Dzień Ochrony Środowiska (5 czerwca): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Ochrony Środowiska obchodzimy co roku 5 czerwca. Oficjalnie to Światowy Dzień Środowiska, ustanowiony przez ONZ, ale w Polsce częściej mówi się o nim jako o dniu ochrony środowiska. Dzień ochrony środowiska w przedszkolu wypada w najlepszym możliwym momencie, bo na początku czerwca łąki kwitną, owady brzęczą, a dzieci spędzają dużo czasu na dworze. To okazja, żeby pokazać im, że przyroda jest tuż za płotem przedszkola, a nie tylko w dalekich lasach i oceanach. Wystarczy uważnie popatrzeć na kawałek trawnika, żeby odkryć cały mały świat, o który warto dbać.

We wpisie znajdziesz krótką historię święta, ciekawostki o przyrodzie i Ziemi do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat oraz klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, sprawdzone tytuły wierszy i pomysły na współpracę z rodzicami. Skupiamy się na tym, co dziecko może zrobić samo, tu i teraz: obserwować, oszczędzać, naprawiać i nie niszczyć. Segregacji śmieci, sprzątaniu okolicy i czystemu powietrzu poświęcamy osobne święta, więc tu tylko o nich wspominamy.

Historia Dnia Ochrony Środowiska

Światowy Dzień Środowiska (World Environment Day) ustanowiło Zgromadzenie Ogólne Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1972 roku, w związku z konferencją ONZ na temat środowiska człowieka w Sztokholmie. Data 5 czerwca to dzień, w którym ta konferencja się rozpoczęła. Była to pierwsza tak duża międzynarodowa narada, na której państwa świata rozmawiały o tym, jak rozwój cywilizacji wpływa na przyrodę. Święto miało co roku przypominać o jej najważniejszej myśli: rozwój ludzi i ochrona przyrody muszą iść w parze.

Źródła różnią się co do tego, czy pierwsze obchody odbyły się w 1973, czy w 1974 roku, dlatego najbezpieczniej powiedzieć, że święto obchodzi się od lat 70. XX wieku. Jedno z pierwszych haseł brzmiało „Only One Earth”, czyli „Ziemia jest tylko jedna”, i do dziś dobrze tłumaczy sens tego dnia. Obchody co roku koordynuje Program Środowiskowy ONZ, w skrócie UNEP. Każdego roku święto ma inne hasło przewodnie, poświęcone na przykład plastikowi, wodzie, lasom albo powietrzu.

Dziś Światowy Dzień Środowiska obchodzi się w ponad stu państwach, a w Polsce przyjęła się nazwa Światowy Dzień Ochrony Środowiska. W przedszkolach i szkołach to jeden z czerwcowych dni poświęconych przyrodzie, obok Dnia Oceanów obchodzonego 8 czerwca. W ciągu roku są też inne ekologiczne święta, takie jak Dzień Ziemi w kwietniu, Dzień Recyklingu w marcu czy Dzień Sprzątania Świata we wrześniu. Każde z nich ma swój temat, a 5 czerwca dobrze jest mówić o przyrodzie najbliższej okolicy i o codziennych nawykach.

Po co obchodzić Dzień Ochrony Środowiska z dziećmi

Małe dziecko nie zrozumie jeszcze globalnych problemów, ale doskonale rozumie to, co widzi i czego dotyka. Dlatego najlepsza ochrona środowiska w przedszkolu zaczyna się od zachwytu nad przyrodą: nad biedronką na liściu, zapachem kwiatów po deszczu i śpiewem ptaków w ogrodzie. W sferze poznawczej dzieci uczą się obserwować, nazywać rośliny i zwierzęta, porównywać i zadawać pytania. Dziecko, które zna i lubi przyrodę, samo nie będzie chciało jej niszczyć. To dużo skuteczniejsze niż straszenie katastrofami, które małym dzieciom odbiera spokój, a niczego nie uczy.

W sferze społecznej i emocjonalnej Dzień Ochrony Środowiska uczy, że drobne działania mają znaczenie: zakręcony kran, zgaszone światło, naprawiona zabawka, podlany kwiatek. Dzieci czują, że mogą coś zrobić same, a to buduje poczucie sprawczości i odpowiedzialności. W sferze fizycznej zajęcia odbywają się w dużej części na dworze, z ruchem, chodzeniem boso po trawie i zabawami na łące. Wspólne ekologiczne zadania w grupie, na przykład opieka nad ogródkiem, uczą też współpracy i dotrzymywania obowiązków.

Ciekawostki o przyrodzie i Ziemi dla dzieci

Przeczytaj dzieciom trzy lub cztery ciekawostki na jedno spotkanie, najlepiej na trawie w ogrodzie, a resztę zostaw na kolejne dni. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, skąd drzewa biorą jedzenie?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź. Ciekawostki dobierz do tego, co akurat widzicie dookoła.

• Rośliny same robią sobie jedzenie. Potrzebują do tego światła słonecznego, wody i powietrza, a przy okazji wytwarzają tlen, którym oddychamy.
• Większość powierzchni Ziemi pokrywa woda. Dlatego z kosmosu nasza planeta wygląda na niebieską.
• Pszczoły i inne owady pomagają roślinom. Przenoszą pyłek z kwiatka na kwiatek, a dzięki temu z kwiatów mogą wyrosnąć owoce, na przykład jabłka i truskawki.
• W garści ziemi z ogrodu mieszka mnóstwo maleńkich stworzeń. Większości z nich nie widać gołym okiem, ale pomagają zamieniać opadłe liście w żyzną glebę.
• Dżdżownice są pomocnikami ogrodników. Drążą w ziemi korytarze, przez które do korzeni roślin dociera powietrze i woda.
• Drzewa mogą żyć setki lat. Niektóre drzewa w Polsce rosły już wtedy, gdy żyli pradziadkowie naszych pradziadków.
• Prąd w gniazdku trzeba najpierw wytworzyć w elektrowni. Dlatego gasząc niepotrzebne światło, oszczędzamy nie tylko pieniądze, ale też pracę elektrowni.
• Plastikowa butelka w przyrodzie rozkłada się bardzo, bardzo długo. Dłużej, niż żyje człowiek, dlatego nie zostawiamy jej w lesie ani na łące.
• Ziemia jest tylko jedna. Tak brzmiało jedno z pierwszych haseł tego święta, bo nie mamy drugiej planety, na którą moglibyśmy się przeprowadzić.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsze dzieci poznają przyrodę zmysłami: dotykiem, węchem, słuchem i wzrokiem. Zajęcia prowadź w ogrodzie, w cieniu, i pilnuj, żeby dzieci nie brały do buzi roślin, ziemi ani kamyków. Wszystkie pomoce mają być duże, bez drobnych elementów.

Boso po ścieżce przyrody

Przygotuj kilka płaskich pojemników albo tacek i włóż do nich różne naturalne materiały: miękką trawę, suche liście, piasek, gładką korę i wodę w płytkiej misce. Ustaw je w rzędzie jako ścieżkę. Dzieci zdejmują buty i skarpetki i przechodzą ścieżkę powoli, trzymając dorosłego za rękę, a ty nazywasz, co czują: miękkie, szorstkie, zimne, łaskoczące. Wcześniej sprawdź, czy w materiałach nie ma ostrych kawałków ani drobnych kamyczków. Zabawa rozwija czucie w stopach, uczy nowych słów i jest pierwszym spotkaniem z przyrodą z bliska.

Konewka dla kwiatka

Wyjdź z dziećmi do przedszkolnego ogródka albo postaw w sali kilka doniczek z roślinami. Każde dziecko dostaje małą konewkę albo kubeczek z wodą i podlewa jedną roślinę, powoli, żeby woda nie wylała się na liście. Mówisz, że rośliny też piją wodę, tak jak dzieci, i że bez niej by uschły. Następnego dnia sprawdzacie, czy kwiatek wygląda dobrze, a dzieci znów go podlewają. Zabawa uczy troski o żywe istoty, ćwiczy precyzję ruchu i daje dziecku pierwszy stały obowiązek.

Cisza, słuchamy ogrodu

Połóż się z dziećmi na kocu na trawie albo usiądźcie w kole pod drzewem. Mówisz: „Zamknijmy oczy i posłuchajmy, co mówi ogród”, i przez chwilę wszyscy są cicho. Potem dzieci mówią albo pokazują, co usłyszały: ptaka, wiatr w liściach, brzęczenie owada, samochód za płotem. Naśladujecie razem te dźwięki i porównujecie, które są dźwiękami przyrody, a które nie. Zabawa ćwiczy koncentrację i uważne słuchanie, a przy okazji wycisza grupę.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Średniaki chętnie mówią o uczuciach i odgrywają scenki, więc to dobry wiek na rozmowę o tym, co przyrodzie służy, a co jej szkodzi. Mów prosto i konkretnie, bez straszenia.

Ziemia się cieszy, Ziemia się smuci

Przygotuj papierowy talerzyk z narysowaną Ziemią, która z jednej strony się uśmiecha, a z drugiej jest smutna. Pokazujesz obrazki różnych zachowań: dziecko gasi światło, ktoś zostawia papierek na trawie, dziecko podlewa kwiatek, ktoś łamie gałąź, rodzina idzie pieszo do przedszkola, woda cieknie z otwartego kranu. Dzieci decydują, czy Ziemia się cieszy, czy smuci, a wybrane dziecko obraca talerzyk odpowiednią stroną. Przy smutnych obrazkach szukacie razem, co można zrobić inaczej. Zabawa uczy oceniać zachowania i szukać dobrych rozwiązań.

Dźwięki przyrody, dźwięki miasta

Odtwórz albo naśladuj głosem różne dźwięki: śpiew ptaka, deszcz, szum wiatru, brzęczenie pszczoły, a także klakson, wiertarkę, syrenę i warkot silnika. Dzieci po każdym dźwięku biegną do zielonej obręczy, jeśli to dźwięk przyrody, albo do szarej, jeśli to dźwięk miasta. Potem rozmawiacie, które dźwięki są przyjemne, a które męczą uszy, i że zwierzęta też nie lubią hałasu. Zabawa ćwiczy słuch i klasyfikowanie, a przy okazji pokazuje, że hałas to także sprawa środowiska.

Wyłącz, co niepotrzebne

Przejdź z dziećmi po sali i pokaż wszystkie urządzenia, które korzystają z prądu: lampy, radio, komputer, czajnik w kuchni. Potem zagrajcie w zabawę: dzieci są lampami i stoją wyprostowane z rozłożonymi rękami, czyli świecą. Gdy mówisz „wszyscy wyszli z pokoju”, lampy gasną, czyli kucają i zakrywają oczy dłońmi, a gdy mówisz „ktoś wrócił do pokoju”, zapalają się z powrotem. Na koniec wybierzcie dyżurnego, który przez cały tydzień pilnuje, żeby w pustej sali nie paliło się światło. Zabawa uczy prostego nawyku oszczędzania energii.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki są gotowe na prawdziwe obserwacje przyrodnicze i małe zadania badawcze. Daj im lupy, kartki i czas, a same odkryją, jak dużo dzieje się na kawałku trawnika.

Obręcz na łące

Każda para dostaje obręcz gimnastyczną, lupę i kartkę z ołówkiem. Dzieci kładą obręcz na trawniku albo łące i przez dziesięć minut dokładnie oglądają wszystko, co jest w jej środku: rośliny, kwiaty, owady, ślady, kamyczki. Rysują na kartce, co znalazły, i liczą, ile różnych rzeczy udało się zobaczyć. Na koniec pary opowiadają o swoich odkryciach i porównują wyniki. Ważna zasada: niczego nie zrywamy i żadnego owada nie zabieramy, tylko patrzymy. Zabawa uczy cierpliwej obserwacji i pokazuje, jak bogata jest przyroda tuż pod nogami.

Ślad mojego dnia

Przygotuj obrazki z codziennego dnia dziecka: mycie zębów przy odkręconym kranie, jazda samochodem do przedszkola na krótkim odcinku, śniadanie w jednorazowym opakowaniu, zapalone światło w pustym pokoju, wyrzucona zepsuta zabawka. Dzieci w małych grupach dostają po jednym obrazku i wymyślają, jak można to samo zrobić przyjaźniej dla przyrody: zakręcić kran przy myciu zębów, pójść pieszo, zabrać śniadanie w pudełku, zgasić światło, naprawić zabawkę. Każda grupa odgrywa swoją scenkę w dwóch wersjach. Zabawa uczy myślenia o skutkach i pokazuje, że dzieci też mają wpływ.

Skarpeta na łące

Poproś dzieci, żeby przyniosły z domu starą, najlepiej wełnianą albo frotową skarpetę, która nie ma już pary. Na spacerze dzieci wciągają skarpetę na but i chodzą powoli po wysokiej trawie i łące, a potem zdejmują ją i oglądają przez lupę, co się do niej przyczepiło. Zwykle są to nasiona roślin z haczykami, źdźbła i kawałki kwiatów. Wyjaśnij, że tak samo nasiona przyczepiają się do futra zwierząt i wędrują na nowe miejsca, a inne, jak puch mniszka, niesie wiatr. W sali skarpety można położyć na tacce z wilgotną ziemią i przez kolejne dni sprawdzać, czy coś wykiełkuje. Zabawa uczy obserwacji i pokazuje, jak przyroda sama się rozsiewa.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią już badać, liczyć i pisać, więc Dzień Ochrony Środowiska może być małym projektem klasowym. Warto, żeby jego efekt został w klasie dłużej niż jeden dzień.

Zielona mapa okolicy

Wydrukuj albo narysuj prosty plan okolicy szkoły. Podczas spaceru uczniowie w grupach zaznaczają na mapie zielone miejsca: drzewa, trawniki, parki, ogródki, klomby, a także miejsca, gdzie przyrody brakuje. Po powrocie liczycie znaczki, porównujecie, gdzie jest najwięcej zieleni, i zastanawiacie się, gdzie przydałoby się nowe drzewo albo łąka kwietna. Zajęcia ćwiczą orientację w terenie, czytanie planu i obserwację.

Klasowy audyt energii

Uczniowie w parach liczą w klasie i na korytarzu wszystkie lampy, gniazdka, urządzenia elektryczne i okna. Sprawdzają, czy coś działa niepotrzebnie, na przykład światło przy słonecznej pogodzie albo ładowarka włożona do gniazdka bez telefonu. Wyniki zapisują w tabeli, a potem klasa ustala trzy zasady oszczędzania energii i zapisuje je na plakacie przy włączniku. Przez tydzień dyżurni sprawdzają, czy zasady są przestrzegane. Zajęcia ćwiczą liczenie, zapisywanie danych i odpowiedzialność.

Ziemia jest tylko jedna

Napisz na tablicy hasło „Ziemia jest tylko jedna” i powiedz, że było to jedno z pierwszych haseł Światowego Dnia Środowiska. Uczniowie w grupach zastanawiają się, co ono znaczy, i wymyślają własne hasło na ten rok dla swojej klasy. Hasło musi być krótkie, zrozumiałe dla przedszkolaka i zachęcać do konkretnego działania. Każda grupa przedstawia swoje hasło z rysunkiem, a klasa głosuje, które zawiśnie na drzwiach. Zajęcia ćwiczą rozumienie tekstu, pisanie krótkich form i przekonywanie.

Tydzień zielonych nawyków

Każdy uczeń dostaje kartę z siedmioma okienkami, po jednym na każdy dzień tygodnia, i listą nawyków do wyboru: zakręcam kran przy myciu zębów, gaszę światło, idę pieszo albo jadę rowerem, noszę śniadanie w pudełku, piję wodę z bidonu, naprawiam zamiast wyrzucać. Codziennie zaznacza, które nawyki udało mu się wykonać. Po tygodniu klasa liczy wszystkie zaznaczenia i sprawdza, który nawyk był najłatwiejszy, a który najtrudniejszy. Zajęcia uczą planowania, samoobserwacji i dodawania.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama. Tam, gdzie się da, korzystajcie z materiałów, które już były w użyciu, na przykład z gazet, pudełek i ścinków papieru.

Planeta z bibuły

• papierowy talerzyk
• niebieska i zielona bibuła
• klej, pędzel

Dzieci drą bibułę na małe kawałki. Smarują talerzyk klejem i przyklejają niebieskie kawałki jako morza i oceany, a zielone jako lądy. Starsze dzieci mogą próbować ułożyć zielone kawałki tak, żeby przypominały kontynenty z globusa. Po wyschnięciu dziecko dorysowuje albo dokleja małe serduszko w miejscu, gdzie mieszka. Praca ćwiczy małe mięśnie dłoni i przypomina, że Ziemia jest jedna.

Łąka z odcisków palców

• kartka z bloku
• farby w kilku kolorach na płaskich tackach
• zielona kredka lub flamaster

Dzieci rysują zieloną kredką łodyżki i trawę na dole kartki. Potem maczają palec w farbie i odbijają kolorowe płatki wokół czubka każdej łodyżki, tworząc kwiaty. Czarną farbą i małym palcem mogą dodać biedronki, a żółtą i czarną pszczoły. Porozmawiajcie, dlaczego na łące są potrzebne owady. Praca jest prosta, dlatego poradzą sobie z nią także dwulatki.

Torba na zakupy z odciskami liści

• papierowa torba albo stara bawełniana torba przyniesiona z domu
• liście zebrane w ogrodzie
• farby plakatowe lub farby do tkanin, pędzel

Dzieci smarują farbą spód liścia, przykładają go do torby i dociskają dłonią, a potem ostrożnie zdejmują. Na torbie zostaje odcisk liścia z wyraźnymi żyłkami. Z kilku odcisków w różnych kolorach powstaje wzór. Torba wraca do domu i służy do zakupów zamiast jednorazowej reklamówki. Liście zbieramy tylko z ziemi albo z krzewów, na których jest ich dużo, i nie zrywamy ich z młodych drzewek.

Obraz z darów ogrodu

• kartka z grubego papieru
• opadłe płatki kwiatów, źdźbła trawy, liście, patyczki
• klej

Na spacerze dzieci zbierają to, co opadło na ziemię: płatki, liście, suche źdźbła i małe patyczki. W sali układają z nich obraz, na przykład motyla, słońce albo twarz, i przyklejają elementy klejem. Przypomnij zasadę, że zbieramy tylko to, co już spadło, a nie zrywamy żywych kwiatów. Przy najmłodszych pilnuj, żeby drobne elementy nie trafiały do buzi. Praca rozwija wyobraźnię i uczy szacunku do roślin.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe na Dzień Ochrony Środowiska najlepiej prowadzić na trawie. Przy zabawach z chustą pilnuj, żeby dzieci nie owijały się nią wokół szyi.

Ziemia na chuście

Dzieci trzymają brzeg chusty animacyjnej, a na jej środek kładziesz dużą niebieską albo kolorową piłkę, która jest Ziemią. Zadanie grupy to utrzymać Ziemię na chuście, gdy falujecie nią wolno, szybciej i bardzo szybko. Gdy mówisz „burza!”, chusta faluje mocniej, a dzieci muszą współpracować, żeby piłka nie spadła. Na hasło „słońce!” chusta się uspokaja, a Ziemia turla się łagodnie po całym kole. Zabawa ćwiczy współpracę i pokazuje w prosty sposób, że o Ziemię dbamy wszyscy razem.

Dzień na łące

Opowiadasz historię jednego dnia na łące, a dzieci pokazują ją ruchem. Rano kwiaty budzą się i powoli rozchylają płatki, czyli dzieci wstają z kucek z rękami złożonymi nad głową i rozkładają je na boki. W południe przylatują pszczoły i motyle, więc dzieci biegają lekko i machają rękami, a gdy przychodzi deszcz, wszyscy kucają pod liściem. Wieczorem kwiaty zamykają się, a dzieci znów kucają i zasypiają. Zabawa łączy ruch z wyobraźnią i spokojnie wycisza grupę na koniec.

Wiatr i puch mniszka

Dzieci są nasionkami dmuchawca, a ty jesteś wiatrem i trzymasz w ręku szarfę albo kawałek bibuły. Gdy machasz szarfą i dmuchasz, nasionka unoszą się i lekko biegają na palcach po całej sali albo trawie, kołysząc rękami. Gdy wiatr ucicha, nasionka powoli opadają i kucają na ziemi. Na hasło „deszcz!” nasionka zapuszczają korzenie, czyli przyciskają dłonie do ziemi, a na hasło „słońce!” powoli rosną i stają na palcach jako nowe żółte kwiaty. Zabawa łączy ruch z wiedzą o tym, jak rośliny się rozsiewają, i ćwiczy reakcję na zmianę sygnału.

Scenariusz zajęć: Dzień Ochrony Środowiska w przedszkolu

Temat	Dbam o przyrodę wokół mnie
Grupa wiekowa	5-6 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko obserwuje przyrodę w swoim otoczeniu i nazywa kilka roślin i zwierząt; wie, że rośliny i owady są potrzebne; podaje trzy sposoby dbania o środowisko na co dzień; współpracuje z grupą w zabawie z chustą
Pomoce	obręcze, lupy, kartki i ołówki, papierowy talerzyk z dwiema minami Ziemi, obrazki zachowań, chusta animacyjna, piłka, koc
Przebieg	1. Powitanie w ogrodzie (4 minuty): mówisz, że dziś jest Światowy Dzień Ochrony Środowiska, i przypominasz hasło „Ziemia jest tylko jedna”. 2. Cisza, słuchamy ogrodu (4 minuty): dzieci z zamkniętymi oczami słuchają dźwięków przyrody. 3. Obręcz na łące (12 minut): obserwacja w parach i opowiadanie o odkryciach. 4. Ciekawostki (5 minut): trzy ciekawostki o roślinach, pszczołach i dżdżownicach. 5. Ziemia się cieszy, Ziemia się smuci (8 minut): ocena zachowań i szukanie lepszych rozwiązań. 6. Ziemia na chuście (7 minut): zabawa ruchowa z piłką. 7. Podsumowanie (5 minut): każde dziecko mówi, co zrobi dla przyrody jutro.
Zakończenie	Dzieci siadają w kole na kocu i przekazują sobie piłkę Ziemię, mówiąc przy tym jedno słowo o tym, co w przyrodzie lubią najbardziej.
Ewaluacja	Dzieci pokazują kciuk w górę albo w dół przy zdaniach: „Zrywam kwiaty na łące dla zabawy”, „Gaszę światło, gdy wychodzę”, „Pszczoły są potrzebne”. Obserwuj, które pary dokładnie opisały swoje odkrycia z obręczy.

Przed zajęciami w ogrodzie sprawdź teren: czy nie ma na nim szkła, ostrych przedmiotów, grzybów ani roślin trujących. Zapytaj rodziców, czy któreś dziecko ma alergię na użądlenia owadów albo na pyłki, i miej przy sobie zalecone leki, jeśli dziecko je ma. Przy obserwacji owadów obowiązuje zasada patrzenia bez dotykania, bo pszczoła czy osa może użądlić, gdy poczuje się zagrożona. Po zajęciach w ogrodzie wszystkie dzieci myją ręce, a w upalne dni pamiętaj o cieniu, czapkach i wodzie.

Książki, wiersze i piosenki

Na zajęcia w ogrodzie świetnie pasuje wiersz Juliana Tuwima „Ptasie radio”, pełen ptasich głosów, które dzieci mogą potem próbować usłyszeć na żywo. Z czerwcem i przyrodą kojarzy się też wiersz Marii Konopnickiej „Na jagody”, który opowiada o wyprawie dzieci do lasu. Przed czytaniem porozmawiaj z dziećmi, jakie odgłosy i zapachy można spotkać w ogrodzie i w lesie, a po czytaniu wybierzcie się na krótki spacer. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Gaszę światło, kran zakręcam, kwiatki w ogrodzie wodą podlewam. Małe rzeczy robię co dzień, żeby Ziemi było dobrze.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Na łące biedronka, na kwiatku pszczoła, patrzę przez lupę, przyroda woła. Niczego nie zrywam, niczego nie łamię, łąka zostaje piękna jak na obrazie.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „5 czerwca obchodzimy Światowy Dzień Ochrony Środowiska. Będziemy obserwować przyrodę w ogrodzie i rozmawiać o tym, jak dbać o nią na co dzień. Prosimy, aby dzieci przyszły w wygodnych ubraniach, które mogą się pobrudzić, i w nakryciu głowy. Prosimy też o informację o alergii na użądlenia i pyłki.”. Dodaj prośbę o przyniesienie papierowej albo starej bawełnianej torby do pracy plastycznej i starej skarpety bez pary do doświadczenia na łące. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer do parku albo lasu i narysowanie trzech rzeczy, które dziecko tam zobaczyło.

Rodziców można też zaprosić do wspólnego zadania na dłużej, na przykład do założenia przy przedszkolu małej rabaty z kwiatami dla owadów albo do przyniesienia sadzonek z domowych ogrodów. W klasach 1-3 dobrze sprawdza się rodzinna wersja „Tygodnia zielonych nawyków”, w której cała rodzina zaznacza swoje działania. Udział we wszystkich propozycjach jest dobrowolny, a zadania nie mogą wymagać kupowania czegokolwiek. Ochrona środowiska zaczyna się przecież od korzystania z tego, co już mamy.

Najczęstsze pytania