Dzień Pierwszoklasisty: historia, zabawy i scenariusz zajęć

Dzień Pierwszoklasisty nie ma jednej daty, bo każda szkoła wyznacza go sama, najczęściej pod koniec września albo w październiku, często razem z pasowaniem na ucznia. To święto dzieci, które właśnie zaczęły naukę w klasie pierwszej, ale dotyczy też przedszkola. Dzień pierwszoklasisty w przedszkolu to dobry moment, żeby zerówka zobaczyła, co czeka ją za rok, a byli wychowankowie, dziś pierwszacy, opowiedzieli młodszym kolegom o szkole. Rozmowa o szkole zawczasu zmniejsza strach przed nowym miejscem. Dzieci, które wiedzą, gdzie jest świetlica, co to dzwonek i jak wygląda lekcja, we wrześniu wchodzą do klasy spokojniej.

We wpisie znajdziesz uczciwe wyjaśnienie, skąd wziął się ten szkolny zwyczaj i dlaczego nie ma stałego terminu, ciekawostki o szkole i pierwszakach oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut dla zerówki, sprawdzone książki i pomysły na współpracę z rodzicami. Najmłodszym proponujemy zabawy o rośnięciu i samodzielności, a starszym przygotowanie do szkoły i samo świętowanie. Każdą zabawę opisaliśmy tak, żeby dało się ją poprowadzić bez dodatkowego szukania.

Historia Dnia Pierwszoklasisty

Dzień Pierwszoklasisty to zwyczaj szkolny, a nie święto z kalendarza. Nikt go oficjalnie nie ustanowił i nie ma ogólnopolskiego organizatora, dlatego nie da się podać roku, w którym obchodzono go po raz pierwszy. Każda szkoła wybiera własny termin, więc w jednej świętuje się w połowie września, w innej pod koniec miesiąca, a jeszcze w innej w październiku. Zwykle dzieje się to kilka tygodni po rozpoczęciu roku, gdy pierwszacy znają już salę, wychowawcę i kolegów. Dzięki temu uroczystość nie jest dla nich kolejnym stresem, tylko nagrodą za pierwsze tygodnie w nowym miejscu.

Nazwa „Dzień Pierwszoklasisty” nie dotyczy tylko najmłodszych uczniów. Tak samo nazywają swoje święto licea i technika, które witają uczniów klas pierwszych. Na przykład w jednym z liceów w Bolesławcu klasy pierwsze przebrały się za bogów z różnych mitologii, złożyły ślubowanie przy sztandarze szkoły i rywalizowały w konkursach przygotowanych przez starszych kolegów. Ten wpis dotyczy jednak wyłącznie dzieci młodszych: zerówki, która szykuje się do szkoły, i uczniów klas 1-3. W szkołach podstawowych Dzień Pierwszoklasisty często łączy się z pasowaniem na ucznia i ślubowaniem, a w przedszkolach z pożegnaniem albo odwiedzinami byłych wychowanków.

Pasowanie na ucznia to znany polski zwyczaj, choć też nie ma jednej ustalonej formy. Najczęściej dyrektor dotyka ramienia dziecka dużym ołówkiem, tak jak dawniej król pasował rycerza mieczem, a pierwszak wcześniej wypowiada wspólnie z klasą słowa ślubowania. Rodzice przygotowują zwykle poczęstunek albo drobny upominek, a starsze klasy występ. W przedszkolu Dzień Pierwszoklasisty możesz zorganizować w dowolnym terminie: we wrześniu, gdy pierwszacy odwiedzą swoją dawną grupę, albo wiosną, gdy zerówka pójdzie zobaczyć szkołę.

Po co obchodzić Dzień Pierwszoklasisty z dziećmi

Przejście z przedszkola do szkoły to jedna z największych zmian w życiu małego dziecka. Zmienia się budynek, nauczyciel, rytm dnia i sposób pracy, a pojawiają się nowe obowiązki: tornister, zeszyty, dzwonek i dłuższe siedzenie w ławce. Rozmowa o szkole w przedszkolu pomaga dziecku oswoić tę zmianę, zanim ona nastąpi, a to praca w sferze emocjonalnej. Dzieci mogą nazwać swoje obawy, usłyszeć, że inni czują to samo, i dowiedzieć się, co mogą zrobić, gdy czegoś nie wiedzą. Najważniejsza wiadomość brzmi: w szkole też są dorośli, którzy pomagają.

Dzień Pierwszoklasisty wspiera także gotowość szkolną w innych obszarach. W sferze społecznej dzieci ćwiczą czekanie na swoją kolej, zgłaszanie się podniesieniem ręki i pracę w parach. W sferze poznawczej poznają nowe słowa, znaki i pierwsze litery, a w fizycznej ćwiczą samodzielność: wieszanie kurtki, zmienianie butów i pakowanie plecaka. Dla najmłodszych w żłobku i u trzylatków temat jest prostszy: rośniemy, coraz więcej potrafimy sami, a starsze rodzeństwo chodzi już do szkoły. Dla pierwszaków to przede wszystkim święto, które mówi im: jesteś ważny, dasz radę i już jesteś uczniem.

Ciekawostki o szkole i pierwszakach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki podczas jednego spotkania. Przed każdą zapytaj, na przykład „Jak myślicie, czym pisały dzieci, gdy wasza prababcia chodziła do szkoły?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.

• W Polsce do pierwszej klasy idą zwykle siedmiolatki. Sześciolatek też może zacząć szkołę wcześniej, jeśli tak zdecydują rodzice.
• Zerówka jest obowiązkowa. Sześciolatki mają roczne przygotowanie przedszkolne, żeby łatwiej było im zacząć naukę w szkole.
• Rok szkolny zaczyna się zwykle 1 września. Kiedy ten dzień wypada w piątek albo w sobotę, uczniowie idą do szkoły w najbliższy poniedziałek.
• Na Śląsku i w Niemczech pierwszak dostaje tytę. To duży, kolorowy rożek z papieru, w którym są przybory szkolne i drobne słodycze na dobry początek.
• W Japonii pierwszaki noszą sztywne skórzane tornistry. Taki tornister często służy dziecku przez całą szkołę podstawową.
• Dawniej dzieci pisały na tabliczkach. Zamiast zeszytu miały ciemną tabliczkę, po której pisały rysikiem, a potem ścierały napis gąbką.
• „Ala ma kota” to zdanie z bardzo starego elementarza. Elementarz Mariana Falskiego uczył czytać kolejne pokolenia polskich dzieci, także wasze prababcie i pradziadków.
• W klasach 1-3 jest jeden główny nauczyciel. To wychowawca, który uczy czytania, pisania, liczenia i wielu innych rzeczy, więc dzieci szybko go poznają.
• Szkolny dzwonek mówi, kiedy zaczyna się lekcja i kiedy przerwa. W najmłodszych klasach nauczyciel może jednak robić przerwy wtedy, gdy dzieci ich potrzebują.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Dwu- i trzylatki nie idą jeszcze do szkoły, ale często mają starsze rodzeństwo, które zaczęło naukę. Dla nich temat to rośnięcie i samodzielność. Wszystkie pomoce mają być duże, bez drobnych elementów.

Mały krok, duży krok

Dzieci stoją w szeregu na jednym końcu sali. Mówisz „Byłem malutki jak okruszek”, a dzieci idą maleńkimi kroczkami w przysiadzie. Potem mówisz „Teraz jestem przedszkolakiem”, a dzieci idą zwykłymi krokami, a na „Kiedyś będę duży jak pierwszak” stają na palcach, wyciągają ręce do góry i robią wielkie kroki. Zmieniaj kolejność i tempo, a na koniec wszyscy przytulają się w kole. Zabawa ćwiczy różne sposoby chodzenia, słuchanie poleceń i pierwsze rozumienie, że dzieci rosną i zmieniają się.

Ja potrafię sam

Przygotuj krzesełka ustawione w kole, a przy nich kapcie, czapki i proste kurtki dzieci. Mówisz rymowane hasło, na przykład „Czapkę sam zakładam, sam się nie poddaję”, a dzieci próbują same założyć czapkę i zdjąć ją po chwili. Potem kolej na kapcie, a na końcu na zawieszenie kurtki na wieszaku. Każdą próbę nagradzasz brawami, bez względu na to, czy się udała, bo liczy się, że dziecko spróbowało. Zabawa rozwija samodzielność i pewność siebie, a o to samo chodzi później w szkole.

Miś idzie do szkoły

Przygotuj pluszowego misia z małym plecakiem albo torbą na ramię. Opowiadasz, że miś jutro idzie do szkoły i trochę się boi, bo nie wie, czy ktoś się z nim pobawi. Dzieci po kolei pocieszają misia: głaszczą go, mówią „Nie bój się”, pokazują, jak mama macha na pożegnanie, i obiecują, że po szkole miś wróci do domu. Na koniec wszyscy razem machają misiowi, który „wychodzi” za drzwi, a po chwili wraca zadowolony. Zabawa uczy nazywania uczucia strachu i pocieszania, a przy okazji oswaja maluchy z codziennym rozstaniem z rodzicem.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki chętnie bawią się w dom, sklep i szkołę. W zabawie w role dzieci poznają pierwsze szkolne zwyczaje bez presji i stresu.

Podnieś rękę

Ustaw krzesła w rzędach, tak jak w klasie, a sama usiądź przy stoliku jako pani ze szkoły. Zadajesz proste pytania: „Kto wie, jakiego koloru jest trawa?”, „Kto ma w domu kota?”, a dzieci, które chcą odpowiedzieć, podnoszą rękę i czekają, aż je wskażesz. Kto zawoła bez podniesienia ręki, ten dostaje przyjazne przypomnienie, a nie karę. Po kilku pytaniach jedno z dzieci zostaje panią albo panem i samo zadaje pytania kolegom. Zabawa uczy czekania na swoją kolej, słuchania innych i odwagi w mówieniu przy grupie.

Co jest w piórniku?

Do płóciennego worka włóż kilka szkolnych przedmiotów, które nie mieszczą się w buzi: grubą kredkę, dużą gumkę, linijkę, klej w sztyfcie, zeszyt i dziecięce nożyczki z zaokrąglonymi końcami w zamkniętej osłonce. Dziecko wkłada rękę do worka, dotyka jednej rzeczy i próbuje zgadnąć, co to jest, zanim ją wyjmie. Potem opowiada, do czego ta rzecz służy w szkole. Na koniec dzieci wkładają wszystkie przedmioty do prawdziwego piórnika i sprawdzają, czy się zmieściły. Zabawa rozwija zmysł dotyku, słownictwo i wiedzę o przyborach szkolnych.

Rosnę i rosnę

Przyklej do ściany długi pasek szarego papieru i zaznacz na nim wysokość każdego dziecka, podpisując kreskę imieniem. Obok zaznacz wysokość pluszowego misia, a jeśli do przedszkola przyjdzie pierwszak, także jego wzrost. Dzieci porównują: kto jest wyższy od misia, o ile pierwszak jest wyższy od przedszkolaka i czy wszyscy trzylatki są tego samego wzrostu. Porozmawiajcie o tym, że każdy rośnie w swoim tempie, a do szkoły idzie się nie wtedy, gdy się urośnie, tylko gdy nadejdzie odpowiedni wiek. Pasek zostaw na ścianie do końca roku i zmierzcie dzieci jeszcze raz w czerwcu.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Dla zerówki to najważniejszy fragment wpisu. Te zabawy przygotowują dzieci do szkoły konkretnie: pokazują budynek, znaki i sposób pracy oraz dają miejsce na obawy.

Pudełko obaw i nadziei

Przygotuj dwa pudełka: jedno z chmurką na wieczku, drugie ze słońcem. Każde dziecko mówi ci na ucho, czego trochę się boi w szkole, a ty zapisujesz to na karteczce i wrzucasz do pudełka z chmurką. Potem dzieci mówią, na co się cieszą, i te karteczki trafiają do pudełka ze słońcem. W kole losujesz karteczki z chmurką i czytasz je bez imion, a grupa wspólnie wymyśla, co można zrobić, na przykład „Jeśli się zgubię, pytam panią w świetlicy”. Zabawa pokazuje dzieciom, że obawy są zwykłe i że na każdą da się znaleźć sposób.

Szkolne znaki

Narysuj na kartkach proste piktogramy miejsc w szkole: toaleta, świetlica, stołówka, sekretariat, gabinet pielęgniarki, biblioteka, sala gimnastyczna. Najpierw razem nazywacie znaki i mówicie, do czego służy każde miejsce. Potem rozwieś kartki w różnych miejscach przedszkola, a dzieci w parach dostają listę zadań obrazkowych, na przykład „Znajdź miejsce, gdzie się je obiad”. Para szuka znaku i stawia przy obrazku na liście kreskę. Zabawa uczy czytania symboli i orientacji w budynku, a w szkole dzieci szybciej odnajdą potrzebne miejsca.

Wizyta w szkole z pytaniami

Umów się z najbliższą szkołą na krótką wizytę zerówki w klasie pierwszej. Dzień wcześniej dzieci przygotowują w kole pytania do pierwszaków: „Czy w szkole są zabawki?”, „Co jecie na przerwie?”, „Czy pani jest miła?”, „Czy trzeba siedzieć cicho cały czas?”. Zapisz pytania na dużym arkuszu i zabierz go ze sobą, a w szkole dzieci zadają je same. Po powrocie narysujcie wspólnie, co najbardziej się podobało, i porównajcie odpowiedzi z tym, co dzieci wcześniej myślały o szkole. Wizyta wymaga zgody rodziców i opieki odpowiedniej liczby dorosłych w drodze.

Zajęcia dla klas 1-3

W szkole Dzień Pierwszoklasisty jest świętem pierwszaków, ale starsze klasy mogą aktywnie w nim uczestniczyć. Oto propozycje dla uczniów klas 1-3.

Paszport pierwszaka

Przygotuj dla każdego pierwszaka złożoną kartkę, która wygląda jak paszport, z miejscem na zdjęcie albo autoportret, imię i nazwisko. W środku jest kilka zadań do wykonania w ciągu tygodnia: podaj imię i nazwisko wychowawcy, znajdź świetlicę, powiedz, gdzie jest gabinet pielęgniarki, zapamiętaj numer swojej sali, poznaj imię kogoś z innej ławki. Za każde wykonane zadanie uczeń dostaje pieczątkę albo naklejkę. Po zebraniu wszystkich pieczątek paszport staje się przepustką na uroczystość pasowania. Zadanie pomaga pierwszakom poznać szkołę samodzielnie i daje im poczucie, że naprawdę do niej należą.

Mapa naszej szkoły

Uczniowie klas drugich i trzecich rysują w grupach duży plan szkoły: korytarze, schody, klasy, świetlicę, stołówkę, bibliotekę i toalety. Zaznaczają kolorowymi strzałkami trasy, które przydadzą się pierwszakom, na przykład z szatni do sali albo z sali na stołówkę. Gotowe mapy wiszą przy klasie pierwszej, a autorzy tłumaczą je młodszym kolegom. Zajęcia ćwiczą orientację w przestrzeni, pracę w grupie i odpowiedzialność za młodszych, a pierwszakom dają pewność, że znajdą drogę.

Nasze ślubowanie

Zamiast gotowego tekstu ślubowania pierwszacy razem z wychowawcą układają własne obietnice. Nauczyciel pyta: „Jakim chcesz być uczniem?”, „Co obiecujesz kolegom?”, a uczniowie podają pomysły, na przykład „Obiecuję pomagać”, „Obiecuję słuchać pani”, „Obiecuję nie wyśmiewać nikogo”. Nauczyciel zapisuje pięć obietnic na plakacie, a dzieci podpisują się pod nim albo odciskają kciuk z farby. Podczas uroczystości klasa czyta obietnice głośno. Zajęcia uczą formułowania zdań i poczucia wspólnoty klasy.

List do siebie za rok

Każdy uczeń rysuje siebie na początku roku, a pod rysunkiem pisze albo dyktuje nauczycielowi dwa zdania: co już umie i czego chce się nauczyć w pierwszej klasie. Kartki trafiają do koperty z imieniem i do wspólnego pudełka, które zostaje zamknięte do czerwca. Pod koniec roku szkolnego uczniowie otwierają koperty, porównują rysunki i sprawdzają, czy nauczyli się tego, co sobie zaplanowali. Zadanie ćwiczy pisanie krótkiej wypowiedzi, a przy okazji pokazuje dziecku, jak wiele osiągnęło przez rok.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.

Tyta pierwszaka

• arkusz kolorowego brystolu
• bibuła albo krepina na zakończenie
• kredki, farby, klej, taśma, zszywacz (obsługuje dorosły)

Dorosły zwija brystol w stożek i skleja go taśmą albo zszywa, a dzieci ozdabiają go rysunkami, naklejanymi literami i własnym imieniem. Do górnej krawędzi doklejacie od środka kawałek bibuły, którą można zawiązać jak worek. Do tyty dzieci wkładają kartki z życzeniami dla siebie albo rysunki, a słodycze tylko za zgodą rodziców i z uwzględnieniem alergii. W przedszkolu tyta może być prezentem od zerówki dla byłych wychowanków, którzy poszli do pierwszej klasy.

Wielki ołówek do pasowania

• długa rolka po ręczniku papierowym albo po folii
• kolorowy papier, klej, farby
• brystol na stożek grafitu

Dzieci malują rolkę na żółto albo w innym ulubionym kolorze i zostawiają do wyschnięcia. Z brystolu robicie mały stożek, który dzieci malują na brązowo z czarnym czubkiem, i przyklejacie go do jednego końca rolki. Na drugim końcu doklejacie różowy pasek papieru jako gumkę. Gotowy ołówek przyda się podczas pasowania na przedszkolaka albo na ucznia albo jako rekwizyt w zabawie w szkołę.

Wizytówka na ławkę

• prostokąt z brystolu złożony na pół
• kredki, flamastry, klej
• skrawki kolorowego papieru

Dzieci piszą na wizytówce swoje imię dużymi literami albo przepisują je z kartki przygotowanej przez nauczyciela. Obok rysują to, co lubią, na przykład ulubione zwierzę albo zabawkę, i ozdabiają brzegi skrawkami papieru. Złożona wizytówka stoi na stoliku jak mały namiocik. W klasie pierwszej pomaga zapamiętać imiona kolegów, a w zerówce jest pierwszym ćwiczeniem pisania swojego imienia.

Ja teraz i ja w szkole

• kartka A4 podzielona kreską na pół
• kredki albo pastele
• ołówek

Na lewej połowie kartki dziecko rysuje siebie w przedszkolu, a na prawej siebie w szkole, z plecakiem i w klasie. Zapytaj, czym różnią się te dwa rysunki: czy w szkole jest wyższe, czy ma inne ubranie, czy jest zadowolone. Uczniowie klas 1-3 mogą dopisać pod rysunkami po jednym zdaniu. Prace powieście na wspólnej tablicy „Przedszkolak i uczeń”, która przyda się także w rozmowach z rodzicami.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe pomagają rozładować emocje związane ze szkołą, a przy okazji ćwiczą to, czego szkoła będzie od dzieci wymagać: reagowanie na sygnał i chwilę skupienia.

Lekcja, przerwa, lekcja

Rozłóż w sali szarfy albo krzesła, które są ławkami. Gdy grasz wesołą muzykę, jest przerwa: dzieci biegają, tańczą i bawią się swobodnie po całej sali. Gdy muzyka cichnie i podnosisz rękę, zaczyna się lekcja: każde dziecko szybko siada na swoim miejscu i przez chwilę nie mówi ani słowa. Wydłużaj powoli czas lekcji, zaczynając od kilku sekund. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, samokontrolę i przechodzenie od ruchu do skupienia.

Ciężki tornister

Dzieci chodzą na czworakach, a na plecach niosą woreczek gimnastyczny jak tornister. Zadanie polega na tym, żeby przejść przez salę, nie gubiąc woreczka, a potem dołożyć drugi i trzeci. Porozmawiajcie, jak się idzie z lekkim, a jak z ciężkim ładunkiem, i dlaczego plecak do szkoły powinien być lekki i nosić się go na obu ramionach. Młodszym dzieciom wystarczy jeden woreczek i krótka trasa. Zabawa ćwiczy równowagę i świadomość własnego ciała.

Litery z ciała

Podziel dzieci na małe grupy i podaj każdej literę, na przykład O, T, L albo A. Grupa kładzie się na dywanie tak, żeby razem utworzyć tę literę, a pozostałe grupy zgadują, jaka to litera. Potem możecie spróbować ułożyć krótkie słowo z liter kilku grup. Dla młodszych przygotuj obrazek litery, który grupa odtwarza. Zabawa ćwiczy współpracę, planowanie w grupie i pierwsze rozpoznawanie liter.

Scenariusz zajęć: Dzień Pierwszoklasisty w przedszkolu

Temat	Niedługo będę uczniem
Grupa wiekowa	5-6 lat (zerówka)
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko wie, jakie miejsca są w szkole i do czego służą; nazywa swoje obawy i wie, kogo prosić o pomoc; zgłasza się podniesieniem ręki i czeka na swoją kolej; reaguje na sygnał przejścia od ruchu do skupienia
Pomoce	pluszowy miś z plecakiem, dwa pudełka (chmurka i słońce), karteczki, piktogramy szkolnych miejsc, szarfy, muzyka, kartki podzielone na pół, kredki
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): miś z plecakiem mówi, że był dziś w szkole, a dzieci pytają go, co tam widział. 2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (tyta, tabliczka z rysikiem, jeden główny nauczyciel), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Pudełko obaw i nadziei (10 minut): dzieci mówią, czego się boją i na co cieszą, a grupa szuka sposobów na obawy. 4. Lekcja, przerwa, lekcja (6 minut): zabawa ruchowa z sygnałem. 5. Szkolne znaki (8 minut): nazywanie piktogramów i szukanie ich w sali. 6. Podnieś rękę (4 minuty): krótka zabawa w lekcję z pytaniami. 7. Rysunek (6 minut): „Ja teraz i ja w szkole”.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole, a każde mówi jedno zdanie zaczynające się od „W szkole cieszę się na…”. Na koniec pasujesz symbolicznie każde dziecko dużym ołówkiem na „przyszłego ucznia”.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę, w bok albo w dół przy pytaniach: czy wiesz, kogo zapytać, gdy się zgubisz w szkole, i czy wiesz, jak zgłosić się do odpowiedzi. Obserwuj, które dziecko mówiło o obawach, i porozmawiaj z nim indywidualnie w kolejnych dniach.

Jeśli do przedszkola przyjdą byli wychowankowie, dziś pierwszacy, zaplanuj dla nich dziesięć minut na początku zajęć. Mogą przynieść zeszyt, piórnik albo tornister i pokazać je młodszym kolegom, a zerówka zadaje im pytania. Takie spotkanie działa lepiej niż każda opowieść dorosłego, bo pierwszacy mówią językiem dzieci i niedawno sami się bali. Zawczasu uzgodnij wizytę z wychowawcą klasy pierwszej i poproś rodziców o zgodę.

Książki, wiersze i piosenki

Przedszkolakom w wieku 5-6 lat przeczytaj książkę Zofii Staneckiej „Basia i szkoła” z ilustracjami Marianny Oklejak, która w prosty sposób pokazuje emocje dziecka przed pójściem do szkoły. Uczniom klas 1-3 pasują opowiadania René Goscinnego i Jean-Jacques’a Sempé o Mikołajku, w których wiele przygód dzieje się właśnie w szkole i na przerwie. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie, na przykład podczas pasowania albo pożegnania zerówki.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Mam tornister, mam piórnik, w ręku nowy ołówek. Idę dziarsko do szkoły, pierwszy krok, potem drugi krok.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Kiedy nie wiem, gdzie mam iść, pytam panią, nie wstydzę się. Szkoła duża, ja też duży, każdy dzień mi dobrze służy.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „Obchodzimy Dzień Pierwszoklasisty. Będziemy rozmawiać o szkole, poznawać szkolne miejsca i zwyczaje. Prosimy o przyniesienie zdjęcia rodzica z czasów pierwszej klasy albo stary zeszyt lub świadectwo, jeśli macie je w domu.”. Stare zdjęcia i zeszyty rodziców bardzo ciekawią dzieci, a przy okazji pokazują, że dorośli też kiedyś byli pierwszakami. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinną rozmowę o tym, co rodzic pamięta ze swojego pierwszego dnia w szkole i co wtedy czuł.

Poproś też rodziców, żeby w domu mówili o szkole pozytywnie i nie straszyli nią dzieci, na przykład zdaniem „W szkole się skończy zabawa”. Warto, by przed wrześniem ćwiczyli z dzieckiem samodzielność: zapinanie kurtki, wiązanie butów albo zapinanie rzepów, pakowanie plecaka i korzystanie z toalety bez pomocy. Rodzice pierwszaków mogą pomóc w organizacji pasowania, przygotowując poczęstunek, dekoracje albo tyty dla dzieci. Pamiętaj, żeby udział był dobrowolny, a każde dziecko dostało tak samo, niezależnie od możliwości rodziny.

Najczęstsze pytania