Dzień Ligi Ochrony Przyrody przypada 9 stycznia, w rocznicę zjazdu, na którym w 1928 roku powstała ogólnopolska Liga Ochrony Przyrody. To jedna z najstarszych organizacji przyrodniczych w Polsce, a jej koła działają do dziś w wielu szkołach i przedszkolach. Dzień ligi ochrony przyrody w przedszkolu wypada w środku zimy, kiedy za oknem widać mało zieleni, a mimo to przyroda potrzebuje naszej uwagi. To dobra okazja, żeby porozmawiać z dziećmi o tym, że chronić przyrodę może każdy, nawet najmłodszy, i to nie tylko latem.
We wpisie znajdziesz krótką historię Ligi, ciekawostki o ochronie przyrody w Polsce, które przeczytasz dzieciom, oraz zabawy dla czterech grup: 2-3 lata, 3-4 lata, 5-6 lat i klasy 1-3. Są też prace plastyczne z materiałów z szafy, zabawy ruchowe i muzyczne, gotowy scenariusz zajęć na około 45 minut, rymowanki i pomysły na współpracę z rodzicami. Zabawy opisaliśmy tak, żeby dało się je przeprowadzić od razu, bez szukania dodatkowych materiałów. Wiele z nich pasuje także do zimowego spaceru w parku albo w ogrodzie przedszkolnym.
W skrócie
- Data: 9 stycznia, co roku tego samego dnia.
- Zasięg: święto polskie, związane z rocznicą powstania Ligi Ochrony Przyrody.
- Od kiedy: Liga działa w całym kraju od 1928 roku, a w Wielkopolsce i na Pomorzu jej poprzedniczka od 1925 roku.
- Wiek: zabawy dla dzieci od 2 lat do klasy 3.
- Czego potrzebujesz: szyszki i liście (duże), papier, kredki, farby, gazety, rolki, nakrętki, chusta animacyjna, szarfy, woreczki gimnastyczne.
Historia Dnia Ligi Ochrony Przyrody
Ogólnopolska Liga Ochrony Przyrody powstała z inicjatywy Państwowej Rady Ochrony Przyrody, a jej zjazd organizacyjny odbył się 9 stycznia 1928 roku. Wcześniej, od 1925 roku, organizacja o tej samej nazwie działała w Wielkopolsce i na Pomorzu. Założył ją profesor Adam Wodziczko, przyrodnik, który zabiegał o ochronę cennych miejsc w swoim regionie. Pierwszym prezesem ogólnopolskiej Ligi został profesor Józef Morozewicz, a wśród jej działaczy z pierwszych lat byli wybitni przyrodnicy, między innymi Władysław Szafer, Walery Goetel i Jan Gwalbert Pawlikowski. To od rocznicy zjazdu z 1928 roku pochodzi data święta.
Wojna przerwała działalność Ligi, ale organizacja odrodziła się już 17 lipca 1945 roku w Łodzi, a jej prezesem został wtedy profesor Edward Potęga. Od tamtej pory Liga działa nieprzerwanie. Jej podstawową jednostką jest koło, które może powstać w przedszkolu, w szkole albo w innej instytucji. Jedną z najważniejszych form pracy Ligi jest edukacja dzieci i młodzieży, czyli właśnie to, co nauczyciel robi na co dzień. Liga wydaje też miesięcznik „Przyroda Polska”, w którym są materiały edukacyjne.
Dzień Ligi Ochrony Przyrody nie jest świętem państwowym ani międzynarodowym. Obchodzą go przede wszystkim koła LOP, szkoły i przedszkola, w których dzieci uczą się dbać o przyrodę. Jeśli w twojej placówce działa koło Ligi, 9 stycznia to dobry dzień na jego spotkanie, a jeśli nie działa, możesz po prostu zrobić dzień poświęcony ochronie przyrody. Nie trzeba należeć do żadnej organizacji, żeby z dziećmi karmić ptaki, sprzątać ogród czy rozmawiać o tym, dlaczego niektóre rośliny i zwierzęta są pod ochroną.
Po co obchodzić Dzień Ligi Ochrony Przyrody z dziećmi
Dziecko w wieku przedszkolnym poznaje przyrodę zmysłami: dotyka kory, wącha igliwie, słucha ptaków i ogląda ślady na śniegu. Dzień Ligi Ochrony Przyrody pozwala zamienić tę ciekawość w postawę troski, czyli w przekonanie, że przyroda nie jest tłem, tylko czymś, o co trzeba dbać. W sferze emocjonalnej dzieci uczą się wrażliwości na krzywdę zwierząt i roślin, a w sferze społecznej odkrywają, że wspólne działanie grupy daje widoczny efekt. Posprzątany kawałek ogrodu albo pełny karmnik to dla przedszkolaka namacalny dowód, że jego praca ma znaczenie.
W sferze poznawczej dzieci poznają pojęcia, które przydadzą się im w szkole: gatunek chroniony, park narodowy, pomnik przyrody, schronienie zwierząt na zimę. Starsze dzieci uczą się, że ochrona przyrody to także zasady, na przykład że nie zrywamy roślin w parku narodowym i nie zabieramy zwierząt z lasu do domu. Zabawy ruchowe w roli zwierząt i spacery w terenie rozwijają sprawność fizyczną i orientację w przestrzeni. Zimowa data ma też swoją zaletę, bo pokazuje, że przyroda nie śpi w całości, a zima to dla wielu zwierząt najtrudniejszy czas w roku.
Ciekawostki o ochronie przyrody dla dzieci
Czytaj dzieciom po trzy, cztery ciekawostki naraz. Przed każdą zadaj pytanie, na przykład „Jak myślicie, czy wolno zabrać jeża z ogrodu do domu?”, i dopiero potem przeczytaj odpowiedź.
- Jeż jest w Polsce pod ochroną. Nie wolno go łapać, zabierać do domu ani mu szkodzić. Zimą jeż śpi w kryjówce z liści, dlatego w ogrodzie warto zostawić kupkę liści w kącie.
- Żubry prawie zupełnie zniknęły. Przed stu laty na wolności nie został już ani jeden żubr. Ludzie uratowali je dzięki kilku zwierzętom z ogrodów zoologicznych i dziś żubry znowu chodzą po polskich puszczach.
- W Polsce są parki narodowe. To miejsca, w których przyroda jest chroniona najmocniej. Jest ich ponad dwadzieścia, w górach, nad morzem, nad rzekami i w puszczach.
- Bardzo stare drzewa mogą być pomnikami przyrody. Taki pomnik nie stoi na cokole, tylko rośnie. Ma tabliczkę, a niektóre pomniki przyrody mają kilkaset lat.
- Nie wszystkie kwiaty wolno zrywać. Niektóre rośliny, na przykład sasanki, są pod ochroną. Kwiaty w lesie i na łące najlepiej oglądać i zostawiać na miejscu.
- Chleb szkodzi kaczkom i łabędziom. Ptaki chętnie go jedzą, ale chorują od niego. Dlatego ptaków wodnych nie karmimy chlebem.
- Zimą wiele zwierząt śpi albo odpoczywa. Niedźwiedź, jeż i nietoperz przesypiają zimę, a budzenie ich jest dla nich groźne, bo tracą wtedy siły potrzebne do przetrwania.
- Śmieci zostawione w lesie leżą tam bardzo długo. Butelka czy reklamówka nie znika po kilku dniach, tylko latami. Zwierzęta mogą się w nie zaplątać albo je zjeść.
- Ptaki zimą potrzebują wody. Gdy wszystko zamarza, trudno im się napić. Płytka miseczka z wodą w ogrodzie to dla nich prawdziwa pomoc.
Zabawy dla najmłodszych (2-3 lata)
Najmłodszym wystarczą proste gesty troski i dużo zmysłowych doświadczeń. Używaj tylko dużych przedmiotów, bez żołędzi, nasion i drobnych kamyków, które mieszczą się w buzi.
Dom dla jeżyka
Przynieś pluszowego jeża i duży karton bez wieczka. Opowiedz, że jeżyk szuka miejsca do spania na zimę i potrzebuje miękkiego, ciepłego domku. Dzieci po kolei wkładają do kartonu duże liście z papieru, kawałki gazety zwinięte w kule i skrawki miękkiego materiału. Na koniec wkładacie jeżyka do środka, przykrywacie go ostatnią warstwą i mówicie razem cichutko „Śpij, jeżyku”. Zabawa uczy, że zwierzęta potrzebują schronienia, a my możemy im w tym pomóc, i ćwiczy chwytanie oraz wkładanie.
Ciii, zwierzątka śpią
Rozłóż na dywanie kilka pluszowych zwierząt i przykryj je chustą animacyjną. Wytłumacz, że to zwierzęta, które zimą śpią, więc przechodzimy obok nich na palcach i bardzo cicho. Dzieci chodzą dookoła chusty w rytm cichego postukiwania, a gdy przestajesz stukać, zatrzymują się i przykładają palec do ust. Na sygnał „wiosna” podnosicie chustę i zwierzęta się budzą, a dzieci mogą się z nimi przywitać. Zabawa ćwiczy kontrolę ruchu i głosu oraz pierwszą lekcję szacunku dla odpoczynku zwierząt.
Duże i małe skarby z parku
Na tacy połóż kilka dużych szyszek sosnowych, kawałek kory, gałązkę świerku bez ostrych końców i duże suche liście. Dzieci dotykają każdego skarbu i razem z tobą nazywają, czy jest szorstki, gładki, kłujący czy miękki. Potem wąchacie gałązkę świerku i szyszkę. Na koniec mówisz, że te skarby leżały na ziemi, więc mogliśmy je zabrać, ale żywych roślin nie zrywamy. Zabawa rozwija zmysł dotyku i słownictwo, a przy okazji wprowadza zasadę zabierania tylko tego, co samo spadło.
Zabawy dla 3- i 4-latków
Trzylatki i czterolatki lubią role i proste zasady. To dobry wiek, żeby w zabawie przećwiczyć, jak zachowujemy się w lesie i w parku.
Mały strażnik przyrody
Przygotuj z kartonu odznaki z narysowanym liściem i przypnij je dzieciom agrafką albo przyklej taśmą. Wyjaśnij, że strażnik przyrody pilnuje, żeby nikt nie robił krzywdy roślinom i zwierzętom. Pokazujesz obrazki z sytuacjami: dziecko zrywa kwiaty w parku, ktoś wyrzuca papierek do krzaków, dziecko głaszcze jeża, rodzina zabiera swoje śmieci z pikniku. Strażnicy podnoszą zieloną kartkę, gdy zachowanie jest dobre, a czerwoną, gdy trzeba je zmienić, i mówią, co należy zrobić. Zabawa uczy oceniania zachowań i formułowania prostych zasad.
Kto tu mieszka?
Ustaw w sali cztery miejsca: kupkę liści z papieru, karton udający dziuplę, niebieską chustę jako staw i koc jako norę w ziemi. Rozdaj dzieciom obrazki zwierząt: jeż, wiewiórka, sowa, żaba, kret, lis, dzięcioł. Każde dziecko odnosi swoje zwierzę do jego domu i mówi, dlaczego tam pasuje. Potem opowiedz, co się dzieje, gdy ktoś zniszczy taki dom, na przykład wytnie stare drzewo z dziuplą. Zabawa uczy, że ochrona przyrody to także ochrona miejsc, w których zwierzęta mieszkają.
Czego nie zostawiamy w lesie?
Rozłóż na dywanie zielony koc jako las, a na nim połóż czyste odpady: butelkę plastikową, nakrętki, papierek, kubek jednorazowy, a obok szyszki, liście i kawałki kory. Dzieci z workiem na śmieci w rękach chodzą po lesie i zbierają tylko to, czego tam nie powinno być. Szyszki i liście zostawiają na miejscu. Po sprzątaniu porozmawiajcie, kto w lesie mógłby się skaleczyć albo zaplątać w śmieci. Zabawa ćwiczy klasyfikację i uczy, że las to dom zwierząt, a nie miejsce na odpadki.
Zabawy dla 5- i 6-latków
Starsze przedszkolaki rozumieją już, że niektóre zwierzęta i rośliny są rzadkie i potrzebują szczególnej opieki. Tu możesz opowiedzieć o gatunkach chronionych i parkach narodowych.
Uratujmy żubra
Opowiedz krótko, że kiedyś żubrów było bardzo dużo, potem prawie wszystkie zniknęły, a ludzie uratowali je, opiekując się kilkoma ostatnimi zwierzętami. Narysuj na dużym arkuszu puszczę i daj dzieciom kartoniki z sylwetkami żubrów. Za każde dobre działanie, które dzieci wymyślą, na przykład „nie hałasujemy w lesie”, „dbamy o czystość”, „chronimy stare drzewa”, jeden żubr wraca do puszczy i zostaje przyklejony na arkuszu. Na końcu policzcie żubry i porównajcie z pustą puszczą z początku. Zabawa pokazuje, że ludzie mogą naprawić to, co zepsuli, i ćwiczy liczenie.
Pomnik, który rośnie
Pokaż dzieciom zdjęcie starego drzewa z tabliczką „pomnik przyrody” i zapytaj, czym różni się od pomnika na placu. Potem wyjdźcie do ogrodu albo parku i poszukajcie najstarszego drzewa w okolicy. Dzieci mierzą jego obwód, chwytając się za ręce, i liczą, ile osób potrzeba, żeby je objąć. Opowiadają też, co to drzewo mogło widzieć przez lata. Po powrocie każde dziecko rysuje swoje drzewo z tabliczką i nadaje mu imię. Zabawa uczy szacunku dla starych drzew i łączy przyrodę z mierzeniem.
Zimowa pomoc czy przeszkoda?
Przygotuj karty z różnymi pomysłami ludzi na zimową pomoc zwierzętom: karmnik z ziarnem, słonina bez soli, miska z wodą, chleb dla kaczek, budzenie jeża, żeby dać mu jedzenie, zabieranie sarny do domu, kupka liści w ogrodzie. Dzieci w małych grupach dzielą karty na dwie kupki: pomaga i szkodzi. Każda grupa uzasadnia jedną decyzję, a ty prostujesz te, które się nie zgadzają. Porozmawiajcie też, kogo wezwać, gdy znajdziemy chore albo ranne zwierzę: dorosłego, a dorosły dzwoni do odpowiednich służb. Zabawa uczy, że dobra intencja to nie wszystko i trzeba wiedzieć, jak pomagać.
Ślady na śniegu
Jeśli spadł śnieg, wyjdźcie do ogrodu i poszukajcie śladów zwierząt i ptaków. Dzieci oglądają ślady, zgadują, kto mógł je zostawić, i robią obok własne ślady butów. Jeśli śniegu nie ma, rozłóż w sali papierowe ślady ptaka, kota, psa i zająca, a dzieci idą po nich i rozpoznają zwierzę. Na koniec wyjaśnij, że ślady to sposób, w jaki przyrodnicy dowiadują się, kto mieszka w okolicy, bez płoszenia zwierząt. Zabawa rozwija spostrzegawczość i uczy obserwowania przyrody bez przeszkadzania jej.
Zajęcia dla klas 1-3
Uczniowie potrafią czytać, porównywać i planować, więc Dzień Ligi Ochrony Przyrody może być początkiem małego projektu klasowego na cały semestr.
Klasowe koło przyrody
Opowiedz, że Liga Ochrony Przyrody działa w kołach, które zakładają uczniowie razem z nauczycielem. Zaproponuj, żeby klasa założyła na próbę własne koło przyrody. Uczniowie wybierają jego nazwę, rysują znak i spisują trzy zadania na najbliższy miesiąc, na przykład opieka nad karmnikiem, sprzątanie terenu wokół szkoły i obserwacja ptaków przez okno. Każde zadanie ma swojego opiekuna i datę. Zajęcia uczą planowania, podziału obowiązków i wspólnego podejmowania decyzji.
Mapa parków narodowych
Przygotuj konturową mapę Polski i kilka kart z nazwami parków narodowych oraz zwierzęciem albo rośliną, z której park słynie: Białowieski i żubr, Tatrzański i kozica, Słowiński i wydmy, Biebrzański i łoś, Bieszczadzki i niedźwiedź. Uczniowie w parach czytają karty i przyklejają je w odpowiednim miejscu na mapie, korzystając z twojej podpowiedzi albo atlasu. Potem każda para mówi jedno zdanie, dlaczego warto chronić to miejsce. Zajęcia ćwiczą czytanie ze zrozumieniem, orientację na mapie i wypowiedź ustną.
Liczymy ptaki za oknem
Ustaw przy oknie kartkę z tabelą: wróbel, sikora, gołąb, sroka, wrona, kos, inny. Przez tydzień uczniowie na każdej przerwie zaznaczają kreską ptaki, które zobaczą na karmniku albo na drzewie. W piątek liczycie kreski, układacie wyniki od największej do najmniejszej liczby i rysujecie prosty wykres słupkowy. Porozmawiajcie, dlaczego jednych ptaków jest więcej niż innych i jak zmieniłby się wynik wiosną. Zajęcia łączą obserwację przyrody z matematyką i uczą cierpliwości.
List do mieszkańców osiedla
Uczniowie w grupach wymyślają trzy prośby do sąsiadów szkoły, na przykład „Nie karmcie kaczek chlebem”, „Zostawcie liście pod krzakami dla jeży”, „Sprzątajcie po swoich psach”. Każda grupa pisze krótki list z powitaniem, prośbą, uzasadnieniem i podpisem. Najlepsze fragmenty łączycie w jeden plakat, który za zgodą dyrekcji zawisa przy wejściu do szkoły. Zajęcia ćwiczą pisanie tekstu użytkowego i pokazują, że dzieci mogą zachęcać dorosłych do dbania o przyrodę.
Prace plastyczne
Przy nożyczkach dzieci pracują pod nadzorem dorosłego, a dla najmłodszych elementy wycinasz wcześniej sama.
Odznaka strażnika przyrody
- koło z tektury o średnicy dłoni
- zielony i brązowy papier, kredki
- klej, taśma klejąca
Dzieci kolorują tekturowe koło na zielono, wydzierają z papieru liście i przyklejają je dookoła. W środku rysują zwierzę, którym chcą się opiekować. Starsze dzieci dopisują swoje imię i słowo „strażnik”. Odznakę przyklejasz taśmą do ubrania, tak żeby nie wisiała na sznurku przy szyi. Przyda się w zabawach i scenariuszu.
Zimowy domek dla jeża
- kartka z narysowanym konturem kopczyka
- suche liście albo liście z bibuły
- brązowa farba, pędzel, klej
Dzieci malują kopczyk brązową farbą, a gdy wyschnie, przyklejają na nim liście warstwa po warstwie. Pod liśćmi rysują albo wklejają małego, zwiniętego w kulkę jeża, tak żeby był prawie schowany. Starsze dzieci dorysowują obok inne zimowe kryjówki: dziuplę, norkę, stertę gałęzi. Praca przypomina, że zostawienie liści w ogrodzie jest dobrym uczynkiem dla zwierząt.
Puszcza z rolek
- rolki po papierze
- zielona i brązowa farba
- zielony papier, nożyczki, klej, kawałek tektury jako podstawa
Dzieci malują rolki na brązowo, a z zielonego papieru wycinają korony drzew i przyklejają je na górze. Gotowe drzewa stawiacie na tekturowej podstawie, tak żeby powstała wspólna puszcza. Między drzewa dzieci stawiają papierowe żubry, sarny i dziki, narysowane i wycięte wcześniej. Na koniec przyklejacie tabliczkę „Park narodowy, chronimy przyrodę”. Praca dobrze uzupełnia rozmowę o parkach narodowych.
Plakat dobrych zasad
- duży arkusz szarego papieru
- gazety, farby, kredki, klej
- nożyczki (pod nadzorem dorosłego)
Na środku arkusza narysuj dużą kulę ziemską albo drzewo. Każde dziecko odrysowuje swoją dłoń na kawałku gazety, wycina ją i maluje na zielono, a potem przykleja wokół rysunku. Na każdej dłoni starsze dzieci piszą, a młodsze rysują, jedną rzecz, którą zrobią dla przyrody. Plakat zawieszacie w szatni, żeby rodzice mogli go obejrzeć.
Zabawy ruchowe i muzyczne
Zabawy ruchowe najlepiej przeprowadzić w odznakach strażników, bo rola od razu dodaje dzieciom energii.
Sarenki i zima
Dzieci są sarenkami, które spacerują po lesie, a ty jesteś zimą. Gdy grasz cicho na bębenku, sarenki szukają jedzenia. Na hasło „zamieć” biegną do paśnika, czyli do koła z szarf, i stają w nim przytulone, żeby było im cieplej. Na hasło „słońce” znów spacerują, a z każdą rundą zabierasz jedną szarfę, tak żeby sarenki musiały się bardziej zmieścić. Zabawa ćwiczy reakcję na sygnał i współpracę, a po niej możesz powiedzieć, że zimą leśnicy dokarmiają zwierzęta w paśnikach.
Przenosimy jeże
Każde dziecko dostaje woreczek gimnastyczny, który jest jeżem szukającym zimowego domu. Dzieci przenoszą jeża przez tor przeszkód na różne sposoby: na otwartej dłoni, na głowie, na plecach na czworakach, między kolanami. Na końcu toru stoi karton wypełniony gazetami, do którego jeże idą spać. Przy każdej rundzie przypominasz, że prawdziwego jeża nie przenosimy, a ta zabawa jest tylko udawaniem. Zabawa rozwija równowagę i koordynację.
Odgłosy zimowego lasu
Podziel dzieci na grupy: wiatr szumi, śnieg skrzypi pod butami, dzięcioł stuka, sowa pohukuje, a gałązki trzeszczą. Każda grupa wymyśla swój dźwięk ustami albo dłońmi, na przykład stukanie palcami w podłogę jako dzięcioł albo zgniatanie gazety jako skrzypiący śnieg. Ty dyrygujesz: wskazujesz grupę, unosisz dłoń, gdy ma grać głośniej, i opuszczasz, gdy ciszej. Na koniec wszyscy grają razem, a potem zapada cisza, w której słuchacie prawdziwych dźwięków za oknem. Zabawa uczy słuchania i reagowania na gest.
Scenariusz zajęć: Dzień Ligi Ochrony Przyrody w przedszkolu
| Temat | Jestem strażnikiem przyrody także zimą |
| Grupa wiekowa | 5-6 lat |
| Czas | około 45 minut |
| Cele | dziecko wie, że niektóre zwierzęta i rośliny są pod ochroną; potrafi podać trzy sposoby pomagania przyrodzie zimą; odróżnia pomoc od szkodzenia zwierzętom; współpracuje w grupie przy wspólnym zadaniu |
| Pomoce | pluszowy jeż, karty do zabawy „Zimowa pomoc czy przeszkoda?”, arkusz z puszczą i sylwetki żubrów, szarfy, bębenek, materiały do odznak |
| Przebieg | 1. Powitanie (5 minut): pluszowy jeż budzi się na chwilę i opowiada, że dziś jest dzień ludzi, którzy chronią przyrodę. 2. Ciekawostki (7 minut): trzy ciekawostki (jeż pod ochroną, żubry, chleb dla kaczek), przed każdą pytanie do dzieci. 3. Zimowa pomoc czy przeszkoda? (8 minut): praca w grupach z kartami i wspólne sprawdzenie. 4. Sarenki i zima (7 minut): zabawa ruchowa z szarfami. 5. Uratujmy żubra (8 minut): dzieci wymyślają dobre działania i przyklejają żubry na arkuszu. 6. Odznaka strażnika (8 minut): dzieci robią odznaki i rysują w środku swoje zwierzę. 7. Ślubowanie strażników (2 minuty): dzieci w kole powtarzają za tobą krótką obietnicę dbania o przyrodę. |
| Zakończenie | Jeż wraca do zimowego domku z liści, a każde dziecko, przechodząc obok, mówi jedną rzecz, którą zrobi dla przyrody w tym tygodniu. |
| Ewaluacja | Dzieci pokazują zieloną albo czerwoną kartkę przy trzech zdaniach, na przykład „Budzę jeża, żeby dać mu jedzenie”. Obserwuj, kto bez podpowiedzi uzasadnia, dlaczego coś szkodzi zwierzętom. |
Jeśli planujesz zimowy spacer do parku albo lasu, ubierz dzieci odpowiednio do pogody i zabierz ze sobą rękawiczki jednorazowe dla dorosłych na wypadek zbierania śmieci. Dzieci nie podnoszą gołymi rękami szkła, puszek ani niczego, co może być ostre albo brudne, robi to tylko dorosły. Przy dokarmianiu ptaków używaj karmy bez soli i przypraw, a karmnik ustaw w miejscu bezpiecznym od kotów. Po powrocie dzieci dokładnie myją ręce.
Książki, wiersze i piosenki
Do tego święta dobrze pasują atlasy i albumy przyrodnicze dla dzieci, które znajdziesz w bibliotece przedszkolnej albo w najbliższej bibliotece publicznej. Wybierz książkę z dużymi zdjęciami zwierząt zimą i pokaż dzieciom, jak żyją w tym czasie jeż, wiewiórka i sikora. Ze starszymi dziećmi możesz przejrzeć mapę parków narodowych i poszukać zdjęć zwierząt, które w nich mieszkają. Zamiast cudzych wierszy proponujemy dwie rymowanki napisane przez serwis dzien.edu.pl, które możesz dowolnie wykorzystywać w grupie, na przykład jako ślubowanie strażników.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Jestem strażnik, mały, zielony, las i łąka to moje strony. Nie zrywam kwiatów, nie płoszę ptaków, śmieci zabieram do swoich plecaków.
- Rymowanka serwisu dzien.edu.pl: Jeżyk śpi pod liśćmi w kątku, nie budź go, zostaw w porządku. Ptakom ziarno, wodę w misce, dobra zima jest dla wszystkich.
Jak zaangażować rodziców
Kilka dni wcześniej wywieś na tablicy albo wyślij przez dziennik informację: „9 stycznia obchodzimy Dzień Ligi Ochrony Przyrody. Będziemy rozmawiać o tym, jak pomagać zwierzętom zimą i dlaczego niektóre rośliny i zwierzęta są pod ochroną. Prosimy, aby dzieci przyszły w ubraniach w kolorach lasu, czyli zielonych albo brązowych.”. Jako zadanie do domu zaproponuj rodzinny spacer i wypatrywanie ptaków, a potem narysowanie tego, co dziecko zobaczyło. W klasach 1-3 uczniowie mogą razem z rodzicem sprawdzić, czy w okolicy rośnie drzewo będące pomnikiem przyrody.
Chętnych rodziców poproś o pomoc w zrobieniu karmnika dla ogrodu przedszkolnego albo o przyniesienie karmy dla ptaków bez soli. Możesz też zaprosić rodzica, który pracuje jako leśnik, weterynarz albo przyrodnik, żeby opowiedział dzieciom o swojej pracy. Jeśli w okolicy działa koło Ligi Ochrony Przyrody, zapytaj, czy jego członkowie mogą odwiedzić grupę. Udział w każdej z tych propozycji jest dobrowolny i nikt nie musi niczego kupować.
Najczęstsze pytania
Dzień Ligi Ochrony Przyrody obchodzimy 9 stycznia. To rocznica zjazdu organizacyjnego, na którym w 1928 roku powstała ogólnopolska Liga Ochrony Przyrody.
Ogólnopolska Liga powstała z inicjatywy Państwowej Rady Ochrony Przyrody, a jej pierwszym prezesem był profesor Józef Morozewicz. Wcześniej, od 1925 roku, organizacja o tej nazwie działała w Wielkopolsce i na Pomorzu, założona przez profesora Adama Wodziczkę.
Tak, koła Ligi działają w przedszkolach, szkołach i innych instytucjach. Szczegóły założenia koła najlepiej sprawdzić w najbliższym oddziale Ligi. Bez koła też można świętować i zająć się z dziećmi ochroną przyrody.
Połącz rozmowę o gatunkach chronionych z praktyczną pomocą zwierzętom zimą, na przykład z opieką nad karmnikiem. Dobrze sprawdzają się zabawy w strażników przyrody, spacer po okolicy i wspólny plakat z zasadami. Gotowy scenariusz na 45 minut znajdziesz powyżej.
Wystarczy ubranie w kolorach lasu, zielone albo brązowe, i papierowa odznaka strażnika zrobiona w przedszkolu. Jeśli planujecie spacer, najważniejsze jest ciepłe ubranie dostosowane do pogody.
Dodaj komentarz