądu, a przy okazji ćwiczą liczenie i porównywanie.

Słona woda na końcu palca

Przygotuj dwa przezroczyste kubki z wodą z kranu i do jednego z nich wsyp łyżkę soli, a dzieci tego nie widzą. Zapytaj, czy kubki się różnią, skoro wyglądają tak samo. Każde dziecko macza czysty palec w jednym, a potem w drugim kubku i dotyka nim języka, a potem mówi, która woda jest „zwykła”, a która słona jak morze. Uprzedź rodziców o doświadczeniu i nie namawiaj dzieci, które nie chcą próbować, bo mogą tylko powąchać i popatrzeć. Wyjaśnij, że w oceanie cała woda jest słona i dlatego nie wolno jej pić. Zabawa ćwiczy zmysł smaku i uczy, że nie wszystko da się poznać samym wzrokiem.

Głęboko i płytko z latarką

Na ścianie przyklej długi pas papieru pomalowany od góry na jasnoniebieski, niżej na granatowy, a na dole na czarny. Rozdaj dzieciom obrazki zwierząt: przy powierzchni pływają ryby, delfiny i żółwie, a w głębinach żyją ryby świecące, które wcześniej obkleisz kawałkiem folii aluminiowej albo pomalujesz jasną farbą. Dzieci przyklejają zwierzęta tam, gdzie według nich mieszkają. Potem zasłoń okna, zgaś światło i poświeć latarką na czarną część pasa: świecące ryby błyszczą, a reszta ginie w ciemności. Zabawa uczy pojęć wysoko i nisko, jasno i ciemno i pokazuje, że w głębinach słońca nie ma.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już dłużej skupić się na zadaniu, rozumieją proste zasady gry i chętnie wyjaśniają, co zobaczyły. W tej grupie łączymy doświadczenie, mapę i grę planszową na podłodze.

Pływające jajko

Przygotuj dwa duże słoiki z wodą, surowe jajko i sól. Zapytaj dzieci, czy jajko utonie, i zapisz na tablicy ich przewidywania. Włóż jajko do pierwszego słoika: opada na dno. Do drugiego słoika dzieci po kolei wsypują łyżki soli i mieszają, aż woda zrobi się bardzo słona, a potem ostrożnie wkładasz jajko, które unosi się w wodzie. Wyjaśnij, że słona woda mocniej wypycha rzeczy do góry i dlatego w morzu łatwiej unosić się na plecach niż w jeziorze. Jeśli w grupie jest dziecko z alergią na jajko, przeprowadź doświadczenie sama, a dzieci niech tylko obserwują. Po zajęciach wszyscy myją ręce, a zabawa uczy przewidywania, obserwacji i porównywania wyniku z hipotezą.

Pięć oceanów na mapie

Rozłóż na podłodze dużą mapę świata albo narysuj na szarym papierze uproszczone kontury kontynentów. Przygotuj pięć niebieskich kartek z nazwami oceanów i prostymi znakami: Spokojny ma uśmiechniętą falę, Atlantycki statek, Indyjski słonia z brzegu, Arktyczny niedźwiedzia polarnego, a Południowy pingwina. Dzieci w parach szukają na mapie miejsca dla swojego oceanu, a ty pomagasz, podając wskazówki, na przykład „ten ocean jest na samej górze, gdzie jest bardzo zimno”. Na koniec zaznaczcie kropką Polskę i palcem poprowadźcie drogę przez Bałtyk do Atlantyku. Zabawa rozwija orientację na mapie, uczy nowych nazw i pokazuje, że wszystkie oceany są połączone.

Rejs przez ocean

Ułóż na podłodze ścieżkę z dwudziestu kartek, a na co czwartej narysuj znak: falę, wieloryba, latarnię, wyspę albo burzę. Dzieci dzielą się na trzy albo cztery załogi, a każda ma swój pionek, na przykład pluszaka albo dużą figurkę. Załogi rzucają dużą kostką z kropkami i przesuwają pionek, a na polu ze znakiem wykonują zadanie: na fali robią trzy przysiady, przy wielorybie mówią jedną ciekawostkę o oceanie, na wyspie odpoczywają jedną kolejkę, a przy burzy cofają się o dwa pola. Wygrywa nie ta załoga, która dopłynie pierwsza, ale ta, która dopłynie w komplecie, czyli wykona wszystkie zadania razem. Zabawa ćwiczy liczenie oczek, współpracę w grupie i przypomina wiadomości z zajęć.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie czytają, liczą i piszą, więc Dzień Oceanów może być dla nich małym projektem badawczym. Poniższe zajęcia da się rozłożyć na kilka lekcji albo przeprowadzić w jeden dzień jako blok tematyczny.

Góra pod wodą

Powiedz uczniom, że najwyższa góra świata, Mount Everest, ma prawie 9 kilometrów wysokości, a najgłębsze miejsce w oceanie, Rów Mariański, ma prawie 11 kilometrów głębokości. Każdy uczeń dostaje dwa paski papieru: brązowy o długości 9 centymetrów i niebieski o długości 11 centymetrów, gdzie jeden centymetr oznacza kilometr. Uczniowie przyklejają niebieski pasek pionowo w dół od linii wody, a brązowy obok, od dna w górę, i sprawdzają, czy góra wystaje ponad wodę. Następnie liczą, ile kilometrów wody zostaje nad szczytem. Zajęcia uczą pracy ze skalą, mierzenia linijką i odejmowania, a przy okazji budzą zachwyt nad ogromem oceanu.

Tydzień bez jednorazówek

Zaproponuj klasie wyzwanie: przez pięć dni uczniowie przynoszą drugie śniadanie w pudełku wielokrotnego użytku i wodę w bidonie zamiast w małej butelce. Na tablicy powieście tabelę z nazwiskami i dniami tygodnia, a każdy uczeń po przyjściu stawia sobie znak, jeśli udało mu się nie przynieść żadnego jednorazowego opakowania. Na koniec tygodnia policzcie wszystkie znaki i przeliczcie je na „butelki, które nie trafiły do śmieci”. Uprzedź rodziców w dzienniku, żeby nikt nie czuł się wykluczony, jeśli w domu nie ma bidonu. Zajęcia uczą zbierania danych, prowadzenia prostej tabeli i pokazują, że małe zmiany sumują się w dużą liczbę.

Pocztówka z głębin

Uczniowie wyobrażają sobie, że są badaczami, którzy zeszli w małej łodzi podwodnej na dno oceanu. Każdy dostaje prostokąt z brystolu: z jednej strony rysuje widok z okienka łodzi, a z drugiej pisze kilka zdań do kogoś bliskiego. W tekście muszą się znaleźć trzy prawdziwe informacje z zajęć, na przykład że na dnie jest ciemno, że woda jest słona albo że niektóre ryby świecą. Przypomnij, jak wygląda pocztówka: miejsce na adres, powitanie, treść i podpis. Zajęcia łączą wiedzę przyrodniczą z pisaniem krótkiej formy użytkowej i ćwiczą wyobraźnię.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Nakrętki i drobne elementy dawaj tylko dzieciom od 4 lat, pod kontrolą.

Ocean warstwami

• kartka A4 lub A3 w pionie
• paski bibuły w pięciu odcieniach: od jasnoniebieskiego do granatowego i czarnego
• klej, kredki, obrazki zwierząt do wycięcia

Dzieci naklejają paski bibuły poziomo od góry do dołu, od najjaśniejszego do najciemniejszego, tak żeby powstał przekrój oceanu. Na samej górze dorysowują słońce i łódkę, w jasnej części ryby i żółwia, a w ciemnej części rybę z latarenką na głowie. Starsze dzieci mogą podpisać strefy słowami „jasno”, „półmrok” i „ciemno”. Praca utrwala wiadomości o głębinach i ćwiczy stopniowanie kolorów.

Świecące ryby z głębin

• biała kartka z bloku technicznego
• kredki świecowe w jasnych kolorach: żółta, biała, różowa, jasnozielona
• granatowa lub czarna farba rozrzedzona wodą, szeroki pędzel

Dzieci rysują mocno kredkami świecowymi dziwne ryby z głębin, meduzy i kropki światła, przyciskając kredkę do kartki. Potem malują całą kartkę rozrzedzoną ciemną farbą. Farba nie trzyma się wosku, więc rysunek wyłania się spod granatu jak zwierzęta świecące w ciemnej wodzie. Dla dzieci to mała magia, a przy okazji ćwiczą nacisk ręki i poznają proste zjawisko.

Fala z papierowych loków

• kartka z niebieskiego brystolu jako tło
• paski papieru w odcieniach niebieskiego i białego, około 2 centymetrów szerokości
• ołówek, klej, nożyczki

Dzieci nawijają paski papieru na ołówek, przytrzymują chwilę i zsuwają, a pasek zamienia się w lok. Loki przyklejają tylko jednym końcem, rzędami, tak żeby odstawały od kartki i tworzyły wysoką, spienioną falę. Na grzbiet fali można dokleić małego surfera albo rybę wyskakującą z wody. Praca ćwiczy małą motorykę i koordynację obu rąk.

Rafa z nakrętek i plasteliny

• tektura z pudełka jako podstawa
• plastelina w jasnych kolorach
• czyste nakrętki od butelek, rolki przecięte na krótkie kawałki

Grupa tworzy wspólną rafę koralową: dzieci lepią z plasteliny koralowce w kształcie gałązek, kulek i wachlarzy, a nakrętki i kawałki rolek zamieniają w domki dla ryb. Każdy dokłada coś od siebie, a ty opowiadasz, że rafa to jak podwodne miasto, w którym mieszka mnóstwo zwierząt. Gotową rafę postawcie na parapecie z podpisem „Nasza rafa na Dzień Oceanów”. Praca rozwija współpracę, wyobraźnię przestrzenną i siłę palców. Tę pracę proponujemy od 4 lat, bo nakrętki są za małe dla młodszych dzieci.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe najlepiej przeprowadzić na sali gimnastycznej albo na podwórku, bo morskie zwierzęta potrzebują miejsca. Przed każdą zabawą ustal sygnał „stop”, na który wszyscy zamierają w miejscu.

Przypływ i odpływ

Połóż na podłodze długą skakankę albo szarfy w jednej linii, która jest brzegiem morza. Dzieci stoją za linią, na plaży. Na hasło „przypływ” robią skok obunóż do przodu, za linię, do wody, a na hasło „odpływ” skaczą z powrotem na plażę. Najpierw wydajesz polecenia powoli, potem coraz szybciej, a czasem mówisz „przyjazd” albo „przylot” zamiast „przypływ”, żeby sprawdzić, kto uważnie słucha. Zabawa ćwiczy skoki, refleks i koncentrację na słowach.

Krab, żółw, meduza

Każdemu zwierzęciu przypisz dźwięk instrumentu: bębenek to krab, który chodzi bokiem na czworakach brzuchem do góry, trójkąt to meduza, która faluje w miejscu rękami nad głową, a kołatka to żółw, który pełznie bardzo powoli na brzuchu. Dzieci poruszają się po sali zgodnie z dźwiękiem, a gdy dźwięk cichnie, zamierają jak kamienie na dnie. Z czasem zmieniaj instrumenty coraz szybciej. Zabawa rozwija słuch, siłę mięśni brzucha i ramion oraz koordynację.

Prądy morskie

Dzieci trzymają się za ręce w długim wężu, a pierwsze dziecko jest przewodnikiem prądu morskiego. Przy spokojnej muzyce prąd płynie powoli i łagodnie skręca po sali, przy szybkiej przyspiesza, a gdy muzyka cichnie, prąd zawija się w spiralę wokół przewodnika i wszyscy stają ciasno obok siebie. Potem przewodnik przechodzi na koniec węża, a prowadzi następna osoba. Wyjaśnij, że w oceanie woda płynie jak wielkie rzeki i niesie ze sobą ciepło i drobne zwierzęta. Zabawa uczy współpracy, dopasowania tempa do grupy i reagowania na muzykę.

Scenariusz zajęć: Dzień Oceanów w przedszkolu

Temat	Wielka niebieska woda
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, że na Ziemi jest więcej wody niż lądu; wie, że woda w oceanie jest słona i nie nadaje się do picia; potrafi powiedzieć, co może zrobić, żeby śmieci nie trafiały do morza; naśladuje ruchem zwierzęta morskie
Pomoce	dmuchany globus albo niebieska piłka, klocki w dwóch kolorach, dwa słoiki z wodą, sól, surowe jajko, bębenek, trójkąt, kołatka, kartki, kredki świecowe, rozrzedzona granatowa farba
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): dzieci słuchają szumu morza z zamkniętymi oczami i zgadują, gdzie dziś wyruszą. 2. Niebieska kula (8 minut): podawanie globusa, zbieranie klocków i porównanie wież wody i lądu. 3. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki o słonej wodzie, głębinach i śmieciach, przed każdą pytanie. 4. Pływające jajko (8 minut): przewidywanie, doświadczenie i wspólne wyjaśnienie. 5. Krab, żółw, meduza (7 minut): zabawa ruchowa z instrumentami. 6. Świecące ryby z głębin (8 minut): praca plastyczna kredkami świecowymi i farbą. 7. Obietnica dla oceanu (3 minuty): każde dziecko mówi jedną rzecz, którą zrobi dla czystej wody.
Zakończenie	Dzieci stają w kole, trzymają się za ręce i robią wspólną falę: ręce idą w górę po kolei, od jednego dziecka do drugiego, aż fala obiegnie całe koło.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy zdaniach: „Wodę z oceanu można pić”, „Na Ziemi jest więcej wody niż lądu”, „Na dnie oceanu jest jasno”. Obserwuj, kto potrafi uzasadnić swoją odpowiedź.

Jeśli masz czas po zajęciach, rozwieś świecące ryby na sznurku w korytarzu i dopisz pod nimi zdania, które dzieci powiedziały w obietnicy dla oceanu. Rodzice przy odbiorze od razu zobaczą, czym zajmowała się grupa, i będą mieli temat do rozmowy w drodze do domu. Wystawa przyda się też dzieciom, które były nieobecne, bo koledzy mogą im opowiedzieć o zajęciach. Po kilku dniach prace wracają do teczek.

Książki, wiersze i piosenki

Młodszym dzieciom przeczytaj „Ślimaka i wieloryba” Julii Donaldson z ilustracjami Axela Schefflera, w przekładzie Michała Rusinka. To rymowana historia o maleńkim ślimaku, który wyrusza w podróż na ogonie humbaka, więc świetnie pasuje do rozmowy o tym, jak wielki jest ocean. Starszym dzieciom i uczniom klas 1-3 możesz przeczytać baśń Hansa Christiana Andersena „Mała syrenka” w wydaniu dla dzieci i porozmawiać o tym, jak wyglądałby świat widziany spod wody. Z nagrań warto włączyć szum fal albo odgłosy wielorybów, które łatwo znaleźć jako nagrania przyrodnicze. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Szumi ocean, szumi fala, statek płynie w siną dal. Ryby pływają, krab się chowa, w wodzie cisza, noc granatowa.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Nie wrzucaj śmieci do wody, nie rób rybkom tej szkody. Butelka do kosza, papier do kosza, a woda czysta jak ta rosa.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „8 czerwca obchodzimy Światowy Dzień Oceanów. Będziemy rozmawiać o tym, dlaczego woda w morzu jest słona, kto mieszka w głębinach i jak dbać o czystą wodę. Prosimy, aby dzieci przyszły w ubraniach w kolorze niebieskim albo granatowym. W czasie zajęć dzieci spróbują kropli słonej wody i zobaczą doświadczenie z jajkiem, więc prosimy o informację, jeśli dziecko ma alergię.”. Jako zadanie do domu zaproponuj wspólny rysunek „Moje wakacje nad wodą” albo zdjęcie z wyjazdu nad morze, które dziecko przyniesie i opowie grupie.

Poproś też rodziców o drobną pomoc: czyste plastikowe butelki do „butelek oceanu”, nakrętki do rafy i rolki po papierze. Chętni rodzice, którzy byli nad oceanem, pływają albo nurkują, mogą przyjść na krótką rozmowę i pokazać zdjęcia z podróży. Jeśli przedszkole planuje wakacyjną wycieczkę, zaproponuj rodzinom, żeby w czasie wyjazdu nad morze zebrały z plaży kilka śmieci i zrobiły zdjęcie „przed i po”. Po wakacjach zdjęcia mogą trafić na wspólną tablicę, a udział jest dobrowolny.

Najczęstsze pytania