Dzień Uśmiechu (pierwszy piątek października): historia, zabawy i scenariusz zajęć

Światowy Dzień Uśmiechu obchodzimy w pierwszy piątek października, więc jego data co roku jest trochę inna: w 2026 roku wypada 2 października, w 2027 roku 1 października, a w 2028 roku 6 października. To jedno z najprostszych i najbardziej przyjaznych świąt w kalendarzu, bo nie potrzeba do niego ani kostiumów, ani specjalnych pomocy. Dzień uśmiechu w przedszkolu to jednak coś więcej niż rysowanie wesołych buziek. To dobra okazja, żeby rozmawiać z dziećmi o emocjach, o życzliwości i o tym, że drobny dobry uczynek potrafi komuś poprawić cały dzień. Hasło tego święta brzmi bowiem: zrób dobry uczynek i pomóż jednej osobie się uśmiechnąć.

We wpisie znajdziesz sprawdzoną historię żółtej buźki i Dnia Uśmiechu, ciekawostki o uśmiechu do przeczytania dzieciom oraz zabawy dla czterech grup wiekowych: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Do tego prace plastyczne, zabawy ruchowe, scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Wszystkie zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić bez dodatkowego szukania, z materiałów, które są w każdej sali. Pamiętaj przy tym, że uśmiech ma być zaproszeniem, a nie obowiązkiem, więc dziecko, które dziś jest smutne, ma do tego pełne prawo.

Historia Dnia Uśmiechu

Historia Dnia Uśmiechu zaczyna się od jednego rysunku. W 1963 roku amerykański grafik Harvey Ball z miasta Worcester w stanie Massachusetts dostał zlecenie od miejscowej firmy ubezpieczeniowej, która chciała poprawić nastrój swoich pracowników. Poproszono go o narysowanie małego uśmiechu, a on w około dziesięć minut stworzył żółte koło z dwiema kropkami oczu i łukiem uśmiechu. Dostał za tę pracę 45 dolarów i nigdy nie zastrzegł swojego rysunku, a żółta buźka rozeszła się po całym świecie. Sam Ball mówił później, że wcale mu to nie przeszkadzało, bo jeśli jego rysunek sprawia, że świat jest trochę szczęśliwszy, to jest dobrze.

W 1999 roku Harvey Ball zorganizował pierwszy Światowy Dzień Uśmiechu i ustalił, że będzie on obchodzony w pierwszy piątek października. Chciał, żeby przynajmniej jeden dzień w roku poświęcić życzliwości i dobrym uczynkom, a nie tylko samemu rysunkowi. Ball zmarł w 2001 roku, a święto prowadzi dziś fundacja nosząca jego imię, która wspiera działania dobroczynne. Hasło Dnia Uśmiechu od lat pozostaje takie samo: zrób dobry uczynek i pomóż jednej osobie się uśmiechnąć. Jest ono bardzo proste, dlatego dobrze nadaje się do pracy z małymi dziećmi.

W polskich kalendarzach świąt nietypowych Dzień Uśmiechu często podawany jest pod stałą datą 2 października, ale to uproszczenie. Święto jest ruchome i przypada na pierwszy piątek miesiąca, dlatego przed zaplanowaniem zajęć warto sprawdzić kalendarz na dany rok. W Polsce obchodzą je przede wszystkim przedszkola i szkoły, które organizują tego dnia zajęcia o emocjach, akcje dobrych uczynków i wspólne zdjęcia z uśmiechem. Jeśli pierwszy piątek października wypada w inny dzień niż Twoje zajęcia, nic nie stoi na przeszkodzie, żeby świętować uśmiech przez cały tydzień.

Po co obchodzić Dzień Uśmiechu z dziećmi

Dzień Uśmiechu to przede wszystkim zajęcia z rozwoju emocjonalnego i społecznego. Dzieci uczą się rozpoznawać radość na twarzy innych, nazywać swoje uczucia i zauważać, co je cieszy. Ważną częścią tego dnia jest rozmowa o tym, że wszystkie emocje są potrzebne, także smutek, złość i strach, a uśmiechu nie można nikomu kazać. Dzięki temu święto nie staje się presją „bądź wesoły”, tylko nauką uważności na siebie i innych. Dzieci ćwiczą też empatię, gdy zastanawiają się, co mogłoby pocieszyć smutnego kolegę.

Hasło o dobrym uczynku pozwala przełożyć ogólne słowa o życzliwości na konkretne działania: pomoc przy sprzątaniu, podanie komuś kurtki, zaproszenie do zabawy dziecka, które stoi z boku. Zabawy z lusterkiem i minami ćwiczą mięśnie twarzy i aparat mowy, co ma znaczenie w terapii logopedycznej. Zabawy ruchowe z uśmiechem rozwijają koordynację i integrują grupę, szczególnie na początku roku, gdy dzieci dopiero się poznają. Rozmowa o zębach, które widać w uśmiechu, to z kolei okazja do przypomnienia zasad higieny. W sferze poznawczej dzieci dowiadują się, skąd wziął się znany symbol, i uczą się, że każdy rysunek ma swojego autora.

Ciekawostki o uśmiechu dla dzieci

Przeczytaj dzieciom kilka ciekawostek, a przy każdej zróbcie mały eksperyment: uśmiechnijcie się do siebie w lusterku, sprawdźcie, czy uśmiech „przechodzi” na sąsiada, albo policzcie ząbki w uśmiechu.

• Żółtą buźkę narysował jeden człowiek. Nazywał się Harvey Ball i narysował ją w 1963 roku w około dziesięć minut.
• Uśmiech rozumieją ludzie na całym świecie. Mówimy różnymi językami, ale uśmiech wszędzie oznacza coś przyjaznego.
• Uśmiech jest zaraźliwy. Kiedy ktoś uśmiecha się do nas, często sami uśmiechamy się w odpowiedzi, nawet o tym nie myśląc.
• Niemowlęta uśmiechają się już w pierwszych tygodniach życia. Najpierw przez sen, a potem do mamy, taty i innych bliskich osób.
• Prawdziwy uśmiech widać w oczach. Kiedy naprawdę się cieszymy, przy oczach robią się małe zmarszczki, a policzki idą w górę.
• Do uśmiechu potrzebujemy mięśni twarzy. Pracują przy tym mięśnie wokół ust i policzków, a nawet wokół oczu.
• Uśmiechają się też ludzie niewidomi od urodzenia. Nigdy nie widzieli uśmiechu, a mimo to uśmiechają się, gdy się cieszą.
• Małe dzieci mają dwadzieścia zębów mlecznych. Później wypadają, a na ich miejsce rosną zęby stałe, o które trzeba dbać przez całe życie.
• Uśmiech pomaga się pogodzić. Czasem po kłótni jeden uśmiech i słowo „przepraszam” wystarczą, żeby znów bawić się razem.

Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)

Z najmłodszymi pracuj na twarzy, lusterku i prostych obrazkach. Obrazki mają być duże, lusterko bezpieczne, najlepiej plastikowe, a żadna pomoc nie może mieścić się w buzi.

Buźka w lusterku

Usiądź z dzieckiem albo z małą grupą przed dużym lusterkiem. Najpierw sama pokazujesz uśmiech, a dzieci go powtarzają i patrzą, jak zmienia się ich twarz. Potem pokazujesz inne miny: zdziwioną z szeroko otwartymi oczami, smutną z opuszczonymi kącikami ust i śpiącą z zamkniętymi oczami. Po każdej minie wracacie do uśmiechu i nazywacie go głośno: „To jest radość”. Zabawa ćwiczy mięśnie twarzy, uczy pierwszych nazw emocji i sprawia maluchom mnóstwo radości.

Słoneczko się uśmiecha

Wytnij z żółtego kartonu duże koło, a na drugiej stronie narysuj buźkę uśmiechniętą, a na pierwszej smutną. Opowiadasz krótkie historyjki o słoneczku: „Słoneczko dostało kwiatek”, „Słoneczku zabrali zabawkę”, „Słoneczko przytuliła mama”. Po każdej historyjce dzieci decydują, którą stroną odwrócić koło, a potem wszyscy pokazują tę samą minę. Przy smutnych historyjkach zapytaj, co można zrobić, żeby słoneczko znów się uśmiechnęło. Zabawa uczy łączenia sytuacji z emocją i pierwszych prób pocieszania.

Uśmiech wędruje po kole

Dzieci siedzą w kole na dywanie. Ty uśmiechasz się szeroko do dziecka obok, a ono „przekazuje” uśmiech dalej, odwracając się do sąsiada. Uśmiech wędruje dookoła, aż wróci do Ciebie, a wtedy wszyscy razem klaszczą. W kolejnej rundzie zamiast uśmiechu przekazujecie delikatne pogłaskanie po dłoni albo przybicie piątki. Zabawa uczy patrzenia sobie w oczy, czekania na swoją kolej i pokazuje, że uśmiech jest zaraźliwy.

Zabawy dla 3- i 4-latków

Trzylatki i czterolatki potrafią już opowiadać o tym, co je cieszy, i chętnie odgrywają scenki, więc to czas na rozmowę o dobrych uczynkach.

Co mnie cieszy?

Przygotuj koszyk z obrazkami przedstawiającymi codzienne radości: huśtawkę, psa, lody, przytulenie z mamą, deszcz i kałuże, książkę, tort urodzinowy. Każde dziecko losuje obrazek i mówi, czy ta rzecz je cieszy i dlaczego. Pozostałe dzieci podnoszą rękę, jeśli też lubią to samo, i wtedy wszyscy razem się uśmiechają. Na koniec każde dziecko może dopowiedzieć jedną rzecz, której nie było na obrazkach. Zabawa rozwija mowę, uczy mówienia o sobie i pokazuje, że różne rzeczy cieszą różne osoby.

Pudełko dobrych uczynków

Przygotuj pudełko, a w nim karteczki z prostymi dobrymi uczynkami narysowanymi obrazkiem: podaj koledze klocek, pomóż posprzątać, powiedz komuś coś miłego, zaproś kogoś do zabawy, podziękuj pani kucharce. Dzieci po kolei losują karteczkę i wykonują zadanie jeszcze tego dnia. Na tablicy powieś duży żółty krąg i za każdy wykonany uczynek doklejacie do niego promień, aż powstanie słońce. Porozmawiajcie, jak czuła się osoba, której ktoś pomógł, i jak czuł się ten, kto pomagał. Zabawa uczy życzliwości w konkretnych gestach i daje dzieciom poczucie sprawczości.

Wesoły pan, smutny pan

Narysuj na dużej kartce twarz bez ust, a obok przygotuj dwa paski papieru wygięte w łuk. Dzieci po kolei przykładają łuk do twarzy tak, żeby pan był wesoły albo smutny, zależnie od historyjki, którą opowiadasz. Następnie zamieniacie się rolami: dziecko opowiada swoją krótką historyjkę, a reszta ustawia usta. Zapytaj też, co zrobić, gdy ktoś jest smutny: przytulić, jeśli chce, zapytać, co się stało, zawołać panią. Zabawa uczy rozumieć przyczyny emocji i szukać sposobów pomocy.

Zabawy dla 5- i 6-latków

Starsze przedszkolaki potrafią już rozmawiać o uczuciach głębiej i odróżniać uśmiech szczery od udawanego, więc zabawy mogą być bardziej zadaniowe.

Uśmiech prawdziwy czy udawany?

Pokaż dzieciom dwa uśmiechy: jeden tylko ustami, z nieruchomymi oczami, drugi całą twarzą, z uniesionymi policzkami i zmarszczkami przy oczach. Dzieci w parach próbują zrobić oba uśmiechy i obserwują twarz kolegi. Porozmawiajcie, kiedy ludzie się naprawdę cieszą, a kiedy uśmiechają się grzecznościowo, na przykład do zdjęcia. Wyjaśnij, że nie trzeba udawać radości, kiedy jest się smutnym, i że o smutku można powiedzieć dorosłemu. Zabawa rozwija spostrzegawczość, empatię i świadomość własnych emocji.

Poczta uśmiechów

Każde dziecko losuje imię kolegi albo koleżanki z grupy, ale nie zdradza, kogo wylosowało. Przez kilka minut rysuje dla tej osoby małą laurkę z uśmiechem i czymś, co ta osoba lubi, a Ty pomagasz podpisać kartkę. Potem dzieci roznoszą swoje listy jako listonosze i wręczają je z życzeniem „Miłego dnia”. Zwróć uwagę, żeby każde dziecko dostało laurkę, i miej w zapasie kilka własnych na wszelki wypadek. Zabawa uczy dawania radości innym i przeżywania przyjemności z obdarowywania.

Detektywi uśmiechu

Wyruszcie na spacer po przedszkolu albo po okolicy z zadaniem: kto najwięcej razy zobaczy uśmiech. Dzieci uśmiechają się do spotkanych osób, na przykład do pani woźnej, kucharki czy sąsiada w ogrodzie, i sprawdzają, ile uśmiechów wróciło. Po powrocie liczycie razem, ile uśmiechów udało się zebrać, i rysujecie je kreskami na tablicy. Porozmawiajcie o tym, czy uśmiech zawsze wraca i dlaczego czasem ktoś się nie uśmiecha. Zabawa łączy ruch, liczenie i obserwację zachowań ludzi, a przy okazji uczy zasady, że z obcymi rozmawiamy tylko przy dorosłym.

Zajęcia dla klas 1-3

Uczniowie mogą już czytać, pisać krótkie teksty i planować działania, więc Dzień Uśmiechu warto zamienić w klasową akcję życzliwości.

Historia jednego rysunku

Opowiedz uczniom historię Harveya Balla: rysunek zrobiony w dziesięć minut, zapłata 45 dolarów, brak zastrzeżenia i buźka, która obiegła świat. Zapytaj, co by zrobili na jego miejscu i czy zależałoby im bardziej na pieniądzach, czy na tym, żeby ludzie się uśmiechali. Potem uczniowie w parach projektują własny symbol, który miałby poprawiać ludziom nastrój, i wymyślają dla niego nazwę. Na koniec prezentują swoje projekty klasie w dwóch zdaniach. Zajęcia ćwiczą słuchanie ze zrozumieniem, wyrażanie opinii i twórcze myślenie.

Plan akcji jeden uśmiech

Przypomnij hasło święta: zrób dobry uczynek i pomóż jednej osobie się uśmiechnąć. Uczniowie w grupach wypisują dobre uczynki, które mogą zrobić w szkole, w domu i na podwórku, a potem wybierają po jednym dla każdego miejsca. Każdy uczeń zapisuje w zeszycie swój plan na najbliższy tydzień i po kilku dniach krótko opisuje, co się udało. Na koniec tygodnia porozmawiajcie, jak reagowali ludzie i co było najtrudniejsze. Zajęcia uczą planowania, pisania krótkich tekstów i przekładania wartości na działanie.

Słownik radości

Na tablicy napisz słowo „radość” i poproś uczniów o wymyślenie jak najwięcej słów, które znaczą coś podobnego albo opisują uśmiech: zadowolony, rozpromieniony, wesoły, szczęśliwy, uradowany, chichot. Potem uczniowie układają ze słów zdania o sytuacjach, w których poczuli się w ten sposób. Młodsi mogą ilustrować jedno wybrane słowo, a starsi ułożyć z nich krótki wierszyk. Gotowy słownik zawiśnie w klasie jako pomoc przy pisaniu wypracowań. Zajęcia wzbogacają słownictwo i uczą nazywania odcieni emocji.

Prace plastyczne

Przy pracach z nożyczkami dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a najmłodszym elementy wycinasz wcześniej sama.

Maska dwóch min

• papierowy talerzyk
• drewniany patyczek albo rolka po ręczniku jako rączka
• kredki albo farby, klej, taśma

Na jednej stronie talerzyka dzieci rysują uśmiechniętą twarz, a na drugiej smutną albo zdziwioną. Dorosły przykleja taśmą rączkę od spodu, tak żeby maskę można było trzymać przed twarzą i obracać. Maski przydadzą się do zabaw w rozpoznawanie emocji: dziecko słucha historyjki i pokazuje pasującą stronę. Dla dwulatków wystarczy jedna strona z uśmiechem, którą pomalują farbą palcami. Maski możecie też sfotografować jako pamiątkę z Dnia Uśmiechu.

Słońce z uśmiechem i dłoni

• duże koło z żółtego papieru
• żółta i pomarańczowa farba
• arkusz szarego papieru, pędzle, kredki

Na środku arkusza przyklejacie żółte koło, a dzieci rysują na nim wielki uśmiech. Następnie każde dziecko maluje dłoń farbą i odbija ją dookoła koła jako promień słońca. Przy każdym promieniu dorosły zapisuje imię dziecka i jedno słowo, które je cieszy. Gotowe słońce zawieście w szatni, żeby rodzice mogli je zobaczyć. Praca integruje grupę, bo każdy dokłada swój fragment do wspólnego dzieła.

Uśmiechnięte kamienie

• duże, gładkie kamienie wielkości dłoni
• farby plakatowe i pędzle
• lakier bezbarwny (nakłada tylko dorosły, w przewietrzonym pomieszczeniu)

Dzieci myją i suszą kamienie przyniesione z ogrodu, a potem malują je na żółto albo w ulubionym kolorze. Po wyschnięciu rysują na nich uśmiechnięte buźki i wzory. Dorosły zabezpiecza kamienie lakierem, gdy dzieci są poza salą. Kamienie można zostawić w ogrodzie przedszkola dla innych albo podarować komuś, kto potrzebuje pocieszenia. Kamienie mają być duże, więc ta praca jest bezpieczna także dla młodszych dzieci.

Łańcuch życzliwości

• paski kolorowego papieru
• kredki, klej albo zszywacz (obsługuje dorosły)

Na każdym pasku dziecko rysuje albo zapisuje jeden dobry uczynek, który zrobiło tego dnia albo który ktoś zrobił dla niego. Paski sklejacie w kółka i łączycie w długi łańcuch, który z każdym dniem rośnie. Łańcuch możecie zawiesić nad drzwiami sali i doklejać ogniwa przez cały październik. Dzieci widzą, że dobre uczynki się sumują i tworzą coś dużego. Praca dobrze łączy się z pudełkiem dobrych uczynków z zabaw dla 3- i 4-latków.

Zabawy ruchowe i muzyczne

Uśmiech najłatwiej wywołać ruchem i śmiechem, więc te zabawy świetnie sprawdzają się na rozpoczęcie albo zakończenie dnia.

Zaczarowany uśmiech

Dzieci biegają swobodnie po sali przy wesołej muzyce, a jedno z nich jest czarodziejem z szarfą na ramieniu. Gdy muzyka cichnie, czarodziej dotyka kilku osób, które zamieniają się w smutne posągi. Posąg ożywa dopiero wtedy, gdy ktoś stanie przed nim i szeroko się do niego uśmiechnie. Po kilku rundach zmieniacie czarodzieja. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał, a przy okazji pokazuje, że uśmiech może komuś pomóc.

Chusta pełna uśmiechów

Dzieci trzymają chustę animacyjną, a na środku kładziesz miękką piłkę z narysowaną buźką. Wszyscy razem podrzucają ją tak, żeby nie spadła, a przy każdym podskoku piłki wołają „Hop, uśmiech!”. Następnie wywołujesz dwoje dzieci z imienia i zamieniają się miejscami pod unoszącą się chustą, uśmiechając się do siebie w przelocie. Zabawa uczy współdziałania i sprawia, że nawet nieśmiałe dzieci mają swój moment w centrum uwagi. Kończycie ją powolnym opuszczeniem chusty i cichym wydechem.

Rytmiczne miny

Wystukujesz na bębenku prosty rytm, a dzieci maszerują w kole. Gdy zatrzymasz rytm i pokażesz obrazek miny, wszyscy zatrzymują się i robią taką minę: radosną, zdziwioną, śpiącą albo złą. Przy radosnej minie dodają podskok, przy śpiącej przykucają, przy złej tupią. Na koniec zawsze wracacie do radosnej miny i klaszczecie. Zabawa łączy ruch z ekspresją emocji i pomaga rozładować napięcie w grupie.

Scenariusz zajęć na Dzień Uśmiechu w przedszkolu

Temat	Jeden uśmiech, jeden dobry uczynek
Grupa wiekowa	4-5 lat
Czas	około 45 minut
Cele	dziecko rozpoznaje i nazywa radość, smutek i zdziwienie; wie, kto narysował żółtą buźkę; podaje przykład dobrego uczynku; wie, że o smutku może powiedzieć dorosłemu
Pomoce	lusterko, żółta buźka narysowana na kartonie, maski dwóch min, pudełko dobrych uczynków, chusta animacyjna, piłka z buźką, duże żółte koło i farby
Przebieg	1. Powitanie (5 minut): uśmiech wędruje po kole, a każde dziecko mówi swoje imię. 2. Opowieść o żółtej buźce (5 minut): krótka historia Harveya Balla i hasło święta. 3. Buźka w lusterku (7 minut): dzieci pokazują i nazywają miny, a potem wracają do uśmiechu. 4. Wesoły pan, smutny pan (7 minut): historyjki i rozmowa, jak pomóc smutnej osobie. 5. Chusta pełna uśmiechów (7 minut): podrzucanie piłki i zamiana miejsc. 6. Pudełko dobrych uczynków (8 minut): losowanie i wykonanie uczynków w sali. 7. Słońce z dłoni (6 minut): każde dziecko dokłada swój promień.
Zakończenie	Dzieci stoją wokół wspólnego słońca i mówią, komu jutro chcą sprawić radość, a potem żegnają się uśmiechem i przybiciem piątki.
Ewaluacja	Dzieci pokazują maskę z uśmiechem albo smutną przy pytaniach: czy wiesz, co zrobić, gdy kolega jest smutny, i czy dziś komuś pomogłeś. Obserwuj, które dzieci samodzielnie zaproponowały dobry uczynek.

Pamiętaj, że Dzień Uśmiechu może być trudny dla dziecka, które akurat przeżywa coś smutnego, na przykład chorobę w rodzinie albo rozstanie rodziców. Nie namawiaj takiego dziecka do uśmiechu na siłę i pozwól mu uczestniczyć w zajęciach w swoim tempie. Warto powiedzieć całej grupie, że smutek też jest w porządku i że dziś uczymy się sprawiać radość innym, a nie udawać. Jeśli dziecko samo zacznie mówić o swoich troskach, wysłuchaj go spokojnie po zajęciach. Takie podejście sprawia, że święto jest naprawdę bezpieczne dla wszystkich.

Książki, wiersze i piosenki

Na Dzień Uśmiechu dobrze pasują książki, przy których dzieci się śmieją. Młodszym przeczytaj wybrane wiersze Jana Brzechwy, na przykład „Kaczkę-dziwaczkę”, w której absurdalne pomysły kaczki zawsze wywołują śmiech. Starszym dzieciom i uczniom spodoba się „Przygody Koziołka Matołka” Kornela Makuszyńskiego, pełne zabawnych rymów i niezdarnych przygód bohatera. Do zabaw ze śpiewem wybierz dowolną piosenkę, którą grupa już zna, i śpiewajcie ją kolejno z miną radosną, zdziwioną i śpiącą, co zawsze kończy się śmiechem. Poniżej dwie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz wykorzystywać w grupie bez ograniczeń.

• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Uśmiech mały, uśmiech duży, każdy komuś się przysłuży. Daj go mamie, daj kolegom, będzie wszystkim dziś wesoło.
• Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Żółte kółko, oczka dwa, łuk szeroki buźka ma. Pomóż komuś, podaj dłoń, uśmiech zaraz wróci doń.

Jak zaangażować rodziców

Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „W piątek obchodzimy Światowy Dzień Uśmiechu. Będziemy rozmawiać o emocjach i o dobrych uczynkach. Prosimy, aby dzieci przyszły w czymś żółtym, i zachęcamy do wspólnego wykonania w domu jednego dobrego uczynku, na przykład pomocy sąsiadowi albo laurki dla babci.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny rysunek „Co nas cieszy w domu?”, na którym każdy członek rodziny narysuje jedną rzecz. W klasach 1-3 uczniowie mogą przeprowadzić z rodzicem krótką rozmowę o tym, co go cieszyło w dzieciństwie.

Chętni rodzice mogą przesłać zdjęcie rodzinnego uśmiechu, z którego powstanie gazetka „Uśmiechy naszych rodzin”. Uprzedź, że zdjęcia zawisną w szatni, i poproś o zgodę na ich pokazanie, a jeśli ktoś nie chce, zaproponuj rysunek zamiast zdjęcia. Możesz też zaproponować rodzinom tydzień dobrych uczynków, w którym dziecko przynosi do przedszkola krótką informację o tym, co dobrego zrobiło w domu. Udział jest dobrowolny i nikt nie powinien czuć presji. Najważniejsze, żeby rozmowa o życzliwości przeniosła się z sali do domu.

Najczęstsze pytania