Dzień Zdrowego Jedzenia (8 listopada): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Autorka:

data święta

Dzień Zdrowego Jedzenia, a dokładniej Europejski Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania, obchodzimy 8 listopada. To święto nie tylko o tym, co jemy, ale także o tym, jak jedzenie powstaje: kto je uprawia, kto gotuje i dlaczego warto choć czasem stanąć przy kuchennym stole razem z dorosłymi. Dzień zdrowego jedzenia w przedszkolu daje pretekst, żeby dzieci dotknęły, powąchały i posmakowały warzyw i owoców, zamiast tylko oglądać je na obrazkach. Dzieci, które same umyją marchewkę albo zmieszają sałatkę, chętniej ją potem próbują. Na tym opiera się większość pomysłów z tego wpisu.

We wpisie znajdziesz historię święta z wyjaśnieniem, dlaczego 8 listopada ma w Polsce dwa jedzeniowe święta, ciekawostki o warzywach i owocach do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Są też prace plastyczne, zabawy ruchowe i muzyczne, scenariusz zajęć na około 45 minut, książki i pomysły na współpracę z rodzicami. Przy zabawach z prawdziwym jedzeniem zawsze przypominamy o alergiach, zgodzie rodziców i bezpiecznym krojeniu. O pierwszym posiłku dnia piszemy osobno przy Dniu Zdrowego Śniadania, więc tutaj skupiamy się na warzywach, owocach, smakach i gotowaniu.

W skrócie

  • Data: 8 listopada, tego samego dnia co polski Dzień Zdrowego Śniadania.
  • Zasięg: święto europejskie, w Polsce obchodzone głównie w przedszkolach, szkołach i przez instytucje zdrowia publicznego.
  • Od kiedy: od 2007 roku, z inicjatywy Komisji Europejskiej i stowarzyszenia kucharzy Euro-Toques.
  • Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
  • Czego potrzebujesz: warzywa i owoce, miski z wodą, plastikowe nożyki, papierowe talerze, farby, ziemniaki do stempli, chusta animacyjna, woreczki gimnastyczne.

Historia Dnia Zdrowego Jedzenia

Oficjalna nazwa święta brzmi Europejski Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania, a w Polsce często skraca się ją do Dnia Zdrowego Jedzenia. Święto zainicjował w 2007 roku ówczesny komisarz Unii Europejskiej do spraw zdrowia Markos Kyprianou, a współtwórcą było Euro-Toques, europejskie stowarzyszenie zrzeszające szefów kuchni. Połączenie urzędu i kucharzy dobrze pokazuje ideę tego dnia: o zdrowym jedzeniu nie wystarczy mówić, trzeba też umieć je przygotować i sprawić, żeby smakowało. Głównym celem od początku było zachęcanie do dobrego odżywiania się, zwłaszcza dzieci. Chodziło o regularne posiłki, więcej warzyw i owoców oraz świadomość, jak to, co jemy, wpływa na nasze zdrowie.

W Polsce 8 listopada ma jeszcze jedno jedzeniowe święto. Tego samego dnia obchodzi się Dzień Zdrowego Śniadania, czyli polską akcję edukacyjną, która powstała później, mniej więcej na początku lat 2010. To osobne święta, choć mają wspólny cel i wspólną datę, dlatego wiele przedszkoli świętuje je razem. Jeśli chcesz rozdzielić tematy, możesz poświęcić poranek śniadaniu, a zajęcia główne warzywom, owocom i gotowaniu. W innych krajach istnieją jeszcze inne dni zdrowego odżywiania, na przykład w Stanach Zjednoczonych obchodzi się podobne święto na początku listopada, ale w Polsce przyjęła się europejska data.

W polskich przedszkolach i szkołach Dzień Zdrowego Jedzenia obchodzi się najczęściej przez wspólne przygotowanie sałatek, kanapek i koktajli, degustacje warzyw i owoców, konkursy plastyczne i spotkania z dietetykami albo kucharzami. W akcjach pomagają często stacje sanitarno-epidemiologiczne, samorządy i instytucje zajmujące się zdrowiem publicznym. Święto dobrze łączy się z innymi jesiennymi okazjami, takimi jak Światowy Dzień Żywności w październiku czy Dzień Szefa Kuchni. W listopadzie w sklepach króluje sezonowa jesienna żywność: dynie, jabłka, kapusta, marchew i buraki, więc łatwo o tanie i lokalne produkty do zajęć.

Po co obchodzić Dzień Zdrowego Jedzenia z dziećmi

Małe dzieci często odmawiają nowych potraw, zwłaszcza warzyw, i jest to naturalny etap rozwoju, a nie złośliwość. Wiele razy trzeba zobaczyć, dotknąć i powąchać nowy produkt, zanim dziecko odważy się go spróbować. Zajęcia z prawdziwymi warzywami i owocami skracają tę drogę, bo dziecko poznaje jedzenie wszystkimi zmysłami w bezpiecznej, wesołej atmosferze. W obszarze fizycznym dzieci ćwiczą sprawność dłoni przy myciu, obieraniu i krojeniu miękkich produktów oraz uczą się zasad higieny. W obszarze poznawczym poznają nazwy, kolory, kształty, pochodzenie jedzenia, a przy okazji liczą, porównują i segregują.

Wspólne gotowanie buduje też kompetencje społeczne i emocjonalne. Dzieci dzielą się zadaniami, czekają na swoją kolej, pomagają sobie nawzajem i cieszą się wspólnym efektem, a to daje im poczucie sprawczości. Uczą się również, że różni ludzie lubią różne smaki i że każdy ma prawo czegoś nie lubić, ale warto spróbować. Rozmowy o jedzeniu prowadzimy bez straszenia chorobami i bez etykiet „zdrowe dobre, niezdrowe złe”. Mówimy raczej o jedzeniu, które daje siłę na co dzień, i o przysmakach, które zostawiamy na specjalne okazje. Zajęcia wpisują się w podstawę programową w obszarach zdrowia, samodzielności i poznawania świata przyrody.

Ciekawostki o warzywach i owocach dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, najlepiej pokazując przy tym prawdziwe warzywo albo owoc, o którym mowa. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, jakiego koloru były dawno temu marchewki?”.

  • Marchewki nie zawsze były pomarańczowe. Dawno temu ludzie uprawiali głównie marchewki fioletowe i żółte, a pomarańczowe pojawiły się później.
  • Pomidor to według botaników owoc. Ma w środku nasiona, tak jak jabłko, ale w kuchni traktujemy go jak warzywo.
  • Ziemniaki przypłynęły do Europy z Ameryki Południowej. Dziś trudno wyobrazić sobie polski obiad bez ziemniaków, a kiedyś nikt w Europie ich nie znał.
  • Truskawka nosi nasiona na zewnątrz. Te maleńkie kropeczki na jej skórce to właśnie nasionka.
  • Ogórek składa się prawie w całości z wody. Dlatego jest taki soczysty i orzeźwiający.
  • Banan nie rośnie na drzewie. Roślina bananowca jest bardzo wysoka, ale jej „pień” to zwinięte liście, a nie drewno.
  • Smak czujemy językiem, a zapach nosem, i oba zmysły pracują razem. Kiedy mamy katar, jedzenie wydaje się mniej smaczne, bo gorzej czujemy zapach.
  • Brokuł to kwiatki, które jeszcze nie zakwitły. Gdyby zostawić go na grządce, zielone pączki zamieniłyby się w żółte kwiaty.
  • Dynia jest krewną ogórka i cukinii. Wszystkie należą do tej samej rodziny roślin.
  • Smak się zmienia. Warzywo, które dziś nam nie smakuje, może zacząć smakować, gdy spróbujemy go wiele razy.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Najmłodsze dzieci poznają jedzenie przede wszystkim rękami i nosem, więc stawiaj na duże, całe warzywa i owoce do oglądania. Nie podawaj produktów, które łatwo połknąć w całości, takich jak orzechy, całe winogrona czy groszek, a przed każdą degustacją sprawdź alergie i zgody rodziców.

Kąpiel dla warzyw

Postaw na stoliku dwie duże miski z letnią wodą i ułóż obok całe, twarde warzywa: marchewki, ziemniaki, buraki i jabłka. Dzieci w fartuszkach po kolei biorą warzywo, zanurzają je w wodzie i myją miękką szczoteczką albo gąbką, a potem odkładają na ręcznik do wyschnięcia. Po drodze nazywasz każde warzywo i jego kolor, a dzieci powtarzają. Wytłumacz prostymi słowami, że warzywa myjemy przed jedzeniem, tak jak myjemy ręce. Zabawa daje dużo przyjemnych wrażeń zmysłowych, ćwiczy chwyt i wprowadza pierwszą zasadę higieny w kuchni.

Zupa w wielkim garnku

Rozłóż chustę animacyjną i powiedz, że to wielki garnek na zupę. Dzieci trzymają brzegi chusty, a ty wrzucasz do środka miękkie piłeczki albo woreczki gimnastyczne, mówiąc „wrzucamy marchewkę, wrzucamy ziemniaka, wrzucamy pietruszkę”. Na hasło „mieszamy” dzieci idą wokół w kółko, na hasło „gotujemy” lekko potrząsają chustą, a woreczki podskakują jak bulgocząca zupa. Na koniec wszyscy dmuchają na zupę, żeby wystygła, i udają, że jedzą łyżką. Zabawa uczy współpracy w grupie, rozwija motorykę i słownictwo związane z gotowaniem.

Owocowy teatrzyk

Przynieś trzy lub cztery duże owoce, na przykład jabłko, gruszkę, banana i pomarańczę, i przyklej do nich papierowe oczka taśmą malarską. Owoce „przedstawiają się” dzieciom: jabłko mówi, że jest czerwone i chrupie, banan, że jest żółty i miękki, a pomarańcza, że pachnie i ma grubą skórkę. Dzieci mogą dotknąć każdego owocu, powąchać go i pogłaskać, a potem zgadują, który owoc się schował, gdy zakryjesz jeden chustą. Po zabawie możesz pokroić owoce i dać dzieciom do spróbowania, jeśli rodzice się zgodzili. Zabawa rozwija pamięć, uwagę i mowę.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzy- i czterolatki chętnie pomagają dorosłym, więc to dobry moment, żeby zaprosić je do prawdziwego kuchennego stołu w roli małych kucharzy.

Mali kucharze robią sałatkę owocową

Przygotuj banany, miękkie gruszki, obrane mandarynki i kiwi przekrojone na pół, plastikowe nożyki i dużą miskę. Dzieci myją ręce, zakładają fartuszki i kroją banany oraz gruszki plastikowymi nożykami, a mandarynki dzielą palcami na cząstki. Kiwi wyjadają łyżeczką ze skórki prosto do miski. Każde dziecko dorzuca swój kawałek do wspólnej miski, a ty mieszasz i nakładasz porcje. Wcześniej sprawdź alergie i zgody rodziców, bo kiwi i cytrusy bywają uczulające. Zabawa ćwiczy precyzję ruchów i daje ogromną satysfakcję z jedzenia czegoś, co zrobiło się samemu.

Warzywny detektyw

Włóż kilka warzyw do nieprzezroczystych pudełek z otworem na rękę albo do skarpet: kalafior, ziemniak, paprykę, cebulę, rzodkiewkę z liśćmi. Dzieci wkładają rękę do pudełka, opisują, co czują, i zgadują, jakie to warzywo, a potem otwieracie pudełko i sprawdzacie. W drugiej części zabawy dzieci z zasłoniętymi oczami wąchają przekrojone warzywa, na przykład cebulę, seler i ogórek, i zgadują po zapachu. Zapytaj, które warzywo pachnie najmocniej, a które prawie wcale. Zabawa rozwija zmysły dotyku i węchu oraz bogaci słownictwo o słowa takie jak „gładki”, „chropowaty” czy „ostry”.

Warzywny stragan

Z krzeseł i stolika zbudujcie stragan, a na nim ułóżcie prawdziwe warzywa i owoce albo ich obrazki. Jedno dziecko jest sprzedawcą, a pozostałe klientami, którzy dostają papierowe monety i listę zakupów narysowaną obrazkami. Klient mówi „Poproszę dwie marchewki i jedno jabłko”, sprzedawca odlicza produkty i pobiera monety. Po kilku zakupach zmieniacie role, a na koniec wszyscy sprawdzają, czy w koszykach są produkty w różnych kolorach. Zabawa ćwiczy liczenie, budowanie zdań i zwroty grzecznościowe.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Pięcio- i sześciolatki są gotowe na pierwsze proste zasady żywienia i na dłuższy projekt, który trwa kilka dni.

Talerz, który daje siłę

Na dużym papierowym talerzu narysuj linie dzielące go na części: połowa talerza na warzywa i owoce, ćwiartka na produkty zbożowe, takie jak kasza, ryż, makaron czy chleb, i ćwiartka na produkty białkowe, takie jak ryba, jajko, fasola czy mięso. Dzieci w grupach dostają obrazki z gazetek i układają na talerzu obiad tak, żeby każda część była wypełniona. Potem porównujecie talerze i sprawdzacie, czy warzyw jest dość. Obok talerza postaw kubek z wodą jako najlepszy napój do posiłku. Zabawa w prosty sposób pokazuje, jak komponować posiłek, i ćwiczy pojęcia połowa i ćwiartka.

Ogródek na parapecie

Przygotuj płaskie pojemniki, watę albo ligninę, nasiona rzeżuchy oraz kilka małych cebul i słoiki z wodą. Dzieci nasączają watę wodą, rozsypują na niej rzeżuchę, a cebule ustawiają w słoikach tak, żeby dotykały wody tylko spodem. Przez kolejne dni codziennie obserwujecie, jak rosną kiełki i szczypiorek, i zaznaczacie to na prostym kalendarzu obrazkowym. Po tygodniu rzeżuchę można dodać do kanapek, jeśli rodzice się zgodzili. Zabawa uczy cierpliwości, systematyczności i pokazuje, że jedzenie rośnie, zanim trafi do sklepu.

Tęczowy koszyk

Przygotuj koszyk i karty w kolorach tęczy: czerwoną, pomarańczową, żółtą, zieloną, niebieską i fioletową. Dzieci w parach szukają wśród obrazków albo prawdziwych produktów warzyw i owoców w każdym kolorze, na przykład pomidor, marchewka, banan, ogórek, jagody i śliwka. Każda para ma zapełnić wszystkie kolory, a najtrudniejszy okazuje się zwykle niebieski i fioletowy, co jest dobrym tematem do rozmowy. Wytłumacz, że różne kolory warzyw i owoców dają ciału różne składniki, dlatego warto jeść kolorowo. Zabawa łączy klasyfikację z rozmową o różnorodności w jedzeniu.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie potrafią czytać i liczyć, więc mogą zajrzeć do świata etykiet, przepisów i kuchni z różnych stron świata.

Etykieta pod lupą

Przynieś kilka pustych opakowań po produktach spożywczych, na przykład po jogurcie naturalnym i owocowym, po soku i napoju, po płatkach zwykłych i słodzonych. Wytłumacz, że na etykiecie składniki są wypisane w kolejności od tego, którego jest najwięcej, do tego, którego jest najmniej. Uczniowie w parach porównują dwa podobne produkty, liczą, ile mają składników, i sprawdzają, na którym miejscu jest cukier. Na koniec każda para mówi, który produkt wybrałaby na co dzień i dlaczego. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, liczenie i krytyczne myślenie, a marek nie oceniamy, tylko skład.

Kuchnie świata na mapie

Zawieś mapę świata albo Europy i przygotuj karty z nazwami potraw i krajów: pierogi z Polski, spaghetti z Włoch, sushi z Japonii, tortille z Meksyku, hummus z krajów Bliskiego Wschodu. Uczniowie w grupach dopasowują potrawy do krajów i przypinają karty w odpowiednich miejscach. Potem sprawdzacie, z czego zrobione są te potrawy, i szukacie warzyw i zbóż, które się powtarzają, na przykład ryż, pomidory albo ciecierzyca. Porozmawiajcie o tym, że zdrowe jedzenie w każdym kraju wygląda trochę inaczej. Zajęcia rozwijają ciekawość świata i uczą orientacji na mapie.

Wywiad z kucharzem

Zaproś do klasy kucharkę albo kucharza ze szkolnej stołówki, a jeśli to niemożliwe, przeprowadźcie wywiad na przerwie w kuchni. Uczniowie wcześniej przygotowują w grupach po trzy pytania, na przykład „Ile zup gotuje pani codziennie?”, „Jak sprawić, żeby warzywa smakowały dzieciom?” i „Co jest najtrudniejsze w pracy kucharza?”. Odpowiedzi zapisują w krótkich notatkach, a potem piszą wspólny tekst do gazetki szkolnej. To dobry pretekst, żeby wspomnieć, że święto współtworzyli właśnie kucharze. Zajęcia ćwiczą formułowanie pytań, słuchanie i pisanie notatki.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a warzywa do stempli kroi wyłącznie dorosły ostrym nożem, zanim dzieci podejdą do stołu.

Stemple z warzyw

  • ziemniaki przekrojone na pół, z wyciętym przez dorosłego wzorem (serce, gwiazdka, kwadrat)
  • papryka i seler naciowy przekrojone w poprzek
  • farby plakatowe na talerzykach, duży arkusz papieru

Dzieci maczają przekrojone warzywa w farbie i odbijają je na papierze. Przekrojona papryka zostawia ślad podobny do koniczynki, a seler wygląda jak różyczka, więc dzieci odkrywają, jak warzywa wyglądają w środku. Z odbitych wzorów powstaje kolorowy obrus albo papier do pakowania. Najmłodsze dzieci mogą odbijać duże połówki ziemniaków bez wzorów.

Kolaż „Mój zdrowy talerz”

  • papierowy talerz podzielony flamastrem na części
  • gazetki reklamowe z produktami spożywczymi
  • nożyczki, klej

Dzieci wycinają z gazetek warzywa, owoce, kasze, pieczywo, ryby i jajka i naklejają je na talerz według zasady z zabawy „Talerz, który daje siłę”: połowa to warzywa i owoce. Kto skończy wcześniej, może dorysować kubek wody. Gotowe talerze wieszacie w sali jako przypomnienie. Młodszym dzieciom daj wycięte wcześniej obrazki do samego naklejania.

Czapka kucharza

  • pasek z białego brystolu dopasowany do obwodu głowy
  • biała bibuła albo duża kartka papieru
  • klej, zszywacz (obsługuje dorosły), kredki

Dzieci ozdabiają pasek rysunkami warzyw i owoców. Dorosły przykleja albo przyczepia zszywaczem do paska biały, pomarszczony prostokąt z bibuły, który tworzy bufiastą górę czapki. Potem dopasowuje czapkę do głowy dziecka i zszywa końce paska. Czapki przydadzą się podczas gotowania sałatki i w scenariuszu zajęć.

Plastelinowy kosz warzyw

  • kartka z narysowanym koszykiem
  • plastelina w wielu kolorach

Dzieci lepią małe warzywa i owoce: pomarańczowe marchewki z zielonymi liśćmi, czerwone pomidory, fioletowe śliwki, zielone groszki w strączku. Przyklejają je na kartce tak, żeby wypełniły koszyk po brzegi. Starsze dzieci mogą podpisać koszyk swoim imieniem i nazwami warzyw. Praca ćwiczy mięśnie dłoni i utrwala nazwy kolorów i produktów.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Zabawy ruchowe z jedzeniem w tle dobrze przeplatać z częścią przy stole, żeby dzieci nie siedziały zbyt długo.

Sałatka owocowa

Ustaw krzesła w kole, o jedno mniej niż liczba dzieci, i nadaj każdemu dziecku nazwę owocu: jabłko, gruszka albo śliwka. Jedno dziecko stoi w środku i woła nazwę owocu, na przykład „gruszki”, a wtedy wszystkie gruszki muszą zamienić się miejscami, a dziecko ze środka próbuje zająć wolne krzesło. Kto zostanie bez miejsca, woła następny owoc. Na hasło „sałatka owocowa” wszyscy zmieniają miejsca naraz. Zabawa ćwiczy refleks, uwagę i orientację w przestrzeni.

Gorący ziemniak

Dzieci siedzą w kole i podają sobie woreczek gimnastyczny, który jest gorącym ziemniakiem prosto z garnka. Gdy gra muzyka, woreczek krąży szybko, bo „parzy”, a gdy muzyka milknie, dziecko trzymające ziemniaka mówi nazwę jednego warzywa albo owocu. Nazwy nie mogą się powtarzać, więc zabawa robi się coraz trudniejsza. Starszym dzieciom możesz zadać kategorię, na przykład warzywa zielone albo owoce, które rosną na drzewach. Zabawa ćwiczy koordynację i szybkie przypominanie sobie słów.

Rośnie marchewka

Dzieci kucają jako nasionka marchewki schowane w ziemi. Opowiadasz historię: pada deszcz, dzieci poruszają palcami jak kropelkami, świeci słońce, dzieci unoszą głowy, marchewka rośnie, dzieci powoli wstają i wyciągają ręce do góry, aż staną na palcach. Na koniec przychodzi ogrodnik i wyciąga marchewki z ziemi, a dzieci z okrzykiem „hop!” podskakują. Możesz podkładać do opowieści cichą muzykę, która narasta. Zabawa rozwija wyobraźnię, kontrolę ruchu i pokazuje, że warzywa potrzebują czasu, żeby urosnąć.

Scenariusz zajęć: Dzień Zdrowego Jedzenia w przedszkolu

TematJemy kolorowo, gotujemy razem
Grupa wiekowa4-5 lat
Czasokoło 45 minut
Celedziecko rozpoznaje i nazywa co najmniej pięć warzyw i owoców; poznaje je różnymi zmysłami; wie, że połowa talerza to warzywa i owoce; współpracuje z grupą przy przygotowaniu sałatki
Pomocewarzywa i owoce, pudełka detektywa, papierowy talerz podzielony na części, obrazki produktów, plastikowe nożyki, miska, czapki kucharza, woreczki gimnastyczne
Przebieg1. Powitanie (4 minuty): dzieci w czapkach kucharza siadają w kole, a ty wyjmujesz z koszyka kolejne warzywa, pytając o ich nazwy.
2. Ciekawostki (6 minut): trzy ciekawostki (fioletowa marchewka, nasionka truskawki, brokuł jako kwiatki), pokazane na prawdziwych produktach.
3. Warzywny detektyw (8 minut): zgadywanie warzyw dotykiem i węchem.
4. Gorący ziemniak (6 minut): zabawa ruchowa z nazywaniem warzyw i owoców.
5. Talerz, który daje siłę (8 minut): wspólne układanie obiadu na podzielonym talerzu.
6. Mali kucharze robią sałatkę owocową (10 minut): mycie rąk, krojenie i wspólne jedzenie, po sprawdzeniu alergii i zgód.
7. Podsumowanie (3 minuty): każde dziecko mówi, jaki kolor zjadło dziś w sałatce.
ZakończenieGrupa wspólnie wymyśla nazwę dla swojej sałatki i zapisujesz ją na kartce, która trafia na tablicę dla rodziców razem z listą składników.
EwaluacjaDzieci podnoszą zieloną albo czerwoną kartkę przy pytaniach: czy warzywa myjemy przed jedzeniem i czy na talerzu powinno być dużo warzyw. Obserwuj, kto nazwał warzywa bez pomocy i kto spróbował czegoś nowego.

Przed zajęciami z jedzeniem sprawdź listę alergii w grupie i poproś rodziców o zgodę na degustację. Owoce, które uczulają częściej, takie jak kiwi, cytrusy czy truskawki, zamień w razie potrzeby na jabłka, gruszki i banany. Dzieci używają tylko plastikowych nożyków, a twardsze produkty kroi wcześniej dorosły. Jeśli w grupie są dzieci na diecie eliminacyjnej, przygotuj dla nich osobną miskę z bezpiecznymi owocami, żeby mogły kroić i jeść razem z innymi.

Książki, wiersze i piosenki

Klasyką o warzywach jest wiersz Jana Brzechwy „Na straganie”, w którym warzywa sprzeczają się, które z nich jest najważniejsze, aż wszystkie lądują w jednym garnku. Młodszym dzieciom przeczytaj „Rzepkę” Juliana Tuwima, opowieść o tym, jak cała rodzina i zwierzęta ciągną z ziemi wielką rzepę, którą świetnie się odgrywa w formie ruchowej. Starsze dzieci polubią też wiersz Tuwima „Warzywa” o gospodyni, która przyniosła z targu cały koszyk. Poniżej dwie krótkie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie.

  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Myję gruszkę, myję śliwki, kroję banan na kawałki. Mieszam w misce, daję tobie, bo sałatkę razem robię.
  • Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Czerwony, żółty i zielony, talerz pięknie ozdobiony. Kto kolorowo jada z nami, ten ma siłę na zabawy.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „8 listopada obchodzimy Europejski Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania. Będziemy poznawać warzywa i owoce wszystkimi zmysłami i wspólnie przygotujemy sałatkę owocową. Prosimy o informację o alergiach dziecka i zgodę na degustację, a także o przyniesienie jednego owocu lub warzywa według listy.”. Listę produktów podziel z góry między rodziców, żeby w sali znalazły się różne kolory, a nie same jabłka. Jako zadanie do domu zaproponuj, żeby dziecko przygotowało z rodzicami jedną prostą potrawę, na przykład sałatkę albo kanapkę, i narysowało ją na kartce. W klasach 1-3 uczniowie mogą zapisać przepis i dołączyć go do klasowej książki kucharskiej.

Rodziców, którzy lubią gotować, możesz zaprosić na krótkie warsztaty w sali, na przykład pieczenia chlebka albo robienia koktajlu. Ktoś może też opowiedzieć o swoim ogródku działkowym, pracy w sklepie z warzywami albo w gospodarstwie. Przypomnij w informacji, że udział jest dobrowolny i nikt nie musi niczego kupować ani przygotowywać. Po zajęciach powieś na tablicy zdjęcia prac i nazwę sałatki wymyśloną przez dzieci, bo to często zachęca rodziców do rozmowy z dzieckiem w domu.

Najczęstsze pytania

Kiedy jest Dzień Zdrowego Jedzenia?

Europejski Dzień Zdrowego Jedzenia i Gotowania obchodzimy 8 listopada. Tego samego dnia w Polsce przypada też Dzień Zdrowego Śniadania, więc przedszkola często łączą oba święta.

Kto ustanowił Dzień Zdrowego Jedzenia?

Święto zainicjował w 2007 roku ówczesny unijny komisarz do spraw zdrowia Markos Kyprianou razem ze stowarzyszeniem europejskich kucharzy Euro-Toques. Jego celem jest zachęcanie do zdrowego odżywiania się, szczególnie dzieci.

Jak obchodzić Dzień Zdrowego Jedzenia w przedszkolu?

Najlepiej pozwolić dzieciom poznać warzywa i owoce wszystkimi zmysłami i przygotować z nimi prostą potrawę, na przykład sałatkę owocową. Uzupełnij to zabawami ruchowymi i pracą plastyczną. Przed degustacją sprawdź alergie i zgody rodziców.

Co przynieść do przedszkola na Dzień Zdrowego Jedzenia?

Zwykle jedno warzywo albo owoc ustalony wcześniej z nauczycielem, żeby na stole były różne kolory. Dziecko może przyjść w ubraniu w kolorze ulubionego warzywa. Nie przynosi się słodyczy ani produktów z orzechami.

Czym różni się Dzień Zdrowego Jedzenia od Dnia Zdrowego Śniadania?

Dzień Zdrowego Jedzenia to święto europejskie ustanowione w 2007 roku i dotyczy odżywiania oraz gotowania w ogóle. Dzień Zdrowego Śniadania to późniejsza polska akcja skupiona na pierwszym posiłku dnia. Oba przypadają 8 listopada.

Więcej świąt dla dzieci

Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *